 |
| Από την περσινή διαδήλωση στη ΔΕΘ |
Είναι η συγκυβέρνηση του Σαμαρά, που έδωσε εξετάσεις στην ιμπεριαλιστική τρόικα, βύθισε το λαό στην φτώχεια και τον οδηγεί σε μαζική εξαθλίωση με την λιτότητα, τις απολύσεις, την ανεργία, την διάλυση υγείας-παιδείας-κοινωνικής ασφάλισης. Με καθημερινή πολιτική της, την καταστολή των αντιστάσεων, το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία, στη συγκέντρωση και στην διαδήλωση. Με την φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής να γίνεται καθεστώς και την συζήτηση για τα άκρα, να βάζει στην ίδια ζυγαριά τους εγκληματίες της ΧΑ με τα αγωνιζόμενα τμήματα του λαού.
Είναι οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, που πάνω από τρεις δεκαετίες υπηρετούν το σύστημα της εκμετάλλευσης, που όσο σφίγγουν τα δεσμά εξάρτησης της χώρας από τους ιμπεριαλιστές, τόσο διαλαλούν το ξεπούλημα σε ΗΠΑ και ΕΕ και αποδέχονται όλους τους σχεδιασμούς που υποθηκεύουν το μέλλον του λαού και τον πλούτο της χώρας. Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας τους ιμπεριαλιστές, δεν διστάζει να εκθέτει το λαό σε μεγαλύτερους κινδύνους, παραχωρώντας γη και ύδωρ για να προχωρήσουν τα δολοφονικά σχέδια τους στην Συρία.
Είναι οι ιμπεριαλιστές (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία και άλλοι) που όσο βαθαίνει η κρίση του συστήματός τους, παραμερίζουν τους ανταγωνισμούς τους και ενώνονται σε έναν στόχο, στην εξαθλίωση των λαών. Κλιμακώνουν την επιθετική τους πολιτική, καταληστεύουν λαούς και απειλούν να τους μετατρέψουν σε κρέας για κανόνια στην Συρία σήμερα, όπως στην Λιβύη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και στην Γιουγκοσλαβία προηγούμενα. Η τρόικα και οι ντόπιες αστικές δυνάμεις εξαπολύουν αμείλικτη ταξική επίθεση ενάντια στον εχθρό λαό, για να επαναθεμελιώσουν την ιμπεριαλιστική-καπιταλιστική κυριαρχία χωρίς τα βαρίδια των λαϊκών κατακτήσεων.
Δεν θα μείνουμε θεατές!
Αυτή η επίθεση του συστήματος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της εξάρτησης θα σταματήσει μόνο με την ανάπτυξη ενός μαζικού λαϊκού κινήματος που θα βάλει φραγμό στα βάρβαρα μέτρα, θα διεκδικήσει το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή, θα βάλει στόχο την αποτίναξη των ιμπεριαλιστικών δεσμών και θα ανοίξει τον δρόμο της συνολικής ανατροπής του.
Έχοντας ξεκάθαρο ότι τα δικά μας συμφέροντα, της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, θα προωθηθούν μέσα από την σύγκρουση με την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό. Αναγνωρίζοντας εχθρούς και φίλους, να απορρίψουμε τις εκλογικές αυταπάτες και τις λογικές της ανάθεσης, να αφήσουμε στην άκρη τους κυβερνητικούς και ρεφορμιστές εργατοπατέρες, να συγκροτήσουμε το μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης, για να αναμετρηθούμε με το σύστημα της εκμετάλλευσης.
Σ’ αυτή τη κατεύθυνση η Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία θα συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις, στην συγκρότηση του μετώπου αντίστασης, στην στήριξη των αντιστάσεων, στην ανάπτυξη αγώνων με διάρκεια και αποφασιστικότητα.
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
http://p-a-a-s.blogspot.gr/ Σεπτέμβρης 2013
5 σχόλια:
εγώ πάντως 500 χλμ , για να πάω σε ... άλλη πορεία , δεν τα κάνω .
δεν είναι η μάχη της πλατείας το πρόβλημα , είναι και αυτό , αλλά είναι αποτέλεσμα .
το μήνυμα του διαχωρισμού , της " καταγγελίας " ( κάμποσες φορές και χωρίς εισαγωγικά )της αντίφασης της συνείδησης των εργαζόμενων και της νεολαίας , περνάει , εγγράφεται , παθητικοποιεί , καλεί τον κόσμο σε μια " άλλη " ανάθεση επαναστατική και αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική και ότι θες .
η αντίδραση από κάτω είναι η αδιαφορία και ο ατομισμός , η ηττοπάθεια , και η εκλογική αναμονή .
τότε είναι που το θεωρητικό σχήμα της " επαναστατικής πολιτικοποίησης " του αγώνα , των συνδικάτων κλπ , καταγγέλλει αυτό που , με άλλους σε πρώτο ρόλο , διαμόρφωσε , δηλαδή την εκλογική αναμονή .
η ανάδραση από τους χώρους είναι αρνητική , γιατί η λογική του διαχωρισμού το είχε πάρει σαν σταθερά του προβλήματος .
η αντίδραση της καμαρίλας του αριστερισμού στην αρνητική ανάδραση είναι ... ο ακόμα μεγαλύτερος εγκλεισμός στον "χώρο" , η ιδεολογικοποίηση της μεγαλοστομίας και της μειοψηφικότητας .
η αδυναμία άρθρωσης μιας γραμμής αμφισβήτησης του κοινωνικού ρόλου και του κεφαλαίου εκεί που η ηγεμονία ριζώνει ( ακόμα και σε περιόδους που αυτή παρουσιάζει βαθιές ρωγμές ) και μιας πολιτικής γραμμής συνοχής ενός εναλλακτικού κοινωνικού μπλοκ αντίστασης στον νεοφιλελέυθερο ιμπεριαλιστικό μονόδρομο , τότε είναι που δεν αντιμετωπίζεται σαν αυτό που είναι , δηλαδή ήττα του εργατικού κινήματος , αλλά σαν εφαλτήριο για την επανάσταση .
Έστω για την αντεπίθεση . Μπορεί και την αντίσταση .
Ποια η διαφορά ?
Πιο σωστά , ποια η διαφορά που μπορεί η κάθε επαναστατική οργάνωση να πείσει μέσα στους χώρους , ότι άλλο η αντεπίθεση , άλλο η αντικαπιταλιστική " επανάσταση " και άλλο η αντίσταση ?
Στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία του " δεν θα σηκωθεί κάτι " , καμία απολύτως .
Δεν είναι μόνο οι πυροσβεστικές 48 ώρες , είναι και ο διαχωρισμός από τον κόσμο .
Μετά ψάχτε να βρείτε , ποιοι πρόεδροι ΕΛΜΕ προσκείμενοι στις Παρεμβάσεις , έκαναν " πραξικόπημα " .
Εύκολο είναι . Κατά πάσα πιθανότητα , στην Καμάρα θα τους βρείτε ...
" κάποιος σύντροφος "
Είναι φανερό από τα πολλά σχόλια σου στο μπλογκ ότι είσαι ενάντια στην θεωρία του υποκειμενικού παράγοντα, ενάντια στην πρωτοπορία, στο κόμμα, στην παράταξη. Μας τα έχεις πει πολλές φορές αυτά.
Νομίζεις όπως και όλοι οι μεταμοντέρνοι "ευρωμαοϊκοί", οπαδοί της "Νέας Αριστεράς" κτλ ότι η καθοδήγηση του λαού από τους κομμουνιστές είναι κακό πράγμα, μην πω ότι είναι αυτό που φταίει για την ήττα κομμουνιστικού κινήματος. "Αμεσοδημοκρατία", "ανεξαρτησία" (από κομματικές γραμμές) και λοιπές μικροαστικές φανατασιώσεις του 18ου αιώνα...
Τουλάχιστον κάνε μας τη χάρη να μην προσβάλλεις την κομμουνιστική ιδεολογία και το μαρξισμό υποτίθεται προασπίζοντας το Λένιν, το Βελουχιώτη, τον Τσε και άλλους τέτοιους!
Είναι πολύ απλό: για τους κομμουνιστές η ιδεολογία δεν μπορεί να παραχθεί αυτόνομα και αυτόματα μέσα σε έναν κοινωνικό χώρο, είναι χρέος του κομμουνιστικού κόμματος να την εισάγει και να την μετατρέψει σε γραμμή των μαζών. Η διαλεκτική λέει ότι υπάρχουν δυο πλευρές σε μια αντίθεση -εσείς εξαφανίζεται την μία πλευρά.
Αλλο πεδιο εφαρμογης εχει η πολιτικη κ αλλο η ψυχαναλυση... Κ εκφραζονται ενιοτε απο διαφορετικες ιστοσελιδες... Αυτο καλο ειναι να το εχουμε υπ' οψιν......
Να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Για το ΚΚΕ(μ-λ) το ζήτημα των συγκεντρώσεων και των προσυγκεντρώσεων ουδέποτε υπήρξε αρχειακό ζήτημα και μάλιστα το έχει πολλάκις δηλώσει. Παραδείγματως χάρη για άλλες δυνάμεις είναι αρχειακό ζήτημα με ορισμένους να θέλουν πάντα ξεχωριστή συγκέντρωση (και όχι προσυγκέντρωση) αλλά και πορεία σε σχέση με τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ κι άλλους το αντίθετο. Προφανώς για την επιλογή που κάνει κάθε φορά βάση της εκτίμησης της εκάστοτε συγκυρίας κρίνεται.
Όσον αφορά στη ΔΕΘ, να θυμήσουμε πως κάποτε καλούσε ΜΟΝΟ το εξωκοινοβούλιο με συγκέντρωση στην Καμάρα. Να υπενθυμίσω επίσης πως ενώ το ΚΚΕ(μ-λ) επέλεγε ορισμένες φορές προσυγκέντρωση Καμάρα και συγκέντρωση στο Εργατικό Κέντρο, οι υπόλοιπες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής (που συμμετείχαν στην ξεχωριστή συγκέντρωση εννοώ) πάντα δορυφοροποιούνταν γύρω από το ΝΑΡ το οποίο επίσης ήταν ξεκάθαρο στο ζήτημα περί ξεχωριστής συγκέντρωσης και πορείας.
Εξαίρεση υπήρξε μια φορά με την ΑΡΑΣ να ακολουθεί (δεν το λέω με την έννοια του ακολουθητισμού, αλλά με την έννοια της πολιτικής συμφωνίας) το ΚΚΕ(μ-λ). Το αποτέλεσμα ήταν οι υπόλοιποι σύντροφοι των ΑΡΑΣιτών, δηλαδή αυτοί με τους οποίους συμμετείχαν σε κοινά σχήματα (ΕΑΑΚ κτλ) να τους την έχουν στημένοι στο συντριβάνι και με το που ανέβηκαν τα μπλοκ ΚΚΕ(μ-λ) και ΑΡΑΣ από την Αγγελάκη να αρχίσουν συνθήματα με στόχο την ΑΡΑΣ. Εάν θυμάμαι καλά από τη δημιουργία της ΕΝΑΝΤΙΑ κι έπειτα το κομμάτι της ΕΝΑΝΤΙΑ επέλεγε συμμετοχή στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου χωρίς βέβαια να εξηγήσουν οι σύντροφοι γιατί μέχρι τότε η επιλογή της Καμάρας και μόνο ήταν η ορθή και μετά αυτή του Εργατικού Κέντρου. Μέχρι το 2006 δηλαδή η σωστή επιλογή είναι η Καμάρα και μετά η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, βέβαια στην Αθήνα στηρίζουμε Μουσείο και όχι Πεδίο του Άρεως....
Ενώ όμως το ΚΚΕ(μ-λ) μπορεί να κριθεί για την εκάστοτε τακτική επιλογή του, οι διάφοροι που κάποτε γίνονται φανατικοί της καθαρότητας και κάποτε υπερθεματίζουν το γιατί πρέπει να κολυμπήσουν σαν ψάρι στο νερό, λειτουργούν λες και κάθε φορά έχουν το αλάθητο του Πάπα, χωρίς να σταθούν κριτικά στο τι έλεγαν την προηγούμενη χρονιά και που όταν το ΚΚΕ(μ-λ) έλεγε πως αυτό είναι ζήτημα τακτικής ουδής συμφωνούσε, ή τουλάχιστον κανείς δεν το έλεγε ανοιχτά. Επίσης ενώ υπήρξαν περιπτώσεις όπου η επιχειρηματολογία ήταν να πάμε εκεί που είναι οι μάζες, και οι μάζες έχαναν το ραντεβού τους με την ιστορία, δεν υπήρξε καμιά αυτοκριτική για τη λαθεμένη τους εκτίμηση. Δηλαδή ζητάμε πάντα τα ρέστα από τον άλλο κι εμείς κάνουμε ότι θέλουμε, όποτε θέλουμε και λογαριασμό δεν δίνουμε.
Κυριακή κοντή γιορτή, θα δούμε τι θα γίνει και στην Καμάρα, και στο Αγ. Βενιζέλου και στην Αριστοτέλους. Μακάρι να είναι τόσο πυκνός ο κόσμος που να ενωθούν οι τρεις προσυγκεντρώσεις πριν καν ξεκινήσουν οι πορείες.
Ας κρατήσουμε τα πυρά μας για την επόμενη μέρα. Η πορεία θα τελειώσει και θα υπάρξει χρόνος για απολογισμούς και κριτικές, που θα πατάνε και σε μια επιβεβαίωση ή μη των απόψεων από την ίδια την πραγματικότητα.
Σ jm δεν θα φλυαρησω , αυτο το προ που προσθέτεις στην συγκεντρωση , αν υπήρχε και στην αναρτηση , και στην ουσία της Καμαρας , μπορεί να είχαμε αλλη κουβέντα .
Σ αλεπού αυτά που λες έχουν σχέση με διαλεκτική , καθοδήγησή Άρη Λένιν και τσε
οσο η Καμαρα με το Μουσειο . Λιγο δηλ . Το οτι δεν λεω καθολου , ειναι διαλεκτικη . Χρειαζομαστε διαχωρισμο , μεσα στην ταξη και τους εργαζομενους , οχι βασει πολιτικων μπλοκ . Οι κομμουνιστες δεν ειναι με την " επαναστατικοποιηση των συνδικατων " .Ειναι με την οξυνση των αντιθεσεων και την πολιτικη δουλεια . Η ιδεολογια εγγραφεται με πρακτικες των μαζων . Οι κομμουνιστες εκτιμουν σε ποιες πρακτικες μπορουν να φτασουν οι μαζες , για την οξυνση των αντιθεσεων . Οταν η εκτιμηση οδηγει σε μαζικες πρακτικες , οξυνση των αντιθεσεων και ιδεολογικα αποτελεσματα , αυτο που οι μαζες μεταφραζουν απο την εκτιμηση των κομμουνιστων ειναι η γραμμη μαζων .
" κάποιος συντροφος "
Δημοσίευση σχολίου