Περού Κλονίζεται η σκευωρία ενάντια στο δημοκρατικό κίνημα Movadef

Την Τετάρτη 9, του φετινού Απρίλη, οι αστυνομικές αρχές στο Περού σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες ολοκλήρωσαν , όπως ανακοίνωσαν με τυμπανοκρουσίες, μια δίχρονη σχεδόν, μυστική επιχείρηση με το κωδικό όνομα «Περσέας». Στην πρωτεύουσα και σε πέντε τουλάχιστον γεωγραφικά διαμερίσματα στην επαρχία, 300 αστυνομικοί και 47 εισαγγελείς, προχώρησαν σε ένα κύμα συλλήψεων, εισβολών σε σπίτια και πολιτικά γραφεία και εκτεταμένων ερευνών. Στόχος η ηγεσία του “Movimiento Por Amnistía y Derechos Fundamentales” σε σύντμηση Movadef, του Κινήματος για την Αμνηστία και τα Θεμελιώδη Δικαιώματα. Ανάμεσα στους 28 συλληφθέντες, οι δικηγόροι Μανουέλ Φαζάρντο Κραβέρο και Αλφρέντο Κρέσπο, γνωστοί αγωνιστές του αριστερού και δημοκρατικού κινήματος και ο δημοφιλής τραγουδιστής των Άνδεων, Ουώλτερ Ουμάλα, ξάδερφος του προέδρου της χώρας. Σε όλους αποδόθηκαν οι κατηγορίες πως συμμετείχαν σε μια οργάνωση που αποτελεί παρακλάδι του παράνομου ΚΚ Περού και της ένοπλης πτέρυγας του, «Φωτεινό Μονοπάτι», πως διατηρούσαν επαφές με τους εναπομείναντες αντάρτες και πως έπαιρναν οδηγίες από τον φυλακισμένο ιστορικό ηγέτη του κόμματος Αμπιμαέλ Γκουζμάν και την υπόλοιπη ηγεσία που βρίσκεται στις φυλακές, από το 1992. Για στοιχεία παρουσιάστηκαν υποκλαπείσες τηλεφωνικές συνομιλίες, αναπόδεικτες καταγγελίες πως οι αντάρτες έδιναν οικονομική ενίσχυση στο Μovadef και χειρόγραφα του Γκουζμάν τα οποία κατασχέθηκαν ύστερα από έρευνα στο κελί του. Ο Φαζάρντο και ο Κρέσπο υπήρξαν νομικοί υπερασπιστές του Γκουζμάν και ο δεύτερος πλήρωσε για αυτήν την δράση του με πολυετείς φυλακίσεις. Όλοι οι συλληφθέντες από την επαρχία μεταφέρθηκαν με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και στρατιωτικά αεροπλάνα στην Λίμα και προφυλακίστηκαν την ίδια ώρα που τα καθεστωτικά μέσα και η κυβέρνηση πανηγύριζαν για την δήθεν μεγάλη αντιτρομοκρατική επιτυχία. Την είδηση καλωσόρισαν αμέσως οι Ηνωμένες Πολιτείες με δήλωση της εκπροσώπου τύπου του Λευκού Οίκου, συγχαίροντας την κυβέρνηση και προσωπικά τον περουβιανό Πρόεδρο Ουμάλα για την αποφασιστικότητα τους να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία!
Φυσικά όλα αποτελούν μια κακοστημένη σκευωρία την οποία η κυβέρνηση Ουμάλα προετοίμαζε από καιρό, με σκοπό να κτυπήσει την αυξανομένη πολιτική επιρροή και δύναμη του Movadef. Το τελευταίο ιδρύθηκε το 2008, με βασικό στόχο την διεκδίκηση αμνηστίας στους χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, την υπεράσπιση και την διεύρυνση των πολιτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και τον τερματισμό της άτυπης κατάστασης έκτακτης ανάγκης ενάντια στο αριστερό και επαναστατικό κίνημα. Σταδιακά άρχισε να μαζικοποιείται και να αποκτά ισχυρές βάσεις στην νεολαία. Θεωρείται πως έχει μεγάλη επιρροή μέσα στους φοιτητές του παλιότερου πανεπιστημίου στην αμερικάνικη ήπειρο, στο πανεπιστήμιο του Σαν Μάρκος στην Λίμα και σε άλλα 8 πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Το κίνημα σύντομα απέκτησε αυτοπεποίθηση, συσπείρωσε παλιούς αγωνιστές που είχαν αδρανοποιηθεί στα χρόνια της βαριάς τρομοκρατίας και το 2012 προσπάθησε να μπει στην κεντρική πολιτική σκηνή, διεκδικώντας την συμμετοχή του στις εκλογές. Γι’ αυτό τον λόγο συγκέντρωσε πάνω από 350 χιλιάδες υπογραφές υποστήριξης, οι οποίες όμως αγνοήθηκαν από το Εθνικό Συμβούλιο Εκλογών (JNE), το οποίο δεν του επέτρεψε να κατεβάσει υποψήφιους. Είχε προηγηθεί μια πρώτη απόπειρα εκλογικής συμμετοχής το φθινόπωρο του 2010, όταν με την υποστήριξη του Movadef, στις δημοτικές εκλογές, επτά υποψήφιοι δήμαρχοι , κυρίως πρώην πολιτικοί κρατούμενοι, διεκδίκησαν την εκλογή τους με χαμηλές όμως επιδόσεις. Εκδίδει τακτικά περιοδικό με τίτλο “Γενική Αμνηστία”, διατηρεί παραρτήματα σε όλη σχεδόν την χώρα με ισχυρή παρουσία στα νότια και στα ανατολικά και τα στελέχη του συμμετέχουν ενεργά στα κοινωνικά κινήματα.
Η ανάπτυξη της επιρροής του κινήματος σε συνδυασμό με τα αυξανόμενα κοινωνικά προβλήματα και την λαϊκή δυσαρέσκεια, υπαγόρευσαν στο καθεστώς να πάρει τα μέτρα του. Είχαν αρχίσει άλλωστε να δημοσιεύονται κατευθυνόμενες αναλύσεις, στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, πως οι λεγόμενοι τρομοκράτες σεντερίστας επιστρέφουν μέσω του κινήματος Movadef και σύντομα θα βυθίσουν το Περού σε ένα νέο κύκλο αίματος! Η επιχείρηση «Περσέας » για το στήσιμο της σκευωρίας είχε ξεκινήσει με παρακολουθήσεις, υποκλοπές από τον Ιούνιο του 2012, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις των αστυνομικών αρχών, με προφανή στόχο τον αποκεφαλισμό και την διάλυση του κινήματος. Οι αποδιδόμενες κατηγορίες σύμφωνα με τους νόμους της χώρας, μπορούν να επιφέρουν ποινές 20 έως 30 χρόνων φυλάκισης. Παρά τις εσωτερικές και διεθνείς αντιδράσεις η υπόθεση εξελίσσονταν όπως είχε σχεδιαστεί από την κυβέρνηση του πρώην σκληρού στρατιωτικού και νυν εκλεγμένου προέδρου Ουμάλα, μέχρι τις αρχές του Αυγούστου.
Τότε το Εθνικό Ποινικό Δικαστήριο με ομόφωνη απόφαση τριών ανώτατων δικαστικών έκρινε ως ανεπαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία για τις αποδιδόμενες κατηγορίες. Αποτέλεσμα της απόφασης ήταν να αποφυλακιστούν οι δυο κρατούμενοι δικηγόροι και ορισμένοι άλλοι από τους συλληφθέντες. Η προσωρινή, μέχρι την δίκη, κράτηση τους, μετατράπηκε σε αποφυλάκιση με περιοριστικούς όρους και ζητήθηκε η έρευνα για τις κατηγορίες να συνεχιστεί. Η απόφαση των δικαστών εξόργισε τον Ουμάλα και την κυβέρνηση και με εντολή τους η ηγεσία της λεγόμενης δικαιοσύνης αντικατέστησε από το ανώτατο αυτό δικαστήριο τους τρεις δικαστές. Η ζημιά όμως για τους σκευωρούς έγινε. Αποδείχτηκε πως η αντιτρομοκρατική επιτυχία ήταν μια κακοστημένη και αστήρικτη σε αποδεικτικά στοιχεία επιχείρηση και στην πραγματικότητα ήταν μια καθαρή πολιτική δίωξη. Η απροκάλυπτη επέμβαση τους στις δικαστικές αποφάσεις έδειξε και στους πιο δύσπιστους πως στο Περού, παρά την κυβερνητική προπαγάνδα η κατάσταση έκτακτης ανάγκης συνεχίζει να υφίσταται ενάντια στο δημοκρατικό και αριστερό κίνημα. Στις φυλακές, σε άθλιες συνθήκες συνεχίζουν να σαπίζουν, όχι μόνο η ιστορική ηγεσία αλλά και χιλιάδες μέλη και στελέχη του ΚΚ Περού και στην καθημερινή ζωή στις πόλεις και στην ύπαιθρο οι κυβερνήσεις (δεξιές και κεντροαριστερές) συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές αντιστάσεις και τα λαϊκά κινήματα με την γνωστή από παλιά βία και την τρομοκρατία.
Είκοσι και πλέον χρόνια από τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου και του ένοπλου αγώνα, η περίπτωση του κινήματος Movadef απέδειξε και κάτι ακόμη. Πως παρά τις συκοφαντίες και την μαύρη προπαγάνδα ένα καινούριο δυναμικό με ρίζες στην περουβιάνικη κοινωνία αρνείται την επίσημη κρατική εκδοχή για τον ρόλο του “Φωτεινού Μονοπατιού”. Αναζητά την αλήθεια, προσπαθεί να γράψει την πραγματική ιστορία, να ξεπεράσει τις επιπτώσεις της ήττας, της παράλυσης και των διασπάσεων και κυρίως να παρέμβει στις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις. Αυτό το τελευταίο φοβάται ιδιαίτερα η ολιγαρχική ελίτ που κυβερνά την χώρα αδιάλειπτα από τα χρόνια της ανεξαρτησίας άλλοτε με τον στρατό και άλλοτε με τους πολιτικούς υπηρέτες της.

Δ.Π.

Προλεταριακή Σημαία