Ακούγεται ότι μετά τις εκλογές οι δήμοι θα “ριζοσπαστικοποιηθούν”..., οι περιφέρειες θα “ουδετεροποιηθούν”..., το κράτος θα πάψει να είναι ταξικό..., η ΕΕ θα γίνει των λαών... και τράβα κορδέλα...
Παραξενεύομαι όταν ακούω, ότι ενώ ζούμε σε συνθήκες αποσυγκρότησης του εργατικού-κομμουνιστικού κινήματος, “η αριστερά νίκησε”, “ο λαός θα εξουσιάσει” κλπ.
Απορώ που διερωτάται κάποιος “μα γιατί κρατιέται η ΧΑ τόσο ψηλά;;;”, όταν βλέπει ότι δεν κουνιέται φύλλο και δε δίνονται “εξ αριστερών” απαντήσεις στα προβλήματα που τίθενται...
Τελικά οι εκλογές είναι τακτική επιλογή, ή στρατηγικός στόχος; Είναι δηλαδή ένα μέσο για να παρέμβεις στις μάζες, ή για να δώσεις λύσεις;;;
Το “αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες” ισχύει ή είναι και αυτό παρωχημένο;;;
Ωραία, έγιναν οι εκλογές... Ανακουφίστηκα... Ωχ, τελικά δεν ήταν βουλευτικές, αλλά ευρωεκλογές και ούτε “έπεσαν”, αλλά ούτε και θα αλλάξει η πολιτική της ΕΕ... Ρε μπας και με κορόιδευαν...;;;
Μώραλης στον Πειραιά με στήριξη Μαρινάκη και Κόκκαλη... Μπέος στο Βόλο με τη στήριξη της “παράγκας” και του υπόκοσμου... Ψινάκης στο Μαραθώνα με όλο το σκατολάιφ-στάιλ δίπλα του...
Ζούμε ή όχι σε ένα σύστημα που λειτουργεί για τα συμφέροντα των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, που χρησιμοποιεί και προωθεί το φασισμό, το λαιφ-στάιλ;;; Ναι, παράξενες επιλογές, δε λέω, αλλά γιατί ανακαλύπτουμε τώρα την Αμερική;;; Όταν όλοι λένε ότι “ο τάδε είναι το σύστημα” ή ότι “ο δείνα είναι κομμάτι του συστήματος”, τότε γιατί όποιος βγει ...θα “ξεπεράσει” το σύστημα που υπηρετεί;;;
Νιώθω σα να βρισκόμαστε σε προεπαναστατική περίοδο και ευελπιστούσαμε ότι θα καταργήσουμε τον καπιταλισμό, μέσω των εκλογών, ενώ ο λαϊκός παράγοντας απλά παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Πραγματικά έχω μεγάλη απορία τί θα κάνουν οι “κόκκινοι” δήμοι και οι “ροζ” περιφέρειες, όταν ο Καλλικράτης τους έχει δεμένους χειροπόδαρα στο Μνημόνιο και στην ΕΕ... Γιατί όταν λες “ψήφισέ με και θα βρω λύση στα προβλήματά σου”, πρέπει να δώσεις λύση! Γιατί αν δε δώσεις λύση, οι μάζες θα σε πουν “ψεύτη” και θα κοιτάξουν αλλού...
Όσο θα κυριαρχεί η αποσυγκρότηση στην εργατική τάξη και το λαό και θα βλέπουμε αντιδραστικότερη μετατόπιση παντού, το όποιο αποτέλεσμα πώς μπορεί να χαρακτηριστεί “ελπιδοφόρο”;;;
Γιατί η ταξική πάλη θα αντανακλαστεί στις εκλογές και δε θα τροφοδοτήσουν οι εκλογές το κίνημα... Από την άλλη όμως οι εκλογές μπορεί να απορροφήσουν το κίνημα...
Γιατί όσο και να λέμε ότι “αλλάζει” ο τόπος, ξεχνάμε τι σόι “αριστερή” αλλαγή είναι αυτή:
Οι νίκες του εργατικού κινήματος δεν ήταν παραχώρηση μιας “φιλολαϊκής” κυβέρνησης. Ήταν κατακτήσεις από σκληρές “δεξιές” κυβερνήσεις. Υπήρχε όμως κάτι: Η δύναμη μέσα από την οργάνωση και την ταξική πάλη.
Εκτός και αν “φοβηθούν” από το εκλογικό αποτέλεσμα οι αστοί και το βάλουν στα πόδια... Εκτός και αν το αμερικάνικο-ευρωπαϊκό κεφάλαιο “τρομάξει” και πάρει τις γαλέρες του από το Αιγαίο... Εκτός και αν “πειστεί” ο καπιταλισμός και γίνει “σοσιαλισμός”... Συγγνώμη ξέχασα ...είμαστε και με τους βιομήχανους και με την ΕΕ και με το ΝΑΤΟ...!!!
Αν χάσεις τη δύναμή σου και ξεχάσεις τι θες ...κλάφτα Χαράλαμπε!!!
Γιατί ο μόνος που μπορεί να κάνει την "αλλαγή" είναι ο οργανωμένος-μαζικός αγώνας, κόντρα σε λογικές ήττας, μοιρολατρίας και συμβιβασμού...
Τα παραπάνω ήταν σκέψεις του Δημήτρη
resistancetoujours.blogspot.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου