Η ενορχηστρωμένη επίθεση της κυβέρνησης και του συστήματος έχει σαν στόχο, όχι μόνο την βίαιη καταστολή του πολύμηνου αγώνα των καθαριστριών, αλλά και την τρομοκράτηση όλου του λαού και των εργαζομένων που βρίσκονται στην ίδια ή σε παρόμοια θέση με τις γυναίκες αυτές. Η επίθεση προς τις καθαρίστριες, αλλά και τους υπόλοιπους, «υπό αξιολόγηση» ή διαθέσιμους, δημοσίους υπαλλήλους κορυφώνεται στέλνοντας μηνύματα εντός και εκτός. Εντός, προς τον λαό που συσσωρεύει οργή και θυμό κάτω από το βάρος της φτώχειας, της ανεργίας, της φορομπηξίας και του γενικότερου αδιεξόδου, ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα εφαρμοσθεί χωρίς παρέκκλιση. Εκτός, προς τους αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές που καθημερινά απαιτούν ακόμη μεγαλύτερο ξεζούμισμα του λαού και της νεολαίας, ότι οι εντολές της τρόικας θα διεκπεραιωθούν πειθήνια από την κυβέρνηση.
Οι 595 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών παλεύουν ενάντια στην κυβέρνηση και την πολιτική των μνημονίων από τις 25 του Σεπτέμβρη που πήραν στα χέρια τους τις διαπιστωτικές πράξεις που ισοδυναμούσαν με προαναγγελία ανεργίας και εξαθλίωσης. Έχοντας πίστη στην δύναμη του αγώνα τους εξακολουθούν να δηλώνουν αποφασισμένες να μην γυρίσουν στα σπίτια τους αλλά να συνεχίσουν τον αγώνα ως την επαναπροσληψή τους.
Η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία τάσσεται στο πλευρό τους και καλεί κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νεολαίο να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στον δίκαιο αγώνα τους ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης και Τρόικας.
Κάτω τα χέρια από τον δίκαιο αγώνα των καθαριστριών του Υπουργείου οικονομικών!
Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων!
Κανένας εργαζόμενος να μην απολυθεί!
13.6.14
17 σχόλια:
Ανακοίνωση που ενοποιεί τον αγώνα των καθαριστριών μόνο με τους ''δημόσιους''εργαζόμενους. Που επικαλείται δήθεν θετική απόφαση Πρωτοδικείου όταν αυτές εκδιδονται για τη δημιουργία αυταπάτης για δήθεν αταξική δικαιοσύνη, με τη βεβαιότητα τελικής κατάρριψής τους.
Ανακοίνωση που μιλώντας για τα όργια φασιστικής συμπεριφοράς, τη σιδερογροθιά του ματατζή μπάτσου, μιλάει απλά για όξυνση της καταστολής.
Ανακοίνωση που ''χρειάζεται'' να έχει βέβαια άσχετη στο παρόν αναφορά για ιμπεριαλιστές, γιατί είμεθα και φαινόμεθα πρωτίστως αυτό, ανεξάρτητα θέματος.
Η πρόεδρος των καθαριστριών πάντως,στο ΣΚΑΙ άδειασε τους Συριζαίους φλώρους με τα ρεφορμιστικά περί δυνάμεων καταστολής-εργαζόμενων, λέγοντας : '' Δεν μιλάμε με αυτούς που βαράνε και βρίζουν μεσήλικες γυναίκες που έτριβαν σκάλες''
Ευχαριστώ,
Ν.Κ
υγ- Αυτό, διέγραψέ το Μήτσο, είναι ένα ακόμη ανήθικο προβοκατόρικο σχόλιο.
Μπα λέω να το αφήσω. Έχει ενδιαφέρον!
Έχει ενδιαφέρον πως δεν βλέπει κανείς τη σύνδεση της επίθεσης στους δημόσιους υπαλλήλους (κομάτι των οποίων είναι και οι καθαρίστριες) με την επίθεση σε όλο το λαό. (Τα μηνύματα!)
Έχει ενδιαφέρον το πως ένα πούρος ιδιοκτήτης του αντιιμπεριαλισμού δεν βλέπει στις επιθέσεις των τελευταίων ημερών σε ένα αγωνιστικό κομμάτι του λαού το μήνυμα της πειθήνιας διεκπεραίωσης των εντολών τους.
Όσο για την απόφαση του Πρωτοδικείου, πέρα από το ότι πουθενά δεν υπάρχει ο χαρακτηρισμός "θετική", είναι πάντως υπαρκτή και πάρθηκε κάτω από το βάρος των κινητοποιήσεων. Πως να το κάνουμε να το παραβλέψουμε μαζί με το ότι η κυβέρνηση, δείγμα κι αυτό το φασιστικοποίησης, την γράφει στα παλιά της τα παπούτσια σε πλήρη συνεργασία με τον υπερασπιστή της δικαιοσύνης Άρειο Πάγο;
Δεν αναφέρθηκε η φασιστικοποίηση σε αυτό το κείμενο σε αντίθεση με πολλά άλλα; Δείγμα για το που το πάει η ΛΑ - ΑΑΣ!
Υ.Γ.: Άσε τη κλάψα Νίκο και δείξε τουλάχιστον λίγη αξιοπρέπεια. Η κατηγορία αφορούσε την, ναι προβοκατόρικη, επίκλησή σου "εσωκομματικών αντιθέσεων" των οποίων υποτίθεται ότι ήσουν γνώστης για να ισχυροποιήσεις την ανίσχυρη άποψή σου. Αυτό ήταν το όριο. Δείξε τουλάχιστον αξιοπρέπεια και μην μας ξανάρθεις. Έπαψες να είσαι ευπρόσδεκτος εδώ.
Απάντησες συντριπτικά σύντροφε ασγ
Ας μιλήσουμε πολιτικά και μόνον... όχι με σένα Μήτσο που δεν έχω προσωπικό πρόβλημα ( όπως εσυ που μου έγραψες πρόσφατα ως τέως παρτενέρ που σε επαναπροσεγγίζω, ''δεν ξεχνώ τι έχεις πει για μένα'') αλλά με την οργάνωση που εκπροσωπείς εδώ-δυστυχώς πάλι λόγω ανεπάρκειας- για μένα.
-Κάποιος που κάνει ''εισοδισμό'',κάποια πονηρή προσπάθεια παρέμβασης στα εσωτερικά κάποιου είναι πάντα ''υπερσύμφωνος'' σε όλα. Δεν λέει τις αντιρήσεις του, συνεχώς και με σθένος.Δεν τον καλούν να συμμετάσχει και αρνείται όταν διαφωνεί..
-Μια οργάνωση δεν είναι ποτέ πριν μετεξελιχθεί σε κομ/κό κόμμα ,μονολιθική ( Κατά τον πρόεδρο Μάο μάλιστα, ο κύριος εχθρός πάντα ''φοράει κόκκινα'' και η ταξική πάλη συνεχίζεται στο κόμμα! ) Αλοίμονο αν συνενούσα στα παλαιομαοικά αυτά παραμύθια, για όσους παρότι τα πιστεύουν ορκίζονται στη μονολιθικότητα, το αναφέρω.
-Σ ενα απλά αριστερό, αντικαπιταλιστικό μπλόγκ. γράφεις την πολεμική σου-και τις συμπτώσεις σου, γιατί αλλιώς δεν έχει λόγο ύπαρξης. Θα ξαναπώ, όσα επανέφερες (άτυχα) στην πρόσφατη παραπομπή σου... δεν σας πειράζουν οι Παμίτες που σας λένε ''πουθενάδες'',( ...μεγάλη γκρούπα μη πολωνόμαστε..) δεν διστάζετε να στεγάζετε ασχολίαστο μάλιστα όψιμο οπαδό του Πουλαντζαδισμού και σας ενοχλεί όταν κάποιος κριτικάρει τις πρόσφατες επιλογές σας θεωρώντας την οργάνωσή σας ''πολιτικα ενδιαφέρουσα'', για να το θέσω έτσι. Αυτό τι άλλο εκτός από ανασφάλεια τυχόν επίδρασης δείχνει- και μάλιστα ατελέσφορης, αφού όλοι στον διάλογο επιδρούμε προς όλους;
- Η τυχόν λογοκρισία κάποιου που αμφισβητεί τις επιλογές -ή κάποιες από αυτές-της ηγετικής ομάδας και την επάρκεια κάποιων αγωνιστών σε δύσκολα θέματα ( από εκεί ξεκίνησε το λυρίως μελό), είναι κάτι που σας χαρακτηρίζει όταν συμβαίνει.
Είναι η αγοροφοβική λογική του ΚΚΕ ''μιλάω με τον ΛΑΟΣ, αλλά όχι με τους τέως συντρόφους'' Εγω, θα μιλώ παντού, όπως και όταν θέλω. Ο καθένας άλλωστε σηκώνει την ευθύνη των πράξεών του.
Καταλήγοντας ας ανεβάσουμε τον πήχυ της αντιπαράθεσης κι ας μην παθαίνουμε ''πολιτική αμηνησία''. Η υιοθέτηση του όρου ''φασιστικοποίηση'' από την οργάνωση, έγινε ναι ή όχι , μετά την παρέμβαση ''κάποιων ανένταχτων'' στο ιδρυτικό της ΠΑΑΣ; Δεν είναι ντροπή, είναι επαναστατική πολιτική ν αφομοιώνεις με όσες διορθώσεις θέλεις, απόψεις άλλων.
Ευχαριστώ,
Ν.Κ
Ο όρος φασιστικοποίηση καθιερώθηκε από το, παλιό ακόμη, ΚΚΕ(μ-λ) από τη δεκαετία του '70! Από τότε ιδρύθηκε η ΠΑΑΣ;
Ο όρος φασιστικοποίηση στην Ελλάδα καθιερώθηκε από τις πρώτες επιτροπές λαικές αυτοάμυνας του επαναστατικού ΚΚΕ, στη δεκαετία του '30.
(όχι με αγωνία απάντησης, αρλούμπες συναγωνιστές).
Η ερώτηση είναι καθαρή:
Από ''τη δεκαετία του 70''.......έως τότε που αναφέρω, ακόμη και τον Δεκέμβρη του 2008, είχε χρησιμοποιήσει τον όρο ποτέ το νέο ΚΚΕ μ-λ;
Πολιτικά, όχι με ταραχή... περιμένω ένα έστω κείμενο.
Μη γινόμαστε φτηνοί στην αντιπαράθεση, εδώ όταν έκανα πολεμική με το Μ-ΛΚΚΕ για θέμα, παίρνατε τη δική του θέση, στην αρχή.......(κάποιοι)
Ν.Κ
''Λίγο πριν'' ,το '70....
για τη διάκριση φασιστικοποίησης ανοιχτού φασισμού από το ΚΚΕ σε αρμονία με τη γραμμή της ΚΔ
''....H ψήφιση του ιδιώνυμου από την κυβέρνηση Βενιζέλου το καλοκαίρι του 1929 αποτελεί σταθμό στην πορεία φασιστικοποίησης. Με τον νόμο αυτό δεν κηρύσσεται μόνο ο κομμουνισμός ιδιώνυμο αδίκημα αλλά στην ουσία κάθε εργατικός αγώνας. Το δεύτερο εδάφιο της πρώτης παραγράφου του άρθρου 1 του ιδιώνυμου προβλέπει ότι «με τας αυτάς ποινάς τιμωρείται και όστις επωφελούμενος απεργίας ή λοκ άουτ, προκαλεί ταραχάς ή συγκρούσεις». Εφόσον η διάταξη αυτή δεν συνδέει το υποτιθέμενο «αδίκημα» με την πρόθεση ανατροπής του κρατούντος κοινωνικού καθεστώτος, στην ουσία θεωρεί «ιδιώνυμο» αδίκημα τους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων.
Το αντεργατικό οπλοστάσιο θα συμπληρωθεί με τον αναγκαστικό νόμο περί υποχρεωτικής διαιτησίας της 16ης Νοεμβρίου 1935 μετά το στρατιωτικό προνουντσιαμέντο του Οκτωβρίου 1935 και την ανάληψη της κυβέρνησης από τον Γ. Κονδύλη. Το άρθρο 10 αυτού του νόμου επιβάλλει τόσους περιορισμούς για την κήρυξη απεργίας που ουσιαστικά ισοδυναμεί με κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος.
Η κυβέρνηση Τσαλδάρη, η οποία ανέρχεται το 1933, αποδεικνύεται αναποτελεσματική να ελέγξει την ταξική πάλη προς όφελος του κεφαλαίου, παρά τη χρήση ωμής βίας για την αντιμετώπιση των εργατικών κινητοποιήσεων. Αυτό φάνηκε στην καπνεργατική απεργία τον Ιούλιο του 1933.
Η αδυναμία της κυβέρνησης κάνει όλο και περισσότερο την αστική τάξη να διερευνά λύσεις πιο αποδοτικές για το κεφάλαιο. «Ο φασισμός πρόσφερε μια διέξοδο για την επίτευξη αυτού του στόχου. Ο Κονδύλης, ο οποίος έμελλε να καταλάβει πραξικοπηματικά την εξουσία τον Νοέμβριο του 1935, διατυμπάνιζε παντού τη συνάντηση που είχε με τον Μουσσολίνι το προηγούμενο καλοκαίρι, χαιρετίζοντάς τον ως “τον μεγαλύτερο άνδρα της συγχρόνου εποχής“, ο οποίος είχε “επιτύχει λαμπρόν έργον, πειθαρχών έναν ζωηρόν λαόν... και λύων το πρόβλημα της συνεργασίας μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας”.»9
Η στροφή των Ελλήνων αστών πολιτικών στην ιδέα μιας φασιστικής λύσης αποκαλύπτεται και από τη συζήτηση του Ελευθερίου Βενιζέλου με τον στρατηγό Πλαστήρα τα χαράματα της 6ης Μαρτίου 1933 μετά τις εκλογές της προηγούμενης ημέρας. Απαντώντας στην πρόταση του Πλαστήρα για φασιστικό πραξικόπημα, ο Βενιζέλος, αφού εκδηλώσει την απογοήτευσή του για το κοινοβουλευτικό καθεστώς, συνεχίζει:
«Η Ιταλία, προσέθεσεν, επήγαινε καλά, διότι εκεί υπήρχε δικτάτωρ, ενώ εις την Ελλάδα δεν υπήρχε δικτάτωρ. Εγώ, συνέχισεν ο Βενιζέλος, δεν νομίζω, αγαπητέ φίλε στρατηγέ Πλαστήρα, ότι είσαι ικανός να κάμης τον δικτάτορα ως ο Μουσσολίνι. Όχι μόνον δεν είσαι ικανός, αλλά δεν έχεις και την πλειάδα, τας εκατοντάδας των εκλεκτών συνεργατών του Μουσσολίνι. Μετά δύο έως τρεις μήνας θα καταπέσης οικτρώς, διότι κανένα από τα μεγάλα προβλήματα που έχεις να αντιμετωπίσης, δεν θα κατορθώσης να λύσης. Και χαριτολογών κατέληξεν ο Βενιζέλος: “Aν πείσης τον Μουσσολίνι να αφήση την Ιταλίαν και να έρθη εδώ, τότε, ίσως, συμφωνήσω να γίνη δικτατορία....''
Πηγή, Η Κομμουνιστική Διεθνής. Θέσεις και αποφάσεις του 4ου παγκόσμιου συνεδρίου, μετάφραση Γιάννης Βρυχωρόπουλος, εκδ. Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη, Αθήνα, 1987, σσ. 15-16
Προτείνεται ΚΥΡΙΩΣ η μελέτη της 13-ης Ολομέλειας της ΚΔ.
ν.κ
Πριν και μετά το 1982 υπήρχε ο όρος ¨φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής¨. Χρησιμοποιείται τακτικότερα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 λόγω των νέων νομοθετικών μέτρων (τρομοκρατία, εργασιακά κλπ)
Φαίνεται ότι πολύ λίγοι ακόμη τον χρησιμοποιούσαν. Μετά τις εκλογές του 2012 προέκυψε η διάκριση μεταξύ εκφασισμού (μλκκε) και φασιστικοποίησης (κκεμλ) που ορίζονται διαφορετικά από την κάθε οργάνωση. Αυτά προς διευκρίνιση, τα υπόλοιπα περί της ουσίας ας ανατρέξει κανείς στην πρακτική του κάθε κόμματος και οργάνωσης της αριστεράς.
Αν θυμάμαι καλά το κείμενο από την "Ομάδα κομμουνιστών για την παρέμβαση και τη δράση" (http://antigeitonies.blogspot.gr/2012/09/blog-post_6444.html) έγινε το Σεπτέμβρη του 2012. Πράγματι συμφωνήσαμε με αυτή την παρέμβαση και την βρήκαμε πολύ θετική (επειδή συμφωνούσαμε με τον όρο). Όμως δεν ήτανε αυτή η παρέμβαση που μας οδήγησε στον όρο φασιστικοποίηση. Ούτε αυτό έγινε μετά τις εκλογές του 12, όπως αναφέρθηκε.
Γιατί με ένα απλό "γκουγκλάρισμα" βλέπουμε σε ανακοίνωση ήδη από το 2011 (http://kkeml.blogspot.gr/2011/05/blog-post_21.html) η οργάνωση να χρησιμοποιεί αυτό τον όρο.
Εμείς οδηγηθήκαμε σε αυτή την πολιτική τοποθέτηση προσπαθώντας να περιγράψουμε ένα γενικότερο πλαίσιο που εξέθρεψε τον φασισμό στην Ελλάδα, και αγκάλιαζε όχι μόνο τους μηχανισμούς και τις φασιστικές συμμορίες αλλά το σύνολο της πολιτικής και δημόσιας ζωής.
Δεν είπα σας οδήγησε αυτή, είπα
Η υιοθέτηση του όρου ''φασιστικοποίηση'' από την οργάνωση, έγινε ναι ή όχι , μετά την παρέμβαση ''κάποιων ανένταχτων'' στο ιδρυτικό της ΠΑΑΣ; Δεν είναι ντροπή, είναι επαναστατική πολιτική ν αφομοιώνεις με όσες διορθώσεις θέλεις, απόψεις άλλων.
Και δεν είναι δική μας ''ΠΑΤΕΝΤΑ'' Αλεπού, είναι ανάλυση της Γ Διεθνούς, κάτι που επιβεβαιώνει ο Γιάννης Χοτζέας.....τότε στη δεκαετία του 70 που
αναφέρθηκε.
Αυτή πάντως,είναι συζήτηση χωρίς απολίτικο εξυπανκισμό και χαίρομαι.
Νάσαι καλά,
Ν.Κ
Όχι δεν έγινε μετά
Κάτι τελευταίο: Ξαναειπωμένο, αλλά καμιά φορά η επανάληψη είναι χρήσιμη.
Η κομμουνιστική αριστερά ηττάται, πονάει δεκαετίες. Αν μπορούμε να μιλούμε όσοι έχουμε κάποια -όχι λόγω αυτοδήλωσης, σχέση μαζί της-έντονα, συγκρουσιακά χωρίς να κυριαρχεί το θυμικό, και ένα τσουβάλι χαρακτηρισμών είναι κέρδος..το λέω πρώτα για μένα, που είμαι από τους τελευταίους που τα καταφέρνουν στο συγκεκριμένο.( ιδίως με φίλους από το Μ-ΛΚΚΕ, που η συνολική τους συμπεριφορά, μου φαίνεταιέως κωμική στον μικρομεγαλισμό της)
Κάτι που με την ευκαιρία, ασφαλώς χρωστάω.Τον συναγωνιστή Μάνο-στέλεχος της οργάνωσής σας δεν τον ξέρω προσωπικά, αλλά τον παρακολουθώ χρόνια. Η τότε παρέμβασή του, όχι στον διάλογο ενώ διεξαγόταν, αλλά μετά καιρό με άρθρο ''αυτοκρατορικού κλεισίματος'' ήταν θεωρώ ατυχέστατη. Σήμαινε και τώρα για να κλείσω το θέμα, χωρίς εμπλοκή με ό,τι ακούστηκε και όσους ήταν φορείς του. Έχουμε την ίδια ηλικία. και το κρυφτούλι δεν οφελεί. Είναι συμπεριφορά πολιτικής απαξίωσης και όχι απάντησης...η στάση το να παρέμβει στον διάλογο, και να πει''για το συγκεκριμένο, θ απαντήσω συνολικά'', θα έκανε όλα αυτά ΤΕΛΕΙΩΣ αντίθετα. Συγκρουόμαστε και με την ''πλέμπα'', αλλά μετωπικά.
Εκφράστηκε-με λάθος τρόπο-η αποτίμηση μου για το πολιτικό του βιβλίο για την κρίση. Θεωρώ πως δυστυχώς-δικαιολογημένα ίσως, λόγω της χρόνιας υστέρησης επαναστατικής επιστημονικής ενασχόλησης με την πολιτική οικονομία-ήταν φλύαρο, επαναάμβανόμενο, ''ασυνεχές'' και κενό περιεχομένου. Αλοίμονο αν για τέτοια ζητήματα(...αν υπάρχει κεφάλαιο ανενεργό, ή ακόμη χειρότερα ''εν δυνάμει, ή υπνώσει''.....) δεν γίνει και έντονη κριτική. (Πρόκειται για ατόφια τη γαλλική τροτσκιστική αχολή, συναντημένη με τον ομοεθνό της, νεομαοισμό. Αυτά που οδηγούν και ''ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ'' κοντά στο ΚΚΕ-Μπαλασόπουλος, να μιλούν για κέρδος που δεν προκύπτει από υπεραξία) Μεγάλη κουβέντα όμως...Μακάρι το βιβλίο να βοήθησε σε ένα μόνον-στην κατανόηση της αναγκαιότητας ν ασχοληθούμε με το θέμα σοβαρά, ακόμη και τώρα με τις υποκειμενικές αδυναμίες μας.
Οι παρεμβάσεις μου αυτή την εποχή υπήρξαν, όχι από ανάγκη προβολής μου, δεν είμαι παρά άτομο και πολιτικά ανενεργό εδω και καιρό.
Ήταν η ανάγκη να ξαναμιλήσουμε για τα συγκεκριμένα της αναγκαιότητας, ύπαρξης κομμουνιστικής αριστεράς, πέρα από ΠΑΑΣ, ΛΑΑΣ που θα ήταν -με την ευκαιρία-ελπιδοφόρες και με συμμετοχή του Μ-ΛΚΚΕ, αλλά είναι με αποκλειστικό δίδυμο, όνομα με ισορροπία τρόμου και απουσία θέσεων, όντας μόνον οι δυο οργανώσεις.
Τι θα γίνει;
Εσείς θα τ αποφασίσετε, ασφαλώς..
Δεν έχω να πω στην παρούσα περίοδο τίποτε άλλο, κι ευχαριστώ για τη δυνατότητα επικοινωνίας με αγωνιστές που νιώθω αρκετά ''κοντά''.
Ν.Κ
Είπα πριν και μετά το 1982 χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες. Πράγματι ο Χοτζέας το θέτει το ζήτημα, αλλά ο ΓΧ αξιοποιεί επίσης την ιταλική εμπειρία της δεκαετίας του 70. Για αυτό από τη μία πλευρά η διάσταση απόψεων το 2012 όπως είπα παραπάνω μεταξύ μλκκε και κκεμλ. Και από την άλλη ίσως για αυτό και η όποια διάσταση απόψεων μεταξύ "Σταλινικών" που δίνουν περισσότερη βαρύτητα στην ανάλυση του 30 και των "μαοϊκών" που συνδυάζουν και τις πιο πρόσφατες περιπτώσεις. Γι αυτό και ο όρος "φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής" χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες και όχι όταν εμφανίστηκε η περίπτωση της χρυσής αυγής. Γι αυτό και σήμερα χρησιμοποιείται όχι μόνο για την ΧΑ αλλά για τη συνολική αστική πολιτική στην περίοδο της κρίσης.
Όσο για το βιβλίο του Μάνου. Σεβαστές οι διαφωνίες, προάγουν τον διάλογο. Τον χρειαζόμαστε, κανείς δεν κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Συμφωνώ με την ουσία του γιατί ακριβώς χρησιμοποιεί τη μαοική μέθοδο που δεν φοβάται να θίξει θέσφατα. Δεν θα μπω εδώ στην ουσία (αν και τη σύγκριση με τον Μπαλασόπουλο την θεωρώ ατυχή, αφού ο Μάνος δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο για την υπεραξία) θα τονίσω μόνο ότι το βιβλίο αξίζει γιατί, εκτός των άλλων, δείχνει ότι βασική αιτία της κρίσης είναι η τάση της πτώσης του μέσου ποσοστού κέρδους και ότι για την εξέταση του ζητήματος απαιτείται ο διαλεκτικός συνδυασμός οικονομικής και πολιτικής ανάλυσης που δυστυχώς αποφεύγουν οι περισσότεροι.
Όσο για επιμέρους ζητήματα όπως είναι το ανενεργό κεφάλαιο θα προτιμούσα αντιπαράθεση - διάλογο με ολοκληρωμένη κριτική μέσω κειμένων παρά μέσω αποσπασματικών εξής ανάγκης σχολίων. Ειλικρινά θα το ήθελα πολύ.
Μη κουρΆσω άλλο
αλλά ''κρίση υπερσυσσώρευσης''σημαίνει, κεφάλαιο που δεν επενδύεται-προσοχή όχι που δεν πραγματοποιείται, άρα είναι κάποιο περίεργο ''εν δυνάμει κεφάλαιο''και σαφώς είναι άποψη της Ρόζας. Άλλωστε Κοριά και σια έχουν την αντίληψη για το τέλος της ''σταλινικής''-όχι μαρξιστικής-λενινιστικής άποψης, για ισχύ του νόμου της υπερπαραγωγής. Ξεκινούν από την πολυαναλυμένη και από άλλους συντρόφους άποψη, πως ''κεφάλαιο'' είναι σχέση παραγωγής! και όχι στοιχείο συγκεκριμένης σχέσης παραγωγής, όπως αναφέρει σαφώς ο Μάρξ.
Αλλά αυτά δεν απαντιούνται έτσι... και με τσιτάτα.
Όσο για τον Μπαλασόπουλο είπα ''Αυτά που οδηγούν και ''ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ'' κοντά στο ΚΚΕ-Μπαλασόπουλος, να μιλούν για κέρδος που δεν προκύπτει από υπεραξία)..'' δεν είπα λέει τα ίδια με τον Μάνο. Απλά στηρίζεται στη-και μαθηματικά λαθεμένη αντίληψη της νεοκυβερνητικής Κοριά-ο ένας σε ανενεργό κεφάλαιο
και ο άλλος στο ότι και οι μηχανές καθαυτές, παράγουν κέρδος.
Μακάρι να γίνει καποτε αναλυτική κουβέντα, από τότε το έγραψα.....
Ν.Κ
σ. ΝΚ βλέπεις που καταλήγουμε έτσι σε τσιτάτα;
" Και το κεφάλαιο είναι μια κοινωνική παραγωγική σχέση. Είναι μια αστική παραγωγική σχέση, μια παραγωγική σχέση της αστικής κοινωνίας" Κ. Μαρξ, Μισθωτή εργασία και κεφάλαιο, Σύγχρονη Εποχή σ. 38
ανεξάρτητα από την ελληνική μετάφραση της ΣΕ, ανεξάρτητα από άλλες αναφορές του Μαρξ, εγώ κολάω στο "κοινωνική" που εσύ δεν το αναφέρεις καν.
κι εγώ δεν θέλω να κουράσω αφού όλα αυτά απαιτούν αναλυτική συζήτηση για να εξηγήσει ο καθένας όχι τόσο πόσο πιστός είναι στις γραφές αλλά πώς κατανοεί το σήμερα χρησιμοποιώντας τα εφόδια του παρελθόντος
Όλοι οι συναγωνιστές που συνεισέφεραν σ αυτό το διάλογο, δεν προγράφουν, ούτε πολιτικοποιούν συναισθήματα.
Αναζητούμε την πολιτική, πάρω από το εγώ μας, δεν είμαστε ευτυχώς ''φιλελεύθεροι αναρχικοί''.
Κλείνω αναφέροντας κάτι ευρύτερο, που κι εδώ διαφάνηκε και που αναλύεται στο κάλεσμα-πρόπλασμα που πιστεύω προς πρέπει να επεξεργαστούμε, για τη ''συνάντηση των κομμουνιστών'' σήμερα.
Η κοινή αποτίμηση ιστορικών προσώπων, ρευμάτων-πλην εξ των ορισμού αντιδραστικών ( τροτσκισμός) δεν είναι προαπαιτούμενο κοινής πορείας. Ούτε η αποδοχή ούτε η απόρριψη του ''μαοισμού'' θα πρέπει να ζητείται. Όμοια η κονή αποτίμηση της προσφοράς του Νίκου Ζαχαριάδη. Δεν θα πρέπει κατά τη γνώμη μου, ν αποτελεί παρά σημείο ουσιαστικής αναφοράς, με έκφραση της ουσίας των αντιθέσεων αυτών,στη σημερινή προγραμματική προσπάθεια που είναι αναγκαίο να ξεκινήσει. Ο μαοισμός, για μένα είναι ιδεαλιστική απόκλιση. Αλλά με τον μαοισμό ταυτίζεται όλο το σύγχρονο επαναστατικό κίνημα στην Ασία και μεγάλο μέρος της Λ.Αμερικής. Με τον μαοισμό συναντήθηκε και σ αυτόν αναφέρεται, η μόνη μετά το ξεπάτωμα από την αντίδραση του ΚΚΗΠΑ, αληθινά επαναστατικού σκιρτήματος μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ. Και αυτό κινηματικά, αποτιμάται στην πολιτική πάνω της ''καθαρής ιδεολογίας'', χωρίς αυτή να μην αναζητεί καθαρές απαντήσεις, στην αρχή άρθρωσης προγραμματικού λόγου του πρώιμου μορφώματος συνάντησης των κομμουνιστών. Υπάρχουν σύντροφοι με αναφορά στο Χότζια, που εγώ και άλλοι ''ιδεολογικά'', θεωρούμε μικροαστικ΄η ''εθνικιστική'' παρρέκλιση, ταξικά τίμια ασφαλώς. Δεν είμαστε όμως μόνο, ούτε κυρίως... εμείς. Είναι οι χιλιάδες αγωνιστές που καιρό τώρα, δεν αντιμάχονται σε κάποιον διάλογο, σιωπούν και συνήθως είναι προσωρινά ''αποσυρμένοι''
Κάπου εκεί, δεν είναι τό ''στοίχημα'', είναι η ιστορική απαίτηση.
Ν.Κ
Δημοσίευση σχολίου