Για τη χθεσινή συγκέντρωση των εκπαιδευτικών

Σαν μια καλή αρχή θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τη χθεσινή συγκέντρωση των εκπαιδευτικών στην Ερμού, έξω από τα γραφεία της ΟΛΜΕ. Συγκέντρωση η οποία πορεύτηκε κατόπιν στο Σύνταγμα και παρέμεινε εκεί μέχρι λίγο μετά τις 8 το βράδυ, αργότερα έφθασε και το ΠΑΜΕ, που είχε δική του συγκέντρωση στην Ομόνοια.
Φωνάχτηκαν συνθήματα κατά των διαθεσιμοτήτων-απολύσεων, κατά του νομοσχεδίου για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το διώξιμο ουσιαστικά χιλιάδων μαθητών από την εκπαίδευση.
Από σήμερα οι καθηγητές με παρεμβάσεις τους στους αγιασμούς και με τοπικές συγκεντρώσεις μαζί με συλλόγους και ενώσεις γονέων, όπως και άλλους τοπικούς φορείς ετοιμάζονται για το ξεκίνημα της μεγάλης τους απεργίας τη Δευτέρα.
Μια απεργία που ήδη συγκεντρώνει τα πυρά του συστήματος, μια απεργία όμως που αν παλευτεί μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα που θα ξεσηκώσει κι άλλους κλάδους και εργαζόμενους.
Το κίνημα αλληλεγγύης θα πρέπει να είναι ανάλογο και μεγαλύτερο αυτού του αγώνα των χαλυβουργών που μην ξεχνάμε έπαιξε μεγάλο ρόλο στο κράτημα της απεργίας τους για 9 μήνες.
Επίσης μη ξεχνάμε ότι στους δρόμους βρίσκονται ήδη εδώ και καιρό υγειονομικοί, ότι ήδη έχουν ξεκινήσει τις κινητοποιήσεις τους οι διοικητικοί των ΑΕΙ, ότι τη Δευτέρα ξεκινούν απεργίες και των εργαζόμενων στα ασφαλιστικά ταμεία και τον ΟΑΕΔ (5νθήμερες). Μπροστά μας είναι και η 48ωρη της ΑΔΕΔΥ.
Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι μπορούν και πρέπει, ξεπερνώντας τις εσωτερικές και εξωτερικές δυσκολίες, να βρουν κοινό βηματισμό, να παλέψουν μαζί κατά του κοινού εχθρού που απολύει χιλιάδες εργαζόμενους, κλείνει νοσοκομεία και σχολεία, αποδυναμώνει υπηρεσίες και χώρους που έχουν άμεση σχέση με την εξυπηρέτηση του λαού. Να παλέψουν όλοι μαζί για την ανατροπή των πολιτικών των Ε.Ε. -ΔΝΤ που τόσο πιστά προσπαθεί να εφαρμόσει αυτή η κυβέρνηση.