Φαντάζομαι ότι ο σ. Θα θέσει την ίδια ερώτηση και σε μπλογκ που στηρίζουν το ΠΆΜΕ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΓΣΕΕ.... και επειδή ενδιαφέρεται για την ενότητα της τάξης θα μας μεταφέρει και τα κριτήρια των άλλων επιλογών! Αν και εμένα αυτή η ερώτηση κάτι μου θυμίζει.
ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ τα γνωστά δε νομίζω ότι χρειάζεται εξήγηση. Όπως και για το ΠΑΜΕ φατνάζομαι. Στο δε Μουσείο γιατί δεν ανήκουμε στα Λοιπά! Άλλωστε αν το ψάξεις, στα προηγούμενα χρόνια, θα δεις ότι αν όχι όλες τις περισσότερες φορές τις Πρωτομαγιές καλούσαμε στην Ομόνοια. Εκτός και αν μας προλάβαινε άλλος. Αυτά προς το παρών.
4 ξεχωριστές συγκεντρώσεις σε ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ; Παιδιά σοβαρά τώρα μόνο εγώ το βρίσκω ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟ αυτό; Άντε να γίνονται ξεχωριστές συγκεντρώσεις και πορείες σε απεργίες ή άλλες κινητοποιήσεις( που επίσης είναι παράλογο αλλά to καταπίνω με χίλια ζόρια) αλλά ξαναλέω ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ; Πως κατάντησε έτσι το πράγμα; Μιλάμε για ξεφτίλα.
Και μια ερώτηση: Η συγκέντρωση της ΛΑΑΣ έχει χαρακτήρα συγκέντρωσης κανονικής (ξεχωριστής και με ξεχωριστή πορεία) ή ΠΡΟσυγκέντρωσης όπως εγινε πχ στις 9 Απριλίου στην απεργία;
Ανώνυμε 28/4/14 - 5:49 μ.μ, δε θα κάνω την ίδα ερώτηση αλλού και θα σου εξηγήσω το γιατί. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ είναι πουλημένοι εργατοπατέρες. ΠΑΜΕ έχει στη λογική του την περιχαράκωση, την άποψη του Κόμματος, της ...ΚΚΕ συμμαχίας. Στο Μουσείο σύντροφοι πήγαιναν πάντα όσοι ήθελαν να καταγγείλουν τη στάση των προαναφερόμενων (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ) και ναι... ενδιαφέρονταν για την ενότητα της τάξης. Να ρωτήσω μία μία όλες τις συλλογικότητες; Δύσκολο... Απλά αυτό που βλέπω ολοένα και περισσότερο είναι ότι προσπαθείτε να αποσχιστείτε κινηματικά από οτιδήποτε ανήκει στο εξωκοινοβούλιο. Το μέρος (πχ Μουσείο) είναι δευτερεύον. Επίσης δευτερεύον είναι και ο τρόπος που αποφασίζεται το κάθε κάλεσματα. Επιδιώκετε την οποιαδήποτε συνεργασία σαν ΛΑΑΑΣ με άλλες πολιτικές δυνάμεις; Συνεχώς τα καλέσματά σας είτε είναι σε ένα ξεχωριστό σημείο, είτε εκεί που καλεί ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Πάντως ποτέ με οποιονδήποτε άλλον...
Τελευταίε ανώνυμε. Ένα καλό ερώτημα θα ήταν τι εννοεί κανείς με το εξωκοινοβούλιο και πως αυτό το πράγμα είναι κάτι το ενιαίο. Επίσης ένα καλό ερώτημα θα ήταν να μας πεις πως και γιατί το εξωκοινοβούλιο, όπως το ορίζεις εσύ, αποτελεί εγγύηση για το κίνημα και για το διαχωρισμό του από τις κυρίαρχες λογικές, πέρα από τα λόγια, έστω και τις προθέσεις. Όσο για το Μουσείο έχουμε τοποθετηθεί αρκετές φορές. Ήταν, για μας, τόπος προσυγκέντρωσης στις γενικές απεργίες, ακόμη και όταν άλλοι μιλούσαν για ανεξάρτητες, π.χ. το ΝΑΡ στη Κάνιγγος, συγκεντρώσεις μακριά από τη ΓΣΕΕ κατηγορώντας μας ότι δίνουμε άλλοθι στους εργατοπατέρες. Το Μουσείο πράγματι καθιερώθηκε από κάποια στιγμή και μετά ως χώρος καλέσματος, συγκεντρώσεων ή προσυγκεντρώσεων, αρκετών οργανώσεων και σχημάτων. Από τον ΣΥΡΙΖΑ έως και την αναρχία. Από αυτό και μόνο δεν θα μου ήταν και τόσο εύκολο να το χαρακτηρίσω σαν κάτι το ενιαίο, πολύ περισσότερο όταν ποτέ δεν υπήρξε η ελάχιστη συνεννόηση για κοινά πλαίσια ή έστω για κοινή στάση στις διαδηλώσεις. Δεν είναι λίγες οι φορές που υπήρξαν καυγάδες, για να το πω ευγενικά, ακόμη και μεταξύ οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ποιος θα μπει μπροστά ώστε να καθορίσει το πότε θα ξεκινήσει η πορεία, που θα πάει και τι θα κάνει (τα γνωστά "συγκρουσιακά"). Όπως δεν είναι και λίγες οι φορές που χρησιμοποιήθηκε από τις ηγεσίες συνδικάτων και ομοσπονδιών (ΔΕΗ, ΟΛΜΕ, ΕΛΤΑ κ.λπ.) όταν για τους δικούς τους λόγους ήθελαν να "διαφοροποιηθούν" από τη ΓΣΕΕ. Αν λοιπόν κάνουμε μια συνολική αποτίμηση του τι ήταν το λεγόμενο Μουσείο τα τελευταία χρόνια θα ήταν πολλά αυτά που θα μπορούσαμε να πούμε και μάλλον θα καταλήγαμε ότι δεν έχει τα χαρακτηριστικά που κάποιοι θέλουν με το ζόρι να του προσδώσουν. Όχι ότι κάποια στιγμή, στα καλύτερά του, δεν έδειξε ότι πράγματι θα μπορούσε να αποκτήσει μια δυναμική πραγματικού διαχωρισμού από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό. Υπήρξαν και τέτοιες στιγμές που μαζικοποιήθηκε από κόσμο αγανακτισμένο από τους κυρίαρχους του συνδικαλιστικού κινήματος. Στιγμές όμως που ακυρώθηκαν από το γεγονός ότι η διαφοροποίηση από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό δεν σημαίνει ντε και καλά και διαφοροποίηση από τις κυρίαρχες λογικές της ανάθεσης, του καπελώματος, του ρεφορμισμού. Από λογικές που εκφράζονται από το, πολλές φορές τελευταία εκφρασμένο "ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιποί". Από λογικές που τελικά έδιωξαν κόσμο. Λογικές που λένε ότι δεν έχει σημασία του που και το πως, ότι δηλαδή δεν έχει σημασία το να συνεννοηθούν οι οργανώσεις, τα σχήματα, τα σωματεία και ότι άλλο για το τι θα κάνουν αλλά θα αποφασίζει αυτός που θεωρεί τον εαυτό του "μεγάλο" και όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να τον ακολουθούν. Άσχετα από τις απόψεις του, άσχετα από τις στοχεύσεις του. Δεν ενδιαφέρει τελικά ότι ακόμη και τα σωματεία, του πάλαι ποτέ "Συντονισμού", που καλούν ουσιαστικά δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα σωματεία των εργατοπατέρων; Του ΠΑΜΕ συμπεριλαμβανομένου; Και επειδή για μας κίνημα δεν είναι μόνο οι συγκεντρώσεις αλλά κάτι πολύ ευρύτερο που αγκαλιάζει τους χώρους δουλειάς, τους χώρους σπουδών μέχρι και τις γειτονιές, βασικές προϋποθέσεις για να πετυχαίνουν και οι απεργίες, θα έθετα το ερώτημα που ακριβώς υπήρξε η κοινή στάση, η κοινή δράση την οποία δεν έχουμε πάψει ποτέ να επιδιώκουμε; Άρνηση εισπράττουμε συνεχώς. Να θυμίσω τους καθηγητές; Το χώρο της υγείας; Να θυμίσω ποιες συμπεριφορές στήριξε το «εξωκοινοβούλιο» στη περσινή μεγάλη απεργία του ΜΕΤΡΟ; ........
Πού υπήρξε αποδοχή, έστω για συζήτηση, από τις δυνάμεις που συγκροτούν το λεγόμενο Μουσείο των επίμονων προτάσεών μας για κοινή στάση και ξεπέρασμα του κυρίαρχου συνδικαλισμού; Αντίθετα η επιλογή ήταν ξεκάθαρη για τους περισσότερους, κοινή στάση με τις κυρίαρχες δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς, ιδιαιτέρως αν όχι αποκλειστικά του ΣΥΡΙΖΑ. Εγκαλούμαστε για διασπαστικές - αποσχιστικές - ενέργειες από αυτούς που μας εγκαλούν ότι συνεργαζόμαστε με δυνάμεις με τις οποίες κατά τα άλλα συγκροτούν «ανταρσίες» και κατεβαίνουν μαζί σε κάθε εκλογική διαδικασία; Από αυτούς που οι μισοί κοιτάνε προς ΣΥΡΙΖΑ μεριά, κάποιοι προς ΚΚΕ και κάποιοι άλλοι, αν όχι όλοι μαζί, φτιάχνουν προγράμματα μετάβασης, ποιος ξέρει προς τα που, διαχείρισης τελικά του συστήματος; Από αυτούς που ούτε μεταξύ τους δε μπορούν να συνεννοηθούν για το που θα πάνε με αποτέλεσμα να συγκροτούν δύο ξεχωριστά, πολιτικά απόλυτα διακριτά μπλοκ, στις απεργιακές και άλλες διαδηλώσεις; Που φτάνουν ακόμη και να πλακώνονται στο ξύλο για το που θα πάει και τι θα κάνει το μπλοκ τους; Με ποιους να συμπορευτούμε; Με αυτούς που, όπως και οι κυρίαρχοι της αριστεράς, έχουν εντάξει κάθε κινηματική διαδικασία στη προεκλογική τους δραστηριότητα; Που θυμούνται τον αντιιμπεριαλισμό κάθε εκλογές και μόνο όταν αφορά την Ε.Ε. και αυτό με προβληματικό τρόπο; Εμείς λοιπόν άλλοθι διαφορετικότητας, επαναστατικότητας και ότι άλλο θέλεις δεν θα γίνουμε για κανέναν. Θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε τη κοινή δράση με όλους κόντρα όμως σε λογικές που τελικά ενισχύουν τις κυρίαρχες λογικές στο κίνημα. Όταν οι συνεργασίες συμβάλουν στις αντιστάσεις και διεκδικήσεις των εργαζόμενων, όταν οι συνεργασίες συμβάλουν ώστε τα σωματεία και όλα τα όργανα πάλης γίνουν πραγματικά των εργαζόμενων του λαού αντί για ιμάντες μεταφοράς πολιτικών στοχεύσεων τότε ναι θα τις κάνουμε. Αλλιώς δεν έχουν νόημα. Ειδικά στη εποχή μας. Και για να τελειώνουμε με τη σπέκουλα περί ΛΑ – ΑΑΣ και τις πραγματικές και μη πραγματικές υποχωρήσεις του ΚΚΕ(μ-λ). Αν δεν έχεις επίτηδες επιλεκτική μνήμη τότε θα σου πω ότι έχεις άγνοια. Προσυγκεντρώσεις εκτός Μουσείου έχουμε ξανακάνει. Πολλές φορές και πριν και μετά τη ΛΑ – ΑΑΣ, και σε πανεργατικές απεργίες και σε πρωτομαγιές. Κάθε φορά καταθέταμε τους λόγους και εξηγούσαμε το γιατί. Ψάξ’ το λίγο καλύτερα γιατί με το να μας προσδίδεις πρακτικές και χαρακτηριστικά που δεν είχαμε ποτέ μάλλον εσένα εκθέτει και όχι εμάς. Να ΄σαι σίγουρος ότι η ΛΑ –ΑΑΣ μπορεί να μην έχει γίνει ακόμη αυτό που θα θέλαμε αλλά είναι βέβαιο ότι ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πολύ περισσότερο ΣΥΡΙΖΑ δε πρόκειται να γίνει. Όσο τώρα για το ερώτημα που τέθηκε, από τον Leomon για το χαρακτήρα του φετινού καλέσματος δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω ότι προβληματιστήκαμε ιδιαίτερα . Αυτό που δεν θέλαμε σε καμιά περίπτωση ήταν να θεωρηθεί προσυγκέντρωση της ΓΣΕΕ, του ΠΑΜΕ, του Μουσείου από την άλλη μας όμως μας προβλημάτιζε και το «άλλη μια συγκέντρωση» που αναρωτιέσαι συναγωνιστή. Πράγματι το φαινόμενο των πολλών συγκεντρώσεων (και) της φετινής 1ης Μάη με έντονο το άρωμα των εκλογών και του «ψηφίστε μας» είναι ιδιαίτερα προβληματικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό το «παράλογο» και δεν έχουμε εμείς την ευθύνη γι’ αυτό, ούτε όμως τη δυνατότητα να το αλλάξουμε. Καλούμε λοιπόν, σε μια εκ των πραγμάτων συγκέντρωση, στην Ομόνοια για να τιμήσουμε την Πρωτομαγιά, για να καλέσουμε τους εργαζόμενους να αντισταθούν στην επίθεση του συστήματος, η οποία δεν έχει σταματήσει καθόλου παρά την κινηματική αναμονή των εκλογών, για να τους καλέσουμε να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται. Για να παλέψουν μέσα από τα δικά τους όργανα πάλης οι ίδιοι κόντρα σε λογικές ανάθεσης της ζωής τους στους κάθε είδους ιδιοκτήτες του κινήματος. Για να πάψει και αυτό το φαινόμενο των χωριστών περιχαρακωμένων συγκεντρώσεων κάποια στιγμή.
Ασγ το λες και εσύ. "Πράγματι το φαινόμενο των πολλών συγκεντρώσεων (και) της φετινής 1ης Μάη με έντονο το άρωμα των εκλογών και του «ψηφίστε μας» είναι ιδιαίτερα προβληματικό". Περνά ένα τέτοιο μήνυμα καθαρά και για εκλογικούς και ψηφοθηρικούς σκοπούς. Γιατί και οι δικοί σας χώροι να μπουν σε αυτή τη λογική; Το θεωρώ εντελώς λάθος.
Λες "Αυτό που δεν θέλαμε σε καμιά περίπτωση ήταν να θεωρηθεί προσυγκέντρωση της ΓΣΕΕ, του ΠΑΜΕ, του Μουσείου". Mα τότε θα έπρεπε να κάνετε το ίδιο και για κάθε απεργία ή κινητοποίηση για τον ίδιο λόγο. Ας κάνουμε και εμείς ξεχωριστές συγκεντρώσεις και πορείες σε κάθε πανελλαδική απεργία για να μην θεωρούν ότι κάνουμε προσυγκεντρώσεις για τη ΓΣΕΕ ή όποιον άλλον. Ή ότι διαδηλώνουμε για αυτούς. Δεν το βρίσκω σωστό επίσης αυτό.
Και δεν κατάλαβα θα δίνουμε λογαριασμό σε όσους μας κατηγορούν που κάνουμε το αυτονόητο; Που διαδηλώνουμε με τα σωματεία και τα συνδικάτα έστω και αν αυτά έχουν αντιδραστικές ηγεσίες; Μα έτσι πρέπει. Αυτό μας διδάσκει και ο Λένιν και ο Στάλιν. Ας μας κατηγορούν λοιπόν. Αυτοί παρεκκλίνουν από το μαρξισμό-λενινισμό που διασπάνε τις συγκεντρώσεις.
Η λογική επειδή το κάνουν οι άλλοι θα το κάνω και εγώ γιατί ε έτσι γίνεται οι άλλοι ευθύνονται άρα ακολουθώ και εγώ την ίδια τακτική είναι εντελώς λαθεμένη. Και εδώ να πω και για τον παραπάνω Ανώνυμο ότι επειδή ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ ευθύνονται για την διάσπαση του κινήματος δε σημαίνει ότι απαντώ αναλόγως. Δεν καταγγέλεις τίποτα έτσι αντίθετα γίνεσαι ίδιος με αυτούς. Όχι ρε φίλε εγω θα συμμετέχω μαζί με τα συνδικάτα. Δεν θα μπω σε αυτή τη λογική. Έτσι απαντάς. Έτσι καταγγέλεις πραγματικά αυτές τις νοοτροπίες και αυτούς που τις καλλιεργούν. Αν είναι έτσι τότε ας πιάσει ο καθένας από ένα σημείο στη πόλη και να διαδηλώνει μόνος του. Είναι λογική αυτή; Μη τρελαθούμε
Τεσπα για να το κλείσω και να μην σας κουράζω άλλο θεωρώ προσωπικά λάθος τη ξεχωριστή συγκέντρωση της ΛΑΑΣ την 1η Μάη, θεωρώ ότι θα μπορούσε τουλάχιστον να πράξει όπως έκανε πχ με την προσυγκέντρωση στις 9 Απρίλη ή και σε άλλες περιπτώσεις. Όχι ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία.
Να αναλογιστούμε τέλος πόσοι άνθρωποι από τον Αριστερό χώρο και προοδευτικοί άνθρωποι ή και άλλοι μπορεί να μην κάνουν το κόπο να κατέβουν στις συγκεντρώσεις ακριβώς λόγω αυτής της κατάστασης. Αυτά και συγγνώμη για τα πολλά που είπα.
8 σχόλια:
Καλέσματα για πρωτομαγιά:
ΠΑΜΕ 10:00 Σύνταγμα
ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ 11:00 Κλαυθμώνος
ΑΝΤΑΡΣΥΑ + Λοιποί 10:30 Μουσείο
ΛΑΑΑΣ 10:00 Ομόνοια
Με ποιο κριτήριο η ΛΑΑΑΣ καλεί στην Ομόνοια;
Φαντάζομαι ότι ο σ. Θα θέσει την ίδια ερώτηση και σε μπλογκ που στηρίζουν το ΠΆΜΕ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΓΣΕΕ.... και επειδή ενδιαφέρεται για την ενότητα της τάξης θα μας μεταφέρει και τα κριτήρια των άλλων επιλογών! Αν και εμένα αυτή η ερώτηση κάτι μου θυμίζει.
ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ τα γνωστά δε νομίζω ότι χρειάζεται εξήγηση. Όπως και για το ΠΑΜΕ φατνάζομαι.
Στο δε Μουσείο γιατί δεν ανήκουμε στα Λοιπά!
Άλλωστε αν το ψάξεις, στα προηγούμενα χρόνια, θα δεις ότι αν όχι όλες τις περισσότερες φορές τις Πρωτομαγιές καλούσαμε στην Ομόνοια. Εκτός και αν μας προλάβαινε άλλος.
Αυτά προς το παρών.
Leomon
4 ξεχωριστές συγκεντρώσεις σε ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ; Παιδιά σοβαρά τώρα μόνο εγώ το βρίσκω ΤΕΛΕΙΩΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟ αυτό; Άντε να γίνονται ξεχωριστές συγκεντρώσεις και πορείες σε απεργίες ή άλλες κινητοποιήσεις( που επίσης είναι παράλογο αλλά to καταπίνω με χίλια ζόρια) αλλά ξαναλέω ΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ; Πως κατάντησε έτσι το πράγμα; Μιλάμε για ξεφτίλα.
Και μια ερώτηση: Η συγκέντρωση της ΛΑΑΣ έχει χαρακτήρα συγκέντρωσης κανονικής (ξεχωριστής και με ξεχωριστή πορεία) ή ΠΡΟσυγκέντρωσης όπως εγινε πχ στις 9 Απριλίου στην απεργία;
Ανώνυμε 28/4/14 - 5:49 μ.μ, δε θα κάνω την ίδα ερώτηση αλλού και θα σου εξηγήσω το γιατί.
ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ είναι πουλημένοι εργατοπατέρες.
ΠΑΜΕ έχει στη λογική του την περιχαράκωση, την άποψη του Κόμματος, της ...ΚΚΕ συμμαχίας.
Στο Μουσείο σύντροφοι πήγαιναν πάντα όσοι ήθελαν να καταγγείλουν τη στάση των προαναφερόμενων (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ) και ναι... ενδιαφέρονταν για την ενότητα της τάξης.
Να ρωτήσω μία μία όλες τις συλλογικότητες; Δύσκολο...
Απλά αυτό που βλέπω ολοένα και περισσότερο είναι ότι προσπαθείτε να αποσχιστείτε κινηματικά από οτιδήποτε ανήκει στο εξωκοινοβούλιο. Το μέρος (πχ Μουσείο) είναι δευτερεύον. Επίσης δευτερεύον είναι και ο τρόπος που αποφασίζεται το κάθε κάλεσματα.
Επιδιώκετε την οποιαδήποτε συνεργασία σαν ΛΑΑΑΣ με άλλες πολιτικές δυνάμεις;
Συνεχώς τα καλέσματά σας είτε είναι σε ένα ξεχωριστό σημείο, είτε εκεί που καλεί ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Πάντως ποτέ με οποιονδήποτε άλλον...
Ανώνυμος 28/4/14 - 3:09 μ.μ.
Τελευταίε ανώνυμε.
Ένα καλό ερώτημα θα ήταν τι εννοεί κανείς με το εξωκοινοβούλιο και πως αυτό το πράγμα είναι κάτι το ενιαίο.
Επίσης ένα καλό ερώτημα θα ήταν να μας πεις πως και γιατί το εξωκοινοβούλιο, όπως το ορίζεις εσύ, αποτελεί εγγύηση για το κίνημα και για το διαχωρισμό του από τις κυρίαρχες λογικές, πέρα από τα λόγια, έστω και τις προθέσεις.
Όσο για το Μουσείο έχουμε τοποθετηθεί αρκετές φορές. Ήταν, για μας, τόπος προσυγκέντρωσης στις γενικές απεργίες, ακόμη και όταν άλλοι μιλούσαν για ανεξάρτητες, π.χ. το ΝΑΡ στη Κάνιγγος, συγκεντρώσεις μακριά από τη ΓΣΕΕ κατηγορώντας μας ότι δίνουμε άλλοθι στους εργατοπατέρες.
Το Μουσείο πράγματι καθιερώθηκε από κάποια στιγμή και μετά ως χώρος καλέσματος, συγκεντρώσεων ή προσυγκεντρώσεων, αρκετών οργανώσεων και σχημάτων. Από τον ΣΥΡΙΖΑ έως και την αναρχία. Από αυτό και μόνο δεν θα μου ήταν και τόσο εύκολο να το χαρακτηρίσω σαν κάτι το ενιαίο, πολύ περισσότερο όταν ποτέ δεν υπήρξε η ελάχιστη συνεννόηση για κοινά πλαίσια ή έστω για κοινή στάση στις διαδηλώσεις. Δεν είναι λίγες οι φορές που υπήρξαν καυγάδες, για να το πω ευγενικά, ακόμη και μεταξύ οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το ποιος θα μπει μπροστά ώστε να καθορίσει το πότε θα ξεκινήσει η πορεία, που θα πάει και τι θα κάνει (τα γνωστά "συγκρουσιακά").
Όπως δεν είναι και λίγες οι φορές που χρησιμοποιήθηκε από τις ηγεσίες συνδικάτων και ομοσπονδιών (ΔΕΗ, ΟΛΜΕ, ΕΛΤΑ κ.λπ.) όταν για τους δικούς τους λόγους ήθελαν να "διαφοροποιηθούν" από τη ΓΣΕΕ.
Αν λοιπόν κάνουμε μια συνολική αποτίμηση του τι ήταν το λεγόμενο Μουσείο τα τελευταία χρόνια θα ήταν πολλά αυτά που θα μπορούσαμε να πούμε και μάλλον θα καταλήγαμε ότι δεν έχει τα χαρακτηριστικά που κάποιοι θέλουν με το ζόρι να του προσδώσουν.
Όχι ότι κάποια στιγμή, στα καλύτερά του, δεν έδειξε ότι πράγματι θα μπορούσε να αποκτήσει μια δυναμική πραγματικού διαχωρισμού από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό. Υπήρξαν και τέτοιες στιγμές που μαζικοποιήθηκε από κόσμο αγανακτισμένο από τους κυρίαρχους του συνδικαλιστικού κινήματος. Στιγμές όμως που ακυρώθηκαν από το γεγονός ότι η διαφοροποίηση από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό δεν σημαίνει ντε και καλά και διαφοροποίηση από τις κυρίαρχες λογικές της ανάθεσης, του καπελώματος, του ρεφορμισμού. Από λογικές που εκφράζονται από το, πολλές φορές τελευταία εκφρασμένο "ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιποί". Από λογικές που τελικά έδιωξαν κόσμο.
Λογικές που λένε ότι δεν έχει σημασία του που και το πως, ότι δηλαδή δεν έχει σημασία το να συνεννοηθούν οι οργανώσεις, τα σχήματα, τα σωματεία και ότι άλλο για το τι θα κάνουν αλλά θα αποφασίζει αυτός που θεωρεί τον εαυτό του "μεγάλο" και όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να τον ακολουθούν. Άσχετα από τις απόψεις του, άσχετα από τις στοχεύσεις του.
Δεν ενδιαφέρει τελικά ότι ακόμη και τα σωματεία, του πάλαι ποτέ "Συντονισμού", που καλούν ουσιαστικά δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα σωματεία των εργατοπατέρων; Του ΠΑΜΕ συμπεριλαμβανομένου;
Και επειδή για μας κίνημα δεν είναι μόνο οι συγκεντρώσεις αλλά κάτι πολύ ευρύτερο που αγκαλιάζει τους χώρους δουλειάς, τους χώρους σπουδών μέχρι και τις γειτονιές, βασικές προϋποθέσεις για να πετυχαίνουν και οι απεργίες, θα έθετα το ερώτημα που ακριβώς υπήρξε η κοινή στάση, η κοινή δράση την οποία δεν έχουμε πάψει ποτέ να επιδιώκουμε; Άρνηση εισπράττουμε συνεχώς. Να θυμίσω τους καθηγητές; Το χώρο της υγείας; Να θυμίσω ποιες συμπεριφορές στήριξε το «εξωκοινοβούλιο» στη περσινή μεγάλη απεργία του ΜΕΤΡΟ;
........
Πού υπήρξε αποδοχή, έστω για συζήτηση, από τις δυνάμεις που συγκροτούν το λεγόμενο Μουσείο των επίμονων προτάσεών μας για κοινή στάση και ξεπέρασμα του κυρίαρχου συνδικαλισμού; Αντίθετα η επιλογή ήταν ξεκάθαρη για τους περισσότερους, κοινή στάση με τις κυρίαρχες δυνάμεις της συνδικαλιστικής αριστεράς, ιδιαιτέρως αν όχι αποκλειστικά του ΣΥΡΙΖΑ. Εγκαλούμαστε για διασπαστικές - αποσχιστικές - ενέργειες από αυτούς που μας εγκαλούν ότι συνεργαζόμαστε με δυνάμεις με τις οποίες κατά τα άλλα συγκροτούν «ανταρσίες» και κατεβαίνουν μαζί σε κάθε εκλογική διαδικασία; Από αυτούς που οι μισοί κοιτάνε προς ΣΥΡΙΖΑ μεριά, κάποιοι προς ΚΚΕ και κάποιοι άλλοι, αν όχι όλοι μαζί, φτιάχνουν προγράμματα μετάβασης, ποιος ξέρει προς τα που, διαχείρισης τελικά του συστήματος; Από αυτούς που ούτε μεταξύ τους δε μπορούν να συνεννοηθούν για το που θα πάνε με αποτέλεσμα να συγκροτούν δύο ξεχωριστά, πολιτικά απόλυτα διακριτά μπλοκ, στις απεργιακές και άλλες διαδηλώσεις; Που φτάνουν ακόμη και να πλακώνονται στο ξύλο για το που θα πάει και τι θα κάνει το μπλοκ τους; Με ποιους να συμπορευτούμε; Με αυτούς που, όπως και οι κυρίαρχοι της αριστεράς, έχουν εντάξει κάθε κινηματική διαδικασία στη προεκλογική τους δραστηριότητα; Που θυμούνται τον αντιιμπεριαλισμό κάθε εκλογές και μόνο όταν αφορά την Ε.Ε. και αυτό με προβληματικό τρόπο;
Εμείς λοιπόν άλλοθι διαφορετικότητας, επαναστατικότητας και ότι άλλο θέλεις δεν θα γίνουμε για κανέναν. Θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε τη κοινή δράση με όλους κόντρα όμως σε λογικές που τελικά ενισχύουν τις κυρίαρχες λογικές στο κίνημα. Όταν οι συνεργασίες συμβάλουν στις αντιστάσεις και διεκδικήσεις των εργαζόμενων, όταν οι συνεργασίες συμβάλουν ώστε τα σωματεία και όλα τα όργανα πάλης γίνουν πραγματικά των εργαζόμενων του λαού αντί για ιμάντες μεταφοράς πολιτικών στοχεύσεων τότε ναι θα τις κάνουμε. Αλλιώς δεν έχουν νόημα. Ειδικά στη εποχή μας.
Και για να τελειώνουμε με τη σπέκουλα περί ΛΑ – ΑΑΣ και τις πραγματικές και μη πραγματικές υποχωρήσεις του ΚΚΕ(μ-λ). Αν δεν έχεις επίτηδες επιλεκτική μνήμη τότε θα σου πω ότι έχεις άγνοια. Προσυγκεντρώσεις εκτός Μουσείου έχουμε ξανακάνει. Πολλές φορές και πριν και μετά τη ΛΑ – ΑΑΣ, και σε πανεργατικές απεργίες και σε πρωτομαγιές. Κάθε φορά καταθέταμε τους λόγους και εξηγούσαμε το γιατί. Ψάξ’ το λίγο καλύτερα γιατί με το να μας προσδίδεις πρακτικές και χαρακτηριστικά που δεν είχαμε ποτέ μάλλον εσένα εκθέτει και όχι εμάς. Να ΄σαι σίγουρος ότι η ΛΑ –ΑΑΣ μπορεί να μην έχει γίνει ακόμη αυτό που θα θέλαμε αλλά είναι βέβαιο ότι ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πολύ περισσότερο ΣΥΡΙΖΑ δε πρόκειται να γίνει.
Όσο τώρα για το ερώτημα που τέθηκε, από τον Leomon για το χαρακτήρα του φετινού καλέσματος δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω ότι προβληματιστήκαμε ιδιαίτερα . Αυτό που δεν θέλαμε σε καμιά περίπτωση ήταν να θεωρηθεί προσυγκέντρωση της ΓΣΕΕ, του ΠΑΜΕ, του Μουσείου από την άλλη μας όμως μας προβλημάτιζε και το «άλλη μια συγκέντρωση» που αναρωτιέσαι συναγωνιστή. Πράγματι το φαινόμενο των πολλών συγκεντρώσεων (και) της φετινής 1ης Μάη με έντονο το άρωμα των εκλογών και του «ψηφίστε μας» είναι ιδιαίτερα προβληματικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό το «παράλογο» και δεν έχουμε εμείς την ευθύνη γι’ αυτό, ούτε όμως τη δυνατότητα να το αλλάξουμε. Καλούμε λοιπόν, σε μια εκ των πραγμάτων συγκέντρωση, στην Ομόνοια για να τιμήσουμε την Πρωτομαγιά, για να καλέσουμε τους εργαζόμενους να αντισταθούν στην επίθεση του συστήματος, η οποία δεν έχει σταματήσει καθόλου παρά την κινηματική αναμονή των εκλογών, για να τους καλέσουμε να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται. Για να παλέψουν μέσα από τα δικά τους όργανα πάλης οι ίδιοι κόντρα σε λογικές ανάθεσης της ζωής τους στους κάθε είδους ιδιοκτήτες του κινήματος. Για να πάψει και αυτό το φαινόμενο των χωριστών περιχαρακωμένων συγκεντρώσεων κάποια στιγμή.
Leomon
Ασγ το λες και εσύ. "Πράγματι το φαινόμενο των πολλών συγκεντρώσεων (και) της φετινής 1ης Μάη με έντονο το άρωμα των εκλογών και του «ψηφίστε μας» είναι ιδιαίτερα προβληματικό". Περνά ένα τέτοιο μήνυμα καθαρά και για εκλογικούς και ψηφοθηρικούς σκοπούς. Γιατί και οι δικοί σας χώροι να μπουν σε αυτή τη λογική; Το θεωρώ εντελώς λάθος.
Λες "Αυτό που δεν θέλαμε σε καμιά περίπτωση ήταν να θεωρηθεί προσυγκέντρωση της ΓΣΕΕ, του ΠΑΜΕ, του Μουσείου". Mα τότε θα έπρεπε να κάνετε το ίδιο και για κάθε απεργία ή κινητοποίηση για τον ίδιο λόγο. Ας κάνουμε και εμείς ξεχωριστές συγκεντρώσεις και πορείες σε κάθε πανελλαδική απεργία για να μην θεωρούν ότι κάνουμε προσυγκεντρώσεις για τη ΓΣΕΕ ή όποιον άλλον. Ή ότι διαδηλώνουμε για αυτούς. Δεν το βρίσκω σωστό επίσης αυτό.
Και δεν κατάλαβα θα δίνουμε λογαριασμό σε όσους μας κατηγορούν που κάνουμε το αυτονόητο; Που διαδηλώνουμε με τα σωματεία και τα συνδικάτα έστω και αν αυτά έχουν αντιδραστικές ηγεσίες; Μα έτσι πρέπει. Αυτό μας διδάσκει και ο Λένιν και ο Στάλιν. Ας μας κατηγορούν λοιπόν. Αυτοί παρεκκλίνουν από το μαρξισμό-λενινισμό που διασπάνε τις συγκεντρώσεις.
Η λογική επειδή το κάνουν οι άλλοι θα το κάνω και εγώ γιατί ε έτσι γίνεται οι άλλοι ευθύνονται άρα ακολουθώ και εγώ την ίδια τακτική είναι εντελώς λαθεμένη. Και εδώ να πω και για τον παραπάνω Ανώνυμο ότι επειδή ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΠΑΜΕ ευθύνονται για την διάσπαση του κινήματος δε σημαίνει ότι απαντώ αναλόγως. Δεν καταγγέλεις τίποτα έτσι αντίθετα γίνεσαι ίδιος με αυτούς. Όχι ρε φίλε εγω θα συμμετέχω μαζί με τα συνδικάτα. Δεν θα μπω σε αυτή τη λογική. Έτσι απαντάς. Έτσι καταγγέλεις πραγματικά αυτές τις νοοτροπίες και αυτούς που τις καλλιεργούν. Αν είναι έτσι τότε ας πιάσει ο καθένας από ένα σημείο στη πόλη και να διαδηλώνει μόνος του. Είναι λογική αυτή; Μη τρελαθούμε
Τεσπα για να το κλείσω και να μην σας κουράζω άλλο θεωρώ προσωπικά λάθος τη ξεχωριστή συγκέντρωση της ΛΑΑΣ την 1η Μάη, θεωρώ ότι θα μπορούσε τουλάχιστον να πράξει όπως έκανε πχ με την προσυγκέντρωση στις 9 Απρίλη ή και σε άλλες περιπτώσεις. Όχι ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία.
Να αναλογιστούμε τέλος πόσοι άνθρωποι από τον Αριστερό χώρο
και προοδευτικοί άνθρωποι ή και άλλοι μπορεί να μην κάνουν το κόπο να κατέβουν στις συγκεντρώσεις ακριβώς λόγω αυτής της κατάστασης. Αυτά και συγγνώμη για τα πολλά που είπα.
Δημοσίευση σχολίου