Για το σημερινό συλλαλητήριο στην Αθήνα

Λίγος κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των οργανώσεων στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στο κυπριακό λαό. Συγκεντρωθήκαμε στα Προπύλαια και από εκεί ακολούθησε πορεία προς τη Βουλή και τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά από μια μικρή στάση, όπου φωνάχτηκαν συνθήματα κατά της ΕΕ, επιστρέψαμε στα Προπύλαια.
Είναι φανερό ότι το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα βρίσκεται πολύ πίσω από τις απαιτήσεις. Δε μπορεί να γίνεται αυτός ο χαμός στη Κύπρο να ποδοπατιέται ο λαός της και να μη μπορούν να συγκεντρωθούν πέρα από 3-4 εκατοντάδες. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Κύπρο αφορά όλους τους λαούς. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα επιχειρείται να αποδειχθεί ότι το οποιοδήποτε όχι στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών είναι επικίνδυνο και τυχοδιωκτικό, ότι ο μόνος δρόμος για κάθε λαό είναι η πρόσδεση στον ένα ή τον άλλο ιμπεριαλιστή. Μόνη λύση που προβάλουν δεξιά και "αριστερά" του νησιού είναι η υποταγή. Η δική μας επίσημη αριστερά στο μόνο που αρκείται είναι στη καταδίκη και στις ωραίες αναλύσεις που στη καλύτερη περίπτωση το ΑΚΕΛ το αφήνουν στο απυρόβλητο, αν δεν το στηρίζουν.
Η αρνητική κατάσταση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος φάνηκε έντονα τα τελευταία χρόνια με την άρνηση, ουσιαστικά και πρακτικά, ακόμη και οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, να πραγματοποιηθούν συγκεντρώσεις καταδίκης κατά των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστών στη Λιβύη και στη Συρία. Δεν πραγματοποιήθηκαν μαζικά συλλαλητήρια αλληλεγγύης στους εξεγερμένους λαούς των αραβικών χωρών παρά τους διθυράμβους και τα μεγάλα λόγια για να φτάσουμε να αναρωτιόμαστε που πήγε όλο αυτό το κίνημα που αναπτύχθηκε με τις επεμβάσεις σε Ιράκ και Γιουγκοσλαβία. Το σημερινό πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά όλους, παρόντες και απόντες, και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.