Κοινή δράση

Μία πολύ σοβαρή πραγματικότητα για τις ζωές μας και το μέλλον μας είναι ο αρνητικός συσχετισμός αυτή τη στιγμή στην ταξική πάλη υπέρ των κεφαλαιοκρατών, ντόπιων και ξένων.
Γιατί λέγεται αυτό άραγε; Τι μας ενδιαφέρει ο "συσχετισμός" και τι στο καλό είναι εν τέλει αυτός ο συσχετισμός δύναμης;
Αυτή η ανάλυση προϋποθέτει καταρχήν να δεχθούμε κάποια πραγματάκια.
1) Ο καπιταλισμός είναι μία ταξική κοινωνία όπου στην εξουσία είναι τα μονοπώλια, η πλουτοκρατία (δηλαδή η αστική τάξη)
2) Στον καπιταλισμό η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, αναγκάζεται να υποτάσσεται σε έναν πολύ βασικό "νόμο".
Αυτός ο νόμος είναι η εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης του λαού ώστε να παραχθεί υπεραξία που θα συσσωρευθεί στο κεφάλαιο.
Όποιος μπορεί να δει αυτές τις βασικές αλήθειες (πόσο μάλλον πολλές πολλές άλλες που δεν θα αναλυθούν εδώ), μπορεί να καταλάβει ότι βρίσκεται μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο ταξικό πόλεμο που λύνεται και απαντιέται μόνο όταν η εξουσία των πλουτοκρατών ανατραπεί. Και δυστυχώς, όχι με μαγικά χαρτάκια σε ασκήσεις επί χάρτου μακριά από το κίνημα.
Όμως δεν είμαστε δυστυχώς εκεί .Γιατί ακριβώς όπως αναφέρεται και αρχικά ο συσχετισμός δύναμης είναι αρνητικός για τις δυνάμεις του λαού και την βασική δύναμη του την εργατική τάξη.
Αυτό δεν είναι καθόλου μία ανακύκλωση και ένας φαύλος κύκλος το οποίο μας κάνει απαισιόδοξους. Ίσα ίσα, σε αυτή την φάση, που προσπαθιέται από την επαναστατική αριστερά να ξεπεράσει τις συνέπειες της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος στο οποίο αναφέρεται, βλέπουμε πολύ καθαρά λαϊκές δυνάμεις να πηγαίνουν και να τάσσονται στον δρόμο του αγώνα.
Το βασικό που παραδέχονται όλες οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα τώρα είναι το γεγονός ότι πρέπει να ανατραπεί αυτή η πολιτική.
Πρέπει να ανατραπεί δηλαδή η επίθεση των ιμπεριαλιστών και της αστικής τάξης στην εργατική τάξη και λαό της Ελλάδας.
Λοιπόν, είναι φανερό ότι καμία δύναμη δεν φτάνει για να αποτρέψει την επίθεση και να την σταματήσει, μάλιστα το ΚΚΕ, φαίνεται να κινητοποιεί τις δυνάμεις του μόνο ανα χώρο δουλειάς και ανά κλάδο, ελεγχόμενα, και να απέχει συνειδητά από όλες τις πλατιές λαϊκές κινητοποιήσεις.
Δηλαδή το ΚΚΕ προσπαθεί να δικαιολογήσει τον ρόλο του μακριά από την συνολική ρήξη και σύγκρουση με το σύστημα.
Διαλέγει μικρές συγκρούσεις που μπορεί να ελέγξει και να σταματήσει ή ξεκινήσει ανα πάσα στιγμή του ζητηθεί.
Χωρίς να θέλω να γίνω προκλητικός, το ΚΚΕ έχει αποχωρήσει από την κεντρική πολιτική-ταξική αντιπαράθεση με το σύστημα.
Άρα το ΚΚΕ δεν θέλει να συμπράξει, δεν θέλει να δράσει από κοινού με όλες τις δυνάμεις που λένε:
1) κάτω η υποταγμένη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ , για την ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης σαν τάξη για τον εαυτό της
2) Έξω από ΕΕ-Ευρώ-ΝΑΤΟ με εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση
3)Κάτω τα μνημόνια και οι νόμοι τους, έξω η τρόικα από την Ελλάδα
4)Δουλειά, υγεία, ασφάλιση για όλους.
Αυτά τα τέσσερα για να επιτευχθούν χρειάζεται ούτε λίγο ούτε πολύ να γίνουν κεντρικές και συνολικές συγκρούσεις με την εξουσία των πλουτοκρατών και των ιμπεριαλιστών τους αφεντάδων (Ευρωπαίων και Αμερικάνων ).
Μέσα από αυτή την διαδικασία μόνο μπορούμε να κοιτάξουμε τον σοσιαλισμό και την προοπτική του λαού μας.
Απαντώντας σήμερα στα καίρια προβλήματά του ο λαός δυναμώνει την αυριανή προοπτική του.
Σχετικά με το θέμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, βλέπουμε ότι εκεί, μπαίνουν προϋποθέσεις για την σύμπραξη σε κινηματικό επίπεδο. Πρέπει το πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δηλαδή να συμπεριληφθεί ατόφιο, συμφωνεί κάποιος δεν συμφωνεί. Για αυτό παρέθεσα και τα 4 σημεία πιο πάνω που αποδεικνύουν περίτρανα ότι μπορεί να υπάρχει σύγκλιση σε αυτούς τους 4 άξονες.
Ναι αυτό θα ήταν μία άμεση ανακούφιση των εργαζομένων και του λαού, γιατί μας έχουν πρήξει. Το γεγονός ότι θα ανατραπεί η επίθεση και θα κρατήσουμε τα δικαιώματά μας, όχι μόνο θα είναι μία καλυτέρευση και μία τεράστια νίκη του λαού και του κινήματος αλλά θα ανοίξει δρόμο για την πραγματική διέξοδο του λαού, για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Όποιος συνεπώς οχυρώνεται πίσω από κομματικά μαντριά, να απολογηθεί στον λαό, για τον ραγιαδισμό του. Να απολογηθεί στον λαό για τον συστημισμό του, για την υποταγή του στον καπιταλισμό. Να απολογηθεί στον λαό για το γεγονός ότι δεν υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού αλλά την βολή του.
Να απολογηθεί όποιο κόμμα αριστερό, κομμουνιστικό δεν κάνει ότι μπορεί για να κινητοποιήσει τις λαϊκές μάζες. Να απολογηθεί αυτός που φρασεολογικά λέει ένα και στην πράξη κάνει 0.
Ποια είναι η δικαιολογία άραγε; Ναι υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις για κοινή δράση στο εργατικό -φοιτητικό-λαϊκό κίνημα.
Αντικειμενικά και ξεκάθαρα.
Ίσα ίσα αν κάποιος ήθελε να παν-κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις του και να κάνει συμμαχίες με όλες τις δυνάμεις που μπορεί και συμφωνεί ώστε να πετύχει ότι περισσότερο μπορεί μέχρι να νικήσει ...
ΑΝ κάποιος λέω έχει αυτή την κατεύθυνση, τότε θεωρεί και πλεονέκτημα πολιτικό να προσπαθήσει να πείσει και να διευρύνει την άποψη του.
Δηλαδή, αν το ΚΚΕ είχε αυτή την κατεύθυνση γιατί να φοβάται; Γιατί να μην την ανοίξει στον λαό και σε άλλες δυνάμεις του κινήματος; Τι θα έχανε άραγε το ΚΚΕ και το όποιο ΚΚΕ;
Αν το δει κάποιος πολιτικά, όχι μόνο δεν θα έχανε αλλά αφού θα είχε και την ανοιχτή αγωνιστική ενωτική επαναστατική κατεύθυνση θα απορροφούσε και ότι άλλο πολιτικά θα συνεργάζονταν μαζί του. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ακούω και την Παπαρήγα, τώρα στην διακαναλική συνέντευξη του ΚΚΕ να λέει "είναι εύκολο να οργανώνεις την ταξική πάλη απέναντι στις άλλες δυνάμεις; ".
Για να κάνουμε και ένα διάλογο, απαντάω.
Δεν είναι εύκολο αλλά εσύ δεν οργανώνεις την ταξική πάλη άρα μην σκας με τέτοια δύσκολα ερωτήματα Αλέκα. Το πολύ να οργανώσεις κανένα τοπικό ταξικό καυγαδάκι και αυτό με το βλέμμα στον τοίχο.
Την επαύριο των εκλογών οι δυνάμεις που αναχωρούν από το κίνημα θα βρουν δύσκολο δρόμο μπροστά τους, η κοινή δράση είναι κάτι εφικτό και αναγκαίο για τον λαό. Για ένα μέτωπο αντίστασης που θα σταματήσει την επίθεση σε βάρος του λαού και των εργαζομένων.


πηγή: Όλα είναι δρόμος....