ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στην αντεργατική πολιτική ΔΝΤ-ΕΕ-Κυβέρνησης!
Αγώνες ταξικοί, κόντρα στην υποταγή και τις αυταπάτες!
Η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού συνεχίζεται αδιάκοπα. Χωρίς ενδοιασμούς η κυβέρνηση συνεχίζει να εφαρμόζει τα μέτρα που αποφασίζουν οι ιμπεριαλιστές της τρόικας, ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Ένωση, καταστρέφοντας τις ζωές των εκατομμυρίων εργαζομένων και ανέργων της χώρας. Ο νέος πολυνόμος που συνοδεύτηκε από τα «μπράβο» των ξένων προστατών της άρχουσας τάξης, από τη μια, βαθαίνει την επίθεση σε μια σειρά από δικαιώματα και, από την άλλη, προετοιμάζει το επόμενο βήμα παραπέρα γκρεμίσματος των εργατικών κατακτήσεων. Κάθε μέτρο που έχουν επιβάλει οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων χειροτερεύει τους όρους δουλειάς και ζωής και οδηγεί ολοένα και περισσότερους στην ανεργία, την εργασιακή ανασφάλεια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Είτε με είτε χωρίς πλεόνασμα, είτε με "έξοδο στις αγορές" είτε με "προγράμματα στήριξης", η καθημερινή μάχη για επιβίωση γίνεται όλο και πιο δύσκολη για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Κι αυτό γιατί αυτή η επίθεση αποτελεί στρατηγική κατεύθυνση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, που, ειδικά στο περιβάλλον της παγκόσμιας κρίσης και της όξυνσης των ανταγωνισμών, δεν διστάζει να καταστρέψει χώρες και λαούς προκειμένου να διασφαλίσει κέρδη και αγορές. Κατεύθυνση η οποία δεν λογαριάζει τις προεκλογικές ανησυχίες του ντόπιου αστικού πολιτικού προσωπικού, πατάει στους αρνητικούς ταξικούς συσχετισμούς και δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν οι εργαζόμενοι και ο λαός αποφασίσουν να σηκώσουν το κεφάλι.
Η στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) απέναντι στην αντεργατική λαίλαπα είναι κατάπτυστη. Δεν έχει να προσφέρει παρά ηττοπάθεια και υποταγή. Με την πρόσφατη συμφωνία της με τον ΣΕΒ για Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας που προέκυψε χωρίς ούτε μια γενική απεργία, η ΓΣΕΕ έβαλε και την υπογραφή της στην κυβερνητική πολιτική που δήθεν στηλιτεύει, χαρίζοντας "εργασιακή ειρήνη" στους εργοδότες. Όχι μόνο δεν προωθεί και δεν δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να εκφράσουν αγωνιστικά την οργή τους, αλλά αντίθετα υπονομεύει ανοιχτά κάθε εστία αντίστασης που εμφανίζεται. Η ΑΔΕΔΥ από τη μεριά της κράτησε ανοιχτά προδοτική στάση απέναντι στους χιλιάδες διαθέσιμους και τις πρώτες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που είναι ήδη πραγματικότητα. Η συνδικαλιστική ηγεσία χρησιμοποιεί ως άλλοθι την κινηματική κάμψη που έχει η ίδια επιβάλει, για να κρύψει το γεγονός ότι ούτε θέλει ούτε μπορεί να οργανώσει την πάλη που είναι αναγκαία.
Οι εργαζόμενοι και ο λαός όμως και θέλουν και μπορούν! Θέλουν να ζουν με αξιοπρέπεια, να δουλεύουν με ανθρώπινους όρους, να πληρώνονται στην ώρα τους, με μισθούς που θα τους επιτρέπουν να ζήσουν τις οικογένειές τους. Μπορούν να ανασυγκροτηθούν, να αναγνωρίσουν εχθρούς και φίλους, να χτίσουν τα εργαλεία εκείνα που θα τους βοηθήσουν να αγωνιστούν ενάντια στη βαρβαρότητα και την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και επιβάλλει στους εργαζόμενους τον εργασιακό μεσαίωνα. Η ελπίδα υπάρχει και βρίσκεται στους αγώνες! Όσο πιο καθαρό γίνεται αυτό, τόσο θα ανοίγει η προοπτική για διεκδικήσεις που θα ανατρέψουν τη σημερινή πραγματικότητα.
Αυτή είναι η προοπτική που τόσο φοβάται και προσπαθεί να καταστείλει με τη βία το σύστημα. Γι' αυτό προσπαθεί να μας χωρίσει σε εργαζόμενους κι άνεργους, σε "κανονικούς" και "ενοικιαζόμενους", σε "δημόσιους" και "ιδιωτικούς". Γι' αυτό θέλει να απαγορεύσει τις απεργίες και τις διαδηλώσεις (που κατά τα άλλα "δεν ωφελούν σε τίποτα"), θέλει να καταργήσει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και στέλνει όσους αγωνίζονται στα δικαστήρια και τα πειθαρχικά. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας! Να ξαναβρούμε το συλλογικό αγώνα, να ξανακερδίσουμε συλλογικές συμβάσεις, να ξανακάνουμε τα σωματεία όπλα δικά μας και όχι εργαλεία των συμβιβασμένων. Γνωρίζοντας ότι η λύση των προβλημάτων ποτέ δεν ήρθε κι ούτε πρόκειται να έρθει με τις εκλογές. Ότι δεν μπορεί να ανατεθεί σε "ειδικούς", αλλά απαιτεί μαζική συμμετοχή και αποφασιστικότητα. Κόντρα στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια, με βάση τις δικές μας ανάγκες και για λογαριασμό της τάξης μας, να οργανωθούμε, να ξαναβρούμε τη δύναμή μας και να αγωνιστούμε για να κερδίσουμε!
• ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΠΛΗΡΗΣ, ΣΤΑΘΕΡΗ!
• ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ!
• ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!
Ταξική Πορεία

19 σχόλια:
μετα την προσυγκεντρωση σε ποια πορεια θα συμμετεχετε?
ο λογος της μη συμμετοχης σας στο μουσειο ποιος ειναι?
Μια καλή ερώτηση θα ήταν γιατί να πάει κανείς στο Μουσείο!
Μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα ήταν επίσης χρήσιμη ΒΚ.
...και που να πάει ; .....
wwwpanthiras29.blogspot.com
@Κ.Π.
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει μια απεργιακή συγκέντρωση (αλλού ΓΣΕΕ, αλλού ΠΑΜΕ), οι απεργιακές συγκεντρώσεις στο Μουσείο μέχρι τώρα αποτελούσε ένα διακριτό πόλο (συνήθως μαζικότερη από της ΓΣΕΕ) που συσπείρωνε το σύνολο των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (πολιτικών, συνδικαλιστικών) και των αναρχοσυνδικαλιστών.
Εσύ μπορείς να μας πεις γιατί κατά τη γνώμη σου δεν έχει λόγο κάποιος να πάει στο Μουσείο αλλά έχει να συγκεντρωθεί δίπλα στην συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και λοιπών πουλημένων δυνάμεων;
καταρχην θα επρεπε να απαντησεις εσυ κ.π. γιατι τοσα χρονια πηγαινατε στο μουσειο ή και γιατι συμμετεχετε στην πορεια της καμαρας στη δεθ.
στο μουσειο αν δεν κανω λαθος μαζευεται/οταν τοσα χρονια περα απο την εξωκ. αριστερα και οι φοιτητικοι συλλογοι, οι πιο μαχητικοι συλλογοι εκπαιδευτικων π.ε και δ.ε και μια σειρα σωματειων (πχ σεφκ, συβχα) που ειχαν μια παραδοση αγωνων που δεν εμπαιναν σε περιχαρακωμενη λογικη, και αν μη τι αλλο σε καποια απο αυτα ειχε και το κκεμλ εδρες, αν δεν κανω λαθος. επισης αν δεν κανω λαθος παλι το κκεμλ παγια εκανε κριτικη στη λογικη παμε των ξεχωριστων κομματικων πορειων. τελος, οπως λεει και ο ανωνυμος, οντως το μουσειο αποτελεσε για χρονια και κυριως τα 2010-2012 τον κυριο πολο της απεργιακης αντιπαραθεσης με την αντεργατικη πολιτικη των μνημονιων και την κρατικη καταστολη, μαζευε χιλιαδες ανενταχτους και μαχητικους αγωνιστες και ηταν μια απαντηση απεναντι στο στριβειν δια του αρραβωνος του παμε και στο ξεπουλημα της γσεε, οταν μαλιστα παγια στο πεδιο του αρεως συμμετειχε η συμμαχος δυναμη της λααας. και το τελευταιο δεν μπορει παρα να γεννησει συνειρμους (δεν λεω μπορει να ειναι και λαθος) για την επιλογη μιας συγκεντρωσης διπλα στη γσεε. τωρα αν θελει να ειναι μια απολυτως ξεχωριστη συγκεντρωση γιατι θελει να εχει μια απολυτα διακριτη παρουσια και κατασταση στο δρομο και γιατι, οπως αντιλαμβανομαι θα μου απαντηθει, θελει να διαχωρισει τη θεση της απο τον εκλογικισμο που μαλλον θα διακατεχει δυστυχως φετος το μουσειο, αυτο εν μερει μπορει να ειναι κατανοητο, αλλα απο την αλλη αυτο αναιρει πολλα παλια λεγομενα των οργανωσεων και βεβαια δεν εξυπηρετειται απο μια συγκεντρωση που μαλλον απο οτι φαινετια το παει για να ειναι μαζι με τη γσεε. το οποιο ζητημα του σε ποια πορεια θα πορευτει η λααας δεν απαντηθηκε απο τον κπ αλλα το γυρισε στον γνωστο αγνωστικισμο που χαρακτηριζει μελη του κκεμλ οταν δυσκολευονται να απαντησουν.
Μια διευκρίνηση:
Δεν είμαι και δεν εκπροσωπώ το κκεμ-λ, ούτε καμιά άλλη δύναμη.
Επειδή τώρα δεν μπορώ θα απαντήσω στα υπόλοιπα αργότερα.
Όλοι στο μουσείο με τα πρωτοβάθμια σωματεία και την επαναστατική αριστερά.
wwwpanthiras29.blogspot.com
Να πω ευθύς εξαρχής ότι είναι η τελευταία φορά που -εγώ προσωπικά- απαντώ στον ΒΚ (και το κάνω με μπόλικη αυτοσυγκράτηση). Ο λόγος δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτός. Μια ματιά στα σχόλιά του των προηγούμενων ημερών αρκεί για να κατανοήσει κανείς ότι -μέσα από έναν απροκάλυπτα προβοκατόρικο τρόπο- επιχειρεί να χρεώσει στο ΚΚΕ(μ-λ) μία σειρά χαρακτηριστικών και αντιλήψεων που όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά για τα οποία το ΚΚΕ(μ-λ) έχει πολλές φορές στο παρελθόν τοποθετηθεί κατακρίνοντάς τα. Ξεκινώντας από τη «σύλληψη» ότι η επιλογή της μετωπικής συνεργασίας με το Μ-Λ ΚΚΕ σηματοδοτεί μια δεν-ξέρω-γω-τι-είδους στροφή του ΚΚΕ(μ-λ), ο ΒΚ έχει ξεκινήσει μια πολεμική προς το ΚΚΕ(μ-λ) τόσο ρηχή, φτηνή και αστήριχτη που καταντάει εξοργιστική γιατί γίνεται -επιπλέον- γίνεται και με το γνωστό υφάκι του «μικρού ναπολέοντα». Και χωρίς βεβαίως να μπει στον κόπο να παραθέσει-αναλύσει τα πολιτικά στοιχεία που αναδεικνύουν αυτήν τη στροφή. Χωρίς καν να ντρέπεται που κάνει αφ’ υψηλού κριτική -εκ των προτέρων- για τη συγκέντρωση ενάντια στο ΕΚΟΦΙΝ δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα... δουλεύει «ελπίζοντας» να σπάσει η απαγόρευση!!!
Για την επιλογή της προσυγκέντρωσης της Ταξικής Πορείας, τώρα. Ποτέ σε απεργίες η Ταξική Πορεία δεν συμμετείχε στο Μουσείο με το χαρακτήρα της ξεχωριστής συγκέντρωσης. Πάντα το κάλεσμα αυτό αποτελούσε κάλεσμα σε προσυγκέντρωση, σε ένα σημείο που ήταν κοντά στο Πεδίον Άρεως αλλά αρκετά διακριτό. Και αυτό γιατί θεωρούσαμε ότι το ζητούμενο ήταν -και εξακολουθεί να είναι- μία συγκέντρωση και μία πορεία. Ποτέ δεν συμφωνήσαμε με την επιλογή κομματιών του Μουσείου (συλλογικότητες, σωματεία κ.λπ.) που το τελευταίο διάστημα του έδιναν το χαρακτήρα ξεχωριστής συγκέντρωσης (μάλιστα, είδαμε ακόμη και δύο διαφορετικές συγκεντρώσεις σε απόσταση λίγων μέτρων μεταξύ τους). Πράγματι, το Μουσείο αποτέλεσε σημείο αναφοράς για έναν κόσμο που ήθελε να σηματοδοτήσει την καταγγελία στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλά όχι στο επίπεδο του λαθεμένου -χωροταξικού, κομματοκεντρικού- διαχωρισμού που το θέτει το ΠΑΜΕ. Ωστόσο, δεν ήταν ο ΤΟΠΟΣ που καθόριζε τα χαρακτηριστικά αυτού του δυναμικού. Γι’ αυτό και πάντα είχαμε επιφυλάξεις όταν ο όρος «Μουσείο» χρησιμοποιούνταν για να τσουβαλιάσει γενικώς απόψεις, θέσεις, στάσεις.
Οι λόγοι που επιλέξαμε, λοιπόν, Σταδίου και Σανταρόζα ήταν γιατί -με το κάλεσμα της ΓΣΕΕ στην Κλαυθμώνος- το Μουσείο έπαιρνε τα χαρακτηριστικά μιας επιπλέον ξεχωριστής συγκέντρωσης. Πόσο μάλλον που εκτιμούμε ότι η μαζικότητα της απεργίας δεν θα είναι και τόσο μεγάλη. Φυσικά και θα επιδιώξουμε τη συμπόρευση σε μια ενιαία πορεία προς τη Βουλή, είτε το θέλουν οι εργατοπατέρες είτε όχι. Και όσοι «δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους» ας αναρωτηθούν γιατί στις απεργίες της ΑΔΕΔΥ δεν μπαίνει καν ο προβληματισμός περί Μουσείου, ξεχωριστών συγκεντρώσεων κ.λπ.
Κ.Μπ.
πολυ καλα κανει η λααασ που καλει συγκεντρωση διπλα στους εργαζομενους, μαζι με τα συνδικατα. η συγκεντρωση και η πορεια πρεπει να γινεται μαζι με τα οργανα των εργαζομενων. προς τι να καλει καποιος ξεχωριστη συγκεντρωση απο τους εργαζομενους; αυτη τη διασπαστικη λογικη του παμε και των συγκεντρωσεων του μουσειου, ο λαος μας την εχει πληρωσει ακριβα.
μεσα απο την παλη στα σωματεια θα αλλαξουν οι συσχετισμοι και οχι εξω απο αυτα.
Αν είναι το ζήτημα είναι το πόσο μακριά ή κοντά από τη ΓΣΕΕ θα είμαστε θα έλεγα ότι προβληματικό είναι και το Μουσείο όταν η ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και λοιπές πουλημένες δυνάμεις καλούν στο Πεδίο του Άρεως! Δεν είναι δα και τόσο μεγάλες οι αποστάσεις!
Επειδή όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά να πω τα εξής:
To ΚΚΕ(μ-λ) και τα μετωπικά του σχήματα ποτέ δεν καλούσαν σε συγκέντρωση αλλά σε προσυγκέντρωση (τη διαφορά δε νομίζω ότι χρειάζεται να την εξηγήσω), άλλοτε στο Μουσείο, άλλοτε στην Ομόνοια και άλλοτε στα Χαυτεία. Απ' ότι φαίνεται λοιπόν δεν καλούσαν πάντα στο Μουσείο και η διαφοροποίηση προφανώς έχει να κάνει με πολιτικές και κινηματικές επιλογές της συγκυρίας.
Όσο για το Μ-Λ ΚΚΕ και τα δικά του μετωπικά σχήματα το θυμάμαι αρκετές φορές να βρίσκονται στο Μουσείο και αυτά, αλλά από εκεί και πέρα αν θέλουν ας απαντήσουν οι ίδιοι για τα δικά τους.
Τα οχτώ χρόνια που είμαι στο ΚΚΕ(μ-λ) αλλά και τα 5-6 προηγούμενα που συμπορευόμουν μαζί του δε θυμάμαι να είχε την άποψη του ξεχωριστού κινηματικού πόλου για το Μουσείο. Τουλάχιστον με την έννοια ότι σηματοδοτεί μια κοινή στάση ή μια κοινή δράση δυνάμεων ώστε να αποκτά χαρακτηριστικά πόλου. Δεν είναι κάτι το ενιαίο (και πως να είναι όταν σε αυτό καλούσαν από δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την αναρχία και την αυτονομία), όπως θέλουν να το παρουσιάζουν πολλοί μιας και δε θυμάμαι να υπήρξε ποτέ και καμιά κοινή απόφαση κάποιων δυνάμεων για κάτι τέτοιο. Καθιερώθηκε βέβαια ως σημείο συνάντησης και δυνάμεων που όντως θεωρούν ότι διαφοροποιούνται από τον κυρίαρχο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και του ΠΑΜΕ αλλά με πολύ διαφορετικά καλέσματα και στοχεύσεις του καθένα. Ο κοινός τόπος συγκέντρωσης δε σημαίνει και κοινή δράση ή συμπόρευση!
Πράγματι κάποιες φορές αποτέλεσε, ελπιδοφόρα θα έλεγα, διέξοδο για αρκετό κόσμο που επίσης είχε μπουχτίσει από τους κυρίαρχους, θα μπορούσε αν υπήρχαν άλλες διαθέσεις από τη πλειοψηφία των δυνάμεων που το καθιέρωσαν να αποκτήσει και μια άλλη δυναμική, τέτοια που ναι μεν δεν θα διασπούσε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα αλλά να δημιουργούσε άλλου είδους συσχετισμούς. Αυτό όμως που κυριάρχησε το οδήγησε να μετατραπεί σε "άλλη μια" συγκέντρωση δυνάμεων που αυτό που τους ενδιαφέρει κυρίως είναι να μπουν μπροστά για να καθορίσουν αυτές για το ποια θα είναι η πορεία και των άλλων. Χωρίς βέβαια να ερωτηθούν.
Πράγματι υπήρξαν φορές που οι συγκεντρωμένοι στο Μουσείο ήταν περισσότεροι από αυτούς στη ΓΣΕΕ, κάποιες φορές, ελάχιστες, και από το ΠΑΜΕ. Η πρώτη φορά και σοβαρή που δυστυχώς έμεινε ανεκμετάλλευτη ήταν το Δεκέμβρη του 2008 στην τότε απεργία, στις 10 αν θυμάμαι καλά, που ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ αποφάσισαν να κάνουν το χατίρι στον τότε πρωθυπουργό.
Άλλες φορές όμως ήταν μαζικό γιατί ήταν τόση η ξευτίλα της ΓΣΕΕ που ανάγκαζε ακόμη τις ηγεσίες της ΔΕΗ, των ΟΤΑ, της ΟΛΜΕ και άλλων να έρχονται κατά εδώ. Δε νομίζω ότι θεωρεί κανείς αυτές τις ηγεσίες, τότε και τώρα, ότι είναι κάτι άλλο πέρα από "πουλημένες δυνάμεις"! Ούτε τότε είδα κανέναν να ενοχλείτε. Και καλά έκανε γιατί τις συγκεντρώσεις και τις πορείες τις μαζικοποιούν οι εργαζόμενοι και όχι οι ηγεσίες. Η μαζικότητα μετέτρεψε τη διετία 2010 - 2012 τις πολλές συγκεντρώσεις σε μια και δύσκολα διακριτές! Και σε ιδιαίτερα αγωνιστικές. Δεν θα ήμουν τόσο σίγουρος για να χρεώσω όλο το κόσμο που κάλυπτε τη Πατησίων σε αυτό λέγεται "Μουσείο".
......
Είναι άλλο πράγμα λοιπόν οι συγκεντρώσεις άλλο οι προσυγκεντρώσεις. Τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν τις καταγγέλει κανείς με ξεχωριστές συγκεντρώσεις, ούτε τις ξεπερνάει (για να το τραβήξω) με διασπάσεις σε σωματεία και αλλού ή με ξεχωριστούς αλά ΠΑΜΕ συντονισμούς), τις καταγγέλει κατ' αρχήν στους χώρους δουλειάς καλώντας του εργαζόμενους να τις ξεπεράσουν, τις καταγγέλει στις συγκεντρώσεις με δυναμικό και πολιτικό τρόπο και όχι τηρώντας τις ...αποστάσεις.
Όσο για τη Λαϊκή Αντίσταση θα έλεγα πριν πείτε κάτι να το ψάχνετε λίγο καλύτερα γιατί έχει βρεθεί και αυτή στο Μουσείο.
Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι η εναγώνια προσπάθεια γεωγραφικής αποστασιοποίησης που πολιτικά και κινηματικά μπορεί να είναι αμφίβολη από το κατά πόσο επί της ουσίας διαφοροποιείται από κυρίαρχες αντιλήψεις και πρακτικές. Άλλο είναι το ζητούμενο. Να είναι η παρέμβασή μας τέτοια που να συμβάλει στο ξεπέρασμα των κυρίαρχων αντιλήψεων και δυνάμεων από τον κόσμο, στο να τον πείσει ότι πρέπει να πάρει τα σωματεία στα χέρια του, να τα ξανακάνει τέτοια ή τέλος πάντων να βρει άλλες μορφές που να τον καλύπτουν, αλλά όπως και να έχει να είναι αυτός κυρίαρχος σε αυτά και όχι οι δυνάμεις της ανάθεσης. Και βεβαίως πρέπει να καταγγέλλονται σε όλους τους τόνους οι ξεπουλημένες, συμβιβασμένες και ρεφορμιστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες κάθε απόχρωσης, ότι χρώμα και αν έχουν, όπως και αν αυτοβαφτίζονται. Κάποιες φορές το Μουσείο λειτούργησε και ως κολυμβήθρα για κάποιες από αυτές (ΟΛΜΕ, Μετρό κ.λπ.).
Υ.Γ.: Εκτός από τον αγνωστικισμό μεγάλο πρόβλημα είναι και η άγνοια. Ηθελημένη ή μη.
ΑσΓ κατανοητά ως ένα βαθμό αυτά που λες.
Όμως από αυτά που γράφεις θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι δεν έχει νόημα η ξεχωριστή προσυγκέντρωση.
Κάλλιστα δε θα μπορούσε το ΚΚΕ(μ-λ) τόσα χρόνια να συμμετέχει στο σημείο που καλούσε η ΓΣΕΕ και με το δικό του μπλοκ να πει διακριτά την άποψή του;
Δεν το έκανε και (πιστεύω) όχι από λάθος, αλλά από συνειδητή επιλογή.
Απ' όσο γνωρίζω (και απ' όσα λες) θες να καταγγείλεις τις ξεπουλημένες ηγεσίες. Το χωροταξικό (αν και όχι κύρια) δεν παίζει ρόλο; Δηλαδή πώς κρίνεις πολιτικά όταν ο κόσμος α)κατεβαίνει στο δρόμο β)επιλέγει να μην είναι με τους εργατοπατέρες;
Θέλω να πιστεύω ότι βρίσκεις θετικό όταν οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ/ΟΛΜΕ/κλπ (όσοι δηλαδή πουλούν τους αγώνες) απονομιμοποιούνται στη συνείδηση των εργαζομένων.
Πρέπει ή όχι οι εργαζόμενοι να ξεπεράσουν τα αντιδραστικά συνδικάτα (χωρίς να σημαίνει ότι δε θα παλεύουν και μέσα σε αυτά);
Νομίζω ότι αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης των προσυγκεντρώσεων. Να φανεί δηλαδή ότι οι μάζες έχουν διακριτή πολιτική στάση κόντρα σε όσους δρουν σαν ανάχωμα στην ανάπτυξη της ταξικής πάλης.
Ναι μεν δε θα επιλέξεις άλλη διαδρομή (και καλά θα κάνεις), αλλά από την άλλη θα νομιμοποιήσεις εσύ το πανηγύρι της ΓΣΕΕ;
Γιατί να μην καλέσεις σε ΠΡΟσυγκέντρωση μαζί με δυνάμεις που έχουν αναφορά στο κίνημα (αν και στρεβλά) και να κατευθυνθείς προς την Κλαυθμώνος και στη συνέχεια προς τη βουλή;
Καταλαβαίνω ότι το Μουσείο από την Κλαυθμώνος δίνει χαρακτηριστικά άλλης συγκέντρωσης. Εσύ όμως καλείσαι να επιλέξεις α)να φανεί ότι βρίσκεσαι σε άλλη συγκέντρωση β)να γίνεις ένα με τη ΓΣΕΕ.
Αν επιλέξεις το β αναιρείς τη μέχρι σου τώρα στάση.
ΑσΓ λες ότι δεν πρέπει να λειτουργεί κάποιος με βάση το χωροταξικό. Γενικά σωστό. Μπαίνεις όμως και εσύ στη λογική του χωροταξικού, από άλλη μπάντα βέβαια.
Θα σε ρωτήσω κάτι: Για την κατάσταση του κινήματος μέχρι τώρα, φταίει κύρια η απόσταση των (προ)συγκεντρώσεων, ή ο ρόλος των εργατοπατέρων/συνδικάτων;
Το δίπολο πολιτικό-χωροταξικό ερμηνεύεται και ανάποδα. Και αν προσπαθήσεις πολιτικά να δώσεις απάντηση στο ΒΑΣΙΚΟ ερώτημα που τίθεται τώρα, μάλλον θα οδηγηθείς να απομονώσεις τους εργατοπατέρες. Το πολιτικό καθορίζει το χωροταξικό.
***απευθύνομαι προς το διαχειριστή, γιατί είναι ο πιο ψύχραιμος και που απαντάει πολιτικά, χωρίς προσβολές.
Θύμιος
To ζήτημα δεν είναι κοντά ή μακριά στη ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ κτλ. Η συγκέντρωση στο Μουσείο, δίπλα στο Πεδίο του Άρεως αλλά αρκετά διακριτή παρουσία, συνήθως μεγαλύτερη από της ΓΣΕΕ.
Μέλη του μ-λ απαντούν σε ένα διαχωρισμό ανάμεσα σε συγκέντρωση και προσυγκέντρωση που δεν έγινε από κανένα. Εγώ δεν το διευκρίνησα ο Β.Κ. το ανέφερε κι όλας. Το ερώτημα τέθηκε γιατί το ΚΚΕ(μ-λ) δεν καλεί στο Μουσείο χωρίς να γίνεται λόγος για συγκέντρωση ή προσυγκέντρωση. Ούτως ή άλλως το μ-λ σχεδόν πάντα σε προσυγκέντρωση καλεί όπως είπαν και τα μέλη του. Ανέκαθεν οι εμπνευστές του Μουσείου το έβλεπαν ως συγκέντρωση αλλά αυτό δεν εμπόδισε δυνάμεις όπως το μ-λ να το χρησιμοποιεί ως χώρο προσυγκέντρωσης. Από την άλλη αμφιβάλλω για το πόσο διακριτή και αισθητή θα είναι μια προσυγκέντρωση στη Σανταρόζα.
Τώρα το που θα είναι οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα (ουσιαστική παρουσία συνδικάτων και όχι σφραγίδων αμφιβάλλω πως θα υπάρχουν σε οποιαδήποτε συγκέντρωση, σωματεία με κάποια δράση πιθανώς να υπάρχουν αλλά όχι στην Κλαυθμώνος) που λέει ένας άλλος ανώνυμος θα φανεί αύριο, οπότε ας αφήσουμε τα μπράβο για όταν κριθούν οι εκτιμήσεις και οι επιλογές όλων στο δρόμο.
Τελευταίο, δεν ήξερα ότι το να έχεις ή να εκφράζεις άποψη για γεγονότα στα οποία δεν μπορείς να συμμετέχεις είναι κριτική αφ' υψηλού. Πάντως χάρη στην κυβερνητική πολιτική προσκόμματα όπως το να δουλεύει κανείς θα εκλείψουν και άρα δεν θα μπορούμε να κάνουμε αφ' υψηλού κριτική, τουλάχιστον για γεγονότα που συμβαίνουν εκεί που ζούμε.
Ανώνυμος 8:10
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι το γιατί η απόσταση είναι αυτή που καθορίζει και το σε ποια συγκέντρωση είσαι και το πόσο διακριτή είναι η παρέμβαση κάποιου. Πέρα από αυτό, επειδή δεν είναι και κανένας υποχρεωμένος να ξέρει, κι άλλες φορές που επιλέξαμε αυτό το σημείο, κατευθηνθήκαμε προς τη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ καταγγέλοντάς τη και συνεχίσαμε την πορεία μας προς τη Βουλή. Αυτό θα γίνει και αύριο (σήμερα μάλλον!). Εκτός βέβαια, που το εύχομαι, και είναι τόσος ο κόσμος που κατι τέτοιο θα το καθιστά αδύνατο. Μακάρι να είναι τόσος ο κόσμος που όλες αυτές οι συγκεντρώσεις και προσυγκεντρώσεις να γίνουν μια. Κατά τα άλλα δεν έχω να προσθέσω κάτι, ιδιαίτερα σε σχέση με αυτά που λέει ο Θύμιος. Πάντως δεν θεωρώ ότι η άποψή μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κάλλιστα θα μπορούσαμε να πάμε απευθείας κάτω από τις εξέδρες της ΓΣΕΕ. Μάλλον το αντίθετο
Για το "Μουσείο" και τις εκτιμήσεις μας τα έχουμε πει ήδη δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω.
8:10. Συνηθίζω να απαντώ συνολικά σε όλα όσα γράφονται εδώ σε μια προσπάθεια να δίνω ολοκληρωμένα την άποψή μας για τα ζητήματα που τίθενται στους διαλόγους και όχι ξεχωριστά σε κάθε σχόλιο. Στο λέω διευκρινιστικά.
Η μη διευκρίνησή σου λοιπόν ήταν που με οδήγησε στο να δώσω τη συγκεκριμένη απάντηση και στην ανάγκη να κάνω το διαχωρισμό συγκεντρώσεων και προσυγκεντρώσεων.
ΑσΓ μπορεί να μη θεωρεις οτι η άποψη σας οδηγει στο συμπέρασμα ότι κάλιστα θα μπορούσαμε να πάμε απευθείας κάτω από τις εξέδρες της ΓΣΕΕ
αλλα η αποψη του ανωνυμου των 12,35 μμ ότι πολυ καλα κανει η λααασ που καλει συγκεντρωση διπλα στους εργαζομενους, μαζι με τα συνδικατα. η συγκεντρωση και η πορεια πρεπει να γινεται μαζι με τα οργανα των εργαζομενων. προς τι να καλει καποιος ξεχωριστη συγκεντρωση απο τους εργαζομενους; αυτη τη διασπαστικη λογικη του παμε και των συγκεντρωσεων του μουσειου, ο λαος μας την εχει πληρωσει ακριβα.
μεσα απο την παλη στα σωματεια θα αλλαξουν οι συσχετισμοι και οχι εξω απο αυτα.
εννοει αυτο που δεν εννοεις εσυ, δηλαδη το αντιθετο απο αυτο που εννοεις εσυ.
Τελικά η ΟΛΜΕ πήγε στο μουσείο. Έκανε δηλαδή τρίτη συγκέντρωση; Μάλλον η ΟΛΜΕ προβόκαρε την Ταξική Πορεία, αν ακολουθήσω τη λογική του σχολιαστή που βλέπει παντού προβοκάτορες.
Το ότι η ΟΛΜΕ κάλεσε σε προσυγκέντρωση στο Πολυτεχνείο, και όχι συγκέντρωση σύμφωνα με το κάλεσμά της και με βάση μια συνήθη πρακτική συμβιβασμού όταν κάποιοι δεν θέλουν να ταυτίζονται με το "Μουσείο", δε μου λέει τίποτα για το που θα έπρεπε να καλέσουμε εμείς τη δική μας. Πέρα από το ότι το κάλεσμά της έγινε το βράδυ της Δευτέρας.
Οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας καλούσαν στο υπουργείο Υγείας, εκτός από την ΠΟΕΔΗΝ και το Συντονιστικό όπου συμμετέχουμε, και αν δεν ήταν περισσότεροι ήταν ισοδύναμοι σε μαζικότητα από την ΟΛΜΕ, γιατί λοιπόν να έπρεπε να πάμε και εμείς στο Πολυτεχνείο και όχι στο υπουργείο Υγείας; Αυτοί δε το είχαν ανακοινώσει από την προηγούμενη εβδομάδα.
Προσυγκεντρώσεις σωματείων υπήρχαν κι άλλες σε άλλα σημεία και όλα, μα όλα κατευθύνθηκαν στη Σταδίου στη Κλαυθμώνος.
Στο Μουσείο ως συγκέντρωση καλούσαν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πλην ...αυτής του ΣΕΚ που πήγε απευθείας στη Κλαυθμώνος, κι άλλες οργανώσεις της αριστεράς και αναρχοσυνδικαλιστικές. Νομίζω ως σωματεία το ΣΜΤ και το ΣΕΦΚ.
Και αυτοί στη Σταδίου ήρθαν.
Για ποιους διακριτούς πόλους μιλάμε τώρα;
Νομίζω ότι παίζουμε με τις λέξεις από ένα σημείο και μετά και χάνουμε την ουσία.
Που είναι να συζητήσουμε για το τι φταίει για το χάλι του εργατικού και λαϊκού κινήματος και πέρα από τις ευθύνες των εργατοπατέρων να δούμε δικές μας για το πως θα ξεπεραστεί.
καταρχην στον διαλογο που ανοιξε ο ΒΚ, ουτε ο ιδιος ουτε οσοι εκαναν την οποια κριτικη στο δικο μας καλεσμα σε προσυγκεντρωση δεν επιχειρηματολογησαν γιατι σε αυτη την απεργια θα επρεπε να γινει συγκεντρωση στο Μουσειο. προφανως δεν μενω σε ιστορικου και εθιμοτυπικου τυπου αναφορες. καθε καλεσμα εξεταζεται ξεχωριστα και εχει να κανει με μια σειρα παραγοντες που επιδρουν και πρεπει να συνεκτημηθουν προκειμενου να βγει συγκεκριμενη εκτιμηση και αποφαση. μιλωντας μαλιστα γενικα, αυτη η διαδικασια εχει γινει την περιοδο που διανυουμε αρκετα πολυσυνθετη αφου πρεπει να συνεκτιμηθουν και η φασιστικοποιηση και αλλα καιοι διαφοροι οπορτουνισμοι που χαρακτηριζουν τις δυναμεις που αναφερονται στην αριστερα.
θεωρω λοιπον οτι οι δικες μας εκτιμησεις για την απεργια επιβεβαιωθηκαν. με βαση αυτο επισης θεωρω οτι το καλεσμα της Ταξικης Πορειας και της Λαικης Αντιστασης-ΑΑΣ ηταν σωστο.
αντιθετα δεν καταλαβα ποιες εκτιμησεις αλλα και ποιες στοχευσεις ειχε η συγκεντρωση του Μουσειου. θα μπορουσε για παραδειγμα αν ηθελε να αποτελεσει αυτο που καποιοι διαλαλουν να ανεβει την Πανεπιστημιου που ηταν αδεια, αφου το ΚΚΕ ειχε τελειωσει, και οχι να περιμενει στη Σταδιου να ξεκινησει η διαδηλωση απο την Κλαυθμωνος.
να ρωτησω λοιπον και εγω με τη σειρα μου και τον σ. ΒΚ (που εθεσε το αρχικο ερωτημα) αλλα και οσους συμετειχαν στη συγκεντρωση του Μουσειου. σε ποια πορεια συμμετειχαν; εγω νομιζω οτι ειμασταν στην ιδια, κανω λαθος;
Μ.Δ
Ήρθα, είπα και αποχώρησα!
Αυτό μου θυμίζουν μερικοί σε αυτό το διάλογο.
B.K, Κ.Π., Θύμιος, 8:10, κ.λπ.!
Δημοσίευση σχολίου