Φρέσκο γάλα: πού αποβλέπουν οι αλλαγές του Υπουργείου

Μεγάλη αναστάτωση έχει προκαλέσει στους κτηνοτρόφους γαλακτοπαραγωγούς το νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης, το οποίο μαζί με τις υπόλοιπες αλλαγές σε 11 κλάδους τροφίμων προβλέπει την επιμήκυνση του χρόνου ζωής του φρέσκου παστεριωμένου γάλακτος. Οι αλλαγές αυτές γίνονται σύμφωνα με τις συστάσεις του ΟΟΣΑ και την απαίτηση της τρόικας για την 100% εφαρμογή τους, χωρίς δηλαδή εκπτώσεις. Βέβαια, για την κυβέρνηση δεν είναι τόσο απλά τα ζητήματα, αφού υπάρχουν αντιδράσεις από τους κτηνοτρόφους που αντιλαμβάνονται ότι αυτό θα αποτελέσει χαριστική βολή για την κτηνοτροφία που έχει απομείνει. Ο υπουργός Ανάπτυξης Χατζηδάκης φαίνεται να το επανεξετάζει ενώ παράλληλα δηλώνει ότι δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι για να πέσουν οι τιμές στην αγορά. Εμείς όμως καταλαβαίνουμε ότι αυτή του η στάση δεν έχει να κάνει με την πρόθεση του να υποχωρήσει αλλά ελίσσεται πιεζόμενος και από τις ενδοκυβερνητικές αντιδράσεις. Επομένως, οι όποιες τροποποιήσεις σκοπεύει να κάνει είναι στα πλαίσια που θα καθορίσει η τρόικα.
Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μάξιμος Χαρακόπουλος που στη συνάντηση με προέδρους συνδέσμων παραγωγών αγελαδοτρόφων δήλωσε ότι δήθεν τους στηρίζει και ότι η έκθεση του ΟΟΣΑ πρέπει να περάσει από κόσκινο.
Ας δούμε όμως τι προβλέπει η συγκεκριμένη τροπολογία από το ίδιο το νομοσχέδιο, όπως συστήνει ο ΟΟΣΑ και απαιτούν οι ιμπεριαλιστές.
Αρχικά, ο χρόνος ζωής του φρέσκου γάλακτος επιμυκήνεται στις 10 μέρες, από το μέγιστο όριο των 5 μερών που ισχύει σήμερα. Να προσθέσουμε εδώ ότι πριν από 2 μήνες περίπου είχαμε την κατάργηση της υποχρεωτικής αναγραφής στη συσκευασία της χώρας προέλευσης του γάλακτος. Επίσης, έχει γραφτεί ότι θα επιτρέπεται η παραγωγή γιαουρτιού και από σκόνη γάλακτος! Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να γεμίσει η αγορά με εισαγόμενο γάλα από την Ευρώπη. Θα αποτελέσει ένα μεγάλο χτύπημα στους έλληνες αγελαδοτρόφους και πιο ειδικά στις μικρές μονάδες που σήμερα επιβιώνουν οριακά και είναι αδύνατον να ανταγωνιστούν τις πολυεθνικές. Να σημειώσουμε εδώ ότι η μέση τιμή για τον έλληνα παραγωγό σήμερα είναι 0,43 ευρώ ανά λίτρο και ο καταναλωτής το αγοράζει 1,10-1,20 ευρώ. Η ελληνική αγελαδοτροφία συρρικνώνεται συνεχώς και καλύπτει μόλις το 35% των αναγκών της χώρας σε γάλα. Υπολογίζεται σήμερα ότι έχουμε 85.000 γαλακτοπαραγωγικές αγελάδες, όταν πριν από 3 χρόνια υπήρχαν 120.000. Αυτό που επίσης έχει σημασία είναι ότι και στη

χώρα μας αυτός ο τομέας της κτηνοτροφίας με γρήγορους ρυθμούς συγκεντρώνεται σε χέρια λίγων που έχουν επενδύσει πολλά εκατομμύρια σε υποδομές και σε συστήματα γενετικής βελτίωσης. Η πλειοψηφία των αγελαδοτροφείων είναι στα όρια της κατάρρευσης και αυτό φαίνεται και από τα νούμερα: Το 86% της παραγωγής του γάλακτος παράγεται μόλις από 380 φάρμες, όταν συνολικά υπάρχουν 28.000 εκμεταλλεύσεις.
Ένα άλλο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι αν το εισαγόμενο γάλα είναι ίδιας διατροφικής αξίας με το φρέσκο παστεριωμένο γάλα που παράγεται στη χώρα μας. Φυσικά όχι. Αυτό σχετίζεται με τον τρόπο επεξεργασίας που δίνει τη δυνατότητα στο εισαγόμενο (ESL) να διατηρείται έως και 3 βδομάδες.
Έτσι, λοιπόν, αν τελικά περάσει το νομοσχέδιο, ο καταναλωτής θα αγοράζει γάλα ESL ως φρέσκο παστεριωμένο από την Γερμανία ή από άλλη χώρα, χωρίς να γνωρίζει σε ποια χώρα παράγεται και με ποιο τρόπο είναι επεξεργασμένο. Έχει το θράσος ο υπουργός να ισχυρίζεται ότι θέλει μ’ αυτό το νομοσχέδιο να μειώσει τις τιμές για τον καταναλωτή, όταν γνωρίζει ότι η τιμή κατανάλωσης είναι τρεις φορές πάνω από την τιμή παραγωγού. Όταν γνωρίζει ότι οι γαλακτοβιομηχανίες και οι αλυσίδες SUPER MARKET είναι αυτές που βάζουν το αυξημένο καπέλο που πληρώνει ο καταναλωτής.
Αυτή είναι η πολιτική που προωθεί η κυβέρνηση. Μια πολιτική που την βαπτίζουν αναπτυξιακή και είναι ραμμένη στα μέτρα των απαιτήσεων των ιμπεριαλιστών, που είναι καταστροφική για τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Πολιτική που, αν δεν ανατραπεί, θα συρρικνώσει ακόμη περισσότερο την κτηνοτροφική –γεωργική παραγωγή και θα ξεκληρίσει χιλιάδες οικογένειες.
Είναι αυτή η πολιτική που έχει καταστήσει την Ελλάδα, χώρα όπου το 40% του πληθυσμού απασχολούνταν στη γεωργία, ανήμπορη σήμερα να καλύψει το 30% των αναγκών της σε είδη διατροφής. Και έχουν το θράσος να μας λένε ότι φταίει ο λαός που δεν παράγει.

Προλεταριακή Σημαία