Η τρίτη κατά σειρά παράταση στην αξιολόγηση ήρθε ως αποτέλεσμα της μαζικής απροθυμίας των εργαζομένων στο Δημόσιο να ενταχθούν στις διαδικασίες της αξιολόγησης, εν όψει και της αναμενόμενης εφετειακής απόφασης με την οποία η κυβέρνηση θα επιχειρήσει - όπως όλα δείχνουν - να θέσει ένα τέλος στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Μέχρι τότε η ιδιότυπη ομηρία των δημοσίων υπαλλήλων διαμορφώνει ένα έδαφος πάνω στο οποίο θέλει να πατήσει για το πέρασμα εν τέλει της αντεργατικής επίθεσης.
Ξαναλέμε, λοιπόν, ότι η αξιολόγηση αποτελεί κεντρική επιλογή του συνόλου των αντιδραστικών δυνάμεων για να κάνουν πίσω μετά την όποια απειθαρχία – ανυπακοή έχει υπάρξει. Στην κατεύθυνση αυτή η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει πραγματικό πρόβλημα είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που καταλαβαίνουν “τί τους έρχεται” και μαζικά τοποθετούνται ενάντια στην αξιολόγηση. Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι το να εξαναγκάσουν τη κυβέρνηση να υποχωρήσει υπάρχει απόσταση που πρέπει να διανυθεί, πολύ περισσότερο που σκόπιμα φτάσαμε κατακαλόκαιρο και εν μέσω αδειών.
Χωρίς, συνεπώς, την παραμικρή αυταπάτη οφείλουμε να παλαίψουμε αποφασιστικά τη γραμμή της απεργιακής σύγκρουσης με τη κυβερνητική πολιτική και σε όλα τα επίπεδα. Σ' αυτό ακριβώς το σημείο ερχόμαστε σε αντιπαράθεση με το σύνολο σχεδόν των πολιτικοσυνδικαλιστικών δυνάμεων που αρνούνται να δόσουν τη δυνατότητα στους ίδιους τους εργαζόμενους να συγκρουστούν με αυτήν. Τί άλλο εκτός από υποχώρηση και ήττα δεν προμηνύει η γραμμή ακόμη και των δυνάμεων της Αριστεράς που γι' ακόμη μια φορά δείχνουν ανεμπιστοσύνη στους εργαζόμενους; Τί άλλο μπορεί να σημαίνει το “φάγωμα” από τη συνδικαλιστική ηγεσία της ΑΔΕΔΥ της απεργίας που θα πραγματοποιούνταν την προηγούμενη εβρομάδα, δίνοντας τράτο στην δήθεν ανεξάρτητη δικαιοσύνη; Τί άλλο εκτός απ' τη γνωστή στάση υποταγής στην αστική νομιμότητα δεν θα σημάνει μια πιθανή αρνητική δικαστική απόφαση;
Επιμένουμε ότι πραγματικά νικηφόροι αγώνες μπορούν να είναι μόνο εκείνοι που οι φορείς που τους πραγματοποιούν δεν κρύβουν τα πραγματικά δεδομένα αλλά τα λαμβάνουν υπόψη, όχι για να υποταχθούν σ' αυτά αλλά για να διαμορφώσουν έναν πραγματικό συσχετισμό δύναμης αναγκαίο και ικανό να μας οδηγήσει στη νίκη. Τόσο “απλά” κατά τη γνώμη μας είναι τα πράγματα. Η ιστορία έχει κατ' επανάληψη δείξει ότι δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε μια ηγεσία έτοιμη ανά πάσα στιγμή να “τα στρίψει”, ρίχνοντας ταυτόχρονα το ανάθεμα στους εργαζόμενους γιατί δεν ακολουθούν την δικιά της αδιέξοδη και αναποτελεσματική γραμμή.
Η γραμμή του “κερδίσματος χρόνου”, της “αναμονής” και της αναβολής των αγώνων μας έφερε κοντά δεκαπενταύγουστο. Αλήθεια, γιατί δεν πρέπει να διαμορφωθεί σ' όλο το Δημόσιο ένα απεργιακό κλίμα, μια απεργιακή ατμόσφαιρα που θα δίνει νόημα και κουράγιο στους εργαζόμενους και θα τους δείχνει την προοπτική; Γιατί φοβούνται έναν απεργιακό ξεσηκωμό τόσο πολύ όσο και η κυβέρνηση; Μήπως γιατί μια νίκη “απ' τα κάτω” θα κάνει θρύψαλα τη γραμμή ανάθεσης, εξουσιοδότησης και υποκατάστασης στη βάση της οποίας αναπαράγονται επί δεκαετίες;
Αποφασιστικά, λοιπόν, στη γραμμή της κατάργησης – ανατροπής της αξιολόγησης, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων. Και αυτός ο νόμος μπορεί ν' ανατραπεί με την απεργία, τη διαδήλωση, τη σύγκρουση. Γιατί, ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!
ΚΑΤΩ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ!
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ, ΜΑΖΙΚΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/7 - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ 11ΠΜ
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
12 σχόλια:
https://athens.indymedia.org/post/1529069/
Τι ακριβώς είναι η "ΟΜΑΔΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΡΑΣΗ";
Η ομάδα πρωτοπαρουσιάστηκε, σε μας τουλάχιστον, το 2012 λίγο πριν την επίσημη παρουσίαση της ΠΑΑΣ.
Έστειλε ένα κείμενο συμβολής, συμμετείχε στη πρώτη δημόσια εκδήλωσή της στο ΑΚΡΟΠΟΛ τον Απρίλη του 2012.
Από το φθινόπωρο του 2012 οι συναγωνιστές κατέληξαν ότι διαφωνούν με αρκετά σημεία ως προς την πολιτική κατεύθυνση αλλά και για τον τρόπο συγκρότησης της ΠΑΑΣ δηλώνοντας ότι θα παρακολουθούν το εγχείρημα αλλά δεν θα συμμετέχουν.
Πριν από αυτό υπήρξαν κι άλλα κείμενά τους που θα τα βρείς στο blog μας στο Θέμα: ΑΡΙΣΤΕΡΑ - Ομάδα κομμουνιστών.
Συγκροτημένο κείμενο για τους λόγους αποχώρησής τους από τη προσπάθεια συγκρότησης της Συνεργασίας δεν υπάρχει, τουλάχιστον δεν το έχουμε υπόψη μας, αν και τους το ζητήσαμε, είτε σαν άτομα είτε σαν ομάδα να γράψουν κάτι.
Από κάποια στιγμή και μετά είχα την εντύπωση, με βάση κουβέντες με μέλη της, ότι δεν είχε συνέχεια η Ομάδα. Απ' ότι φαίνεται επανασυγκροτήθηκε.
Καμιά απάντηση από τους ίδιους;
Το κείμενο λέει ό,τι είναι να λεχθεί.
Γενικά μάλλον όποιος ερωτάται για κάτι εδώ δεν το θεωρεί απαραίτητο να απαντάει!
Η ομάδα κομμουνιστών επανασυγκροτήθηκε από τους ίδιους ή πρόκειται για μετεξέλιξή της ή για κάτι άλλο με το ίδιο όνομα;
Η γνώμη της για τη ΛΑΑΑΣ ποια είναι;
Θα την παρακολουθεί όπως έλεγε, πριν το "δεν είχε συνέχεια" (ισχύει αυτό;)του Α.σ.Γ. ή δεν θέλει να έχει καμιά σχέση μαζί της;
"Γενικά μάλλον όποιος ερωτάται για κάτι εδώ δεν το θεωρεί απαραίτητο να απαντάει!"
Προφανώς. Εδώ ακόμη να απαντηθεί γιατί η ΛΑ δεν συμμετείχε στην πρώτη πορεία για τη Γάζα στην Θεσ/κη!
Ενώ συμμετείχε σε όλες τις άλλες, σε όλες τις πόλεις!
Είναι να απορεί κανείς γιατί δεν απαντιέται ενώ δεν μας έχει συνηθίσει το ΚΚΕμ-λ στο να μην απαντάει.
Πάντως αυτός δεν είναι λόγος για να κρύβονται από πίσω του άλλοι. Ας δώσουν το καλό παράδειγμα!
Φαίνεται σε κανέναν που διάβασε το κείμενο, να θέλουν να έχουν καμιά σχέση με ΛΑ;
Όταν σου κοινοποιείται ένα κείμενο, δεν ζητάς βιογραφικά συντακτών αλλα τοποθετείσαι εσύ στο κείμενο εκτός κι αν το αγνοήσεις.
Γιατί φαίνεται το ανάποδο;
Πάντως όταν βάζεις κάτω από ένα συγκεκριμένο κείμενο ένα άλλο, έστω και με τον αντιαισθητικό τρόπο του λινκ, κάτι σημαίνει, αλλιώς δεν θα το έβαζες.
Και τέλος τα ερωτήματά μου δεν αφορούν μόνο τη ΛΑΑΑΣ.
Υψηλής αισθητικής τρόπος να βάζεις ένα link υπάρχει?
Ο ανώνυμος που δεν καταλαβαίνει αν το κείμενο είναι υπέρ της ΛΑ!!!!!
εννοεί μάλλον πως δεν έπρεπε να μπεί καθόλου
Το ΚΚΕ μ-λ εκτός αστυνομικών αναδρομών, γιατί δεν τοποθετείται στην ουσία στην οποία και μ΄΄ονον μένει πάντα;
Κι ας αποστάλθηκε αντιαισθητικά, ακαλλώπιστο
Δημοσίευση σχολίου