• 6.171.000 πολίτες είναι ασφαλισμένοι στον ΕΟΠΥΥ ενώ οι ανασφάλιστοι ανέρχονται σε 3.068.000 και αυξάνονται διαρκώς.
• Η προσέλευση ασθενών σε νοσοκομεία σχετικά με την προ μνημονίου περίοδο παρουσιάζει το 2011 αύξηση 30% ενώ σήμερα έχει αυξηθεί κι άλλο.
• Έξι στους δέκα πολίτες δηλώνουν πως έχει επηρεαστεί η ψυχική τους υγεία, ποσοστό 61,6% κάνει αυτοδιάγνωση μέσω internet, 55,7% δεν έχει οικονομική δυνατότητα να αγοράσει φάρμακα και τρεις στους δέκα (28,4%) αραίωσαν τη συχνότητα λήψης φαρμάκων με δική τους πρωτοβουλία για να κάνουν οικονομία.
Τι σχεδιάζουν;
Κλείνουν νοσοκομεία, ιατρεία ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ, καταργούν μονάδες υγείας. Απολύουν-θέτουν σε διαθεσιμότητα γιατρούς, νοσηλευτές και εργαζόμενους. Ελαστικοποιούν τις εργασιακές σχέσεις όσων παραμένουν. Με τη μεταφορά μονάδων υγείας του ΕΟΠΥΥ στο ΕΣΥ και το πρόσχημα της «αξιολόγησης», η κυβέρνηση βάζει σε διαθεσιμότητα-απόλυση όλο το υγειονομικό προσωπικό. Οι 9.979 εργαζόμενοι, από τους οποίους 5.765 γιατροί, 2.841 υγειονομικοί και 1.373 διοικητικοί υπάλληλοι, είναι πλέον ξεκρέμαστοι, μαζί και οι δομές όπου εργάζονται σήμερα.
Μετά τη συρρίκνωση και τη διάλυση των δημόσιων δομών υγείας και περίθαλψης, μετά την «αξιολόγησή» τους που θα γίνει αξιοποιώντας τη διάλυση, θα οδηγηθούμε σε οριστικό κλείσιμο σημαντικού αριθμού δομών και σε ένα δίκτυο πρωτοβάθμιας υγείας κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των μνημονίων, της τρόικας αλλά και του κεφαλαίου. Η μελέτη της task force του Ράιχενμπαχ προτείνει τη δημιουργία ιδιωτικών πολυϊατρείων –που πιο πολύ θα μοιάζουν με ενεχυροδανειστήρια- που θα πουλάνε “πακέτα ιατρικών υπηρεσιών”. Ποιος θα τα αγοράζει;; Ο νέος φορέας πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ), που δεν θα είναι πλέον “πάροχος” υπηρεσιών υγείας αλλά “αγοραστής”. Πάνω στον ανθρώπινο πόνο, στην αρώστια, στην υγεία, που γίνονται επισήμως εμπόρευμα, στήνονται κερδοφόρες επιχειρήσεις των πολυεθνικών και του ιδιωτικού κεφαλαίου.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για τους ασθενείς,ασφαλισμένους/ανασφάλιστους/ανέργους;
Ότι δυσκολεύει η πρόσβαση στις δομές υγείας και τα νοσοκομεία.
Πώς; Καταρχήν με τη μεγάλη αναμονή προς τις ήδη μειωμένες και υποστελεχωμένες μονάδες υγείας (5,5 ώρες πρέπει να είναι η αναμονή στα επείγοντα κατά τον υπουργό Υγείας !), που θα λειτουργεί υπέρ των ιδιωτικών κέντρων υγείας και για όποιον έχει λεφτά. Δεύτερον, με τον “γιατρό αναφοράς” ή “οικογενειακό γιατρό”, ο οποίος θα παραπέμπει σε άλλες ειδικότητες ή νοσοκομεία [ή, μπορεί, και πουθενά (;;)]. Θα λειτουργεί σαν κυματοθραύστης και απαγορευτικά ως προς την ελεύθερη πρόσβαση στο σύστημα υγείας και περίθαλψης.
Ότι θα πληρώνουμε περισσότερα για επισκέψεις, εξετάσεις και φάρμακα.
Στα 5 ευρώ για τα εξωτερικά ιατρεία, από 1/1/2014 προστίθενται 25ευρώ για νοσηλεία. Από 1/1/2014 κάθε ασφαλισμένος θα πληρώνει 1 ευρώ για κάθε συνταγή. Όλο και περισσότερα απαραίτητα φάρμακα βγαίνουν από τη λίστα και χαρακτηρίζονται “μη συνταγογραφήσιμα φάρμακα” (ΜΗ.ΣΥ.ΦΑ), που οι ασθενείς θα τα πληρώνουν από την τσέπη τους. Παράλληλα συζητείται αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων σε εξετάσεις/φάρμακα/παραπεμπτικά για διαγνωστικές εξετάσεις.
Οι ασθενείς του δημόσιου φορέα θα δικαιούνται μία πετσοκομένη «βασική δέσμη υπηρεσιών υγείας» με στοιχειώδη πακέτα παροχών και με ανώτατο όριο (πλαφόν) της «ηλεκτρονικής κάρτας υγείας», με την οποία θα εφοδιάζονται, και μάλιστα μετά από έγκριση του «Ειδικού Σώματος Ελεγκτών Κλινικού Ελέγχου», ο οποίος προφανώς θα ελέγχει με κριτήριο τα νούμερα και όχι τις ανάγκες περίθαλψης. Το πλαφόν αυτό θα εξαρτάται κάθε φορά από τους κουτσουρεμένους κλειστούς προϋπολογισμούς και θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερες περικοπές στις παροχές για τους αρρώστους που, όποτε χρειάζεται, θα βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Ότι χειροτερεύουν οι όροι περίθαλψης
Πολλές ιατρικές πράξεις και εξετάσεις δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι περικοπές δαπανών και υλικών στερούν τα απαραίτητα για την αντιμετώπιση των ασθενειών. Η γενίκευση των γενόσημων φαρμάκων, οι μεγάλες αναμονές, τα ράντζα, οι «συγχνωνεύσεις» κλινικών στα νοσοκομεία με αριθμητική ανεπάρκεια ή χωρίς κάλυψη από όλες τις ειδικότητες, η δημιουργία τμημάτων-τεράτων δημιουργεί μέγιστο κίνδυνο για τους ασθενείς. Η λειτουργία τμημάτων νοσοκομείων χωρίς οργάνωση καμίας υποστήριξης από άλλες ειδικότητες που να εδρεύουν στον ίδιο χώρο συνεπάγεται ότι οι ασθενείς που θα νοσηλεύονται εκεί δεν θα έχουν άμεση αντιμετώπιση σε περίπτωση που συμβούν διαφόρων ειδών επιπλοκές ή οξέα περιστατικά.
Από την κλεμμένη υπεραξία... στο νόμο περί πτωχών;
Μέχρι σήμερα όλοι οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι προπλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώνουν για ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, μέσω των κρατήσεων στους μισθούς και στις συντάξεις ή μέσω της υποχρέωσης καταβολής εισφορών σε τομείς υγείας των ασφαλιστικών ταμείων (αυτοαπασχολούμενοι). Ένα μέρος, δηλαδή, κλεμμένης υπεραξίας από την εργασία μας, ένα μέρος της βαριάς φορολογίας των χαμηλών εισοδηματικά στρωμάτων ήταν τα οικονομικά μεγέθη που στήριζαν τις δημόσιες δομές υγείας. Οι νέοι σχεδιασμοί όμως έρχονται να βαθύνουν περισσότερο τον υπάρχοντα ταξικό διαχωρισμό, να επιβάλουν με πιο επιθετικό και απροκάλυπτο τρόπο τη μετατροπή του δικαιώματος στην υγεία σε εμπόρευμα. Σε μια εποχή που η επίθεση στους μισθούς συνοψίζεται σε επιδόματα πείνας κάθε τρίμηνο, μεγάλα κοινωνικά κομμάτια θα αποκλείονται από την πρόσβαση στη δημόσια υγεία. Ο νέος υγειονομικός χάρτης είναι το πρόσχημα στη βάση του οποίου το πού και ποιας δυναμικότητας νοσοκομεία θα λειτουργούν έχει άμεση σχέση με τις προτεραιότητες που θέτει κάθε φορά το κεφάλαιο. Το τι θεραπευτικά πρωτόκολλα θα εφαρμόζονται και τι είδους φάρμακα θα συνταγογραφούνται επίσης. Γι αυτό και οι διάφορες «μελέτες» έρχονται να υπηρετήσουν την πολιτική των περικοπών, των απολύσεων ανθρώπινου δυναμικού και της δραστικής μείωσης των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας των δημόσιων δομών. Ήδη το “προσδόκιμο ζωής” στην Ελλάδα, στα χρόνια της κρίσης, έχει μειωθεί κατά 5-6 μονάδες και μοιάζει όλο και πιο πολύ με “προσδόκιμο αναλώσιμου”, που διαμορφώνεται με βάση το πόσο πρέπει να δουλεύουν και να ξεζουμίζονται για ψίχουλα οι εργαζόμενοι και πόσο λίγο πρέπει να κοστίζουν ως ασφαλισμένοι ή ασθενείς για το κεφάλαιο, αναλαμβάνοντας μάλιστα εξ ολοκλήρου οι ίδιοι οι ασθενείς το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής τους δύναμης.
Τι να κάνουμε;
Απέναντι στο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν δεν έχουμε πολλές επιλογές. Ο αγώνας για την προάσπιση του κοινωνικού αγαθού της υγείας, του δικαιώματος στην ίση, πλήρη και δωρεάν περίθαλψη δεν είναι απομονωμένος από τους αγώνες για μόνιμη και σταθερή δουλειά, ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες, για επιδότηση των ανέργων από την πρώτη μέρα ανεργίας.. Στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές μας να δημιουργήσουμε όρους συλλογικής αντίστασης, διεκδίκησης και αλληλεγγύης από κοινού και σε συντονισμό με τους εργαζόμενους στις δομές υγείας, για την υπεράσπιση του δικαιώματος στην υγεία, ως κοινωνικό αγαθό, και στην ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη.
- Να μην κλείσει κανένα νοσοκομείο, ιατρείο, κέντρο υγείας.
- Καμία διαθεσιμότητα- καμία απόλυση υγειονομικών και εργαζομένων στις δομές υγείας.
- Άμεση στελέχωση με όλες τις ιατρικές ειδικότητες που λείπουν.
- Άμεση σφράγιση των βιβλιαρίων των ανέργων.
- Πλήρη υγειονομική κάλυψη των ανασφάλιστων.
- Ίση, πλήρη και δωρεάν περίθαλψη, σε όλες τις δομές υγείας για όλους, χωρίς προϋποθέσεις, ντόπιους και μετανάστες.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου