Κανείς μας πια δεν πιστεύει ότι η Κυβέρνηση με το νέο νόμο για την αξιολόγηση θέλει να ξεχωρίσει τους ‘’άριστους’’ Δημόσιους Υπαλλήλους απ’ τους ‘’ανεπαρκείς’’, να επιβραβεύσει τους μεν και να ‘’σοφρωνίσει’’ τους δε. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο στην ποσόστωση .
Στόχος της κυβέρνησης είναι η κατάργηση του δικαιώματος της μόνιμης και σταθερής δουλειάς που για πάνω από 100 χρόνια έχουμε κατακτήσει και η δημιουργία συνθηκών ζούγκλας, ανταγωνισμού και ατομισμού στο Δημόσιο.
Ταυτόχρονα η εμπέδωση ενός κλίματος πειθάρχησης και τρομοκρατίας, χτυπήματος της συνδικαλιστικής δράσης και των συλλογικών αγώνων.
Επίσης, δεν ψήφισε το νόμο για την αξιολόγηση για να μην τον εφαρμόσει, αν εμείς με τις υπογραφές μας δείξουμε ότι διαφωνούμε. Ούτε βέβαια μπορούμε ‘’να τον καταργήσουμε στην πράξη’’ μη συμμετέχοντας στην αξιολόγηση είτε σαν αξιολογητές είτε σαν αξιολογούμενοι. Οι νόμοι καταργούνται μόνο με μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες.
Αυτούς τους αγώνες δεν έχει διάθεση η συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ (που για πρώτη φορά στα χρονικά δεν έχουν πλειοψηφία οι κυβερνητικές παρατάξεις ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ) να τους οργανώσει. Το ‘’σχέδιο δράσης’’ που προτείνει (συλλογή υπογραφών και αποχή από την αξιολόγηση) είναι αποπροσανατολιστικό και αναποτελεσματικό σε σχέση μ’ αυτό που χρειάζεται για την κατάργηση ενός νόμου με τον οποίο η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα ν’ αντικαταστήσει όλους τους Δ.Υ. με νεώτερους, φθηνότερους και χωρίς δικαιώματα μέσα σε 5-6 χρόνια!
Αν αυτός δεν είναι λόγος για να παραλύσει το Δημόσιο,
συνάδελφοι, τότε ποιός μπορεί να είναι;
Οι εκλογές τελείωσαν. Ανεξάρτητα από τα μηνύματα που έστειλε ο λαός, τα κόμματα τα ερμήνευσαν όπως τους βόλευε. Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση όχι μόνο δε φεύγει αλλά θα κλιμακώσει την επίθεσή της ενάντια στο λαό, αλλάζοντας ίσως κάποια απ’ τα πρόσωπα που την απαρτίζουν.Αυτή η επίθεση δεν μπορεί ν’ ανακοπεί με τις διαπραγματεύσεις των ‘’εκπροσώπων’’ των εργαζομένων, αλλά απ’ τους αγώνες των ίδιων των εργαζομένων που πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
Συναδέλφισσες-οι
Δεν είμαστε οι εργαζόμενοι αδιάφοροι για τα προβλήματα μας. Είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, αστικές και ρεφορμιστικές, που για δεκαετίες καλλιεργούν τη λογική της ανάθεσης, της ηττοπάθειας, της μοιρολατρίας και που διέλυσαν ουσιαστικά τα σωματεία. Είναι επίσης φανερή και η ανεμπιστοσύνη των κυρίαρχων παρατάξεων της αριστεράς στη δύναμη του οργανωμένου αγώνα και η αποθέωση των εκλογικών αυταπατών που στέκεται εμπόδιο στην ανάπτυξη ενός κινήματος ικανού να φέρει νίκες, με αποτέλεσμα να εδραιώνεται όλο και περισσότερο στη συνείδηση των εργαζομένων η λαθεμένη άποψη για την αναποτελεσματικότητα των αγώνων.
Οι αγώνες μας, η αντίσταση, η διεκδίκηση είναι απαραίτητα για τη νίκη.
Όλοι στη Γενική Συνέλευση την Τρίτη 3 Ιουνίου,
ώρα 12 το μεσημέρι στο αμφιθέατρο του Δυτικού Κτιρίου (ΚΟΦΚΑ)
ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
Υ.Γ.: Σχήμα εργαζόμενων του νοσοκομείου "Γεώργιος Γεννηματάς" της Αθήνας (Μεσογείων)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου