Υπάρχει και αυτό. Κυβερνητικοί και ρεφορμιστές με παχιά αντικυβερνητικά και αντιμνημονιακά λόγια καλούν περίπου σε εξέγερση. Μόνο την ανάγκη ανατροπής του συστήματος που δε βάζουν! Και τι κάνουν; Προκηρύσσουν 24ωρες απεργίες έτσι χωρίς καμιά προετοιμασία, χωρίς να έχουν προηγηθεί μαζικές, όσο το δυνατόν, διαδικασίες στους χώρους δουλειάς και στα σωματεία, χωρίς βεβαίως όλο το προηγούμενο διάστημα της έντασης της επίθεσης να κουνάνε το δαχτυλάκι τους στην κατεύθυνση της αγωνιστικού ξεσηκωμού των κλάδων τους. Κάποιοι άλλοι, π.χ. ΑΔΕΔΥ και ΟΛΜΕ, κοτσάρουν και μια 4ωρη στάση εργασίας για να διευκολυνθούν (ούτε καν καλούν) οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα ήθελαν να κατέβουν στα Προπύλαια όπου έχουν συγκέντρωση οι δάσκαλοι!!!
Άλλοι πάλι με πολύ στόμφο και μπόλικο αγωνιστικό και αντιΕΕ λόγο καλούν σε γενική 24ωρη απεργία χωρίς ημερομηνία έτσι για να ...πιέσουν την ξεπουλημένη κατά τα άλλα ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ μπας και κάνουν τίποτα. Αποφάσεις Δ.Σ. κυκλοφορούν κάμποσες από πρωτοβάθμια σωματεία μέχρι ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Το ζητούμενο και εδώ είναι κατά πόσο τις έχουν πάρει χαμπάρι οι εργαζόμενοι αυτών των χώρων ή περιοχών. Και δεν εννοούμε απλά να έχουν ενημερωθεί αλλά να τις κάνουν δική τους υπόθεση, με τη μαζική και ουσιαστική με λόγο και πράξη συμμετοχή τους στα σωματεία, με την κίνησή τους για την επιτυχία των απεργιών. Επίσης δεν γίνεται κατανοητό γιατί "ταξικά" σωματεία ή συνδικαλιστικά σχήματα κάθε "μετώπου", "συντονισμού" ή "κέντρου αγώνα" δεν αποφασίζουν με συγκεκριμένες ημερομηνίες απεργίες. Τι θα τους πείραζε δηλαδή να πουν όλα μαζί αυτά τα σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα ότι την τάδε ημερομηνία καλούμε σε απεργία; Και ας μη θέλει η ΓΣΕΕ. Τι θα τους πείραζε να πραγματοποιηθούν συγκεντρώσεις από σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα χωρίς να υπάρχει απόφαση της ΓΣΕΕ; Στο κάτω κάτω η επιτυχία μιας τέτοιας κίνησης δεν θα ήταν η καλύτερη πίεση προς τις ξεπουλημένες ηγεσίες ακόμη και για να ξεκουμπιστούν;
Ξεκινάνε λοιπόν απεργίες και συγκεντρώσεις σε διάφορους κλάδους. Σήμερα έχουν οι δάσκαλοι, οι γιατροί, οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ (συγκεντρώσεις), οι ξενοδοχοϋπάλληλοι και ίσως κάτι να μας ξεφεύγει. Καλούν σε χωριστές συγκεντρώσεις και πορείες οι οποίες πιθανόν(!) και να συγκλίνουν σε κάποιο σημείο. Γιατί όχι στα σίγουρα;
Θα είμαστε οι τελευταίοι που θα λέγαμε στους εργαζόμενους να μην συμμετέχουν σε αυτές. Το αντίθετο μάλιστα. Είμαστε κόντρα στις λογικές που στο όνομα της απαξίωσης των συνδικαλιστικών ηγεσιών λένε στους εργαζόμενους να μη συμμετάσχουν και να πάνε στη δουλειά τους. Δεν ενισχύουμε τη μοιρολατρία. Αλλά θα τους πούμε κιόλας, και παλεύουμε γι' αυτό, ότι αν δεν μετατρέψουν ακόμη και αυτές τις κινητοποιήσεις σε μαζικές εκδηλώσεις αντίστασης στη βαρβαρότητα που ζούμε και στην ακόμη μεγαλύτερη εξαθλίωση που μας ετοιμάζουν, αν δεν ανατρέψουν αυτές τις ηγεσίες και δεν κάνουν τα συνδικαλιστικά όργανα πραγματικά δικά τους όργανα πάλης τότε δύσκολα έως καθόλου θα αλλάξουν τα πράγματα.
Άλλωστε αυτές οι ηγεσίες δεν θα 'θελαν ούτε αυτές τις απεργίες να κηρύξουν, νοιώθουν όμως την πίεση από την οργή του κόσμου "τους" στη πλάτη τους και κάπως πρέπει να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Κυβερνητικοί και ρεφορμιστές.
Αναγκάζονται να κηρύσσουν απεργίες τουφεκιές, ας τις μετατρέψουμε εμείς σε διαρκή αγώνα αντίστασης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου