Με
το φασιστικού χαρακτήρα μέτρο της επιστράτευσης απάντησε άμεσα (την 6η
μόλις ημέρα της απεργίας) η τρικομματική κυβέρνηση στην απεργία των
ναυτεργατών. Πριν την επιστράτευση των απεργών η κυβέρνηση, στοιχίζοντας
το σύνολο των απολογητών του συστήματος και των μέσων μαζικής
παραπληροφόρησης, προσπάθησε να στρέψει το λαό ενάντια στην απεργία. Για
άλλη μια φορά κατηγόρησαν έναν ολόκληρο κλάδο ως «συντεχνία»,
συκοφάντησαν τον αγώνα των ναυτεργατών, ανθρώπων του μεροκάματου και του
μόχθου, προσπαθώντας να τον απομονώσουν. Έστησαν και πάλι το γνωστό
απεργοσπαστικό μηχανισμό των «αγροτών» της Ιεράπετρας, την ίδια στιγμή
που οι φτωχομεσαίοι αγρότες βρίσκονται στα μπλόκα και στέλνουν μηνύματα
αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες. Έπαιξαν το ψέμα του διαλόγου που τάχα
επιδιώκει η κυβέρνηση για να εμφανίσουν τους ναυτεργάτες ως
αδιάλλακτους, χωρίς βέβαια να πουν κουβέντα για το νομοσχέδιο-ταφόπλακα
που ετοιμάζεται να καταθέσει η κυβέρνηση. Ο «διάλογος» από τη μεριά της
κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της εργοδοσίας είναι συγκεκριμένος: είναι
τα μνημόνια, η ανεργία, το δουλεμπόριο των νέων εργασιακών σχέσεων, οι
μισθοί πείνας, η απλήρωτη εργασία, οι μαζικές απολύσεις, η συντριβή της
ζωής του λαού και των εργαζομένων. Πίσω από όλα αυτά, λοιπόν, θέλανε να κρύψουν το γεγονός ότι το νομοσχέδιο «Για την ανασυγκρότηση του υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» αποτελεί τη ρητή εφαρμογή των Μνημονίων στον τομέα της επιβατηγού ακτοπλοΐας• ότι είναι κομμάτι της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής. Ένα νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εφοπλιστών, που ενισχύει την απρόσκοπτη κερδοφορία τους, επιβάλλοντας στους ναυτεργάτες καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα, μετατρέποντάς τους σε σύγχρονους δούλους, χτυπώντας τα εναπομείναντα εργασιακά-συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Το νομοσχέδιο καταργεί τη συλλογική σύμβαση εργασίας και προωθεί την σύναψη ατομικών συμβάσεων «για την αύξηση της απασχόλησης». Επιτρέπει τη μείωση της σύνθεσης πληρώματος, δηλαδή τις μειώσεις προσωπικού, σε επίπεδα ασφάλειας. Αυτό σημαίνει, από τη μια, ότι τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη ζωή τόσο του πληρώματος όσο και των επιβατών. Από την άλλη, σημαίνει ότι διαλύονται οι οργανικές συνθέσεις των πλοίων δημιουργώντας νέα κύματα ανέργων. Αν, μάλιστα, συνυπολογιστεί η άρση του καμποτάζ, τότε καταλαβαίνει κανείς ότι το φαινόμενο της ανεργίας στο κλάδο θα πάρει τεράστιες διαστάσεις.
Ενισχύει την ασυδοσία των εφοπλιστών, καταργώντας τη 10μηνη υποχρεωτική δρομολόγηση των πλοίων. Έτσι, οι εφοπλιστές θα μπορούν να διακόπτουν τη δρομολόγηση των πλοίων για περισσότερους από δυο μήνες το χρόνο με τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών (όργανο του κράτους και των εφοπλιστών). Ταυτόχρονα, τους εκχωρεί πλήρως το δικαίωμα στην τροποποίηση-διακοπή δρομολογίων, καθώς και στην αντικατάσταση των πλοίων, δηλαδή σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια, ποιότητα, καταλληλότητα και τον τύπο του πλοίου. Δηλαδή, οδηγεί τόσο στην απομόνωση των νησιωτικών περιοχών με τραγικές συνέπειες για τη ζωή των νησιωτών και θέτει σε ουσιαστικό κίνδυνο τους επιβάτες.
Συγκροτεί επιτροπές σχετικές με «επιτάξεις-ναυλώσεις». Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι σε περίπτωση που παρθεί τέτοια απόφαση «αναστέλλεται κάθε μορφή κατάσχεσης του πλοίου, απεργιακή κινητοποίηση του πληρώματος, ως και κάθε άλλη αιτία της οποίας το πλοίο διέκοψε την εκτέλεση των δρομολογίων, ενώ το πλοίο τελεί, για το ίδιο χρονικό διάστημα υπό τον έλεγχο της αρμόδιας για τις επιτάξεις και ναυλώσεις Υπηρεσίας του Λιμενικού Σώματος». Με λίγα λόγια, επιστράτευση για πάντα!
Τέλος, προωθεί μέσω του ΤΑΙΠΕΔ το ξεπούλημα του συνόλου των λιμενικών υποδομών στο ξένο κεφάλαιο. Συγκεκριμένα, συγκροτείται οργανισμός (Γενική Διεύθυνση Αξιοποίησης και Ανάπτυξης) αρμόδιος για τις «διαδικασίες ανάπτυξης επενδύσεων, αποκρατικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήσεων, παραχωρήσεων, συνεργασιών και συνεργιών με ιδιώτες…».
Κουβέντα για όλα αυτά τα τσιράκια και οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι του συστήματος! Να, όμως, γιατί πέρα από την ταξική αλληλεγγύη που πρέπει γενικώς να εκφράζεται σε κάθε αγωνιζόμενο κλάδο, αυτός ο απεργιακός αγώνας έπρεπε έμπρακτα να γίνει υπόθεση των νησιωτών, των αγροτών, των εργαζομένων, όλου του λαού.
Το εργατικό κίνημα σε κρίσιμο σταυροδρόμι
Αν και οι ναυτεργάτες έχουν βιώσει επανειλημμένα στο πετσί τους την επιστράτευση, το γεγονός ότι η κυβέρνηση σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων κάνει χρήση του μέτρου για δεύτερη φορά, επιβεβαιώνει την ένταση της ταξικής επίθεσης των δυνάμεων του κεφαλαίου στην εργατική τάξη και με στόχο την πλήρη αποσυγκρότησή της, την ισοπέδωση των όρων εργασίας και ζωής της• Η έντασητην υλοποίηση των δεσμεύσεων του ντόπιου κεφαλαίου και του πολιτικού προσωπικού του στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά τους (ΗΠΑ-ΕΕ)• την εφαρμογή της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής του συστήματος, όπως αποκρυσταλλώνεται στα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, «δια πυρός και σιδήρου». Την εμπέδωση της φτώχειας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρεμμάτων, με όπλο του συστήματος, όχι μόνο την κλιμακούμενη τρομοκρατία και καταστολή αλλά, συνολικά με τη προώθηση της φασιστικοποίησης ως κεντρική πολιτική του κράτους και των μηχανισμών του.
Αυτό είναι ένα βασικό και ουσιαστικό συμπέρασμα που πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι δυνάμεις που αναφέρονται στο εργατικό κίνημα και στους ταξικούς αγώνες. Όποια δύναμη δεν βλέπει αυτήν την πραγματικότητα (είτε γιατί δεν θέλει, είτε γιατί δεν μπορεί) και δεν αντιλαμβάνεται την περίοδο που διανύουμε και τη φάση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, αντικειμενικά δεν θα συμβάλει στην οργάνωση και ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
Ουσιαστικά, λοιπόν, η απεργία τίθεται εκτός νόμου στο κράτος «έκτακτης ανάγκης» και «μηδενικής ανοχής». Η διαδήλωση, επίσης. Ένα νομικό πλέγμα έχει στηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ποινικοποιεί τον αγώνα και την αντίσταση, να διώκει αγωνιστές, συνδικαλιστές, απεργούς διαδηλωτές. Προφανής και η προσπάθεια του κράτους, με τις πλάτες του εργατοπατερισμού, να στοχοποιήσει τα σωματεία και τα συνδικάτα. Και δεν μιλάμε για την πολιτική τους απονεύρωση (κάτι που έχει καταφέρει ο εργατοπατερισμός με τη συμβολή της ρεφορμιστικής Αριστεράς), αλλά για την ουσιαστική τους κατάργηση ως οργανώσεις των εργαζομένων. Θα υπάρχουν σωματεία και με ποια μορφή; Ποιος θα είναι ο ρόλος τους; Ποια απάντηση θα δώσουν; Με ποιο τρόπο θα μετατραπούν σε πραγματικά εργαλεία των εργαζομένων; Αυτά είναι κρίσιμα ερωτήματα που έχει θέσει η ίδια η ταξική πάλη και πρέπει να απασχολήσουν το σύνολο των εργαζομένων και των δυνάμεων που αναφέρονται στα συμφέροντα της εργατικής τάξης.
Ο τρόπος με τον οποίο έκλεισε η απεργία των ναυτεργατών ήταν χαρακτηριστικός: Το βράδυ της Τρίτης 5 Φλεβάρη πραγματοποιείται στο λιμάνι του Πειραιά συγκέντρωση αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες την οποία καλούσαν 23 (παρακαλώ!) σωματεία και πολιτικοί φορείς. Λίγο πριν από τη συγκέντρωση ανακοινώνεται και η επιστράτευση των ναυτεργατών, γεγονός που θα περίμενε κανείς να μαζικοποιήσει τη συγκέντρωση. Κι όμως! Η συγκέντρωση ήταν εντελώς άμαζη (περίπου 400-500 άτομα) και το κλίμα χαρακτηριστικά άτονο και άνευρο. Στο ξεκίνημα, δε, των ομιλιών το πρώτο πράγμα που άκουσαν όσοι παρευρίσκονταν ήταν ότι με βάση την επιστράτευση η απεργία αναστέλλεται στα λιμάνια της επαρχίας για να συγκεντρωθούν τάχα οι δυνάμεις στο λιμάνι του Πειραιά. Και αντί να υπάρξει κάλεσμα για ολονύχτια παν-κινητοποίηση περιφρούρησης, η συγκέντρωση έληξε μετά από μια-δυο ώρες, με πρώτο (χλιαρό) κάλεσμα περιφρούρησης στις 6.00 το πρωί (οπότε και ξεκινούσε η επιστράτευση) και επόμενο κάλεσμα στις 10.30 το πρωί με την κάλυψη και της ΓΣΕΕ η οποία σε ένα «ταξικό κρεσέντο» κάλεσε 24ωρη παναττική-πανεργατική απεργία αλληλεγγύης και συγκέντρωση στο λιμάνι (από την οποία, φυσικά, και έλειπε!). Όπως ήταν αναμενόμενο, η κυβέρνηση και οι δυνάμεις καταστολής αξιοποίησαν το πολύτιμο χρονικό κενό για να κάνουν τις κινήσεις τους. Έτσι, κατά τις 4.00 το βράδυ φόρτωσαν και έλυσαν πλοία που ήταν στο λιμάνι, ενώ μέχρι το πρωί το σημείο στο οποίο γινόταν η συγκέντρωση ήταν κυριολεκτικά έρημο από πλοία, τα οποία είχαν δέσει αλλού και φορτώνονταν κανονικά! Κατά τα άλλα, η απεργία συνεχιζόταν κανονικά και η οσμή της συνδιαλλαγής και του στημένου παιχνιδιού πλανιόταν στον αέρα!
Χαρακτηριστική ήταν και η στάση του ΠΑΜΕ σε όλη αυτήν την απεργία. Παρότι κατηγορεί την πλειοψηφία της ΠΝΟ για την έκβαση της απεργίας, στην ουσία δεν διαφοροποιήθηκε στο παραμικρό από αυτήν (και δεν αναφερόμαστε στα αιτήματα αλλά στο πλαίσιο δράσης), δεν έκανε τίποτε προκειμένου να δώσει αέρα στήριξης στη συνέχιση της απεργίας και στην ακύρωση της επιστράτευσης. Ακόμη και οι τοποθετήσεις των στελεχών του ΠΑΜΕ το βράδυ της Τρίτης 5 Φλεβάρη είχαν τόνο αποκλιμάκωσης και χαρακτήρα γενικής πολιτικής ζύμωσης και όχι οργάνωσης της νέας φάσης στην οποία έμπαινε ο αγώνας μετά την επιστράτευση. Ακόμη και η νυχτερινή περιφρούρηση ήταν με ελάχιστες δυνάμεις από τη μεριά του.
Τον τόνο της αποκλιμάκωσης από τη μεριά του ΠΑΜΕ μπορούσε να διακρίνει κανείς μέρες πριν, από τις δηλώσεις του προέδρου της ΠΕΜΕΝ, Σ. Τσιμπόγλου, στη συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής της ΠΝΟ ενόψει της επιστράτευσης (Ριζοσπάστης 2/2/2013). Χαρακτηριστικά, μέσα στο καμίνι του αγώνα, και μπροστά στη σύγκρουση που προκαλούσε η κυβέρνηση, δήλωνε ότι «σταθμός των αγώνων των ναυτεργατών επιβάλλεται να είναι η πανεργατική απεργία στις 20 Φλεβάρη με το πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ».
Στη συγκέντρωση, δε, της Τετάρτης 6/2 οι δηλώσεις του προέδρου της ΠΕΜΕΝ άγγιζαν τα όρια του γελοίου: «οι ναυτεργάτες είναι νικητές, η κυβέρνηση έχει ηττηθεί κατά κράτος». Η γνωστή επωδός του ΚΚΕ από τη Χαλυβουργία και μετά, που ντύνεται με φράσεις-επιχειρήματα όπως «ηττημένη η κυβέρνηση στη λαϊκή συνείδηση», «με ψηλά το κεφάλι επέστρεψαν στη δουλειά», «πολύτιμη πείρα και παρακαταθήκη». Φράσεις που θέλουν να συντηρήσουν μια εικονική πραγματικότητα για το κίνημα, φράσεις που δεν απαντούν στα βασικά ερωτήματα: «Γιατί και αυτός ο αγώνας δεν πέτυχε μια πραγματική νίκη; Πώς θα ανοίξει ο δρόμος για πραγματικά νικηφόρους αγώνες;».
Η Ταξική Πορεία στάθηκε στο πλευρό των ναυτεργατών δηλώνοντας έμπρακτα την ταξική της αλληλεγγύη με την παρουσία της στο λιμάνι. Επίσης, με συγκροτημένο μπλοκ, τόσο στη συγκέντρωση της Τρίτης όσο και στη συγκέντρωση της Τετάρτης και την πορεία στο λιμάνι. Ανακοίνωση, επίσης, εξέδωσε και το ΚΚΕ(μ-λ) που μοιράστηκε μαζικά στις συγκεντρώσεις.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
7 σχόλια:
Δεν έκανε τίποτε το ΠΑΜΕ παρά μόνο καθ' όλη την διάρκεια της απεργίας, δυνάμεις του ΠΑΜΕ με εργαζόμενους απο όλους σχεδόν τους κλάδους, έφταναν σε καθημερινή βάση στο λιμάνι για να δηλώσουν την αλληλεγύη και τη συμπαράσταση τους στον δίκαιο και ηρωικό αγώνα των ναυτεργατών που ήταν αγώνας που αφορούσε όλη την εργατική τάξη.(ντοκουμέντα απο ρεποτάζ που κάλυπταν αυτές εκδηλώσεις αλλυλεγγύης είναι δημοσιευμένες στο πόρταλ του 902).
Δεν έκανε τίποτε το ΠΑΜΕ παρά μόνο οι ταξικές δυνάμεις με την στάση τους και με τα αίτημά τους πιέσαν το Ε.Κ Πειραιά και τη ΓΣΕΕ να δηλώσει ετοιμότηα για κύρηξη απεργίας στήριξης προς τους ναυτεργάτες στην περίτωση που η κυβέρνηση δρώντας σαν όργανο των εφοπλιστών εκδηλώσει το αυταρχικό της πρόσωπο και εφαρμόσει το νόμος και τάξη πάνω και στους ναυτεργάτες θέτονάς τους για πολλοστή φορά σε καθεστός επιστράτευσης όπως κι έγινε.
Δεν έκανε τίποτε το ΠΑΜΕ πάρα μόνο με δυνάμεις του το βράδυ της Τρίτης προτωστάτησαν στο κάλεσμα των ναυτεργατών (το πόρταλ του 902 βρίθει απο φωτό και βίντεο) και έδωσαν παρών στα μπλόκα της περιφρούρισης με αποτέλεσμα οι μεθοδεύσεις των επιτελείων τους βρήκαν πάνω σε τοίχο και μέτρησαν πενιχρά αποτελέσματα, εξαναγκάζοντας κυβέρνηση και εφοπλιστές να μεταχειρισθούν κάθε μέσο, προκειμένου να ενεργοποιηθεί η επιστράτευση και να φύγουν τα καράβια από το λιμάνι του Πειραιά, όπου συνεχιζόταν η απεργία, με απόφαση της ΠΝΟ. Για να σπάσουν την απεργία, οι ακτοπλόοι και το υπουργείο τους έφτασαν στο σημείο να απειλούν ολονυχτίς τους επιστρατευμένους ναυτεργάτες, να κατεβάζουν νυχτιάτικα στο λιμάνι εκατοντάδες ΜΑΤατζήδες και άνδρες του Λιμενικού με πλήρη εξάρτυση, να κόβουν κάβους μέσα στο σκοτάδι από τα πλοία, προκειμένου να τα βάλουν σε κίνηση και να τα μεταφέρουν σε «αποστειρωμένες» περιοχές του λιμανιού. Μέχρι και τον κεντρικό λιμενάρχη έβαλαν να λύνει κάβους, συνοδεία των ΜΑΤ, εκεί όπου το πλήρωμα, με τη συμπαράσταση της απεργιακής φρουράς, προσπαθούσε να βάλει εμπόδια στον καταναγκαστικό απόπλου.
Δεν έκανε τίποτε το ΠΑΜΕ παρά μονο βούλιαξε το μεγάλο λιμάνι με τη κινητοποίηση και συμμετοχή χιλίαδων εργαζομένων απο διάφορους κλάδους στην παναττική απεργία με τις δυνάμεις του, που ήταν και το κύριο τμήμα, να συγκρότουν μια πελώρια διαδήλωση μέσα στο λιμάνι.
Όλες οι μεθοδέυσεις σας να σπιλώσετε αγωνιστές πρωτοπόρους μέσα στους χώρους δουλείας που βρίσκονται στο στόχαστρο του αντιπάλου και όλος τυχαίος είναι μέλη του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ όπως ο Σιφωνίος στην χαλυβουργία και ο Τσιμπόγλου στα λιμάνι του Πειραιά και τη μοιρολατρεία της ηττοπάθειας που θέλετε να καλλιεργήσετε στους εργαζόμενους για αγώνες που δεν ιδρώσατε και ούτε ματώσατε για να πραγματοποιηθούν δείχνει τα πραγματικά σας κίνητρά που είναι ξεκάθαρα εχθρικά απέναντι στους ταξικούς αγώνες και έτοιμοτητα να επαναλάβετε το έργο της συκοφάντισης τους μπροστά και στην μορφή κλιμάκωσης που αυτοί να λάβουν το επόμενο διάστημα.
αρα λοιπον τα συμπερασματα που βγαζεις ειναι οτι ολα καλα πηγαν στην απεργια και μαλιστα η συμβολη του ΠΑΜΕ ειχε αυτα τα θετικα αποτελεσματα. αναρωτιεμαι αν την ιδια αποψη εχουν και οι ναυτεργατες. αν η απεργια ειχε γινει δικη τους υποθεση και δεν ειχε μεινει και παλι στη συνδικαλιστικη ηγεσια, τοτε θα ηταν οι ναυτεργατες που θα περιφρουρουσαν και οχι οι μεταφερομενες δυναμεις του ΠΑΜΕ. αυτο φανερωνει και η απαντηση στο ερωτημα γιατι εφηγαν τα πλοια, που δεν ηταν γιατι εκοψε τους καβους ο λιμεναρχης αλλα γιατι δεν ειχε τους ναυτεργατες απο μεσα.
ή λοιπον το ΠΑΜΕ εχει τους ναυτεργατες και δεν εβαλε αντιστοιχα καθηκοντα για την απεργια ή δεν τους εχει και τα υπολοιπα ειναι βερμπαλισμοι και η γνωστη διαχειρηση της ηττας που μπορει να περναγε στους εργαζομενους τοσα χρονια αλλα τωρα εχει κοντα ποδαρια.
αληθεια που διαφοροποιηθηκε το ΠΑΜΕ απο την ΠΝΟ;
τελος τις μεθοδευσεις και το σπιλωμα το εχετε κανει επαγγελμα. και αυτες οι πρακτικες κοντα ποδαρια εχουν, οταν ο λαος και οι εργαζομενοι θα παρουν θεση μεσα στον αγωνα. θα μπορουσες να μας πεις που ειδες να σπιλωνουμε τον Σιφωνιο και τον Τσιμπογλου. το αρθρο αναφερεται σε δηλωσεις που ο τελευταιος εκανε και που μπορεις να τις βρεις στο ριζοσπαστη. σταματα λοιπον τα ψεματα και τη λασπολογια, συκοφαντη της δεκαρας.
14/2/13 - 4:46 μ.μ.
Σου παραθέτω το χρονικό των γεγονότων όπως εξελίχθηκαν τα ξημερώματα της Τετάρτης ημερά της παναττικής απεργίας.
-04.08 Με κινητοποίηση 150 πάνοπλων ανδρών των ΜΑΤ η κυβέρνηση επιχειρεί αυτήν την ώρα να σπάσει την απεργία των ναυτεργατών στην πύλη Ε3 απέναντι από τον Άγιο Διονύση.
-04.13 Ο ίδιος ο λιμενάρχης Πειραιά επιχειρεί αυτή τη στιγμή να «λύσει» τους κάβους στο «Μπλου Σταρ 1» με κίνδυνο να δημιουργηθεί σοβαρό ατύχημα στο λιμάνι, καθώς οι ναυτεργάτες του πλοίου απεργούν και αν λυθεί το πλοίο θα βρεθεί έρμαιο στη μέση του λιμανιού. Διμοιρίες των ΜΑΤ έχουν περικυκλώσει την περιφρούρηση του πλοίου.
-04.18 Μονάδα καταστολής του Λιμενικού και διμοιρία των ΜΑΤ έχουν δημιουργήσει κλοιό γύρω από την περιφρούρηση του «Μπλου Σταρ 1», το πλήρωμα του οποίου έχει ανεβάσει τον καταπέλτη και αρνείται να αποπλεύσει, δηλώνοντας ότι απεργεί.
-Στην Ε2 πύλη η περιφρούρηση παραμένει στη θέση της έξω από το πλοίο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Δείτε ΕΔΩ βίντεο από την περιφρούρηση της απεργίας
http://youtu.be/6RnbEyos2kQ
-04.30 Στα «κρητικά», δηλαδή στο χώρο της πύλης Ε3, απέναντι από τον Αγ. Διονύση, επικεντρώνεται προς το παρόν η αντιπαράθεση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να σπάσει με κάθε τρόπο την απεργία οδηγεί σε τραγελαφικές καταστάσεις.
Αυτήν την ώρα ο λιμενάρχης Πειραιά «εκπαιδεύει» άνδρες των ΜΑΤ στο λύσιμο κάβων. Η «πρακτική άσκηση» γίνεται στους κάβους του «Μπλου Σταρ 1» με κίνδυνο να δημιουργηθεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Η κυβέρνηση αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες για κάθε εξέλιξη από δω και πέρα. Στο χώρο συγκεντρώνονται διαρκώς όλο και περισσότεροι απεργοί.
-04.53 Στην Ε6 πύλη του λιμανιού (απέναντι από τον Ηλεκτρικό) δυνάμεις των ΜΑΤ ανέβηκαν σ' ένα από τα πλοία της «Μπλου Σταρ» για να ενισχύσουν τη διαταγή της εταιρείας για άμεσο απόπλου του πλοίου ξέφορτο. Κάτω από την αφόρητη πίεση που ασκήθηκε, το πλήρωμα μετακίνησε το πλοίο στη ράδα του λιμανιού (έξω από το λιμάνι) όπου και παραμένει. Ένα άλλο πλοίο από τον ίδιο χώρο πρόσδεσης μετακινήθηκε στην Ε1 πύλη (στο χώρο έξω από το υπουργείο Ναυτιλίας).
-05.12 Η κρατική καταστολή σε νέους ρόλους: Για να μπορέσουν να σπάσουν την απεργία στο «Μπλου Σταρ 1» στην Ε3 πύλη έκοψαν τον τελευταίο κάβο που κρατούσε το πλοίο δεμένο στο λιμάνι.
-05.30 Με δήλωσή του από το λιμάνι του Πειραιά ο Γιώργος Τούσσας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ευρωβουλευτής, κατάγγειλε ότι οι απεργοί ναυτεργάτες εξαναγκάζονται να κινήσουν τα πλοία με το πιστόλι στον κρόταφο. Τόνισε ότι οι αγώνες δεν θα σταματήσουν και κάλεσε την κυβέρνηση έστω και τώρα να αποσύρει το νομοσχέδιο από τη Βουλή.
Δείτε ΕΔΩ το ΒΙΝΤΕΟ
http://youtu.be/nY7E-xs53e0
-05.35 Ρόλο «καβοδέτη» (αυτός που λύνει τον κάβο) ανέλαβε ο λιμενάρχης Πειραιά για λογαριασμό του Βγενόπουλου, ξυπνώντας μνήμες από την εποχή που ο εφοπλιστής Αγούδημος διέτασσε και οι λιμενικοί εκτελούσαν τις διαταγές του.
-05.49 Όσο περνά η ώρα γίνεται καθαρό το κυβερνητικό σχέδιο: Το Λιμενικό έχει δημιουργήσει μια «υγειονομική ζώνη» στην πύλη Ε1 (δηλαδή εκεί που είναι το υπουργείο Ναυτιλίας), κυκλώνοντας το χώρο με διμοιρίες των ΜΑΤ. Σε κείνο το σημείο η Τροχαία κατευθύνει από εξωτερικούς δρόμους του λιμανιού νταλίκες με σκοπό να φορτωθούν στο πλοίο που μπόρεσαν να σπάσουν την απεργία.
-06.28 Κομφούζιο επικρατεί αυτήν την ώρα στο εσωτερικό του λιμανιού καθώς δυνάμεις του Λιμενικού με τη συνδρομή των ΜΑΤ προσπαθούν να φορτώσουν ένα από τα «Μπλου Σταρ» στο χώρο της πύλης Ε2, της μοναδικής πύλης που κρατιέται ανοιχτή αυτήν την ώρα.
-07.47 Προς λύπη των παρουσιαστών του «ΣΚΑΪ», που από το πρωί κραυγάζουν ότι έσπασε η απεργία, ο μέχρι τώρα απολογισμός της επιχείρησης Λιμενικού και Αστυνομίας έχει δώσει πενιχρά αποτελέσματα: Ένα πλοίο όλο κι όλο φόρτωσε από την πύλη Ε2, υπό την προστασία ισχυρής αστυνομικής δύναμης κι άλλο ένα ελπίζουν ότι θα φορτωθεί την επόμενη ώρα. Μ' αυτόν το ρυθμό ίσως μέχρι το μεσημέρι να έχουν φορτωθεί και τα άλλα δύο πλοία που περιμένουν στη ράδα έξω από το λιμάνι.
αληθεια που διαφοροποιηθηκε το ΠΑΜΕ απο την ΠΝΟ;
Στο οτι για την οργάνωση και την περιφρούρηση και αυτής της απεργίας πρωτοστάτησαν οι ταξικές δυνάμεις και τα ναυτεργατικά σωματεία που συσπειρώνονται γύρο απο το ΠΑΜΕ κόντα στην ηγεσία της ΠΝΟ που διαχρονικά μη θέλοντας να έρθει σε ρίξη και σε σύγκρουση με τις εκάστοτε κυθβερνητικές πολιτικές και με τα συμφέροντα των ακτοπλόων βάζει φραγμούς και εμπόδια στην μαζικότητα και στην κλιμάκωση των αγώνων στο λιμάνι.
Για σένα η έμπρακτη στάση αλλυλεγγύης και στήριξης εργατών προς εργατών μπορεί να είναι κάτι πρωτοφανές αλλά για τους που θέλουν να αποκαλούνται αγωνιστες είναι ύψιστο καθήκον.
Ο blogger δρά σαν κοινός συκοφάντης και προβοκάτορας κάθε αγωνιστή συνδικαλιστή που έχει την ατυχία να παλέυει μέσα απο τις γραμμές του ΠΑΜΕ και σκοπίμος δεν περαθέτει ολόκληρη την δήλωση του Τσιμπόγλου αλλά ένα σημείο της διότι δεν θα μπορούσε απέναντι στα λόγια του να στήσει την σπέκουλα και να δώσει τις ερμηνείες που επιθυμεί.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του Προέδρου της ΠΕΜΕΝ Σ.Τσιμπόγλου ήταν οι εξής:
«να διευρυνθεί το μέτωπο. Να καλέσουμε να συστρατευτούν σε αυτό τον αγώνα οι εργαζόμενοι στα νησιά, οι εργαζόμενοι των λιμανιών, της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης και όλων των Ναυπηγείων γιατί συμπεριλαμβάνονται στους σχεδιασμούς εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, των λιμανιών. Τους φορείς και τα Εργατικά Κέντρα. Να συνεχίσουμε αποφασιστικά και οργανωμένα την προσπάθεια ενημέρωσης. Το άνοιγμα του μετώπου θα αποτρέψει και σχέδια της κυβέρνησης για προβοκάτσια και επιστράτευση σε βάρος του αγώνα».
Ενώ σταθμός των αγώνων των ναυτεργατών σημείωσε ότι επιβάλλεται να είναι η πανεργατική απεργία στις 20 Φλεβάρη με το πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων, του ΠΑΜΕ.
Μπορείς να εντοπίσεις ανάμεσα σε αυτά τα λόγια πρόθεση για αναβολή ή μετάθεση του αγώνα για κάπου στο μέλλον.Την στιγμή μάλίστα που ακολούθησαν της 2/2 το επόμενο διάστημα άλλες δύο συννεχόμενες 48ωρας απεργίες.Για τέτοιον άθλιο σκυλευτή μιλάμε που έχει γίνει μανούλα στη διαστρέυλωση και απόκρυψη της πραγματικότητας.
Επίσης εκείνη την μέρα στις 2/2 στη διάρκεια της συνεδρίασης της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ, από τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, ΠΕΕΜΑΓΕΝ ξεκαθαρίστηκε πως η κλιμάκωση προϋποθέτει ότι ο αγώνας πρέπει να γίνει υπόθεση του κάθε ναυτεργάτη, που σημαίνει να γίνουν συγκεντρώσεις των πληρωμάτων, συσκέψεις σε κάθε καράβι μπροστά στους καταπέλτες.
Όλα καλά, ας πούμε, αλλά μπορείς να μας εξηγήσεις γιατί ενώ η απεργία συνεχιζόταν οι ναυτεργάτες ήταν μέσα στα πλοία, γιατί το λιμάνι ήταν άδειο;
Μπορείς να μας εξηγήσεις γιατί η απεργία περιορίστηκε μόνο στα λιμάνια της Αττικής και ποια ήταν η θέση του ΠΑΜΕ γι΄ αυτό;
Το ρεπορτάζ του 902.gr το διαβάσαμε. Κάποιοι από μας ήταν εκεί. Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι η μάχη που δόθηκε, δόθηκε από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, καμιά διακοσαριά αγωνιστές, κατά κύριο λόγο έξω από ένα καράβι σε ένα σημείο του λιμανιού.
Οι χιλιάδες ναυτεργάτες που ήταν; Προφανώς στα καράβια, πάντως όχι στο λιμάνι να δίνουν τη μάχη.
Το να θέτεις κάποια ζητήματα που αφορούν το εργατικό κίνημα και την τακτική που πρέπει να ακολουθούμε όσοι παρεμβαίνουμε σε αυτό γιατί την θεωρείς ως σπορά ηττοπάθειας;
Το να αποδέχεσαι ότι οι συσχετισμοί στο εργατικό κίνημα δεν είναι ευνοϊκοί είναι λάθος;
Ή μήπως πρέπει να σε κάνει να προβληματιστείς;
"Από όλους τους αγώνες η εργατική τάξη διδάσκεται και γίνεται πιο δυνατή. Η ανοργάνωτη υποχώρηση των εργαζομένων, χωρίς συλλογική απόφαση, πρέπει να διδάξει και τους εργαζόμενους και όλους όσοι παίζουν με τα προβλήματα των εργαζομένων, τι σημαίνει στις σημερινές συνθήκες οργάνωση αγώνων. Απαιτούνται αγώνες με σχέδιο, με καλή προετοιμασία των εργαζομένων, συμμαχία, κλιμάκωση, κατάλληλη διαφώτιση, συλλογική ευθύνη, προετοιμασία για εναλλαγή μορφών πάλης, πρόβλεψη και ετοιμότητα χειρισμών μπροστά σε κάθε είδους σχέδια της εργοδοσίας, του κράτους. Απαιτείται πάνω απ' όλα η συμμετοχή και η σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων, των άμεσα ενδιαφερόμενων σε κάθε φάση του αγώνα. Σε αυτό τον αγώνα δεν υπήρχε τέτοιο σχέδιο. Απαιτείται ηγεσία ικανή και έμπειρη να σχεδιάζει, να σταθμίζει όλα τα δεδομένα. Ολοι πρέπει να βγάλουμε συμπεράσματα γιατί μπροστά μας είναι τα μεγάλα προβλήματα. Συμπεράσματα για το τι κίνημα χρειάζεται και πώς αυτό το κίνημα προετοιμάζεται για να έχει αποτελέσματα. Κίνημα σχεδιασμένο και οργανωμένο για ρήξεις και ανατροπές, που δε γίνεται με μεγάλα λόγια και συνθήματα για απεργίες διαρκείας, χωρίς ετοιμότητα."
Για πες μου τι απ' όλα αυτά που αναφέρει το παραπάνω κείμενο ίσχυσε στην απεργία των ναυτεργατών; Παρμένο από το Ριζοσπάστη και αφορούσε την απεργία του Μετρό (http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=26%2F01%2F2013).
Και αν τέλος πάντων δίκαια κριτικάρει το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ και ο Ριζοσπάστης την συνδικαλιστική ηγεσία του Μετρό, γιατί η ηγεσία των ναυτεργατών δεν θα έπρεπε να κριτικαριστεί;
Και μη μου πει κανείς για την ΠΝΟ γιατί σε όλους τους σχετικούς διαλόγους σε αυτό το blog αλλά και στα δημοσιεύματα των μέσων του ΚΚΕ αυτό που υπερασπίζεστε πάνω απ' όλα είναι η καθοριστική συμβολή του ΠΑΜΕ από την αρχή μέχρι το τέλος.
Την ίδια κριτική κάνουμε και στην ηγεσία του Μετρό, και στον ίδιο τον Σταματόπουλο αλλά και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που τον "υιοθετεί", οι δηλώσεις του Σταματόπουλου δεν διέφεραν και πολύ από τις δηλώσεις της ηγεσίας των ναυτεργατών, αλλά ούτε και οι πρακτικές τους. Στη πρώτη γιατί διαμαρτύρεστε και στη δεύτερη όχι; Εκεί γιατί η κριτική δεν σπείρει την ηττοπάθεια και γιατί δεν στρέφεται κατά του εργατικού κινήματος;
Και τέλος, με βάση τη δική σου λογική να ρωτήσω και εγώ κάτι;
Με τι δικαίωμα κάνετε κριτική στον αγώνα των εργαζόμενων του Μετρό αφού ως γνωστόν το ΠΑΜΕ δεν έχει τίποτα ιδιαίτερες δυνάμεις εκεί και "δεν ιδρώσατε και ούτε ματώσατε" για να πραγματοποιηθεί;
Προφανώς με τον πριν από μένα γράφαμε περίπου ταυτόχρονα και δεν το είδα το σχόλιο του. Τα ερωτήματά μου ισχύουν και για τον ίδιο μ' ένα συμπλήρωμα. Όλα αυτά που αναφέρει προς το τέλος τα έκαναν τα ταξικά σωματεία τουλάχιστον στα καράβια που ελέγχουν ή έστω στους κλάδους τους; Και γιατί δεν γινόντουσαν πριν και κατά τη διάρκεια της απεργίας; Και αν γινόντουσαν σε πόσα καράβια γινόντουσαν και τι ποσοστό ναυτεργατών αφορούσαν;
Έτσι για να μιλάμε με στοιχεία και όχι με εντυπώσεις.
Τέλος για τους χαρακτηρισμούς σου θα έλεγα ότι το μόνο που δείχνουν είναι έλλειψη ψυχραιμίας και αυτοπεποίθησης για αυτά που υποστηρίζεις. Άραγε σε κάποιο blog υποστηρικτικό του ΚΚΕ θα παρέμενε το σχόλιό σου ή θα διαγραφόταν; (Των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία έχει αφαιρέσει τη δυνατότητα ανώνυμων σχολίων και έχει βάλει σε λειτουργία την προέγκριση)
"Στο οτι για την οργάνωση και την περιφρούρηση και αυτής της απεργίας πρωτοστάτησαν οι ταξικές δυνάμεις και τα ναυτεργατικά σωματεία που συσπειρώνονται γύρο απο το ΠΑΜΕ"
ποσες συνελευσεις εγιναν απο τις δυναμεις του ΠΑΜΕ, ωστε να προετοιμαστουν οι ναυτεργατες μπροστα στο ενδεχομενο της επιταξης;
περιφρουρηση ειναι τα 300 ατομα τα ξημερωματα της επιταξης και μαλιστα οι περισσοτεροι Κνιτες;
ή μηπως τα 3000 ατομα (κατα τη δικη μου εκτιμηση) στη πορεια μεσα στο λιμανι οταν η απεργια ειχε σπασει.
γιατι δεν υπηρχε, κοντρα στη ΠΝΟ, καλεσμα του ΠΑΜΕ για να μεινει ο κοσμος απο το απογευμα της τριτης που ειχε συγκεντρωση και να καλει για μαζικη παρουσια του λαο ολη τη νυχτα;
οταν εισαι στην εξελιξη μιας απεργιας και αναγορευεις μια απεργια μετα απο 20 μερες ως σταθμο του αγωνων, δεν υποβιβαζεις ταυτοχρονα τη μαχη που δινεις εκεινη την ωρα.δεν προετοιμαζεις ετσι το εδαφος για την ηττα;
τα τρια "ταξικα σωματεια" μπορουσαν να περιφρουρησουν μονο ενα πλοιο και μαλιστα με τους περισσοτερους απο την περιφρουρηση να ειναι κνιτες;
τελικα το οριο των εργατικων αγωνων και διεκδηκησεων θα ειναι η επιταξη. εκει θα σταματανε ολα και θα βγαινουν οι "ταξικες δυναμεις" να λενε οτι νικησαμε επιεδη η κυβερνηση εσπασε την απεργια με βια και τρομοκρατια; αν εσεις θελετε να το δεκτητε ως δεδομενο, εμεις δεν ειμαστε διατεθιμενοι. γιαυτο ασκουμε και θα ασκουμε κριτικη στις δυναμεις που αναγορευουν την ηττα ως νικη. γιατι θελουμε να συμβαλουμε στις πραγματικες νικες του λαου και της εργατιας.
Δημοσίευση σχολίου