Βιέννη, Αυστρία Μαζική διαδήλωση ενάντια στο “Χορό των φασιστών”

Ο “Χορός των Ακαδημαϊκών” στη Βιέννη διοργανώνεται κάθε χρόνο στο παλάτι Χόφμπουργκ από το φασιστικό κόμμα της Αυστρίας FPÖ και έλκει πολλούς “εκλεκτούς” επισκέπτες της ακροδεξιάς όπως τη Μαρίν Λεπέν του “Εθνικού Μετώπου” στη Γαλλία και μέλη του NPD στη Γερμανία. Αν και πραγματοποιείται ανελλιπώς από το 1952, μόλις το 2008 υπήρξαν οι πρώτες αντιφασιστικές κινητοποιήσεις που στρέφονται εναντίον του φασιστικού κόμματος (με ποσοστό στις εκλογές του 2013 20.5%) και της αστυνομίας που το προστατεύει και έχουν σαν στόχο το μπλοκάρισμα της μεγάλης φιέστας. Στην αντιφασιστική διαδήλωση και στα μπλόκα συμμετέχουν κάθε χρόνο χιλιάδες νεολαίοι, φοιτητές και εργαζόμενοι από πολλούς τομείς. Το 2012 οι οδηγοί ταξί αποφάσισαν να μην προσφέρουν σε κανέναν κούρσα για το χορό των φασιστών. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολυάριθμοι διαδηλωτές συμμετέχουν παρά τις απαγορεύσεις και τα μέτρα “ασφαλείας” και τρομοκρατίας που προηγούνται. Για παράδειγμα, το 2010 οι συγκεντρώσεις απαγορεύτηκαν, ωστόσο εκατοντάδες διαδηλωτές συγκρούστηκαν με την αστυνομία και διαδήλωσαν ενάντια στην απαγόρευση. Από τότε τα αστυνομικά μέτρα γίνονται όλο και πιο αυστηρά με αποκλεισμούς ολόκληρου του κέντρου της Βιέννης, συνεχείς ελέγχους και μέτρα καταστολής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ το 2013 1.000 αστυνομικοί τοποθετήθηκαν απέναντι στους διαδηλωτές, το νούμερο αυτό το 2014 ανέβηκε στους 3.000!

Στις 24 Ιανουαρίου, ημέρα διεξαγωγής του χορού των φασιστών, το κέντρο της Βιέννης μετατράπηκε σε απαγορευμένη πόλη. Όλοι οι δρόμοι και τα σοκάκια κλείστηκαν με διπλά κιγκλιδώματα, και η είσοδος απαγορεύτηκε στον οποιονδήποτε, ακόμα και στους δημοσιογράφους! Από νωρίς το απόγευμα το κέντρο της πόλης έμοιαζε νεκρό και ο κουκουλονόμος τέθηκε σε εφαρμογή: απαγορεύτηκε όχι μόνο η κάλυψη του προσώπου από διαδηλωτές ή παρευρισκόμενους στην περιοχή αλλά ακόμα και το να φέρει κανείς κασκόλ ή μαντήλι στην τσάντα του. Όλα αυτά με θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν! Επιπλέον, η κυβέρνηση με τους παρατρεχάμενούς της, τα μέσα ενημέρωσης, δηλώναν επί δύο εβδομάδες ότι δεν θα δείξουν καμία ανοχή σε βανδαλισμούς και διαδηλωτές-τουρίστες. Κινητοποίησαν όλους τους μηχανισμούς τους για να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας και αντίδρασης πριν την ημέρα της διαδήλωσης.
Η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου με 10.000 αντιφασίστες διαδηλωτές τούς χάλασε τα σχέδια. Μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν ήταν “Πίσω από τον φασισμό είναι το κεφάλαιο, ο αγώνας για την απελευθέρωση είναι διεθνής!” και “Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο της δημοκρατίας τους, αυτοί είναι μαζικοί δολοφόνοι!”. Η αστυνομία φάνηκε απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τη μάζα των διαδηλωτών και φάνηκε να τα χάνει όταν άτομα από το μαύρο μπλοκ άρχισαν να σπάνε βιτρίνες πολυτελών μαγαζιών και περιπολικά. Στη συνέχεια, προσπάθησε να διαλύσει την πορεία με χημικά και ξύλο. Ενώ οι καλεσμένοι του χορού συνοδεύονταν από αστυνομικούς μέχρι την πόρτα του παλατιού, οι συνάδελφοί τους με δακρυγόνα, γκλομπ και σπρέι πιπεριού προσπαθούσαν να διαλύσουν τη διαδήλωση ενώ δύο αύρες περίμεναν στην άκρη του δρόμου για ενισχύσεις. Μερικές δεκάδες τραυματίστηκαν από τις συμπλοκές και έγιναν και μερικές προσαγωγές από τις οποίες δύο κατέληξαν σε σύλληψη. Ένα μπλοκ διαδηλωτών περικυκλώθηκε για ώρες από την αστυνομία η οποία κατέγραψε τα στοιχεία τους για να τους αφήσει ελεύθερους. Το ίδιο συνέβη και μπροστά από την Ακαδημία των Τεχνών όπου με βάση την αστυνομία κρύβονταν “βίαιοι” διαδηλωτές. Μόλις μετά τις 12 τα μεσάνυχτα επιτράπηκε η έξοδος ακόμα και στους εργαζόμενους και σε άτομα που συμμετείχαν σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και δεν είχαν καμία σχέση με την αντιφασιστική πορεία.

Δύο εβδομάδες μετά τη διαδήλωση ενάντια στο “Χορό των Ακαδημαϊκών”, ακολούθησε πορεία που απαιτούσε την παραίτηση του αστυνομικού διευθυντή της Βιέννης με σαφώς μικρότερη συμμετοχή (500-600 ατόμων), κατώτερη των περιστάσεων και παράλληλα μεγάλη παρουσία αστυνομικών.
Η προσπάθεια ποινικοποίησης των διαδηλωτών, η αυθαιρεσία της αστυνομίας, ο κουκουλονόμος και η ζώνη αποκλεισμού δείχνουν το αληθινό πρόσωπο και την κατεύθυνση του αστικού κράτους: τρομοκρατία απέναντι στα κινήματα των μαζών, περαιτέρω εξοπλισμός της αστυνομίας ενάντια στο λαό και κατάργηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Η λύση για το κεφάλαιο και την αστική τάξη της Αυστρίας είναι η ένταση των μέτρων καταστολής απέναντι στο λαό που βλέπει να επηρεάζεται όλο και πιο πολύ από τα μέτρα λιτότητας – αύξηση ανεργίας, αύξηση ενοικίων και τιμών και δείχνει να κάνει δειλά βήματα αντίστασης. Δεν είναι τυχαία η δήλωση του αστυνομικού διευθυντή την επόμενη μέρα, ότι σε αντίστοιχες καταστάσεις θα χρησιμοποιηθούν ακόμα και όπλα ενάντια στους διαδηλωτές! Είναι επίσης γεγονός ότι οι φασιστικές επιθέσεις έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα στη χώρα αποκτώντας νέα ποιότητα, με τρανταχτό παράδειγμα την επίθεση στα γραφεία του τουρκικού εργατικού συλλόγου ATIGF τον περασμένο Οκτώβρη από 40-50 οργανωμένους φασίστες με στρατιωτική περιβολή και καδρόνια.
Μέσα στο αντιφασιστικό κίνημα στην Αυστρία υπάρχουν πολλές λανθασμένες αντιλήψεις που απαιτούν πολύ δρόμο και επιμονή για να σπάσουν. Για παράδειγμα, οι ρεβιζιονιστές και ρεφορμιστές της Αυστρίας εξισώνουν τον αντιφασιστικό αγώνα με τον αγώνα ενάντια στους Νεοναζί και το φασιστικό κόμμα FPÖ και παραβλέπουν ότι ο φασισμός είναι κομμάτι του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος. Παίρνουν επιπλέον θέση ενάντια στα βίαια γεγονότα και τάσσονται υπέρ της ειρηνικής διαμαρτυρίας αποκρύβοντας με αυτό τον τρόπο από πού και από ποιον προέρχεται η βία και διασπώντας το κίνημα. Στην περίπτωση ανάλογης διαδήλωσης ενάντια στο χορό των φασιστών στο Λιντς, έκαναν μάλιστα αλυσίδες σπάζοντας την πορεία στα δύο και βάζοντας διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην ειρηνική και μη ειρηνική διαδήλωση!
Είναι λοιπόν αναγκαία περισσότερο από ποτέ η συγκρότηση κοινού αντιφασιστικού μετώπου αυστριακών και μεταναστών που θα αντιπαλεύει ιδεολογικά, πολιτικά και έμπρακτα τις φασιστικές απειλές και την αυξανόμενη φασιστικοποίηση του κράτους, κόντρα σε αυταπάτες και λογικές διάσπασης.

Προλεταριακή Σημαία