Οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση στα Χανιά

Μπορεί σαν νέοι να μην έχουμε ζήσει πολλά χρόνια, αλλά μπορούμε να δούμε την πραγματικότητα. Είδαμε τους μισθούς ή τις συντάξεις των γονιών μας, αν δεν είναι άνεργοι, να πετσοκόβονται και να ξαναπετσοκόβονται. Την ίδια στιγμή κλείνουν σχολεία και σχολές, ενώ αυτά που μένουν ανοιχτά γίνονται όλο και πιο αφιλόξενα για εμάς. Βλέπουμε να βάζουν όλο και πιο νέους φόρους οι ίδιοι που κλείνουν τα νοσοκομεία και καταργούν οτιδήποτε δωρεάν. Είδαμε και αρκετούς πολέμους, με τα βομβαρδιστικά των φονιάδων, μάλιστα, να ακούγονται από τα σπίτια μας. Και αντιλαμβανόμαστε ότι η προοπτική που μας υπόσχονται είναι ακόμα χειρότερη.
Σίγουρα θα έχουμε αναρωτηθεί, που οφείλονται όλα αυτά. Θα έχουμε ακούσει για ξεπεράσματα της κρίσης, για βιωσιμότητες του χρέους και άλλα τέτοια ακαταλαβίστικα. Εκτός από ακαταλαβίστικα είναι και ψέματα για να αποπροσανατολίσουν εμάς και τους εργαζόμενου. Η αλήθεια είναι ότι το κεφάλαιο, μέσα και έξω από τα σύνορα, θέλει περισσότερη εκμετάλλευση. Και επειδή ξέρουν ότι μόνο με ψέματα δεν θα το πετύχουν, χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο τη βία του κράτους που φασιστικοποιείται συνεχώς.
ΜΑΤ και δακρυγόνα, περιορισμός και απαγόρευση διαδηλώσεων, διώξεις αγωνιστών και προφυλακίσεις χωρίς καν δίκες και παράλληλα καθαγιασμός και χρήση κάθε φασιστοσυμμορίας.
Όμως δεν βλέπουμε μόνο την επίθεση του συστήματος. Βλέπουμε σε ολόκληρο τον κόσμο λαούς να ξεσηκώνονται, με πιο πρόσφατα παραδείγματα τη γειτονική Τουρκία και τη Βραζιλία. Και στη χώρα μας είδαμε, τους τελευταίους μήνες, ολόκληρους κλάδους εργαζομένων να βγαίνουν στο δρόμο. Βλέπουμε και το λαό της Χαλκιδικής να υπερασπίζεται τη γη του, από τα ντόπια και τα ξένα αρπαχτικά. Είδαμε και τον ξεσηκωμό του λαού ενάντια στο κλείσιμο της ΕΡΤ και στις απολύσεις.
Εμείς ως νεολαίοι δεν μπορούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα για αυτά τα πράγματα. Να έχουμε ξεκάθαρο ότι μόνο με τους αγώνες μας μαζί με το λαό μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δίκια μας. Αυτός ο δρόμος δεν θα είναι και ο πιο εύκολος, αλλά είναι αναγκαίος αν δεν θέλουμε να ζήσουμε σαν δούλοι. Για αυτό χρειάζεται να συζητήσουμε για τις σπουδαίες μάχες που έχουμε μπροστά μας και για το πώς θα συμβάλουμε σε αυτές.