Αξιόλογη μεν όχι όμως ικανοποιητική αυτή η συμμετοχή. Ούτε από την άποψη των αναγκών για την απόκρουση της επίθεσης στο χώρο, αλλά ούτε και από την άποψη της δυνατότητας που υπήρξε στα Χανιά για ένα μαζικό παλλαϊκό συλλαλητήριο για την περίθαλψη. Τέτοιο που θα έβαζε όρους ουσιαστικής συγκρότησης κινήματος αντίστασης και αποτελεσματικής διεκδίκησης για τους εργαζόμενους στις δομές της περίθαλψης και ευρύτερα για τον κόσμο της δουλειάς, που αυτό τον καιρό του στερείται ένα βασικό και κρίσιμο για τη ζωή του δικαίωμα. Το χειρότερο είναι πως η συγκέντρωση αποτέλεσε πασαρέλα περιφερειακών συμβούλων των εκλογο-κρετίνων της αριστεράς μας, καθώς και των στελεχών της ΠΟΕΔΗΝ, που μάλλον η αγωνία μην τυχόν και αδειαστούν από κινητοποιήσεις εργαζομένων από τα κάτω όπως αυτές του προηγούμενου μήνα στα Χανιά (Δεκέμβρη) τους έφερε στην πόλη, παρά η αγωνία να συντονίσουν έναν αποτελεσματικό αγώνα πανελλαδικά.
Παρόλα αυτά αρκετοί εργαζόμενοι του νοσοκομείου βρήκαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία να επικοινωνήσουν αγωνιστικά με τον κόσμο της πόλης και αυτό είναι θετικό. Αυτό άλλωστε είχαμε εκτιμήσει σαν Πρωτοβουλία Αντίστασης όταν στο δεύτερο γύρω της καμπάνιας μας, τις δυο τελευταίες βδομάδες, παρότι γνωρίζαμε ότι την συγκέντρωση στις 24-1 θα φρόντιζαν κάποιοι να την απονευρώσουν ξεκόβοντάς την από τη δυναμική του αγωνιστικού σκιρτήσματος του Δεκέμβρη, ωστόσο κεντράραμε επίμονα στην προπαγάνδισή της. Και αυτό παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Δ.Σ. των εργαζομένων και των γιατρών του νοσοκομείου δεν κινήθηκαν αποφασιστικά και αρκέστηκαν στην έκδοση ψηφισμάτων από σωματεία σφραγίδες που καθόλου δεν ενδιαφέρθηκαν για τη μαζικοποίηση της συγκέντρωσης.
Ο κάθε καλόπιστος εργαζόμενος του νοσοκομείου, ο κάθε αγωνιστής της πόλης μπορεί και πρέπει ν’ αντιληφθεί ότι για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του που θα συνεχίσουν να κατακρεουργούνται δε μπορεί να ευελπιστεί στους σωτήρες που αφθονούν πλέον στην αριστερά μας.
Η επίθεση του συστήματος και στην περίθαλψη κλιμακώνεται μέρα με τη μέρα μεθοδικά και συστηματικά και αυτό γίνεται φανερό και στους εργαζόμενους και στους χρήστες της περίθαλψης. Τους επόμενους μήνες θα κυριαρχήσουν οι αυταπάτες, αλλά ταυτόχρονα εξαγγέλλονται μνημόνια διαρκείας και νέα σφοδρά αντιλαϊκά μέτρα αμέσως μετά το εκλογικό ταρατατζούμ.
Κόντρα στο ρεύμα των αυταπατών που υπονομεύουν τις υπαρκτές διαθέσεις για αντίσταση και σπέρνουν τη χρήσιμη στο σύστημα ηττοπάθεια, απαιτείται πολιτική αντιπαράθεση υπεράσπισης της γραμμής του αγώνα και έμπρακτη στήριξη κάθε λαϊκής κινητοποίησης. Οι δυνάμεις της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ πανελλαδικά και η Πρωτοβουλία Αντίστασης στα Χανιά πρέπει να συνεχίσουν την πολύμορφη δράση τους στο κρίσιμο για τη ζωή του λαού ζήτημα υπεράσπισης της ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ παρά τα σοβαρά προβλήματα που είναι έτσι κι αλλιώς μπροστά μας. Ο απολογισμός δράσης στα Χανιά είναι ήδη θετικός, παρότι γνωρίζουμε ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα.
42 σχόλια:
Τελικά αγωνιζόμαστε για να μείνουν τα νοσοκομεία δημόσια .Να μη κλείσουν νοσοκομεία και κέντρα υγείας.Να μη ιδιωτικοποιηθουν.
Δεν βλέπω να απασχολεί την ανακοίνωση.
Λάθος κάνεις.
Παλεύουμε να μην κλείσουν νοσοκομεία, πολυιατρεία και κάθε δομή που εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί το λαϊκό δικαίωμα στη περίθαλψη. Κάτι λιγότερο από αυτά σημαίνει χειρότερη εξυπηρέτηση, σημαίνει ακόμη περισσότερα εμπόδια στην άσκηση του δικαιώματος. Επίσης παλεύουμε να μην απολυθούν οι εργαζόμενοι, να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στη δουλειά αλλά και την κατάκτηση της μονιμότητας.
Τώρα αν όλα αυτά θα είναι δημόσια, δηλαδή κρατικά, είναι δευτερεύον. Άλλωστε η περίθαλψη στην Ελλάδα ποτέ δεν ήταν αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν όμως ήταν. Με όλα τα γνωστά της προβλήματα. Να πάρουμε ως παράδειγμα τους γιατρούς των περισσότερων ασφαλιστικών ταμείων, αν δεν κάνω λάθος εκτός του ΙΚΑ, που ήταν ιδιώτες αλλά δεν τους πλήρωναν απευθείας οι ασθενείς; Να πάρουμε ως παράδειγμα ότι μια σειρά σημαντικές εξετάσεις (π.χ. αξονικές ή μαγνητικές) δε γινόντουσαν σε αρκετά νοσοκομεία, ακόμη και μεγάλα, και οι ασθενείς μεταφερόντουσαν σε ιδιωτικά κέντρα, δεν πλήρωναν όμως άμεσα; Και πολλά άλλα.
Το δωρεάν μάθαμε να το ταυτίζουμε με το δημόσιο γιατί αυτός ήταν ο τρόπος που βρήκε στην Ελλάδα το κεφάλαιο, για να παράσχει αυτό που το πίεζε μια προηγούμενη πραγματικότητα.
Στη σημερινή πραγματικότητα νοσοκομεία, όσα μένουν και όσα δεν κλείσουν, παραμένουν δημόσια - στην ιδιοκτησία του κράτους, και όχι του λαού όπως θέλουν να μας πείσουν πολλοί και από την αριστερά - αλλά το δωρεάν μας τελειώνει με βήμα ταχύ!
Αντιστεκόμαστε λοιπόν στην κατάργηση δικαιωμάτων, διεκδικούμε περισσότερα και η μορφή με την οποία αυτά θα υλοποιηθούν δεν μπορεί να είναι το κυρίαρχο γιατί χάνουμε την ουσία, το πραγματικά κυρίαρχο.
Το δικαίωμα στη
δωρεάν και πλήρη ιατροφαρμα-
κευτική και νοσοκομειακή περί-
θαλψη χωρίς προϋποθέσεις για όλους, εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Ασφαλισμένους και μη.
Είτε παράσχεται από φορείς του κράτους είτε από ιδιώτες.
Για να το πω αλλιώς. Δεν μπορεί να μας απασχολεί το περιτύλιγμα αλλά το τι έχει μέσα.
Και μια υποσημείωση: Δεν πρόκειται για ανακοίνωση αλλά για ανταπόκριση από κινητοποίηση.
Αντίσταση στις γειτονιές αυτή είναι η προσωπική σου άποψη;
Αν είναι άποψη του ΚΚΕ(μ-λ), πότε άλλαξε άποψη γιατί μέχρι πρόσφατα αν δεν κάνω λάθος μιλούσε για Δημόσια Δωρεάν Υγεία/Περίθαλψη και πως αιτιολογεί την αλλαγή αυτή;
Η άποψη που λέω παραπάνω είναι η άποψη του ΚΚΕ(μ-λ), μη συγχέουμε στο ότι μπροστά στην ανάγκη να δημιουργηθεί κίνημα στο χώρο της υγείας/περίθλαψης, μέσα και έξω από αυτόν, δεν επέμενε στην άποψή του, με την έννοια του "βέτο", αλλά αποδεχόταν το σύνθημα της "δημόσιας δωρεάν υγείας" κατανοώντας επίσης ότι για τον περισσότερο κόσμο το δημόσιο ταυτιζόταν με το δωρεάν. Όχι άδικα για πολλούς και διάφορους λόγους. Στην εποχή μας όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αλλάξουμε τη στάση μας, ξανά με την έννοια του βέτο, στο κίνημα. Δεν την κρύβαμε πάντως ποτέ. Προσωπικά αν θες έχω ζήσει και έχω συμμετάσχει σε αρκετές τέτοιες συζητήσεις - αντιπαραθέσεις με τη συμμετοχή μου στο κίνημα στα Πατήσια για να μην κλείσουν τα εκεί νοσοκομεία. Με συναγωνιστές απ' όλο το φάσμα της αριστεράς. Αλλά, ξαναλέω, δεν ήταν αυτό που καθόριζε τη συμμετοχή μας στη κοινή δράση.
Εγώ όμως να θέσω κάποια ερωτήματα εδώ;
Γιατί θα πρέπει να προτάσσεται το δημόσιο;
Ταυτίζεται το δωρεάν με το δημόσιο ντε και καλά;
Το δημόσιο, η μορφή δηλαδή, εξασφαλίζει το δικαίωμα ή κάτι άλλο;
Θα μπορούσα να θέσω κι άλλα ερωτήματα - ζητήματα, αλλά σταματώ εδώ. Ίσως να τεθούν στη συνέχεια της συζήτησης.
Μοναδική αναγκαιότητα είναι το κίνημα
Η αγωνιστική παρουσία και η πάλη των εργαζομένων στο χώρο της υγείας, η παρέμβαση των αριστερών και κομμουνιστικών δυνάμεων υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο ένα στόχο: ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΜΑΖΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ με σαφή αγωνιστικό και ταξικό προσανατολισμό. Ενός συνδικαλιστικού κινήματος που θα αποτελεί ζωντανό κομμάτι του εργατικού κινήματος και το οποίο με την πάλη του θα επιδιώκει να βελτιώνει τη θέση των εργαζομένων από τη μια και από την άλλη θα κατακτά, θα υπερασπίζεται και θα διευρύνει βελτιώσεις στο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας στο λαό. Είναι λοιπόν φανερό ότι ένα τέτοιο κίνημα δεν παραλείπει το καθήκον μέσα από την πάλη του να αποκαλύπτει την ταξικότητα του καπιταλιστικού συστήματος και των επιλογών του. Eνα τέτοιο κίνημα συνδέει την καθημερινή πάλη πάνω στα μικρά ζητήματα με τις πραγματικές αιτίες που τα δημιουργούν και που δεν είναι άλλες από τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.
Eνα τέτοιο κίνημα, όχι μόνο δεν έχει κανένα λόγο να προτείνει μοντέλο νοσοκομειακής οργάνωσης, αλλά αντίθετα έχει χιλιάδες λόγους να είναι αντίθετο -και πολιτικά και ιδεολογικά- με όποια προσπάθεια, συνειδητά ή ασυνείδητα, άμεσα ή έμμεσα, θέλει να εκσυγχρονίσει, να ορθολογικοποιήσει, να διαχειριστεί και να μοντάρει αρμονικά το σύστημα περίθαλψης. Οι προτάσεις συνδιαχείρισης, διαχείρισης "άλλου" τύπου ή αυτοδιαχείρισης, που προβάλλονται μαζί με σωρεία βελτιωτικών- μεταρρυθμιστικών αλλαγών ενός συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας, που μοναδικό του σκοπό έχει την επιδιόρθωση και αναπαραγωγή, με το μικρότερο δυνατό κόστος της εργατικής δύναμης, αντικειμενικά συνδράμουν στη διαιώνιση αυτού του συστήματος υγείας, αυτών των σχέσεων παραγωγής. Σε μια κοινωνία, που γεννάει καθημερινά, κάθε λεπτό και σε μαζική κλίμακα την αρρώστια, δεν μπορείς παρά να στραφείς ενάντιά της για να είσαι εύρωστος (σωματικά και ψυχικά). Ή για να το πούμε αλλιώς, παραφράζοντας ένα γνωστό σύνθημα: Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑΣ, ΔΕ ΓΙΑΤΡΕΥΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ. Οποιος καταλαμβάνεται από την αγωνία και το άγχος, να διαμορφώσει την …πρόταση επί του μοντέλου περίθαλψης ή δεν κατανοεί αυτή την αλήθεια ή αδυνατεί και δε θέλει να κινηθεί στην κατεύθυνση δημιουργίας κινήματος με αγωνιστικό, ταξικό προσανατολισμό. Για κάθε αριστερό - προοδευτικό εργαζόμενο ένα είναι σίγουρο: ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ δεν είναι απλά μια αναγκαιότητα του σήμερα. Προβάλλει και σαν υπαρκτή δυνατότητα στο έδαφος της αντιλαϊκής κυβερνητικής επίθεσης. Γιατί Η ΥΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ.
Προλεταριακή Σημαία, φ.420,16/12/00
Μέχρι να ανατραπεί ο καπιταλισμός τι κάνουμε αυτό είναι το ερώτημα;
Τι είναι καλύτερο για το λαό δωρεάν περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις από δημόσιο Νοσοκομείο η από ιδιώτες γιατρούς και ιδιωτικά νοσοκομεία. Εδώ θα έλεγα συμβατικά το ιδιωτικό συμπληρώνει το δημόσιο .
Ας γίνω πιο συγκεκριμένος π.χ. μια ιδιωτικοποιημένη υγεία ή μια δημόσια θα εξυπηρετούσε καλύτερα χωριά και υπερήλικες.
Και το πιο σημαντικό είναι οι αυταπάτες που σπέρνει η άποψη περί δωρεάν περίθαλψης για όλους χωρίς προϋποθέσεις κλπ όταν πιστεύει ότι οι ιδιώτες γιατροί στον καπιταλισμό κάνουν λειτούργημα και το κράτος θα τους συμπεριφέρεται οικονομικά άψογα. Και το τελευταίο θα τρίβουν τα χέρια τους οι γνωστοί ανά την Ελλάδα Ιατρικοί-φαρμακευτικοί σύλλογοι με τέτοια άποψη αφού πέρα από τα υπόλοιπα.... θα γινόταν κατά ένα τρόπο υπάλληλοι του δημοσίου.
Με τη λογική του ΚΚΕ μ-λ δεν θέλουμε να υπάρξει στον καπιταλισμό πια κάτι δημόσιο, αρκεί να δίνει κάποια ψίχουλα παροχών.
ΝΤΡΟΠΗ!!!!!!!
11:50. Aυτά είναι ερμηνείες δικές σου και όχι η άποψή μας! Δεν απορρίπτουμε το δημόσιο αλλά δεν το θεωρούμε και το κυρίαρχο στην πάλη μας, ούτε περισσότερο τον εγγυητή ότι ο λαός θα έχει δωρεάν περίθλαψη. Η δημόσια περίθαλψη είναι η μορφή, ο συμβιβασμός της αστικής τάξης απέναντι στη πίεση που ένιωθε από το εργατικό κίνημα εδώ και διεθνώς. Τώρα παραμένει μεν δημόσια αλλά όχι δωρεάν. Συρρικνώνεται, η εμπορευματοποίησή της μεγαλώνει, οι πληρωμές από μεριάς του λαού αυξάνουν. Η πραγματικότητα αυτά έλεγε και τα λέει στις μέρες μας πολύ περισσότερο.
Ξαναδες λίγο προσεκτικότερα αυτά που λέμε και πες μου που το στηρίζεις το συμπέρασμά σου. Συγκεκριμένα.
Τα περί λειτουργήματος οποιουδήποτε επαγγέλματος δεν είναι δική μας εφεύρεση αλλά του συστήματος που τα έχει αποδεχτεί και το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς. Εφεύρημα για να σπέρνει αυταπάτες.
Εγώ σε ξαναρωτάω.
Γιατί εξασφαλίζει το δημόσιο κατά την άποψή σου το δικαίωμα;
Και γιατί θα πρέπει να είναι αυτό το πρώτο και όχι το δωρεάν;
Γιατί το κυρίαρχο δίλλημα πρέπει να είναι "ιδιωτικό" ή "δωρεάν", η μορφή δηλαδή με την οποία θα υλοποιηθεί η κατάκτηση, το δικαίωμα, και τέλος θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μας εξηγήσεις πως η άποψή μας θα οδηγήσει στο να γίνουν οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί υπάλληλοι του δημοσίου; Αφού κατά την ερμηνεία σου το απορρίπτουμε;
Υπερασπιζόμαστε κάτι στη βάση του δικαιώματος ή της διαχείρισής του;
12:35. Παρομοίως θα έλεγα από βγαίνει το συμπέρασμά σου; Ντροπή θα έπρεπε να νοιώθουν αυτοί που ταυτίζουν το δημόσιο, το κρατικό δηλαδή, με το λαϊκό. Όχι εμείς. Ψίχουλα είναι η πλήρη ιατροφαρμα-
κευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις για όλους, εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά; Ασφαλισμένους και μη; Γιατί;
Δεν αρκεί μόνο η απόρριψη μιας άποψης χρειάζεται και το αντεπιχείρημα.
Εδώ παίζουμε με τις λέξεις.Καλά όσοι υπερασπίζονται το δημόσιο χαραχτήρα παροχής της υγείας της παιδείας του ρεύματος του νερού υπερασπίζονται συγκεκριμένο μοντέλο; Όσοι υπερασπίζονται το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης υπερασπίζονται το αστικό σχολείο .....; Τι να πω άλλο.
Τι τι να πεις άλλο; Να απαντήσεις μήπως σε αυτά που σε ρωτάει ο Αντίσταση στις γειτονιές;
Επιμένεις στο δημόσιο. Στο δωρεάν; Γιατί στις μέρες μας τίποτα δεν είναι δωρεάν, ούτε καν φθηνό!
Η αριστερά το κύριο που αντιπαλεύει είναι η εμπορευματοποίηση της υγείας και της περίθαλψης είτε μέσα από δημόσιες δομές είτε από ιδιωτικές και αυτό είναι το ΜΌΝΟ ΌΡΑΜΆ ΠΟΥ δεν μπορεί να χωρέσει ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΌ, γιατι ειναι αδύνατη η πλήρης έλλειψη εμπορίου της υγείας δημόσιας ή ιδιωτικής σε αυτό το σύστημα, μιας και τα πάντα είναι εμπορεύματα στον καπιταλισμό
Ο ρεφορμισμός κάθε απόχρωσης κοντά στα άλλα φιλοδοξεί να δημιουργήσει λαϊκή υγεία μέσα στα πλαίσια του συστήματος. Η πρόταξη του «δημοσίου» σε αυτο αποσκοπεί και από αυτό οφείλουμε να διαχωριστούμε. Μάλιστα το ΚΚΕ δεν παραμένει απλά στο «δημόσιο» , αλλά θέλει και πλήρη κατάργηση της επιχειρηματικής δράσης στην υγεία εν καπιταλισμό ( κάτι σαν απαγόρευση των επενδύσεων σαν να λέμε) αλλά και λαϊκή υγεία με λεφτά από τη φορολόγηση του κεφαλαίου ( κάτι σαν το κοινωνικό συμβόλαιο του ΠΑΣΟΚ )
Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι αναγνωρίζοντας ότι το κεφάλαιο δεν μπορεί να χρηματοδοτεί λαϊκά οράματα πάει παραπέρα ….μέσα στο σύστημα προτάσσοντας μοντέλο συνύπαρξης ιδιωτικού-δημοσίου και στην υγεία και έτσι τα έχει καλά με όλους
Με το σύνθημα μας όχι στην «εμπορευματοποίηση της περίθαλψης-Υγείας» το μέτωπο στην ιδιωτικοποίηση-ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ παραμένει ανοικτό χωρίς να κλείνουμε τα μάτια στην «δημόσια» εμπορευματοποίηση της υγείας (25ευρα,5ευρα,1ευρα, συμμετοχή σε νοσήλια-εξετάσεις-φάρμακα, φακελάκι) και κυρίως επιτρέπει να θέσουμε το ζήτημα της λαϊκής περίθαλψης ( πλήρους & δωρεάν , χωρίς υπεραξία, εφορίες ,εισφορές & άλλες πληρωμές )εκεί που πραγματικά μπορεί να υλοποιηθεί : σε μια άλλη κοινωνία-σοσιαλιστική εκεί που πραγματικά μπορεί να βρούμε και την υγειά μας γενικότερα!! ΕΤΣΙ ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ-ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
ΤΟ οτι ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ στο κλείσιμο δημοσίων νοσοκομείων είναι γιατί κατανοούμε ότι αυτό μεταφράζεται σε πραγματική επιδείνωση της θέσης του λαού (απώλεια γιατρών, δομών προσωπικού κλπ) αλλά και γιατί ανοίγονται δρόμοι παρέμβασης του κεφαλαίου, παραπέρα δηλ εμπορευματοποίησης της υγείας-περίθαλψης που θεσμοθετεί και μονιμοποιεί αυτές τις απώλειες και ανοίγει το δρόμο και για άλλες
«Καλά όσοι υπερασπίζονται το δημόσιο χαραχτήρα παροχής της υγείας της παιδείας του ρεύματος του νερού υπερασπίζονται το συγκεκριμένο μοντέλο? »
Αν δεν εννοούν με τον όρο δημόσιο αυτό που στην πραγματικότητα αναζητά ο λαός όταν διεκδικεί , δηλ το δωρεάν και δένεται ο όρος με μοντέλα «άλλων δημόσιων δομών εν καπιταλισμώ» μάλλον δεν προσφέρονται οι καλύτερες των υπηρεσιών στο κίνημα μιας και αποδέχεται αυτή η άποψη ότι μπορούν να υπάρξουν τέτοιες χωρίς ανατροπή του συστήματος.
Ρε καλόπαιδα του μ-λ που θα μας μάθετε και για ρεφορμισμό, παλεύετε ΝΑΙ η ΟΧΙ ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις στον καπιλισμό?
Έτσι για να μη κρύβεστε αλλο..
Εμείς καλόπαιδο παλεύουμε και ενάντια στις ιδωτικοποιήσεις και ενάντια στη λειτουργία της δημόσιας περίθαλψης με ιδιωτικοοικονομινκά κριτήρια. Εσύ; Για πες μας και μην κρύβεσαι.
Πάνος
στο είπαν 100 φορές , όχι .
μάλιστα ο τυπικός αριστερισμός έτσι κι αλλιώς είναι εκμεταλλεύσιμος με τον κυρίαρχο λόγο , του αντί- δημοσίου .
" είδαμε και το ταχυδρομικό ταμιευτήριο " , σου λένε οι Πρετεντέρηδες .
η πλάκα είναι ότι κουμπώνει και με λογικές αφηρημένου αντικαπιταλισμού , πχ με τις πρόσφατες επεξεργασίες των Θέσεων .
με πρόσχημα την μη απόκρυψη των καπιταλιστικών σχέσεων απο νομικές μορφές , μια λογική ότι δεν μας νοιάζει το δημόσιο ιδιωτικό . Βέβαια , ας ιδιωτικοποιηθεί , δεν έχω δει να λένε , οπότε εδώ μιλάμε για ιδεολογική παρέκκλιση με συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα .
αν είναι δυνατόν να καθόμαστε να συζητάμε ότι δημόσιο νοσοκομείο είναι του αδωνη , των 25 ευρω κλπ
" κάποιος σύντροφος "
"κάποιε σύντροφε" μπορείς να μου βρεις τουλάχιστον μια από τις 100 όπου λέμε ότι δεν παλεύουμε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις;
Για ποιες θέσεις λες;
Μας κάνεις πιο λιανά την ιδεολογική παρέκκλιση;
Και τέλος μιας και δεν είναι του Άδωνη το δημόσιο, μάλλον ούτε του κεφαλαίου, μας λες ποιανού είναι και πως το ορίζεις το δημόσιο;
Και τέλος σε όλους τους υπόλοιπους που μας επικρίνουν για την άποψή μας σε κάποια ερωτήματα που τέθηκαν εδώ θα μας κάνουν την τιμή να απαντήσουν ή θα συνεχίσουν να επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια;
η θέση ότι το βασικό είναι το δωρεάν είναι νεοφιλελέυθερη θέση.Και μια αριστερή συλλογικότητα είναι ιδεολογική παρέκκλιση.
ήταν πχ η θέση της ΠΑΣΠ κάποια χρόνια πριν ,έναντι σε κίνημα αποτροπής ιδιωτικοποίησης της φοιτητικής μέριμνας στο ΔΠΘ.
επίσης υπάρχει συνθήκη στην αγορά, που μια ιδιωτικοποίηση πχ ρίχνει τις τιμές.Όχι λέει η αριστερά πάλι.
το βασικό είναι η καλύτεροι δυνατοί όροι για τον λαό , που σημαίνει πολλά .
τον δωρεάν χαρακτήρα, τον κοινωνικό χαρακτήρα,τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα, τον λαϊκό έλεγχο, την προβολή της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης κατά του κέρδους ( που δεν συνεπάγεται ντε και καλά άμεσα νοσήλεια ), της γλώσσας, της ηθικής και της αισθητικής του καπιταλισμού.
προσπαθείτε να τηρήσετε αρχές που πρέπει να υπάρχουν ( αν και το όχι στον κρατισμό είναι ολόκληρη κουβέντα αν , ποιο και πότε , κομμουνιστικό κίνημα το τήρησε ) και κάνετε βήματα στο κενό .
απλά λέτε πράγματα που δεν μπορούν να στηριχτούν,δεν έχω κάποια αμφιβολία αν θα είστε πχ σε κάποιον αγώνα κατά μιας ιδιωτικοποίησης ούτε χρησιμοποιώ το "παρέκκλιση" σαν αποστασία ή κάτι τέτοιο.
δεν αρκεί όμως έχει σημασία και τι λες.Δεν τα λύνει όλα το δράση - δράση - δράση - αγώνας- αγώνας - αγώνας.
" κάποιος σύντροφος "
"τον δωρεάν χαρακτήρα, τον κοινωνικό χαρακτήρα,τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα, τον λαϊκό έλεγχο, την προβολή της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης κατά του κέρδους ( που δεν συνεπάγεται ντε και καλά άμεσα νοσήλεια ), της γλώσσας, της ηθικής και της αισθητικής του καπιταλισμού"
τα κατοχυρώνει μια κρατικοκαπιταλιστική δομή ? και ο σοσιαλισμός γιατί χρειάζεται τότε?
Μου παραθέτεις, "κάποιε σύντροφε" ένα κείμενο οπαδού του νεοφιλευθερισμού που να υποστηρίζει το δικαίωμα του λαού σε οτιδήποτε να το απολαμαβάνει δωρεάν; Και αν θες στα ζητήματα υγείας, παιδείας;
"στο είπαν 100 φορές , όχι" και "δεν έχω κάποια αμφιβολία αν θα είστε πχ σε κάποιον αγώνα κατά μιας ιδιωτικοποίησης" τελικά τι από τα δύο ισχύει;
Δηλαδή όποιος τηρεί κάποιες "αρχές που πρέπει να υπάρχουν", κατά τη δική σου έκφραση, κάνει άλματα στο κενό! Και ποιες είναι αυτές οι αρχές που ενώ πρέπει να υπάρχουν οδηγούν σε αυτά τα άλματα;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση για την οποία συζητάμε γιατί δεν μπορεί να στηριχθεί το "δωρεάν και πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις για όλους"; Και τι μπορεί τελικά να στηριχθεί;
Ισχύει και για μένα το ερώτημα του
gkoutoul.
Εμείς δε μιλάμε για κανένα κρατισμό. Εμείς μιλάμε για τα δικαιώματα του εργαζόμενου λαού που πρέπει να διεκδικηθούν. Μιλάμε και για σοσιαλισμό. Ο κρατισμός και η αποθέωσή του προέρχεται από την αριστερά που στηρίζεις. Αριστερά που θεωρεί το κράτος κάτι το ουδέτερο και το οποίο μπορεί να αλωθεί προς όφελος του λαού ακόμη και στον καπιταλισμό.
Πράγματι δεν τα λύνει όλα μόνο η δράση και ο αγώνας, χρειάζεται και η θεωρία. Αν όμως όλα αυτά ξεκοπούν μεταξύ τους τότε που καταλήγουμε;
Και τέλος καιρός είναι να δίνονται απαντήσεις σε αυτά που ρωτιούνται και όχι άλλα αντί άλλων. Για να γίνει συζήτηση και όχι παράθεση αοριστολογιών, αφορισμών και συνθημάτων.
η δράση και ο αγώνας πρέπει οπωσδήποτε να είναι εντελώς ξεκομμένη από την νεοφιλελευθερη θεωρία , η οποία σαν παρέκκλιση εμφανίζεται στον λόγο σας .
δεν ξέρω αν υπάρχει κάπου κείμενο της ΠΑΣΠ από τότε που λέω για να δεις νεοφιλελέυθερους να λένε για δωρεάν σκέτο.
κείμενο του Μάνου ή του Τζήμερου δεν νομίζω να υπάρχει , αν αυτό ζητάς.
δεν συζητάμε για τον κρατισμό και σε κάθε περίπτωση είναι θετικό ότι να υπάρχει στον λόγο της αριστεράς ο αντικρατισμός ( χωρίς αυτοκριτική και μετατοπίσεις από την ιδεολογική μήτρα της ουδετερότητας του κράτους και των παραγωγικών δυνάμεων ) .Όχι όμως με νεοφιλελεύθερες προσμείξεις .
καμία κρατικοκαπιταλιστική δομή δεν εξασφαλίζει όλα αυτά που λέμε, και σε αυτό συμφωνούμε .
" κάποιος σύντροφος "
"Υποτίμηση των κατακτήσεων.
Πρόσφατα προέκυψε, καλοπροαίρετα θέλουμε να νομίζουμε, μια σοβαρή συζήτηση γύρω από το χαρακτήρα της Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας. Έτσι προβλήθηκε η άποψη ότι αρκεί το “δωρεάν” και ότι το “δημόσιο” είναι πλεονασμός, ενσωματώσιμο σύνθημα απευθυνόμενο στο ...σύστημα. Αφήνουνε κατά μέρος προς το παρόν τις θέσεις των κλασικών του μαρξισμού για το θέμα ( π.χ. οι Μαρξ - Ένγκελς για το πρόγραμμα της Γκόττα) ή τις θέσεις του ελληνικού αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος.
Πρόκειται για σφάλμα ολκής! Το κίνημα εφησυχάζει αν η εκκλησία και oι φασίστες αξιοποιούν δομές παιδείας, υγείας, πρόνοιας;
Αν κλείνει ένα ιδιωτικό σχολείο ή ένα δημόσιο είναι το ίδιο; Αν οι ιδιώτες κλινικάρχες βάζουν 125 ευρώ , τα πολιτικά μας αντανακλαστικά είναι το ίδιο με το εισιτήριο στο δημόσιο νοσοκομείο;
Αν οι μουφτήδες φτιάχνουν δωρεάν σχολεία δεν μας αφορά;
Με δυο λόγια αν ο καπιταλισμός περνάει σε φάση ιδιωτικοποιήσεων αυτό είναι ζήτημα μικρής σημασίας. Στην πραγματικότητα οι συναγωνιστές που εκφράζουν τέτοιες απόψεις πέφτουν στον οικονομισμό και τον χειροτεχνισμό. Τους ενδιαφέρει το μέρος (δωρεάν) και όχι το σύνολο που είναι η πολιτική και η δομή (δημόσιο).
Από μια άλλη οπτική γωνία όσοι εκφράζουν τέτοιες θέσεις θεωρούν (όπως το ΝΑΡ στις αρχές του 2000) ότι δεν υπάρχει διάκριση αστικοκρατικού και αστικοφιλελεύθερου. Ότι δεν υπάρχει διάκριση ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Μόνο που έτσι δεν μπορούν να στοιχειοθετηθούν απεργίες και πολιτική πάλη για το σχολείο, νοσοκομείο, ΚΑΠΗ. Από μια, επίσης, άλλη οπτική γωνιά οι εισαγωγείς της θέσης για την απαγόρευση του “δημόσιου” θεωρούν πως ό,τι κατακτήθηκε με αίμα και αγώνες μπορεί να πεταχτεί στο ιστορικό καλάθι. Επιπλέον ότι ο καπιταλισμός και το αστικό σύστημα (ή ύστερος Κεϋνσιανισμός) έχουν φτάσει στο απώτατο σημείο τους και δεν μπορούν πλέον να παραχωρήσουν τίποτα προς το εργατολαϊκό κίνημα. Το κίνημα για το “δωρεάν” έρχεται να συναντήσει υπόγεια ακόμα και ασυνείδητα το “δεν πληρώνω” και παραγνωρίζει εντελώς τους συσχετισμούς, το επίπεδο αντιπαράθεσης, τις σχέσεις εργασίας, το ιστορικό κεκτημένο, τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος στο δυτικό κόσμο. "
http://www.m-lkke.gr/articles/5224/144/Προβλήματα-του-εργατικού-συνδικαλιστικού-κινήματος--και-της-ευρύτερης-μετωπικής-λαϊκής-πάλης.html
Το κίνημα εφησυχάζει αν η εκκλησία και αϊ φασίστες αξιοποιούν δομές παιδείας, υγείας, πρόνοιας;
Αν κλείνει ένα ιδιωτικό σχολείο ή ένα δημόσιο είναι το ίδιο; Αν οι ιδιώτες κλινικάρχες βάζουν 125 ευρώ , τα πολιτικά μας αντανακλαστικά είναι το ίδιο με το εισιτήριο στο δημόσιο νοσοκομείο;
Αν οι μουφτήδες φτιάχνουν δωρεάν σχολεία δεν μας αφορά;
Αν η εκκλησία και οι φασίστες αξιοποιούν δομές υγείας πρόνοιας είμαστε ενάντια στους από την σκοπιά της υπεράσπισης των λαϊκών δικαιωμάτων και όχι της υπεράσπισης του «δημόσιου» σχολείου που στο κάτω-κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης αργά η γρήγορα το συμπεριλαμβάνει αναμορφώνοντας το.
Αν ερωτούμαστε αν υποστηρίζουμε τους όποιους αστικούς εκσυγχρονισμούς έγιναν στα πλαίσια του περασμένου αιώνα προφανώς ναι είναι η απάντηση .Αλλά προφανώς σήμερα δεν κινδυνεύουμε με επιστροφή στη ……φεουδαρχία!
Προφανώς και δεν είναι «ίδια τα πολιτικά μας αντανακλαστικά» σε μια εμπορευματοποιημένη δομή (πχ μια κλινική ) που αυξάνει τα νοσήλια, κάνοντας δηλαδή την επιλογή να αποκλείσει περισσότερο το λαϊκό στοιχείο, σε σχέση με ένα δημόσιο νοσοκομείο που μόλις ξεκινάει αυτόν τον αποκλεισμό , πολύ περισσότερο σε ένα άλλο επίσης δημόσιο νοσοκομείο που χρεώνει περισσότερα και από τα προηγούμενα
Προφανώς και έχουμε διαφορετικές απόψεις με τους συναγωνιστές του Μ-Λ ΚΚΕ, οι οποίες εκφράζονται στα πλαίσια της Λαϊκής Αντίστασης, αλλά δεν αποτέλεσαν εμπόδιο στο να κάνουμε πράγματα σε όλη την Ελλάδα για το ζήτημα της υγείας.
Άλλωστε αν διαβάζανε μερικοί προσεκτικά το τι λέμε θα έβλεπαν ότι αυτή μας η άποψη δεν είναι εμπόδιο στη κοινή δράση μας είτε στην Λ.Α. είτε στα σωματεία, στις γειτονιές και όπου αλλού. Ούτε ότι «απαγορεύουμε» το δημόσιο!
Με βάση αυτό το απόσπασμα έχω να κάνω κάποιες παρατηρήσεις. Το πρόγραμμα της Γκότα, έχω κάτι χρόνια να το διαβάσω, τώρα δεν προλαβαίνω για να πω κάτι. Για τις θέσεις της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα ισχυρό επιχείρημα! Φαντάζομαι ότι γίνομαι κατανοητός γιατί. Εκτός και αν πρέπει και εμείς να αρχίσουμε να προτείνουμε διάφορους ενιαίους φορείς με λαϊκό ή εργατικό έλεγχο.
Από που βγαίνει το συμπέρασμα ότι όπου κλείνει ένα νοσοκομείο ή ένα σχολείο ανοίγει ένα ιδιωτικό αντίστοιχο; Τους τελευταίους μήνες εγώ ξέρω αρκετές ιδιωτικές κλινικές που έχουν κλείσει ή είναι έτοιμες να κλείσουν. Όπως και ιδιωτικά σχολεία (ή φροντιστήρια). Τουλάχιστον στα μέρη που ζω και δουλεύω, και φυσικά με τις αντίστοιχες απολύσεις. Γι’ αυτό και παρεμβαίνουμε ανάλογα και σε αυτές τις περιπτώσεις κυρίως στη κατεύθυνση της υπεράσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων.
Άραγε αυτό που συμβαίνει τώρα είναι η ιδιωτικοποίηση της παιδείας ή της υγείας; Εκτιμάμε δηλαδή ότι το κεφάλαιο στην Ελλάδα, ντόπιο και ξένο, αυτό που επιδιώκει είναι απλά και μόνο η αύξηση της κερδοφορίας του; Ότι οι εργαζόμενοι θα οδηγηθούν αναγκαστικά στα ιδιωτικά σχολεία και νοσοκομεία; Και με τι λεφτά;
Δε λέω ότι δεν υπάρχει και αυτό, αλλά μήπως τελικά το κύριο για την εξουσία σε αυτή τη χώρα είναι η αφαίρεση κάθε δικαιώματος που κατέκτησε ο λαός και η εργατική τάξη; Της εκπαίδευσης και της περίθαλψης, όπως και όσο κι αν τα έχει κατακτήσει; Εδώ να σημειώσω ότι πολύ θα ήθελα να δω, ιδιαίτερα από το παρελθόν, μια διεκδίκηση που να αφορούσε αυτά, και άλλα πολλά, με τον όρο να είναι δημόσια – κρατικά. Από τα λίγα που έχω διαβάσει αυτό που ζητούσαν κάποτε οι εργάτες και οι λαοί ήταν η γενίκευση της παιδείας και η δυνατότητα να μπορούν να έχουν ιατρική περίθαλψη χωρίς να πληρώνουν. Διεκδικούσαν το δικαίωμα στη δουλειά, 5νθήμερο – 8ωρο και πάει λέγοντας. Η ύπαρξη της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών έπαιξε σημαντικό ρόλο. Εκ των πραγμάτων το σύστημα έβαλε μπροστά το κράτος του και δημιούργησε, συμβιβαζόμενο, τις δομές που χρειαζόταν για να εφαρμοστούν αυτά. Για να μπορέσει να αποφύγει την πλήρη αμφισβήτησή του. Αποδέχτηκε και για τους δικούς του λόγους τη μονιμότητα στον δημόσιο τομέα. Προφανώς και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς και σε εκείνες τις ιστορικές φάσεις δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Από την άποψη λοιπόν της υπεράσπισης των κατεκτημένων δικαιωμάτων (μονιμότητα στη δουλειά, υγεία, παιδεία) είμαστε ενάντια στο κλείσιμο αυτών των δομών, όπως και ενάντια στην εμπορευματοποίηση. Γι’ αυτό και προτάσσουμε τη διεκδίκηση του δικαιώματος και όχι τη μορφή. Να το πω αλλιώς; Για ποιο λόγο να προτάξουμε ως αίτημα το αποτέλεσμα της κατάκτησης, τη μορφή εφαρμογής ενός δικαιώματος και όχι το ίδιο το δικαίωμα; Τότε γιατί δεν υιοθετούμε και εμείς, για παράδειγμα, το κάτω η κυβέρνηση, αλλά προτάσσουμε την ανατροπή των πολιτικών του συστήματος που κατά πάσα πιθανότητα θα οδηγήσουν και στην ανατροπή της κυβέρνησης; Από εκεί και πέρα έχουμε θέσει και μια σειρά άλλα ερωτήματα για τη σχέση δημοσίου – δικαιώματος, στα οποία δεν πήραμε απάντηση σε αυτό το διάλογο.
.........
Όσο για τα υπόλοιπα (εκκλησία, μουφτήδες, φασίστες κ.λπ.) αλλά και για τη συνολική ιδεολογική κατεύθυνση της εκπαίδευσης αυτό που θα έλεγα είναι ότι προφανώς και μας ενδιαφέρουν και δεν μας αφήνουν αδιάφορους, πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν, το πόσο και σε ποια έκταση είναι ζητούμενο που εξαρτάται από το κίνημα και τους συσχετισμούς που αυτό δημιουργεί. Αλλά όπως και να έχει η ιδεολογία της εκπαίδευσης δεν μπορεί να είναι άλλη από την αστική, καλυμμένη ή λιγότερο.
Από που προκύπτει ότι η άποψή μας οδηγεί ότι το αστικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να παραχωρήσει τίποτα; Το ζήτημα γιατί τίθεται στη βάση του «αν μπορεί» και όχι στη βάση του «αν θέλει»; Αυτό είναι ένα επιχείρημα που το ακούω αρκετά συχνά από συναγωνιστές άλλων χώρων της αριστεράς γιατί υποτιμούν το ρόλο της ταξικής πάλης που ανάγκασε τους αστούς στο να κάνουν «παραχωρήσεις» και θεωρούν ότι το σύστημα παραχώρησε παιδεία και υγεία με βάση τις ανάγκες του, ότι τώρα τα καταργεί γιατί δεν τα χρειάζεται και έχει άλλες προτεραιότητες. Πως βγαίνει λοιπόν τα συμπέρασμα ότι εμείς ταυτιζόμαστε, έστω υπόγεια, με αυτή την άποψη και με το κίνημα «δεν πληρώνω»;
Όσο για το ΝΑΡ αυτό που πρότεινε το 2000 ήταν το εξής: "δημιουργία ενός Ενιαίου Πανελλαδικού Φορέα Υγείας (ΕΠΦΥ) που θα χρηματοδοτείται εκτός από τις εισφορές των ασφαλισμένων του και από τον κρατικό προϋπολογισμό", "Μέσω της πάταξης της τεράστιας φοροδιαφυγής των εργοδοτών και του Δημοσίου θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε και σε σοβαρή μείωση της εργατικής εισφοράς χωρίς αρνητικό αντίκτυπο στη λειτουργία του συστήματος", "Με δυο λόγια, οραματιζόμαστε ένα αυτοδιευθυνόμενο και κοινωνικά ελεγχόμενο σύστημα, του οποίου τη λειτουργία θα εγγυάται το κράτος", (ΠΡΙΝ, 12.11.00.). Άραγε εδώ τίνος η άποψη συναντάται;
Κατανοητή η λογική με την οποία το ΚΚΕ (μ-λ) αντιμετωπίζει το ζήτημα (αν και λάθος κατά τη γνώμη μου),αλλά εδώ υπάρχει μια αντίφαση.Γιατί δε λέτε δημόσια-δωρεάν υγεία,αλλά παρόλα αυτά λέτε δημόσια δωρεάν εκπαίδευση??Αφού σύμφωνα με τη λογική αυτή,αφού μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι το περιτύλιγμα,τι μας νοιάζει αν την εκπαίδευση των παιδιών μας την προσφέρει ο ιδιώτης ή ο συλλογικός καπιταλιστής (κράτος)..??Αφού η ουσία βρίσκεται στο "δωρεάν-χωρίς προϋποθέσεις",γιατί παλεύετε για δημόσια-δωρεάν εκπαίδευση και όχι για "εκπαίδευση για όλους-χωρίς προϋποθέσεις"??
Κατ' αρχήν η άποψή μας δεν είναι πρόσφατη. Και δεύτερον είναι εντελώς ξεκάθαρη.
Είμαστε ενάντια στην εμπορευματοποίηση. Πώς αυτό ταυτίζεται με νεοφιλελεύθερες απόψεις που στηρίζουν ιδιωτικοποιήσεις;!!
Εκτός και αν κάποιος ισχυριστεί ότι η εμπορευματοποίηση δεν συνεπάγεται και ιδιωτικοποιήσεις.
Λέμε λοιπόν όχι στις ιδιωτικοποιήσεις στο χώρο της υγείας και καλούμε σε αγώνα για να μη χαθεί καμιά δομή επειδή κάτι τέτοιο θα σήμαινε περισσότερη εμπορευματοποίηση (για όσους έχουν).
Τεράστια αύξηση όμως της εμπορευματοποίησης υπάρχει και στις δημόσιες δομές (ΕΟΠΥΥ, νοσοκομεία κ.λπ.)) τα τελευταία χρόνια. Και δεν είναι μόνο τα 25 ευρώ, τα 5 ευρώ, το 1 ευρώ. Είναι οι εξετάσεις που δεν καλύπτονται στα επείγοντα ακόμη και αν είσαι ασφαλισμένος (γιατί έτσι αποφάσισε ο ΕΟΠΥΥ), είναι τα κλειστά νοσήλεια που οδηγούν σε πτώχευση τα ταμεία και καταλήστευση έμμεση για μια ακόμη φορά των ασφαλισμένων, είναι μια σειρά εξετάσεων που αποφασίζουν να επιτελούνται στον ιδιωτικό τομέα, είναι κομμάτια ολόκληρα υπηρεσιών που δίνονται σε ιδιώτες και άμεσα ή έμμεσα ξαναβάζουμε το χέρι στη τσέπη. Όλα αυτά και άλλα περιγράφουν το σημερινό δημόσιο!
Εδώ μπαίνει λοιπόν το "όχι αυτό το δημόσιο αλλά το δημόσιο που...".
Εμείς ρωτάμε από ποιούς το ζητάμε, ποιός θα το φτιάξει, σε ποιά κοινωνία; Οι απαντήσεις αυτονόητες.
Λέμε λοιπόν ότι σήμερα πρέπει να κρατήσουμε κατ' αρχήν αυτό που έχουμε, να μη χαθεί καμιά δομή και αυτό μπορούμε να το κερδίσουμε. Αλλά και να διεκδικήσουμε δωρεάν και πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις για όλους.
Ο παρατεταμένος αυτός αγώνας και η δυναμική του οδηγεί και στην απαίτηση για συνολική ανατροπή, για μια κοινωνία όπου η υγεία και η παιδεία θα είναι πραγματικά δωρεάν και δημόσια!
Να πάτε να εξηγήσετε σε ένα χωριό το Δωρεάν παρακαλώ.Πες τε τους ότι πλέον δεν θα στέλνει γιατρό για τα φάρμακα το κοντινό κέντρο υγείας η δημόσιο νοσοκομείο αλλά θα έρχεται γιατρός από το ιδιωτικό ΥΓΕΙΑ. Θα πάρετε κεφάλια σε ψήφους. Αλλά είναι ευροεκλογές κρίμα.
Και τί θα γίνει ρε σύντροφοι με τους χιλιάδες εργαζόμενους ιδιώτικά στο χώρο της υγείας;
Τι θα γίνει με τους χιλιάδες γιατρούς που έχουν ιδιωτικά ιατρεία; Είναι μεγαλοαστοί όλοι αυτοί; Τι θα γίνει με τους φαρμακοποιούς, φυσιοθεραπευτές, μικροβιολόγους κλπ
"Να απαγορευτεί καθε επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της υγείας και της παιδείας" όπως λεέι το ΚΚΕ; Τότε καλά κάνει ο υπουργός και τους βαράει. Ετσι θα γίνουν κι αυτοί από μικροαστοί προλετάριοι και θα προκόψει το κίνημα!!!
Εγώ δηλαδή που μέχρι τώρα σαν δημόσιος υπάλληλος πήγαινα στο ιδιωτκό ιατρείο τσάμπα και έκανα τις εξετάσεις μου δίπλα πάλι τσάμπα ,αντί να περιμένω μήνες για ένα ραντεβού στο νοσοκομείο ήμουνα λάθος; Σαν αριστερός έπρεπε να ψάξω να βρώ κανένα γνωστό αριστερό γιατρό να προωθήσει το ραντεβού μου για νά είμαι ιδεολογικά εντάξει στηρίζοντας το δημόσιο νοσοκομείο;
Και επίσης τι σχέση έχει μια επαγγελμαική δραστηριότητα που από μονη της έχει αξία (πχ η θεραπεία που κάνει ένας γιατρός στο ιδιωτικό του ιατρείο) με την αρμοδιότητα που μπορεί να κατοχυρώσει ένας ιδιώτης στο χώρο της εκπαίδευσης και να πουλάει επαγγελματικά δικαιώματα( πχ ένα ΙΕΚ που μπορεί να πουλάει πτυχία;) Ειναι το ίδιο;
Εγώ νομίζω ότι άλλο πράγμα η ιδιωτική έκπαίδευση - ιδιαίτερα όταν έχει σχέση με δικαιώματα και τίτλους- άλλο η υγεία που παρέχεται από ιδιώτες με έξοδα του κράτους. Εξ άλλου στην πράξη που είναι το ιδιωτικό και που είναι το δημόσιο; ΓΜ
Πέστο λοιπόν ΓΜ ότι ενδιαφέρεσαι για τη συντεχνία σου. Καλά κάνεις και το υπερασπίζεσαι. Όταν λοιπόν καταφέρει και η εργατική τάξη να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της θα δούμε τι θα γίνει με τους αναξιοπαθούντες γιατρούς
"...Είμαστε ενάντια στην εμπορευματοποίηση...." Σωστό!!
Πότε εντείνεται η εμπορευματοποίηση με ιδιωτικά νοσοκομεία και παροχή υγείας από ιδιώτες η με Δημόσια.Το δημόσιο νοσοκομείο καθορίζει σε ένα βαθμό με την ύπαρξη του τους όρους πώλησης του εμπορεύματος υγεία-περίθαλψη;
Εσύ που αναφέρεσαι στο χωριό δεν πας να τους εξηγήσεις γιατί ενώ το σύστημα υγείας παραμένει δημόσιο τώρα, τι τώρα δηλαδή εδώ και χρόνια, δεν υπάρχει ούτε καν επισκέπτης γιατρός σε αυτό;
Και για τον τελευταίο το τι καθορίζει το δημόσιο νοσοκομείο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Στις μέρες μας δεν είναι που ενώ το σύστημα υγείας παραμένει δημόσιο η εμπορευματοποίηση αυξάνει με ταχύτατους ρυθμούς; Μέσα σε αυτό;
Βλέπεις πουθενά να ανοίγουν νέες κλινικές; Μάλλον κλείνουν. Ειδικά αυτές που υπήρχαν στα δυτικά αυτής της πόλης (Αθήνα). Γιατί όμως αφού παράλληλα έχουν κλείσει 8 νοσοκομεία, κάτι που απ' ότι φαίνεται σε αυτό το διάλογο του επικριτές της άποψης του κκε(μ-λ) δεν τους απασχολεί ιδιαίτερα.
Όπως δεν τους απασχολούν αυτά που περιέγραψε η Ρ.ΣΑΚ. και αποδεικνύουν ότι η εμπορευματοποίηση προχωρά μια χαρα και με τα δημόσια νοσοκομεία. Και έχει παραλείψει πολλά ακόμη (ΕΟΠΥΥ, φάρμακα κ.λπ.).
Έχεται ποτιστεί τόσο πολύ από τη θεωρία του ουδέτερου κράτους και ότι αυτό είναι το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί τα λαϊκά δικαιώματα, ξεχνώντας αυτό που λέει ο ΑσΓ περί ταξικής πάλης, που δε βλέπεται ότι με τον μανδύα του δημοσίου καταργούνται βασικά, αυτονόητα κάποτε, λαϊκά δικαιώματα σε υγεία και παιδεία. Έχεται ταυτίσει το λαϊκό δικαίωμα και την υπεράσπισή του με την υπεράσπιση και βελτίωση - παρέμβαση από τα μέσα - του αστικού κράτους παραβλέποντας ότι δεν μας ανήκει, ότι άλλος είναι ο ρόλος του.
Τα ίδια κάνατε και με την ΕΡΤ που ξαφνικά έγινε δημοκρατική, πολυφωνική, προαγωγός της ποιότητας και του πολιτσμού, και εγώ δεν ξέρω τι άλλο. Αντί λοιπόν να υπερασπιστείτε το δικαίωμα στη δουλειά των εργαζόμενων σε αυτούς τους χώρους και τη μονιμότητα ως κατάκτηση, αντί να υπερασπισtείτε το δικαίωμα στη δωρεάν υγεία και παιδεία υπερασπίζεστε ένα καλύτερο αστικό κράτος εγγυητή των λαϊκών κατακτήσεων.
Ά ρε ΣΥΡΙΖΑ! (Αλλά και πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ!).
Ενώ με το ΕΣΥ του ΠΑΣΟΚ που ήταν "δημόσιο" η συντεχνία των γιατρών έσπαγε πέτρες στα εργατικά αναμορφωτήρια...
αυτή η μοιρολατρία πάντως πρέπει να αποτιμηθεί πολιτικά .
από κάπου προέρχεται και κάπου πάει .
το σχόλιο του 09:01 είναι πραγματικό σχολείο .
θα κλείνουν νοσοκομεία και κλινικές , θα μπαίνουν χαράτσια για να μετρήσουν την πίεση σε μια γιαγιά , και γενικώς θα πεθάνουμε.
όπως έλεγε κάποτε και ένας κάπως ιδιότροπος προπονητής ποδοσφαίρου , " θάνατος , ξέρετε τι πάει να πει , θα πεθάνετε "
οι αριστεροί άνθρωποι φίλε δεν είναι γενικά με το τζάμπα , γιατί σου κολλάει ο χ μεγαλοκαρχαρίας μια ταμπέλα 5 στρέμματα και σου λέει " έλα τζάμπα , ο θείος τάδε σε φροντίζει " .
η αριστερά είναι με άλλη μεθοδολογία . αποτιμάει την κοινωνική πρακτική στην ολότητα της και όχι στο "τζάμπα".
φάε λοιπόν τα πραξικοπήματα τύπου ΕΡΤ αμάσητα και λέγε ότι ήταν απλά απολύσεις.
ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι , και λίγοι ακόμα.
με τις συντεχνίες θα ασχολούμαστε?
γιατί όταν λέω για νεοφιλελεύθερες λογικές ,δεν το λέω τυχαία , επεκτείνεται το πράγμα , σου λέει ο άλλος ότι όχι μόνο δεν με νοιάζουν τα νοσοκομεία , ούτε η ΕΡΤ με νοιάζει .
και αυτό είναι που έλεγα πιο πριν , εντάξει είσαι σε έναν αγώνα , τι άφησες πίσω ?
" κάποιος σύντροφος "
Πολύ θα ήθελα "κάποιε σύντροφε" αντί να απορρίπτεις κάθε τόσο την άποψη των άλλων να πεις τη δική σου.
Το συνηθίζεις, όχι μόνο εσύ, να μην απαντάς σε αυτά που σου βάζουν και να λες άλλα.
Ας κάνω λοιπόν μια απόπειρα και εγώ.
Γιατί είσαι με την κρατική ΕΡΤ;
Γιατί είσαι με τα κρατικά νοσοκομεία;
Γενικά γιατί είσαι του κρατικού;
Γιατί γι' αυτό γίνεται συζήτηση στη πραγματικότητα και όχι γενικά και αόριστα για το δημόσιο.
Απλά έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε τον όρο "δημόσιο" ενώ μιλάμε για το κράτος.
"κάποιος ένας"
αν και αλλάζεις το θέμα θα σου απαντήσω .
δεν είμαι ( εις τριπλούν )
και μια κουβέντα για το γιατί λέω αλλάζεις το θέμα.
για την ακρίβεια λες αυτό που λέω , ... , αλλά εναντίον μου .
συμφωνείς μαζί μου ότι άλλο δημόσιο και άλλο κρατικό και απο κεκτημένη ταχύτητα διαφωνείς .
όλη η συζήτηση είναι για ότι κάποιοι λένε ότι δημόσιο είναι το κρατικό του Άδωνη και κάποιοι ( τουλάχιστον εγώ , δεν εκπροσωπώ άλλους ) λέω ότι δεν είναι έτσι.
" κάποιος σύντροφος "
όποιος λοιπόν μιλάει για δημόσια υγεία είναι με το ΠΑΣΟΚ και τη σοσιαλδημοκρατία, ενώ όποιος ζητάει τα λεφτά των φορολογουμένων να πηγαίνουν στους ιδιώτες γιατρούς με την επανάσταση. ενδιαφέρουσα θεωρία.
πόσο άραγε διαφέρει από το ΚΚΕ που λέει ότι δεν γίνεται τίποτα σήμερα και είναι ενσωματώσιμα όλα τα αιτήματα και μόνο το αίτητμα για λαϊκή εξουσία είναι επαναστατατικό;
τι θα γίνουν οι χιλιάδες άνεργοι φιλόλογοι και μαθηματικοί, ας ανοίξει κανένα φροντιστήριο και ιδιωτικό σχολείο να δουλέψουν, αφού με τις ελλείψεις στα δημόσια σχολεία τα παιδιά μας μένουν αγράμματα. ας δωθούν λοιπόν τα λεφτά μας από το κράτος στα ιδιωτικά σχολεία. σημασία έχει μόνο η εκπαίδευση να είναι δωρεάν.
και όταν γίνει η επανάσταση θα διοθωθούν όλα. μέχρι τότε ας απολαύσουμε το νεοφιλελευθερισμό.
H ERT δεν κλείνει, δημόσια θα μείνει.
....και έμεινε!
(τρέχα τώρα και πες στους διαδηλωτές και πάνω απ όλα στους αποδέκτες ότι εσύ το εννοούσες αλλιώς)
Για να μη θυμηθώ τι έλεγες στα τμήματα στο πανεπιστήμιο κάποιε...
"κάποιος μη σύντροφος"
Πάντως ο Σαμαράς να κάνει σοσιαλισμό για να δουλέψουν όλοι οι άνεργοι φυσικοί και μαθηματικοί δε γίνεται. Ας σκεφτούμε ....
28/1/14 - 1:00 μ.μ. θα μας πεις που ακριβώς την είδες αυτή την άποψη;
Γιατί αλλιώς εν τη αδυναμία σου γίνεσαι διαστρεβλωτής!
Εσύ πάντως μιλάς για δημόσια. Το δωρεάν τι το έκανες το χάρισες στον Γεωργιάδη;
Κάποιος ή κάποια παρεμβαίνουν στην συζήτηση με προβοκάτσιες του στυλ " πάρε φάρμακα και υπηρεσίες υγείας από τους ιδιώτες" ή ότι ο ΓΜ "ενδιαφέρεται για την συντεχνία" του, δηλ. τους γιατρούς.
Όταν ανοίγει μία πολιτική συζήτηση για ένα ζήτημα καλό είναι να καταλάβουμε σε τι καλούμαστε να τοποθετηθούμε.Αλλιώς με προβοκάτσιες δεν βγαίνει τίποτα και ο άλλος θα σου απαντήσει
" και εσείς καταπιέζετε τους μαύρους..."
Η άποψη του ΚΚΕ(μ-λ) είναι ότι μία αριστερή και κομμουνιστική οργάνωση, το εργατικό-λαϊκό κίνημα, στο έδαφος του καπιταλισμού, παλεύει ή καλύτερα θέτει στόχους πάλης ΠΑΝΤΑ από την μεριά των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας.Πιστεύοντας στο ασυμβίβαστο των ταξικών αντιθέσεων και ότι αυτές οδηγούν στην σύγκρουση και την ανατροπή -επανάσταση ΔΕΝ κάνει προτάσεις βελτίωσης του υπάρχοντος συστήματος είτε για να ξεπεράσει την κρίση του σήμερα, είτε για την ανάπτυξή του, τόσο προηγούμενα όσο και επόμενα.
Γιατί ξεκινάει από την βασική θέση ότι αυτό το σύστημα δεν βελτιώνεται- δεν εξωραϊζεται. Εξάλλου το ίδιο το σύστημα, με την επίθεσή του, μας το επιβεβαιώνει με κάθε τρόπο. Πολύ περισσότερο ΔΕΝ κάνουμε προτάσεις και δεν προβάλουμε αιτήματα κάποιου "μοντέλου" στον ένα ή στον άλλο χώρο, στον ένα ή στον άλλο κλάδο. Όπως κατά κόρο κάνουν οι ρεφορμιστικές δυνάμεις που για κάθε ζήτημα έχουν υποτίθεται έτοιμο το πρόγραμμα μόνο που κάνουν μόνιμα "λάθος" στον ...παραλήπτη που θα υλοποιήσει το "μοντέλο" τους.
Προτάσεις κάνουμε ΜΟΝΟ στο κίνημα με στόχο να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και να ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΕΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ μέσα από την πάλη και με βάση ,τους κάθε φορά, συσχετισμούς δύναμης, απέναντι και ενάντια στο σύστημα και τους κάθε φορά εκπροσώπους του. Βιάζονται κάποιοι να μας κατηγορήσουν σαν οικονομιστές - χειροτέχνες και άλλοι σαν αριστεριστές. Οι πρώτοι γιατί στην αντίληψη - κατεύθυνση του ΚΚΕ(μ-λ) δεν βλέπουν την αποτύπωσή της στο πολιτικό-κοινωνικό εποικοδόμημα ( η συζήτηση περί δημοσίου) και οι δεύτεροι γιατί θεωρούν ότι όλα τα παραπέμπουμε στην ανατροπή-επανάσταση.
Για τον οικονομισμό- χειροτεχνισμό ( ότι δηλ. δεν βλέπουμε την πολιτική πάλη και την εισαγωγή στην τάξη της σοσιαλιστικής συνείδησης και βγάζουμε θέσεις με βάση την μερική πραγματικότητα και όχι την συνολική, άρα προχειρολογούμε )θα μπορούσαν να έχουν δίκιο αυτοί που μας κατηγορούν εάν το ΚΚΕ (μ-λ)αρνιόταν να απαντήσει στο πως συνδέεται η πάλη για καταχτήσεις και δικαιώματα με την πάλη για την ανατροπή του συστήματος. Επίσης θα είχαν δίκιο εάν οι θέσεις μας ήταν αποτέλεσμα ΜΟΝΟ της λειτουργίας συντρόφων και συναγωνιστών σε έναν χώρο ή σε έναν κλάδο και δεν ήταν αποτέλεσμα μίας συνολικής πολιτικής εκτίμησης όλης της οργάνωσης.
Συμβαίνει αλήθεια κάτι τέτοιο ;
συνέχεια από το προηγούμενο
Κατά αρχή είμαστε σταθεροί και αποφασιστικοί στην θέση ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ. Όχι μόνο δεν αδιαφορούμε μπροστά σε μία τετοια εξέλιξη αλλά καλούμε τον κόσμο να την αντιπαλέψει. Ξεκινώντας από την άποψη ότι αυτή η πολιτική αποτελεί χειροτέρευση των όρων δουλειάς και ζωής των εργαζόμενων.
Καμία πολιτική στο έδαφος του σημερινού συστήματος δεν είναι ουδέτερη ή γενικά εκσυγχρονιστική αλλά βαθιά ταξική και επιζητεί να αποκαταστήσει την πλήρη κυριαρχία των "από πάνω" στους "από κάτω". Και η κυριαρχία αυτή επιβάλλεται με την πλήρη ανατροπή των κατακτήσεων και διακαιωμάτων.
Αυτό που είχε αποτυπωθεί τόσο στην χώρα μας όσο και γενικότερα σαν "δημόσιο" , σαν "κράτος πρόνοιας" ή σαν "κοινωνικό κράτος" ήταν το σύνολο των κατακτήσεων, σε όλα τα επίπεδα, του εργαζόμενου λαού, οι αναγκαστικές παραχωρήσεις της κεφαλαιοκρατικής αστικής τάξης μαζί με το "καρότο" των κοινωνικών συμβολαίων με τα μεσοστρώματα.
Επί πλέον είμαστε ενάστια στις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεπούλημα του πλούτου που δημιουργήθηκε απ΄την δουλειά του λαού και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας - όχι γιατί πιστεύουμε ότι είναι καλύτερος, για τον λαό, διαχειριστής ο συλλογικός καπιταλιστής, το αστικό κράτος - αλλά γιατί η ιδιωτικοποίηση - ξεπούλημα θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην ζωή του λαού από το επίπεδο που έχει κατακτήσει από την μία πλευρά ενώ από την άλλη θα του στερήσει σημαντικές πηγές πλούτου για την οικοδόμηση της κοινωνίας στην οποία θα είναι αφέντης στον κόπο και στο τόπο του.
Οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα δεν έχουν μόνιμο χαρακτήρα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος αλλά καθορίζονται από τους, κάθε φορά, ταξικούς συσχετισμούς. Και σήμερα που οι ταξικοί συσχετισμοί διαμορφώνονται σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα συντρίβονται και μαζί τους όλο το προηγούμενο πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί.
Αυτό που στοχεύουμε με την πάλη μας, σήμερα, είναι να προχωρήσουμε μπροστά την υπόθεση της πραγματικής διεξόδου από την βαρβαρότητα του συστήματος και όχι να αναπολούμε "όλα τα καλά" που είχαμε και χάθηκαν,κάτι που αποτελεί βασικό γνώρισμα του ρεφορμισμού και της σοσιαλδημοκρατίας.
Η πάλη με έναν ταξικό - επαναστατικό προσανατολισμό και χαρακτήρα μπορεί να διαμορφώσει σαν "παραπροϊόν" ένα νέο πλαίσιο κατακτήσεων και δικαιωμάτων που θα είναι με την σειρά τους προσωρινές όσο δεν τεθεί σαν ζήτημα ημερήσιας διάταξης η ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης , της καταπίεσης και της εξάρτησης.
Αλήθεια , αναρωτιέμαι, πόσο οικονομίστικα ή αριστερίστικα δείχνουν όλα τα παραπάνω ;
Γρ.Αν.
01:07 αν δεν είσαι σύντροφος, αναρωτιέμαι γιατί μπαίνεις στην διαδικασία, και εννοείται δεν σου απαντάω.ειδικά αφού πανηγυρίζεις για το κλείσιμο της ΕΡΤ.
να ξέρεις ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία μπορούν να σου βγάλουν το χαμογελάκι που σου φέρνει στο πρόσωπο η δήθεν ανημπόρια τους, και οι ήττες τους, πάνω στις οποίες πατάς για να πουλάς ειρωνεία σε μια αριστερή σελίδα .
" κάποιος σύντροφος "
Δημοσίευση σχολίου