η Λαϊκή Αντίσταση χαιρετίζει την Πανελλαδική Σύσκεψη της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία και ευχόμαστε οι διαδικασίες της Πανελλαδικής συγκρότησης να ολοκληρωθούν με επιτυχία.
Η Λαϊκή Αντίσταση συγκροτήθηκε πριν από περίπου 6 μήνες στην Αμφιάλη. Καταλύτη για τη συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσε το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ, που έχοντας ήδη διανύσει τα πρώτα του βήματα καταγράφοντας παράλληλα αρκετά θετικά στοιχεία, ενέπνευσε πολλούς από εμάς ώστε να προχωρήσουμε αποφασιστικά. Βάση όμως για την συγκρότηση του σχήματος αποτέλεσαν οι αντικειμενικές συνθήκες, η ίδια η ζωή. Από τη μια, η βάρβαρη και ταξική επίθεση από το σύστημα και τις δυνάμεις του, που συνεχώς βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στο βούρκο της ανεργίας, της φτώχιας και της εξαθλίωσης τα εργατολαϊκά στρώματα, σ’ όλη την περιφέρεια του Πειραιά. Στο Κερατσίνι, στη Δραπετσώνα, στη Νίκαια, στο Πέραμα, στα Καμίνια, στο Ρέντη ακόμα και σε συνοικίες στο κέντρο του Πειραιά το σύστημα έχει σκορπίσει τη πείνα, την απόγνωση, τη δυστυχία. Από την άλλη, η επιτακτική ανάγκη για την οργάνωση και ανάπτυξη των λαϊκών-εργατικών αγώνων σε τοπικό επίπεδο για το δικαίωμα στη ζωή!
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
τη Λαϊκή Αντίσταση και την Π.Α.Α.Σ. ενώνουν πολιτικοί δεσμοί έτσι όπως εκφράζονται και αποτυπώνονται στα πολιτικά μας πλαίσια, στους στόχους πάλης, στις γενικές κατευθύνσεις και στον προσανατολισμός μας. Για το λόγο αυτό κατ’ αρχήν, ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα του Παναττικού Συντονιστικού και βρισκόμαστε στην Πανελλαδική Σύσκεψη. Αυτή λοιπόν η πολιτική συμφωνία αποτέλεσε τη βάση για την πολιτική μας απόφαση, να συμμετέχει η Λαϊκή Αντίσταση στην Πανελλαδική Συγκρότηση ως οργανικό στοιχείο αυτής της διαδικασίας. Θεωρούμε δε ότι αυτή η αναβαθμισμένη διαδικασία μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το λαϊκό-εργατικό κίνημα. Δεν ακροβατούμε, ούτε μας αρέσει να μεγαλοπιανόμαστε. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η προσπάθεια βρίσκεται στην αρχή. Γνωρίζουμε επίσης ότι τα δύσκολα είναι μπροστά μας και τα εμπόδια που θα συναντήσουμε πολλά. Πόσο μάλλον όταν δεν έχουμε την εμπειρία τέτοιων εγχειρημάτων. Όταν δεν έχουμε απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα, όταν γνωρίζουμε πως αυτές μπορούν να παραχθούν μόνο μέσα στο το πεδίο της ταξικής πάλης και των κοινωνικών αγώνων με την ενεργό συμμετοχή των λαϊκών-εργατικών μαζών. Πολύ περισσότερο δε, όταν καλούμαστε να δράσουμε σε πρωτόγνωρες συνθήκες έτσι όπως αυτές συνεχώς θα διαμορφώνονται από τον παροξυσμό όλων των αντιθέσεων στο πλαίσιο της γενικευμένης κρίσης του συστήματος. Η νέα περίοδος που ήδη διανύουμε απαιτεί στέρεα πολιτική βάση και προσανατολισμό, επιβάλει όμως νέες αναζητήσεις για να γεννηθούν νέα εργαλεία -θεωρίας και δράσης- που θα γεννήσουν με τη σειρά τους τις απαντήσεις που απαιτούνται. Επιβάλει πάνω από όλα το σπάσιμο της όποιας «κανονικότητας» χαρακτήριζε την προηγούμενη περίοδο, την εντύπωση ότι όλα τα έχουμε λυμένα και ταχτοποιημένα. Τίποτε δεν μπορεί να είναι όπως πριν και αυτό δεν αφορά μόνο το σύστημα και τις δυνάμεις του αλλά και το κίνημα και τις δικές του δυνάμεις. Θα κριθούν πολλά το επόμενο διάστημα που θα χαρακτηρίζεται από έντονες διεργασίες, ανακατατάξεις και αναπροσαρμογές στο χώρο της Αριστεράς. Αν λοιπόν αυτές οι διεργασίες δεν τροφοδοτηθούν από λαϊκούς-εργατικούς αγώνες εγκυμονεί ο κίνδυνος, κάτω από το βάρος της ισοπεδωτικής επίθεσης και του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, να προκύψουν πολύ αντιδραστικές εξελίξεις.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για εμάς. Δεν είμαστε στο απυρόβλητο, ούτε ζούμε σε καμιά γυάλα. Το εγχείρημα της Π.Α.Α.Σ., η πολιτική και οργανωτική της αναβάθμιση είναι γέννημα της νέας περιόδου και σε αυτή θα κριθεί. Το κατά πόσο θα προχωρήσει ή όχι σίγουρα είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, βασικά όμως θα εξαρτηθεί από εμάς τους ίδιους. Σίγουρα όμως έρχεται να καλύψει ένα τεράστιο κενό ή καλύτερα φιλοδοξεί να καλύψει αυτό το κενό. Σε αυτή τη φάση, μέσα από την σημερινή διαδικασία, βλέπουμε το πρόπλασμα σε πανελλαδικό επίπεδο ενός πολιτικού ρεύματος με αντικαπιταλιστικά-αντιιμπεριαλιστικά-αντιδιαχειριστικά χαρακτηριστικά. Βλέπουμε το πρόπλασμα ενός ευρύτερου μετώπου αντίστασης για την ανατροπή της επίθεσης, ενός ευρύτερου μετώπου πάλης και διεκδίκησης. Με αυτήν την έννοια εκτιμούμε ότι η προώθηση του θα συμβάλει ουσιαστικά στη λαϊκή-εργατική υπόθεση, ότι μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για το κίνημα. Με αυτήν την έννοια θέλουμε και εμείς με τη σειρά μας να είμαστε οργανικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας, να βάλουμε πλάτη στην προώθηση της. Σε αυτή τη βάση θέλουμε να τοποθετηθούμε και σε ορισμένα σημεία που αφορούν την σημερινή διαδικασία, προσπαθώντας να συμβάλουμε εποικοδομητικά στο διάλογο που έχει ανοίξει.
1) Η επίθεση που διεξάγεται έχει στρατηγικό στόχο την παραπέρα και ολοκληρωτική αποσυγκρότηση-διάλυση (πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική) της εργατικής τάξης. Δηλαδή τον βασικό κορμό του λαϊκού κινήματος. Πρόκειται για την ιστορική ρεβάνς της αστικής τάξης απέναντι στην εργατική τάξη, διαδικασία που της διασφαλίζει την αναπαραγωγή και την κυριαρχία της συνολικά απέναντι στο λαό.
2) Στη βάση αυτής της εκτίμησης, η ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης «σαν τάξη για τον εαυτό της» μπαίνει στην ημερήσια διάταξη των καθηκόντων. Αυτή η διαδικασία περνάει σήμερα μέσα από γραμμή της αντίστασης. Την οργάνωση, δηλαδή, στους χώρους δουλειάς και την αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εργοδοσία στην κατεύθυνση της ανατροπής της επίθεσης, των αντεργατικών νόμων, της δημιουργίας όρων για την διεκδίκηση του δικαιώματος στη δουλειά. Με αυτήν την έννοια θα πρέπει το επόμενο διάστημα να μας απασχολήσει ιδιαίτερα η παρέμβαση μας στους εργασιακούς χώρους.
3) Τα σχήματα που δρουν στις γειτονιές και στις πόλεις, αντίστοιχα πρέπει να υποβοηθούν την εργατική δουλειά και παράλληλα να παλεύουν για την ενίσχυση της γραμμής της αντίστασης στο τοπικό επίπεδο. Δηλαδή της οργάνωση της λαϊκής πάλης για το δικαίωμα στην δωρεάν εκπαίδευση, υγεία, μεταφορές για όλο το λαό. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Ενάντια στα φοροληστρικά μέτρα. Ενάντια στις κατασχέσεις κ.τ.λ.
4) Αρνητική εξέλιξη για το κίνημα στη χώρα μας αποτελεί η υποχώρηση και ταυτόχρονα η υπονόμευση της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, από το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά και στους αγώνες. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που βαθαίνει η εξάρτηση και σφίγγουν τα ιμπεριαλιστικά δεσμά. Ιδιαίτερα τώρα που οξύνονται οι ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί απειλώντας τους λαούς της ευρύτερης περιοχής με νέους αιματηρούς πολέμους. Μόνο ένα οργανωμένο εργατολαϊκό κίνημα με ταξικό προσανατολισμό μπορεί να σηκώσει στη πλάτη του το καθήκον της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Να συνδέσει τον αγώνα για ζωή, την αντίθεση του στον καπιταλισμό, με τους γενικότερους στόχους για ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση. Σε αυτό το σημείο η δική μας συνεισφορά είναι καταλυτική, αφού η σύνδεση αυτή δεν αφορά γενικά το μέλλον αλλά απαιτείται να παλευτεί στο σήμερα.
5) Σαν μια ιδιαίτερη πτυχή της αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης μπορούμε να δούμε και την πάλη ενάντια στον φασισμό. Ουσιαστικά εντάσσεται στη πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που προωθεί το σύστημα και αποτελεί εργαλείο για την επιβολή και την εμπέδωση του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Μια διαδικασία που εντείνεται και κλιμακώνεται παράλληλα με την επίθεση. Που αξιοποιεί το φασιστικό-ναζιστικό μόρφωμα της Χ.Α. για να προωθήσει την αντικομουνιστική «θεωρία των δυο άκρων» με στόχο να βγάλουν στην παρανομία τους λαϊκούς-εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες. Η πάλη ενάντια στη φασιστικοποίηση της δημόσια ζωής και τα φασιστικά μορφώματα που προωθεί το σύστημα είναι πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες.
6) Το εγχείρημα μας θα κριθεί στο επόμενο διάστημα από το κατά πόσο μπορεί να μετουσιώνει την πολιτική κατεύθυνση σε δράση. Αυτό απαιτεί την ανάληψη πρωτοβουλιών τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε πανελλαδικό. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες που θα δημιουργούν γεγονότα θα έρθουμε σε επαφή με τις εργατολαϊκές μάζες, θα σφυρηλατήσουμε τις πολιτικές μας σχέσεις. Μέσα στο καμίνι του αγώνα θα ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Εκεί θα αποκαλυφτεί πλατιά η Αριστερά της ήττας που δεκαετίες τώρα, με τις κραυγές της «αντεπίθεσης» και της «ανατροπής» προσπαθεί να καλύψει τους ψίθυρους της συνδιαλλαγής με το σύστημα, της υποταγής και της ενσωμάτωσης. Η Αριστεράς που τα ακούμπησε στον κοινοβουλευτισμό και στη διαχείριση του συστήματος. Η Αριστερά που αντιμετωπίζει τους αγώνες σαν γραμμάτιο που θα εξαργυρωθεί στην κάλπη των κοινοβουλευτικών, δημοτικών, ευρωπαϊκών εκλογών. Η Αριστερά που υιοθέτησε τον εργατοπατερισμό και τον κρατικό συνδικαλισμό. Η Αριστερά που δείχνει να μη θέλει και να μη μπορεί να οργανώσει και να συντονίσει τους αγώνες του λάου και των εργαζομένων που συνεχώς ξεσπούν. Εκεί όμως, στο καμίνι του αγώνα, θα διαμορφώσει και θα οικοδομήσει ο λαός τις δικές του επαναστατικές δυνάμεις
7) Αυτό ακριβώς που θέλουμε να οικοδομήσουμε, η φυσιογνωμία και τα χαρακτηρίστηκα που φιλοδοξούμε να αποκτήσει θα πρέπει να αποτυπώνονται και στο όνομα.
8) Τα τοπικά σχήματα και η Συνέλευση τους αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα του πανελλαδικού μετωπικού σχήματος. Οι περιφερειακές επιτροπές και οι επιτροπές των σχημάτων καλούνται να λειτουργήσουν υποβοηθητικά και συντονιστικά χωρίς να υποκαθιστούν τη Συνέλευση του σχήματος.
Σύντροφοι και συναγωνιστές,
Είναι αλήθεια πως το φορτίο που πέφτει στις πλάτες μας είναι βαρύ. Θα γίνεται ελαφρύτερο όμως όσο το εγχείρημα μας θα ριζώνει, θα στεριώνει, θα απλώνεται μέσα στο λαό. Με εμπιστοσύνη λοιπόν στις αστείρευτες δυνάμεις του λαού αλλά και με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις, να προχωρήσουμε. Συσφίγγοντας παραπέρα τους συντροφικούς μας δεσμούς, υπηρετώντας την λαϊκή-εργατική υπόθεση. Καλή μας δύναμη και νικηφόρους αγώνες!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου