Χαλκιδική Να κάνουμε θυσίες για τον αγώνα. Να μην γίνουμε θυσία για την “ανάπτυξη” τους!

Από τη συναυλία στην Ιερισσό

Τα τελευταία χρόνια, ο λαός και η νεολαία της Χαλκιδικής δίνουν έναν περήφανο αγώνα για να σώσουν τον τόπο και τη ζωή τους. Τα τελευταία χρόνια η νεολαία και ο λαός της Χαλκιδικής αγωνίζονται εναντίων όλου του πολιτικού συστήματος.
Ενάντια στις κυβερνήσεις, τους δημάρχους, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, που θέλουν να ξεπουλήσουν την Χαλκιδική, για να κερδίσουν δισεκατομμύρια η καναδική πολυεθνική El Dorado και ο μεγαλοεργολάβος Μπόμπολας. Στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο θα μείνουν τα κέρδη και τα ακριβά κοσμήματα, ο χρυσός και τα χρήματα. Στο λαό της Χαλκιδικής θα μείνει ο καρκίνος, η καταστροφή της φύσης και ο οικονομικός μαρασμός της περιοχής τους, που ζει από τον τουρισμό, τη γεωργία, την αλιεία.
Αυτή την καταστροφή, την ονόμασαν “ανάπτυξη” και “δημιουργία θέσεων εργασίας”. Είναι οι ίδιοι που έχουν οδηγήσει τη γενιά μας στην φτώχεια, την ανεργία και τη μετανάστευση.
Ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τη “δικαιοσύνη”, που δέρνουν, συλλαμβάνουν, ρίχνουν χημικά σε νέους, γέρους, γυναίκες παιδιά, μαθήτριες, φοιτητές. Έχουν κρίνει νόμιμο το ξεπούλημα του τόπου για μερικές πενταροδεκάρες – την ίδια στιγμή που επιστρατεύουν κάθε απεργία και χτυπούν το λαό στις μεγάλες διαδηλώσεις.
Ενάντια στην λογική της υποταγής, της απάθειας, του “δεν γίνεται τίποτα”, της ανάθεσης των προβλημάτων σε κάποιον “σωτήρα” που θα μας σώσει. Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής δεν σκεφτήκανε ότι ο αγώνας είναι δύσκολος ή ότι απαιτεί θυσίες και συγκρούσεις. Σκεφτήκανε πρώτα ότι έχουν δίκιο και ότι αν είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι μπορούν να νικήσουν.

Ο αγώνας αυτός χρειάζεται συμπαράσταση – είναι δικός μας

Ο αγώνας αυτός χρειάζεται συμπαράσταση. Όχι μόνο γιατί η Χαλκιδική είναι ένας όμορφος τόπος που πάμε το καλοκαίρι και δεν θα αφήσουμε να καταστραφεί. Δεν χρειάζεται αλληλεγγύη μόνο για το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη θα πνιγεί κι αυτή από την μολυσμένη σκόνη των μεταλλείων. Πάνω από όλα χρειάζεται αλληλεγγύη και συμπαράσταση γιατί δείχνει το δρόμο τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε και εμείς για να λύσουμε τα δικά μας προβλήματα.
Γιατί είναι ίδια τα διλήμματα που έχουμε και εμείς σα νέοι άνθρωποι απέναντι στην καταστροφή της ζωής μας: αντίσταση στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού- ιμπεριαλισμού ή υποταγή και παραίτηση;
Γι' αυτό έχουμε συμφέρον, χρέος και καθήκον, να κινητοποιήσουμε τα σχολεία, τις σχολές, τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, τους νέους ανθρώπους. Να υπερασπίσουμε το κίνημα ενάντια στο μεταλλεία, με ενημέρωση, συντονισμό και μαζικές κινητοποιήσεις. Να κάνουμε θυσίες για να νικήσει αυτός ο αγώνας, για να μην γίνουμε θυσία για την “ανάπτυξη” τους.

• ΕΞΩ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
• ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ – ΑΘΩΩΣΗ ΣΤΟΥ ΔΙΩΚΩΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
• ΝΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

                         ΝΕΟΛΑΙΟΙ ΤΟΥ