Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
Με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεχίζεται η επιβολή της σύγχρονης βαρβαρότητας, η φτώχεια, η καταπίεση και το ξεπούλημα της χώρας. Το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα γυρνά τη ζωή των εργαζομένων αιώνες πίσω. Επιζεί πάνω στα ερείπια ολόκληρων χωρών, αλλά και λαϊκών κατακτήσεων. Συνεχώς νέα αντεργατικά μέτρα προωθούνται. Για να διαμορφώσουν εργαζόμενους και άνεργους που θα πεινάνε, που δε θα έχουν κανένα δικαίωμα στη δουλειά, στο εισόδημα, στην υγεία και στην παιδεία. Για να διαμορφώσουν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν.
Οι αποικιοκρατικού χαρακτήρα Δανειακές Συμβάσεις και τα υποδουλωτικά Μνημόνια αποδεικνύουν στην πράξη ότι δεν χωράνε γιατροσόφια οποιουδήποτε τύπου (επιμήκυνση, επαναδιαπραγμάτευση, ευρωομόλογα, κλπ) για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Για να περάσουν όλα αυτά, απ' όλα έχει ο μπαξές:
· Έχει μια κυβέρνηση πολύχρωμων ανδρείκελων του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου, πρόθυμη να πανηγυρίσει όταν τα αφεντικά της, της αναγνωρίσουν τις «προσπάθειες που κάνει» για να προωθήσει το φρικτό της έργο.
· Έχει όλους τους κρατικούς μηχανισμούς ταξικής καταπίεσης και επιβολής να ξεσαλώνουν ενάντια στον εχθρό - λαό: Δικαστήρια, ποικίλες δολοφονικές δυνάμεις κρατικής καταστολής, διοικητικός μηχανισμός. Και από κοντά τις συστημικές παρακρατικές φασιστικές συμμορίες (με πρώτη τη Χρυσή Αυγή) για να «ακονίσουν τις ξιφολόγχες» ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό, καλυπτόμενες πίσω από τις πλάτες του κράτους και της αστυνομίας.
Εκπαίδευση: Στο στόχαστρο η δημόσια δωρεάν παιδεία και τα δικαιώματα εκπαιδευτικών
Και σε μας τους εκπαιδευτικούς, γίνονται συνεχώς περικοπές μισθών, (και μέσα από την κατάργηση των υπολειμμάτων του 13ου και 14ου μισθού), μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων και του εφάπαξ, περικοπές των δαπανών για την υγεία. «Άταφος νεκρός» το δημόσιο σύστημα ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ στο όνομα της μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας καταργεί το δικαίωμα της δωρεάν περίθαλψης.
Η προοπτική των απολύσεων διαμορφώνει ασφυκτική πίεση στον κλάδο. Ταυτόχρονα, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι πλέον όμηροι της διοίκησης και του αυταρχικού αστικού κράτους, αφού επικρέμεται πάνω από το κεφάλι τους η δαμόκλειος σπάθη της απόλυσης - αργίας, σε περίπτωση «πειθαρχικής ποινής».
Οι νέοι εκπαιδευτικοί με τα 600 ευρώ μισθό και την παραμονή για χρόνια μακριά από την κατοικία τους, οδηγούνται σε εργασιακή και κοινωνική εξαθλίωση.
Οι δραματικές περικοπές στις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων και οι νέες σαρωτικές συγχωνεύσεις σχολείων οδηγούν σε υπολειτουργία και διάλυση τη δημόσια δωρεάν παιδεία.
Και έρχεται και η αξιολόγηση που αποτελεί φίλτρο για να επιλεχθούν αυτοί που θα απολυθούν και φίλτρο μισθολογικής καθήλωσης. Και το σύστημα με τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων-τμημάτων και με την επερχόμενη αύξηση ωραρίου γνωρίζει καλά πώς θα εμφανίσει «υπεραριθμίες». Για τους εκπαιδευτικούς είναι ζωτικό να μην πάμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την μάχη ο καθένας μόνος του και με τις ατομικές του «δεξιότητες ή προσόντα», αλλά να γίνουμε όλοι μια γροθιά! Γιατί η κυβέρνηση εφαρμόζοντας το σχέδιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ, κεφαλαίου για την εκπαίδευση κονιορτοποιεί δικαιώματα και κατακτήσεις, οδηγώντας τους εκπαιδευτικούς στον εργασιακό μεσαίωνα και τη δημόσια εκπαίδευση στην πλήρη κατεδάφιση.
Η «σκουριά» της συνδικαλιστικής ηγεσίας
Ο κρατικός, γραφειοκρατικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός βρίσκεται στον αντίποδα της ταξικής πάλης, αποτελεί το μακρύ χέρι και τον δούρειο ίππο της συγκυβέρνησης. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνδικαλιστικής, κυβερνητικής και κρατικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ–ΑΔΕΔΥ των αποσπασματικών απεργιών, χωρίς κλιμάκωση και προοπτική σύγκρουσης.
Η πραγματική διάλυση με την ανοχή και ενοχή της συνδικαλιστικής ηγεσίας (ΟΛΜΕ) έχει φτάσει μέχρι τα πρωτοβάθμια σωματεία. Και σε αυτό, έχουν τις αντίστοιχες ευθύνες οι διοικήσεις των Πρωτοβάθμιων Σωματείων. Τα δύο τελευταία χρόνια αντιλαϊκής καταιγίδας, η ΕΛΜΕ Πειραιά δεν έχει καταφέρει να κάνει ούτε μία ουσιαστική συνέλευση. Μια κατάσταση για την οποία σοβαρή ευθύνη έχει και το ΠΑΜΕ που εγκλωβίζεται από την ίδια την πολιτική του γραμμή και συμβάλλει στο να εγκλωβίζεται και το ίδιο το σωματείο στην ουσιαστική αδράνεια. Που βροντοφωνάζει ταξικά, αλλά δεν έχει προτείνει ούτε μια φορά απεργιακή κλιμάκωση πέρα από την πρόταση της ΟΛΜΕ.
Η κατάρρευση των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ σε πολλές εκλογικές διαδικασίες και η αύξηση των ψήφων στην αριστερά μας ενθαρρύνει, αλλά δεν αλλάζει τον πραγματικό συσχετισμό αν αυτό δε σημαίνει περισσότερους συναδέλφους στις συνελεύσεις, στις κινητοποιήσεις, στις διαδικασίες του σωματείου ή σε άλλες διαδικασίες οργάνωσης του λαού. Η απομάκρυνση από το σωματείο και τη συλλογική δράση διαμορφώνει ένα πολύ βαρύ και θλιβερό κλίμα στους συναδέλφους. Που μπορεί να γίνει ακόμα πιο απελπισμένο σε ένα περιβάλλον διοικητικής τρομοκρατίας και απειλών για απολύσεις και αξιολόγηση.
Η δική μας ελπίδα και προοπτική
- Στη συμμετοχή μας στους αγώνες, στην οργάνωσή μας στο σωματείο μας. Να βάλουμε τέλος στην λογική της ανάθεσης!
- Στην ενότητά μας! Για μια διαφορετική-αντιθετική εναλλακτική απέναντι στον ζουρλομανδύα του χρέους, των μνημονίων, της Ε.Ε. Ότι υπάρχει άλλος δρόμος για να ζουν οι εργαζόμενοι με αξιοπρέπεια, παιδεία, υγεία, δικαιώματα. Και ότι ένας τέτοιος δρόμος βρίσκεται σε σύγκρουση με το αντιδραστικό μόρφωμα της ΕΕ - ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και το αστικό πολιτικό και οικονομικό προσωπικό που φιγουράρει σε λίστες, ενώ κόπτεται ότι «σώζει τη χώρα».
Χρειαζόμαστε, παράλληλα, την αγωνιστική ταξική ενότητα, το συντονισμό των σωματείων και των εργαζομένων σε ένα μέτωπο αγώνα και ταξικής αλληλεγγύης. Με τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα, που θα συντονίζονται ενωτικά, αγωνιστικά και θα υπερβαίνουν αδιέξοδες διχαστικές πρακτικές του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Αγωνιζόμαστε για ένα λαϊκό κίνημα αντίστασης - ανατροπής και για έναν διαφορετικό συνδικαλισμό. Με οργάνωση στη βάση και όχι διαχείριση στα ΔΣ. Ενάντια στη γραφειοκρατία και την ανάθεση. Σε κόντρα με τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Πολιτικό και όχι συντεχνιακό. Ενάντια στη συνδιαχείριση και σε αυταπάτες συνεννόησης με τη διοίκηση με τους αιρετούς με τον τάδε «συνδικαλιστή». Αν δεν πράξουμε τώρα, αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες θα μοιραστούμε κοινές ήττες.
Πρέπει επίσης να τεθεί σε συζήτηση η ιδέα ότι μπορούν κάποια πρωτοβάθμια σωματεία να συντονίσουν αγωνιστικές δράσεις κάθε μορφής χωρίς να περιμένουν τι (δε) θα κάνουν οι ομοσπονδίες - ακόμα και αν δεν «προβλέπεται» από τα καταστατικά των Ομοσπονδιών! Η υποταγή στη συνδικαλιστική καταστατική «νομιμότητα» δρα παραλυτικά! Για να μπορέσει όμως να σπάσει η αιχμαλωσία από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, είναι αναγκαίο και κρίσιμο να πέσουν δυνάμεις για το ζωντάνεμα του πρωτοβάθμιου σωματείου και των διαδικασιών του. Χωρίς αυτό λείπει η βάση συγκρότησης, χωρίς αυτό η υπόλοιπη συζήτηση είναι πολύ αδύναμη.
Οι δυσκολίες που συναντάει το κίνημα αντίστασης, παρέα με την αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος έρχονται «λουκούμι» στην απογείωση των ιστορικά καταδικασμένων κοινοβουλευτικών αυταπατών, των οποίων βασικός φορέας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει ... ομελέτα χωρίς να σπάσει αυγά, που θα ανατρέψει τα μνημόνια χωρίς να συγκρουστεί με την ιμπεριαλιστική ΕΕ. Σε αυτή την προσχώρηση στις κοινοβουλευτικές – εκλογικές αυταπάτες, σε αυτή την αναχώρηση από την ταξική πάλη πρέπει να μπει αποφασιστικά φραγμός από όσες δυνάμεις επιμένουν να διαβάζουν την ιστορία και να μαθαίνουν από αυτήν.
ΤΩΡΑ, χωρίς καθυστέρηση, χωρίς αναμονή, πρέπει να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους αγώνες μας.
Άμεσα πρέπει να γίνουν γενικές συνελεύσεις στις ΕΛΜΕ και να αποφασίσουν ένα καλά οργανωμένο αγώνα διαρκείας, με πολυήμερες απεργίες και πολύμορφες κινητοποιήσεις, σε συντονισμό με όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους. Επίσης απαιτείται ο συντονισμός των ΕΛΜΕ πρώτα απ’ όλα του Λεκανοπεδίου, αλλά και των ΕΛΜΕ ανά περιφέρεια, για την απόφαση και υλοποίηση -με όλους τους πρόσφορους πολιτικοοργανωτικούς τρόπους- της παραπάνω κατεύθυνσης.
Είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να παρακάμψουμε τη σύγκρουση με τον αντίπαλο και άρα κανένας τρόπος συνεννόησης μαζί του. Είναι η ώρα της κοινής δράσης και του συντονισμού για την οργάνωση των λαϊκών αντιστάσεων και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων στη ζωή. Αντιστάσεις που θα κάνουν όλο και πιο φανερό το τελικό καθήκον της αναμέτρησης με τα ξένα και ντόπια αφεντικά.
Μπορούμε να συνεργαστούμε μέσα στο σωματείο σε βασικούς άξονες και κατευθύνσεις:
1.Αντίσταση στην πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου -Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ. Έξω η Τρόικα και οι επίτροποι από την χώρα!
Ενάντια σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Καμία εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να ακουστεί πιο δυνατά ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΕΕ.
2. Δημιουργία μαζικού μετώπου Παιδείας – Υγείας – Εργασίας για την ανατροπή της πολιτικής Κυβέρνησης – ΕΕ - ΔΝΤ. Να μην περάσει καμία απόλυση, καμία εφεδρεία και κανένας εκβιασμός - Ή όλοι ή κανένας!
3. Ανατροπή όλων των μνημονίων και των συνοδευτικών αντεργατικών, αντιασφαλιστικών νόμων. Να μην ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία σε κεφάλαιο και δανειστές! Ο λαός δε χρωστάει τίποτα στο κεφάλαιο!
4.Σταθερή μόνιμη δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί - Όχι στην άρση της μονιμότητας.
5. Πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες – κάτω τα χέρια από τα δημοκρατικά δικαιώματα – κάτω η κρατική τρομοκρατία – αγωνιστική αλληλεγγύη ενάντια στην κρατική και παρακρατική φασιστικοποίηση.
6. Όχι στο σχολείο των λίγων και εκλεκτών μαθητών, των φτωχών και τρομοκρατημένων εκπαιδευτικών.
Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση – Ενάντια σε συμπτύξεις και συγχωνεύσεις.
Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών. Ενάντια στην οικονομική ασφυξία των σχολείων. Έξω από τα σχολεία χορηγοί και ιδιώτες.
Όχι στην αξιολόγηση - χειραγώγηση και στην αυτοαξιολόγηση - κατηγοριοποίηση σχολείων - μαθητών –εκπαιδευτικών – ΟΧΙ στις απολύσεις! Δημοκρατία στα σχολεία. Κανείς αξιολογητής στην τάξη.
7. Να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά! Ενάντια σε λογικές συνδιαχείρισης και συνδιοίκησης - Καμία συνδιαλλαγή με τον αντίπαλο και το σάπιο κόσμο του.
Δημοκρατική λειτουργία της ΕΛΜΕ που να εξασφαλίζει τηn ενίσχυση της δημοκρατίας και της ενεργητικής συμμετοχής των συναδέλφων (ουσιαστικοποίηση των Γενικών Συνελεύσεων, Συγκρότηση Επιτροπών) - Οργανωτική ανασυγκρότηση της ΕΛΜΕ (Εκπρόσωποι σχολείων, περιφερειακές συσκέψεις κ.α.)
Συντονισμός με Συλλόγους Δασκάλων, Γονέων και τους φορείς της εκπαίδευσης και της κοινωνίας
Να επιστρέψουμε όλοι στα σωματεία μας – Να τα διεκδικήσουμε – να τα ζωντανέψουμε.
Να οργανώσουμε και να ενώσουμε τη δράση μας. Με ένα σύνθημα:
Ανατροπή αυτής της πολιτικής που τσακίζει δικαιώματα και θυσίες αιώνων.
Για μια ζωή με δικαιώματα στη δουλειά, στο εισόδημα, στη στέγαση, στο φαγητό, στη σύνταξη, στην υγεία, στην παιδεία, στις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες
44 σχόλια:
Και τι θα στηρίζεται τις Παρεμβάσεις που καταγγέλλατε στην ΟΛΜΕ;
Είναι γνωστό ότι οι Παρεμβάσεις δεν είναι παντού ενιαιοποιημένες. Η στάση τους από χώρο σε χώρο διαφέρει ανάλογα από το ποια δύναμη κυριαρχεί.
Οι Παρεμβάσεις είναι μετωπικό σχήμα με μέλη οργανωμένα από διάφορους χώρους και ανένταχτους, οι οποίοι και συμφωνούν σε κάποια γενικά πολιτικά χαρακτηριστικά. Δεν ενδιαφέρει τον κόσμο οι διαφωνίες που έχουν στο εσωτερικό τους.. αφού είναι μια ενιαία παράταξη στον συνδικαλιστικό χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης!
Ο,τι κάνουν καλό ή στραβό πολιτικά το χρεώνονται όλες οι Παρεμβάσεις. Το ίδιο ισχύει ή πρεπει να ισχύει και για τα άλλα σχήματα: ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών, Αυτόνομη παρέμβαση (συριζα) Αγωνιστικές κινήσεις εκπαδευτικών. Όταν επιλέγεις να κατεβάσεις μετωπικό σχήμα με αυτους που κατειγγειλες πριν να ετοιμαζεσαι να δεχτεις και την κριτική την αντιστοιχη.
θα στηρίζετε τις Παρεμβάσεις που καταγγέλλατε στην ΟΛΜΕ;Που θα καταγράφεται το καινούργιο αυτό σχήμα;
Οι ερωτήσεις είναι πολύ συγκεκριμένες... και παρακάλω μην απαντατε οπως απαντουσαν ή απανταντε τα ΕΑΑΚ... αυτο το σχημα των ΕΑΑΚ δεν ειναι καλό το αλλο είναι έτσι...αλλά όλοι ειμαστε ΕΑΑΚ
Εχεις δίκια Ανώνυμε
Οι απαντήσεις μου:
1. Το νέο σχήμα δε θα καταγράφεται πουθενά ούτε σε μας ούτε στις Παρεμβάσεις. Οι εκλογές για συνέδριο της ΟΛΜΕ έχουν άλλο χαρακτήρα και θα εξετάσουμε τότε τη στάση μας ανάλογα με το τι εξελίξεις θα υπάρχουν, με το πόσο ίδιες θα είναι και οι Παρεμβάσεις (κεντρικά) και ασφαλώς και με το πώς θα έχει πάει η τοπική προσπάθεια. Αν οι Παρεμβάσεις είναι όπως είναι τώρα, δε φαίνεται πιθανό να τις στηρίξουμε - ίσως αυτό σημαίνει ότι θα κατεβούμε χωριστά τότε. Πάντως γίνεται κουβέντα πριν από κάθε συνέδριο ΟΛΜΕ...
2. Την κριτική πάντως στην ΟΛΜΕ δεν έχουμε κανένα σκοπό να την υποστείλουμε. Θα το αναγνωρίζεις και από το κοινό κείμενο. Αν και επίσης είναι ένα ζήτημα το πότε και αν θα ξαναεμφανιστεί η ΟΛΜΕ, η οποία το έχει διαλύσει το μαγαζί. Η εκστρατεία μας για ΑΠΟΧΗ από τα συνδιοικητικά ήταν ζωντανή και μαχητική και θα ξαναείναι το ίδιο ζωντανή (αν... ξαναυπάρξουν τέτοιες εκλογές) γιατί τη θεωρούμε σημαντικό ζήτημα και σημαντική διαφωνία.
3. Η συνδικαλιστική κατάσταη που υπάρχει είναι διαλυτική. Πολιτικά, ένα ολόκληρο κομμάτι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς είναι κρυφο- ή φανερό ΣΥΡΙΖΑ και ετοιμάζεται να αλωθεί από αυτόν. Στο διπλό αυτό φόντο (που οι δύο του πλευρές αλληλοτροφοδοτούνται) είπαμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα κινηματικό εργαλείο κοινής δράσης (φραγμό στην άλωση ενός δυναμικού απο εκλογικές κοινοβουλευτικές αυταπάτες) με την Παρέμβαση Πειραιά, με την οποία έιχαμε μια κοινοδρασιακή πορεία και είχαμε οικοδομήσει συναγωνιστικές σχέσεις. Και με ενα πλαίσιο που δε νομίζω να το θεωρείς επικίνδυνο (ξέροντας ότι το τι λέει ένα κείμενο δεν είναι καθόλου το άπαν).
4. Σε ενημερώνω πάντως ότι υπήρξαν εξελίξεις και ότι θεωρούμε θετικό ότι το ΣΥΡΙΖΑ κομμάτι της Παρέμβασης Πειραιά έφυγε. Για αυτό και το όνομα τους άλλαξε από 'Αγωνιστική Παρέμβαση - Κίνηση Γληνός' σε σκέτο 'Αγωνιστική Παρέμβαση'.
5. Σε κάθε περίπτωση και ενώ γίνονταν οι συζητήσεις (και πριν κλείσουν), τοποθετηθήκαμε ανοιχτά για τους λόγους που μας έβαλαν στη συζήτηση με δημόσια ανακοίνωση (μοιράστηκε, πήγε στα σχολεία), την οποία μπορείς να βρεις στο blog των Αγωνιστικών Κινήσεων.
6. Υπάρχουν κίνδυνοι, το ξέρουμε. Από την άλλα υπάρχουν τεράστιες κινηματικές πιέσεις. Αν κάνουμε λάθος, πάντως, μην ανυσυχείς, θα κάνουμε τη δημοσια αυτοκριτική μας
7. Οχι ούτε ΕΑΑΚ είμαστε ούτε και θεωρούμε ότι δεν έχει κάποιος το δικαίωμα να μας την πέφτει για αυτή ή την άλλη επιλογή.
Σου απάντησα με ειλικρίνεια, κατανοώντας νομίζω την ουσία των ερωτημάτων που βάζεις
Πάνος
Ας τραβήξουν όποιοι θέλουνε στο Σύριζα στο καλό, να δούμε και την πολιτική ποιότητα και τις αντοχές του καθενός.
Από την άλλη νομίζω Πανο καταλαβαίνεις ότι το επικίνδυνο του πράγματος μπορεί να αναδειχτεί..και ως ένας άλλος οπουρτουνισμός( το ΚΚΕ σε περιμενει στη γωνία), οταν για πχ θα πρέπει να πάρεις θέση ως σχήμα για το θέμα του συνδοιικητικού συνδικαλισμού το τι ζημιά έχει κάνει με τους καινούργιους συντρόφους...σου οι οποιοι φαντάζομαι ότι έχουν τη δική τους γνωστή αποψη υπερ των συνδοιηκητικών οργάνων, εκτός και αν κάτι έχει άλλαξει.
Και φαντάζομαι οτι καταλαβαίνεις ποσο αποπροσανατολιστικό είναι για τον κόσμο...απο τη μια να μιλας φωναχτά εναντιον της συνδιοικησης και απο την αλλη να προσπαθεις ν αποφυγεις να παρεις θεση μεσα απο το νεο μετωπικό σου σχήμα ως σχήμα.
Όπως επισης φαντάζομαι καταλαβαίνεις την πολιτική ζημιά που προκύπτει όταν λες δεν θα στηρίξω κανένα... ;Πως είναι δυνατόν;Δεν θα δώσεις τη δυναμική σου..και στο δευτεροβάθμιο σου όργανο δηλ την ΟΛΜΕ; Αριστερισμός απο την πισω πόρτα ειναι αυτό.
Οταν μπαίνουν τα ζητήματα πρεπει να επιλέξει κανείς ακόμα και στα μετωπικά σχήματα δεν είναι δυνατόν να επικρατούν 2 και 3 τάσεις ένα πράγμα θα επικρατήσει στο τέλος.
Η δημόσια αυτοκριτική ουτως ή αλλως πρεπει να γινεται απο τον καθε πολιτικό χώρο αλλά δεν αρκεί απο μόνο. Έκανα ένα λάθος ..και το διορθώνω.
Ο χρόνος θα δείξει και ή ίδια η πραγματικότητα τι ηταν αναγκαίο και τι όχι.
Καλη επιτυχια στο εγχείρημα
Φίλε ανώνυμε θα σου απαντήσω κατά αύριο βράδι που θα έχω λίγο χρόνο. Μείνε σε επαφή.
(και με ενδιαφέρει ο διάλογος επειδή ειλικρινά καταλαβαίνω -με την έννοια του "συμμερίζομαι"- τις επιφυλάξεις σου, άλλο αν στη ζυγαριά κρίνουμε ότι τα συν είναι περισσότερα από τα πλην)
Πάνος
Δημιουργείται σχήμα το οποίο καταγγέλλει τη συνδιοίκηση από 2 παρατάξεις εκ των οποίων η μια λιγότερο από ένα μήνα πριν κατέβαινε στις εκλογές για τα συνδιοικητικά (ή κάνω λάθος;).
Εάν ισχύει η πιο πάνω διαπίστωση τότε μιλάμε για τον ορισμό του οπορτουνισμού.
Από πότε είναι οπορτουνισμός ο ανοιχτός πολιτικός συντονισμός στη βάση; Εκτός αν χώροι που διαφωνούν πολιτικά δεν πρέπει να συντονίζονται και να συνεργάζονται σε μια ευρύτερη βάση στο σωματείο, μέχρι πρώτα να έχουν ενωθεί σε ένα κόμμα.
Η διαφωνία αγωνιστικών κινήσεων - παρεμβάσεων για το θέμα της συνδιοίκησης είναι γνωστό χρόνια τώρα. Και φυσικά δεν έχει λυθεί.
Για να συντονιστούν δυνάμεις στους χώρους δουλειάς, σε πολιτικό-συνδικαλιστικό επίπεδο, πρέπει να λήξουν πρώτα όλες τις ιδεολογικές τους διαφορές;
Ίσα-ίσα, η όλη κουβέντα κινείται στον αντίποδα των διάφορων οπορτουνιστικών εγχειρημάτων στην Αριστερά που αρχίζουν και τελειώνουν με μια εκλογική καταγραφή. Στόχος εδώ δεν είναι η εκλογική καταγραφή, αλλά η παραγωγή γραμμής, και σε αλληλεπίδραση με την ΠΑΑΣ προφανώς, σε μία από τα πάνω και από τα κάτω διαδικασία. Μόνο έτσι μπορεί να πάρει σάρκα και οστά η ΠΑΑΣ.
Προφανώς, οι δυνάμεις που πήρανε την πρωτοβουλία, αναλαμβάνουν και την ανάλογη πολιτική ευθύνη για μια ενδεχόμενη μελλοντική αποτυχία.
Αλλά οπορτουνισμός θα ήτανε ακριβώς το αντίστροφο, μια εκλογική συγκόλληση, όπως έχουμε δει πολλές φορές να συμβαίνει, που θα έκρυβε τις διαφωνίες κάτω από το χαλί.
ΥΓ: Κάθε πολιτικό προχώρημα στη ζωή έχει και ένα ενδεχόμενο πολιτικό κόστος. Νομίζω ότι οι σύντροφοι που πήρανε την πρωτοβουλία, έχουν πλήρη συνείδηση των δυσκολιών. Γι' αυτό έχουν και τα φόντα να τις ξεπεράσουν. Όποιος φοβάται τους λύκους ας μην πάει στο δάσος.
Πανό περιμένω την απάντηση σου. Η κριτική μου καλοπροαίρετη είναι.
Φαφλάτα ναι λάθος είσαι δεν λέει αυτό το πράγμα.
Οπουρτουνισμός επίσης είναι να σπέρνεις αυταπάτες στους εργαζόμενους οτι μπορούν να έχουν έλεγχο της διοικησης των εργασιακών τους χώρων...οταν το κεφάλαιο είναι στην εξουσια..έλεος εσυ οπουρτουνιζεις....Μηπως θα κανει και εργατικό έλεγχο..στα καπιταλιστικα κέντρα..; Τα ειπε η Αλέκα οταν γίνει λαική εξουσία!
"Να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά! Ενάντια σε λογικές συνδιαχείρισης και συνδιοίκησης - Καμία συνδιαλλαγή με τον αντίπαλο και το σάπιο κόσμο του."
Τα ΠΥΣΔΕ είναι όργανο συνδιοίκησης και καλλιεργούν τη λογική συνδιαχείρισης, ναι ή ου;
Ένας εκ των δυο φορέων του νέου σχήματος συμμετείχε στις εκλογές σε αυτά λιγότερο από 30 ημέρες πριν, ναι ή ου;
Το να λες άλλα και να κάνεις άλλα, είναι ή δεν είναι οπορτουνισμός;
Αυτό ονομάζω οπορτουνισμό ΚΚ και το να συντονίζεσαι πριν τις εκλογές της ΕΛΜΕ σου. Όταν ένα μήνα πριν σε άλλες εκλογές ήσουν σε άλλο μετερίζι. Εάν έκαναν και τότε κοινό αγώνα για την αποχή...ή τη συμμετοχή τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Δεν πρόκειται για ιδεολογική διαφορά. Πρόκειται για ουσιαστική διαφορά που αφορά την πάλη των εκπαιδευτικών. Η συνδιοίκηση έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στη διάλυση των αντιστάσεων στο χώρο. Και δεν μιλάμε για κάτι που έγινε κάποτε στο παρελθόν αλλά για μια διαδικασία που έγινε τον Νοέμβριο και έχουμε αρχές Δεκεμβρίου.
Τελευταίε ανώνυμε ήμουν σαφής και αντί να απαντήσεις σε αυτό που είπα εσύ μιλάς για την Παπαρήγα της οποίας οι οπαδοί συναντήθηκαν με αυτούς των Παρεμβάσεων στα παραβάν για τις εκλογές για τα ΠΥΣΔΕ κι όχι εγώ.
Φαφλατά, και εγώ πιστεύω ότι συνδιοίκηση=συνδιαχείριση.
ΥΓ: αλλά καλύτερα ας περιμένουμε την απάντηση του Πάνου.
Στο Ηράκλειο πάντως τόσο η αγωνιστική παρέμβαση όσο και η αγωνιστική κίνηση είναι και ήταν πάντα ενάντια στη συνδιοίκηση και δεν συμμετείχαν ποτέ στις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια.
Επίσης απ όσο ξέρω η συγκεκριμένη τάση των παρεμβάσεων αντιμετώπιζε πάντα το ζήτημα των εκλογών για τα υπηρεσιακά συμβούλια σαν ένα ζήτημα τακτικής.ΓΜ
Ο ΚΚ σωστά λέει ότι ο συντονισμός στους χώρους δουλειάς γίνεται από τα κάτω και δεν είναι απαραίτητο να έχει λυθεί η όχι μόνο ιδεολογική διαφορά της συμμετοχής στα συνδιοικητικά όργανα. Σωστά επίσης είναι γνωστή η διαφορά χρόνια τώρα. Όμως το θέμα είναι πότε αυτή η διαφορά θα γίνει δρόμος πάνω στον οποίο βαδίζει το κίνημα. Πότε θα πάρει μορφή κινηματική η διαφορά και θα πάψει να παραμένει "ιδεολογική διαφορά". Πώς η διαφορά, που δεν είναι μόνο ιδεολογική αλλά επίσης πολύ πολύ συγκεκριμένη και καθημερινής κινηματικής πρακτικής και κατεύθυνσης, δηλαδή του σε τι δρόμο πάλης προωθείς την καθημερινή πάλη,τι πρακτική και τακτική οικοδομείς. Τότε, εκεί, αναδεικνύεται, παίρνει σάρκα και οστά η ουσιά της "ιδεολογικής" διαφοράς. Για να λειτουργήσει λοιπόν ο κοινός αγώνας κάτω, θα πρέπει να μπλοκαριστεί, να υπονομευτεί, να αποκαλυφθεί (όχι στα λόγια) αλλά με έργα ο θεσμός της συνδιοίκησης και της λειτουργίας του. Να μην κινείσαι μόνο στο ένα επίπεδο αλλά και επιθετικά και στο άλλο (συνδιοικητικό). Τότε ο καθένας θα πάρει θέση και θα κριθεί. Για να γίνει όμως αυτό, πώς θα εργαστεί καταρχή το κοινό σχήμα ως σχήμα και κατά δεύτερον και οι δύο που το συγκροτούν ο καθένας ξαχωριστά. Πώς αυτός που συμμετέχει στα συνδιοικητικά όργανα;; Με την κινηματική του ή με τη συνδιοικητική του άποψη/τακτική/ πλευρά;; Και ο άλλος θα απαιτήσει από τον πρώτο να έχει άλλη στάση, θα τον ξεμπροστιάσει, θα πάει, ας πούμε, να τον πετάξει έξω από κανένα συμβούλιο ή θα πει "αυτά έχει η κοινή δράση με διαφωνίες!" Αν μείνει σ αυτό το τελευταίο, τότε είναι το ίδιο έργο ξαναπαιγμένο ως προς το κίνημα, και μετά πολύ λίγο θα ενδιαφέρει ο κοινός συντονισμός.
Είσης ερώτηση προς ΚΚ. Σε τι χρησιμεύει το να συγκρίνονται γενικώς οπορτουνισμοί;;;
Προς Ανωνυμο των 9:44
Και το ΚΚΕ και άλλοι λένε ότι οι εκλογές είναι θέμα τακτικής, που το είπε ο Λένιν, αλλά όπου γάμοι και χαρές η Βασίλω πρώτη και εκλογικός κρετινισμός στο τετράγωνο. Αλλά, ναι, λέμε είναι θέμα τακτικής, το γράφουμε κι όλας για να φαίνεται. Για τις πρόσφατες, λοιπόν, εκλογές ΠΥΣΔΕ ΚΥΣΔΕ, η άποψη της τάσης αυτής των Παρεμβάσεων είναι ότι βγήκαν κερδισμένοι. Η άποψη τους είναι ότι λόγω της συμμετοχής στα συνδιοικητικά "ενώθηκαν τα ταλαντευόμενα τμήματα σε αγωνιοστική προοπτική, κάτι που δεν θα συνέβαινε αν απείχαν". Γιατί λοιπόν να εγκαταλειφθεί αυτή η τακτική, αφού στα λόγια είναι θέμα τακτικής που μάλιστα αποδεικνύεται σωστή, αφού βγηκαν κερδισμένοι;; Τελικά, αυτό το "είναι θέμα τακτικής" μήπως κρύβει έναν αέναο τακτικισμό, που τον βλέπουμε χρόοοοονια τώρα, ίδιο και απαράλλαχτο, είτε το κίνημα είναι στα πάνω του είτε στα κάτω του, όταν είναι στα κάτω του τότε "τι να κάνουμε τίποτα δεν κινείται κάτι θα μάθουμε από τον αιρετό", όταν είναι στα πάνω του τότε "απέδωσε η τακτική της συμμετοχής".
Νομίζω ότι κομίζετε γλαύκες στην Αθήνα με αυτά που λέτε. Από κει και πέρα, περιμένω και εγώ να ακούσω τι έχει να πει ο σύντροφος που έχει την καλύτερη εικόνα.
"2. Την κριτική πάντως στην ΟΛΜΕ δεν έχουμε κανένα σκοπό να την υποστείλουμε. Θα το αναγνωρίζεις και από το κοινό κείμενο. Αν και επίσης είναι ένα ζήτημα το πότε και αν θα ξαναεμφανιστεί η ΟΛΜΕ, η οποία το έχει διαλύσει το μαγαζί. Η εκστρατεία μας για ΑΠΟΧΗ από τα συνδιοικητικά ήταν ζωντανή και μαχητική και θα ξαναείναι το ίδιο ζωντανή (αν... ξαναυπάρξουν τέτοιες εκλογές) γιατί τη θεωρούμε σημαντικό ζήτημα και σημαντική διαφωνία."
Εκτός από τον οπορτουνισμό υπάρχει και ο σεχταρισμός.
Μπροστά μας έχουμε τον σύριζα που ετοιμάζεται να ενσωματώσει ότι βρίσκεται στα αριστερά του. Οπως το πασόκ του 80. Δέστε και τις εκλογές του ιούνη. Ηδη εμπεδώνεται η ιδέα οτι όποιος αριστερός δεν στηρίζει σύριζα είναι σαμποταριστής της "ιστορικής ευκαιρίας της αριστεράς".
Στην πολιτική πόλωση που προφανώς θα ενταθεί το επόμενο διάστημα πρέπει νομίζω να επαν -ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας στις σημερινές συνθήκες και να συσπειρωθούμε όσοι απομένουμε.
Διότι η αριστερά σχεδόν ολόκληρη , πλήν λακεδαιμονίων, ετοιμάζεται να αποπλεύσει σε άλλες πολιτείες κυβερνητικές.
Εχουμε ένα διαλυμένο συν κίνημα , έχουμε την απειλή χιλιάδων απολύσεων, θάχουμε και ένα σύριζα οδοστρωτήρα στην αριστερά που θα συναγωνίζεται σε "υπευθυνότητα" τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας. Εντάξει η συνδιοίκηση έπαιξε και παίζει τον γνωστό ρόλο , υπάρχουν όμως ανάγκες επείγουσες για ενότητα και αντίσταση που δεν παίρνουν αναβολή.
Τριάντα χρόνια,από τότε που διορίστηκα, στηρίζω την αποχή. Η αλήθεια είναι ότι στο κλίμα που υπήρχε όλα αυτά τα χρόνια πολύ λίγο κόσμο καταφέραμε να πείσουμε. Δεν έχω καμιά διάθεση αυτομαστιγώματος, ξέρω ότι είμασταν αντίθετα στο ρεύμα και θα πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε. Ομως δεν πρέπει νομίζω να στηθούμε και να αρνούμαστε συνεργασίες με όποιον έχει άλλη άποψη στο συγκεκριμένο θέμα. Υπάρχουν θέματα μικρά που μας χωρίζουν και θέματα μεγάλα που μας ενώνουν. ΓΜ
προς ΚΚ
ο συντονισμός απο τα κάτω μπορει να προκύψει και χωρις συγκόλληση;
Και όχι δεν είναι μόνο το θέμα της συνδιοικήσης... που ειναι πολυ κεντρικό για τις αγωνιστικές κινήσεις εκπαιδευτικών, ακριβως λόγω της ζημιάς που εχει κάνει η λογικη της συνδιαχειρισης...αυτη που οδηγησε στην αναθεση και τελικά στην αποχωρηση-μικρη συμμετοχη των εργαζομένων απο τα σωματεια.
Ώρες ωρες νομιζω γενικότερα την αριστερα πλην Συριζα την πιανει ο πανικός..της λεηλασίας που έρχεται και που ξυπνάει μνημες πασοκ του 80. Θα τα σαρωσει όλα ο Συριζα ...κτλ κλτ οπως εκανε το Πασοκ. Για αυτό και προκυπτει αλλοτε ο σεχταρισμός, ο οπουρτουνισμός οπως και οι λαθος τακτικές.
Οχι συναγωνιστές δεν είναι ιδια η κατασταση με το 80..γιατι πολυ απλά η σοσιαλδημοκρατια εχει κοντα ποδαρια σημερα δεν την χρειαζοντε... μην υπερεκτιματε τοσο τον Συριζα, γιατι η φουσκα του θα ξεθυμανει πολυ πιο γρηγορα απο του ΠΑΣΟΚ.
Οσο για το σχημα επιμενω ειναι ...αφέλεια που θα χρεωθει ως οπουρτουνισμός να πιστευετε ..οτι ενταξει δεν θα καταγραφουμε πουθενα, θα δουμε τοτε στην ολμε...ή στην τελικη υποβαθμιζοντας το ρολο του δευτεροβαθμιου οργάνου απλως και μονο γιατι ο συσχετισμός ειναι αρνητικός. Αυτα τα δεν θα καταγραφουμε πουθενα προφανως οχι γιατι θεωρειτε οτι ειναι θεμα δημοκρατικό με αμοιβαιου σεβασμου ,αλλα γιατι υποβαθμιζετε τις διαφωνιές χαρην της ενοτητας. Αυτες οι δημοκρατιστικες πρακτικες..ομοφωνιας συνηθιζονται σε χώρους της αναρχίας. Για τους κομμουνιστες..το εργαλειο ειναι συγκεκριμένα: δημοκρατικός συγκεντρωτισμός λέγεται και ξερετε πως λειτουργει...μην το ξεχνατε.
Θα παρετε θεση θελετε δεν θελετε και για τη συνδιοικηση και για την καταγραφη και για πολλά αλλα.
επισης ΚΚ
Η καταγραφή δεν σημαινει μετρω τα κουκια μου -το ξερω οτι ετσι συνηθιζεται στην κοινοβουλ αριστερα και οχι μονο. Συγγνωμη αλλα αυτη η αντιληψη ειναι αριστεριστικη η καταγραφη γινεται για να αποτυπωσει πρώτον τις δυνάμεις σου και δευτερον για να αυξήσει τη δυναμικη της πολιτικής σου προτασης...! Και φυσικά πρεπει τους κομμουνιστες να τους ενδιαφερει και η καταγραφη των δυναμεων τους. Τι ειμαστε υπεράνω... και γενικά και αοριστα οργανωση απο τα κατω.
Προχώρησε η κουβέντα και η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ποιοι ανώνυμοι είναι το ίδιο πρόσωπο, όχι για τίποτε άλλο, αλλά για να καταλαβαίνω το νήμα της σκέψης αυτού που γράφει.
Αρα, θα προσπαθήσω να απαντήσω στα ζητήματα που μπαίνουν.
Σε ευχαριστώ ανώνυμε για τη διευκρίνησή σου περί καλοπροαίρετης κριτικής, αλλά -σε βεβαιώνω- δεν έχουμε καμία μύγα να βλέπουμε παντού ανήθικες επιθέσεις σκοτεινών κύκλων. Ξέρουμε ότι αφού παρεμβαίνουμε δημόσια, έχει ο καθένας το δικαίωμα της κριτικής απέναντί μας, όπως και εμείς απέναντι τους άλλους.
Για τη συνδιοίκηση:
Εκτιμάμε ότι είναι σοβαρό ζήτημα. Οτι συμπυκνώνει μια σειρά ρεφορμιστικές απόψεις, υπεύθυνες για τη διάλυση του κινήματος. Κωδικά θα έλεγα την "ουδετερότητα του κράτους", η οποία γεννάει την πολιτική γραμμή της "κατάκτησής του", η οποία με τη σειρά της αναδεικνύει το ρόλο των ειδικών που θα το διαχειριστούν και επιφυλλάσσει για τις μάζες το δευτερεύοντα ρόλο του μοχλού στήριξης των ειδικών αυτών. Πολλά στραβά σε πακέτο...Σε ευχαριστώ ανώνυμε για τη διευκρίνηση σου περί καλοπροαίρετης κριτικής, αλλά -σε βεβαιώνω- δεν έχουμε καμία μύγα να βλέπουμε παντού ανήθικες επιθέσεις σκοτεινών κύκλων (όχι εν πάση περιπτώσει αν ο άλλος δε δώσει καμία αφορμή αλητείας ή ο,τιδήποτε τέτοιο) . Ξέρουμε ότι αφού παρεμβαίνουμε δημόσια, έχει ο καθένας το δικαίωμα της κριτικής απέναντί μας, όπως και εμείς απέναντι στους άλλους.
Προχώρησε, λοιπόν, η κουβέντα και η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω ποιοι ανώνυμοι είναι το ίδιο πρόσωπο, όχι για τίποτε άλλο, αλλά για να καταλαβαίνω το νήμα της σκέψης αυτού που γράφει.
Αρα, θα προσπαθήσω να απαντήσω στα ζητήματα που μπαίνουν.
Για τη συνδιοίκηση:
Εκτιμάμε ότι είναι σοβαρό ζήτημα. Οτι συμπυκνώνει μια σειρά ρεφορμιστικές απόψεις, υπεύθυνες για τη διάλυση του κινήματος. Κωδικά θα έλεγα την "ουδετερότητα του κράτους", η οποία γεννάει την πολιτική γραμμή της "κατάκτησής του", η οποία με τη σειρά της αναδεικνύει το ρόλο των ειδικών που θα το διαχειριστούν και επιφυλάσσει για τις μάζες το δευτερεύοντα ρόλο του μοχλού στήριξης των ειδικών αυτών. Πολλά στραβά σε πακέτο...
Θα αρκούσε να δει κανείς την παρέμβαση που κάναμε στις τελευταίες εκλογές για τα ΠΥΣΔΕ (που καλούσαμε σε αποχή, μην ανησυχείς ανώνυμε, δε διαφθαρήκαμε κιόλας :-) ), για να δεις ανθρώπους αριστερούς (μερικοί και ψηφοφόροι μας στην ΕΛΜΕ) να μας κριτικάρουν για τη στάση μας με επιχειρήματα που αναδείκνυαν την ήττα και την παραίτηση. Κάπως σαν το «να ψηφίσουμε Συριζα για να μας δέρνουν λιγότερο οι μπάτσοι». Ούτε και με πείθει ότι η συγκεκριμένη τάση των Παρεμβάσεων θεωρεί το ζήτημα, ζήτημα τακτικό. Ή, αν το θεωρεί τακτικό, δεν έχει καταλάβει τον πυρήνα της άποψής μας. Για να πω την αλήθεια, έχω καταλήξει ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ αυτό που λέμε. Νομίζουν ότι αριστερίζουμε, ότι κάνουμε μάχη εντυπώσεων κλπ.
Αρα, λοιπόν, στις επόμενες εκλογές ΠΥΣΔΕ (αν υπάρχουν χώρα, σχολεία, εκλογές ΠΥΣΔΕ κλπ) θα κάνουμε τη μέγιστη προσπάθεια ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΜΕ τους νέους μας συντρόφους –που λέει κι ο ανώνυμος-, να εξηγήσουμε την ουσία της άποψής μας και το κοινό σχήμα να ΑΠΕΧΕΙ από τις εκλογές αυτές. Αν δεν τα καταφέρουμε, θα κάνουμε αντίστοιχη παρέμβαση αποχής με αυτήν που κάνουμε πάντα. Και σας βεβαιώνω είναι επίμονη, ανοιχτή και πολιτική. Αρα, λοιπόν φίλε τελευταίε ανώνυμε, θα πάρουμε θέση γιατί ΘΕΛΟΥΜΕ και όχι από ανάγκη.
Πάνος (συνεχίζεται)
Φαίνεται, λοιπόν από τα παραπάνω ότι ούτε το υποβαθμίζουμε ούτε τα μασάμε ούτε μας λείπει η επίγνωση για τις «άκρες» του. Αλλά τώρα οι ερωτήσεις:
Αναδεικνύει η εποχή μας την ανάγκη συνεργασιών με ένα όσο το δυνατόν καλύτερο πολιτικό πλαίσιο;
ΕΙΝΑΙ το πλαίσιο που διαβάσατε σε γενικές γραμμές ικανοποιητικό και σαφώς ανταγωνιστικό με τον αντίπαλο (ξαναλέω με την επίγνωση ότι δεν τα λέει όλα το πλαίσιο);
ΕΙΝΑΙ η συνδιοίκηση το ΜΟΝΟ ζήτημα που μετράει κανένας για να προχωρήσει σε μια συνεργασία; Όταν μάλιστα για αρκετό καιρό έχεις μπορέσει με μια άλλη παράταξη να οικοδομήσεις (με τα προβλήματά τους, ναι) μια σχετικά σταθερή κοινοδρασιακή πορεία που και αντιιμπεριαλισμό έχει και αντικαπιταλισμό έχει και κινήσεις βάσης έχει. Και κάπου όπου ΕΣΥ ήδη έχεις διαμορφώσει μια φυσιογνωμία και έχεις κάνει γνωστές τις απόψεις σου.
Από την άλλη, μπορεί ή όχι μια οργανωμένη συσπείρωση ενός δυναμικού σε μια αγωνιστική κατεύθυνση να είναι η καλύτερη αποδόμηση της συνδιοικητικής λογικής σε ένα σωματείο τεσσάρων χιλιάδων εκπαιδευτικών με συμμετοχή στις συνελεύσεις λίγων δεκάδων (εκτός από τη σημερινή που ήταν μαζική και που –για να υποσκάψω το εαυτό μου- μας την έπεσε ο ΣΥΝασπισμός ότι «εντάξει, δε θέλετε να μπλέξετε με τη βρωμιά της διοίκησης αλλά συνεργάζεστε με εκείνους που κάνουν κρα να βγάλουν αιρετούς στη διοίκηση»!)
Είναι ή δεν είναι σύντροφοι και φίλοι εποχή που πρέπει να δοκιμάζουμε την άποψή μας, που πρέπει στο φινάλε να δοκιμάσουμε και αν η ρημάδα η ΠΑΑΣ μπορεί –εντάξει, όχι με απόλυτη αντιστοιχία, αλλά ως πολιτική προσέγγιση- να προχωρήσει ένα βηματάκι με κάποιους όρους και λίγο στα κάτω; Και δεν το λέω άνετα αυτό. Ούτε βέβαια η συνεργασία αποφασίστηκε «στις 26 Σεπτέμβρη στα κομματικά γραφεία από τις καθοδηγήσεις του ΚΚΕ(μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ» όπως… αποκάλυψε στη σημερινή συνέλευση ο Σέρλοκ Χολμς εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ (των οποίων οι αντιπαραθέσεις ήταν μακροσκελείς αλλά εμφανώς αμήχανες)! Εγιναν συζητήσεις, ανοιχτές τοποθετήσεις (γραπτές), διεργασίες.
Ναι σύντροφοι τον φοβόμαστε τον οπορτουνισμό. Αλλά, διάβολε, δε συνεργαζόμαστε και με το… διάβολο (που συνεργαζόταν ο… Λένιν). Με ένα συναγωνιστικό σχήμα συνεργαζόμαστε (με τμήμα του οποίου συνεργαζόμαστε και κεντρικά) και αυτή τη συνεργασία θα προσπαθήσουμε να την τιμήσουμε και όχι να την υποσκάψουμε. Στοίχημα. Αγχωτικό. Δύσκολο. Θα αναμετρηθούμε. Ναι. Δε θέλω κι εγώ να κάνουμε σύντομα την αυτοκριτική μας (καταλαβαίνετε τι εννοώ). Αλλά ούτε αυτός ο φόβος να λειτουργήσει παραλυτικά απέναντι σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία…
Και μια (τουλάχιστον) εκκρεμότητα: Δεν κατάλαβα το σχόλιο περί αριστερισμού από την πίσω πόρτα. Αν θες ανώνυμε (χτεσινέ) μου το εξηγείς.
Για το ζήτημα της καταγραφής, επίσης θα ήθελα μια διευκρίνιση. Ναι δυστυχώς δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε το Μάη στις εκλογές για αντιπροσώπους στην ΟΛΜΕ. Είναι περίπου όπως το είπα στην πρώτη απάντηση. Δεν έπιασα τι ζήτημα βάζεις φίλε ανώνυμε. Ότι θα είναι αρνητικό να κατέβουν τότε τα δύο σχήματα χώρια (που θα είναι αλλά αν δε γίνεται αλλιώς;); Ότι θα πρέπει να ψηφίσουμε στο Συνέδριο Παρεμβάσεις επειδή υπάρχει αυτή η συνεργασία; Τι ακριβώς;
Πάνος
Ακριβώς αυτό που λέει ο Πάνος στο τέλος δεν κατάλαβα και εγώ, εκτός αν έχω άγνοια πολύ βασικών αρχών του συνδικαλισμού.
Σε έναν σύλλογο, μπορούν να συγκροτούνται εργαλεία κοινής δράσης, πρωτοβουλίες-σχήματα, τα οποία να έχουν μέσα και δύο, και τρεις παρατάξεις, και ανένταχτο κόσμο, να κατεβάζουν πλαίσια στις συνελεύσεις, να βγάζουν αφίσες, κείμενα, πλαίσια, τραπεζάκια, ανακοινώσεις, αλλά να μην καταγράφονται στις εκλογές του συλλόγου, ακριβώς γιατί είναι σχήματα κοινής δράσης, σύντροφοι ΔΡΑΣΗΣ!
Στο σύλλογο μου, κατά τη διάρκεια του φοιτητικού κινήματος του 2006-7, είχαμε φτιάξει την "Πρωτοβουλία Αγώνα", από κοινού οι Αγωνιστικές Κινήσεις, τα ΕΑΑΚ και η ΣΣΠ, με πολύ ανένταχτο κόσμο. Η πρωτοβουλία κέρδισε 17 από τις 20 συνελεύσεις, και σήκωσε το βάρος όλου του κινήματος. Έδωσε χώρο και λόγο σε πολύ ανένταχτο κόσμο.
Όμως τα τρία σχήματα, κατέβηκαν χώρια στις εκλογές του συλλόγου, πολύ απλά γιατί δεν είχανε διαμορφώσει το επιθυμητό επίπεδο συμφωνίας. Τι οπορτουνισμός, τι αριστερισμός! Θα έπρεπε πρώτα να είχαμε λύσει το θέμα του "επιχειρηματικού πανεπιστημίου" (άποψη που καταφανέστατα αποπροσανατολίζει τον αγώνα), και μετά να φτιάξουμε ένα πλατύ σχήμα κοινής δράσης! (Στα πλαίσια προφανώς υπήρχε σύνθεση απόψεων και συναγωνιστική παραγωγή γραμμής).
Και για να σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο, τέτοιες πρωτοβουλίες υπάρχουν ακόμα σε πολλές σχολές της Θεσσαλονίκης, όπως στο Μουσικό, στο Παιδαγωγικό, και έχουν τραπεζάκια, κείμενα, κατεβάζουν πλαίσια, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ, γιατί στο σύλλογο κατεβαίνουμε σαν αγωνιστικές κινήσεις!
Και, για να χάσετε πάσα ιδέα, σε αυτές τις πρωτοβουλίες μέσα, υπάρχουν και αναρχικοί!
Τι οπορτουνιστές, τι αριστεριστές είναι οι αγωνιστικές κινήσεις Θεσσαλονίκης!
ΥΓ: οπορτουνιστής, κύριοι, είναι αυτός που ασκεί κριτική σε ένα εγχείρημα κοινής δράσης και πολιτικού συντονισμού, γιατί δήθεν είναι "από τα πάνω και εκλογικίστικο", και όταν το εγχείρημα αυτό συγκροτείται από τα κάτω στο χώρο δουλειάς, ασκεί την αντίστροφη κριτική!
Αποφασίστε τι είναι κοινή δράση και τι κριτική κάνετε, να ξέρουμε σε τι απαντάμε.
οι ενοποιητικές διαδικασίες της αριστεράς στους κοινωνικούς χώρους , δηλαδή εργασίας , γειτονιές , σπουδών , είναι απόλυτα θετικές , για όποιον θέλει να μιλάει από την σκοπιά της πολιτικής διαδικασίας που ριζώνει στις πραγματικές κοινωνικές συλλογικότητες , και όχι της στείρας κομματικής οικοδόμησης .
το κρίσιμο , και όταν προχωράνε τέτοιες διαδικασίες , και όταν δεν προχωράνε είναι να μην " εκβιάζονται " μόνο από κεντρικοπολιτικά σχέδια .
κρίσιμο , και δύσκολο , και απόλυτα αναγκαίο ...
KK
Είναι το ίδιο πράγμα να φτιάχνεις μια πρωτοβουλία μέτωπο για ένα ζήτημα όπως ο νομος-πλαίσιο που ανέφερες και να έχει διάφορες τάσεις και αντιφάσεις φυσικά με το διαλύεις το δικό σου σχήμα για να φτιάξεις ένα καινούργιο στο οποίο υπάρχει μεγάλη περίπτωση να υποβαθμίσει τη δυναμική της πολιτικής σου πρότασης;
Και σ ενα σωματείο μπορει να φτιαξει κανείς μια Επιτροπή απεργιακή που να συμμετέχουν όλοι αλλά αυτο δεν είναι το ίδιο το πράγμα!
Αυτό διάβασες απο αυτο που έγραψα;
Οπουρτουνισμος θα ηταν αν οι αγωνιστικές κινησεις επελεγαν να διαλύσουν το σχήμα για να φτιαξουν ενα καινουργιο με αλλες δυναμεις και με πλαισιο που θα τορπιλιζε τη δυναμικη της αποψης σου.
Ο κίνδυνος είναι ο ίδιος ακομα και στις πρωτοβουλιες... θα λογοδοτείς για το τι κάνουνε οι συναγωνιστές των αλλων σχηματων δεν θα μπορεις να λες ενταξει δεν φταιω εγω αυτα τα κανουν τα ΕΑΑΚ ή αυτοι ειναι αναρχικοι ετσι σκεφτονται.
σύντροφε το ότι είχες κληθεί να απολογηθείς και είχες απαντήσει ... " αυτά τα κάνουν τα ΕΑΑΚ ", είναι κάτι συγκλονιστικό ...
Ο Γιάννης Πρετεντέρης ήταν απέναντι σου ?
Η πορεία του φοιτητικού κινήματος , και τις φοιτητικής αριστεράς τα τελευταία 20 χρόνια , κατεξοχήν , εκκωφαντικά και καθοριστικά είναι η ζωντανή διάψευση όλων των παραλλαγών κομματικής οικοδόμησης μέσα στο κίνημα , προς όφελος της αριστερής γραμμής μαζών . Που αμφισβητεί σε μορφή και περιεχόμενο την αστική πολιτική .
Και επειδή μαντεύω τις απαντήσεις περί απελευθερωτικής παιδείας , ενιαίας πανεπιστημιακής κλπ , η ήττα των αντιλήψεων αυτών έχει αντίκρυσμα και στα ίδια τα ΕΑΑΚ .
Μόνο και μόνο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών πατάει την γραμματική και δεν λέει " η ΕΑΑΚ " είναι κάτι απόλυτα καθαρό ...
Διαλύθηκαν οι αγωνιστικές κινήσεις ΕΛΜΕ Πειραιά και δεν το κατάλαβα;
Ποιος σου είπε ότι οι πρωτοβουλίες που έχουμε συμπήξει στις σχολές είναι "μονοθεματικές"; Είναι σχήματα με γραμμή και δράση, για όλα τα πολιτικά ζητήματα. Και υπάρχουν χρόνια τώρα, όχι για λίγους μήνες. Και έχουν συνεδριάσεις, αφίσες, κείμενα, αλλά οι αγωνιστικές κινήσεις συνεχίζουν να υπάρχουν κανονικά.
Και ποιος σου είπε ότι δεν είναι πάγια θέση μας, είναι οι πρωτοβουλίες αυτές να συγκροτούνται σε ανώτερο επίπεδο, μόνιμου πολιτικού συντονισμού, ποιος σου είπε ότι εμείς δε δώσαμε μάχη για μην διαλυθούν, μετά τη λήξη των καταλήψεων, ενώ αντίθετα τα ΕΑΑΚ λέγανε ότι αυτές οι πρωτοβουλίες ήτανε μόνο για το νόμο;
Πάγια θέση του ΚΚΕ(μ-λ), τα 30 χρόνια της ύπαρξης του, είναι η από τα πάνω και η από τα κάτω συγκρότηση του Μετώπου Αντίστασης, και των πλατιών οργανώσεων που θα το συναποτελέσουν, και αυτές δεν εξαντλούνται μόνο στο χώρο του ΚΚΕ(μ-λ). Συγκρότηση του Μετώπου Αντίστασης και στο πολιτικό, και στο συνδικαλιστικό επίπεδο, σε όλες τις μορφές, και μέσα από τη δημιουργία πολιτικών-συνδικαλιστικών συγκροτήσεων, που θα ευνοούν την συμμετοχή και τη δράση του κόσμου.
Γι' αυτό το ΚΚΕ(μ-λ) έχει πρωτοστατήσει σε δεκάδες εγχειρήματα στη βάση, σε δεκάδες πρωτοβουλίες, πολλές φορές πηγαίνοντας συνειδητά πίσω την άποψη του (άλλη κουβέντα αν αυτό παρήγαγε και αρνητικά), για να ευνοηθεί η κίνηση του κόσμου, και αυτό έχει αναγνωριστεί από όλες τις πολιτικές δυνάμεις του κινήματος.
Γι' αυτό το ΚΚΕ(μ-λ) έχει συγκροτήσει από κοινού με άλλες οργανώσεις πολιτικές κεντρικές συνεργασίες, όπως η ΜΑΧΑΡ. Η οποία έδωσε πολλά στο κίνημα.
Γι' αυτό προχωρεί τη συγκρότηση της ΠΑΑΣ μέσα στα μέτωπα πάλης, με ανοιχτή συζήτηση, με οριοθέτηση των διαφωνιών, με αναβάθμιση της κοινής δράσης. Και η ΠΑΑΣ χτίζεται δημόσια, πέτρα-πέτρα.
Αυτή είναι η γραμμή του ΚΚΕ(μ-λ) δεκαετίες τώρα σύντροφε "ανώνυμε", αυτή εφαρμόζεται στην ΕΛΜΕ Πειραιά.
Αλήθεια, εσύ, σύντροφε "ανώνυμε", τι άποψη έχεις για την κοινή δράση; Ότι πρέπει να εξαντλείται μόνο στο κοινό πλαίσιο και σε συγκεκριμένες περιόδους, ή ότι πρέπει να αναβαθμίζεται και σε μόνιμο πολιτικό-συνδικαλιστικό επίπεδο;
Ότι έχει ημερομηνία λήξης, ή ότι μπορεί να παράγει γραμμή, πρώτη ύλη για την ανασυκγρότηση του κομμουνιστικού κινήματος;
Και τελικά, πώς βλέπεις την ανασύσταση του κομμουνιστικού κόμματος, μέσα από την ταξική πάλη και την κοινή δράση; Χωρίς προχωρήματα, μέσα από τα μέτωπα πάλης, και στο πολιτικό επίπεδο; Ή το κόμμα της εργατικής τάξης θα συγκροτηθεί σε συνθήκες εργαστηρίου, σε ένα μακρινό μέλλον;
ΚΚ
καλα και σωστά τα όσα γράφεις για την τακτική του ΚΚΕ μλ αν και δεν αξιολογούμε με ένα γενικόλογο έχει δώσει πολλά θετικά στο κίνημα. Και εδώ θα πρέπει να καθορίσεις το θετικό της υποθεσης και αυτο δεν καθοριζεται απο τις προθεσεις και το κάνω πισω στην αποψη μου....αλλα απο το αποτέλεσμα.
Και ενω αναλύεις ..γενικά για τα τα μέτωπα δεν απαντάς στο συγκεκριμένο, δηλ στην περίπτωση της ΕΛΜΕ Πειραιά
Αναρωτιέσαι
Διαλύθηκαν οι αγωνιστικές κινήσεις ΕΛΜΕ Πειραιά και δεν το κατάλαβα;
Δεν θελώ να σε στενοχωρήσω αλλά ναι οι αγωνιστικές κινησεις Πειραια διαλύθηκαν αφου δημιουργήθηκε ένα ΝΕΟ ΣΧΗΜΑ" Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής Νέο σχήμα εκπαιδευτικών στον Πειραιά"
Τι δεν καταλαβαίνεις...;Δεν είναι επιτροπη αντιστασης, δεν ειναι πρωτοβουλιά αντίστασης τιποτα κατι καινούργιο που αντικαθιστά -δεν ξερω για ποσο-το παλια σχήματα: Αγωνιστ Κινησ Πειραια, Αγωνιστικη-Παρεμβαση Γληνός. Και το οποιο δεν θέλει να καταγραφει πουθενα..υποβαθμιζοντας το ρολο του δευτεροβάθμιου οργάνου αυτο Πανο εννοω αριστερισμό απο την πισω πόρτα... και ζημια για την αποψη των Αγωνιστικών κινησεων την οποια και θεωρω σε γενικές γραμμες σωστη ή πιο σωστή απο τις υπολοιπα σχήματα στο χωρο της δευτεροβαθμ εκπαιδευσης.
Οσο για το Βαγγέλη δεν μ ενδιαφέρει αν θιχτηκες για την ΕΑΑΚ ή για τα ΕΑΑΚ (τα ΕΑΑΚ ετσι εχει επικρατησει να τα λενε και ας ειναι λαθος το ουδέτερο του πληθυντικου) δεν πειράζει θα το ξεπεράσεις.
Για τους χαρακτηρισμους περι Πρετεντέρη τιποτα απλως επιστρέφονται πισω στον παραληπτη!
ΚΑι δεν ειναι το θεμα της κουβεντας τα ΕΑΑΚ δεν χρειαζεται να πεταγομαστε για ασχετο με την κουβεντα θεμα.
Αν θες την αποψη μου για τα ΕΑΑΚ πολυ ευχαριστως να στην πω αλλα οχι σε αυτο το αρθρο. Παντως ο,τι ελεγα οτι πρεπει κανεις να λογοδοτει για τις πολιτικες τους προτωτοβουλιες ισχυει για ολους.
Φαντασου δηλ να εχεις συναποφασισει κατι και την ώρα που ειναι να γινει να το ερμηνευει διαφορετικα ο καθενας. Αυτο φανταζομαι καταλαβαινεις οτι κανει ζημια.
Την καλημερα μου σε όλους.
Και διαβαζε ρε Βαγγελη καλυτερα
θα λογοδοτείς ..εγραψα
εγω δεν ετυχε να λογοδοτησω για κανενα που ηταν εκτος του σχηματος που ημουν...
που εβγαλες και το συμπερασμα οτι ...λογοδότησα...!
Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ & ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
Μάλλον δε θα ξέρω να διαβάζω ή έχει ανέβει η μυωπία μου.
Ειναι καινούργιο σχήμα-παράταξη ναι ή όχι ;
" Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
Νέο σχήμα εκπαιδευτικών στον Πειραιά": νέα πολιτική παρέμβαση, κοινή καθοδο σε εκλογές, σε συνελεύσεις...!
Δηλαδή φτιάξανε το καινούργιο σχήμα αλλά θα έχουνε τα αλλά δυο σχήματα στην ΕΛΜΕ Πειραιά να λειτουργούν παράλληλα;
Ας απαντήσει ο Πάνος να δούμε αφού διαβάζουμε άλλα πράγματα ή έχουμε μυωπία
Δεν έχω σκοπό να αλλάξω το θέμα ,ο Πρετεντερης ήταν χιούμορ ,προφανώς όλοι λένε τα εαακ γιατί οι απόψεις πτέρυγας - παραταξης , αντιγραφής δηλ του κλασικού μοντέλου ηττήθηκαν.
Σύντροφοι και φίλοι...
Μια γρήγορη απάντηση δυο σημείων και υπόσχομαι να επιστρέψω (άλλη μέρα μάλλον) στο ζήτημα της καταγραφής.
Πρώτο: Οσο και αν σας φαίνεται περίεργο πιο πολύ συμφωνώ με τον Ανώνυμο παρά με το Βαγγέλη Ζ. στο ζήτημα του αν χρεωνόμαστε (έστω κατά ένα μέρος) και τα αρνητικά των Παρεμβάσεων. Αυτό είναι στα πλην, απλώς κρίναμε ότι τα συν όπως είπα είναι περισσότερα. Και αυτό για "τα ΕΑΑΚ που δεν είναι η ΕΑΑΚ" δε με πολυπείθει. Κάθε παράταξη, σχήμα, οργάνωση διαμορφώνει μια φυσιογνωμία. Αυτο δεν παρακάμπτεται όσο και αν οι ιδιαιτερότητες που αναπτύσσονται παίζουν το ρόλο τους. Για παράδειγμα στη Ελευσίνα οι σχέσεις μας με τις Παρεμβάσεις είναι απολύτως κακές - σε αντίθεση με τον Πειραιά που τα τελευταία χρόνια είναι καλές και όχι καχύποπτες.
Δεύτερο: Προφανώς και κατηγορηματικά, οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΔΕ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ στην ΕΛΜΕ Πειραιά. Ισα ίσα είναι υποχρεωμένες να συγκροτηθούν καλύτερα για να μην χάσουν τη δική τους φυσιογνωμία αλλά και για να υπηρετήσουν καλύτερα την υπόθεση της κοινής δράσης. Με την έννοια αυτή, ναι, ίσως ο τίτλος "νεό σχήμα στον Πειραιά" να δημιουργεί παρεξηγήσεις. Ταυτόχρονα, συμφωνήσαμε με την Παρέμβαση να γίνονται με μια τακτικότητα κοινές συνεδριάσεις των δύο παρατάξεων και των συνεργαζόμενων του σχήματος για να συζητιούνται τα βήματα δράσης αλλά και όποια πολιτικά ζητήματα προκύπτουν (όπως είναι φανερό η τακτικότητα τσυνεδριασης της κάθε παράταξης θα είναι μεγαλύτερη - τουλάχιστον για μας). Συμφωνήσαμε ότι πρέπει πρώτα από όλα να γίνεται προσπάθεια για ανακοινώσεις της ΕνΑΑ χωρίς αυτό να υποκαθιστά την ανάγκη της κάθε παράταξης να τοποθετείται με την ιδιαίτερη δική της φυσιογνωμία όποτε αυτή κρίνει.
Αυτά τα βιαστικά για την ώρα. Ελπίζω κάποια μικρά σημεία να ξεκαθάρισα
Πάνος
Οποτε Πανο η απαντηση στις δυο ερωτήσεις που σου έθεσα είναι η εξής:
Φτιάξαμε αυτό το καινούργιο σχήμα αλλά θα έχουμε και δυο παλιά μας σχήματα..σε περιπτωση που δεν τα βρούμε;
Σχήμα αναφέρεις όχι πρωτοβουλία ή απεργιακή επιτροπή.....!!! Και σχήμα στην κυριολεξία φαινεται ότι είναι αφου οταν σε ρωτάω τι θα ψηφίσετε στην ΟΛΜΕ μου απαντάς θα το δούμε τότε αν πεισουμε τους καινουργιους μας συντρόφους....!!Δηλ αν πεισθουν ολα οκ...; ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ; Αλλα ξερετε φανταζομαι οτι δεν μπορεις να συμμετεχεις σε δυο ψηφοδέλτια για την ιδια ψηφοφορια;
Ειναι κωμικοτραγικό αλλα θα το πω: σε συνελευση συμφωνειτε με τους νεους συντροφους ...σε ενα θεμα και ψηφιζετε.... για αλλο θεμα διαφωνειτε και ...κατεβαζετε διαφορετικα πλαισια ενα των αγωνιστικ ενα αλλο των παρεμβασεων.......Το γελιο της αρκουδας!!
Θα σε ρωταει ο κοσμος ως τι μιλάς ως αγωνιστικες κινησεις ως νεο σχήμα αντιστασης ανατροπης ως Πανός; Δεν ειναι σοβαρα πραγματα αυτα!
Και συγγνωμη αλλα οταν ακούω διαβάζω αυτα τα περι :" στην Ελευσίνα οι σχέσεις μας με τις Παρεμβάσεις είναι απολύτως κακές" γελάω και κλαίω μαζι...!Τι είναι προσωπικές σχέσεις η πολιτική αντιπαραθεση; Το οτι δεν τα πατε καλα συμβαινει οχι γιατι εχουν ιδιαιτερότητες αλλα γιατι εγχειρήματα σαν τις Παρεμβασεις ή και τα ΕΑΑΚ εχουν αντιφάσεις κοινης γραμμής.και πλευσης (ασε τις βερμπαλιστικες κορωνες) .. Ωρες ωρες αλλος βαραει στο πεταλο αλλος στο σφυρι... βεβαια ξερω τι θα πουν οι φιλοι των παρεμβάσεων...αυτο ειναι Δημοκρατία...εγω λεω ότι αυτό είναι ότι να ναι ..και ο αριστερισμός που μας ταλαιπωρει μαζι με το ρεφορμισμό εδω και χρόνια!!!
Οσο για τα σχολια παραμονεύει ο σεχταρισμός...αντι του οπορτουνισμου...δηλ τοσα χρονια που οπως λετε συνεργαζονταν κινηματικα διατηρωντας την αυτοτελεια τους οι αγωνιστικες κινησεις με τις παρεμβασεις....και δεν κανανε καινουργιο σχημα..ηταν σεχταριστικη η τακτικη τους ΚΚ;
Πανο και τη πιτα ολοκληρη και το σκυλο χορτατο δεν γινεται...
Εγω ενα πραγμα καταλαβαινω και ουτε θελω να μας πεις τις λεπτομερειες( συσχετισμοι, τι συμβαινει κ.α) οτι ο πανικός και το αγχος απέναντι στην οντως σαρωτική λαιλαπα για ολη την αριστερα που ονομαζεται Συριζα...μπορει να οδηγησει σε λαθη οσον αφορα την τακτικη. Και αυτο πιστευω οτι ειναι λαθος τακτικη απο τη μερια σας που αφηνει κενα παρεξηγησεων κ.α
Και το Μας( το παμε της κνε) δομικα αυτο επιχειρει να κανει με τη αριστεριστικη τακτικη του!
Ευχομαι και παλι να κανω λαθος και το νεο σχημα πρωτοβουλια...δεν ξερω πως αλλιως να το πω...να ευδοκιμισει.... !
Βαγγέλη χιουμορ..δεν ειναι να αποκαλεις τον αλλον μεσες ακρες Πρετεντέρη..ξερεις τον γνωστο δημοσιογραφο, λακε!
Οσο για το αν ηττηθηκε η λογικη της παραταξης σχημα παλαιου τυπου ναι ισχυει αλλα στη θεση του ηρθε αυτο το ο,τι να ναι ελευθεριακου τυπου ...νεος κομμουνισμός.
Τουλαχιστον τα παλαιου τυπου κανενα νομο τον ριχνανε...τα νεου τυπου ακομα και τα συγχρονα παλαιου ακομα.
Και ξερεις η ιστορια σε δικαιωνει απο το αποτελεσμα οχι απο το ποσο φοβερος και συγκρουσιακος είσαι ή ποσο ωραια τα λες!!
το χιούμορ είναι υποκειμενικό ...
χαίρομαι που συμφωνείς ότι τελείωσε το σπουδάζουσα - παράταξη .
τι πρέπει να βάλουμε στην θέση του είναι ζητούμενο , πάντως αποκλείονται οι νεκραναστάσεις .
Το χιουμορ ειναι υποκειμενικο
και ο Πρετεντερης λακες του συστήματος Και στα δυο συμφωνεις φανταζομαι.
Καμια φορα όμως Βαγγελη Ζ μετα απο καποια εξυπνακιστικη ανοησια που εχουμε πει λες και ειμαστε στα χαζοχαρουμενα ωρες ωρες φοιτητικα αμφιθέατρα δεν τρεχει και τιποτα να πουμε και καμια συγγνωμη ηταν αστοχο το "χιουμορ¨.
Το εργατικό κινημα εχει πειρα οργανωσης και παλης 100 και περιπου χρόνων.
Νεκραναστασεις δεν ισχυουν για τον ιστορικό υλισμό αλλα για τη μεταφυσικη.
Ουτε επισης γινεται με τοση πειρα να ξανανακαλυψουν καποιοι τον "τροχο "
της οργανωσης και της ταξικης παλης....
ξαναδιάβασε το .
" σύντροφε ... ο Γιάννης Πρετεντέρης ... "
είναι παραπάνω από σαφές ότι κάποιος που μασάει μπροστά ... στον Πρετεντέρη δεν είναι σύντροφος μου , άρα είναι χιούμορ ...
έχω ζήσει πολύ μεγάλες στιγμές στα φοιτητικά αμφιθέατρα , και έχω ρίξει και πολύ γέλιο ...
το ξεχειλώσαμε ...
το ότι γίνονται προσπάθειες για οικοδόμηση κινήματος πιο τολμηρά απο χθές κάποιος το αποδίδει σε μία δήθεν προσπάθεια επιβίωσης απο τον...ΣΥΡΙΖΑ... η μάλλον καλύτερα ΠΑΡΙΖΑ.
Αν θεωρούν κάποιοι ότι αυτές οι προσπάθειες είναι λάθος και διασπαστικές για το κίνημα ας το πούν.
Να γίνεται αυτοκριτική και κριτική αφού έχουν υπάρξει απτά και χειροπιαστά αποτελεσματα,κάποιοι είναι έτοιμοι όμως με το δάχτυλο στο πληκτρολόγιο για να κατηγορήσουν και να χτυπήσουν με εξαιρετική βιασύνη και προφητική διάθεση.
Εκτός και αν όλοι στην κομμουνιστική αριστερά είναι το ίδιο και έχουν κάνει τα ίδια.Αν και δεν θεωρώ ότι ο χώρος μου είναι σε μία θέση όπου έχει ασυλία στην κριτική δεν μπορώ να καταλάβω αν η δριμεία κριτική έχει να κάνει με την αγωνία για οικοδόμηση όρων κινήματος ή μικροκοματικό συνδικαλισμό.
Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε.Για χαλαρώστε λίγο
Οποιος φοβάται τους λύκους να μην πάει στο δάσος.
Γενικόλογα λογίδρια απο μελη του ΚΚΕμλ δεν το περιμενα πρώτη φορά το συναντώ! Τις αντιφάσεις δεν τι βλέπετε ;Πραγματικα μου κανει εντυπωση!
Πριν κρίνει κανείς το αποτέλεσμα μιας ενέργειας οφείλει να εξετάσει και τα πιθανά αποτελέσματα της ενέργειας που θα κάνει.
Και εδώ συγκεκριμένα στους όρους οικοδόμησης δεν κάνετε καμια αναφορά, μ εξαίρεση τον Πανο ο οποιος εχει καταλάβει τους κινδυνους ..ίσως ο τίτλος "νεό σχήμα στον Πειραιά" να δημιουργεί παρεξηγήσεις. Εμ αν δεν έχεις ξεκαθαρισει τι είσαι και ποιος εισαι οταν παρεμβαινεις στον κόσμο...τοτε ναι υπαρχει προβλημα
Και για να το ξεκαθαρίσουμε επειδη ρωτήθηκα ποια ειναι η αποψη μου για το συνδικαλιστικο:
Δεν είμαι αντίθετος των μετωπικών σχημάτων αρκεί να γίνονται με όρους κινηματικούς. Αυτή πιστεύω είναι και η πρόθεση των ανθρωπων στα δυο σχήματα. Ομως επίσης για να ξεπεραστούν κομβικα σημεια που θα τορπιλισουν τη συνεργασια το εγραψα πιο πανω τα εργαλεια ειναι συγκεκριμενα τουλαχιστον για τους κομμουνιστες.
Το κακό με την κριτική, είναι ότι μπορεί να υποστεί και αυτή κριτική.
Επίσης, για να έχει πολιτική αξιοπιστία η κριτική, δεν πρέπει να αλλάζει περιεχόμενο, σύμφωνα με την κατεύθυνση του ανέμου.
Για να δούμε τα επιχειρήματα των δήθεν συνεπών μαρξιστών, που ήρθανε εδώ μέσα να ξεμπροστιάσουν τους αριστεριστές και οπορτουνιστές -στο όνομα ποιας πολιτικής άποψης και ποιας πολιτικής γραμμής άραγε; Στο όνομα ποιου πολιτικού χώρου; Αυτό αφήνεται στο νεφέλωμα του μικροαστιμού! Και μετά θέλουμε σταράτα λόγια στους συλλόγους (αμ πως, είμαστε μαρξιστές εμείς!), αλλά στην Αντιγειτονιά μιλάμε με μισόλογα και "Ανώνυμα"!
1)
"Αυτες οι δημοκρατιστικες πρακτικες..ομοφωνιας συνηθιζονται σε χώρους της αναρχίας. Για τους κομμουνιστες..το εργαλειο ειναι συγκεκριμένα: δημοκρατικός συγκεντρωτισμός λέγεται και ξερετε πως λειτουργει...μην το ξεχνατε."
(Εμείς δεν το ξεχνάμε, κάποιοι άλλοι ίσως το ξεχνάνε;).
Αυτές οι δημοκρατικές πρακτικές ομοφωνίας, σύντροφε, χαρακτηρίζουν τους κομμουνιστές ιστορικά (δες Μέτωπα του '30), και την οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ), όταν προωθεί την κοινή δράση και το Μέτωπο Αντίστασης. Δημοκρατικό συγκεντρωτισμό δεν έχεις στο Πολιτικό Μέτωπο, και φυσικά όχι στις από τα κάτω συγκροτήσεις του στη βάση.
2)
"Η καταγραφή δεν σημαινει μετρω τα κουκια μου -το ξερω οτι ετσι συνηθιζεται στην κοινοβουλ αριστερα και οχι μονο. Συγγνωμη αλλα αυτη η αντιληψη ειναι αριστεριστικη η καταγραφη γινεται για να αποτυπωσει πρώτον τις δυνάμεις σου και δευτερον για να αυξήσει τη δυναμικη της πολιτικής σου προτασης...! Και φυσικά πρεπει τους κομμουνιστες να τους ενδιαφερει και η καταγραφη των δυναμεων τους. Τι ειμαστε υπεράνω... και γενικά και αοριστα οργανωση απο τα κατω."
Πολιτικός συντονισμός από τα πάνω και από τα κάτω, μέσα στα μέτωπα πάλης μου ανοίγει η ταξική πάλη. Στη δράση πρωταρχικά. Αυτή είναι η επιδίωξη της ΠΑΑΣ. Αλλά χλευάζεται σαν "γενικά και αόριστα οργάνωση από τα κάτω", ο πολιτικός συντονισμός στη βάση. Είναι μπας-κλας, αν δεν αποτυπώνεται εκλογικά... Ότι μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερο κόσμο στο σύλλογο, μας διαφεύγει. Ότι μπορεί να αποτελέσει εργαλείο υποδοχής του κόσμου στο κίνημα, μας διαφεύγει. Ότι βοηθάει να ξεκαθαρίσουν οι γραμμές δημόσια, πάλι μας διαφεύγει.
"καλα και σωστά τα όσα γράφεις για την τακτική του ΚΚΕ μλ αν και δεν αξιολογούμε με ένα γενικόλογο έχει δώσει πολλά θετικά στο κίνημα. Και εδώ θα πρέπει να καθορίσεις το θετικό της υποθεσης και αυτο δεν καθοριζεται απο τις προθεσεις και το κάνω πισω στην αποψη μου....αλλα απο το αποτέλεσμα."
Ποια γραμμή έχει δώσει πολλά στο κίνημα σύντροφε; Ο "γενικόλογος συντονισμός από τα κάτω", με δυνάμεις τροτσκιστικές, με το ΝΑΡ, με αναρχικούς; Που δεν καταγράφονταν στις εκλογές των σωματείων; Που δεν είχανε καταλήξει όλα τα ζητήματα, και είχαμε το ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ να ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ(!) για συνδικαλιστικά ζητήματα, αυτοί που έχουν συμπήξει μέτωπο αντίστασης; Χωρίς δημοκρατικό συγκεντρωτισμό; Γιατί το ΚΚΕ(μ-λ), 30 χρόνια τώρα, τέτοια μορφώματα ευνοεί όπως η ΕνΑΑ, που συγκροτούνται με γνώμονα τη δράση και όχι τις όποιες εκλογές. Και αν μέσα από τη δράση, υπάρξουν πολιτικές συγκλίσεις (και μόνο μέσα από τη δράση μπορούν να υπάρξουν), να δούμε και το ζήτημα των εκλογών. Να δούμε και όλα τα ζητήματα, αν παραχθεί γραμμή, αν μπολιαστεί ο προβληματισμός, αν δοκιμαστεί η Ενότητα μέσα σε σκληρές μάχες της πάλης: ακόμα και το ζήτημα του πολιτικού υποκειμένου. Που 30 χρόνια για το ΚΚΕ(μ-λ), ποτέ δεν αποτέλεσε "ταμπού". Γιατί μόνο μέσα από τέτοιες διαδικασίες πάλης, μπορεί να ξαναχτιστεί το κομμουνιστικό κόμμα. Το οποίο φυσικά δε θα το αποτελέσει μόνο το ΚΚΕ(μ-λ).
Αυτή είναι η άποψη που για σένα "έδωσε πολλά στο κίνημα"; Γιατί αυτή η γραμμή, εφαρμόστηκε στην ΕΛΜΕ Περαιά.
"Τι δεν καταλαβαίνεις...;Δεν είναι επιτροπη αντιστασης, δεν ειναι πρωτοβουλιά αντίστασης τιποτα κατι καινούργιο που αντικαθιστά -δεν ξερω για ποσο-το παλια σχήματα"
Και τελικά, ξανακάνω την απλή ερώτηση: για να συντονιστούν πολιτικά στο σύλλογο, δύο σχήματα, και να συμπήξουν ένα πολιτικό-συνδικαλιστικό μόρφωμα δράσης, πρέπει να ανήκουν στην ίδια παράταξη και στο ίδιο κόμμα; Πρέπει να κατεβαίνουν μαζί στις εκλογές;
"Ειναι κωμικοτραγικό αλλα θα το πω: σε συνελευση συμφωνειτε με τους νεους συντροφους ...σε ενα θεμα και ψηφιζετε.... για αλλο θεμα διαφωνειτε και ...κατεβαζετε διαφορετικα πλαισια ενα των αγωνιστικ ενα αλλο των παρεμβασεων.......Το γελιο της αρκουδας!!
Θα σε ρωταει ο κοσμος ως τι μιλάς ως αγωνιστικες κινησεις ως νεο σχήμα αντιστασης ανατροπης ως Πανός; Δεν ειναι σοβαρα πραγματα αυτα!"
Καθόλου κωμικοτραγικό δε θα είναι, γιατί το πολιτικό εγχείρημα προχωρά βήμα-βήμα, γιατί όλα γίνονται δημόσια και, γιατί τα ίδια τα μέλη της ΕνΑΑ, θα είναι σε θέση να υπερασπιστούν την τακτική τους.
Και καθόλου κωμικοτραγικό δεν είναι, γιατί σύντροφε αυτό περιγράφεις έχει όνομα:
"Ενότητα και πάλη".
Αυτοί που φοβούνται την πολιτική τους αντίληψη, αυτοί που φοβούνται την έκθεση στον κόσμο, αυτοί που δεν κατέχουν καλά τη γραμμή τους και θέλουν να την προφυλάσσουν στο μούσκιο για να μην πάθει κάνα κακό, μην την φάνε οι λύκοι,
αυτοί είναι ανίκανοι για "ενότητα και πάλη".
Λες φίλε ανώνυμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τους κινδύνους. Ακου, λοιπόν: Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Πειραιά έκαναν τέσσερις (!) συνεδριάσεις για να καταλήξουν στις αποφάσεις τους, ενώ μεσολάβησαν και οι δύο συναντήσεις με την Παρέμβαση που δεν έγιναν δια αντιπροσώπων αλλά –ας πούμε- ολομελειακά. Μετά την πρώτη κοινή συνάντηση, εκτιμήσαμε (εμείς, εννοώ) τους κινδύνους και αποφασίσαμε να ενημερώσουμε ανοιχτά τον κόσμο για την επαφή των δύο παρατάξεων, βάζοντας ταυτόχρονα την πολιτική μας ατζέντα. Αυτό εκνεύρισε τους Συριζαίους (καθώς θεώρησαν ότι εξωθούμε τα πράγματα σε μια πολιτική κατεύθυνση), ίσως και να εκνεύρισε κάποιους από την Παρέμβαση, αλλά εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον κόσμο ως πολιτική στάση. Επειδή οι επαφές ήταν σε εξέλιξη και επειδή ακριβώς καταλαβαίναμε τους κινδύνους ζητήσαμε από το ΔΣ της ΕΛΜΕ (που συζήταγε αν οι εκλογές θα γίνουν 10 ή 17 Δεκέμβρη) να πάει τις εκλογές στις 17 (εξηγώντας ανοιχτά ότι είμαστε σε επαφή με την Παρέμβαση, η οποία δεν είχε καταλήξει) για να έχουμε μια βδομάδα και να μπορέσουμε να κρίνουμε καλύτερα (το ΔΣ βεβαίως αποφάσισε στις 10! δικαιώνοντας κάποιους συντρόφους που έλεγαν να ζητήσουμε να γίνουν 10 μπας και τις έκαναν 17). Θα μπορούσα να σου πως και άλλες λεπτομέρειες αλλά αρκούν τα παραπάνω για την ερώτηση:
Ολη αυτή η φασαρία σου φαίνεται αλήθεια ότι σημαίνει πως «δεν καταλαβαίνουμε τους κινδύνους»;; Και σου μιλάω για μια ΕΛΜΕ, στην οποία εδώ και δύο χρόνια συντονίζουμε τη δράση μας με την Παρέμβαση και εδώ και ένα χρόνο κατεβάζουμε κοινά πλαίσια στις συνελεύσεις (ναι, ίσως και με βάση τη ντε φάκτο «αναχώρηση» της ΟΛΜΕ - ναι, ίσως και με βάση τη δική μας κατοχύρωση).
Το 2 σέλιδο κείμενο που βγήκε, το μονοσέλιδο, η αφίσα, τα δύο ψηφίσματα που βάλαμε στη συνέλευση είναι (όλα θεωρούμε) πολύ ικανοποιητικά από πολιτική άποψη και είναι στη διάθεση όποιου θέλει (θα ανέβουν σύντομα στο blog).
Τι συνεκτιμήσαμε σε αυτές τις συνεδριάσεις (συν και πλην) κωδικά;;
- Τη γενική κατάσταση και τα καθήκοντα του κινήματος: επίθεση, ανάγκη στα κάτω συγκρότησης, φραγμός στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, αντιιμπεριαλιστική – αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, πίεση στην αναγκαιότητα ισχυροποίησης της αντισυνδιαχειριστικής – αντισυνδιοικητικής πολιτικής λογικής.
- Τις σχέσεις μας με την Παρέμβαση τοπικά αλλά και πανελλαδικά, καθώς και τις συμφωνίες και τις διαφωνίες
- Τις δυσκολίες που θα παρουσιαστούν από τη συνεργασία (συνδιοίκηση, ΟΛΜΕ, δωρεάν μαθήματα και στοιχεία γενικής φυσιογνωμίας)
- Τα θετικά που μπορούν να προκύψουν
- Τα καθήκοντα ενός τέτοιου σχήματος συνεργασίας ως ενός σχήματος ΔΡΑΣΗΣ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ και όχι ως ενός σχήματος εκλογικής καταγραφής
- Τη διαδικασία που πρέπει να προτείνουμε ώστε να πιέσουμε στην κατεύθυνση του αμέσως προηγούμενου σημείου.
- Τις αναγκαιότητες βάση των οποίων συγκροτείται η ΠΑΑΣ και την αναγκαιότητα να παλευτούν αντίστοιχες κατευθύνσεις (προσοχή! Μην παρεξηγηθώ, δε λέω ότι η ΕνΑΑ είναι παράρτημα της ΠΑΑΣ, λέω την πολιτική αναγκαιότητα – εκτός αν φαίνεται πιο λογικό να παλεύονται αντίστοιχες κατευθύνσεις όποτε και όπου έχουν… συμφωνήσει οι καθοδηγήσεις των δύο οργανώσεων)
- Τη ήδη κατακτημένη σε σημαντικό βαθμό δική μας παρουσία και φυσιογνωμία στο σωματείο.
Πάνος (συνεχίζεται)
Όλα αυτά φίλε ανώνυμε συνεκτιμήθηκαν. Και δεν είναι «γενικόλογα λογίδρια». Και αν για σένα είναι για «γέλια και για κλάματα», για μας είναι σοβαροί προβληματισμοί που μας ώθησαν σε μια «επιθετική» κίνηση που κρίνουμε ότι μπορεί να βοηθήσει το κίνημα.
Το επαναλαμβάνω. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις (όπως και η Παρέμβαση) ΔΕ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ στον Πειραιά. Τα βρούμε – δεν τα βρούμε. Προσπαθούμε να κατεβάζουμε κοινά πλαίσια (σου ξαναλέω τον τελευταίο χρόνο κατεβάζουμε κοινά πλαίσια). Ναι, αν οι Παρεμβάσεις κατεβάσουν για δωρεάν μαθήματα, θα διαχωριστούμε (είναι από τα καταγραμμένα δημοσίως σημεία διαφωνίας). Πριν από αυτό θα έχουμε προσπαθήσει να το κουβεντιάσουμε ανοιχτά, να εξηγήσουμε γιατί όλη αυτή την ιστορία με τα δωρεάν μαθήματα και τα παντοπωλεία τα θεωρούμε παραίτηση πρώτου μεγέθους. Σε αυτή την περίπτωση ΝΑΙ, ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, θα πω ότι μιλάω ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών. Αν αυτό γίνεται συνέχεια, έχεις δικαίωμα να ρίξεις το «γέλιο της αρκούδας» φίλε ανώνυμε. Αν γίνεται μία στο τόσο μπορείς να περιοριστείς σε γέλιο ικανοποίησης.
Αλλά, τι σου κάνει εντύπωση; Στην ΠΑΑΣ δεν υπάρχουν φορές που βγαίνει ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) ή του Μ-Λ ΚΚΕ; Τόσο στραβό είναι; Το στραβό είναι να είσαι χώρια όλο το χρόνο και να «ενώνεσαι» στις εκλογές. Δε φιλοδοξούμε όμως κάτι τέτοιο – νομίζω είναι σαφές αυτό.
Για τη φράση «νέο σχήμα». Συμφωνώ μαζί σου ότι ο τίτλος ήταν ατυχής και ολίγον παρεξηγήσιμος. Επειδή εμείς αργήσαμε να στείλουμε ενημερωτικό, ο σύντροφος διαχειριστής είχε προφανώς ως πηγή το άρθρο του Αλφαβήτα κι έβαλε τον ίδιο τίτλο. Δε θεωρήσαμε τόσο σημαντικό ζήτημα να ζητήσουμε να αλλάξει ο τίτλος, αφού από εκατό μεριές φαίνεται (και το διευκρίνισα κι εγώ) τι έχει συμβεί ακριβώς.
Θα μπορούσες να πεις και για τον τίτλο της συνεργασίας. Το «Ενότητα» είναι κάτι βαθύτερο και πιο ολοκληρωμένο και με αυτή την έννοια δεν είναι απολύτως σωστό. Θα μπορούσα κι εδώ να σου εξηγήσω αναλυτικά γιατί επιλέχθηκε αυτή η όχι ακριβής λέξη (το «συνεργασία» στην εκπαίδευση σημαίνει ΣΥΝασπισμός, το «Μέτωπο» παραπέμπει αλλού κοκ)
Για το συνέδριο της ΟΛΜΕ: Εδώ φίλε ανώνυμε με δυσκολεύεις. Γιατί δεν ξέρω τι θα συζητηθεί τότε. Δεν ξέρω και τι διεργασίες θα έχουν γίνει γενικά. Δεν ξέρω και πώς θα έχει πάει η κατάσταση της ΕνΑΑ. Καταλαβαίνω ότι θα είναι πισωγύρισμα τα δύο σχήματα να κατέβουν χωριστά στις εκλογές της ΕΛΜΕ για αντιπροσώπους το Μάη, αλλά ίσως και να συμβεί αυτό. Σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν το θεωρώ αρκετό για να ισοφαρίσει τα θετικά που μπορούν να προκύψουν από μια τέτοια κίνηση…
Εχουμε άγχος φίλε ανώνυμε. Απλώς δε νομίζουμε ότι το άγχος των κινδύνων πρέπει να μας οδηγήσει σε παραλυσία. Στο κάτω κάτω όπως λες και συ «δεν είμαι αντίθετος των μετωπικών σχημάτων αρκεί να γίνονται με όρους κινηματικούς. Αυτή πιστεύω είναι και η πρόθεση των ανθρώπων στα δυο σχήματα.»
Πάνος
Δημοσίευση σχολίου