Ο Σύνδεσμος Συνταξιούχων Πολιτικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης ήταν και είναι ακόμη για χρόνια μια ελιτίστικη κάστα 50 ανθρώπων που μεταξύ τους βάφτιζαν αρτοκλασίες, κόψιμο βασιλόπιτας, μνημόσυνα αποθανόντων, κλπ σαν έργα δράσης του συνδέσμου με δεδομένα τα πλούσια έσοδά τους από τις ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ εισφορές των συνταξιούχων βάσει ενός χουντικού νόμου του 1970.
Είχαν γενικά κλειστά τα γραφεία και μάλιστα το τελευταίο διάστημα προέβησαν στην αγορά ιδιόκτητων γραφείων και επίπλωσης.
Τα έξοδά τους σε καμιά περίπτωση δεν δικαιολογούν την αδράνειά τους. Υπάρχει αναντιστοιχία. Μάλιστα ο τέως πρόεδρος με καμάρι έλεγε ότι το ΔΣ του Συνδέσμου αποφάσισε να μην συμμετέχει σε καμιά πολιτική εκδήλωση, δράση, συγκέντρωση ή πορεία για τα προβλήματα τω συνταξιούχων διότι δεν ήθελαν να “κομματικοποιήσουν” το Σύνδεσμο. Ήθελαν να είναι “αγνός, αμόλυντος” και φυσικά άπραγος.
Ήθελαν και θέλουν φυσικά τις εισφορές των μελών αλλά όχι τα ίδια τα μέλη.
Η Εκλογοαπολογιστική ΓΣ παρ΄ ότι λόγω μαζικότητας ανέδειξε προεδρείο και Εφορευτική και είχε όλες τις προϋποθέσεις να βάλει προτάσεις και να λύσει θέματα καταστατικού τελικά δεν κατάφερε να διεξάγει τη συζήτηση στην ουσία της παρά μόνο σε διαδικαστικά θέματα. Η Εφορευτική Επιτροπή και ορισμένοι υποψήφιοι παραιτήθηκαν αλλά παρ΄ όλα αυτά οι εκλογές άρχισαν “κανονικά”, μεσούσης της ΓΣ.
Οι ύβρεις, οι αντεγκλήσεις,, οι απειλές και οι κατηγορίες ήταν το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της αλαλούμ “ΓΣ”.
Οι όλες αντιδημοκρατικές διαδικασίες (δεν δόθηκε ο λόγος στους υποψηφίους, δεν διαβάστηκε ο απολογισμός οικονομικών, δεν γράφτηκαν στους εκλογικούς καταλόγους ακόμη και ταμειακά τακτοποιημένα μέλη) κυριάρχησαν και είχαν σαν στόχο την τρομοκράτηση του κόσμου και την απομάκρυνση από τον Σύνδεσμο.
Η προσβολή της όλης διαδικασίας είναι αυτονόητη ειδάλλως θα αποτελεί προηγούμενο για μελλοντικές εξελίξεις στους συλλόγους (κρατικά όργανα άσκησης ετσιθελισμού και αυταρχισμού).
Εξάλλου η έξοδος τα τελευταία χρόνια μεγάλου αριθμού ΔΥ και τα προβλήματα που δημιουργούνται με τις περικοπές στις συντάξεις, τις επικουρικές, το εφάπαξ, τις περικοπές στην περίθαλψη δημιουργεί την ανάγκη τα σωματεία-σφραγίδες των συνταξιούχων να γίνουν πιο ενεργά και να απαντήσουν στις ανάγκες των καιρών. Η συμπόρευση των συλλόγων συνταξιούχων με το κίνημα των εργαζομένων, των ανέργων είναι η μόνη ελπίδα για να μπορέσουν και οι συνταξιούχοι να αντιπαλέψουν την αντιλαϊκή λαίλαπα που σαρώνει την κοινωνία.
Στο δρόμο αυτό θα χρειαστεί να αντιπαλέψουν και με αυτούς που χρόνια τώρα στρογγυλοκάθονται σε καρέκλες ΔΣ και που φοβούνται όπως ο διάολος το λιβάνι τις μαζικές διαδικασίες και το βγάλσιμο του κόσμου στο δρόμο.
1 σχόλιο:
Ο Σύνδεσμος συνταξιούχων Δημοσίων Υπαλλήλων Αθηνών συμμετέχει στην Π.Ο.Π.Σ.(Ομοσπονδία Συνταξιούχων Δ.Υ.) και παρουσιάζει στις καταστάσεις ως"ταμειακά εντάξει" μέλη πάνω από 1.000,και με αυτή τη δύναμη ψηφίζει στις Γ.Σ. της Π.Ο.Π.Σ. Σ'αυτές τις καταστάσεις υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό που δεν γνωρίζουν ότι τους χρησιμοποιούν και φυσικά δεν πλήρωσαν ποτέ σνδρομή,όπωςκαι οι πεθαμένοι που αφθονούν!Η κατάσταση που περιγράφετε για τη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε ολόκληρη την οραγάνωση της Π.Ο.Π.Σ, δεν είναι χειρότερη από του Συνδέσμου της Αθήνας.Δεν υπαρχει στην ουσία οργάνωση των συνταξιούχων Δ.Υ. Απλά τπάρχουν σφραγίδες και αυτοί που τις κρατούν μοιράζονται τα χρήματα από τις κρατήσεις που κάνει το Γ.λ.Κ.και τις προσφέρει στο πιάτο. Δ.Ν.Ι.
Δημοσίευση σχολίου