μου φαίνεται γνώριμο, αλλά όχι και
ο μηχανισμός του! Υπάρχουν αυτοί οι λίγοι επάνω
και οι πολλοί άλλοι κάτω, και οι επάνω φωνάζουν
στους κάτω: ελάτε επάνω για να είμαστε όλοι
επάνω, αλλά όταν κοιτάξεις προσεκτικά βλέπεις κάτι
κρυμμένο ανάμεσα σε αυτούς επάνω και στους άλλους κάτω.Κάτι που μοιάζει με δρόμο, αλλά δεν είναι δρόμος.
Είναι μια σανίδα. Τώρα φαίνεται ολοκάθαρα.
Είναι η σανίδα μιας τραμπάλας. Ολο αυτό το σύστημα
είναι μια κούνια με δύο άκρες που εξαρτώνται
η μία από την άλλη. Και αυτοί επάνω
κάθονται επάνω, επειδή οι άλλοι κάθονται κάτω
και μόνο όσο θα κάθονται οι άλλοι κάτω. Οι επάνω
δεν θα κάθονταν πια επάνω, αν οι κάτω άφηναν τη θέση τους
κι ανέβαιναν. Επομένως, αυτοί επάνω
θέλουν, να κάθονται οι άλλοι κάτω
αιωνίως και να μην ανεβούν ποτέ επάνω.
Και οι κάτω πρέπει να είναι κατά πολύ περισσότεροι από τους επάνω
για να μην αλλάξει θέση η τραμπάλα. Ετσι είναι οι τραμπάλες.
(...)
Τους κάτω όμως τους κρατάνε κάτω
για να μείνουν επάνω οι επάνω.
Η ποταπότητα αυτών επάνω δεν έχει μέτρο.
Ακόμα κι αν βελτιώνονταν, σε τίποτα
δεν θα ωφελούσε, γιατί είναι άψογο
το σύστημα που έχουν κατασκευάσει:
Εκμετάλλευση και αταξία: κτηνώδες και συνεπώς
ακατανόητο.
(...)
Και αν σας πει κάποιος ότι μπορείτε να ανυψωθείτε πνευματικά,
μένοντας κολλημένοι στο βούρκο, πιάστε τον κι αυτόν και σπάστε του
το κεφάλι στο λιθόστρωτο. Μόνο
η βία ωφελεί όπου εξουσιάζει η βία, μόνο
οι άνθρωποι ωφελούν όπου υπάρχουν άνθρωποι»
Το έργο γράφτηκε από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ το 1929, αλλά ο ίδιος δεν πρόλαβε να το δει να παίζεται επί σκηνής, καθώς η πρώτη του παρουσίαση έγινε 30 χρόνια αργότερα. Όπως όλα τα έργα του Μπρεχτ, έτσι κι αυτό αναδεικνύει την ανθρώπινη υπόσταση.
Την «Αγία Ιωάννα των σφαγείων» θα μπορούσε κανείς να την δει σαν μια εκσυγχρονισμένη, καυστικά σατιρική εκδοχή της ιστορίας της Ζαν ντ΄Αρκ, που διαδραματίζεται με πολλά ένθετα τραγούδια στο Σικάγο του 1929 και του οικονομικού κραχ.
Το έργο παίζεται αυτό τον καιρό στο θέατρο Ακροπόλ, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.
Ο ίδιος ο σκηνοθέτης σημειώνει:
Έχοντας την εμπειρία δύο παγκόσμιων πολέμων, της δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της Μεγάλης Αλλαγής της Ανατολικής Γερμανίας σε Κομμουνιστικό κράτος, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ αρχίζει να γράφει το 1929, πολύ νωρίς, την Αγία Ιωάννα των Σφαγείων την οποία δε θα προλάβει να ανεβάσει ποτέ ο ίδιος. Έτσι, η Αγία Ιωάννα, που είναι περισσότερο μία παράφραση παρά μία παρωδία της Παρθένου της Ορλεάνης του Σίλλερ, παίχτηκε μετά το θάνατό του το 1959, την εποχή που μαγειρεύεται το οικονομικό θαύμα της μεταπολεμικής Γερμανίας, και αποτελεί ίσως το υστερόγραφο της πνευματικής του πορείας.
Εδώ ο Μπρεχτ με τη φόρμα του επικού θεάτρου εξηγεί στο σύγχρονο άνθρωπο το μηχανισμό της καπιταλιστικής οικονομίας και την απόλυτη εξάρτηση όλων μας απ’ αυτόν, καθώς και την αδυναμία μας να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο ενός συστήματος ολέθριου τόσο για τον άνθρωπο όσο και για τη φύση.
πηγή: Résistance Toujours
10 σχόλια:
Τώρα πώς ακριβώς ο Μπρεχτ το 1929 είχε την εμπειρία 2 παγκοσμίων πολέμων και την αλλαγή της Αν. Γερμανίας σε κομμουνιστικό κράτος, αυτό είναι κάτι που δεν μας το εξήγησε ο κύριος Μαστοράκης. Εκτός και αν θεωρήσουμε ότι είχε μαντικές ικανότητες ή ταξίδευε (αντιδιαλεκτικά) στο χρόνο. Ενώ έκανε την (σημαντική κατά την άποψή μου) προσπάθεια να ανεβάσει ένα τέτοιο έργο, καλό θα ήταν να ψάξει και το ιστορικό υπόβαθρο πίσω από αυτό και να μην γράφει ανιστόρητα πράγματα. Άλλωστε το έργο ο Μπρεχτ το ολοκλήρωσε το 1936, άλλο αν δεν το ανέβασε ποτέ. Σε σύντομο διάστημα θα επανέλθω με πιο ολοκληρωμένη κριτική πάνω στην παράσταση.
Εύστοχη παρατήρηση και περιμένουμε την κριτική!
Όντως είναι λάθος. Αλλά ίσως να μην το έγραψε ο Μαστοράκης αυτό αλλά κάποιος promoter.
ΥΓ
Πολύ τέχνη έχει πέσει τελευταία στην μπλογκόσφαιρα!
Για όσους διαβάζουν και απορούν δεν πρόκειται για τον γνωστό χαφιέ της χούντας αλλά για άλλον σκηνοθέτη συνώνυμο!
thanks ρε ανώνυμε. To χα απορία πραγματικά..
Θα συμφωνήσω με το πρώτο σχόλιο κι ευχαριστώ για την ένδειξη..
Γενικά το συγκεκριμένο απόσπασμα το βρήκα από δω : http://www.ticketservices.gr/el/events/?eventid=614
και το μετέφερα ακριβώς έτσι
ΥΓ: όντως φίλε ΚΚ, ούτε εγώ γνωρίζω, αν είναι αυτούσια τα λόγια του σκηνοθέτη..
Καταρχήν κι εγώ τρόμαξα με το ονοματεπώνυμο.
Μετά μπερδεύτηκα με τις χρονολογίες.
Ακόμη και έτσι, κάποιος που πήγε να το δεί,πως του φάνηκε;
Είπαμε, και σε άλλο μέρος του μπλογκ!
Εξαιρετική παράσταση, ειδικά η πρωταγωνιστική ερμηνεία του βιομήχανου, και πολύ δυνατό πολιτικά το κείμενο. Το οποίο κείμενο μεταφέρθηκε αυτούσιο.
Πάρτε κόσμο και πάτε να το δείτε. Η καλύτερη παρέμβαση!
Τα λόγια είναι του σκηνοθέτη γιατί στο φυλλάδιο της παράστασης έχει το όνομά του από κάτω. Και promoter (sic!) να το έγραψε από τη στιγμή που το δέχτηκε είναι υπόλογος για το πού βάζει την υπογραφή του. Πάντως όντως δεν πρόκειται για το γνωστό καθίκι που κατέδωσε τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου στην ασφάλεια αλλά πρόκειται για συνωνυμία. Μπορείτε να δείτε την συνέντευξή του στον 902 για την παράσταση εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=RFrDfsKGX5U
Δημοσίευση σχολίου