22 Μαΐου 2013

Γιατί επιμένουμε

Συνεχίζει το ιστολόγιό μας τη δημοσίευση κειμένων συλλογικοτήτων και αγωνιστών, επώνυμων και ανώνυμων, για το θέμα της απεργίας των καθηγητών. Δεν το κάνουμε από κάποια εμμονή που μας έχει πιάσει ούτε γιατί θέλουμε να ξεμπροστιάσουμε κάποιον. Το κάνουμε γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν το αποκορύφωμα μιας στάσης από πλευράς συστήματος που λέει ότι κανείς δεν δικαιούται να σηκώνει κεφάλι. Οι επιστρατεύσεις των ναυτεργατών, των εργαζόμενων της ΣΤΑΣΥ αλλά και κάποιων κλάδων των ΟΤΑ το τελευταίο διάστημα είναι εξ ίσου σημαντικές και θα έπρεπε να χτυπήσουν το καμπανάκι στις δυνάμεις που θέτουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία του λαϊκού κινήματος. Με τους καθηγητές όμως υπάρχουν ποιοτικές διαφορές.
Κατ' αρχήν, και ιδιαίτερα σημαντικό, η απόφαση για απεργία πάρθηκε από χιλιάδες εργαζόμενους  που συμμετείχαν σε μαζικές συνελεύσεις, κάτι που δεν υπήρχε στις άλλες περιπτώσεις, και έπειτα η απόφαση για την επιστράτευσή τους πάρθηκε προληπτικά, πριν καν αποφασιστεί η απεργία, ενώ ακόμη ήταν σκέψη!  Συν το γεγονός ότι αφού είδε η κυβέρνηση την αντίδραση των εκπαιδευτικών προχώρησε ένα βήμα παραπέρα επιτάσσοντας κτίρια και υποδομές, προσθέτοντας ότι θα επιστρατεύονταν κι όποιος άλλος αποφάσιζε απεργία που θα εμπόδιζε την ομαλή πραγματοποίηση των εξετάσεων. Με λίγα λόγια υποψήφιοι προς επιστράτευση θα ήταν όλοι όσοι θα αποφάσιζαν να απεργήσουν σε ένδειξη αλληλεγγύης των καθηγητών! 
Σε αυτό το εισαγωγικό σημείωμα δεν έχουμε σκοπό να τα πούμε όλα και αναλυτικά.
Απλά μια εξήγηση. Αναδημοσιεύουμε τις ανακοινώσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων, του Εκπαιδευτικού Ομίλου – Αντιτετράδια της εκπαίδευσης - ΕΡΓΑΣ εκπαιδευτικών, των Παρεμβάσεων αλλά και κείμενα εκπαιδευτικών που μας ήρθαν τις τελευταίες μέρες, κάποια τα έχουμε αναδημοσιεύσει ήδη. Ο λόγος που το κάνουμε είναι γιατί για πρώτη φορά παρουσιάστηκε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για ένα ζήτημα σε αυτό το ιστολόγιο, τα σχόλια συνολικά σε όλες τις αναρτήσεις που έγινε διάλογος με αφορμή την απεργία των καθηγητών ξεπέρασαν τα 350 μέχρι τώρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάστηκε και για την άποψή μας ως αναφορά τη στάση των Παρεμβάσεων γι΄αυτό και για πρώτη φορά βάζουμε ανακοίνωσή τους εδώ. Για να διευκολυνθεί ο διάλογος.
Κατά τη γνώμη μου σε γενικές γραμμές ο διάλογος ήταν σε ένα καλό επίπεδο αν εξαιρέσει κανείς αρκετούς από τους "υποστηρικτές" του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που ήρθαν εδώ για να μην απαντήσουν σε τίποτα απ' όσα τους θέσαμε ή για να αναπαράγουν απλώς τις ανακοινώσεις τους και τα ρεπορτάζ του 902.gr. (Εξαιρώ τη γνωστή καφρίλα ορισμένων που παρά τις εκκλήσεις συντρόφων, συναγωνιστών και φίλων, αλλά και υποστηρικτών του ΚΚΕ δεν τις διαγράφω!). Ακόμη και όταν προκλήθηκαν να απαντήσουν σε συγκεκριμένες θέσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων και του ΚΚΕ(μ-λ), γιατί από αυτούς είμαστε εδώ, δεν το έκαναν. Θα μπορούσαν να βάλω και του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών την ανακοίνωση αλλά μετά από τόση αναπαραγωγή αλλά και με βάση την αντίθεση του ΠΑΜΕ από την αρχή στην απεργία δεν το βλέπω απαραίτητο. Από την άλλη αυτό που είπα σε ένα σχόλιο ότι το ιστολόγιο είναι ανοιχτό και σε αυτούς αν θέλουν να απαντήσουν στη δική μας κριτική ισχύει. Αν όμως αρχίσουν πάλι να μας απαντάνε με βάση του τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Παρεμβάσεις ταυτίζοντάς μας τότε δεν έχει νόημα. Ούτε και την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ θεωρώ απαραίτητο να βάλω. Γιατί έπαιξε το σημαντικότερο ρόλο από τις δυνάμεις της αριστεράς για να ξεπουληθεί η απεργία. Παρέα με ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ είναι ο κύριος υπεύθυνος από τις άλλες δυνάμεις για την κατάληξη που είχαμε. Ούτε κι αυτός δικαιούται να κρύβεται πίσω από τη στάση του ΠΑΜΕ  (έχουν μια αμοιβαιότητα στην επίρρηψη ευθυνών αυτοί οι δύο) ή και των Παρεμβάσεων.
Τα υπόλοιπα στις επόμενες αναρτήσεις.

antigeitonies

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πάλι ριχνεις άδεια για να πίασεις γεμάτα.

Δώθηκαν ξεκάθαρες απαντήσεις για τη στάση που κράτησε το ΠΑΜΕ σε όλα τα επίπεδα και για όλα τα κομβικά ζητήμα που σημάδεψαν αυτό τον αγώνα.

Στο πως στάθηκε απέναντι στο εθχρικό μέτωπο που διαμόρφωσαν απο κοινού οι κυβερνητικές συνδικαλιστικές παρατάξεις της ηγεσίας της ΟΛΜΕ με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Στη μάχη για τι πλαίσιο και πιο περιεχόμενο θα έχουν τα αιτήματα των εκπαιδευτικών, κόντρα στη συντεχνιακή λογική που ήθελαν να διαμορφώσουν οι υπόλοιπες παρατάξεις, αποκοπτοντάς τους εκπαιδευτικούς απο το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, κρύβοντας την συνολική στρατηγικη Κεφαλαίου-ΕΕ-Κυβέρνησης για τη δημιουργεία του "νέου" σχολίου στη κατέυθυνση των επιλογών της αγοράς.

Στη μάχη για την ανάπτυξη πλατιών συμμαχιών για κοινό αγώνα με το εργατικό κίνημα ,το γοννεικό κίνημα, το φοιτητικό και μαθηματικό κίνημα ενάντια στις επιδιώξεις την κυβέρνησης για ένα εκπαιδευτικό σύστημα με λιγότερες σχολικές μονάδες, λιγότερα τμήματα, λιγότερους εκπαιδευτικούς, μικρότερη κρατική χρηματοδότηση και πόρους και μεγαλυτερα βάρη για τις λαικές οικογένεις.Για μια παιδεία που θα λειτουργει με κρητήριο το κέρδος που αντί να παρέχει μόρφωση και να εξοπλίζει με ικανότητες θα παρέχει μόνο δεξιοτεχνίες.

Στη μάχη για την αποκάλυψη των μεθοδέυσεων και της ανάδειξης των πραγματικών κινήτρων που βρίσκονταν πίσω απο την πρόταση της ηγεσίας της ΟΛΜΕ που βρήκε την καθολική στήριξη όλων, πλην ΚΚΕ, να προχωρίσουν οι εκπαιδευτικοί σε απεργία διαρκείς μέσα στις εξετάσεις και με μπροστάρη αυτούς που επι 23 χρόνια είχαν βυθίσει τον κλάδο σε λύθαργο, χειραγογόντας τον στον συμβιβασμό και στη υποχώριση.

Κυβέρνηση και ΟΛΜΕ αντάλαζαν πάσες και σχεδίασαν απο κοινού πίσω απο την πλάτη των εκπαδευτικών, την πορεία προς τα βράχια, δίνοντας ο ένας τα εργαλεία που χρείαζονταν στον άλλο.

Τεράστιες ευθύνες φέρουν αυτοί που στήριξαν αυτή την πορεία και αυτά τα πρόσωπα...

Ανώνυμος είπε...

Τελικά απέναντι στις "ξεκάθαρες" απαντήσεις του ιδεαλισμού όσο και να μιλάς διαλεκτικά βρίσκεις τοίχο.

Οπότε σαν μή μέλος αλλά φίλος του μλ μία ειλικρινή ερώτηση. Μέχρι ποιό σημείο και για πόσο μπορεί κάποιος να επισημαίνει και να αναδυκνύει τις αντιφάσεις ενός άλλου χώρου (πχ κκε, ανταρσυα, συριζα)?

Όταν αναζητάς τρόπους να αναδειχθεί και να βγεί μπροστά ο κόσμος με την αγωνιστικότητα και την μαχητικότητα του, τι αποτέλεσμα προσδωκάς απο το να κριτικάρεις αυτούς που τον βλέπουν μόνο σαν μάζα ψηφοφόρων?
(και επιγραμματικές παραπομπές σε βιβλία και ιστορικά παραδείγματα με καλύπτουν)

Ε

Ανώνυμος είπε...

Ο μόνος τοίχος που ορθώνετε μπροστάς σας, είναι αυτός που "υλιστικά" χωρίζει τη γκρούπα των μουλούδων απο την εργατική τάξη.

Οσο μεταξύ φθοράς και αφασίας θα "αναζητάς τρόπους να αναδειχθεί και να βγεί μπροστά ο κόσμος με την αγωνιστικότητα και την μαχητικότητα του" πριν σε πάρει ο μορφέας, δεν κόβεις και καμία βόλτα απο την ΜΕΓΒΑΛ μήπως και αντικρίσεις ποτέ σου πραγματικούς εργάτες εν ώρα πάλης.Με το ΠΑΜΕ μπροστάρη πάντα.

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Προς τον 2:19 μ.μ..
Δεν έχω το χρόνο να δώσω μια πλήρη απάντηση σε αυτά που λες. Πολλά από αυτά που λες συμφωνώ ότι έτσι έπρεπε να γίνουν. Ούτε το ζητούμενο ήταν η μορφή της απεργίας. Η διαφορά μας είναι ότι αυτά γίνονται ενώ έχει ξεκινήσει ένας αγώνας και όχι πριν κατά κύριο λόγο. Πολλά από αυτά τα προσπαθήσαμε αλλά συναντήσαμε άρνηση και από τα μέλη του ΚΚΕ (σε σύλλογο γονέων συμμετέχω και εγώ και μάλιστα συνεργαστήκαμε με μέλη και οπαδούς του ΚΚΕ). Η μεθόδευση δεν είναι η πρόταση αλλά όλα όσα έγιναν μέχρι τη γνωστή κατάληξη. Και σε αυτά το ΠΑΜΕ δεν ήταν απ' έξω. Οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων του ΚΚΕ ήταν χαρακτηριστικές στα ΜΜΕ, τοποθετήσεις που σε όλους τους προηγούμενους διαλόγους μόνο ένας, ανάμεσα σε εκατοντάδες σχόλια, βρέθηκε να τις στηρίξει ο οποίος με όλα όσα έλεγε θέλω να ελπίζω ότι δεν ήταν ΚΚΕ.
Στη θεωρία λοιπόν σε πολλά μπορούμε να συμφωνήσουμε, το θέμα είναι τι έγινε στη πράξη.

Προς τον Ε. Θα συμφωνήσω ότι το κύριο είναι η ανάδειξη της άποψής σου όχι σε αντιδιαστολή με την άποψη του άλλου αλλά και η αντιπαράθεση με τις απόψεις των άλλων είναι και αναπόφευκτη αλλά και αναγκαία.

Προς τον 5:23 μ.μ.:
Είτε είσαι ο ίδιος είτε όχι που επαναλαμβάνει το ίδιο σχόλιο, έχω χάσει το λογαριασμό, θα έλεγα ότι το γεγονός της μη παρουσίας μας στη ΜΕΒΓΑΛ δεν σου δίνει το δικαίωμα να παίζεις πολιτικά παιχνίδια στη πλάτη αυτού του αγώνα. Αν πράγματι τον σέβεσε.

Ανώνυμος είπε...


Αντίσταση στις γειτονιές

Οι γύμνια σας δεν έχει καμιά σχέση με τον αγώνα των εργαζομένων στη ΜΕΒΓΑΛ.
Απλός δείχνω την κατάντια σας και τη μεγαλοστομία σας.

Β είπε...

θα ήταν μεγάλος τυχοδιωκτισμός και χοντρό ξεπούλημα να έθετε κάποια συνδικαλιστική δύναμη στους εργαζόμενους της ΜΕΒΓΑΛ τους "όρους και τις προϋποθέσεις" που έθεσαν διάφοροι-διαφορετικοί στους καθηγητές προκειμένου να ξεδιπλωθεί ένας δίκαιος αγώνας.

Το ΠΑΜΕ στους καθηγητές έθεσε πρώτο "όρους και προϋποθέσεις" και επιχαίρει επειδή τους έθεσε έγκαιρα!!! Νοιώθει, μάλιστα, ότι δικαιώνεται!!!

Σε όλους τους εργαζόμενους τίθεται ως ανάγκη να ξεπεράσουν τις συνδικαλιστικές τους ηγεσίες. Οι εργαζόμενοι της ΜΕΒΓΑΛ έχουν μπροστά τους και αυτή την πρόκληση

Ανώνυμος είπε...

καλα σου λεει
Έχετε μεσάνυχτα ,,ακομα και η προτροπή σας ειναι εικονική .Κανε κατι επαναστατικό στείλε τους ενα τηλεγράφημα

Β είπε...

Το τηλεγράφημα το έστειλε η απεργία των καθηγητών.

Ανώνυμος είπε...

Β
Ούτε απο έξω απο το εργοαστάσιο της ΜΕΒΓΑΛ δεν έχεις περάσει.Αντε τράβα πρώτα αμά έχεις τα έντερα και μετά τους λές τι να κάνουν με το ΠΑΜΕ.Αλλά για σένα και τη γκρούπα σου δυστηχός οι εργάτες ακολουθούν την πρωτοπορία τους και γι αυτό κατάφερναν να πραγματοποιήσουν και αυτή την απεργία.

"Το τηλεγράφημα το έστειλε η απεργία των καθηγητών."

Ποια απεργία;

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Αυτή που υπονόμευσαν ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΚ για να μην εκβιαστεί η κυβέρνηση, όπως λέει και το ΠΑΜΕ.
Την πρωτοπορία ακολούθησαν κι αυτοί! Αλλά, με βάση τη γνωστή φράση, πρωτοπορία για ποιον;
Πράγματι την πρωτοπορία που όλα τα προβλέπει, ούτε η Λίτσα Πατέρα τέτοια επιτυχία, ακολουθούν όλοι οι εργάτες στους κλάδους που υποτίθεται ότι έχει την πλειοψηφία το ΠΑΜΕ. Γι' αυτό και οι αντιδράσεις σε όλα αυτά τα εργοστάσια, (να τα πούμε ένα ένα οι ...ανύπαρκτοι με τους οποίους ασχολείσαι τόσο πολύ;), έρχονται αφού έχουν περάσει απολύσεις, περικοπές μισθών, εκ περιτροπής ωράρια κ.λπ.. Και τότε αρχίζουν απεργίες, στάσεις εργασίας, επισχέσεις μιας και το επόμενο βήμα κατά κανόνα είναι το κλείσιμο.
Αλήθεια εσύ που ξέρεις που είναι όλα αυτά τα εργοστάσια μπορείς να μας πεις γιατί οι αγώνες τους δεν συντονίζονται παρά γίνονται ξεκομμένοι μεταξύ τους; Μπορείς να μας τι αποτέλεσμα είχαν οι αγώνες στα εργοστάσια 3Ε ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ, Λουκίσσα, Μυλωνάς, Αλουμινέξ, Ελιτε, τι συμφωνίες έκλεισαν τελικά με την εργοδοσία, ποιον βολεύουν αυτές και γιατί είχαν αυτό το αποτέλεσμα;
Μπορείς να μας πεις γιατί αυτό που ζουν οι εργάτες της Χαλυβουργίας εδώ και σχεδόν ένα χρόνο δεν έχει και μεγάλη διαφορά από αυτό που ζουν οι του Σκαραμαγκά που δεν έχουν ....ταξικό σωματείο; Μπορείς να μας πεις γιατί στη coca-cola στη Θεσσαλονίκη οι εργαζόμενοι είχαν νίκη πριν μερικούς μήνες αλλά αφού πρώτα είχε απολύσει όμως μερικές 10δες εργάτες; Γιατί στην ΙΚΕΑ, που την αυθόρμητη κατά βάση αντίδραση των εργαζομένων τη στηρίξαμε όλοι, τελικά υπογράφτηκαν αυτά που ήθελε η εργοδοασία; Μπορείς να μας πεις γιατί στους ναυτεργάτες, που για έναν περίεργο ρόλο θέλετε να χρεώνεστε τις επιλογές της ΠΝΟ, ότι θέλουν οι εφοπλιστές περνάει με άνεση;
Μπορείς να μου πεις γιατί οι εργάτες οι οργανωμένοι σε σωματεία, ακόμη και σε κλάδους όπου το ΠΑΜΕ παίζει, όπως λέτε, καθοριστικό ρόλο δεν ξεπερνούν το 3%;
Δεν αρκεί φίλε μου να προβλέπεις μόνο ούτε να ξημεροβραδιάζεσαι, στο όνομα της ειλικρινούς αλληλεγγύης (δεν αμφισβητώ προθέσεις, αμφισβητώ πρακτικές και πολιτικές), έξω από τα εργοστάσια χρειάζεται αλλά να βλέπεις και τι γίνεται γύρω σου.
Η πρόβλεψη και η ανάλυση για μια πραγματική κομμουνιστική δύναμη δεν γίνεται για να κουνάς το δάχτυλο μετά την ήττα και να λες εγώ στα έλεγα αλλά για να οργανώσεις την αντίστασή σου αναλόγως. Αυτά τα ερωτήματα μπαίνουν για εμάς. Όπως είπα και σε προηγούμενο σχόλιο θα μπορούσα να συμφωνήσω με πολλά από αυτά που λέει ο πρώτος σχολιαστής, το θέμα είναι τι απ' όλα αυτά έκανε το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ με τις πολύ περισσότερες δυνάμεις που έχει από εμάς;

Προσωπικά δεν έχω καμιά διάθεση να συνεχίσω σε μια αντιπαράθεση για την οποία δεν είμαι υπεύθυνος. Εσείς περιμένατε στη γωνία περιμένοντας την εξέλιξη της υπόθεσης των καθηγητών για να βγείτε στις διαδικτυακές ρούγες και να φωνάζετε εμείς σας τα λέγαμε, για να καταγγείλετε και να τσουβαλιάσετε τους πάντες (είναι ο εύκολος προβοκατόρικος τρόπος για να αποφεύγεις τα ερωτήματα και τα επιχειρήματα αυτού στον οποίο απευθύνεσαι) με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, ενώ οι δικοί σας δεν συνεργάστηκαν μαζί του για παράδειγμα στην απεργία της Τρίτης, στην οποία εμείς συμμετείχαμε, αλλά πως να το κάνουμε τους εκπαιδευτικούς δε γινόταν να τους πούμε μη πάτε στις συνελεύσεις.
Αυτά και σταματώ εδώ.

Μπορείς λοιπόν να συνεχίσεις τις κραυγές και τις ...καταγγελίες ξεφτιλίζοντας έναν σε εξέλιξη αγώνα που δικό σου πάντως δεν είναι. Έστω και νοερά! Αλλιώς θα τον σεβόσουν και δεν θα τον χρησιμοποιούσες με αυτόν τον τρόπο.