24 Ιουνίου 2014

Μια αφορμή στο Φυσικό Αθήνας. Στο στόχαστρο οι φοιτητικοι σύλλογοι.

Ενώ η σπουδάζουσα νεολαία βρίσκεται αντιμέτωπη με την εφαρμογή μιας σειράς αντιλαικών μέτρων στην εκπαίδευση, με τις διαγραφές και τα δίδακτρα να είναι «προ των πυλών», ένα περιστατικό στο Φυσικό Αθήνας φανερώνει οτι η δράση των φοιτητικών συλλόγων στοχοποιείται και χτυπιέται.
Την Τετάρτη 18/6 μέλη του Δ.Σ. και του συλλόγου Φοιτητών Φυσικού προσήλθαν στο γραφείο του προέδρου του τμήματος κ. Γεώργιο Τόμπρα, για να μεταφέρουν την απόφαση του συλλόγου για συμμετοχή με κλειστή σχολή στις κινητοποιήσεις φοιτητικών συλλόγων, διοικητικών υπαλλήλων και καθαριστριών του Ιδρύματος την Πέμπτη 19/6. Βρέθηκαν αντιμέτωποι με την πιο κατάπτυστη στάση του προέδρου, που δήλωσε πως δεν αναγνωρίζει το Δ.Σ. και τις αποφάσεις του, τις οποίες είπε πως παρακάμπτει. Έφτασε στο σημείο να επιτεθεί σε μέλη του συλλόγου σε σημείο προπηλακισμού τους, ενώ δεν έλλειψαν οι απειλές για τη μη απόκτηση του πτυχίου τους, για παραπομπή σε πειθαρχικά και μηνύσεις. Πρόκειται για μια πάγια στάση του συγκεκριμένου προέδρου, που στέκεται εχθρικά απέναντι σε κινητοποποιήσεις απεργών εργαζομένων και αγωνιζόμενων φοιτητών σε σημείο προπηλακισμού τους, προκειμένου να κάμψει το αγωνιστικό τους φρόνημα και πάγια με τη στάση προσπαθεί να δημιουργήσει ένταση και μια τεχνητή εικόνα «χάους» προς τα έξω.
Από ότι φαίνεται αυτό το κλίμα εκμεταλλεύτηκαν την επόμενη κιόλας μέρα κάθε λογής αστικά Μ.Μ.Ε. για να διαδίδουν τα ψεύδη τους, αλλά και να προσπαθούν να αμαυρώσουν τους αγώνες των φοιτητικών συλλόγων και την απεργία των εργαζόμενων στα πανεπιστήμια. Από ότι φαίνεται ο κ. Τόμπρας μια χαρά επιτέλεσε για άλλη μια φορά τον αντιδραστικό του ρόλο και έδωσε τροφή σε κάθε είδους αστικά κοράκια που καραδοκούσαν για να στοχοποιήσουν την αγωνιστική δράση των φοιτητικών συλλόγων και να μιλήσουν για κατάργηση του ασύλου. Άρα το περιστατικό δεν μπορεί να προσεγγιστεί προσωπικά, ούτε είναι μια απλή συγκυρία, προοιωνίζει άσχημα νέα για το φοιτητικό κίνημα.

Το καθηγητικό κατεστημένο και η διοίκηση τοποτηρητές της κυβέρνησης στα πανεπιστημια.
Να βάλουμε φρένο στους εκβιασμούς τους,στην αυθαιρεσία και στην τρομοκρατία!
Δεν είναι η πρώτη φορά που μέλη της διοίκησης του πανεπιστημίου και του καθηγητικού κατεστημένου μπαίνουν ανάχωμα στη δράση των φοιτητικών συλλόγων. Δεν είναι λίγες οι φορές επίσης που οι αποφάσεις των συλλόγων παρακάμπτονται από καθηγητές και μέλη της διοίκησης, που στα πλαίσια της καθηγητικής αυθαιρεσίας και μιας κλιμακούμενης τρομοκρατίας (που σε αυτή συμπεριλαμβάνεται και η απειλή του χάσιμου μαθήματος και εργαστηρίου) αποτρέπουν φοιτητές από τη συμμετοχή τους σε γενικές συνελεύσεις και σε κινητοποιήσεις του συλλόγου. Ενώ έχουν πολλαπλασιαστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα οι περιπτώσεις αγωνιζόμενοι φοιτητές στην προσπάθεια τους να υπερασπιστούν τις αποφάσεις του συλλόγου, να στοχοποιούνται και να έρχονται αντιμέτωποι με εκβιασμούς, απειλές για πειθαρχικά.
Είναι ξεκάθαρο πλέον με ποιους έχουμε να κάνουμε. Όλοι αυτοί οι πρόεδροι και οι μεγαλοκαθηγητάδες δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά το μακρύ χέρι του υπουργείου και της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια. Στελεχώνουν κρατικά όργανα διοίκησης που εφαρμόζουν όλες τις αντιλαικές κατευθύνσεις στην εκπαίδευση (τα διδακτρα, τις διαγραφές κ.λ.π.). Είναι οι ίδιοι που διαμορφώνουν τους χειρότερους όρους εντατικοποίησης των σπουδών μέσα από απουσίες, μαζικά κοψίματα σε εξεταστικές κ.λ.π., ώστε να ωθούν τους φοιτητές στην παραίτηση. Ο ίδιος ο θεσμικός τους ρόλος λοιπόν επιβάλλει το να σαμποτάρουν οποιαδήποτε εστία αντίστασης και συλλογικής και οργανωμένης πάλης των φοιτητών, που βρίσκεται στην κατεύθυνση σύγκρουσης με τις παραπάνω κατευθύνσεις.

Μας επιτίθενται γιατί ξέρουν πως μπορούμε να νικήσουμε...
Η παραπάνω μεθοδευμένη επίθεση στα συλλογικά όργανα πάλης των φοιτητών έχει ως στόχο να καμφθεί οποιαδήποτε οργανωμένη και συλλογική αντίσταση σε αυτά που έρχονται (διαγραφές, δίδακτρα, περαιτέρω ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση κ.λ.π.). Στην ίδια κατεύθυνση στρώνουν το έδαφος για την υλοποίηση των νέων οργανισμών στα πανεπιστήμια, που ως πλατφόρμες εφαρμογής διατάξεων του νόμου πλαίσιο, προβλέπουν πειθαρχικά για τους φοιτητές και την διάλυση των συλλόγων. Ενώ ταυτόχρονα μιλούν για την παρουσία αστυνομίας μέσα στις σχολές και σε αυτή την κατεύθυνση προσπαθούν να δημιουργήσουν μια τεχνητή εικόνα «βίας και ανομίας» στα πανεπιστήμια. Γνωρίζουν πολύ καλά πως όταν οι φοιτητές οργανώνονται στους συλλόγους τους και παλεύουν μαζικά και οργανωμένα, δημιουργούνται οι όροι για τη δημιουργία μαχητικού και νικηφόρου φοιτητικού κινήματος. Γι αυτό και προσπαθούν να καταστείλουν και να ποινικοποιήσουν τη δράση των συλλόγων.

Να γυρίσουμε την πλάτη στις δυνάμεις της ηττοπάθειας και της συνδιαλλαγής.
Δε θα χαρίσουμε τους συλλόγους μας!
Στο πλευρό του καθηγητικού κατεστημένου βρίσκονται οι δυνάμεις του συστήματος (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και κάθε είδους παρατρεχάμενοι), που μεθοδευμένα παλεύουν για το τσάκισμα του φοιτητικού συνδικαλισμού και το χτύπημα των συλλόγων. Στην ίδια κατεύθυνση με φασιστικές ομάδες προπαγανδίζουν το «Έξω οι παρατάξεις», ενώ έχουν σαν πάγια θέση την κατάργηση του ασύλου. Αποτρέπουν τους φοιτητές από τη συμμμετοχή στις αποφάσεις των συλλόγων και στις γενικές συνελεύσεις. Προβάλλουν τον ατομικό δρόμο σαν διέξοδο κοντρα στο συλλογικό, αποπροσανατολίζουν με τον πιο άθλιο συντεχνιασμό τους από τους καίριους πολιτικούς στόχους πάλης που πρέπει να τεθούν.
Δυστυχώς όμως και οι περισσότερες δυνάμεις που θέλουν να αναφέρονται στην αριστερά και στο κίνημα δεν κάνουν βήματα για την ισχυροποίηση και ενεργοποίηση των συλλόγων, την ίδια ώρα που αυτοί χτυπιούνται. Φαίνεται πως διακατέχονται από τον φόβο σύγκρουσης με το σύστημα και με την επίθεση που επιβάλλει στα πανεπιστήμια, και αναβάλλουν με οποιονδήποτε τρόπο το ενδέχομενο της δημιουργίας κινήματος. Γιατί δε βρίσκουν τη διέξοδο στη δημιουργία μαζικών όρων απάντησης στην επίθεση, αλλά στη συνδιαλλαγή και στα κοινοβούλια.
Η πραγματική κίνηση των φοιτητικών μαζών, η ενεργή και μαζική τους συμμετοχή τους στα συλλογικά τους όργανα πάλης, υποσκάπτεται από τον εικονικό συνδικαλισμό που καλλιεργούν αυτές οι δυνάμεις. Αντι για γενικές συνελεύσεις και ουσιαστικές διαδικασίες του συλλόγου, βλέπουμε κάθε λογής φιέστες ή ακτιβισμούς από την πλευρά τους. Βλέπουν το σύλλογο σαν μια ταμπέλα ή σαν μια σφραγίδα που θα περιφερεται από το πουθενα στις δικές τους κινητοποιήσεις. Ενώ δε λείπουν οι λογικές ιδιοποίησης των αποφάσεων του συλλόγου και εκφυλισμού των διαδικασιών του σε αυτή την κατεύθυνση.
Ταυτόχρονα αποφεύγουν τη σύγκρουση με το καθηγητικό κατεστημένο και σπέρνουν αυταπάτες για το ρόλο του. Δεν υπερασπίζονται τον ανεξάρτητο φοιτητικό συνδικαλισμό και τους συλλόγους, αλλά αντίθετα εναποθέτουν την εξέλιξη των καταστάσεων στις αποφάσεις των οργάνων διοίκησης. Δεν υπερασπίζονται σε καμιά περίπτωση αποφασιστικά τις αποφάσεις του Συλλόγου, δεν συγκρούονται ουσιαστικά με την προσπάθεια παράκαμψης τους ή χτυπήματος τους. Γι αυτό και δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία διασφάλισης μη πραγματοποίησης μαθημάτων και εργαστηρίων την ίδια ώρα γενικών συνελεύσεων ή κινητοποιήσεων, ώστε να δίνουν πολλά περιθώρια στην καθηγητική αυθαιρεσία.

Γιατί πρέπει να υπεράσπιστούμε τους συλλόγους και τη δράση τους;
Οι νικηφόροι αγώνες που έχει δώσει όλα τα χρόνια το φοιτητικό κίνημα ανέδειξαν τη συλλογική και οργανωμένη πάλη των φοιτητών σαν ισχυρό όπλο απέναντι στην επίθεση που δέχονται μεγάλα κομμάτια της σπουδάζουσας νεολαίας. Σαν μόνη απάντηση απέναντι στο χτύπημα των δικαιωμάτων μας, απέναντι στους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση για τα παιδιά λαικών και φτωχών οικογενειών, τις διαγραφές και τα δίδακτρα, δεν μπορει να είναι άλλη από την πραγματική ενεργοποίηση των φοιτητικών συλλόγων. Η πιο νικηφόρα σύγκρουση για το φοιτητικό κίνημα δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργανωμένη και τη συλλογική. Η ουσιαστική απάντηση απέναντι στην καταστολή της δράσης των φοιτητικών συλλόγων δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργανωμένη περιφρούρηση της μέσα από τις δημοκρατικές της διαδικασίες.
Είναι αναγκαίο να τσακιστούν οι λογικές του ατομικού δρόμου, γιατί ισοδυναμούν με την υποταγή και την αποδοχή της επιθεσης που διεξάγεται εις βάρος μας. Να υπερασπιζόμαστε και να υλοποιούμε σε όλα τα επίπεδα τις συλλογικές μας αποφάσεις αγώνα, απέναντι στους καθηγητές που τις χτυπούν, στις δυνάμεις που τις σαμποτάρουν και στις δυνάμεις που φοβούνται να τις υπερασπιστούν. Να μη χαρίσουμε σε καμιά τέτοια λογική, το πιο ισχυρό μας όπλο, τους συλλόγους μας. Να οργανώσουμε την αντίσταση μας, να ενεργοποιήσουμε τους συλλόγους μας, να ξεσηκώσουμε φοιτητικό κίνημα στο πλευρό των εργαζομένων και του αγωνιζόμενου λαού για να μπορέσουμε να νικήσουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: