Μόλις ένα χρόνο μετά τις εκλογές, το κυβερνητικό σχήμα που προέκυψε από αυτές, δέχτηκε το πρώτο σοβαρό του πλήγμα. Έσπασε ο “αδύνατος κρίκος” του που ήταν η ΔΗΜΑΡ. Μια εξέλιξη που αν συνδυαστεί με τους απανωτούς ελιγμούς του Σαμαρά, οι οποίοι διαδέχτηκαν την επίδειξη πυγμής απέναντι στους εργαζόμενους της ΕΡΤ, βάζει σε καινούργιους και μεγάλους μπελάδες το πολιτικό σύστημα διαχείρισης στη χώρα μας. Μια εξέλιξη που σαφώς πιστώνεται στις έντονες λαϊκές αντιδράσεις από το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά και στην αντίσταση των εργαζομένων της.
Ταυτόχρονα όμως ήταν και έκφραση μιας συσσώρευσης σειράς αντιφάσεων και αντιθέσεων στα πλαίσια του κυβερνητικού σχήματος από την ασκούμενη βάρβαρη πολιτική του σε βάρος των εργαζόμενων και υπέρ του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ, των ΗΠΑ.
Αποτελεί έκφραση του αγκομαχητού του πολιτικού προσωπικού της χώρας να ανταποκριθεί με συνέπεια και συνέχεια στην προώθηση απανωτών αντιλαϊκών μέτρων και της ανάγκης να στηρίζει την πολιτική του στην καταστολή, στη φασιστικοποίηση και σε ενέργειες που παραβίαζαν ακόμα και τα όρια της δικής του αστικής νομιμότητας.
Με την εξέλιξη αυτή μεγαλώνει η αβεβαιότητα και ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού. Δεν πρέπει όμως να έχομε καμία αυταπάτη με την πολιτική των “τριών που έγιναν δύο”
Κανένας εφησυχασμός δε δικαιολογείται αν αναλογιστούμε τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το “νέο κυβερνητικό σχήμα” απέναντι στα ξένα και ντόπια αφεντικά, αν αναλογιστούμε τα γκρίζα σύννεφα που συγκεντρώνονται στον ορίζοντα της ευρωπαϊκής οικονομίας και τα μαύρα σύννεφα των πολεμικών αναμετρήσεων που μαζεύονται στον ορίζοντα της ευρύτερης Ανατολής.
Μόνο ο λαός και η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα μπορούν να μετατρέψουν την εξέλιξη αυτή σε θετική παρακαταθήκη. Μόνο με τον αγώνα και τις μετωπικές τους αντιστάσεις στα βάρβαρα μέτρα που έρχονται μπορούν να επιβεβαιώσουν στην πράξη ότι η τωρινή κυβέρνηση είναι πιο αδύνατη και εύθραυστη. Πράγματι η εξέλιξη αυτή μπορεί να δώσει μεγαλύτερο κουράγιο και ελπίδα στους εργαζόμενους σε συνδυασμό με την λαϊκή αφύπνιση στη γειτονική Τουρκία και ευρύτερα. Όχι όμως όπως υποκριτικά ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί πλησιάζουν οι εκλογές, αλλά γιατί διαμορφώνονται όροι ώστε η πάλη του λαού να προκαλέσει νέες ρωγμές και ρήγματα στην άγρια καπιταλιστική επίθεση και ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Αποδείχτηκε ότι οι κυβερνώντες δεν είναι παντοδύναμοι και αχτύπητοι, αρκεί ο λαός μέσα στην πάλη του να κάνει πέρα τα αποπροσανατολιστικά κηρύγματα της υποταγμένης – επίσημης αριστεράς και να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Την υπόθεση της πάλης ενάντια στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανεργία, τη φτώχεια και την εξάρτηση.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ!
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ !
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΙ!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δημοφιλεις αναρτησεις
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
λαϊκη αντισταση - Α.Α.Σ.
Αριστερα
Πολιτικη
Διεθνη
Εργαζομενοι
Μεταναστες - προσφυγες - πολιτικοι προσφυγες
Νεολαια
Δημοκρατια;
Κινηματα
Τοπικα
Μνημες
Πολιτισμος
Εκλογες
ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
Videos
Get this Recent Comments Widget

15 σχόλια:
το τεράστιο κίνημα κοινωνικής ανυπακοής και αυτοδιαχέιρισης για δημοκρατία - δουλειά - αξιοπρέπεια , ράγισε τον συγκροτητικό μύθο της κυβέρνησης .
όσο και αν τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να το καναλιζάρουν στην λογική ότι πυκνώνουν οι σύμμαχοι για μια πλατιά δημοκρατική ενότητα , δεν είναι τα στρογγυλέματα που έφεραν αυτά τα αποτελέσματα .
δεν είναι το ήπιο κοινωνικό κλίμα μιας αριστεράς που ορκίζεται ότι θα ρίξει τον καπιταλισμό αλλά αποδέχεται ότι δεν μπορεί να ρίξει μια κυβέρνηση .
είναι το πείσμα ενός λαού να κάνει τις αυταπάτες του ( όπως του κουνάνε διάφοροι το δάχτυλο ) εναλλακτική πολιτική , άλλο δρόμο για την κοινωνική ρήξη και απελευθέρωση .
οι επεμβάσεις από τας Ευρώπας και το ΔΝΤ ( πολύ περισσότερες μέσα σε μισή ώρα όταν έφυγε ο Κουβέλης παρά στις 9 μέρες του αγώνα )αναδεικνυουν τον αναγκαίο αλλά όχι ικανό κόμβο της ζωής έξω από την τρόικα . Πάλι έχουν άδικο τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ που βρήκαν την γενικολογία της δημοκρατίας σαν γραμμή .
Η αριστερά μετριέται στο ραδιομέγαρο .
Όλοι όσοι τρομοκρατήθηκαν μη και πέσει ο Σαμαράς και τους ξαναβάλει ο λαός διλήμματα , όλοι όσοι βγάλανε απεργοσπαστικό ριζοσπάστη , όλοι όσοι ανυπομονούν να αδειάσει η ΕΡΤ , θα λογοδοτήσουν .
Δεν θα κάτσουν αν δεν τους αφήσουμε .
ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ .
" κάποιος σύντροφος "
δυστυχως τις αυταπατες δεν τις εχει τοσο ο λαος οσο αυτος που του τις πλασαρει δηλ η αριστερα "μας"...
Γίνεται πλέον φανερό ότι όλες οπι πολιτικές δυνάμεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ ως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την ΑΚ έχουν αποδεχθεί ανοιχτά ότι η ΠΝΠ πέρασε και ότι η μάχη για το δικαίωμα στην δουλειά έχει χαθεί.
Οι θεωρίες για "δημοκρατική και πολυφωνική ΕΡΤ", για "εργατικό έλεγχο", για "ελευθεριακή και αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ", δεν μπορούν να απαντήσουν στο απλό ερώτημα:
Από ποιον θα πληρώνονται οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ; Πώς θα ζήσουν;
Όλες οι πολιτικές δυνάμεις του ρεφορμισμού και της αναρχίας κινούνται σε μια γραμμή αποδοχής της ήττας, αποδοχής της παντοδυναμίας του συστήματος να περνά τα μέτρα. Αυτό που μένει είναι η αυτοδιαχείριση της φτώχειας, λογική που μια χαρά δένει με μια "αριστερή" κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στηριζόμενη διακριτικά από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ήδη η ΑΡΑΝ μιλά ανοιχτά για "αριστερή κυβέρνηση".
Στον αντίποδα, μόνο το Μ-Λ ΚΚΕ, προς τιμήν του, στέκεται με μια συνεπή πολιτική γραμμή. Επιβεβαιώνεται λοιπόν από τις εξελίξεις, το καθήκον της συκγρότησης της ΠΑΑΣ σε πλατύ και κινηματικό επίπεδο, ως η μόνη δύναμη που μπορεί να εκφράσει με έναν πλατύ, μετωπικό, δημοκρατίκό τρόπο τις δυνάμεις της κομμουνιστικής Αριστεράς.
Αυτό είναι το χρέος απέναντι στο κίνημα και το λαό - να δυναμώσει και να απλώσει η φωνή της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, αντιδιαχειριστικής κατεύθυνσης στο κίνημα. Οι άλλοι δρόμοι οδηγούν στην ενσωμάτωση και την ήττα.
Το πρόβλημα φίλε "κάποιε σύντροφε" είναι η "αριστερά" που ορκίζεται στην κυβερνητική αστάθεια, που κάνει αμάν για να προκληθεί (και όχι να την προκαλέσει) και όταν αυτή η αστάθεια εμφανιστεί τότε κάνει την πάπια και λέει ότι ο λαός δεν είναι "ώριμος". Θέτει ξανά και ξανά τους "όρους και τις προϋποθέσεις". Το θέμα είναι τι κάνει κανείς για να δημιουργήσει τους "όρους και τις προϋποθέσεις". Επ' αυτού δε βλέπω να λες τίποτα όσο σε παρακολουθώ σε αυτό το μπλογκ. Παρά μόνο μεγάλα λόγια χιλιοειπωμένα. Είναι φανερό ότι δεν έχεις πατήσει καν το πόδι σου στο ραδιομέγαρο.
Ναι οι χούντες πέφτουν με πολυτεχνεία, όπως και οι κυβερνήσεις με συντάγματα και απεργίες, το θέμα είναι το μετά, τι μπαίνει στη θέση τους. Όσο υπάρχουν δυνάμεις που κατεβάζουν τον πήχη στη πτώση της "χούντας" τότε θα τη διαδεχτεί ένας Καραμανλής ή τον Γιωργάκη ένας Παπαδήμος και ένας Σαμαράς. Όσο υπάρχουν δυνάμεις που όταν τους μιλάς για αντιιμπεριαλισμό σου μοστράρουν τη μια και μοναδική αντίθεση εργασία - κεφάλαιο αλλά όταν προκύπτουν αγώνες στους οποίους αυτή η αντίθεση εκφράζεται σε όλο της το μεγαλείο τότε την υποβιβάζουν με φράσεις του στυλ "δεν είναι απλά και μόνο η τύχη των εργαζόμενων" βάζοντας ως στόχο την κυβερνητική αστάθεια την οποία μετά δεν ξέρουν τι να την κάνουν τότε ναι το σύστημα θα περνάει αυτά που θέλει με άνεση, έστω και με ασταθή κυβερνητική εξουσία.
Αντί λοιπόν να μας επιδεικνύεις την πολιτική σου αδυναμία φωνάζοντας μεγάλα λόγια πες μας συγκεκριμένα πράγματα.
Αυτή η κυβερνητική αστάθεια με τι τρόπο είναι εκμεταλλεύσιμη από το λαϊκό κίνημα; Το ΚΚΕ(μ-λ) έχει κάνει συγκεκριμένες προτάσεις απλώματος του κινήματος πέρα από τα όρια του ραδιομεγάρου, συγκεντρώσεις, απεργίες, διαδηλώσεις στο κέντρο και στις γειτονιές, όλα όσα τέλος πάντων συνιστούν ένα πραγματικό ξεσηκωμό, που δεν εισακούστηκαν από κανέναν. Εσύ τι λες;
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε όλοι τις προτάσεις του (μ-λ).Το ερώτημα που τίθεται σύντροφέ μου έτσι όπως τα λες είναι αν αυτές οι προτάσεις πατούν σε πραγματικά δεδομένα σε ότι αφορά τη διασφάλιση μαζικότητας,ελάχιστου κοινού πολιτικού πλαισίου κλπ κλπ τη δυνατότητα ύπαρξης συμφωνίας..... Πάντως αυτή την περίοδο δεν θα ήταν σωστό να συμπΛεύσουμε με καμιά εκδοχή αριστερού κυβερνητισμού ΣΥΡΙΖΑ κλπ.
Οι προτάσεις του ΚΚΕ(μ-λ) υπάρχουν στις ανακοινώσεις του, έχουν κατατεθεί και στις διάφορες συζητήσεις στην ΕΡΤ.
Για τα υπόλοιπα αναρωτιέμαι τι σόι πλαίσιο κοινά συμφωνημένο θα πρέπει να υπάρξει για να προγραμματιστεί μια συγκέντρωση - διαδήλωση στο κέντρο ή για να γίνουν δράσεις στις γειτονιές από συνελεύσεις, πρωτοβουλίες ή άλλες κινηματικές συλλογικότητες;
Στο μη κλείσιμο της ΕΡΤ και να μη γίνουν απολύσεις συμφωνούμε όλοι, ή κάνω λάθος;
Δε νομίζω ότι χρειάζεται να λύσουμε τις ιδεολογικοπολιτικές μας διαφορές για να κάνουμε γεγονότα στις γειτονιές!
σύντροφε ΝΖ πραγματικά πιστεύω ότι όχι μόνο γράφω εναντίον της αριστεράς της αστάθειας και της αποφυγής " μεγάλης αναταραχής - όμορφη μέρα " αλλά ότι το κάνω εμμονικά και κουραστικά .
από κει και κάτω προσωπικές " προσβολές " δεν λένε και πολλά . Μπορεί να κοιμάμαι σε σκηνή στο ραδιομέγαρο , ή να είμαι κάτοικος Ορεστιάδας και να μην έχω πατήσει το πόδι μου . Μπορεί να είμαι και κάτοικος Μελβούρνης , μέσω inernet μιλάμε . Μπορεί να έχω πολιτική αδυναμία επειδή κάθομαι και απαντάω αναλυτικά στα πάντα και τους πάντες και όλοι εσείς , που είστε και περισσότεροι σε τίποτα . Μπορεί .
σύντροφε ΚΚ δεν μπορεί να πιστεύεις ότι υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι πρέπει για πάντα οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ να εκπέμπουν μέσω διαδικτύου ...τζαμπέ !
ενώνω την φωνή μου μαζί σου για όσους λένε ότι πέρασε η ΠΝΠ , δηλ για όσους δεν βάζουν θέμα ανατροπής της κυβέρνησης .Μη μου πεις ότι γίνεται να πάρει πίσω την ΠΝΠ χωρίς να πέσει ?
αν ακυρωθεί η ιδιότυπη βοναπαρτίστικη διακυβέρνηση στα πλαίσια του νεοφιλελεύθερου εκφασισμού της χρεοκοπίας στην περιφέρειας ΟΝΕ και ΕΕ , θα πέσει η κυβέρνηση , και το θέμα είναι όχι για έναν μήνα .
Εδώ ρε ΚΚ υπάρχουν οργανώσεις που έχουν τα μούτρα ... να μην είναι με την αριστερή κυβέρνηση , η ΑΡΑΝ σε πείραξε ?
" κάποιος σύντροφος "
βασικά συζητάμε θέματα παλιά όσο και η αντιπαράθεση του επαναστατικού μαρξισμού με τα κρατικά του εξαμβλώματα .
υπάρχουν πολλές φωνές που πιστεύουν στην ριζοσπαστικοποίηση μέσω της ήττας και της εξαθλίωσης . Το απόστημα της πεποίθησης ότι ο φασισμός φέρνει την επανάσταση είναι ενεργό , καθορίζει γραμμές , αντανακλαστικά , πρωτεραιότητες .
η κίνηση Σαμαρά ήταν στρατηγικά επιλεγμένη . Εμπεδώνει εκ νέου την "ενοχή" των εργαζομένων , εμπεδώνει εκ νέου την βοναπαρτίστικη διακυβέρνηση και επεμβαίνει στα ΜΜΕ . Σε ένα πεδίο που πάντα ( δείτε λατ Αμερική ) αναδεικνύεται στρατηγικό πεδίο αντιπαράθεσης συστήματος με τα αντινεοφιλελέυθερα - αντιιμπεριαλιστικά κινήματα .
που βέβαια δεν έχουμε τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα , αλλά εκεί μετριόμαστε .
Οι υπόλοιποι ματαιοπονούν στην προσπάθεια να πάρουν κάτι από τον κρατικό ρόλο του ΚΚΕ , της διαχείρισης δηλ κάποιας διαμαρτυρίας .
Είναι ένας ρόλος που έτσι κι αλλιώς πιέζεται λόγω διάρρηξης κοινωνικών συμβολαίων , και όπως και να ναι , το " να έχει ο λαός αποκούμπι " θα το κρατήσει το ΚΚΕ .
σ ΝΖ είναι πολύ κουραστικό να ανοίγω την κουβέντα με σχόλιο εναντίον της γραμμής " κάτω η χούντα " για να διαβάσω μετά ότι προτείνω σαν γραμμή " κάτω η χούντα ".
Με τις λογικές σου το Πολυτεχνείο δεν θα είχε γίνει ποτέ .
Και όποιος νομίζει ότι το να πάει η σύγκρουση μέχρι το τέλος ήταν κάτι δευτερεύον και ότι η αντιπαράθεση ήταν μόνο μεταξύ φοιτητικών - αντιχουντικών συνθημάτων από την μια , και αντιιμπεριαλιστικών από την άλλη , εκτός από τα της ΕΡΤ έχουν μεσάνυχτα και για το Πολυτεχνείο .
Να πάμε στις γειτονιές , δεν έχω αντίρρηση , και άλλωστε εμείς είμαστε πάντα στις γειτονιές , και κάθε οικονομίστικη φωνή μας λέει ... φιλάνθρωπους , ΣΥΡΙΖΑ , εκκλησία , ΜΚΟ κλπ .
Θα κρατήσουμε την κατηλλειμένη αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ ? Θα φέρουμε σε αδιέξοδο και διλήμματα το κράτος για το κομμάτι της καταστολής ?
Αυτά που κάθεστε και λέτε , ( εργασιακό θέμα ) είναι καρμπόν αντί ΕΦΕΕ - ΡΦ του 1973 !!!
Μπλεχτήκατε κομματάκι ε ?
Τα λέμε
ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
" κάποιος σύντροφος "
Αν ανατραπεί η ΠΝΠ μπορεί όντως να πέσει και η κυβέρνηση ύστερα. Έχεις σκεφτεί όμως την άλλη εκδοχή; Να πέσει η κυβέρνηση αλλά η ΠΝΠ να μείνει.
Όπως έγινε με την πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου -άλλαξε, και το Μνημόνιο έμεινε. Με την δεύτερη κυβέρνηση Παπανδρέου- έπεσε όμως το δεύτερο Μνημόνιο έμεινε. Με την κυβέρνηση Παπαδήμου -έπεσε αλλά το PSI έμεινε.
Τελικά μάλλον από το Δεκέμβρη του 2008 και μετά για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η "πτώση της εκάστοτε κυβέρνησης" έχει γίνει μόνιμο αίτημα στρατηγικής. Μη σου πω προγραμματικός στόχος.
ΥΓ
Η "κυβέρνηση της Αριστεράς", χωρίς πύαρξη κομμουνιστικού κόμματος, χωρίς εργατική τάξη συγκροτημένη για τον εαυτό της, χωρίς Λαϊκό Μέτωπο υπό την ηγενομία της εργατικής τάξης, χωρίς δυνατότητα οικοδόμησης λαϊκού στρατού, είναι τόσο αληθινή όσο ο μονόκερος, ο Άγιος Βασίλης και το τέρας του Λοχ Νες...
υπάρχει ο κίνδυνος να πέσει η κυβέρνηση αλλά όχι η πνπ .
επίσης υπάρχει ο κίνδυνος να βγω από το σπίτι μου και να με πατήσει νταλίκα , αλλά επιμένω να βγαίνω .
υπάρχει όμως και η σιγουριά ότι αποκλείεται να πέσει η ΠΝΠ χωρίς την κυβέρνηση .
πιο σωστά , αποκλείεται να οξυνθεί το κίνημα σε επαρκή βαθμό ώστε να πέσει η πνπ χωρίς να μπει στόχος να πέσει η κυβέρνηση , και πρακτικά να πέσει κιόλας , από το κίνημα και όχι αστικά κρατικά τρικ .
ακριβώς όπως δεν υπήρχε πιθανότητα να υπάρξουν φοιτητικές ελευθερίες χωρίς να πέσει η χούντα .
" κάποιος σύντροφος "
Άμα το σπίτι σου είναι σε κόμβο όπου γίνονται συνέχεια δυστυχήματα, τότε ναι καλύτερα να προσέχεις. Εσείς νόμίζετε το σπίτι μας είναι σε μέρος ρόδινο, στην εξοχή. Δεν είναι έτσι όμως.
Αυτή η νταλίκα των ελιγμών της αστικής τάξης έχει πατήσει δεκάδες κινήματα τις τελευταίες δεκαετίες, όμως εχείς συνεχίζετε να περνάτε το δρόμο χωρίς να κοιτάτε το φανάρι.
Είσαι σαφής: "έξω από το στόχο να πέσει η κυβέρνηση, δεν μπορεί να πέσει ούτε νόμος-πλαίσιο, ούτε Μνημόνιο, ούτε ΠΝΠ ούτε τίποτα".
Αυτή είναι η πολιτική μας διαφορά, ότι εμείς θέλουμε να προσανατολιστεί και οργανωθεί ο λαός σε εκείνο το επίπεδο ώστε να νικά το σύστημα, να πετυχαίνει υλικές νίκες, να ανατρέψει την επίθεση.
Εσείς έχετε αποδεχθεί το πλαίσιο λειτουργίας του συστήματος και ότι θα πετυχαίνει τους στόχους του, το μόνο που ελπίζετε είναι να πιεστεί και να δώσει μια καλύτερη διαχείριση της κρίσης. Δεν πιστεύετε στις δυνάμεις του λαού. Στις δυνάμεις του κοινοβουλευτισμού και των εκλογών, έχετε μια ανόητη καλοπιστία!
Γι΄ αυτό η πολιτική σας αντίληψη και πρακτική αλώνεται από την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να προσφέρει με την εύκολη ψήφο, μιαν "ανάσα", μακριά από τους "ανυπέρβλητους στόχους" όπως πχ να πέσει η Πράξη.
Ένα ερώτημα μόνο. Γιατί τότε τόσα χρόνια λέγατε ότι "το όχι στο νόμο-πλαίσιο είναι αμυντικό και λίγο", "το όχι στο ασφαλιστικό Πετραλιά είναι αμυντικό και λίγο", το "όχι στο Μνημόνιο είναι αμυντικό και λίγο".
Πότε έγινε από "αμυντικό", "ακατόρθωτο"; Α ναι ξέχασα όταν αποκτήσαμε "Χούντα" (αν και πάντα είχαμε, δεν τελείωσε το '73) και... "κατοχή"...
έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου .
μια ζωή που το φοιτητικό κίνημα κάνει καταλήψεις ενάντια σε νόμους , εσείς το λέτε ...ρεφορμισμό , και θυμήθηκες τον νόμο πλαίσιο .
συνέχισε να προσπαθείς να πείσεις τον Σαμαρά .
καμένο χαρτί είσαι σ ΚΚ !
" κάποιος σύντροφος "
Αφήστε τον άνθρωπο! Από το 2008 παλεύει να πέσει η κυβέρνηση. Κι όλο πέφτει και έρχεται άλλη χειρότερη. Δεν αντιλαμβάνεται πότε και με ποιούς όρους το κίνημα μπορεί να θέσει επί τάπητος το "να πέσει η κυβέρνηση" και και σε θέση να εκμεταλλευτεί τους κλυδωνισμούς και τις ρωγμές που έχει δημιουργήσει το ίδιο το κίνημα και ο αγώνας στο μπλοκ εξουσίας.
Δηλαδή πιστεύετε ότι αν δεν ασχοληθεί κάνείς με το να απαντάει, στα ίδια πολιτικά επιχειρήματα που τίθονται με επιμονή χωρίς να φαίνεται πως υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον επίλυσης, θα φανεί σαν αδυναμία? Εγώ όχι.
και να σας πω και την αλήθεια μου είναι πολύ συμπαθής ο κάποιος. σαν το ανέκδοτο με την πίτσα κάθε μέρα!
αα φίλε κάποιε μήπως ξέρεις πως πέφτουν οι χούντες γιατί ψάχνω να το βρω και δεν το βρίσκω. Με κεφαλαία παρακαλώ.
''ευρωκομμουνιστής''
Αν και καθόλου ευρωκομμουνιστής προσωπικά, θα συμφωνήσω με τον παραπάνω συναγωνιστή.
Μετά από εκφράσεις του στυλ: "μια ζωή που το φοιτητικό κίνημα κάνει καταλήψεις ενάντια σε νόμους , εσείς το λέτε ...ρεφορμισμό , και θυμήθηκες τον νόμο πλαίσιο" δεν νομίζω ότι χρειάζεται και ιδιαίτερη απάντηση. Προφανώς ο "κάποιος σύντροφος" έχει περάσει από "κάποιο άλλο" κίνημα και δεν έχει έρθει σε επαφή με τις απόψεις και τις κινηματικές πρακτικές του ΚΚΕ(μ-λ). Επίσης η συνεχόμενη προσπάθειά του να απαντάει σε οποιαδήποτε ανάρτηση εδώ μέσα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και το ίδιο σύνθημα στο τέλος, μόνο πολιτική εμπάθεια μπορεί να καταδείξει. Δε λέω, καλό είναι να εκφράζονται όλες οι διαφωνίες με τις απόψεις του κάθε χώρου. Τόσο στο διαδίκτυο όσο και (κυρίως) στο πραγματικό κίνημα. Αλλά αυτό έχει νόημα όταν γίνεται με πολιτικά επιχειρήματα, σεβόμενος την άποψη του άλλου και όχι με συνθήματα. Ειδικά τα τελευταία, μόνο έλλειψη άποψης αποδεικνύουν, τίποτα παραπάνω.
Δημοσίευση σχολίου