Φτιάξε και εσύ ένα πανό συλλόγου... μπορείς!

Φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας, Σύλλογος τάδε, σύλλογος δείνα…
Είναι χαρακτηριστικά σε κάθε – σχεδόν σε κάθε – πορεία, πανό με υπογραφές ενός ή παραπάνω συλλόγων, που μας γεννούν προβληματισμούς: πήρε ο τάδε ή ο δείνα σύλλογος την απόφαση να κατεβάσει πανό στην πορεία;
Αν όχι, ποιοι έστησαν το πανό και το κατέβασαν στη διαδήλωση;
Εγώ, δικαιούμαι να φτιάξω πανό με την υπογραφή του συλλόγου μου και να το κατεβάσω σε πορεία; Αν όχι, τότε γιατί να το κάνουν οι άλλοι; Είναι πιο μάγκες;
Τελοσπάντων, ας μην το τραβάω απ’ τα μαλλιά. Ας δούμε την ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ – ΤΕΙ, όσον αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα:
Σε πολλές διαδηλώσεις παρατηρούμε πανό με υπογραφές, βγαλμένες από την κοιλιά ορισμένων “πεφωτισμένων” του κινήματος. Πανό με δύο, τρεις, ή και βάλε υπογραφές σχολών, πανό με υπογραφές τύπου ΕΜΠ ή ΦΜΣ, ή πανό με την υπογραφή ΦΣ Αθήνας.
Ας ξεκινήσουμε από κάποιες απορίες:

Απορία Νο1: Πώς γίνεται μία σχολή να διαδηλώσει στο ίδιο πανό με μία άλλη χωρίς να το ξέρει ο κόσμος της σχολής αυτής;
Προέκυψε αυτή η απόφαση από κάποια μαζική διαδικασία (Γενική Συνέλευση ή συντονιστικό);
Έγινε κάποιο κοινό συντονιστικό των σχολών αυτών για να αποφασιστεί τι θα λέει το πανό αυτό;

Απορία Νο2: Από πότε το φοιτητικό κίνημα λειτουργεί ...πρωθύστερα του σχεδίου Αθηνά και κατασκευάζει εγκεφαλικές σχολές τύπου ΕΜΠ ή ΦΜΣ; Έχουν ή δεν έχουν ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ οι σχολές που ανήκουν στο ΕΜΠ ή στη ΦΜΣ;

Απορία Νο3: Πότε πήραν απόφαση ΟΛΟΙ οι σύλλογοι της Αθήνας να κατέβουν σε μία διαδήλωση, συμφώνησαν στο πανό και στο πολιτικό πλαίσιο;
Εύλογα αναρωτιέται κανείς: Ποιος παίρνει αυτές τις αποφάσεις και με τι είδους εξουσιοδότηση λειτουργεί σαν Ζορό του κινήματος εφόσον οι φοιτητές δεν έχουν ιδέα;

Ο βασικός λόγος και η κοινή πολιτική αφετηρία των πολιτικών παρατάξεων που προχωρούν σε τέτοιου είδους πρακτικές είναι η ΑΝΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΜΑΖΕΣ. Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι η αγωνιστική διάθεση της σπουδάζουσας νεολαίας δε χωρά σε κοινοβουλευτικές λύσεις, ούτε σε φαντασιόπληκτα “προγράμματα του κομμουνισμού”. Γι' αυτό προσπαθούν μέσα από “κολπάκια” να επιβάλλουν την άποψή τους. Γι' αυτό αντιλαμβάνονται τις γενικές συνελεύσεις σαν μια αποστεωμένη διαδικασία καταγραφής της κομματικής τους δύναμης. Γι' αυτό και κρύβονται πίσω από τους Συλλόγους που τους αντιλαμβάνονται σαν μία ΤΑΜΠΕΛΑ-ΣΦΡΑΓΙΔΑ που πηγαίνει όπου αυτοί θέλουν, ερήμην πάντα του φοιτητικού κινήματος.
Γιατί αυτές οι “αμεσοδημοκρατικές” και “από τα κάτω” πρακτικές έχουν ως μοναδικό στόχο να καπελώνουν τους Συλλόγους και να τους χρησιμοποιούν ως μέτρο της κομματικής-παραταξιακής τους δύναμης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που εκ δια μαγείας πάντοτε εμφανίζεται μπροστά ή πίσω από το φοιτητικό μπλοκ-μαμουθ ο πολιτικός φορέας αυτών που το αποφάσισε.
Γιατί χρησιμοποιώντας την υπογραφή του Συλλόγου προσπαθούν να προσελκήσουν κόσμο για να ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΟΡΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥΣ. Γιατί σε μία περίοδο που το σύστημα αναπαράγει το “σκατά στα κόμματα”, αναπαράγουν και αυτές οι δυνάμεις εντελώς μικροαστικά και οπορτουνίστικα την υπογραφή “Σύλλογος”, λειτουργώντας undercover και κρύβοντας τη δική τους υπογραφή.
Το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι “φωστήρες της αριστεράς” για τα “κοινά πανό” είναι το ζήτημα της περιφρούρησης, ξεχνώντας μάλιστα ότι τα πιο ευάλωτα μπλοκ απέναντι στην κρατική καταστολή είναι τα τέρατα που φτιάχνουν.
Όμως με ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ δεν απαντιούνται τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ προβλήματα της νεολαίας, που βλέπει να γκρεμίζεται το μέλλον της από τη μία στιγμή στην άλλη. Γιατί αυτές οι λογικές της ανάθεσης και της κωλοτούμπας, είναι αυτές που ποτέ δεν έδωσαν εξήγηση γιατί τόσα κινήματα έκλεισαν παρά την αγωνιστική διάθεση των φοιτητών να παλέψουν ενάντια στην επίθεση.
Γιατί όσο και να προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από μαζικά μπλοκ δε βλέπουν τη γυμνή αλήθεια της κατάστασης του φοιτητικού κινήματος.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις στις διαδηλώσεις, είτε πηγαίνουν και καλούν τον κόσμο να πορευτεί πίσω από ένα Σύλλογο, ΑΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ του Συλλόγου αυτού, είτε κατεβάζουν ξεχωριστό πανό με την άποψη, που κρίνουν ότι συγκρούεται με την πολιτική του συστήματος.
Γιατί οι διαδηλώσεις δεν είναι βόλτα για καφέ, αλλά μια πολιτική διαδικασία που προφανώς ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ο λόγος που έχεις.
Ξεκαθαρίζουμε ότι:
• Οποιαδήποτε απόφαση πάρει ένας Σύλλογος, πρέπει να πηγάζει από τον κόσμο του Συλλόγου αυτού μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες.
• Δεν αναγνωρίζουμε και καταγγέλλουμε οποιαδήποτε προσπάθεια καπελώματος του φοιτητικού κινήματος.

Καλούμε τους φοιτητές να μην τσιμπάνε με τα δήθεν “από τα κάτω” και “αταμπέλωτα” πανό (τα ράσα δεν κάνουν τον παπά..., όπως λέει και η παροιμία).
Να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να γυρίσουν την πλάτη στις μικροκομματικές λογικές, σπάζοντας λογικές ανάθεσης.
Να ξαναζωντανέψουμε τους Συλλόγους, ενάντια στην πολιτική της φτώχειας, της ανεργίας και της τρομοκρατίας που προωθεί η κυβέρνηση με τις εντολές του ΔΝΤ και της ΕΕ.

πηγή: Résistance Toujours