Με τη φτώχεια, την ανεργία και τη γενικευμένη εξαθλίωση να μεγαλώνουν συνέχεια και να διαμορφώνουν μία αβίωτη ζωή για εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια εργαζόμενων. Στις απολύσεις, στη φοροληστεία, στο πετσόκομμα και το χαράτσωμα της περίθαλψης και στην κατάργηση της δωρεάν υγείας, ετοιμάζονται να προσθέσουν νέα αντεργατικά μέτρα για να καλύψουν, δήθεν, τα δημοσιονομικά «κενά» ή τις «τρύπες» στο ασφαλιστικό.
Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ, παρά τις όποιες μεταξύ τους διαφορές και αντιθέσεις, έχουν συγκροτήσει -για τα δικά τους συμφέροντα- ένα μαύρο μέτωπο επίθεσης, καταστολής και τρομοκρατίας, απέναντι στον εργαζόμενο λαό, τα δικαιώματα και τις καταχτήσεις του. Για να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα πρέπει να κάμψουν και να καταστείλουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες των εργαζομένων. Να συκοφαντήσουν και να προβοκάρουν την πολιτική και συνδικαλιστική δράση που δεν συμβιβάζεται και δεν υποχωρεί στον ταξικό αντίπαλο, αλλά επιμένει στη μαζική οργάνωση και πάλη, το δρόμο του εργαζόμενου λαού για να πετύχει νίκες.
Συμπλήρωμα της καταστολής των κυβερνητικών και κρατικών μηχανισμών αποτελούν η τραμπούκικη και δολοφονική δράση της φασιστικής Χρυσής Αυγής, καθώς και των «πιστολέρο» που με μαφιόζικα χτυπήματα θέλουν να δημιουργήσουν το έδαφος για ακόμη πιο αντιδραστικά μέτρα ενάντια στις ελευθερίες του λαού και των οργανώσεών του. Το σύστημα της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης θέλει να σκορπίσει το φόβο και να επιβάλει «σιγή νεκροταφείου» στον εργαζόμενο λαό, γιατί ξέρει πολύ καλά ότι δεν μπορεί αλλιώς να τον πείσει να υπομείνει την εξαθλίωσή του.
Μεγάλος προβληματισμός επικρατεί στις τάξεις των εργαζόμενων για το πώς μπορεί να ανατραπεί η αντεργατική λαίλαπα, για το πώς μπορούν να επιτευχθούν μικρές και μεγάλες νίκες που θα δημιουργήσουν ρήγματα στο μέτωπο της επίθεσης. Τις απαντήσεις πρέπει να τις αναζητήσουμε μακριά και ενάντια από τους εργατοπατέρες του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού των ηγεσιών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, να τις αναζητήσουμε έξω από τις λογικές του συμβιβασμού, της ηττοπάθειας και της ταξικής συνεργασίας. Επίσης, οι απαντήσεις δεν βρίσκονται στην αναμονή για κυβερνήσεις «σωτηρίας», στις εκλογικές και κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ούτε σε λογικές περιχαράκωσης και διάσπασης του ενιαίου μετώπου πάλης των εργαζομένων. Τις απαντήσεις πρέπει να τις αναζητήσουμε σε αυτά που πραγματικά φοβάται η κυβέρνηση και το σύστημα που υπηρετεί, εκεί που δείχνει τα «δόντια» της με ωμή καταστολή, επιστρατεύσεις απεργών, ανοιχτή απεργοσπασία και αντεργατικές παρεμβάσεις της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης.
Η ενίσχυση της συλλογικής οργάνωσης στη βάση των εργαζομένων, σε όλους τους χώρους δουλειάς, ο μαζικός και παρατεταμένος αγώνας, ο συντονισμός της πάλης και η αγωνιστική αλληλεγγύη αποτελούν τους πρωταρχικούς όρους για να πάρουμε την υπόθεση του αγώνα για τη ζωή μας στα δικά μας χέρια. Με πολιτικό προσανατολισμό ενάντια στους πραγματικούς εχθρούς των εργαζόμενων: την κυβερνητική πολιτική, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Με τη συγκρότηση ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ που θα μπορεί να αναμετρηθεί νικηφόρα με τις δυνάμεις του συστήματος στο πεδίο της ταξικής πάλης.
Γιατί αυτό φοβάται πραγματικά η κυβέρνηση και το σύστημα: τον οργανωμένο εργαζόμενο λαό μαζικά στους δρόμους του αγώνα, ανυποχώρητο για τα δίκια του, αποφασισμένο στις διεκδικήσεις για τα δικαιώματά του.
Αυτός ο δρόμος της οργάνωσης και του μαζικού αγώνα ούτε εύκολος είναι ούτε χωρίς θυσίες στην καθημερινή αναμέτρηση με την εργοδοσία και την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική. Και πολύ περισσότερο, αυτός ο δρόμος δεν ανοίγει με ανέξοδες διακηρύξεις, αλλά αντίθετα με επίπονη προσπάθεια των ταξικών αγωνιστών και των δυνάμεων που θέλουν να υπηρετήσουν την εργατική-λαϊκή υπόθεση. Με το άνοιγμα πραγματικών μετώπων πάλης για το δικαίωμα στη δουλειά ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία, για συλλογικές συμβάσεις με μισθούς και μεροκάματα που να καλύπτουν το κόστος της ζωής, για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, για ελεύθερη πρόσβαση των παιδιών του εργαζόμενου λαού στην εκπαίδευση ενάντια στους ταξικούς φραγμούς, για πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες ενάντια στην κρατική καταστολή και τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής.
• ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
• ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ
Ταξική Πορεία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου