Ο φασισμός δεν είναι κοινωνικό φαινόμενο, ούτε “παράγεται” σαν αποτέλεσμα της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Είναι η πιο αντιδραστική πολιτική άποψη, που υπηρετεί πιστά τα συμφέροντα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού. Και είναι ακριβώς αυτά τα συμφέροντα που τον χρηματοδοτούν, τον διαφημίζουν και τον προβάλλουν. Σήμερα, σε περίοδο κρίσης και με οξυμένους τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς περισσότερο από ποτέ.
Δεν προέκυψε αυθόρμητα στο λαό μας ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Ούτε η ενίσχυση του εθνικισμού και το δόγμα του “πρώτα οι Έλληνες”. Και μόνο να θυμηθούμε το ρατσιστικό δηλητήριο που χύνουν οι “έγκριτοι” μεγαλο-δημοσιογράφοι εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. Όπως επίσης και το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ εμφανίζονταν (τα προηγούμενα χρόνια) σε εκπομπές, δελτία ειδήσεων, έως και “πρωϊνάδικα” σαν οι επί παντός επιστητού ειδήμονες. Ακόμα και όταν ήταν εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, το ΛΑΟΣ ανταγωνίζονταν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ σε τηλεοπτικό χρόνο!
Ο φασισμός σε αυτή τη φάση έρχεται να αποπροσανατολίσει ένα κόσμο από την πορεία σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό της ΕΕ και των ΗΠΑ που με το πρόσωπο της τρόικας εμφανίζονται ανοιχτά πια ως δυνάστες του Ελληνικού λαού. Μιλάει με εθνικιστικές φανφάρες για τους “ξεπουλημένους πολιτικούς”, αλλά ξεχνάει να μας πει σε ποιόν ξεπουλήθηκαν. Φωνάζει “έξω οι ξένοι” όταν αντικρίζει φτωχούς και ξυπόλυτους μετανάστες, αλλά απέναντι στα κοστούμια της τρόικας που πραγματικά ληστεύει το λαό και τη χώρα δε βγάζει άχνα.
Εμφανίζεται ως θεματοφύλακας και υπερασπιστής του εθνικού συμφέροντος, αλλά όταν τίθεται θέμα “έξω από την ΕΕ” και “έξω από το ΝΑΤΟ”, ξεχνάει τις πολλές “εθνικές υπερηφάνειες” και γίνεται ο πιο υποτακτικός “ρεαλιστής”. Εμφανίζεται μέσα στα δίκαια ξεσπάσματα του λαού, παριστάνοντας κι αυτός τον “αγανακτισμένο” απέναντι στην εξαθλίωση που ζούμε, αλλά ψηφίζει μαζί με την κυβέρνηση τα μέτρα και τις μειώσεις των μισθών, μπλοκάρει σωματεία και κινητοποιήσεις όπου μπορεί, είναι εχθρικός απέναντι σε απεργίες και απεργούς. Θέλει διασπασμένη την εργατική τάξη σε “Έλληνες” και “ξένους”, ιδιωτικούς και δημόσιους, παραγωγικούς και αντιπαραγωγικούς, ενώ την ίδια στιγμή αντιτίθεται σε κάθε αγώνα εργαζόμενων, λαού και νεολαίας αντιπαραβάλλοντας το “εθνικό συμφέρον” και την ταξική “ενότητα”.
Το πεδίο όπου “αποκαλύπτεται” ο πραγματικός χαρακτήρας του φασισμού, το ποιόν πραγματικά υπηρετεί και ποιόν εχθρεύεται, είναι το πεδίο των λαϊκών κινητοποιήσεων. Το πεδίο του αγώνα για ψωμί και δουλειά. Για παιδεία και υγεία για όλο το λαό. Για να σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης και να πεταχτούν οι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους έξω από τη χώρα. Αυτοί οι αγώνες πρέπει και μπορούν να δυναμώσουν. Μόνο έτσι θα μπορέσει ο λαός να υπερασπίσει τη ζωή του απέναντι στην απόλυτη εξαθλίωση και να ανοίξει τη δική του προοπτική για το μέλλον. Μόνο έτσι θα δοθεί πραγματικά απάντηση στον ιμπεριαλισμό, το κεφάλαιο και την πιο βάρβαρη εκδοχή της κυριαρχίας τους, το φασισμό.
Από παλιότερη ανακοίνωση του ΚΚΕ(μ-λ) που μοιράστηκε στο Περιστέρι με αφορμή την επίθεση χρυσαυγιτών και τον τραυματισμό νεολαίου που αντέδρασε στην παρουσία τους στο Μετρό το Σεπτέμβρη του 2011.
Σκίτσο Κωστάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου