19 Ιουνίου 2012

Να μην υποστείλουμε τον κόκκινο λόγο!

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιούνη ήτανε σαρωτικό για το μικρόκοσμο της Αριστεράς. Ο κόσμος της Αριστεράς μαζικά αποστοιχήθηκε από όλους τους υπόλοιπους εκλογικούς σχηματισμούς, συμπεριλαμβανομένων και εμάς, και επιδοκίμασε την πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα το αποτέλεσμα αυτό θα επιταχύνει πολιτικές εξελίξεις σε όλους τους χώρους της Αριστεράς, και σίγουρα πρέπει να απαντηθεί πολιτικά. Φυσικά ο καθένας δίνει την απάντηση που πηγάζει από τις ιδεολογικές του καταβολές.
Η ηγεσία του ΚΚΕ, πλήρωσε τόσο τον απομονωτισμό και την εχθρική στάση απέναντι στο λαϊκό κίνημα, όσο και την εκλογική μανία της. Εκλογές και ξανά εκλογές για να διορθώσει ο λαός την ψήφο του, να δείξει τη δύναμη του και άλλα τέτοια “επαναστατικά” δεν ήθελε η κυρία Παπαρήγα; Ας εξηγήσει τώρα στην βάση του ΚΚΕ, η οποία έχει γαλουχηθεί στη λογική ότι η οργανωτική-εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ είναι το παν, που είναι η διέξοδος... Η ταξική πάλη διαπερνά τα πάντα και μέσα στο ΚΚΕ θα αναπτυχθούν σύντομα τάσεις ξεπεράσματος της γραμμής του και από τα δεξιά και από τα αριστερά.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προσπάθησε να φέρει την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά “στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής”. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά υπήρξε πολλές φορές στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής. Στα πολλά μικρά και μεγάλα λαϊκά και νεολαιίστικα ξεσπάσματα, τα οποία βοήθησε να αναπτυχθούν και να αμφισβητήσουν την πολιτική του συστήματος. Όσο ασχολείται η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά με εκλογικούς κρετινισμούς, ΕΛΕ, κυβερνητικές εναλλαγές, πρόγραμμα “αντικαπιταλιστικής” διαχείρισης και άλλα τέτοια, ρίχνει νερό στο μύλο του ΣΥΡΙΖΑ και του κάθε ΣΥΡΙΖΑ. Εώς και κινδυνεύει να ενσωματωθεί.
Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ, έκανε μια γενναία εκλογική εκστρατεία σε όλη την Ελλάδα, κάνοντας ξεκάθαρο το μήνυμα της και την πολιτική της γραμμή. Δεν διαπραγματευόμαστε με τους δυνάστες του λαού. Το μέλλον μας θα το κρίνει η ταξική πάλη. Η μόνη διέξοδος για το λαό είναι η οργάνωση του στο πολιτικό εκείνο επίπεδο που θα είναι ικανός να νικήσει το σύστημα. Στους δρόμους. Εκεί όπου οι λαοί μπορούν να νικήσουν. Εισπράξαμε και εμείς την άρνηση του κόσμου να μας ενισχύσει. Όμως μας άκουσε. Δεν απαξίωσε αυτά που λέγαμε. Και θυμάται τι του είπαμε.
Τι συμπέρασμα οφείλει να βγάλει η Αριστερά από τις εκλογές; Ότι ο κόκκινος λόγος είναι η πηγή της “ήττας” μας; Ότι πρέπει να τον υποστείλουμε και να αδράξουμε την “ιστορική ευθύνη” της “Αριστερής κυβέρνησης”; 'Ότι ο λαός “δεν καταλαβαίνει” και είναι “μικροαστός”; Ότι έπρεπε να υποστείλουμε την κριτική στο ρεφορμισμό, γιατί έτσι διαιρέσαμε τον κόσμο; Ή μήπως πρέπει τελικά να πάψουμε να δηλώνουμε Αριστεροί, αφού η λέξη αυτή κουρελιάστηκε;
Όχι, τίποτα από όλα αυτά. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δυναμώσουμε τον κόκκινο λόγο. Και αυτό πρέπει να κάνουν τα μέλη και τα στελέχη όλων των τάσεων της Αριστεράς, ανεξάρτητα αν διαφωνούμε ιδεολογικά με αυτούς. Να μην ντρέπονται για τη μάχη που έδωσαν, και να μην σιχτιρίσουν το λαό. Να έχουνε πίστη σε αυτόν.
Γιατί αν δεν υπήρχε ο κόκκινος λόγος, και όλη η Αριστερά ενσωματώνονταν στην “Αριστερή κυβέρνηση”, τότε θα ενσωματώνονταν στο σύστημα. Θα γίνονταν συνδιαχειριστής της κρίσης και συνυπεύθυνος στα δείνα δεινά του λαού. Θα πρόδιδε την σοσιαλιστική προοπτική στο όνομα του διλήμματος “Ευρώ η τανκς” που έβαλε ο αστικός κόσμος και υποτάχθηκε σε αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα γίνονταν ανάχωμα της ταξικής πάλης.
Τότε, δε θα είχαμε πρόσωπο να αντικρύσουμε το λαό. Τότε θα έπαιρνε το ρόλο του αντισυστημικού η Χρυσή Αυγή και οι διαδηλώσεις της κατσαρόλας. Τότε, η Αριστερά θα έπεφτε σε ανυποληψία στα λαϊκά στρώματα. Τότε το λαϊκό κίνημα, οι εργατικοί αγώνας, η λαϊκή οργάνωση θα γνώριζαν ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Τότε, κόσμος αγωνιστής και Αριστερός θα απογοητεύονταν.
Μακριά από εμάς όμως τα “ευτυχώς ηττηθήκαμε”. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα με το αν θα πρόδιδε στο τέλος αυτά που ευαγγελίζονταν, θα ήτανε αποτέλεσμα και επιτυχία των λαϊκών αγώνων. Όπως και το αυξημένο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλά τις καθόλα θετικές διεργασίες που συντελούνται στο λαό.
Ο κόκκινος, επαναστατικός λόγος υπονομεύτηκε από την πρώτη στιγμή μέσα στο κίνημα προς όφελος του εκλογικού κρετινισμού και αποδοκιμάστηκε στις εκλογές. Όμως είπε την αλήθεια στο λαό. Και πρέπει να είμαστε περήφανοι που τον αρθρώσαμε, τον υπερασπιστήκαμε. Και πρέπει να έχουμε πίστη σε αυτόν, ότι μπορεί να κερδίσει και να εκφράσει το λαό. Ο δρόμος δεν έκλεισε για την επαναστατική Αριστερά. Αντίθετα.
Τώρα, που η φασίζουσα δεξιά και το ευρωσκυλολόι ετοιμάζεται να χιμήξει στο λαό. Τώρα που οι σκληροί αγώνες του λαού έχουνε μείνει στη μέση και αδικαίωτοι. Τώρα που ένα μεγάλο κομμάτι του αναζητεί την Αριστερά και ένα καλύτερο μέλλον. Τώρα που η ταξικές συγκρούσεις θα ξεσπάσουν άγριες. Τώρα που το σύστημα θέλει να ενσωματώσει το λαϊκό κίνημα στα διλήμματα της νομιμοφροσύνης. Τώρα που τα ρόπαλα των δυνάμεων ασφαλείας, στα οποία τόση εμπιστοσύνη έδειξε ο κύριος Τσίπρας, θα πέσουν πάνω στα κεφάλια των αγωνιστών.
Τώρα, πρέπει ο κόκκινος λόγος σε κάθε γωνιά της Ελλάδας να δυναμώσει. Να συγκροτήσουμε, σε κάθε μέρος που φτάνει η φωνή μας, την Πρωτοβουλία για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία. Για να εκφραστεί αποφασιστικά ο κόκκινος λόγος, η γραμμή του αντικαπιταλιστικού, αντιιμπεριαλιστικού ξεσηκωμού. Να βοηθήσουμε στην υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Να βαδίσουμε μαζί με όλο τον κόσμο της Αριστεράς, μέσα από πλατιές, λαϊκές οργανώσεις, στις μάχες που έρχονται. Να δώσουμε έκφραση, στήριξη, και θάρρος στους χιλιάδες αγωνιστές που δεν έχουν πατήσει την μπανανόφλουδα της διαχείρισης και του ρεφορμισμού, σε όποιον χώρο και αν είναι. Και να είμαστε έτοιμοι να συμβαδίσουμε με τους χιλιάδες περισσότερους που θα αποστοιχίζονται από τις γραμμές της αριστεράς της συνδιαλλαγής και θα αναζητούν μια πραγματική, επαναστατική Αριστερά.
Στις εκλογές της 17ης Ιούνη δεν έκλεισε το αποφασιστικό βήμα της Ιστορίας προς τα μπρος. Στις εκλογές της 17ης Ιούνη έγινε ακόμα πιο επιτακτική η ύπαρξη μας, η συγκρότηση μας, το πολιτικό-οργανωτικό μας ανέβασμα. Γι' αυτό, και για να τιμήσουμε τις χιλιάδες που μας ψήφισαν και τις χιλιάδες που μας άκουσαν με σεβασμό και προσοχή, δε θα υποστείλουμε τον κόκκινο λόγο μας.
ΚΚ.

16 σχόλια:

TRASH είπε...

"...Η ηγεσία του ΚΚΕ, πλήρωσε τόσο τον απομονωτισμό και την εχθρική στάση απέναντι στο λαϊκό κίνημα,..."
Προφανώς οι κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι που αγωνίστηκαν όλο αυτό το διάστημα μέσα από τις γραμμές του ΠΑΜΕ, δεν είναι "λαϊκό κίνημα", αλλά τέτοιο είναι οι εξαγριωμένοι μικροαστοί των πλατειών που έστειλαν την φασιστική δεξιά στα ύψη...
Μόνο μία λέξη, ...ντροπή!
...και απογοήτευση από έναν χώρο που παρά τις όποιες διαφωνίες μπορούσες πάντα να αναγνωρίσεις την εντιμότητα των αγωνιστών του...

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Να πω trash ότι δεν παρακολουθείς τα λεγόμενά μας να το καταλάβω! Αλλά ακόμη θυμάμαι τις συζητήσεις μας από πέρυσι τέτοιο καιρό.
Δηλαδή το να κάνεις κριτική σημαίνει "μη αναγνώριση" αγωνιστικότητας; Δεν κάνει να έχουμε διαφορετική άποψη; Ή μήπως η "μαζικότητ" σημαίνει και δικαίωση; Αν είναι έτσι να πάμε όλοι μαζί σούμπιτοι στο ΣΥΡΙΖΑ!!!
Ή μήπως δεν ξέρεις την άποψή μας για τις πλατείες και την αντίθεσή μας σε σχέση με τη στάση του ΚΚΕ, αλλά και της υπόλοιπης αριστεράς;
Αυτές οι συμπεριφορές είναι που άφησαν χώρο και στις απολίτικες απόψεις, και στις αντιοργανωτικές και αντικομμουνιστικές και στο να κάνουν παιχνίδι οι φασίστες.
Ή μήπως δεν ξέρεις την άποψή μας για το ΠΑΜΕ και το πως κινείται το ΚΚΕ και τα λεγόμενα μετωπικά του σχήματα στο λαϊκό και εργατικό κίνημα;
Για να μην πω για τη συνολική πολιτική και ιδεολογική του κατεύθυνση.
Πρώτη φορά τα διαβάζεις ή τα ακούς;
Πως χάσαμε ξαφνικά την ...εντιμότητά μας και σε απογοητεύσαμε;
Αυτό που χρειάζεται απ' όλους μας είναι να επιταχύνουμε τις,έτσι κι αλλιώς αναπόφευκτες, διεργασίες στην αριστερά, ιδιαίτερα σε αυτήν που αναφέρεται ως κομμουνιστική και έχει αγωνιστική - επαναστατική κατεύθυνση.
Είναι επιτακτική ανάγκη να ξεφύγουν οι κομμουνιστές από τις λογικές του κοινοβουλευτισμού που το ΚΚΕ, και όχι μόνο αυτό δηλαδή, από τη μια τις καταγγέλει και από την άλλη τις ενισχύει. Ακόμη και με τη χθεσινή απόφαση της ΚΕ του. Ή μήπως δεν έχει ευθύνες το ΚΚΕ γι' αυτές τις αντιλήψεις που κατατρέχουν την αριστερά;
Αν θες θα σου πρότεινα να διαβάσεις το κείμενο με τίτλο Πάλι ο λαός φταίει!
Θα ήθελα τη γνώμη σου.

TRASH είπε...

-Αν το να διαγράφεις μονοκοντυλιά από το "λαϊκό κίνημα" ολόκληρο τον κόσμο που αγωνίζεται μαζί με το ΠΑΜΕ και τις άλλες μετωπικές οργανώσεις στις οποίες συμμετέχει το ΚΚΕ, και μαζί με αυτά και όλους τους αγώνες που έχουν δώσει με όχι μικρό κόστος, είναι κατ'εσέ "κριτική", τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημα τους. Για αυτό μιλάω και είμαι καθαρός. Δεν μιλάω για θεμιτές ή άλλες διαφωνίες.
-Φυσικά και περιμένω να μου πεις αν το ΠΑΜΕ δεν κατατάσεται στο "λαϊκό κίνημα", τότε τι ακριβώς κατατάσεται. Η πουλημένη ΓΣΣΕ μάλλον όχι, για τις "πλατείες" το παραμύθι μας τελείωσε ακόμη και για τους πιο φανατικούς τους, άρα μάλλον δεν μένει και τίποτα για να ονομαστεί τέτοιο.
-Ο λαός πάντα φταίει. Αλλιώς δεν θα πιστεύαμε πως γράφει αυτός την ιστορία, αλλά οι προσωπικότητες. Βασική αρχή του ιστορικού υλισμού...

Ανώνυμος είπε...

'Οταν διαβάζω ότι φταίει ο λαός, βρίσκω τη σκέψη κατ΄αρχήν ορθολογική. Ο αστικός ορθολογισμός υποστήριξε την ευθύνη του ''λαού'' που γενικά έχει την τύχη και την ζωή στα χέρια του, αποκρύπτοντας την ταξική διαίρεση της κοινωνίας, κηρύττοντας την αυταπάτη για ύπαρξη ουδέτερης δημοκρατίας κι ελευθερίας επιλογής, όλων. Φταίει ο λαός, σημαίνει πρώτον: υπάρχει''ενιαίος λαός'', μετά υπάρχει λαός που μπορεί από τις εμπειρίες του να αυτο-ωριμάζει, και βέβαια πουθενά δικτατορία μιας τάξης απέναντι στην άλλη που διαμορφώνει και τα μυαλά, σε κάθε έκφραση του στο εποικοδόμηματος.
Εσυ με τον Λένιν,τον Στάλιν, τον Ζαχαριάδη προμετωπίδα,θυμήσου:
H εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, σε συνθήκες της δικτατορίας του κεφάλαιου, διαμορφώνουν συνειδήσεις επαναστατικές-''ωριμάζουν'', ΜΟΝΟΝ ΑΠ ΕΞΩ.........από όσους είναι στη πράξη κομμουνιστές και μέσω του κόμματός τους.
Όταν οι κομμουνιστές όπως εσυ λέμε, ''φταίει ο λαός'' μάλλον κάνουμε την πιο ανελέητη αυτοκριτική.....στην ουσία λέμε ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΠΟΛΥ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ, ΠΟΛΥ ''ΛΙΓΟΙ''.
Ν.Κ

Ανώνυμος είπε...

trash το παμε δεν είναι λαικό κίνημα . Είναι η μετωπική συνδικαλιστική οργάνωση του ΚΚΕ στον χώρο των εργαζομένων .
Οταν λέγεται λαικό κίνημα εννοείται προφανώς σαν ένα ευρήτερο κίνημα με χαρακτηριστικά διεκδικήσεις ευρήτερες που έχουν να κάνουν με ανέργους νεολαία δημοκρατικά δικαιώματα κτλπ .
Δεν κάνω μάθημα ή κάτι τέτοιο αλλά λέω το εξής . Θεωρητικά το ΠΑΜΕ είναι στο λαικό κίνημα αφου οι εργαζόμενοι είναι κομμάτι του λαού . Αλλά δεν είναι ακριβές αυτό . Πχ εγώ δεν συμφωνώ στην φράση ότι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ δεν είναι στο λαικό κίνημα .Είναι ανακριβής . Αυτό που ισχύει είναι το εξής .
Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ απέχει απο διαδικασίες κινηματικές που
1)προυποθέτουν την κεντρική αντιπαράθεση σύγκρουση με το κράτος και τους μηχανισμούς του όπως πχ αντιφασιστικές πορείες κινήματα , υπεράσπιση και περιφρούρηση των διαδηλώσεων όπως αυτές που έγιναν στο σύνταγμα και ο απλός άμαθος κόσμος μόνος του προσπάθησε να νικήσει την άγρια καταστολή , μακριά απο εξεγέρσεις (που είναι προφανώς κεντρικά πολιτικά και συγκρουσιακά γεγονότα) όπως η εξέγερση του 08 , κερατέα , χαλκιδική για τα μεταλλεία ,στην κέρκυρα πρίν λίγα χρόνια για το χυτα ...και πάει λέγοντας .Δεν λέω να υπερασπιστεί τους όποιους κουκουλοφόρους ούτε να πάει να συγκρουστεί αναίτια .Λέω να περιφρουρήσει τις εξεγέρσεις απέναντι στις δυνάμεις καταστολής και να δείξει ότι η δύναμη του λαού και το δικαίωμα στο να απεργεί να καταργεί άδικους νόμους και εν τέλει να ανατρέψει και το σύστημα είναι δίκαιο .Να αποδείξει έμπρακτα ότι είναι δίκαιη η εξέγερση του λαού ! .Και όχι να φετιχοποιήσει την βία για τη βία όπως κάνουν οι μπάχαλοι .Και αυτό να το κάνει άσχετα με το αν είναι τα κομματικά του μέλη ή όχι .
2)Να συμμετάσχει με δυνάμεις σε λαικές συνελέυσεις και πρωτοβουλίες κατοίκων ευρήτερων και πλατύτερων χαρακτηριστικών όπως οι δεκάδες λαικές συνελέυσεις ανά την Ελλάδα , σε μία μίνιμουμ βάση και να μην ζητάει εκλογές στον κόσμο που αγωνίζεται στον δρόμο .
Άρα γιατί να μην αποτελέσει το ΚΚΕ ένα ζωντανό οργανισμό που θα παλεύει για την κοινή δράση στα 1)έξω απο ΕΕ-ΝΑΤΟ ευρωζώνη 2)Δουλειά ασφάλιση υγεία παιδεία για όλο το λαό 3)εθνική ανεξαρτησία αποδέσμευση απο τα ιμπεριαλιστικά δεσμα , λαική κυριαρχία με ανατροπή του καπιταλισμου
4)κάτω οι υποταγμένες ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ ,ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης σαν τάξη για τον εαυτό της .
5)κάτω τα μνημόνια και οι νόμοι τους
Γιατί να μην βάλει αυτά τα πολύ βασικά σημεία και να δράσει απο κοινού με όποιον θέλει να τα πετύχει ? Δεν πιστεύεις ότι θα δημιουργούσε τρομερή δυναμική ένα μαχητικό μέτωπο με πυρήνα τις κομμουνιστικές δυνάμεις ?
Εγω θεωρώ ότι σαν μία αρχή θα ήταν κάτι πολύ ελπιδόφόρο χωρίς να σημαίνει ότι θα ήταν κάτι κλειστό οτγανωτικά ή και πολιτικά . Απλά εφαρμογή της κοινής δράσης .
Δεν συνιστά αυτή η πολιτική του ΚΚΕ μία στάση απομόνωσης και περιχαράκωσης απο ευρύτερες λαικές διεργασίες του εαυτού του ?
Που θα έχανε το ΚΚΕ αν πραγματικά έκανε όλα αυτά ?Εγώ πιστεύω πουθενά .Ίσα ίσα θα κέρδιζε και για το ίδιο αλλά και το σημαντικότερο για τις ανάγκες και την ζωή του λαού.
Αν μπορούσες να απαντήσεις σε αυτά θα ήταν πολύ καλό ...

Ανώνυμος είπε...

μην μπερδευτείς με αυτό που λέω . θα το πώ πιο καθαρά .
Ναι το ΠΑΜΕ είναι στο λαικό κίνημα και το ΚΚΕ , στο αυτόκεντρο λαικό κίνημα που το ίδιο στην ασφάλεια του και απομόνωση του ελέγχει .Και μάλιστα με τους όρους και τα όρια που το σύστημα και η αστική νομιμότητα θέτει .
Επειδή ξέρω΄οτι δεν ταυτίζεις το ΚΚΕ με το λαικό κίνημα (ευτηχώς). Αν το κάνεις μάλλον δεν μπορούμε να συζητήσουμε καν γιατί δεν βλέπεις την πραγματικότητα .

Red Hope είπε...

Επειδή οι μέρες είναι πονηρές και οι νύχτες περισσότερο βαριές , καλό είναι να αναλογιστεί ο κάθε αγωνιστής, αν έχει η όχι ευθύνες πολιτικές πάντα ο χώρος που ανήκει. Όσον αφορά το ΚΚΕ και την άποψη του δυστυχώς όλοι γνωρίζαμε ποια θα ήταν η απάντηση του στο εκλογικό αποτέλεσμα… ο λαός φταίει.. αν με αυτό το επιχείρημα κάποιος θεωρεί ότι απαλλάσσεται των ευθυνών εμένα δεν μου πέφτει λόγος πολύ περισσότερο που δεν με καλύπτει πολιτικά ένας χώρος που μονίμως ζητούσε εκλογές "χωρίς να θέλει να τις κερδίσει"... Γιατί αν το ΠΑΜΕ είχε κινητοποιήσει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους και δεν καταφέρει να ανατρέψει καμιά από τις πλευρές της επίθεσης, θα πρέπει να αναρωτηθούν τι δεν πάει καλά με τις χωριστές συγκεντρώσεις και με μια σειρά πρακτικών που έδωσαν τροφή στον έτσι κι αλλιώς αντικομουνισμό του συστήματος? Αλήθεια γιατί το ΚΚΕ δεν τους έπεισε όλους αυτούς που κινήθηκαν μαζί του και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.
Τελικά το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο κάθε πολιτικός χώρος που αναφέρεται στην επανάσταση και τον κομμουνισμό αλλά και κάθε αγωνιστής ξεχωριστά είναι απλό στη διατύπωση του και την απάντηση του αλλά πολύ πιο σύνθετο στην πραγματοποίηση του. Ανατρέπεται ο συσχετισμός σε βάρος της εργατικής τάξης ή όχι?
Όταν για χρόνια ολόκληρα οι περισσότερες δυνάμεις τις αριστεράς θεωρούν ότι οι εκλογές είναι το προνομιακό τους πεδίο και όχι η ταξική πάλη, όταν θεωρούν το αποτέλεσμα το εκλογών καθοριστικό της δύναμης τους και δείκτη ορθότητας της πολιτικής τους άποψης , όταν όλη η κίνηση τους είναι στην ουσία προεκλογική η απάντηση στο προηγούμενο Ερώτημα είναι απλή. Όσο οι κομμουνιστικές απόψεις δεν μπολιάζουν τους εργαζόμενους τόσο πιο δύσκολο θα είναι η ανατροπή των συσχετισμών . Στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν χωράνε μεγαλοστομίες και μικρομεγαλισμοι, απαιτείται πολιτική μάχη στο πεδίο της ταξικής πάλης . Η επανάσταση και η ανατροπή δεν έρχονται επειδή το γραφούν οι Αφίσες σου αλλά όταν τις επαναστατικές απόψεις της παλεύεις μέσα στο λαό με συναγωνιστική διάθεση και όχι από καθ’εδρας λογύδρια… Οι επόμενες μάχες είναι μπροστά μας ο λαός είναι αναγκασμένος να αντισταθεί και οι κομουνιστές ( μεγάλες κουβέντες) πρέπει να μπουν στο αγώνα …
περισσότερο που δεν με καλύπτει πολιτικά ένας χώρος που μονίμως ζητούσε εκλογές "χωρις να θέλει να τις κερδίσει"... Γιατι αν το ΠΑΜΕ είχε κινητοποιήσει εκατονταδες χιλιάδες εργαζόμενους και δεν καταφερει να ανατρέψει καμιά απο τις πλευρες τις επίθεσεις, θα πρέπει να αναρωτηθούν τι δεν παει καλά με τις χωριστες συγκεντρώσεις και με μια σειρα πρακτικών που έδωσαν τροφή στον ετσι κι αλλιως αντικομουνισμο του συσηματος? Αλήθεια γιατί δεν τους έπεισε το ΚΚΕ όλους αυτους που κινήθηκαν μαζί του και ψηφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά το ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο κάθε πολιτικος χώρος που αναφέρεται στην επανασταση και τον κομμουνισμο αλλά και κάθε αγωνιστης ξεχωριστάείναι απλό στη δαιτυπωση τουκαι την απαντηση του αλλά πολύ πιο σύνθετο στην πραγματοποιηση του. Ανατρέπεται ο συσχετισμός σε βάρος της εργατικής τάξης ή όχι?

KK είπε...

Το ΠΑΜΕ είναι φυσικά ένα μέρος του λαϊκού κινήματος. Το ότι διαφωνώ μαζί του δε σημαίνει ότι δεν είναι κομμάτι του κινήματος και τα μέλη του αγωνιστές.

Θα μας πεις όμως εσύ, για την ηγεσία του ΚΚΕ, τι είναι λαϊκό κίνημα; Το φοιτητικό κίνημα το είπατε "πασόκικο", τον Δεκέμβρη "προβοκάτσια" και τις πλατείες "φασίζουσες". Δεν είχατε 100% άδικο σε όσα λέγατε. Αλλά ό,τι δεν είναι κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ, δεν είναι λαϊκό κίνημα γι' αυτό.

Εγώ λέω πάντως ότι όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει -και ναι, κατά τη γνώμη μου, το ΚΚΕ είναι στο λαϊκό κίνημα, έχει αγωνιστές, αλλά όταν σηκωνόμαστε να χορέψουμε, άλλοι σωστά και άλλοι λάθος, κάθεται σε ένα τραπέζι στη γωνία και σιγοτραγουδάει!

Ανώνυμος είπε...

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ. Βαριά κουβέντα για να την λέμε με τόση ευκολία και άνεση. Ας αναρωτηθεί το ΚΚΕ και η ηγεσία του τι έχει κάνει για να δικαιούτε να δίνει συμβουλές και να κάνει συστάσεις αφ υψηλού στο λαό. Πέρασαν δυστυχώς για αυτούς οι εποχές που επικαλούνταν τα παλιά μεγαλεία και οι μνήμες ήταν ακόμα νωπές. Ξανά απο το μηδέν. ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. Σεμνά, ταπεινά σα μαθητές και λιγότερο σα δάσκαλοι να ανοίγουμε τον δρόμο ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ. Να μια χαριτωμένη έκφραση των σεμνών ΚΝΙΤΩΝ. Είσαι κομμουνιστής ή αριστερός. Διαλέχτε. Αυτοί κάναν την επιλογή τους. Να την χαίρονται.

TRASH είπε...

@Διεθνιστής:
-Το ΠΑΜΕ δεν είναι απλά μέρος του λαϊκού κινήματος, αλλά βάση των ταξικών χαρακτηριστικών του, είναι μάλιστα το ΠΙΟ προωθημένο κομμάτι του λαϊκού κινήματος. Αυτή η διαπίστωση δεν αλλάζει ακόμη και αν θεωρήσουμε το ΚΚΕ ρεφορμιστικό, "ρεβιζιονιστικό" ή ο,τιδήποτε άλλο, αφού ούτε οι "Δεκέμβρηδες" ούτε οι "πλατείες" είχαν κάποιο ταξικό πρόσημο. Μάλλον ψέμματα. Οι πλατείες είχαν ένα καθαρά μικροαστικό ταξικό πρόσημο και δεν είναι τυχαία ούτε η "υγειονομική ζώνη" που επέβαλαν στους κομμουνιστές (αλλά όχι και στους φασίστες) από την πρώτη μέρα, ούτε το γεγονός πως συνέβαλαν στην εκρηκτική άνοδο της άκρας δεξιάς. Για τον "Δεκέμβρη", στον οποίο κόντρα στην δική μας γραμμή, προσωπικά συμμετείχα, μπορούμε να κάνουμε μία ξεχωριστή κουβέντα για το πως, τα όποια ταξικά (εμβρυακά ούτως ή άλλως) χαρακτηριστικά του κινήματος πνίγικαν κυριολεκτικά μέσα στον διάχυτο μηδενισμό του.
- Θεωρώ παράλογο να κατηγορείται το ΠΑΜΕ που δεν περιφρούρησε, αυτούς που δεν ήθελαν να περιφρουρηθούν. Το θέμα δεν ήταν η συνύπαρξη ή μη. Το επίδικο ήταν οι όροι αυτής της συνύπαρξης. Αυτό που έγινε στις πλατείες ήταν πεντακάθαρο. Ηταν η συγκρουση ανάμεσα στην εργατική και την μικροαστική τάξη για την ιδεολογική ηγεμονία του κινήματος. Η μάχη για τους εργάτες χάθηκε, και αναμενόμενα, όπως πολύ παραστατικά μας περιγράφει ο Μαρξ στην 18η Μπρυμπαίρ, το επόμενο στάδιο θα ήταν ο εκφασισμός της κοινωνίας. Με τις υγείες όλων μας...
Περισσότερα πάνω σε αυτά που έβαλες σε αυτό το κομμάτι, έχω γράψει αναλυτικότερα από πέρσι, και νομίζω πως είμαι δικαιωμένος (δυστυχώς) από το φως των κατοπινών εξελίξεων.
Για την σχέση του ΠΑΜΕ με την επαναστατική βία και τις πλατείες:
http://fadomduck2.blogspot.gr/2011/07/blog-post_06.html
Για την σχέση του φασισμού με τις πλατείες (το κείμενο είχε γραφτεί ΠΡΙΝ πάρει θέση το ΚΚΕ για το ζήτημα και αποδείχτηκε και -ξανά δυστυχώς- υπεραισιόδοξο!):
http://www.scribd.com/doc/91518432/%CE%B7-%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%8D
-Δεν είμαι εγώ που θεωρώ "λαίκό κίνημα" αποκλειστικά το ΚΚΕ, αλλά το αρχικό κείμενο που διαγράφει αυτόματα από αυτό, όσους συμμετέχουν ακόμη και στις ίδιες μετωπικές οργανώσεις με το ΚΚΕ. Αυτό νομίζω πως ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της εμπάθειας. Το γεγονός πάντως πως σχολιάζω σε αυτό το μπλογκ, δείχνει πως όταν λέω πως θεωρώ τους ανθρώπους του Μ-Λ χώρου συναγωνιστές, καθώς μοιραζόμαστε τα ίδια οράματα αλλά σε μεγάλο βαθμό και την ίδια ιστορική αφήγηση, το εννοώ.
Για το εκλογικό αποτέλεσμα και τις τάσεις της ελληνικής κοινωνίας, έχω γράψει κάτι εδώ: http://fadomduck2.blogspot.gr/2012/06/blog-post_22.html
Πιστεύω πως έχει κάποιο ενδιαφέρον, καθώς από τις εκλογές δεν προέκυψε απλά μία ήττα του ΚΚΕ (δεν θα έτρεχε και τίποτα), αλλά μία συνολική καθίζηση όλων των δυνάμεων με κομμουνιστική αναφορά, με παράλληλη εκρηκτική άνοδο της ακροδεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να προβληματίσει όλους όσους μοιραζόμαστε το κομμουνιστικό όραμα, ανεξάρτητα κομματικής τοποθέτησης...
Υ.Γ.
Συγνώμη για το linkαρισμα από το μπλογκ μου, αλλά δεν είχα χρόνο να ξαναγράψω τα ίδια από την αρχή...
Καλή δύναμη
Υ.Γ.2
Χαίρομαι που κανείς δεν επέμεινε μέχρι τέλους στην άποψη πως ο κόσμος που αγωνίζεται μέσα από τις γραμμές του ΠΑΜΕ δεν είναι κομμάτι του λαϊκού κινήματος.

TRASH είπε...

@Ν.Κ.
Το λαϊκό συναίσθημα αυτήν την στιγμή, είναι το "εξοντώστε τους κομμουνιστές", και μας αφορά όλους. Πάνω σε αυτό, νομίζω πως πρέπει να ανοίξει η κουβέντα...
Οταν μιλάω για λαό, σαφώς και η έφραση έχει ταξική αναφορά. Αλλιώς θα αναφερόμουν στο "έθνος". Δεν νομίζω πως χρειάζεται να διευκρινίζουμε τα αυτονόητα...
@Κ.Κ.
Δεν μπορείς να διαγράφεις μονοκοντυλιά όλους τους αγώνες που έδωσαν και δίνουν τα μέλη του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ και που δεν υπάρχει κανενας λόγος αλλά ούτε και ο χώρος να απαριθμήσω, με εκφράσεις όπως "κάθεται σε ένα τραπέζι στη γωνία". Επαναλαμβάνεις το αρχικό λάθος που θέλει τον όποιο αγώνα σχετίζεται με το ΚΚ να μην είναι αγώνας, τουλάχιστον σε φραστικό επίπεδο. Από τα υπόλοιπα σχόλια εδώ, μπορώ να δω πως αυτό που γίνεται, είναι αυτό για το οποίο κατηγορείτε οι περισσότεροι το ΚΚΕ, από την ανάποδη. Αν δηλαδή κάποιος έχει διαφορετική άποψη από εσάς, είναι εκτός κινήματος!
@Προς όλους:
Θα συμφωνήσω με την παρατήρηση των πεισσότερων σχολιαστών, πως πρέπει να ανοίξει μία συζήτηση ανάμεσα σε όσουν μοιράζονται ένα κομμουνιστικό πρόταγμα. Αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να γίνει ούτε με αφορισμούς, ούτε με εμπάθεια.
Καλή δύναμη σε όλους...
Υ.Γ.
Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης σε σχέση με αυτό, οι απόψεις που εκφράζω είναι προσωπικές και δεν απηχούν κάποια γραμμή του ΚΚΕ...

Ανώνυμος είπε...

TRASH
η σωστή μαρξιστική χρήση της έννοιας λαος για την εργατική τάξη και τα σύμμαχά της στρώματα, όπως επί παραδείγματι για το λαικό κίνημα, αλλάζει απόλυτα σημασία όταν χρησιμοποιείται για την διαταξική τάχατες καθολική μάζα, που συμμετέχει στις αστικές εκλογές.......απλά αυτό
Ν.Κ

Ανώνυμος είπε...

για τον TRASH
Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς για να στρέψουμε, όσο μας είναι εφικτό στις σημερινές συνθήκες, τα κινήματα που ξεσπούν με τη μιά ή την άλλη μορφή σε κατεύθυνση ταξική , κομμουνιστική , επαναστατική κλπ.
Το να τα λοιδορούμε γιατί δεν είναι αρκετά πολιτικοποιημένα , γιατί είναι μικροαστικά, γιατί είναι διαβρωμένα κλπ, είναι σεχταρισμός που δεν δικαιολογείται με τίποτα.
Φαντάζεσαι να κατέβαινε το ΚΚΕ με τα κόκκινα πανώ του,τους κνίτες με τις αλυσίδες τους - αυτή τη φορά απέναντι στους φασίστες που κρατούσαν τις γαλανόλευκες ? τον σύριζα με τα ροζ ,την Ανταρσύα και εμάς που δεν θάμασταν μόνοι.
Τότε οι φασίστες δεν θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν και να μαζέψουν κόσμο. Δεν θα τολμούσαν κάν να εκδηλωθούν (αφού ακόμα και μεις οι ελάχιστοι καταφέραμε να κατοχυρωθούμε έστω σε μια μικρή γωνιά της πλατείας). Επίσης θα γίνονταν μια ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση που πάντα σε καιρούς σαν τους σημερινούς παίζει καθοριστικό ρόλο για την παραπέρα πολιτική ωρίμανση του λαϊκού κινήματος. Η κυβέρνηση θάχε απέναντί της εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο καθημερινά στις πλατείες - σε κόκκινες πλατείες.
Δεν διαφωνώ για το ποιό ήταν το ταξικό πρόσημο , για το ποιές είναι οι πολιτικές που εισέπραξαν πολιτικά ωφέλη και γιγαντώθηκαν απο τις πλατείες. Συμφωνώ επίσης και για τον τρόπο που βλέπεις τον δεκέμβρη του 08.
Το θέμα είναι τι κάναμε εμείς για να εξελιχθούν αλλιώς τα πράγματα. Μην κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε.
Είναι δυνατόν οι κουμουνιστές να γυρίζουν τη πλάτη στις μάζες που για πρώτη φορά κατεβαίνουν σε όποια μορφή διαμαρτυρίσς κατά εκατοντάδες χιλιάδες ,που αντιμετωπίζουν με πείσμα τον χημικό πόλεμο? Δυστυχώς τον ρόλο που θάπρεπε να έχουν οι κουμουνιστές τον χάρισαν στους φασίστες και γιαυτό δυστυχώς θάχουμε άσχημα ξεμπερδέματα.
ΓΜ

TRASH είπε...

@Ν.Κ.
Νομίζω πως διευκρίνησα με τον πιο κάθετο τρόπο, πως την λέξη "λαός" την χρησιμοποιώ με την μαρξιστική έννοια της και μόνο.
Μακρυά από εμένα οι διαταξικοί βούρκοι!
Ελπίζω να συνεννοηθήκαμε...

Ανώνυμος είπε...

trash δεν δε κατηγορώ για τίποτε σύντροφε, απλά ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ πως είναι ΚΑΙ διαταξικό εκτός από βλακώδες ,το ''ο λαός έκανε λάθος στις εκλογές''
Ν.Κ

KK είπε...

Πιστεύω ότι ο TRASH έβαλε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, την ενορχηστομένη προσπάθεια του συστήματος να παρανομοποιήσει τον κομμουνιστικό λόγο. Είναι μεγάλη κουβέντα αυτή, και πρέπει σίγουρα να ανοίξει. Είναι πολύπλευροι και πούστικοι, συγχωρέστε για την έκφραση, οι τρόποι με τους οποίους το σύστημα θέλει να απομονώσει τους κομμουνιστές για να τους καταστείλλει. Άσχετα αν διαφωνώ ιδεολογικά πχ με το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ, δεν μπορεί να κάθεται κάποιος απαθής μπροστά στον αντικομμουνιστικό βόθρο που το ακολούθησε.

Τώρα για το ΠΑΜΕ, θα αρκεστώ να πω το εξής. Αν το ΠΑΜΕ ήτανε το πρωτοπόρο, οργανωμένο πολιτικά, ταξικό τμήμα του εργατικού κινήματος, τότε θα έπρεπε για λόγους ταξικούς να παρέμβει από την πρώτη στιγμή στις πλατείες, γιατί η πολιτική πρωτοπορεία της εργατικής τάξης, είναι αυτή που πείθει με τη γραμμή της ευρύτερα κοινωνικά στρώματα να συστρατευθούν στο σοσιαλιστικό όραμα. Τα ίδια μπορούν να ειπωθούν και για το Δεκέμβρη και την εξεγερμενη νεολαία. Η αποτυχία του να πράξει ακριβώς αυτό, όπως φυσικά και η δική μας για άλλους όμως λόγους, καταδεικνύει την απουσία κομμουνιστικού κόμματος στην Ελλάδα.

Εγώ αυτό που πιστεύω είναι ότι αν το ΚΚΕ πήγαινε στην πλατεία, κανείς δε θα μπορούσε να το διώξει. Εδώ δεν κατάφεραν να διώξουνε εμάς! Αυτό που φοβήθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ, είναι "να μην γίνει η Ελλάδα Κερατέα" (Αλ. Παπαρήγα). Ίσα-ίσα, το ότι το σύστημα μέσω των ΜΜΕ εξύφαινε τόσο ένταχνα το ακομμάτισο και αντικομμουνιστικό της πλατείας, αυτό είναι ένα ακόμα επιχείρημα για το τι φοβότανε το σύστημα και τι έπρεπε να κάνει ένα κόμμα της εργατικής τάξης.

Και, συναγωνιστή TRASH, εγώ πιστεύω ότι στις γραμμές του ΚΚΕ υπάρχουν αγωνιστές, πιστεύω ότι είναι ένα κόμμα που συμμετέχει στο λαϊκό κίνημα, αλλά δυστυχώς δεν είναι ένα κομμουνιστικό κόμμα. Γι'αυτό δεν ευθύνεται η βάση του και όσοι αγωνιστές συμπορεύονται μαζί του, αλλά η ηγεσία του. ΠΙστεύω επίσης ότι η κριτική μας απέναντι του είναι τεκμηριωμένη σαφής και από τα αριστερά. Γιατί περισσεύουν οι κριτικές από τα δεξιά στο ΚΚΕ σήμερα.

ΥΓ: Επίσης, συναγωνιστή, όταν κάποιος διαπιστώνει τον ευρύτερο εκφασισμό της κοινωνίας και ότι περάνει η γραμμή του Βοναπάρτη στις μάζες (εγώ προσωπικά δεν συμφωνώ με αυτό), δε ζητάει "εκλογές για να δίξει ο λαός τη δύναμη του", ούτε "εκλογές για να διορθώσει την ψήφο του", ούτε "να πέσει η κυβέρνηση", γιατί το αστικό εποικοδόμημα και οι θεσμοί του αναπόφευκτα θα αντανακλάσουν τον εκφασισμό αυτό!