30 Ιουλίου 2013

ΕΦΥΓΕ Η ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

1

Ανακοίνωση για τον θάνατο της Αλίντας Δημητρίου

Σήμερα, ξημερώματα Τρίτης, 30 του Ιούλη, έφυγε από κοντά μας όχι μόνο μια άξια κινηματογραφική δημιουργός αλλά μια γυναίκα που με την στάση ζωής, μας δίδαξε την σημασία της αξιοπρέπειας, την αξία της λεβεντιάς και την δύναμη να υπερασπίζεσαι το δίκιο με πείσμα, μέχρι το τέλος.
Η Αλίντα Δημητρίου στα 78 της χρόνια ήταν πολύ νέα και αποφασισμένη να παλέψει και να προσφέρει δημιουργώντας ταινίες, δίνοντας φωνή στους απλούς και ανώνυμους ανθρώπους και μιλώντας για την ιστορία του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος στην νέα γενιά με ένα τρόπο μοναδικό και απόλυτα ευθύ. Οι νέοι και οι νέες που κατά χιλιάδες είδαν την τριλογία της για τις γυναίκες στην Αντίσταση, στον Εμφύλιο, στις εξορίες και στην Δικτατορία απέκτησαν μια ειδική και πολύτιμη σχέση με την Αλίντα. Από χέρι σε χέρι οι ταινίες προβλήθηκαν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, σε πλατείες και νεανικά στέκια, σε φοιτητικές καταλήψεις και σχολεία, σε πολιτιστικές λέσχες και γειτονιές. Αυτό το μοναδικό γεγονός στα τελευταία χρόνια, ήταν μια ισχυρή δικαίωση της μεγάλης προσπάθειας της Αλίντας Δημητρίου, που αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για όλους μας και ειδικά τις γενιές που έρχονται. Η τριλογία ήταν πράγματι η κορυφαία κινηματογραφική δουλειά της Δημητρίου αλλά όχι μοναδική. Άφησε πίσω της σημαντικές δημιουργίες στο είδος του ντοκιμαντέρ.
Η είδηση της απώλειας της Αλίντας Δημητρίου προξένησε σε όλους μας βαθιά λύπη και συγκίνηση και την αίσθηση πως έφυγε ένας δικός μας άνθρωπος. Γιατί όσοι είχαμε την τύχη να την γνωρίσουμε ξέρουμε πολύ καλά πως σήμερα χάσαμε μια ξεχωριστή γυναίκα και μια δημιουργό που μπορεί κανείς δίχως δισταγμό να την προτείνει σαν παράδειγμα αληθινά λαϊκού καλλιτέχνη.
Το ΚΚΕ(μ-λ) απευθύνει τα θερμά συλλυπητήρια στον σύντροφο της ζωής της Σωτήρη και στην οικογένεια της

ΚΚΕ(μ-λ)
Γραφείο Τύπου
Αθήνα 30-7-2013
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

22 Ιουλίου 2013

Ανάσες αγώνα στην ασφυξία που μας επιβάλλουν

4

Σε συνθήκες ασφυξίας οδηγεί τους εργαζόμενους η πολιτική των απανωτών μνημονίων και των αντεργατικών νόμων. Η συνεχιζόμενη βαθιά κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και η έκφρασή της στα ντόπια δεδομένα της εξαρτημένης οικονομίας μία και μόνη διέξοδο έχουν βρει μέχρι τώρα: την ένταση της επίθεσης στα πλατιά λαϊκά και εργατικά στρώματα. Τα δικαιώματα που ισοπεδώνονται και το εισόδημα που λεηλατείται είναι προς το παρόν η μόνη σίγουρη συνταγή για τις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού προκειμένου να περισώσουν την κερδοφορία τους. Και είναι σίγουρη γιατί οι δυνάμεις του συστήματος έχουν πλήρη επίγνωση του ταξικού συσχετισμού, γνωρίζουν πολύ καλά το βαθμό αποσυγκρότησης του λαϊκού, εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος.

Έχουν «δουλέψει» για χρόνια πάνω σε αυτό το ζήτημα. Έχουν φροντίσει ώστε να διαμορφώσουν τέτοιους όρους και τέτοιες συνθήκες ώστε να υπηρετείται για δεκαετίες η γραμμή της του ταξικού συμβιβασμού, της ταξικής υποταγής. Πλήρωνε αδρά το αστικό κράτος τους καρεκλοκένταυρους μεγαλοσυνδικαλιστές που προωθούσαν την αστική ιδεολογία στα συνδικάτα και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Έστηνε για δεκαετίες μηχανισμούς ιδεολογικού και πολιτικού εγκλωβισμού των εργαζομένων, μηχανισμούς που «αφυδάτωσαν» το εργατικό κίνημα απ’ όλα εκείνα τα ζωτικά στοιχεία που σήμερα έχει τόση ανάγκη. «Βόλεψε» κόσμο αποκρύβοντάς του το πραγματικό αντίτιμο που θα κληθεί να πληρώσει. Καθησύχαζε τους εργαζόμενους, βάζοντάς τους στο περιθώριο και καλλιεργώντας τη λογική της ανάθεσης στους «αρμόδιους» συνδικαλιστές. Αφόπλισε το εργατικό κίνημα μετατρέποντας τα σωματεία σε καρικατούρες-σφραγίδες, που υποτάσσονταν στην αστική νομιμότητα και «προστατεύονταν» δήθεν από αυτήν. Προπαγάνδισε με κάθε μέσο και τρόπο το τέλος της ταξικής πάλης και αφόριζε ως «αγκυλωμένο» και «παλαιοκομματικό» οτιδήποτε είχε αναφορά και σχέση με αυτήν. Φάνταζε ο συνδικαλισμός σαν μια μεγάλη «μπίζνα» και σε πολλές περιπτώσεις έτσι ήταν.

Και σήμερα το σύστημα έρχεται να δρέψει τους καρπούς. Αναζητά ο κόσμος της δουλειάς τα όπλα με τα οποία θα πολεμήσει σε αυτόν το σκληρό, αιματηρό πόλεμο. Και βρίσκει σωματεία διαλυμένα και ηγεσίες άφαντες ή υποταγμένες. Ψήφισαν μαζικά για απεργία οι καθηγητές και η ηγεσία της ΟΛΜΕ κήρυξε πραξικοπηματικά άτακτη υποχώρηση. Ξεσηκώνονται οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ και η ηγεσία της ΠΟΣΠΕΡΤ προχωρά από τη μια υποχώρηση στην άλλη. Άσε που δεν είχε την παραμικρή εκτίμηση γι’ αυτό που θα συνέβαινε. Καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, «ταξικές» ομοσπονδίες, «συντονισμένες» ομοσπονδίες και λοιποί) κάνουν σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Όλοι αυτοί οι «στρατηγοί» είδαν το στρατό τους έτοιμο και διαθέσιμο και λάκισαν.

Μετά απ’ όλα αυτά πώς να μην έχει το θράσος ο Βρούτσης να εμφανίζεται ως «υπερασπιστής» των εργατικών συμφερόντων; Μέσα από μία «βαθυστόχαστη» ανάλυση της χρεοκοπημένης καπιταλιστικής οικονομίας ο Βρούτσης κατέληξε ότι το σύστημα διαβούλευσης και διαιτησίας «είχε μετατραπεί σε παγίδα στην αγορά εργασίας, καθώς πλήττονταν τελικά και οι εργαζόμενοι». Και αυτό γιατί, όπως συνεχίζει, «μέσα από ένα κρατικοδίαιτο ΟΜΕΔ και τη διαμεσολάβηση εργατολόγων που πλούτιζαν παρασιτικά, αύξαναν οι μισθοί την ώρα που κατέρρεαν ολόκληροι κλάδοι - και αυτό οδηγούσε τους εργαζόμενους στην ανεργία».

Να, λοιπόν, γιατί εκτοξεύεται η ανεργία σε ποσοστά που, σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΟΟΣΑ, θα ξεπεράσουν το 28% στο τέλος του 2014! Επειδή διάφοροι τυχοδιώκτες (μεταξύ αυτών και ο κρατικοδίαιτος ΟΜΕΔ!) παρέσυραν τους εργαζόμενους σε διεκδικήσεις αυξήσεων στους μισθούς. Προφανώς, μέσα στον κύκλο της «φαυλότητας» (κι ας μην αναφέρονται αυτή τη φορά) εμπλέκονται και οι συνδικαλιστές που πρωτοστατούν σε τέτοιου είδους διεκδικήσεις, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα έχουν στους εργαζόμενους. Στην πυρά, λοιπόν, και αυτοί. Και ας προτιμήσουμε τους «υπεύθυνους», αυτούς που υπογράφουν συμβάσεις με μειώσεις μισθών, αυτούς που νιώθουν κατανόηση και ευθύνη για την πορεία της «ανάπτυξης» της χώρας αλλά και των επιχειρήσεων. Τόση κατανόηση και τόση ευθύνη που ξεχνούν ακόμη και τους εργαζόμενους που εκπροσωπούν!

Ας αποφασίσει, λοιπόν, το κράτος για το ύψος του κατώτερου μισθού ή για το βάθος του ανώτερου μισθού. Και ας νομοθετεί απαλλαγμένο πλέον από το βάρος της διαπραγμάτευσης με τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα. Και, παράλληλα, ας κάνει και καμιά ενημέρωση προς τους εργοδότες για το τι «δικαιούνται» να πράξουν. Βλέπετε, η νομοθεσία αλλάζει τόσο ραγδαία πλέον που και τα ίδια τα νομικά τμήματα των επιχειρήσεων δεν προλαβαίνουν να συνειδητοποιήσουν τι τους προσφέρεται. Κάτι τέτοιο έγινε και με την πρόσφατη εγκύκλιο (ερμηνευτική την ονομάζουν) που εξέδωσε η Διεύθυνση Αμοιβής του υπουργείου Εργασίας για να ενημερώσει τους εργοδότες και ιδιαίτερα αυτούς της «βαριάς βιομηχανίας» του τουρισμού που αυτήν την περίοδο «δίνουν τα ρέστα τους» ως προς την αυθαιρεσία. Αυθαιρεσία τέλος, λοιπόν, αφού η αυθαιρεσία νομιμοποιείται!

«Μετά την πάροδο του τριμήνου, η αμοιβή των εργαζομένων μπορεί να προσαρμόζεται στο χαμηλότερο επίπεδο (βασικός μισθός και τέσσερα επιδόματα) μονομερώς, με απόφαση του εργοδότη, ενώ δεν θίγονται λοιποί κανονιστικοί όροι της ΣΣΕ. Οι μη μισθολογικοί όροι των ΣΣΕ που έχουν λήξει και έχει παρέλθει και η παράταση ισχύος τους, μπορούν να μεταβληθούν με νέα ΣΣΕ, καθώς και με ατομική σύμβαση εργασίας με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου.
Για τους νεοπροσλαμβανόμενους στην ατομική σύμβαση μπορεί να συμφωνηθεί η εξαήμερη εβδομαδιαία εργασία.»

Αυτά διαμηνύει η «ερμηνευτική» εγκύκλιος. Τέλος το πενθήμερο, τέλος οι συλλογικές συμβάσεις. Τα πάντα μπορούν να γίνονται μονομερώς από τον εργοδότη. Ναι, τα πάντα, αφού ουσιαστικά το υπουργείο τους προτείνει ευθέως τον εκβιασμό της υπογραφής ατομικών συμβάσεων.

Τέλος και η κυριακάτικη αργία, αφού -παρά τις αντιδράσεις- η κυβέρνηση επιμένει (κάτω από την πίεση των μεγαλεμπόρων, φυσικά) και ετοίμασε νέο νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο όλα τα εμπορικά καταστήματα μέχρι 250 τ.μ. θα μπορούν να λειτουργούν έως και 52 Κυριακές το χρόνο, ενώ όλα τα καταστήματα, ανεξαρτήτως μεγέθους και κλάδου, θα ανοίγουν επτά Κυριακές το χρόνο κατά τις περιόδους των Χριστουγέννων, του Πάσχα και των εκπτώσεων.

Και θα «τελειώσουν» πολλά ακόμη, αν δεν τους σταματήσουμε. Θα ζήσουμε πολλούς ακόμη «ξαφνικούς θανάτους», αν δεν οργανώσουμε την πάλη μας. Αν δεν ξεκαθαρίσουμε ποιος είναι ο εχθρός, πόσο βαθιά έχει βάλει τα πλοκάμια του και ποια είναι η διέξοδος. Είναι αλήθεια ότι οι ασφυκτικές συνθήκες ευνοούν τις αυταπάτες, η τρομακτική αγωνία ευνοεί τις «εύκολες λύσεις» και τους κάθε λογής «σωτήρες». Ωστόσο, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχει αντιστρέψει τη ροή των πραγμάτων. Τίποτε απ’ όλα αυτά -και δοκιμάστηκαν- δεν μπόρεσε να ανατρέψει την πολιτική της εξαθλίωσης και της ανεργίας. Οι μόνες «ανάσες» που πήρε το κίνημα ήταν όταν ο λαός και οι εργαζόμενοι ξεχύθηκαν μαζικά στους δρόμους. Όταν οι αγώνες επέμειναν πεισματικά, δείχνοντας να γεννιέται μια άλλη ποιότητα, που θα υπηρετεί τις πραγματικές διαθέσεις, τις πραγματικές ανάγκες. Και ήταν τότε που το σύστημα ταρακουνήθηκε και τρόμαξε. Γιατί αυτές οι ανάσες αργά ή γρήγορα θα γίνουν θύελλες που θα τους σαρώσουν.

Από τη στήλη "Άποψη" της Προλεταριακής Σημαίας που κυκλοφορεί. 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

21 Ιουλίου 2013

Για τη συγκρότηση της
Κίνησης Αντίστασης και Αντιιμπεριαλιστικής Πάλης Ξάνθης

0
Στις 12 Απρίλη, ύστερα από κάλεσμα του ΚΚΕ(μ-λ) έγινε μια πρώτη συζήτηση για την αναγκαιότητα και το περιεχόμενο μιας αριστερής κίνησης αντίστασης και αντιιμπεριαλιστικής πάλης και στην Ξάνθη, όπου επισημάνθηκε η αναγκαιότητα επανάληψης της συζήτησης αυτής.
Η συνέχεια δόθηκε σε ανοιχτή σύσκεψη – συζήτηση την Παρασκευή 31 Μάη, 8:00 μμ στο Εργατικό Κέντρο όπου συζητήθηκε και αποφασίστηκε η δημιουργία της Κίνησης Αντίστασης και Αντιιμπεριαλιστικής Πάλης Ξάνθης, όπως και το πλαίσιό της:
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο Ιούλιος του 2013 ας θυμηθεί αυτόν του 1965.

0
Του Κώστα Μιχαλάκη

Μπορεί για πολλά χρόνια ο Ιούλιος να θεωρούνταν ως μήνας διακοπών για τα μπάνια του λαού και νεκρός κινηματικά χρόνος, όμως το φετινό καλοκαίρι μόνο τέτοιο δεν είναι. Ο λόγος είναι η ολομέτωπη επίθεση που δέχεται αυτός ο λαός από τους ντόπιους και ξένους υπηρέτες του καπιταλισμού: Έχουμε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, επιστρατεύσεις, πρωτοφανή λιτότητα, ανεργία, κατάργηση στα δικαιώματα του λαού σε περίθαλψη και παιδεία, καταπάτηση ακόμα και της αστικής νομιμότητας και αξιοσημείωτη καταστολή. Υπάρχουν όμως και χιλιάδες λαού που κατεβαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν με αξιοσημείωτη μαζικότητα και μαχητικότητα σε μια εποχή αρκετά δύσκολη και πρωτόγνωρη για πολλούς.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο Ιούλιος ήταν ιδιαίτερα θερμός σε αυτή τη χώρα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε μια από τις μεγάλες αναλαμπές του κινήματος στην Ελλάδα, τα Ιουλιανά του 1965, τα οποία ξεκίνησαν με αφορμή την συνταγματική εκτροπή που προξένησε ο βασιλιάς στις 15 Ιουλίου.

Πώς φτάσαμε στα Ιουλιανά.
Η δολοφονία του Λαμπράκη, η άνοδος του κινήματος και εξελίξεις στην αστική τάξη της χώρας οδήγησαν την Ένωση Κέντρου στην εξουσία και τον Γεώργιο Παπανδρέου στην κυβέρνηση. Αυτή η κυβέρνηση δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φυσικά «αριστερή», ούτε βασισμένη στον λαϊκό παράγοντα, όμως, κάτω από την πίεση του κινήματος και την ανάγκη διαφοροποίησης από τη δεξιά, πήρε ορισμένα μέτρα τα οποία καθόλου δεν άρεσαν στη βαθιά δεξιά: Η αμνηστία του 1964, η μεταρρύθμιση στην Παιδεία, αυξήσεις στους μισθούς και άλλα μέτρα, θορύβησαν τα κέντρα της δεξιάς, τα οποία άρχισαν να υπονομεύουν τον εύθραυστο συνασπισμό της Ένωσης Κέντρου με διάφορους τρόπους (ας θυμηθούμε την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ). Αποκορύφωμα της υπονόμευσης ήταν η άρνηση του βασιλιά να έχει το δικαίωμα ο πρωθυπουργός να διορίζει τους υπουργούς του, κάτι που οδήγησε στην παραίτηση Παπανδρέου και την αναζήτηση ανθρώπων που θα τον αντικαθιστούσαν. Όλο αυτό ονομάστηκε από τον λαό αποστασία και αμέσως ξεκίνησαν οι διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, οι συγκρούσεις με την αστυνομία και τα αιτήματα για πλήρη δημοκρατία, ελευθερία και δικαιώματα.

Οι διαδηλώσεις και τα αιτήματα.
Οι διαδηλώσεις κάθε μέρα στο κέντρο της Αθήνας ήταν πρωτόγνωρες σε όγκο και μαχητικότητα, ενώ σχεδόν αμέσως άρχισαν οι συγκρούσεις με την αστυνομία, η οποία ήταν ιδιαίτερα βίαιη και έκανε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Όπως είναι λογικό, ο κύριος στόχος των διαδηλωτών ήταν ο βασιλιάς, με κυρίαρχο σύνθημα το «Δε σε θέλει ο λαός, παρ' τη μάνα σου και μπρος», ενώ χιουμοριστικό ήταν αυτό που αφορούσε τη νεογέννητη κόρη του βασιλιά: «Αλεξία, πάρε θέση», όπως και οι κύριοι αποστάτες, Τούμπας, Νόβας, Μητσοτάκης και άλλοι. Ειδικά το «Μητσοτάκη κάθαρμα» ήταν πολύ αγαπητό στους διαδηλωτές.
Όσον αφορά όμως τις πολιτικές επιδιώξεις των κομμάτων και οργανώσεων που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις, αυτές ήταν πολύ διαφορετικές. Από την πλευρά της Ένωσης Κέντρου, επιδιωκόταν να αποκατασταθεί η νομιμότητα, δηλαδή η πρωθυπουργία Παπανδρέου, χωρίς την παρέμβαση του παλατιού. Αυτό όμως, σε μια Ελλάδα, πλήρως εξαρτημένη από τους Αμερικάνους θα σήμαινε την εξάρθρωση ενός από τα σημαντικότερα στηρίγματα της υποτέλειας, οπότε το σύνθημα αυτό χρειαζόταν συμπλήρωση για ανεξαρτησία, ενάντια στη βασιλεία, πλήρη δημοκρατία, νομιμοποίηση του ΚΚΕ κτλ.
Λογικά, τα αιτήματα αυτά θα έπρεπε να τα υποστηρίξει η ΕΔΑ, η οποία εξέφραζε την πλειοψηφία της αριστεράς εκείνη την περίοδο, όμως η ΕΔΑ επέλεξε να διατηρηθεί στην ουρά της Ένωσης Κέντρου, υιοθετώντας την συνθηματολογία και τη γραμμή της, με αποτέλεσμα την ηρωοποίηση του Παπανδρέου από τον κόσμο και της αριστεράς, κάτι που δεν αντιστοιχούσε με την στάση του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Τα πιο ριζοσπαστικά αιτήματα υποστηρίχτηκαν από τα μέλη της νεοσύστατης τότε ΟΜΛΕ, που δραστηριοποιούνταν γύρω από το περιοδικό «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ», αλλά και από τα πιο ριζοσπαστικά μέλη της νεολαίας Λαμπράκη, πολλά από τα οποία είχαν συζητήσεις με τον μ-λ χώρο.

Η δολοφονία του Πέτρουλα και οι μετέπειτα εξελίξεις.
Οι συνεχώς εντεινόμενες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας είχαν ως αποτέλεσμα να θρηνήσει το κίνημα τον πρώτο του νεκρό, τον Σωτήρη Πέτρουλα, έναν από τους ριζοσπάστες φοιτητές που αναφέρθηκαν.
Ο Σωτήρης Πέτρουλας από τη Μάνη ήταν 23 χρονών όταν δολοφονήθηκε, φοιτητής της Ανώτατης Εμπορικής Σχολής και κορυφαίο στέλεχος της Νεολαίας της ΕΔΑ, αν και είχε εκδηλώσει τις αντιρρήσεις του σε πολλές επιλογές της.
Στη διαδήλωση της 21ης Ιουλίου ο Πέτρουλας δολοφονήθηκε στη συμβολή των οδών Σταδίου και Λαδά, από αστυνομικούς, περίπου στις 10 το βράδυ. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου από την αστυνομία, προκειμένου να θάψει τον νεκρό κρυφά μέσα στη νύχτα και από τις οργανώσεις της αριστεράς, προκειμένου να παραδοθεί στην οικογένεια του, να γίνει αμερόληπτη νεκροψία και να γίνει κανονική κηδεία. Στο τέλος, νίκησε το δίκιο και ο νεκρός παραδόθηκε στην οικογένεια και τον λαό για να τον κλάψει και να τον τιμήσει. Η κηδεία του έγινε πάνδημη διαδήλωση, ενώ ακούστηκε για πρώτη φορά κι ένα τραγούδι που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης το προηγούμενο βράδυ: «Μάρτυρες, ήρωες, οδηγούνε, τα γαλάζια μάτια σου μας καλούνε…».
Δύο κυβερνήσεις αποστατών έπεσαν το καλοκαίρι εκείνο, για να έρθει η τρίτη, η οποία θα «στεριώσει» τελικά ως την άνοιξη του 1967, όταν θα πήγαινε υποτίθεται η χώρα σε εκλογές. Μεγάλη ευθύνη φέρνει η ηγεσία της ΕΔΑ, η οποία συνέβαλε στο «μάζεμα» των κινητοποιήσεων και στη δημιουργία εκλογικών αυταπατών. Έτσι, ενώ το καλοκαίρι του 1965 το πραξικόπημα, ενώ ήταν έτοιμο να εκδηλωθεί, ουσιαστικά ματαιώθηκε από τις κινητοποιήσεις του λαού και το αίμα του Πέτρουλα, το 1967 όχι μόνο πιάστηκε στον ύπνο το σύνολο σχεδόν της αριστεράς, αλλά και το κύριο άρθρο της Αυγής της 21ης Απριλίου θα έγραφε: Γιατί δε θα γίνει πραξικόπημα…

Να διδασκόμαστε από την ιστορία του λαού μας.
Οι κινητοποιήσεις του 1965 απέδειξαν ότι μπορούσαν να ξεπεράσουν στην πράξη κάθε σχέδιο επί χάρτου, εκλογικές και άλλες αυταπάτες, αλλά και να σταθούν εμπόδιο στα σχέδια ντόπιων και ξένων κέντρων εξουσίας. Το λαϊκό κίνημα απέδειξε ότι μπορεί να υπερασπίζεται τους αγώνες του, να τιμά τους νεκρούς του και να τους κάνει αθάνατους και ότι μόνο όταν ο λαός κατεβαίνει μαζικά στους δρόμους μπορεί να νικήσει. Και αφορμή για το μικρό αυτό αρθράκι, είναι ένα σύνθημα που ακουγόταν τότε και θα μπορούσε με την ίδια ευκολία να ακούγεται και σήμερα: «Μητσοτάκη κάθαρμα…»

Υ.Γ.Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στην «Χαμένη Άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα, ένα συγκλονιστικό βιβλίο, το οποίο περιγράφει τις ημέρες εκείνες. Αν υπάρχει κάποιος που δεν το έχει διαβάσει, θεωρώ θα πρέπει να αναπληρώσει σύντομα το κενό αυτό.

Αναδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για τα τεκταινόμενα στα φροντιστήρια «Ανέλιξη» και μερικές ΠΑΜΕνέργειες...

12
Στα φροντιστήρια «Ανέλιξη» στην Ηλιούπολη η εργοδοσία πετάει στο δρόμο εργαζομένους οι οποίοι για 8 χρόνια δούλεψαν στη συγκεκριμένη επιχείρηση γιατί υπερασπίστηκαν τη ΣΣΕ.
Από το 2008, η εργοδοσία προσπάθησε να εξαναγκάσει εργαζόμενους καθηγητές να παραιτηθούν. Τον Σεπτέμβρη του 2012, τρεις εργαζόμενοι διεκδίκησαν αύξηση 5% λόγω συμπλήρωσης τριετίας. Να σημειώσουμε εδώ πως ο συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ στην επιχείρηση και δημοτικός σύμβουλος με τη Λαϊκή Συσπείρωση Ηλιούπολης υπέγραψε σύμβαση χωρίς την τριετία.
Το Μάη του 2012 ανακοινώνεται στη γενική συνέλευση των εργαζομένων στα φροντιστήρια «Ανέλιξη» η διάσπαση της εταιρείας με την αποχώρηση ενός εκ των εργοδοτών.
Η εργοδοσία της «Ανέλιξης» επικαλέστηκε «τις περιορισμένες ώρες του ενός φροντιστηρίου» και απολύει 5 καθηγητές, ενώ άλλοι 5 κλήθηκαν να αποδεχτούν μείωση ωρών χωρίς μείωση του ωρομισθίου. Μετά από κινητοποίηση έξω από την επιχείρηση η εργοδοσία δήλωσε ότι προσλαμβάνει έναν απολυμένο εργαζόμενο, και εμμένει, κατά τα λοιπά, στην απόφασή της. Οι άλλοι 4 εργαζόμενοι υπέγραψαν τις συμβάσεις εργασίας χωρίς να αποδεχθούν μείωση του ωρομισθίου, αλλά με δραματική μεταβολή των ωρών εργασίας τους. Η μείωση ωρών εργασίας έγινε με απώτερο σκοπό την απόλυσή και των υπόλοιπων καθηγητών, οι οποίοι δεν αποδέχθηκαν τη μείωση του ωρομισθίου τους και δεν συμβιβάζονταν με τους νέους όρους λειτουργίας της επιχείρησης που επέβαλε στους υπόλοιπους εργαζομένους μείωση μισθού κατά 40-50%.
Η γενική συνέλευση του ΣΕΦΚ προσφεύγει κατά της επιχείρησης «Ανέλιξη», καθώς από τον Ιούνιο του 2005 έως το Μάιο του 2012 λειτουργούσε παραβαίνοντας τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) του κλάδου που ορίζει ως διδακτική ώρα τα 45 λεπτά και όχι τα 50 όπως ήταν στο συγκεκριμένο φροντιστήριο. Ο εργοδότης που αποχώρησε αποδέχτηκε την οφειλή. Αντίθετα, η επιχείρηση «Ανέλιξη» αρνήθηκε να συμμετάσχει στη διαδικασία.
Στις 25/4/2013, η γ.σ. του ΣΕΦΚ ζητά από το Υπουργείο Εργασίας να καλέσει την εργοδοσία σε τριμερή συνάντηση με θέμα τη μεταβολή των όρων εργασίας των εργαζομένων και για την επαναπρόσληψή τους την επόμενη σχολική χρονιά 2013-2014, αλλά και την επαναπρόσληψη των 2 απολυμένων εργαζομένων. Το Υπουργείο Εργασίας δεν έχει ακόμη προσδιορίσει την τριμερή!
Η εργοδοσία με τη στάση της δηλώνει ότι πρόκειται για συνδικαλιστική, πολιτική, εκδικητική δίωξη των καθηγητών της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων, αλλά και του ΣΕΦΚ.
Στις 8/7 σε σύσκεψη σωματείων, συλλογικοτήτων, αλληλέγγυων εργαζομένων και ανέργων δημιουργήθηκε Επιτροπής Αλληλεγγύης στους απολυμένους από τα φροντιστήρια "Ανέλιξη" στην Ηλιούπολη με αιτήματα να ανακληθούν οι απολύσεις των εργαζομένων που διεκδικούν την επαναπρόσληψή τους και να καταβάλει η εργοδοσία τα δεδουλευμένα που οφείλει σε όλους τους απολυμένους.
Εντύπωση προκαλεί η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών για τα τεκταινόμενα στην “Ανέλιξη”. Αναφέρει για την -όπως την αποκαλεί- «ηγεσία του ΣΕΦΚ»: «Όποιος καθηγητής δεν συμφωνούσε με τις μεθοδεύσεις τους χαρακτηρίζονταν ξεπουλημένος και εργοδοτικός. Και μέσα σε όλα αυτά, διέδιδαν υπογείως ότι ο συνάδελφός τους Μαργαρώνης Π., μέλος του κλαδικού σωματείου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση «ο Βύρων» και Δημοτικός Σύμβουλος Ηλιούπολης με τη Λαϊκή Συσπείρωση, είναι κι αυτός εργοδοτικός επειδή από την πρώτη στιγμή έθετε το ζήτημα να μην δεχτούν οι εργαζόμενοι καμία μείωση μισθών από την σύμβαση που ίσχυε…”
Θα πρέπει να εξηγήσει το ΠΑΜΕ γιατί η λεγόμενη «ηγεσία του ΣΕΦΚ» έχει απολυθεί και το μέλος του ΠΑΜΕ και δημοτικός σύμβουλος Ηλιούπολης εξακολουθεί και εργάζεται και όχι με τους άσκημους όρους αμοιβής των υπολοίπων εργαζομένων του φροντιστηρίου! Και, φυσικά, πουθενά η ανακοίνωση δεν αναφέρεται στο θέμα της επαναπρόσληψης των απολυμένων!
Ακολούθησε κείμενο της λεγόμενης συνέλευσης των εργαζόμενων τώρα στη Ανέλιξη και με υπογραφή του μέλους του ΠΑΜΕ που δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι δεν υπαγορεύτηκε από τη εργοδοσία (και σίγουρα δεν την εκθέτει στο παραμικρό) που αναφέρει: «Σε αυτό το εφιαλτικό τοπίο αποτελεί πρόκληση η μεθόδευση των Κ. Σμυρναίου, Σ. Κρητικού να διεκδικήσουν ανύπαρκτα δεδουλευμένα».
Και παρακάτω: «Οι εργαζόμενοι στην ‘Ανέλιξη’ χωρίζουν τους ανθρώπους από τη μια σε εργάτες, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς μικρομεσαίους και από την άλλη στους πλουτοκράτες». Λέτε ο εργάτης του ΠΑΜΕ, μαζί με το φτωχό μικρομεσαίο αφεντικό του στην «Ανέλιξη» να κάνουν μέτωπο ενάντια στην πλουτοκρατία κι εμείς να μην έχουμε πάρει μυρωδιά;
Να δούμε, τέλος, πώς το ΠΑΜΕ και ο «Βύρωνας» (το σωματείο που ελέγχει στο χώρο των, ξενόγλωσσων κυρίως, φροντιστηρίων) ασχολούνται με τα μεγάλα και πώς ταξικά διεκδικούν ΣΣΕ: Σε ραντεβού του «Βύρωνα» με την ΟΕΦΕ (Ομοσπονδία ιδιοκτήτων φροντιστηρίων) οι εργοδότες ανακοίνωσαν ότι συνομιλητή τους αναγνωρίζουν μόνο την ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία εκπαιδευτικών ιδιωτικής εκπαίδευσης). Το ΠΑΜΕ και ο «Βύρωνας», αμέσως μετά, έσπευσαν στα γραφεία της ΟΙΕΛΕ όχι για να οργανώσουν τον αγώνα για διεκδίκηση ΣΣΕ, άλλα για να μαλώσουν την ηγεσία της ΟΙΕΛΕ (ΠΑΣΚΕ) που δεν προχωρά στην συζήτηση για ΣΣΕ με τους εργοδότες. Τόσο θαρρετά, τόσο ταξικά...

Αναδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι θέσεις του 2ου συνέδριου του ΚΚΕ(μ-λ), 1980

1
Στα δύο προηγούμενα βιβλία (Για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ), Για την περίπτωση της Α/Συνέχεια) αναφέρεται συχνά το 2ο Συνέδριο του ΚΚΕ(μ-λ). Για πληρέστερη λοιπόν ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται για την ιστορία του ΚΚΕ(μ-λ) δημοσιεύουμε σήμερα της θέσεις αυτού του συνεδρίου όπως εγκρίθηκαν από την Κ.Ε. του κόμματος το Φλεβάρη του 1980. Έχουν, πέρα από τις εξελίξεις που αφορούν το κόμμα, πολλαπλό ενδιαφέρον.
Σε αυτές τις θέσεις μπορεί κανείς να δει τις αναλύσεις του κόμματος για την περίοδο, τότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος φασιστικοποίηση, να δει την άποψη του ΚΚΕ(μ-λ) για τις εξελίξεις στα διεθνή, στο κομμουνιστικό κίνημα, στη Κίνα, στην Αλβανία, αλλά και τη πραγματική του θέση σε σχέση με τον Μάο, για τη σχέση του με το κόμμα της Αλβανίας. Θέσεις που τελευταία σε κάποιες συζητήσεις του διαδικτύου διαστρεβλώνονται και παραποιούνται.
Περισσότερα στη βιβλιοθήκη μας. 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Ιουλίου 2013

Ποιοι κάνουν κουρελόχαρτα τις αποφάσεις του Συνεδρίου της ΟΛΜΕ;

1
Ποιοι κάνουν κουρελόχαρτα τις αποφάσεις του Συνεδρίου;
Ποιοι βγάζουν λάδι τον ιμπεριαλισμό για τις εξελίξεις στη χώρα μας;
Ποιοι δε βοήθησαν να σπάσει η απαγόρευση των διαδηλώσεων;

Στο συνέδριο της ΟΛΜΕ προτάθηκε από τους συνέδρους των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών η πραγματοποίηση αντιιμπεριαλιστικής, αντι-ΕΕ διαδήλωσης τις ημέρες της επίσκεψης Σόιμπλε (που ήταν ήδη γνωστή). Οι ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ είχαν ήδη αποχωρήσει από το Συνέδριο. Κανένας εκπρόσωπος από τις άλλες παρατάξεις (ΣΥΝΕΚ, Παρεμβάσεις – ΠΑΜΕ) δε δήλωσε διαφωνία (δημόσια τουλάχιστον) στην πρόταση αυτή και η πρόταση πέρασε ομόφωνα από το Συνέδριο. Η απόφαση αυτή του Συνεδρίου ήταν προς υλοποίηση καθώς δεν προέβλεπε καμία περαιτέρω απόφαση από τον νέο ΔΣ της ΟΛΜΕ.
Μετά από αυτό, θα έπρεπε η ΟΛΜΕ να καλέσει ανοιχτά χτες 18/7 σε διαδήλωση με αντιιμπεριαλιστικά και αντιΕΕ χαρακτηριστικά. Μετά την απαγόρευση των διαδηλώσεων που επέβαλε η κυβέρνηση, η διαδήλωση ήταν ακόμα πιο επιβεβλημένη ακριβώς για να σπάσει η απαγόρευση στην πράξη.
Αυτό όμως δεν έγινε. Ουτε κάλεσμα της ΟΛΜΕ υπήρξε, ούτε πανό στη διαδήλωση που έγινε.
Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ που έγινε, υπερψηφίστηκε η πραγματοποίηση της διαδήλωσης μόνο από πέντε μέλη του ΔΣ (ΣΥΝΕΚ και Παρεμβάσεις). Κατά ψήφισαν έξι μέλη (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ και ΠΑΜΕ) κι έτσι η πρόταση καταψηφίστηκε. Εχουμε λοιπόν να κάνουμε κάποιες ερωτήσεις:

Προς ΣΥΝΕΚ και Παρεμβάσεις:
• Από πού κι ως πού έπρεπε να αποφασίσει το ΔΣ της ΟΛΜΕ πάνω σε μια ήδη ειλημμένη (ομόφωνα κιόλας) από το Συνέδριο απόφαση, παραβιάζοντάς την τελικά;
• Τι νόημα έχει τότε η σύγκληση συνεδρίου και οι αποφάσεις του; Ή, μήπως, μόνη άξια σεβασμού συνεδριακή διαδικασία είναι η ψήφιση του ΔΣ της ΟΛΜΕ;
• Ή τελικά (αυτό αναφέρεται στις ΣΥΝΕΚ) ήταν ενοχλητικός ο προσδιορισμός της διαδήλωσης ως αντιιμπεριαλιστικής – αντιΕΕ, ένας προσδιορισμός που πολιτικοποιούσε το ζήτημα και ξεπερνούσε τη στόχευση της «αντιλαϊκής μερίδας» του γερμανικού ιμπεριαλισμού (της Μέρκελ και του Σόιμπλε δηλαδή), όπως θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε αντίθεση με μια υποτιθέμενη άλλη;
Προς ΠΑΜΕ:
• Θα πάρει καθαρά την ευθύνη το ΠΑΜΕ να μας πληροφορήσει αν σύμφωνα με την ανάλυσή του έχει ξεπεραστεί «ο χωρισμός του κόσμου σε μια χούφτα κράτη-τοκογλύφους και σε μια τεράστια πλειοψηφία κράτη-οφειλέτες», «ο αγώνας των μεγάλων δυνάμεων για το οικονομικό και πολιτικό μοίρασμα του κόσμου» και πολλά ακόμα αντίστοιχα που αναδεικνύουν τις οδυνηρές συνέπειες τις ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στον κόσμο;
• Εχουν αντιληφθεί οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ ότι η στάση τους, σε αντίθεση με αυτά που δηλώνουν, οδηγεί σε αθώωση της αστικής τάξης της χώρας για το ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών της πηγών αλλά και των ίδιων των εργαζομένων και την παράδοσή τους στις πιο βάρβαρες ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις; Εχουν αντιληφθεί ότι νεόκοπη κοσμοπολίτικη γραμμή τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στις διαλυτικές θεωρίες της ευρωπαϊκής νέας αριστεράς, που με τη σειρά τους οδηγούν γραμμή – όπως έχει δείξει η πραγματικότητα - σε υποταγή στο μονόδρομο του συστήματος και στην ταξική συνεργασία;
Ηταν, άραγε, λάθος οι μαζικές αντιιμπεριαλιστικές διαδηλώσεις που γίνονταν στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες από ευρύτερα λαϊκά στρώματα και φώναζαν «Μπους φασίστα – δολοφόνε», ενοχλώντας την αστική τάξη της χώρας, τους ξένους προστάτες της, αλλά και δεχόμενα «αριστερή» κριτική από τις πιο έξαλλες αναρχικές τάσεις;
• Και τέλος, πέρα από όλα τα άλλα: Υπήρχε ή όχι το καθήκον να γίνει διαδήλωση πέρα από όλα τα άλλα, αποκλειστικά για να καταγγελθεί έμπρακτα η «απαγόρευση συναθροίσεων και διαδηλώσεων»;
Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στη διαδήλωση – κάτω τα χέρια από τις λαϊκές ελευθερίες.
Να δυναμώσουμε την πάλη ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Αντίσταση στην καπιταλιστική επίθεση – Εξω από ΝΑΤΟ και ΕΕ!

deltioake.blogspot.com                                                                                                                18/7/2013
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
Κάλεσμα για την πανελλαδική συγκρότηση της ΠΑΑΣ

0
Με πρωτοβουλία του παναττικού συντονιστικού οργάνου της ΠΑΑΣ πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 17 Ιούλη, στο Πεδίον Άρεως, εκδήλωση της ΠΑΑΣ για το ξεκίνημα της διαδικασίας πανελλαδικής συγκρότησης της προσπάθειας που ξεκίνησε ενάμιση χρόνο πριν, τον Απρίλη του 2012. Με κεντρικό τίτλο "Προς την Πανελλαδική Σύσκεψη του φθινοπώρου – Συγκρότηση -ενίσχυση της λαϊκής μετωπικής πάλης" η εκδήλωση χαρακτηρίστηκε από ένα γενικό κλίμα αισιοδοξίας για την προσπάθεια, η οποία έχει ήδη κάνει ενθαρρυντικά βήματα σε Αττική, Θεσσαλονίκη και πολλές πόλεις της χώρας. Στην εκδήλωση το παναττικό συντονιστικό παρουσίασε και το κείμενο-κάλεσμα στο οποίο κατέληξε τις προηγούμενες ημέρες και με το οποίο θα απευθύνει το μήνυμα κοινής δράσης και αντίστασης της ΠΑΑΣ σε σχήματα, συλλογικότητες και αγωνιστές το επόμενο διάστημα.

Κάλεσμα για την πανελλαδική συγκρότηση της ΠΑΑΣ

Αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο των λαών
Η κλιμάκωση της επίθεσης των ιμπεριαλιστών ενάντια στους λαούς δεν θα σταματήσει γιατί τροφοδοτείται από την οξυμένη και αγιάτρευτη κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος και τους αδυσώπητους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών - ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσίας και άλλων - για κυριαρχία με κατάληψη γεωστρατηγικών στόχων και απόσπαση οικονομικών αγορών του ενός από τον άλλο, οδηγούν σε πολέμους, επεμβάσεις, διαμελισμούς και οικονομικό αφανισμό λαών και χωρών.
Η πρόσφατη απόφαση Γιούρογκρουπ - ΔΝΤ για την Κύπρο αποτελεί ακόμα έναν κρίκο στην αλυσίδα της επίθεσης. Σηματοδοτεί, από τη μια, την - κάτω από την ηγεμονία του γερμανικού ιμπεριαλισμού - ένταση και διεύρυνση της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ και, από την άλλη, την όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές για την κυριαρχία στην περιοχή. Εξέλιξη ιδιαίτερα επικίνδυνη, η οποία τροφοδοτείται τόσο από την πολιτική της ξένης εξάρτησης όσο και από τους τυχοδιωκτισμούς των ντόπιων πολιτικών ηγεσιών, με θύμα τα δικαιώματα και την ίδια την ζωή του Κυπριακού λαού που οδηγείται στην καταστροφή.
Παρά τους προσωρινούς συμβιβασμούς, οι κλιμακούμενοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οδηγούν σε επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς της περιοχής. Από την επιθετική πολιτική των ιμπεριαλιστών, οι λαοί καταληστεύονται και μετατρέπονται ή απειλούνται να μετατραπούν σε κρέας για τα ιμπεριαλιστικά κανόνια, όπως ο λαός της Συρίας σήμερα, της Λιβύης προηγούμενα, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Γιουγκοσλαβίας και τόσων άλλων.
Είναι ζωτική ανάγκη οι λαοί να συγκροτήσουν το δικό τους αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο πάλης, να σπάσουν τα δεσμά της ξένης εξάρτησης και να ξεφύγουν από το θανάσιμο εναγκαλισμό της ιμπεριαλιστικής προστασίας, χωρίς αυταπάτες για αντικατάσταση των παλιών με νέους προστάτες. Το μέλλον για τους λαούς βρίσκεται στη σύγκρουση με το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα.

Πανεργατικό-παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και πάλης
για Δουλειά-Ειρήνη-Δημοκρατία-Εθνική Ανεξαρτησία
Ένα χρόνο μετά τις βουλευτικές εκλογές, η πραξικοπηματική κατάργηση της ΕΡΤ από το Σαμαρά, με τις χιλιάδες απολύσεις και το «μαύρο» στις οθόνες των τηλεοράσεων, που συνάντησε την πλατιά λαϊκή αποδοκιμασία και κινητοποίηση χιλιάδων λαού, προκάλεσε κυβερνητική κρίση, οξύνοντας την παρατεταμένη κρίση και αστάθεια του αστικού πολιτικού συστήματος.
Η αντιδραστική κυβερνητική συστράτευση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ κλυδωνίστηκε, η εύθραυστη ισορροπία του τρικομματικού εγχειρήματος δοκιμάστηκε και η κυβέρνηση Σαμαρά βγήκε πολιτικά αποδυναμωμένη και τραυματισμένη μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ.
Οι τελευταίες εξελίξεις κατέδειξαν πως η περιβόητη συγκυβέρνηση, αγκομαχούσε να φέρει σε πέρας το ακραία αντιλαϊκό έργο με το οποίο έχει επιφορτισθεί. Καμιά αντιδραστική ¨τάξη¨ και σταθερότητα δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω στο βούλιαγμα και τον αφανισμό του λαού.
Πάνω στο σώμα μιας λεηλατημένης χώρας και ενός καθημαγμένου λαού καμιά αστική κυβερνητική εκδοχή δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει χωρίς ρήγματα και ισχυρούς κλυδωνισμούς, δεν μπορεί να μακροημερεύσει. Αυτό έδειξε η τρίχρονη περίοδος επιβολής των βάρβαρων μνημονίων.
Απέναντι και στη νέα αντιδραστική συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και στα νέα σαρωτικά μέτρα που ετοιμάζει, το δυνάμωμα των αγώνων, η δημιουργία εστιών αντίστασης σε κάθε χώρο που χτυπιέται, η μαζική και αποφασιστική υπεράσπιση των λαϊκών-εργατικών-δημοκρατικών δικαιωμάτων, εξακολουθούν να είναι τα κύρια καθήκοντα για το λαϊκό και εργατικό κίνημα. Κόντρα στις νέες εκλογικές αυταπάτες και τις προσπάθειες πολιτικής υποταγής των λαϊκών αντιστάσεων στην «προοπτική» μιας «προοδευτικής» κυβερνητικής εναλλαγής.
Η εργατική τάξη και ο λαός της χώρας μας βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο αμείλικτη επίθεση των ιμπεριαλιστών της τρόικας (ΔΝΤ - ΕΕ - ΕΚΤ) και των ντόπιων αστικών δυνάμεων, της ολιγαρχίας και της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.Ο εργαζόμενος λαός απειλείται με μαζική εξαθλίωση που φέρνουν η λιτότητα, οι απολύσεις, η ανεργία, η διάλυση υγείας-παιδείας-κοινωνικής ασφάλισης και των όποιων κοινωνικών υποδομών υπήρχαν.
Η επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις, οι απολύσεις στο δημόσιο τομέα και η φοροληστεία του λαού αποτελούν σήμερα τα κεντρικά σημεία επίθεσης της αστικής ολιγαρχίας και του πολιτικού της προσωπικού, ενάντια στα οποία το εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει άμεσα να συγκροτήσει την πάλη του με την αναβάθμιση της πολιτικής και οργανωτικής του συγκρότησης, με τη μαζικότητα, τη μαχητικότητα και τη συλλογικότητα που απαιτούν οι συνθήκες.
Οι ιμπεριαλιστές σφίγγουν τα δεσμά εξάρτησης της χώρας (οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά) και οι αστικές πολιτικές δυνάμεις διαλαλούν ως «αρετή» τους το ξεπούλημα σε ΗΠΑ-ΕΕ, αποδέχονται όλους τους σχεδιασμούς τους, μετατρέπουν τη χώρα σε πεδίο σκληρών ανταγωνισμών, υποθηκεύουν το μέλλον του λαού και τον πλούτο της χώρας και δεν θα διστάσουν, υπηρετώντας τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, να εκθέσουν το λαό σε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους.
Ο λαός, μέσα από την αντίστασή του στη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης-ιμπεριαλιστών, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη βάρβαρη καταστολή και την επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του. Η καταστολή του εργαζόμενου λαού πάει χέρι-χέρι με την αντεργατική-αντιλαϊκή πολιτική του συστήματος. Το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, στη συγκέντρωση και στη διαδήλωση, το χτύπημα του δικαιώματος του λαού να οργανώνεται και να παλεύει για τη ζωή του είναι η καθημερινή πολιτική της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Το αστικό πολιτικό σύστημα, με την καθοδήγηση των ιμπεριαλιστών, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον «εχθρό λαό» θωρακίζει και ισχυροποιεί τους κατασταλτικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς του κράτους και ταυτόχρονα προωθεί τη φασιστικοποίηση της πολιτικής του, ενάντια στο λαϊκό κίνημα, την Αριστερά και τους κομμουνιστές, με συνεχείς επιστρατεύσεις των εργατοϋπαλληλικών κλάδων που απεργούν, με την τοποθέτηση περιοχών –όπως στην Χαλκιδική- σε «κατάσταση αστυνομικής πολιορκίας», με τις αντιδραστικές θεωρίες των «δύο άκρων», το ρατσιστικό παραλήρημα για την «ανακατάληψη των πόλεων» και τη χρησιμοποίηση της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής ενάντια στο λαϊκό κίνημα και τις οργανώσεις του.
Αυτή η επίθεση του συστήματος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της εξάρτησης και της υποτέλειας δεν θα σταματήσει παρά μόνο με την ανάπτυξη ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που θα βάλει φραγμό στα αντιλαϊκά μέτρα και θα διεκδικήσει το δικαίωμά του στη δουλειά και στη ζωή, θα βάλει στόχο την αποτίναξη των ιμπεριαλιστικών δεσμών και θα ανοίξει το δρόμο της συνολικής ανατροπής του, ως τη μοναδική κατεύθυνση που μπορεί πραγματικά να υπηρετήσει τα συμφέροντα της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Η υπόθεση της συγκρότησης ενός μαζικού μετώπου λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης, που θα συνδέει τις ανάγκες της πάλης της περιόδου με την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης και της εθνικής ανεξαρτησίας αποτελεί το πιο σπουδαίο καθήκον για όλες τις αριστερές, επαναστατικές και κομμουνιστικές δυνάμεις, για όλους τους αγωνιστές του εργατικού-λαϊκού κινήματος.

Η συγκρότηση της ΠΑΑΣ, συμβολή στην εργατική, λαϊκή, αντιιμπεριαλιστική πάλη
Η συγκρότηση της ΠΑΑΣ με την πρωτοβουλία των οργανώσεων του ΚΚΕ(μ-λ) και του Μ-Λ ΚΚΕ προέκυψε τόσο από τις ανάγκες πολιτικής και οργανωτικής συγκρότησης του εργατικού-λαϊκού κινήματος στην κατεύθυνση της μαζικής λαϊκής αντίστασης, όσο και σαν πραγματική αριστερή απάντηση στις προκλήσεις και τα καθήκοντα της περιόδου.
Έχοντας εμπιστοσύνη στις αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις και βασική κατεύθυνση να υπηρετούμε το λαό και τους αγώνες του, πήραμε την ευθύνη της συγκρότησης μιας αριστερής μετωπικής συνεργασίας. Μιας συνεργασίας που έχει ξεκάθαρο ότι τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα μπορούν να προωθηθούν μόνο μέσα από την σύγκρουση με την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό, με την οργάνωση ενός παρατεταμένου αγώνα αντίστασης και διεκδίκησης.
Το εργατικό-λαϊκό κίνημα έχει ανάγκη από ένα προσανατολισμό που να αντιμάχεται αποφασιστικά την πολιτική του εξωραϊσμού του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ξένης εξάρτησης, την πολιτική που, με τα θεωρήματα του «εθνικού απομονωτισμού» ή της «ιμπεριαλιστικής Ελλάδας», αρνείται την αντιιμπεριαλιστική πάλη και τον αγώνα για ανεξαρτησία και σκορπά τη σύγχυση στο λαό, δίνοντας την ευχέρεια στις δεξιές και φασιστικές δυνάμεις να ψαρεύουν στα θολά νερά της πατριδοκαπηλίας.
Γι’ αυτό, η αριστερή μετωπική συνεργασία μας, η ΠΑΑΣ, στηρίζεται σε ένα κεντρικό πολιτικό προσανατολισμό που βρίσκεται σε αντιπαράθεση:
- Με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκει ψευτοαριστερή διακυβέρνηση με παραμονή της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά δεσμά της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και διεκδικεί θέση βασικής πολιτικής εφεδρείας στο κυρίαρχο αστικό πολιτικό σύστημα, παρέχοντας μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερες εγγυήσεις στην ντόπια άρχουσα τάξη και τον ιμπεριαλισμό για την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών.
- Με την πολιτική του ΚΚΕ που καλύπτει πίσω από «αντικαπιταλιστικές» κορώνες και κάτω από το όνομα μιας ψευδεπίγραφης «λαϊκής συμμαχίας», μια γραμμή απομόνωσης από τις εργατικές και λαϊκές μάζες, διάσπασης και κατακερματισμού των εργατικών-λαϊκών αντιστάσεων και αναχώρησης από την ταξική πάλη, μια γραμμή εγκατάλειψης της λαϊκής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης για εθνική ανεξαρτησία
- Με την πολιτική της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που καλλιεργεί αυταπάτες για «αντικαπιταλιστικά» μέτρα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος και φαντάζεται «αντικαπιταλιστικά μεταβατικά προγράμματα» χωρίς τη συγκρότηση ενός ισχυρού υποκειμενικού παράγοντα με επαναστατική κατεύθυνση και χωρίς επαναστατική ανατροπή στο επίπεδο της εξουσίας.
- Με την πολιτική του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου που δρα τυχοδιωκτικά και διαλυτικά στο λαϊκό κίνημα.
Σε διαχωρισμό από αυτές τις πολιτικές κατευθύνσεις, θέλουμε να δυναμώσουμε μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα εκείνο τον προσανατολισμό της μαζικής πάλης που στρέφεται ενάντια στην πολιτική της ταξικής συνεργασίας, του εξωραϊσμού του αστικού κράτους, της υποταγής και της καπιταλιστικής διαχείρισης.
Πεποίθησή μας είναι ότι το πραγματικό ζήτημα που προβάλλει δεν είναι να προσανατολιστεί ο λαός και η Αριστερά στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι και στην αναζήτηση δήθεν αριστερών κυβερνήσεων, αλλά να στραφεί σταθερά στο δρόμο του λαϊκού, εξωκοινοβουλευτικού αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης και της ξένης εξάρτησης.
Ενάντια στην κυβερνητική πολιτική των εξοντωτικών αντιλαϊκών μέτρων, την υποτέλεια και την υποταγή στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα χρειάζεται να υψωθεί ένα παλλαϊκό μέτωπο αγωνιστικής-συντονισμένης-μαζικής αντίστασης για την απόκρουση και την ανατροπή της. Για την έξοδο της Ελ
λάδας από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Για να φύγουν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις και το ΔΝΤ από τη χώρα μας. Για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας άρχουσας τάξης.

Η πορεία συγκρότησης της ΠΑΑΣ και οι δυσκολίες της
Η μέχρι σήμερα διαδικασία της συγκρότησης της ΠΑΑΣ, τόσο κεντρικά όσο και τοπικά, η διεύ-ρυνσή της με αγωνιστές σε πόλεις, συνοικίες και σε χώρους σημείωσε βήματα αλλά δεν ήταν και μια ευθύγραμμη πορεία. Επηρεάστηκε από αναστολές, ταλαντεύσεις και διαφορές εκτιμήσεων για το χαρακτήρα της ακόμα και διαφωνίες για το χαρακτήρα της συγκρότησης και της δράσης της. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν και η αδυναμία ενιαίας και αποφασιστικής παρέμβασης σε κάποιους αγώνες και μέτωπα που ξέσπασαν το προηγούμενο διάστημα, αλλά και η ελλιπής λειτουργία του παναττικού συντονιστικού οργάνου.
Όμως, τόσο οι οργανώσεις που πήραν την πρωτοβουλία, όσο και οι αγωνιστές, που συμφώνησαν στην ανάγκη του εγχειρήματος έδειξαν όλο το προηγούμενο διάστημα μία αποφασιστικότητα και μία συντροφική διάθεση στο ξεπέρασμα των εμποδίων. Παρόλο που έχουμε πολύ δρόμο να κάνουμε, αρκετά ζητήματα να ξεκαθαρίσουμε, σε άλλα να συμφωνήσουμε και σε άλλα να κρατήσουμε τις διαφωνίες μας μέχρι η ίδια η ταξική πάλη να δώσει απαντήσεις για το σωστό και το λάθος, προχωράμε!
Από την ανοιχτή συγκέντρωση στο Ακροπόλ τον Απρίλη του 2012 μέχρι σήμερα η δημιουργία της ΠΑΑΣ είχε σαν αποτέλεσμα:
Α) Να προχωρήσουν οι συγκροτήσεις συντονιστικών οργάνων και σχημάτων της στην Αττική (Βόρειες συνοικίες, Πετρούπολη-Ίλιον-Δυτικές Συνοικίες, Δάφνη-Υμηττός-Νότια Προάστια), στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στη Λαμία, στο Ηράκλειο, στην Ηγουμενίτσα και στη Βοιωτία. Οι συγκροτήσεις αυτές ξεκίνησαν ήδη τη λειτουργία τους και αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους, ενώ στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη λειτουργούν και συντονιστικά όργανα.
Β) Να γίνουν διαδικασίες για τη συγκρότηση τοπικών ΠΑΑΣ στην Ηλιούπολη, στα Γιάννενα, στην Κέρκυρα, στις Σέρρες και στην Ικαρία και που δεν έχουν ολοκληρωθεί. Στην εκκίνησή τους βρίσκονται σχετικές διεργασίες σε Τρίκαλα, Ξάνθη, Βέροια, Πάτρα.
Γ) Να δημιουργηθούν, παράλληλα, συναγωνιστικά τοπικά σχήματα σε Σάμο, Χανιά, Λάρισα, Καρδίτσα, Περιστέρι και Πειραιά.
Στα θετικά του γενικότερου κλίματος που δημιούργησε η συγκρότηση της ΠΑΑΣ εντάσσονται και οι μετωπικές συνεργασίες στο χώρο των καθηγητών της μέσης εκπαίδευσης σε Πειραιά και Ηράκλειο Κρήτης.
Όπως σημειώνεται και στην ιδρυτική διακήρυξη της ΠΑΑΣ, στόχος της είναι η συνένωση στα πλαίσια μιας μετωπικής πολιτικής συνεργασίας όλων των δυνάμεων και αγωνιστών που συμφωνούν στο γενικό πλαίσιο θέσεών της. Η συγκρότησή της τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο γίνεται μέσα από ανοικτές διαδικασίες με βασική επιδίωξη τη συμμετοχή όσο το δυνατόν μεγαλύτερου αγωνιστικού δυναμικού.
Θεωρούμε ότι για το ουσιαστικό προχώρημα του εγχειρήματος δεν αρκεί μία κεντρική πολιτική συμφωνία ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες αριστερές πολιτικές οργανώσεις, αλλά ότι πρέπει αυτή η συμφωνία να δοκιμαστεί και να διεκδικήσει τη διεύρυνσή της όσο πιο μαζικά και πλατιά μπορεί.
Σημαντικό χαρακτηριστικό της ΠΑΑΣ είναι η σύνδεσή της με την ταξική πάλη και τους μικρούς και μεγάλους αγώνες του λαού. Η μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις, η πλατιά ζύμωση για την επιτυχία των απεργιακών κινητοποιήσεων των εργαζομένων, η συμμετοχή σε κεντρικές ή τοπικές λαϊκές κινητοποιήσεις, αποτέλεσαν από την πρώτη στιγμή ένα σημαντικό καθήκον που προσπάθησε να φέρει σε πέρας. Είναι μικρή ακόμα η συμβολή της στην αντιμετώπιση, είτε αυτόνομα είτε σε συνεργασία, εργατικών-λαϊκών προβλημάτων που βασανίζουν σήμερα τον εργαζόμενο λαό, όπως η ανεργία, οι απολύσεις, η αγωνιστική αλληλεγγύη, ο συντονισμός δράσης. Εκεί θεωρούμε ότι θα κριθεί κατά πολύ η γείωση της ΠΑΑΣ μέσα στον εργαζόμενο λαό, η ανάδειξή της σαν πρωτοπόρου χώρου ένταξης και δράσης αγωνιστών.
Δεν επιζητούμε να κρύψουμε τις αδυναμίες και τις διαφορετικές μας εκτιμήσεις από τους αγωνιστές που καλούμε σε συστράτευση, επιζητούμε το ξεπέρασμά τους μέσα από το γόνιμο διάλογο και τη συντροφική αντιπαράθεση, με μοναδικό κριτήριο την προώθηση της εργατικής-λαϊκής υπόθεσης.

Τι είναι και τι θέλουμε από την ΠΑΑΣ
Στην πορεία προς την πανελλαδική της συγκρότηση, τόσο κεντρικά όσο και τοπικά πρέπει να συζητηθεί, να συμφωνηθεί και να κατακτηθεί μία -όσο το δυνατόν πιο ενιαία- αντίληψη για τα πολιτικά, λειτουργικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά της. Το ξεκαθάρισμα αυτό θα συμβάλει σημαντικά στη μαζικοποίηση και την πλατύτητα της κοινής προσπάθειας.
Είναι σίγουρο ότι το κύριο είναι και παραμένει η συμφωνία στο πολιτικό πλαίσιο και τους στόχους πάλης της, που αποτελούν τον «ακρογωνιαίο λίθο» της συγκρότησής της. Απευθυνόμενη σε άλλα σχήματα και σε αγωνιστές, πρέπει να ξεκαθαρίσει τα πολιτικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά της. Τι είναι και για τι παλεύει.
Θέλουμε ένα πανελλαδικό αριστερό μετωπικό σχήμα στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν αριστεροί, κομμουνιστές, λαϊκοί αγωνιστές, Έλληνες και μετανάστες εργάτες και εργαζόμενοι. Θέλουμε να συγκροτήσουμε πολιτικά και οργανωτικά ένα σχήμα που θα καλεί σε ένταξη και δράση λαϊκούς ανθρώπους και εργαζόμενους που να το θεωρήσουν και να αποτελέσει δικό τους σχήμα πάλης και διεκδίκησης. Θέλουμε ένα σχήμα ευρύχωρο στην ένταξη αγωνιστών που θα συμβάλλουν στην ακόμα μεγαλύτερη στήριξη και μαζικοποίηση του κινήματος.
Θέλουμε ένα σχήμα που θα έχει άμεση συμμετοχή στα μέτωπα πάλης του λαού, από τα πιο μεγάλα έως τα πιο μικρά. Είναι φανερό ότι οι σημερινές συνθήκες της ολομέτωπης επίθεσης των ντόπιων και ξένων δυνάμεων του συστήματος απαιτούν την ολόπλευρη συμμετοχή μας στην ταξική πάλη, χωρίς να υπολογίζουμε κόπους και θυσίες, συμβάλλοντας με όλες μας τις δυνάμεις στην ανασυγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος.
Θέλουμε και επιδιώκουμε την κοινή δράση και το συντονισμό -για συγκεκριμένα κάθε φορά ζητήματα- μέσα στο κίνημα έτσι ώστε να οικοδομήσουμε μαζικούς όρους αντίστασης πάνω σε στόχους που αναδεικνύει η ζωή, βασική προϋπόθεση για νικηφόρα αποτελέσματα.
Θέλουμε ζωντανή εσωτερική διαδικασία, με την άμεση συμμετοχή όλου του δυναμικού των αγωνιστών της ΠΑΑΣ, που να συζητάει, να αποφασίζει και να δρα. Οι σταθερές, ανοιχτές διαδικασίες σε όλα τα όργανα λειτουργίας της ΠΑΑΣ, από τα πριν ανακοινωμένες, θα εξασφαλίζουν τη δυνατότητα συμμετοχής, λόγου και άποψης στους αγωνιστές που συμμετέχουν στα σχήματα ή αναφέρονται στην ΠΑΑΣ και θέλουν να την παρακολουθούν. Οι αποφάσεις των οργάνων λειτουργίας της παίρνονται από τους αγωνιστές που συμμετέχουν στην ΠΑΑΣ. Οι αποφάσεις στις συνελεύσεις, στις πανελλαδικές συσκέψεις και στις διάφορες επιτροπές θα παίρνονται με συλλογική συμφωνία η οποία θα επιδιώκεται κάθε φορά να είναι και σε ανώτερο επίπεδο, έτσι ώστε να μην αποτελεί ένα άνευρο και αφυδατωμένο «κοινό παρανομαστή».
Στο πανελλαδικά συγκροτημένο σχήμα συμμετέχουν (είτε σαν οργανώσεις-σχήματα-συλλογικότητες, είτε ατομικά) όσοι συμφωνούν με το πολιτικό πλαίσιο και τους στόχους πάλης της ΠΑΑΣ και συμβάλλουν -στον έναν ή στον άλλο βαθμό- στην προώθηση της δράσης της κάτω από τον ενιαίο τίτλο που θα αποφασιστεί στην πανελλαδική σύσκεψη.
Τοπικά, βάση της συγκρότησης αποτελεί η τοπική συνέλευση όσων συμμετέχουν στην ΠΑΑΣ. Η τοπική συνέλευση συζητά και αποφασίζει δημοκρατικά για τα ζητήματα της δράσης της και τη λειτουργία της. Η τοπική συνέλευση συνεδριάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα που η ίδια αποφασίζει ή εκτάκτως εφόσον προκύψει ανάγκη άμεσων αποφάσεων και το ζητήσουν κάποια από τα μέλη της. Η τοπική συνέλευση ορίζει τοπική επιτροπή που θα υποβοηθά τη λειτουργία και τη δραστηριότητά της, χωρίς να την υποκαθιστά στον αποφασιστικό ρόλο της.
Σε μεγάλες περιφέρειες, όπου υπάρχουν περισσότερες της μιας τοπικές συγκροτήσεις, μπορεί να συγκροτεί περιφερειακές επιτροπές (π.χ. Αττική, Θεσσαλονίκη). Οι περιφερειακές επιτροπές κατευθύνουν και συντονίζουν τη δράση της στις περιφέρειές τους, μπορούν να καλούν περιφερειακές συσκέψεις, να τοποθετούνται σε πολιτικά ζητήματα και να παίρνουν πολιτικές πρωτοβουλίες σε συνεργασία και συνεννόηση με τις τοπικές ΠΑΑΣ.
Κεντρικά, συγκροτείται πανελλαδική επιτροπή με αρμοδιότητες να κατευθύνει και να συντονίζει την πανελλαδική δράση της. Στα πλαίσια των γενικών πολιτικών κατευθύνσεων της ΠΑΑΣ τοποθετείται πάνω στα κεντρικά ζητήματα και αναλαμβάνει σχετικές πολιτικές πρωτοβουλίες. Στην ευθύνη της πανελλαδικής επιτροπής ανήκει και η σύγκληση των πανελλαδικών συσκέψεων.
Η πανελλαδική επιτροπή και οι περιφερειακές επιτροπές βρίσκονται σε στενή επικοινωνία και συνεργασία με τις τοπικές συγκροτήσεις για να λαμβάνουν υπόψη τους τη γνώμη τους στην διατύπωση πολιτικών τοποθετήσεων. Οι τοπικές συγκροτήσεις πρωτοστατούν στη διαμόρφωση θέσεων και δράσεων για τα τοπικά ζητήματα.

Πρόταση για το προχώρημα της πανελλαδικής συγκρότησης
Έχοντας την εκτίμηση ότι έχουν συσσωρευτεί σημαντικοί όροι για το αποφασιστικό προχώρημα της συγκρότησης της ΠΑΑΣ προτείνουμε την πραγματοποίηση πανελλαδικής σύσκεψης στην Α-θήνα με θέματα:
1. Πολιτική κατάσταση, στόχοι πάλης και καθήκοντα
2. Οργανωτικά χαρακτηριστικά.
3. Απόφαση για το όνομα
4. Ανάδειξη Πανελλαδικής Επιτροπής
Την πολιτική και οργανωτική ευθύνη για την υλοποίηση της πανελλαδικής συγκρότησης θα έχει το παναττικό συντονιστικό σε συνεργασία με το συντονιστικό της Θεσσαλονίκης.
Για την πραγματοποίηση της πανελλαδικής σύσκεψης με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα θα πρέπει να θέσουμε σαν στόχο πριν την πραγματοποίησή της να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες συγκρότησης τοπικά εκεί που έχουν ξεκινήσει ή έχουν προχωρήσει σχετικές διεργασίες.
Να ανοίξουμε προσυσκεψιακή συζήτηση με περιεχόμενο τα τρία πρώτα θέματα που προτείνονται για την πανελλαδική σύσκεψη. Οι συζητήσεις ξεκινούν τόσο στα συγκροτημένα σχήματα της ΠΑΑΣ, αυτά δηλαδή τα σχήματα που έχουν υιοθετήσει τόσο το όνομα όσο και αυτούσιο το πολιτικό πλαίσιό της όσο και στα συναγωνιστικά σχήματα που έχουν υιοθετήσει άλλα ονόματα, με πολιτικό πλαίσιο που αναφέρεται στην ΠΑΑΣ με στόχο να ενταχθούν σε αυτήν.
Ταυτόχρονα, με ευθύνη των συντονιστικών και ενόψει της σύσκεψης, το μήνυμα κοινής δράσης και αντίστασης της ΠΑΑΣ θα πρέπει να φτάσει σε περιοχές και αγωνιστές που μέχρι σήμερα δεν είχαν την ευχέρεια να έρθουν σε επαφή με τη δράση και τις πρωτοβουλίες της
Στη συζήτηση μπορούν να πάρουν μέρος σχήματα είτε αγωνιστές που το επιθυμούν, με κείμενα που μπορούν να αναρτηθούν στο μπλογκ της ΠΑΑΣ με ευθύνη του παναττικού συντονιστικού έτσι ώστε να υπάρξει δυνατότητα πανελλαδικής απεύθυνσης.
Στην πανελλαδική σύσκεψη, η οποία θα είναι ανοιχτή στο να την παρακολουθήσει όποιος επιθυμεί, θα συμμετέχουν με δικαίωμα λόγου: α) αντιπρόσωποι από τις συγκροτημένες ΠΑΑΣ, β) αγωνιστές που βρίσκονται σε διαδικασία συγκρότησής της στην περιοχή τους και δεν θα έχουν ολοκληρώσει την δημιουργία της μέχρι την πανελλαδική σύσκεψη γ) αντιπρόσωποι από συναγωνιστικά σχήματα που αναφέρονται στην ΠΑΑΣ.
Δικαίωμα συμμετοχής στα όργανα θα έχουν οι αγωνιστές που συμμετέχουν σε συγκροτημένες ΠΑΑΣ και σε συναγωνιστικά σχήματα που θα αποφασίσουν την ένταξή τους στο πανελλαδικά συγκροτημένο σχήμα και συμφωνούν με την ιδρυτική διακήρυξη, την επικαιροποίησή της και το κάλεσμα για την πανελλαδική συγκρότηση.
Οι αντιπρόσωποι από κάθε περιοχή θα καθοριστούν από κοινού μεταξύ των τοπικών δυνάμεων και των συντονιστικών Αττικής και Θεσσαλονίκης, με κριτήριο το συνολικό αριθμό των αντιπροσώπων για την πανελλαδική σύσκεψη, τη δύναμή της σε κάθε περιοχή και την λειτουργικότητα της αριθμητικής αντιπροσώπευσης για την καλή διεξαγωγή των εργασιών της πανελλαδικής σύσκεψης.
Θα προσκληθούν επίσης, με ευθύνη των συντονιστικών Αττικής και Θεσσαλονίκης, εκπρόσωποι από εργατικές παρατάξεις, οργανώσεις νεολαίας, δημοτικά και συνοικιακά σχήματα που κινούνται στο πλάι της (ΕΡΓΑΣ, ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ, ΠΟΡΕΙΑ, κ.λπ.) να συμ-μετέχουν στην πανελλαδική σύσκεψη με δικαίωμα παρέμβασης.

Τετάρτη 17 Ιούλη 2013

Το Παναττικό Συντονιστικό
της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εισηγητικές ομιλίες στην εκδήλωση της ΠΑΑΣ 18/7/2013

3
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Ιουλίου 2013

Οι θέσεις του 2ου συνέδριου του ΚΚΕ(μ-λ), 1980

0


Στα δύο προηγούμενα βιβλία (Για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ), Για την περίπτωση της Α/Συνέχεια) αναφέρεται συχνά το 2ο Συνέδριο του ΚΚΕ(μ-λ). Για πληρέστερη λοιπόν ενημέρωση όσων ενδιαφέρονται για την ιστορία του ΚΚΕ(μ-λ) δημοσιεύουμε σήμερα της θέσεις αυτού του συνεδρίου όπως εγκρίθηκαν από την Κ.Ε. του κόμματος το Φλεβάρη του 1980. Έχουν, πέρα από τις εξελίξεις που αφορούν το κόμμα, πολλαπλό ενδιαφέρον.
Σε αυτές τις θέσεις μπορεί κανείς να δει τις αναλύσεις του κόμματος για την περίοδο, τότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος φασιστικοποίηση, να δει την άποψη του ΚΚΕ(μ-λ) για τις εξελίξεις στα διεθνή, στο κομμουνιστικό κίνημα, στη Κίνα, στην Αλβανία, αλλά και τη πραγματική του θέση σε σχέση με τον Μάο, για τη σχέση του με το κόμμα της Αλβανίας. Θέσεις που τελευταία σε κάποιες συζητήσεις του διαδικτύου διαστρεβλώνονται και παραποιούνται.

Κατεβάστε το σε μορφή pdf
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δελτίο Τύπου του σωματείου εργαζομένων Π.Γ.Ν. "Αττικόν"

0
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Π.Γ.Ν. “ΑΤΤΙΚΟΝ” 
“Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ” 
http://somateioattikon.blogspot.com 
somateioattikon@gmail.com 
τηλ. Επικοινωνίας 210 5320126 – FAX 210 5320129 
Χαϊδάρι, 19/7/2013 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
Η γενική συνέλευση των εργαζομένων του ΑΤΤΙΚΟΥ νοσοκομείου καταδικάζει την πρωτοφανή εισβολή των ΜΑΤ και τους προπηλακισμούς εργαζομένων, γιατρών και συνοδών που διαμαρτυρόντουσαν ενάντια στην επίσκεψη - παρωδία του Υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη στο νοσοκομείο μας. Η επίθεση αυτή επιβεβαιώνει την πρόθεση της άθλιας δικομματικής κυβέρνησης να επιβάλλει το δόγμα του Νόμου και της Τάξης για να προωθήσει την αντιλαϊκή πολιτική της.
Ο Υπουργός μιας κυβέρνησης που υπονομεύει τη δημόσια υγεία, κλείνει νοσοκομεία, απολύει και θέτει σε διαθεσιμότητα προσωπικό, παραδίδει το ΕΣΥ στα επιχειρηματικά συμφέροντα είναι ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ στο ΑΤΤΙΚΟ της αθλιότητας των ράντζων και της έλλειψης προσωπικού. Γι’ αυτό μπήκε στο νοσοκομείο από την πίσω πόρτα και μίλησε σε άδειο αμφιθέατρο (με την παρουσία 5-10 παρατρεχάμενων της διοίκησης και 15-20 πανεπιστημιακών καθηγητών), φρουρούμενος από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που εισέβαλλαν στο νοσοκομείο. 
Το σωματείο και η γενική συνέλευση καταγγέλλει τη διοίκηση του νοσοκομείου (Διοικητή, Διευθύντρια Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και ορισμένους Πανεπιστημιακούς καθηγητές) που νομιμοποίησαν την είσοδο των ΜΑΤ σε Πανεπιστημιακό νοσοκομείο και δέχτηκαν να συνομιλήσουν μαζί του σε συνθήκες βίας και τρομοκρατίας.
Η γενική συνέλευση χαιρετίζει τους εκατοντάδες συναδέλφους που συμμετείχαν στη μαχητική διαμαρτυρία καταγγέλλοντας της διάλυση της δημόσιας υγείας και την κυβερνητική τρομοκρατία. 
Σε κοινό μέτωπο με τους ασθενείς, τους υπόλοιπους υγειονομικούς και το λαό θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας, για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης - Ε.Ε. - ΔΝΤ. 
ΥΓ. Τα κυβερνητικά παπαγαλάκια και ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης, αντιστρέφοντας για μια ακόμη φορά την πραγματικότητα, διαδίδουν ότι ο υπουργός «χτυπήθηκε» από τους εργαζόμενους. Είναι τόσο ψεύτες που δεν αξίζουν ούτε την περιφρόνησή μας. 

Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δήμος Αθήνας: Αθλητισμός και πολιτισμός δεν χρειάζονται!
(όπως για παράδειγμα στη Κολοκυνθού και στην Ευελπίδων)

0
Στα πλαίσια του "νοικοκυρέματος", προφανώς αυτού που επιβάλει η τροϊκανή πολιτική της κατάργησης των πάντων όσων έχουν έστω και την ελάχιστη σχέση με υπηρεσίες που αφορούν πρώτα και κύρια τον εργαζόμενο λαό, μιας πολιτικής που ο δήμαρχος Καμίνης και η πλειοψηφία που τον στηρίζει (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) είναι απόλυτα πιστή, ο δήμος κλείνει με διάφορες δικαιολογίες μια σειρά υποδομές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κολυμβητήριο στη Κολοκυνθού και Πνευματικό Αθλητικό Κέντρο Ευελπίδων. Να πούμε ότι οι υπηρεσίες που πρόσφεραν αυτοί οι δύο χώροι δεν ήταν ακριβώς δωρεάν, όπως θα έπρεπε κατά τη γνώμη μας τουλάχιστον. Οι χρήστες τους, κάτοικοι των δύο περιοχών κατά κύριο λόγο, πλήρωναν κάποιο αντίτιμο το οποίο ιδιαίτερα στους καιρούς που μας επιβάλουν να ζούμε δεν ήταν καθόλου αμελητέο όσο μικρό κι αν ήταν.

Ιδιαίτερα για το Κολυμβητήριο της Κολοκυνθούς να πούμε ότι είχε δοθεί σε δύο αθλητικούς όμιλους, που και αυτοί τώρα είναι άστεγοι, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν σε ώρες (απογευματινές) τέτοιες που το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων αναγκαζόντουσαν, θέλανε δε θέλανε, να πληρώνουν περισσότερα απ' ότι τις υπόλοιπες ώρες.
Όπως και να έχει πάντως ήταν ένας χώρος ιδιαίτερα δημοφιλής για τα παιδιά που έδινε διέξοδο άθλησης σε μια περιοχή ιδιαίτερα υποβαθμισμένη από όλες τις απόψεις.
Υπήρξαν αντιδράσεις από τους κατοίκους κατά τη διάρκεια των οποίων τους δόθηκε η διαβεβαίωση ότι το κολυμβητήριο θα ανοίξει σύντομα, μάλλον τον Σεπτέμβρη. Η δικαιολογία για την οποία είναι κλειστό σχεδόν ένα χρόνο για μας τουλάχιστον είναι γελοία (αναφέρετε παρακάτω)!
Αναδημοσιεύουμε σχετική ανακοίνωση των κατοίκων:

Ψήφισμα διαμαρτυρίας για το Κολυμβητήριο Κολοκυνθούς

Προς το Δ.Σ του O.Π.Α.Ν.Δ.Α
Υπόψη κας Νέλλης Παπαχελά

Με το ψήφισμά μας αυτό εκφράζουμε την έντονη δυσαρέσκειά μας ως προς το γεγονός ότι πολλές αθλητικές εγκαταστάσεις της περιοχής μας (4η Δημοτική Κοινότητα), υπολειτουργούν ή/και βρίσκονται εκτός λειτουργίας εδώ και αρκετό καιρό, άλλες λόγω ελλιπούς τεχνικής υποδομής, οι οποίες κρίνονται ακατάλληλες για να υποδεχτούν κόσμο και άλλες που έχουν κλείσει και δεν επιτρέπουν σε εμάς και τα παιδιά μας την πρόσβαση σε αθλητικές δραστηριότητες.
Θα θέλαμε ενδεικτικά να σας επισημάνουμε ότι αν και ανεπαρκώς τόσα χρόνια είχαμε έστω και μικρή πρόσβαση σε αθλητικά προγράμματα, τώρα πια έχει εκμηδενιστεί αυτή η δυνατότητα, με αποκορύφωμα το κλείσιμο του κολυμβητηρίου Κολοκυνθούς. Όσον αφορά το κολυμβητήριο Κολοκυνθούς για όσο καιρό λειτούργησε τη φετινή σεζόν, από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο, υπήρχαν πολλά προβλήματα και η συντήρηση ήταν ελλιπής. Η ενημέρωση που είχαμε ήταν ότι υπήρχε πρόβλημα με τον καυστήρα, ενώ κανείς μέχρι σήμερα δεν μας έχει δώσει κάποια υπεύθυνη απάντηση για πότε και αν τελικά επαναλειτουργήσει.
Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον από το κοινό για την άθληση. Ο κόσμος έχει πολλά προβλήματα και το κολυμβητήριο είναι ένας σχετικά οικονομικός τρόπος για να αποφορτιστεί. Γνωστά είναι, γενικότερα, τα πολλαπλά οφέλη της κολύμβησης για τη σωματική και ψυχική υγεία. Αυτό, βέβαια, ισχύει ιδιαίτερα για τα παιδιά με αναπηρίες, για τους ηλικιωμένους, αλλά και για τους χρήζοντες, ειδικότερα, ψυχοθεραπείας-φυσιοθεραπείας νερού. Ο αθλητισμός, εξάλλου, ας μην το ξεχνάμε, συμβάλει στην απομάκρυνση των παιδιών μας από τη βία και τα ναρκωτικά.
Επιπλέον, στο κολυμβητήριο λειτουργούν δύο αθλητικοί όμιλοι, που διατηρούν, ο ένας μάλιστα εξ αυτών τα τελευταία είκοσι χρόνια, πέρα από τμήματα εκμάθησης κολύμβησης για παιδιά και τμήματα αγωνιστικής κολύμβησης. Όλα αυτά τα παιδιά, μεταξύ αυτών και εγνωσμένοι αθλητές, αναγκάζονται σήμερα να πάνε σε άλλα μακρινά κολυμβητήρια ή/και αποθαρρύνονται τελείως από το να συνεχίσουν την κολύμβηση.
Εμείς ως γονείς, δημότες και κάτοικοι της 4ης Δημοτικής Κοινότητας θεωρούμε αναγκαία τη στήριξη και τη συμβολή σας στο άμεσο άνοιγμα του κολυμβητήριου, καθώς, εκτός από στολίδι για την περιοχή μας, άλλα και πόλος έλξης κατοίκων και όμορων περιοχών λόγω έλλειψης σχετικών υποδομών, είναι και μια άκρως αναγκαία υποδομή, σε μια περιοχή που στερείται γενικότερα υποδομών αναψυχής και αθλητισμού για τους ανθρώπους που την κατοικούν. Κολυμβητήριο το οποίο, ούτως ή άλλως, πληρώνουμε τόσα χρόνια με τα ανταποδοτικά τέλη που καταβάλουμε ανελλιπώς όλοι μας προς τον δήμο. Κατόπιν, όλων των ανωτέρω:

ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟΥ
Οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του 3ου Παιδικού Σταθμού & του 144ου δημοτικού σχολείου της 4 Δ.Κ
πηγή:  akadimia-platonos

Στη περίπτωση  του Πνευματικού – Αθλητικού κέντρου Ευελπίδων ο δήμος "αποφάσισε να σταματήσει τη μίσθωση με αποτέλεσμα το Πολιτιστικό κέντρο να πάει για κλείσιμο μέσα στο καλοκαίρι και με πιθανό σενάριο την "αξιοποίηση¨ του από τα δικαστήρια της Ευλπίδων πράγμα που θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για το δημόσιο χώρο της περιοχής, για τις αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες των κατοίκων και των σχολείων της περιοχής και για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Φανταστείτε ότι το μίσθωμα ήταν 11 χιλιάδες ευρώ το χρόνο που σημαίνει ότι με βάση τα εγγεγραμένα μέλη όλα τα έξοδα υπερκαλύπτονταν πράγμα που σημαίνει συγκεκριμένη επιλογή υποβάθμισης των ζωών μας και ¨αξιοποίηση¨ του χώρου για άλλους λόγους.
Η κινητοποίηση των κατοίκων ήταν άμεση και πραγματοποιήθηκαν συνελεύσεις έξω από το χώρο του πολιτιστικού, παρεμβάσεις κατοίκων και συλλόγων γονέων στο δημοτικό συμβούλιο και σήμερα αποφασίσαμε να περάσουμε σε αποκλεισμό του Πολιτιστικού κέντρου με στόχο να μην αφαιρεθεί ο υλικοτεχνικός εξοπλισμός και να συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία του. Οι παρεμβάσεις στο δήμο και στο ταμείο Εθνικής Άμυνας θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες
Κάτοικοι στο χώρο του Πολιτιστικού υπάρχουν 24 το 24ωρο." (left.gr)
Ακολουθεί η ανακοίνωση της συνέλευσης Γκύζη, Πολυγώνου και Κυψέλης

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ-ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

Οι κάτοικοι Γκύζη, Πολυγώνου και Κυψέλης – υλοποιώντας απόφαση που πήραν την τρίτη – σήμερα Πέμπτη 11/7/2013 πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Αθήνας, διεκδικώντας τη συνέχιση της λειτουργίας του Πνευματικού – Αθλητικού κέντρου Ευελπίδων. Οι κάτοικοι δήλωσαν την αντίθεση τους στα σχέδια για εγκατάλειψη από το Δήμο Αθηναίων του κτιρίου που μέχρι σήμερα στεγάζει το Πνευματικό – Αθλητικό κέντρο και την αξιοποίηση του από τα γειτονικά δικαστήρια.
Το θέμα δεν ετέθη προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο και παραπέμφθηκε στο επόμενο (25/7/13). Οι κάτοικοι συγκάλεσαν συνέλευση το απόγευμα της ίδιας μέρα στην οποία αποφάσισαν τον αποκλεισμό του κτιρίου προκειμένου να μην απομακρυνθεί ο εξοπλισμός του Αθλητικού Πολιτιστικού κέντρου όπως προγραμματίζεται από τον Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας
Δηλώνουμε ότι κανένας χώρος άθλησης και πολιτισμού δεν περισσεύει
Ζητάμε από το Δήμο Αθηναίων, τον Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α. και το Τ.ΕΘ.Α. Να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου το κέντρο να συνεχίσει τη λειτουργία του ως χώρος άθλησης , πολιτισμού και ψυχαγωγίας των κατοίκων των περιοχών Γκύζη-Πολυγώνου-Κυψέλης
Δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΓΚΥΖΗ-ΠΟΛΥΓΩΝΟΥ ΚΥΨΕΛΗΣ
http://gyzi.espivblogs.net/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κίνηση Αντίστασης και Αντιιμπεριαλιστικής Πάλης (ΚΑΑΠΑ) Ξάνθης
Ο Σόιμπλε είναι ανεπιθύμητος

5
Ο Σόιμπλε είναι ανεπιθύμητος

Χθες η κυβερνητική πλειοψηφία επικύρωσε στη Βουλή τις μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, το κλείσιμο νοσοκομείων και σχολείων, την ακόμη μεγαλύτερη μείωση του κατώτερου μεροκάματου. Χθες το σύστημα της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της υποτέλειας βάθυνε ακόμη πιο πολύ την βάρβαρη πολιτική του ενάντια σ’ αυτόν που θεωρεί μοναδικό εχθρό του: τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία, όλο το λαό.
Σήμερα αυτό το σύστημα και η κυβέρνησή του υποδέχονται έναν από τους στυλοβάτες της ύπαρξής τους, αλλά και έναν από τους εμπνευστές της πολιτικής τους. Τον εκπρόσωπο του γερμανικού ιμπεριαλισμού, τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε. Για χάρη του, ως γνήσιοι υποτακτικοί, επιβάλλουν στρατιωτικό νόμο σε μια τεράστια περιοχή της Αθήνας και απαγορεύουν τις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. Ξέρουν καλά τα αισθήματα που τρέφει ο Ελληνικός λαός απέναντι στα αφεντικά της τρόικας, και παρά τους πανηγυρισμούς τους για τη χθεσινή τους «επιτυχία», τρέμουν την οργισμένη εκδήλωση των αισθημάτων αυτών. Ξέρουν πολύ καλά ότι για τον Ελληνικό λαό, ο εκπρόσωπος του Γερμανικού ιμπεριαλισμού, Σόιμπλε, είναι ανεπιθύμητος!!
Η επίσκεψη του Σόιμπλε γίνεται σε μία κρίσιμη περίοδο για το αστικό πολιτικό σύστημα, που κλυδωνίστηκε κάτω από τις μαζικές αντιδράσεις για το κλείσιμο της ΕΡΤ και της απόλυσης των 2.600 εργαζομένων, χάνοντας τον «αδύναμο κρίκο του», τη ΔΗΜΑΡ. Γίνεται ακόμη σε μια περίοδο εκδήλωσης των λαϊκών αντιστάσεων ενάντια στο νέο πολυνομοσχέδιο-σφαγείο.
Έτσι, αυτή η επίσκεψη έρχεται να στηρίξει τη νέα αντιλαϊκή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να επιθεωρήσει την πορεία υλοποίησης της βάρβαρης πολιτικής των μνημονίων ΕΕ και ΔΝΤ, να απαιτήσει την πλήρη εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων, αλλά και να μεσολαβήσει υπέρ του γερμανικού κεφαλαίου για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας.
Η επίσκεψη-επιθεώρηση Σόιμπλε έρχεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερα τα δεσμά της εξάρτησης από την ΕΕ και ειδικότερα από την Γερμανία, σε μία περίοδο όπου οξύνεται ο ανταγωνισμός των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους, αλλά και για τη γενικότερη κυριαρχία στην περιοχή. Αυτόν τον ανταγωνισμό τον πληρώνει ήδη ο λαός της Συρίας, όπως προηγούμενα τον πλήρωσε ο λαός της Λιβύης, όπως θα τον πληρώσουν και άλλοι λαοί στο μέλλον, αν δεν ανοίξουν το δικό τους δρόμο.
Το δρόμο της μαζικής λαϊκής πάλης και της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Που δεν έχει ανάγκη από προστάτες. Δεν υποτάσσεται στα συμφέροντα κάποιου ξένου δυνάστη. Δεν επιδιώκει καμία δεξιά ή «αριστερή» διαχείριση. Είναι κόντρα σ’ αυτό το σύστημα που ωθεί τους εργαζόμενους στην ανεργία και τη ξενιτιά. Αυτό το δρόμο τον περπατούν ήδη και άλλοι λαοί, από την Τουρκία και την Αίγυπτο ως τη Βραζιλία.
Αυτό το δρόμο πρέπει να τον βαδίσουμε με αποφασιστικότητα. Να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή, να παλέψουμε ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή «προστάτη». 

Κίνηση Αντίστασης και Αντιιμπεριαλιστικής Πάλης
(Κ.Α.Α.ΠΑ Ξάνθης)

Η Κ.Α.Α.ΠΑ. Ξάνθης είναι μια ανοιχτή κίνηση που συγκροτείται στα πλαίσια της πανελλαδικής Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, και θέλει να συμβάλει στην ανάπτυξη των λαϊκών αντιστάσεων και του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

18 Ιουλίου 2013

ΑΘΗΝΑ - ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΪΜΠΛΕ
(βίντεο και φωτογραφίες)

8
Γύρω στις 2000 διαδήλωσαν σήμερα στο κέντρο της Αθήνας κατά της επίσκεψης του Σόιμπλε. Συμμετείχαν η ΠΑΑΣ, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ κατά κύριο λόγο από τη ΔΕΑ, το ΕΕΚ η ΟΚΔΕ κ.λπ.. Παρατράγουδα καταστολής δε χρειάστηκε να έχουμε μιας και το κέντρο άνοιξε σχεδόν δύο ώρες νωρίτερα από το προαναγγελθέν. Οπότε η διαδήλωση έγινε χωρίς εμπόδια. Μετά από μια στάση στο Σύνταγμα η διαδήλωση προχώρησε προς τα Προπύλαια όπου και διαλύθηκε.





ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΣΟΪΜΠΛΕ
ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ 6:30 μ.μ.

5
Εδώ και πάνω από ένα μήνα είχε ανακοινώσει ο ίδιος ο Σόιμπλε ότι θα έρθει στην Αθήνα στις 18 Ιούλη. Για τους λόγους που έρχεται μας καλύπτει η ανακοίνωση της ΠΑΑΣ  και δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο. Έχουμε όμως να σημειώσουμε κάποια πράγματα που αφορά το κινηματικό του πράγματος και τη στάση των αριστερών δυνάμεων.
Έως τώρα ενώ το θέταμε το ζήτημα με κάθε ευκαιρία δεν υπήρχε κάποια συγκεκριμένη ανταπόκριση. Το μόνο που υπήρχε ήταν κάποια καλέσματα τοπικών συλλογικοτήτων και γενικόλογα καλέσματα συμμετοχής σε κάποιες διαδηλώσεις με την ευκαιρία της επίσκεψης χωρίς όμως τόπο και χρόνο. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του νεότευκτου συντονισμού των ομοσπονδιών που σε ανακοίνωσή του στις 4 Ιουλίου γενικόλογα καλεί: "τους  εργαζόμενους σε συγκέντρωση διαμαρτυρία στις 18 Ιουλίου στην πλατεία Συντάγματος για να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στον ερχομό του Σόιμπλε κύριου εκφραστή της αυτής της πολιτικής και να απαντήσουμε με ένα βροντερό όχι στην προσπάθεια τους να μας επιβάλουν την εξαθλίωση μας. Ο Σόιμπλε πρέπει να βρει απέναντι του τους Εργαζόμενους και όχι τους υποταγμένους της κυβέρνησης" (εδώ).
Από τότε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Παρόμοια κατάσταση και από τον ΣΥΡΙΖΑ που κατά τα άλλα έχει κάνει περίπου σημαία του τον αντιμερκελισμό. Αυτό που ακούστηκε ήταν για κάλεσμα στο Σύνταγμα απευθείας.
Από την πλευρά του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ ακούστηκε κάποια στιγμή ότι θα καλούσε και αυτό απευθείας στο Σύνταγμα αλλά δε βρήκαμε κάτι μέχρι στιγμής που να το επιβεβαιώνει, προφανώς γιατί δεν υπάρχει. Αντίθετα έχει υπάρξει κριτική στο πλαίσιο του καλέσματος των ομοσπονδιών που αναφέρουμε παραπάνω "τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι αποπροσανατολίζουν τους εργαζόμενους, εστιάζοντας στα πρόσωπα και όχι στις πολιτικές. Υπογράμμισαν την υποκρισία, καθώς εδώ λένε όχι στην επίσκεψη Σόιμπλε και ετοιμάζουν «αγωνιστική υποδοχή» και στη Γερμανία πάνε και συναντιούνται μαζί του" (εδώ). Και ως εκεί.
Μια κατάσταση ασάφειας υπήρξε και από την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Μόνο σήμερα αργά το μεσημέρι υπήρξε συγκεκριμένο κάλεσμα, που να είχε αναρτηθεί στο διαδίκτυο και προφανώς πριν την απαγόρευση, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για προσυγκέντρωση στο άγαλμα Κολοκοτρώνη με πορεία στο Σύνταγμα.
Γενικότερα θα λέγαμε ότι δεν ξεκαθάριζε κανείς τις προθέσεις του εν όψη της επίσκεψης. Όλοι οι προγραμματισμοί, όλα τα καλέσματα ενώ ήταν συγκεκριμένα για τις προηγούμενες μέρες, ενώ περιλάμβαναν μέχρι και περικυκλώσεις της Βουλής ή ολονυχτίες μέχρι να ...απολυθεί η κυβέρνηση,  όταν έφταναν στη Πέμπτη δεν ανέφεραν τίποτα ή κατέληγαν στο γενικόλογο που αναφέραμε πριν.
Μέχρι που έφτασε ο κόμπος στο χτένι.
Σήμερα η κυβέρνηση ανακοίνωσε τη φασιστικής έμπνευσης απαγόρευση των διαδηλώσεων σε ένα κομάτι της πόλης της Αθήνας αρκετά μεγαλύτερο από αυτό της επίσκεψης της Μέρκελ. Το Σύνταγμα θα είναι αποκλεισμένο και οι σταθμοί μετρό του κέντρου κλειστοί.
ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ ναι μεν κατήγγειλαν το γεγονός αλλά λίγο ως πολύ και οι δύο καταλήγουν στο ότι ο λαός πρέπει να δείξει την αντίθεσή του. Πως όμως δεν μας το λένε.
Προφανώς η θέση του ΚΚΕ περί του ελληνικού καπιταλισμού ο οποίος "βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξής του, σε ενδιάμεση θέση στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, με ισχυρές ανισότιμες εξαρτήσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ" το οδηγεί πλέον να θεωρεί τις διαδηλώσεις κατά των επισκέψεων εκπροσώπων των ιμπεριαλιστών ως αποπροσανατολιστικές σε αντίθεση με παλιότερες πρακτικές του.
Ο δε ΣΥΡΙΖΑ ευελπιστώντας να γίνει η επόμενη κυβέρνηση, παρά τις κορώνες του Τσίπρα και μετά τις συναντήσεις του με τους Γερμανούς νεοφιλελεύθερους και τις διαβεβαιώσεις του προς αυτούς ότι θα εξυγιάνει τα δημοσιονομικά της χώρας, μάλλον του πέφτει βαρύ να χρεωθεί το κατέβασμα του κόσμου στους δρόμους και να διαδηλώνει κατά του Σόιμπλε. Πιθανόν να ελπίζει και σε κάποια συναντησούλα.
Από τις ομοσπονδίες μέχρι στιγμής τίποτα.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πλέον καλεί και αυτή στη Κλαυθμώνος  στις 6:30 το απόγευμα ενάντια στην επίσκεψη και την απαγόρευση.
Η ΠΑΑΣ, και οι δυνάμεις που τη συγκροτούν, αφού εξάντλησε όλα τα περιθώρια συνεννόησης και αναμονής είχε ήδη αποφασίσει για συγκέντρωση και καλεί και αυτή στη Κλαυθμώνος στις 6:30 το απόγευμα καταγγέλοντας την επίσκεψη αλλά και την απαγόρευση των διαδηλώσεων.
Αυτά σύντομα και περιγραφικά και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του. Τώρα αυτό που είναι πρωταρχικό είναι η μαζική συμμετοχή του κόσμου στις διαδηλώσεις για "Να εκφράσουμε την απόφασή μας ότι δεν θα υποταχθούμε στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης του συστήματος. Θα αντισταθούμε και θα διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στη ζωή και τη δουλειά, θα παλέψουμε ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή προστάτη".
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΠΑ: ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!
ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΣΟΪΜΠΛΕ

0
Πριν καλά-καλά ορκιστεί η νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αποβιβάστηκαν κλιμάκια της τρόικας με νέες απαιτήσεις και μέτρα που πρέπει να επιβληθούν άμεσα. Το κλίμα εφησυχασμού που προσπάθησαν τον τελευταίο καιρό να καλλιεργήσουν οι μεγαλοκαναλάρχες και τα κυβερνητικά παπαγαλάκια με τη δήθεν επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και το λεγόμενο success story ως αποτέλεσμα των θυσιών της εργατικής τάξης καταρρέει.
Προωθούνται νέα χαράτσια και ένταση της φοροληστείας, 150.000 απολύσεις στο Δημόσιο ως το 2015 (κυρίως από Παιδεία-Υγεία), απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, ατομικές συμβάσεις των 350 ευρώ και κατάργηση της πενθήμερης δουλειάς.
Ο Σόιμπλε έρχεται στις 18 Ιουλίου με σκοπό, εκτός από την στήριξη του νέου κυβερνητικού σχήματος, να προωθήσει τα συμφέροντα του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Γιατί μπορεί ΕΕ και ΔΝΤ να συμφωνούν στα μέτρα εξαθλίωσης του λαού, αλλά ο μεταξύ τους ανταγωνισμός οξύνεται. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν νέο κούρεμα του ελληνικού χρέους σε βάρος των γερμανικών τραπεζών, ενώ οι Γερμανοί διαρκή επιμήκυνσή του.
Το ντόπιο κεφαλαίο, με στόχο τη διασφάλιση της κυριαρχίας του πάνω στην εργατική τάξη και το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες της, είναι αποφασισμένο να δώσει γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές με αντάλλαγμα την πολιτική και οικονομική τους στήριξη. Όμως το ξεπούλημα-παραχώρηση του δημόσιου πλούτου, η εκμετάλλευση πιθανών ενεργειακών κοιτασμάτων, το πέρασμα αγωγών (TAP) αφορούν πολύ μεγαλύτερο εύρος από τα σύνορα της χώρας και την οικονομική τους διάσταση. Έχει να κάνει με το γεωστρατηγικό έλεγχο ολόκληρης της περιοχής (Βαλκάνια - Μ. Ανατολή).
Μέσα στο κουβάρι των ανταγωνισμών εντείνεται η φασιστικού τύπου επιβολή μέτρων (επιστρατεύσεις, κλείσιμο ΕΡΤ, καταστολή, περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων) για να υλοποιείται κάθε φορά αυτή η πολιτική.
Παρ' όλες τις δυσκολίες ο λαός αντιστέκεται και δημιουργεί ρήγματα σε κυβερνητικό επίπεδο! Η λαϊκή κινητοποίηση και η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων αποτελεί αγκάθι στις επιδιώξεις τους. Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος που μπορεί να δώσει διέξοδο στα συμφέροντα της εργατικής τάξης.
Ο δικός μας δρόμος δεν έχει ανάγκη από προστάτες. Δεν υποτάσσεται στα συμφέροντα κάποιου ξένου δυνάστη. Δεν ταυτίζεται με τις επιδιώξεις του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστή. Βρίσκεται έξω από την ΕΕ, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ. Δεν επιδιώκει καμία δεξιά ή «αριστερή» διαχείριση της. Είναι κόντρα σε ένα σύστημα που έχει σαπίσει και ωθεί τους εργαζόμενους στην ανεργία και τη ξενιτιά.
Αυτό το δρόμο έχουν ξεκινήσει να τον περπατούν και άλλοι λαοί, από την Τουρκία και την Αίγυπτο ως τη Βραζιλία. Συνειδητοποιούν τη δύναμή τους, οργανώνονται και στοχεύουν πολιτικά, διεκδικώντας τη ζωή τους.
Μέσα από την σύγκρουση με τα ντόπια και ξένα αφεντικά θα ισχυροποιηθούν και άλλο οι αγώνες του λαού, φέρνοντας νίκες και προοπτική.

 ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΟΪΜΠΛΕ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ 18:30  

  πλ. Κλαυθμώνος
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 Ιουλίου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΛΑΡΙΣΑΣ

0
Η Ταξική Πορεία καταγγέλλει την ηγεσία του Εργατικού Κέντρου Λάρισας που πραξικοπηματικά εμπόδισε αντιπροσωπεία της ΕΛΜΕ Λάρισας να τοποθετηθεί στην απεργιακή συγκέντρωση της Τρίτης 16 Ιουλίου στην κεντρική πλατεία φιμώνοντας έτσι τον κλάδο των καθηγητών ο οποίος το προηγούμενο διάστημα έδειξε την αγωνιστικότητά του και την διάθεσή του να έρθει σε ρήξη με την πολιτική της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που στέλνουν το λαό στην ανεργία και τη φτώχεια
Επίσης καταγγέλουμε τις τραμπούκικες ενέργειες της “περιφρούρησης” της πορείας του ΠΑΜΕ (περιφρούρηση της πορείας από ποιον άραγε;) που επιτέθηκαν με ύβρεις και σπρωξίματα σε συναγωνίστρια την ώρα που μοίραζε την προκήρυξη της Ταξικής Πορείας στην απεργιακή συγκέντρωση, θεωρώντας πως η πλατεία και η απεργία έχουν κινηματικούς ιδιοκτήτες.
Ο δρόμος της περιχαράκωσης και του απομονωτισμού που έχουν εδώ και χρόνια διαλέξει οι ηγεσίες των ΚΚΕ-ΠΑΜΕ, διασπούν το κίνημα. Τέτοιες τραμπούκικες και αντιδημοκρατικές πρακτικές δεν χωράνε και όποιος τις δοκιμάζει θα βρίσκει απέναντί του το λαϊκό κίνημα. Το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι εύφορο έδαφος για το σύστημα να πετύχει την περαιτέρω αποσυγκρότηση του λαού.
Ως Ταξική Πορεία έχουμε την άποψη πως μονόδρομος για την απάντηση αυτής της αντιλαϊκής λαίλαπας που εξαπολύεται από τους ξένους ιμπεριαλιστές και τη ντόπια αστική τάξη, είναι η συγκρότηση της εργατικής τάξης και του λαού μέσα από την κοινή δράση για να φτιαχτεί έτσι ένα κίνημα αντίστασης και ανατροπής.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΑΣ: Να διαδηλώσουμε μαζικά ενάντια στην επίσκεψη Σόϊμπλε

0
Την Πέμπτη 18 Ιουλίου έρχεται στη χώρα μας ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο εκπρόσωπος του γερμανικού ιμπεριαλισμού, όπως έκανε και η Μέρκελ τον προηγούμενο Οκτώβρη, έρχεται για να στηρίξει τη νέα αντιλαϊκή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να επιθεωρήσει την πορεία υλοποίησης τής βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων ΕΕ και ΔΝΤ, να απαιτήσει την πλήρη εφαρμογή όλων των αντεργατικών μέτρων (απολύσεις στο δημόσιο, κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και κοινωνικών υποδομών), αλλά και να μεσολαβήσει υπέρ του γερμανικού κεφαλαίου για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας.
Η επίσκεψη αυτή γίνεται σε μία κρίσιμη για το αστικό πολιτικό σύστημα περίοδο, όπου οι τελευταίοι κλυδωνισμοί σαν αποτέλεσμα του κλεισίματος της ΕΡΤ και της απόλυσης των 2.600 εργαζομένων της ξεσήκωσαν μαζικές λαϊκές αντιδράσεις και βραχυκύκλωσαν την κυβερνητική συνοχή με την απόσπαση του «αδύναμου κρίκου» (ΔΗΜΑΡ). Αλλά και σε μια περίοδο εκδήλωσης των λαϊκών αντιστάσεων ενάντια στο νέο πολυνομοσχέδιο-σφαγείο και τις μαζικές απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων στο Δημόσιο.
Η επίσκεψη-επιθεώρηση Σόϊμπλε έρχεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερα τα δεσμά της εξάρτησης από την ιμπεριαλιστική ΕΕ και ειδικότερα από την Γερμανία, σε μία περίοδο όπου οξύνεται ο ενδοϊμπεριαλστικός ανταγωνισμός με την αποκάλυψη των παρακολουθήσεων Ευρωπαίων από τις μυστικές αμερικάνικες υπηρεσίες, τους ενεργειακούς αγωγούς αλλά και την αντιπαράθεση με το ΔΝΤ για την ασκούμενη πολιτική της ΕΕ και της Γερμανίας.
Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην εύφλεκτη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου δεν προμηνύει τίποτα καλό για τους λαούς και ήδη ο λαός της Συρίας πληρώνει μεγάλο φόρο αίματος, όπως προηγούμενα ο λαός της Λιβύης. Για τους λαούς της περιοχής το δρόμο δείχνουν οι μαζικές διαδηλώσεις του Τούρκικου και του Αιγυπτιακού λαού ενάντια στα ντόπια αντιδραστικά καθεστώτα. Η αφύπνιση των λαών και η διεθνιστική αλληλεγγύη τους αποτελούν τον πραγματικό αντίπαλο στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς και τις επεμβάσεις που απειλούν χώρες και λαούς με ποταμούς αίματος και ανείπωτες συμφορές.
Η ΠΑΑΣ καλεί το λαό να εκφράσει μαζικά τις αντιιμπεριαλιστικές διαθέσεις τους ενάντια στον ερχομό του Σόιμπλε στη χώρα μας.
Να βάλουμε φραγμό στο σοβινισμό, την πατριδοκαπηλεία και το ρατσισμό των αντιδραστικών και φασιστικών δυνάμεων που θα βρουν ευκαιρία με την επίσκεψη Σόϊμπλε να εκδηλώσουν τον «αντιγερμανισμό» τους, καλύπτοντας την υποταγή τους στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Να εκφράσουμε την απόφασή μας ότι δεν θα υποταχθούμε στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και την πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης του συστήματος. Θα αντισταθούμε και θα διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στη ζωή και τη δουλειά, θα παλέψουμε ενάντια σε κάθε ιμπεριαλιστή προστάτη.

 Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013
Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συγκέντρωση στη Σάμο σήμερα στις 7:00 μ.μ.

0
ΚΑΤΩ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ

Όλοι στη συγκέντρωση – συλλαλητήριο την Τετάρτη 17 – 7 - 2013, στις 7.00 το απόγευμα στην πλατεία Πυθαγόρα στο Βαθύ, να απαιτήσουμε την απόσυρση του πολυνομοσχεδίου.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΣΑΜΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΣΑΜΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΔΟΥ του νομού ΣΑΜΟΥ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Διαδήλωση σε λίγο κατά της επίσκεψης Σόιμπλε στα Χανιά

0
Ο εκπρόσωπος του γερμανικού ιμπεριαλισμού Β. Σόιμπλε επισκέπτεται σήμερα Πέμπτη 18 Ιούλη τη χώρα με στόχο να ελέγξει και να ενισχύσει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση για λογαριασμό της τρόικα.
ΗΠΑ και Γερμανία και όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα συγκρούονται για αντιτιθέμενα συμφέροντα, μα ομονοούν για την ένταση της εκμετάλλευσης του κόσμου της δουλειάς και για τη λεηλασία των εξαρτημένων χωρών.
Ο Β. Σόιμπλε είναι ανεπιθύμητος και η επίσκεψή του πρέπει ν’ αντιμετωπίσει τη λαϊκή κατακραυγή στο πλαίσιο της λαϊκής πάλης για την υπεράσπιση της ζωής και του δίκιου των ανθρώπων της δουλειάς στη χώρα μας.
Όλοι σήμερα στις 6.30 το απόγευμα στην πλατεία της Αγοράς στη συγκέντρωση καταγγελίας της επίσκεψης Σόιμπλε.

ΧΑΝΙΑ 17- 7 - 2013
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιάννενα: Σήμερα στις 7:30 συγκέντρωση στην ΕΡΤ και συλλαλητήριο για να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο.

0
Μετά από πρόταση της ΕΛΜΕ - μοιράστηκε κάλεσμα σήμερα το πρωί στο κέντρο της πόλης - αποφασίστηκε:

Σήμερα στις 7:30 όλοι στην ΕΡΤ για να πραγματοποιηθεί συλλαλητήριο ενάντια στην ψήφιση του πολυνομοσχεδίου.


Κοινός αγώνας εργαζομένων ενάντια στις απολύσεις και στη φτώχεια

Να οργανώσουμε την αντίστασή μας απέναντι στην επίθεση του συστήματος
Εργαζόμενοι, άνεργοι, λαός και νεολαία να βγούνε στο προσκήνιο
Οχι στις εκλογικές αυταπάτες
Οχι στους σωτήρες
Οχι στην ανάθεση των αγώνων σε ειδικούς
Στο δρόμο λαέ μπορείς να τους νικήσεις

πηγή: Ταξική Πορεία Ιωαννίνων
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ