ΒΙΒΛΙΟΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ Απλήρωτοι οι εργαζόμενοι, κάνει πίσω το σωματείο!

Απλήρωτοι για 4-5 μήνες είναι οι 90 εργαζόμενοι της εταιρείας γραφικών τεχνών Βιβλιοσυνεργατική. Η διοίκηση της επιχείρησης επικαλούμενη την οικονομική κρίση (παρ’ ότι περίσσευαν οι υπερωρίες!) καθυστερεί συστηματικά τις πληρωμές, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους εδώ και τρία περίπου χρόνια να ζουν με «έναντι» και την αμφιβολία για το εάν και πότε θα πληρωθούν. Γι’ αυτό και κατά καιρούς προχωρούσαν σε κινητοποιήσεις (απεργίες και στάσεις εργασίας) απαιτώντας τα δεδουλευμένα τους και καταφέρνοντας να πληρωθούν.
Η κατάσταση χειροτέρευσε δραματικά μετά την άνοιξη, με αποτέλεσμα τα καθυστερούμενα να συσσωρεύονται διαρκώς. Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι προχώρησαν από τη Δευτέρα 6 Οκτώβρη σε επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες και περιφρούρηση του χώρου δουλειάς. Η απάντηση της εργοδοσίας προκλητική, αφού απαιτεί το σταμάτημα της απεργίας και την επιστροφή στη δουλειά έναντι του 20%-40% ενός μισθού (!) και χωρίς την παραμικρή δέσμευση για το πότε θα αποπληρωθούν τα υπόλοιπα χρωστούμενα.
Στο πλευρό της εργοδοσίας και η κυβέρνηση, καθώς - σε παράσταση διαμαρτυρίας των εργαζομένων στο Υπουργείο Εργασίας τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη - οι εκπρόσωποι του υπουργείου τους έδωσαν απλώς οδηγίες για το πώς θα κλείσουν ραντεβού με τον υπουργό!!!
Επιχειρήσεις σαν τη Βιβλιοσυνεργατική, επιβεβαιώνουν το ότι το κεφάλαιο και η εργοδοσία εκμεταλλεύονται στο έπακρο την κρίση για να αναγκάζουν τους εργαζόμενους να δουλεύουν απλήρωτοι. Οι πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι ζουν με καθυστερήσεις των μισθών τους από ένα μήνα και πάνω, με τα στοιχεία να χειροτερεύουν συνεχώς. Πρόκειται για μία κατάσταση ουσιαστικής ομηρίας των εργαζομένων, αφού από τη μια καραδοκεί η ανεργία των τεράστιων ποσοστών και από την άλλη η οργανωτική αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος που δυσκολεύει την εκδήλωση οργανωμένων αντιστάσεων.
Ωστόσο, υπάρχει και η αμείλικτη πίεση της πραγματικότητας που τροφοδοτεί την οργή και την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων. Η πραγματικότητα της ακρίβειας, της φοροληστείας, των δανείων που πνίγουν τους εργαζόμενους. Αυτή η πραγματικότητα είναι που τροφοδοτεί τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην Βιβλιοσυνεργατική και τη διάθεσή τους να συνεχίσουν. Ωστόσο, αυτός που δείχνει ότι δεν έχει τέτοια διάθεση είναι το κλαδικό τους σωματείο, η Πανελλήνια Ένωση Λιθογράφων (από τα μαζικά σωματεία του ΠΑΜΕ, με 11 στα 11 μέλη του ΔΣ), η οποία κάλυπτε και τις μέχρι τώρα κινητοποιήσεις των εργαζομένων (οι εργαζόμενοι δεν έχουν επιχειρησιακό σωματείο). Τη Δευτέρα 13 Οκτώβρη, μετά την παράσταση στο υπουργείο Εργασίας, οι εργαζόμενοι έκαναν συνέλευση και αποφάσισαν νέα 48ωρη απεργία (την οποία, βέβαια, θα έπρεπε να κηρύξει το κλαδικό σωματείο). Όταν, λοιπόν, το ανακοίνωσαν στην εργοδοσία, αυτή έστειλε εξώδικο προς το σωματείο απειλώντας το με διώξεις και πρόστιμα. Τυπική συμπεριφορά μεγαλοεργοδότη όπως η Εφραίμογλου της Βιβλιοσυνεργατικής (μέλος του ΔΣ του ΣΕΒ, αντιπρόεδρος του ΔΣ του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και πρώην ιδιοκτήτρια της Vivodi). Το εκπληκτικό είναι ότι το σωματείο «μάσησε», έκανε πίσω, έληξε την απεργία και οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη δουλειά τους χωρίς να έχουν κερδίσει απολύτως τίποτα και να προβληματίζονται για το εάν μία επίσχεση εργασίας μπορεί να λύσει το πρόβλημά τους!!! Κατά τα άλλα, το ΠΑΜΕ μιλάει για «ταξικά σωματεία», για «σύγκρουση» με το κεφάλαιο και την εργοδοσία και διάφορα άλλα ηχηρά. Και στο νου έρχονται περιπτώσεις σαν την επιστράτευση του Μετρό όταν ένας άλλος «ηχηρός» φυγαδευόταν κρυμμένος.

Δημοσιεύεται στη Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί από σήμερα Σάββατο 17/10/2014