Ξεφουρνίζουν συχνά τις μεγαλύτερες αρλούμπες και πάντα αξιώνουν να τους δώσουμε σημασία. Το χειρότερο είναι πως με το κυρίαρχο μεταμοντέρνο επικοινωνιακό κουρνιαχτό ή απλά με τη γκεμπελική προπαγάνδα που βασίζεται στους αρνητικούς συσχετισμούς σε βάρος των λαών πες – πες κάτι μένει.
Αν τους πιστεύαμε λοιπόν η χώρα μας ήταν θωρακισμένη από την κρίση, ενώ για κάποιους της Αριστεράς μας μάλιστα δεν υπήρχε κρίση, ούτε καν όταν τα μνημόνια «σωτηρίας» ήδη έκαναν την εμφάνισή τους. Πιο πριν οι μεν του συστήματος καμάρωναν για την ισχυρή Ελλάδα που με την ΟΝΕ και την Ολυμπιάδα αργότερα μας εγγυούνταν ένα ξέγνοιαστο και λαμπρό μέλλον με χρυσά κουτάλια….
Τον ίδιο καιρό οι φωστήρες της Αριστεράς μας θαμπώνονταν από τα αστικά αυτά κηρύγματα και ανακάλυπταν την ιμπεριαλιστική Ελλάδα, με αποτέλεσμα την παραπέρα αποσυγκρότηση του όποιου αντιιμπεριαλιστικού κινήματος διατηρούνταν στη χώρα από προηγούμενες αναλαμπές της μαζικής λαϊκής πάλης ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση.
Πρόσφατη και συνεχιζόμενη είναι η συζήτηση για το χρέος που σύμφωνα με όλους τους έπρεπε να γίνει υπόθεση του λαού η αποπληρωμή του ή το τέτοιο ή αλλιώτικο κούρεμά του, με ή χωρίς ΕΛΕ, με συναίνεση ή και κόντρα στα «καπρίτσια» της Μέρκελ.
Όμως η κρίση είναι ΕΔΩ λέει ο Δημήτρης Μάνος. Αναλύοντάς την έστω συνοπτικά από μαρξιστική σκοπιά καταλήγει πως η αντιμετώπιση της κρίσης είναι ζήτημα ταξικής πάλης. Καμιά «ανάπτυξη» της σύγχρονης καπιταλιστικής ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας δεν προβλέπει επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση των λαϊκών μαζών. Η προηγούμενη κατάσταση αναλύει ο Δ. Μάνος επιβλήθηκε στον καπιταλισμό όταν αντιμετώπισε την απειλή των λαϊκών μαζών με κορμό την εργατική τάξη συγκροτημένη για τον εαυτό της…
Να λοιπόν ο μονόδρομος για τον κόσμο της δουλειάς!!
Να ξαναγίνουμε η απειλή!!
ΝΑ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΔΡΟΜΟΣ!! Γιατί προφανώς ούτε η ιστορία τελείωσε, ούτε το αδιέξοδο είναι της ανθρωπότητας και των παραγωγικών της δυνάμεων… Η κρίση είναι του καπιταλισμού!! Τα έγκατα και τα εδάφη της όπως κι αν εμφανίζεται είναι εκεί που ήταν πάντα. Στις εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής. Να μην αφήσουμε το σύστημα να την κάνει ευκαιρία για να εντείνει τη βαρβαρότητα. Ζούμε ήδη τη φτώχεια και την ανεργία, ο εκφασισμός του συστήματος επελαύνει και η ιμπεριαλιστική μηχανή αλέθει συνεχώς λαούς απειλώντας ανοιχτά την περιοχή μας. Όμως οι συνεχείς καπιταλιστικές κρίσεις, η σημερινή ΚΡΙΣΗ και η σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος αποκαλύπτουν πως αν υπάρχει μέλλον για τον κόσμο και υπάρχει, αυτό ανήκει στον κόσμο της δουλειάς.
Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο συγγραφέας την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΦΛΕΒΑΡΗ στις 7.00μ.μ. στο καφέ ΚΗΠΟΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου