Από την άλλη υπάρχει και ο άλλος δρόμος. Αυτός της καταδίκης αγωνιστών σε μερικών μηνών φυλακίσεις με αναστολή και πάλι σε μια λογική ομηρίας τους μιας και η υποτροπή στο ..έγκλημα θα σημαίνει και άρση της αναστολής. Νομίζουν ότι έτσι θα τρομάξουν τους συγκεκριμένους αγωνιστές και ότι θα τους αναγκάσουν να αποσυρθούν από την αγωνιστική τους δράση.
Κύριος στόχος τους βέβαια είναι να στείλουν ένα μήνυμα στο λαό. Μήνυμα τρομοκράτησης για να μην υπάρξει ούτε καν η σκέψη της αντίστασης απέναντι στη πολιτική του. Οι δίκες και οι ολοένα και περισσότερες αποφάσεις καταδίκης εντάσσονται στη συνολική πολιτική φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής. Μια πολιτική που εντείνεται όσο εντείνεται η επίθεση στο λαό τον οποίο εξακολουθούν να φοβούνται ακόμη και όταν δείχνει ότι είναι υποταγμένος και τρομοκρατημένος. Φοβούνται και η κάθε είδους τρομοκρατία απέναντι σε όποιον τους αμφισβητεί είναι ο μόνος δρόμος που τους απομένει για να "πείσουν".
Μια περίπτωση καταδίκης είναι αυτή της προέδρου της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, Σοφία Καλαντίδου (και πρώην βουλευτής του ΚΚΕ), μετά από μήνυση της εργοδοσίας για κινητοποίηση που έγινε στις 13 Φλεβάρη του 2010, έξω από το κατάστημα της αλυσίδας σούπερ μάρκετ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ στη Θεσσαλονίκη. Η κινητοποίηση είχε γίνει με αίτημα την ανάκληση των απολύσεων που είχε κάνει η εργοδοσία δύο μέρες πριν. Η απόφαση καταδίκης είναι 5 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου