Σε αυτό συμβάλει και η πρόταση για ...24ωρη το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτώβρη. Στο όνομα της προετοιμασίας και της ενημέρωσης πάντα! Λες και δεν έχουν υπάρξει στο (πολύ κοντινό μας) παρελθόν απεργίες που κηρύχτηκαν "τελευταία στιγμή", που ήταν μαζικότατες με συλλαλητήρια που ταρακούνησαν το πολιτικό σύστημα. Λες και ήταν κακό να κατέβει στα συλλαλητήρια ένας κόσμος που θέλει, έστω και τελευταία στιγμή.
Άραγε τα "ταξικά συνδικάτα", όλων των αποχρώσεων σε όποιο "μέτωπο" ή "συντονισμό" και αν ανήκουν, γιατί δεν έβγαλαν έγκαιρα αποφάσεις και γιατί δεν προετοίμασαν το κόσμο τους να συμμετέχει στην απεργία κόντρα στις αποφάσεις και τις διαθέσεις των ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ; Πάλι δεν ήταν ώριμα τα πράγματα; Πάλι δεν τραβάει ο κόσμος; Είδαμε και βλέπουμε εκεί που τραβάει ο κόσμος τι κάνουν οι "ταξικοί" συνδικαλιστές!
Αλλά είπαμε. Μέχρι πριν δυο χρόνια δεν μας έκαναν οι 24ωρες. Μετά δεν μας έκαναν οι 48ωρες. Δεν μας έκαναν οι εξεγέρσεις της νεολαίας, δεν μας έκαναν οι "πλατείες". Τώρα δεν μας κάνουν οι απεργίες διαρκείας! Αν δεν είναι "πολιτικές γενικές απεργίες". Είτε για τη πτώση της κυβέρνησης, είτε για να έρθει μια ...άλλη εξουσία, είτε για να φέρουν την αστάθεια του συστήματος και τη μετάβαση σε κάτι ακόμη πιο αόριστο από τα προηγούμενα. Είδαμε και στις περιόδους αστάθειας τι έκαναν αυτοί που την "επιδίωκαν". Ζητούσαν εκλογές! Και έτσι η αστάθεια πήγε περίπατο.
Η ανατροπή πολιτικών είναι λίγη, δεν βοηθάει τους εργαζόμενους να νοιώσουν τη δύναμή τους, να αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους, να βρουν το δρόμο της οργανωμένης ταξικής πάλης που θα αντιστέκεται στις απανωτές επιθέσεις, που θα διεκδικεί μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα, που θα ανατρέπει πολιτικές. Έτσι μας λένε.
Όχι! Δεν φτάνουν αυτά! Είναι λίγα! Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει πρώτα ότι ο καπιταλισμός είναι παντοδύναμος, ότι και να κερδίσει κάτι αργά ή γρήγορα θα του το πάρει πίσω. Γι' αυτό πρέπει να παλέψει για μια άλλη κυβέρνηση, για μια άλλη εξουσία, αλλιώς μέχρι να καταλάβει, και φυσικά μέχρι να σηκωθεί από τον καναπέ του, θα πρέπει να αρκείται σε ντουφεκιές, 3ωρες, 4ωρες, 24ωρες άντε και 48ωρες κάνα μήνα μετά, στη καλύτερη περίπτωση, αφού περάσει η κυβέρνηση ότι θέλει! Και αν ο κόσμος θέλει κάτι άλλο θα έρχονται οι ώριμοι, αυτοί που ξέρουν και έχουν φάει τη ταξική πάλη με το κουτάλι, να του πουν ότι κακώς θέλει αλλά αν παρ' όλα αυτά δώσει τη μάχη του να του πουν "εγώ στα έλεγα"! Αν δεν είναι νικηφόρα.
Γιατί αν είναι τότε θα του πουν "είδες που στα έλεγα" υπενθυμίζοντάς του βέβαια ότι αυτό δεν αρκεί. Αν δεν τους ψηφίσει βεβαίως!
Ο κόσμος και έτοιμος είναι και ξέρει τι του συμβαίνει. Καταλαβαίνει ότι αυτά που του συμβαίνουν είναι πολιτικά και ότι πρέπει να δώσει την απαραίτητη πολιτική απάντηση. Δεν έχει εμπιστοσύνη όμως πρωτ' απ' όλα στις δυνάμεις του. Ακόμη!
Δεν εμπιστεύεται τις πολιτικές δυνάμεις που υποτίθεται ότι είναι μαζί του. Και καλά κάνει! Γιατί βλέπει ότι όπου πάει να κουνηθεί, έστω και στη λογική της ματαιότητας, έστω και στη λογική της έτσι κι αλλιώς ήττας, έστω για το γαμώτο, έτσι για να μην πέσουμε αμαχητί, αυτές οι πολιτικές δυνάμεις του κουνάνε το δάχτυλο ότι δεν είναι ώριμος! Γιατί έτσι γουστάρουν αυτές! Γιατί αυτές πρωτ' απ' όλα έχουν υποταχθεί στη λογική της συνευθύνης του κόσμου, έχουν υποταχθεί στους συσχετισμούς και δεν πιστεύουν στις δυνατότητες του λαού. Δεν πιστεύουν καν στο ρόλο της πρωτοπορίας!
Τα πράγματα όμως ζορίζουν. Και ζορίζουν πολύ. Κάποια στιγμή αυτός ο κόσμος, ο λαός, θα είναι στους δρόμους ξανά και μαζικά. Όσο και να προσπαθεί η εξουσία να κρατάει το κλίμα "ήρεμο" δεν θα της βγει για πολύ ακόμα, γιατί απλά δεν πάει άλλο. Θα αρχίσει να αποκτάει εμπιστοσύνη στη δύναμη της δικής του οργάνωσης και θα βρει το τρόπο να στήσει την πολιτική δύναμη που θα είναι πραγματικά δική του. Όπως τότε, παλιά, που ακόμη δεν ήξερε ακόμη τι σημαίνει σοσιαλισμός!
Και τότε ο καθένας μας και η κάθε οργανωμένη δύναμη θα πρέπει να πάρει ξεκάθαρη θέση. Δεν θα χωράνε πια ούτε τα "κάτω η κυβέρνηση" ούτε οι επαναστάσεις χωρίς σπασμένα τζάμια. Ούτε οι "υπεύθυνες" προτάσεις και στάσεις.
Τότε πράγματι θα πρέπει να αποφασίσουν κάποιοι αν θα είναι ή με το κεφάλαιο ή με το λαό.
Μέση οδός δεν θα υπάρχει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου