Πως αντιμετωπίζεται ο φασισμός και η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής;

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα αποτέλεσε αφορμή για το ξέσπασμα πολλών αντιφασιστικών διαδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα. Δεκάδες έγιναν, σχεδόν καθημερινά. Διαδηλώσεις που σε πολλές περιπτώσεις αντιμετώπισαν την κρατική καταστολή δείχνοντας ξεκάθαρα ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος του συστήματος που εξέθρεψε τη Χρυσή Αυγή χρησιμοποιώντας τη ως απαραίτητο συμπλήρωμα στα πλαίσια της γενικότερης φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής αυτού του τόπου. Η μαζικότητα των κινητοποιήσεων αυτών και η μεγάλη συμμετοχή νεολαίας δείχνει ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν.
Δεν είμαστε από αυτούς που θα στρουθοκαμηλίσουν και θα κάνουν πως δεν βλέπουν ότι ο ρατσισμός, ο εθνικισμός με τις διάφορες μορφές του, ακόμη και φασιστικές αντιλήψεις δεν έχουν ποτίσει τη συνείδηση πολλών εργαζόμενων του τόπου μας. Τα φαινόμενα αυτά, και στην οργανωμένη τους μορφή, πάντα υπήρχαν στην ιστορία μας και ανάλογα με το επίπεδο του κινήματος άλλοτε "λούφαζαν" και άλλοτε έβγαιναν στην επιφάνεια για να παίξουν το ρόλο του αποπροσανατολισμού και κυρίως του παρακρατικού τρομοκράτη απέναντι στο λαό και την αριστερά.
Η Χρυσή Αυγή είναι ίσως η πιο κραυγαλέα περίπτωση μιας και δεν βγαίνει "απλά" ως μια ακροδεξιά εθνικιστική οργάνωση αλλά ως μια ξεκάθαρα ναζιστική οργάνωση με ιδεολογικούς της μέντορες τους Γερμανούς ναζί. Διακηρύττει ανοιχτά, απειλώντας μέχρι και ζωές, το ρατσιστικό της μίσος και ότι στόχος της είναι καθαρίσει ο τόπος από οτιδήποτε ενοχλεί την εξουσία. Για του λόγου το αληθές και για όσους το αμφισβητούν ακόμη ας δουν την ιδεολογική βιβλιοθήκη του Μετώπου Γυναικών της. Πέρα από το καταστατικό της που δημοσίευσε η Εφημερίδα των Συντακτών.  Όσο και αν προσπαθεί η ίδια να το κρύψει, όσο και αν προσπαθούσαν τα ΜΜΕ να της φτιασιδώσουν το "αντισυστημικό" προσωπείο δεν ήταν και δεν είναι εύκολο να κρυφτεί.
Πολλά θα μπορούσαμε να γράψουμε για τη Χρυσή Αυγή, για την ιστορία της, για το πως κατά καιρούς έπαιζε το ρόλο του αγανακτισμένου πολίτη, για το πως αναδείχθηκε από το σύστημα, για το γιατί κατάφερε να πείσει τμήματα νεολαίας, μικροαστών αλλά και εργαζόμενων, αλλά και για το γιατί σε αυτή τη φάση το ίδιο το σύστημα αποφάσισε να την "κοντύνει" αρπάζοντας, κυριολεκτικά, την ευκαιρία από τη δολοφονία του Πέτρου Φύσσα.
Πολλά πρέπει όμως να συζητήσουν και οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα. Οι δυνάμεις της αριστεράς. Γιατί αν κάτι ακόμη αναδείχθηκε αυτές τις ημέρες με αποκορύφωμα τις αντιφασιστικές εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας τη Τετάρτης είναι οι πολλές και διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν. Αυτό από μόνο του βέβαια είναι φυσιολογικό και θεμιτό. Αναδείχθηκαν όμως και όλες οι αρνητικές αντιλήψεις περί κινήματος που οδήγησαν πολύ κόσμο να βολοδέρνει και να κυκλοφορεί χύμα στο κέντρο απορώντας για το τι ακριβώς συμβαίνει.
Τα ζητήματα προς συζήτηση που εγείρονται είναι πολλά.
Τι είναι πραγματικά η Χρυσή Αυγή αλλά και τα άλλα φασιστικά μορφώματα; Αρκεί να την καταγγέλλουμε απλά και μόνο ως δολοφονική και ναζιστική οργάνωση νοσταλγού του Χίτλερ; Αντιμετωπίζεται μόνο με την επίκληση της ιστορίας, των αντιφασιστικών αγώνων του λαού ακόμη και του ΕΑΜ; Είναι αναγκαία ή όχι και η πολιτική αποκάλυψή της;
Ποιος και γιατί την εξέθρεψε; Σε τι εξυπηρετεί η ύπαρξή της το σύστημα;
Πως αντιμετωπίζεται ο φασισμός και με ποιους μαζί; Μπορεί να έχει τον οποιοδήποτε ρόλο το κράτος, και οτιδήποτε το εκπροσωπεί, σε αυτόν τον αγώνα; Δεν είναι και πολύ μακριά οι διαδηλώσεις που έγιναν παρέα με κυβερνητικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ), ή με τη συμμετοχή και στήριξη του Καμίνη.
Ποιον στοχοποιούμε κυρίως και γιατί; Αρκεί το διώξιμο της ΧΑ από τις γειτονιές την ώρα που τα μηχανοκίνητα της αστυνομίας αλωνίζουν και τρομοκρατούν;
Αντιμετωπίζεται αποκλειστικά και μόνο από τις οργανώσεις και τα κόμματα της επίσημης και μη αριστεράς ή των συλλογικοτήτων της αναρχίας και της αυτονομίας;
Ποιος ο ρόλος του λαϊκού και εργατικού κινήματος; Έχει κάποιο ρόλο και πως θα τον αποκτείσει;
Αυτά και άλλα πολλά πρέπει να συζητηθούν. Προφανώς και υπάρχουν διαφωνίες αλλά μπορούν να υπάρξουν και συμφωνίες. Συμφωνίες που θα οδηγήσουν σε μια κοινή δράση κατά του φασισμού και της φασιστικοποίησης. Το θέμα είναι αν υπάρχει η θέληση!
Θέλοντας να συμβάλουμε στην αναγκαία συζήτηση και αντιπαράθεση αναδημοσιεύουμε στις επόμενες αναρτήσεις μας δύο κείμενα. Το ένα δημοσιεύτηκε στα πλαίσια του διαλόγου της πανελλαδικής σύσκεψης που πραγματοποίησε το ΚΚΕ(μ-λ) πριν ένα χρόνο περίπου και το άλλο στη Προλεταριακή Σημαία το Μάρτη που μας πέρασε. Αναδημοσιεύουμε επίσης ένα κείμενο που κατέθεσαν οι σύντροφοι της πρώην "ομάδας κομμουνιστών" στα πλαίσια της ΠΑΑΣ καθώς και απόσπασμα από την τελευταία απόφαση της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ.