Πάθος για το ΣΜΑ από τον τοπικό Τύπο

«Είχαμε μία πρόταση, να γίνει ένας ΣΜΑ τελευταίου τύπου, με όλη τη σύγχρονη τεχνολογία, που δεν άφηνε περιθώρια για κανέναν κίνδυνο. Ωστόσο, βλέποντας την κατάσταση ότι υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στην πρόταση τη δική μας και την κοινωνία, καλώς ή κακώς, αποφασίσαμε να σεβαστούμε αυτό που θέλει η κοινωνία». Αυτή ήταν η δήλωση του δημάρχου Παύλου Μελά, Διαμαντή Παπαδόπουλου, μετά την ολοκλήρωση του προχθεσινού δημοτικού συμβουλίου που αποφάσισε -με απόλυτη πλειοψηφία- να λάβει αρνητική απόφαση για την κατασκευή ΣΜΑ στην ήδη επιβαρυμένη περιοχή.
Της απόφασης του Δημοτικού Συμβολίου μεσολάβησαν περίπου 8 μήνες κινητοποιήσεων των κατοίκων της περιοχής χωρίς να ανοίξει ρουθούνι -έχει σημασία αυτό-, δημόσια διαβούλευση φορέων, οργανισμών και θεσμικών οργάνων, εμπλοκή των αστυνομικών αρχών χωρίς να έχει τελεστεί οποιοδήποτε αδίκημα και τελικά η απόφαση που παγώνει προς το παρόν το έργο.
Αν εξαιρέσει δηλαδή κανείς το ρόλο των αστυνομικών αρχών που τραβολογούσαν κάθε τόσο κατοίκους στα δικαστήρια και έκαναν τους σεκιουρητάδες στο έργο, μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά υπήρξε για ένα μεγάλο εργό πραγματική διαβούλευση, οι “κακοί' άκουσαν την τοπική κοινωνία και αν δεν προκύψει νέα κολοτούμπα, οι αγώνες των κατοίκων θεωρούνται νικηφόροι.
Οι μόνοι που δεν φαίνεται να έχουν πειστεί και κυρίως να σέβονται τις αποφάσεις ακόμη και θεσμικών οργάνων είναι οι δημοσιογράφοι του τοπικού τύπου, που από το ρεπορτάζ το έχουν γυρίσει ξαφνικά στην προκήρυξη. Οι ναυαρχίδες λοιπόν της ενημέρωσης στη Θεσσαλονίκη, εφ.Μακεδονία και Αγγελιοφόρος επιστράτευσαν τους δημοσιογράφους τους -όσους έχουν μείνει, γιατί τους περισσότερους τους απέλυσαν- προκειμένου να περιγράψουν τη μη κατασκευή του ΣΜΑ ως σκάνδαλο μεγατόνων και τους κατοίκους της περιοχής ως αιμοσταγείς δολοφόνους.
Αφού με περίεργο τρόπο η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να πει όχι στο ΣΜΑ κατέλαβε περίπου ένα μονόστηλο στα φύλλα της Παρασκευής, με χθεσινά πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα επιτίθενται στη δημοστική αρχή και στο Δίκτυο φορέων της περιοχής που “ανακόπτουν ένα σπουδαίο περιβαλλοντικό έργο”.
Και εκεί που τελειώνει το ρεπορτάζ, ξεκινούν τα ψέματα. Αναφέρουν δηλαδή ότι ούτε το έργο θα γίνει, ενώ και τα χρήματα -περίπου 7εκ ευρώ- που το συνοδεύουν από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, πρόκειται να χαθούν.Βέβαια δεν αναφέρουν ότι οι κάτοικοι προκρίνουν τη μετατόπιση του έργου μερικά χιλιόμετρα μακρύτερα από τον αρχικό σχεδιασμό, ενώ ο περιφερειακός σχεδιασμός προβλέπει και μικρότερα έργα, πιο ήπια για το περιβάλλον και ισότιμής αντιμετώπισης των περιοχών του πολεοδομικού συγκροτήματος. Όσο για τα χρήματα που βρίσκονται στον αέρα και θα χαθούν, προφανώς και δεν είχαν εκταμιευτεί και προφανώς θα καλύψουν τις ανάγκες του νέου σχέδιου. Απλώς θα καθυστερήσουν να τα πάρουν οι Μπόμπολες που θα αναλάβουν και τα νέα έργα. Πάντως η αγωνία για τα χαμένα κονδύλια της Ευρωπαικής Ένωσης μπορεί να καταγραφεί στα θετικά.
Ψέμα – και χοντρό ψέμα- δεύτερο. Οι αιμοσταγείς κάτοικοι απειλούν ότι θα χυθεί αίμα -έτσι το αναφέρει η εφημερίδα Μακεδονία- αν κατασκευαστεί το έργο. Προφανώς δεν χρειάζεται να αναφέρω ότι πρόκειται για τους ευγενικούς κατοίκους της περιοχής που ζητούσαν δέκα φορές συγνώμη, όταν στις διαμαρτυρίες τους έκλειναν για κανένα τέταρτο τον περιφερειακό. Αυτό όποιος και όποια φιλοτιμήθηκε να πάει να κάνει ρεπορτάζ στην περιοχή το γνωρίζει. Ούτε χρειάζεται να αναφέρουμε ότι ακόμη και όταν οι αστυνομικές δυνάμεις συνέλαβαν συντρόφους τους, εκείνοι παρέμειναν πιο ψύχραιμοι από έμπειρους συνδικαλιστές σε αντίστοιχές περιπτώσεις. Χρειάζεται όμως να αναφέρουμε πως η εφημερίδα Μακεδονία αντιλαμβάνεται μια πολιτική διαδικασία, ακόμη και αν περιορίζεται στη δημόσια διαβούλευση για ένα σχετικά μικρό έργο.
“Κάτοικοι και δήμος, υπό την... καθοδήγηση του Δικτύου Φορέων κατά του ΣΜΑ Δυτικής Θεσσαλονίκης, που φρόντισε εδώ και οκτώ μήνες να δυναμιτίσει το κλίμα φοβίζοντας τους πολίτες, απέρριψαν το σύνολο έργο, αρνούμενοι να αποδεχθούν την αναγκαιότητα του σταθμού που θα έβαζε τέλος στον εφιάλτη των σκουπιδιών στους δρόμους” αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας. Μια χούφτα δηλαδή τραμπούκων ακυρώνει ένα έργο για δικά της συμφέροντα που παραδόξως δεν αναφέρονται, φοβίζοντας το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
Βέβαια στο ρεπορτάζ δεν αναφέρεται ότι δεν υπήρχε κανείς κάτοικος που να ήταν υπερ της κατασκευής του έργου, ότι δεν υπήρξε όλους αυτούς τους μήνες καμία καταγγελία τρομοκράτησης του κόσμου και εν τέλει η κοινωνία να ανατρέπει μεγάλα έργα ή αποφάσεις μετά από δημόσια διαβούλευση είναι συνηθισμένο σε όλες τις χώρες του κόσμου με ελάχιστο σεβασμό στη δημοκρατία και στο φινάλε -από ακραία φιλελεύθερη σκοπιά- στους πολίτες της.
Να θυμίσω απλώς ότι οι ίδιες εφημερίδες ανέφεραν με ιδιαίτερο σεβασμό την απόφαση Ιταλών κατοίκων, μετά από δημοψήφισμα, να επανακρατικοποιηθεί η ιδιωτικοποιημένη εταιρία ύδρευσης της περιοχής. Εκεί ήταν συμμετοχική δημοκρατία. Εκεί τα ντόπια συμφέροντα δεν έφτασαν μέχρι τον Τύπο της Θεσσαλονίκης. Και εκεί είχαν πέσει και μερικά κασόνια μολότωφ, γιατί -όπως έλεγαν οι Ιταλοί- η αντίσταση δεν έχει όρια.
Στο δύσκολο χειμώνα που έρχεται η εμπειρία του αγώνα του ΣΜΑ θα είναι χρήσιμη. Ίσως να είναι και η πρώτη μεγάλη νίκη που καταγράφεται στα χρόνια του μνημονίου στη Θεσσαλονίκη. Εμείς λοιπόν στους “τραμπούκους” λέμε ένα μεγάλο ευχαριστώ! Και στους συναδέλφους δημοσιογράφους πολύ καλοπροαίρετα ψυχραιμία! Με την “κοινωνία” που λέτε και εσείς είμαστε, όχι με τα αφεντικά μας.
Λευτέρης Αρβανίτης
πηγή: alterthess