Για το φιλοξενείο στην Τούμπα: οι μετανάστες είναι αδέρφια μας!

Πριν από ένα μήνα περίπου, ο δήμος Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την εγκατάσταση ενός φιλοξενείου προσφύγων αιτούντων πολιτικό άσυλο, στο χώρο όπου στεγάζονταν έως τώρα οι αποθήκες ηλεκτρολογικού υλικού (Παλιοί Στάβλοι), που βρίσκονται στην περιοχή της Τούμπας. Πρόκειται για εγκαταστάσεις που θα φιλοξενήσουν 7 μονογονεϊκές οικογένειες, περίπου 30 με 35 άτομα –τόσα προβλέπονται από τον προϋπολογισμό– ενώ το όλο εγχείρημα ανατίθεται μαζί με τα 400.000 ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων, στη ΜΚΟ «ΑΡΣΙΣ», χρηματοδότηση επαρκή μόνο για 2 χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή εγείρει διάφορα ερωτήματα και προβληματισμούς και έχει δημιουργήσει ποικίλες αντιδράσεις στους κατοίκους της περιοχής. Γεγονός είναι ότι η παράταξη Μπουτάρη, που είναι επικεφαλής του δήμου και εμπνευστής του εγχειρήματος, όχι μόνο δεν πείθει για τις καλές της προθέσεις, αλλά έχει αποδείξει στα 4 χρόνια δημαρχίας της ότι αποτελεί σταθερό στήριγμα των μνημονιακών πολιτικών στο δήμο, με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (βλέπε ΚΟΧ), τις απολύσεις. Από την άλλη, προεκλογικά είχε υποσχεθεί στους κατοίκους ανάπλαση της περιοχής των στάβλων η οποία προέβλεπε παιδικό σταθμό, παιδική χαρά και αθλητικές εγκαταστάσεις, που αποδείχτηκαν… υποσχέσεις. Αυτό είναι το «κοινωνικό» προφίλ της δημαρχίας Μπουτάρη. Όσο για τα «αντιρατσιστικά παράσημα» που διεκδικεί, κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες. Ας θυμηθούμε πρώτα την πλήρη εγκατάλειψη από το δήμο του Ξενώνα προσφύγων στη Φιλίππου και όσων μεταναστών βρίσκονται εκεί. Και ας προβληματιστούμε επίσης από το γεγονός ότι η «ευρωπαϊκή» χρηματοδότηση για το φιλοξενείο επαρκεί μόνο για 2 χρόνια… Τι ακολουθεί μετά; Ίσως η εγκατάλειψη;
Παράλληλα, η ανάθεση της διαχείρισης του έργου στη ΜΚΟ «ΑΡΣΙΣ» έχει διάφορες προεκτάσεις. Πρώτα απ’ όλα απαλλάσσει κυβέρνηση και δήμο από την υποχρέωσή τους να παρέχουν στοιχειώδες ανθρωπιστικό έργο σε πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι μία από τις βασικές εκδουλεύσεις που προσφέρουν οι ΜΚΟ –που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια τον τελευταίο καιρό– στην κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας να υποκαταστήσουν τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις της και προς τους πολίτες αυτής της χώρας (βλέπε κοινωνικά ιατρεία, συσσίτια, υπνωτήρια αστέγων, κλπ) έναντι κυβερνητικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, προωθώντας μάλιστα και τις νέες εργασιακές σχέσεις «λάστιχο». Η κακόφημη «ΑΡΣΙΣ» που αναλαμβάνει το έργο είναι μία από αυτές που ανέλαβαν να υλοποιήσουν τις πρώτες συμβάσεις ΚΟΧ (προγράμματα Κοινωφελούς χαρακτήρα) στη Θεσσαλονίκη, με αντάλλαγμα αμοιβή 5% για κάθε εργαζόμενο, δηλαδή 150 ευρώ το κεφάλι (!), χωρίς μάλιστα να τηρούν στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής για τους εργαζομένους.
Με μεγαλύτερο προβληματισμό όμως πρέπει να ειδωθούν οι αντιδράσεις εκείνες των κατοίκων που αντιτίθενται στη δημιουργία του φιλοξενείου και την εγκατάσταση των προσφύγων στην περιοχή. Αντιδράσεις που τροφοδοτούνται και σιγοντάρονται από ρατσιστικές απόψεις που θέλουν να στρέψουν την δυσαρέσκεια των κατοίκων μακριά από τους πραγματικούς ένοχους των προβλημάτων που όλοι αντιμετωπίζουμε. Ιδιαίτερα μια περιοχή όπως η Τούμπα, μία από τις πιο βασικές προσφυγογειτονιές της Θεσσαλονίκης, πρέπει να θυμηθεί το παρελθόν της και να αγκαλιάσει πρόσφυγες και μετανάστες.
Οι μετανάστες είναι άνθρωποι διωγμένοι απ’ τον τόπο τους, εξαιτίας των ιμπεριαλιστών και των δολοφονικών τους επεμβάσεων. Στις μέρες μας μάλιστα, με την όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τις εστίες πολέμου να μαίνονται από τη Συρία και την Παλαιστίνη μέχρι το Ιράκ και τη Λιβύη, οι κολασμένοι της γης ψάχνουν τη σωτηρία τους όλο και περισσότερο στα εδάφη της χώρας μας. Μια χώρα που υφίσταται και η ίδια την οικονομική καταστροφή και λεηλασία που έχουν εξαπολύσει οι ίδιοι ιμπεριαλιστές σε συνεργασία με τις ντόπιες κυβερνήσεις και πλουτοκρατία, με αποτέλεσμα και εμείς οι ίδιοι, χωρίς μισθούς, χωρίς σπίτια, να μοιάζουμε πιο πολύ… μετανάστες στον ίδιο μας τον τόπο.
Τίποτα δεν έχουμε να χωρίσουμε λοιπόν με τους μετανάστες, αντίθετα πολλά είναι αυτά που μας ενώνουν, αναγνωρίζοντας αρχικά τους κοινούς εχθρούς που μας καταδυναστεύουν. Και μόνο με κοινό και οργανωμένο αγώνα θα μπορέσουμε να ανατρέψουμε αυτήν την κατάσταση και να φέρουμε πίσω την ελπίδα και όχι καλλιεργώντας το μίσος και τις αντιθέσεις.
Συλλογικότητες της περιοχής και της πόλης κινούνται ήδη στην κατεύθυνση να διοργανώσουν ανοικτή συζήτηση στη γειτονιά, ενώ η Πρωτοβουλία Κατοίκων Τούμπας κυκλοφόρησε κείμενο για την αναγκαιότητα ανάπτυξης της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα με τους πρόσφυγες.

Μαρία Ματσούκα

Προλεταριακή Σημαία