Δυο περιοχές όπου εκδηλώνονται οι ανταγωνισμοί των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των ΗΠΑ-Ε.Ε. από τη μια και της Ρωσίας από την άλλη. Άμεσα και πιο επικίνδυνα για όλη την ανθρωπότητα στην Ουκρανία, πιο καλυμμένα στη Μ. Ανατολή.
Δυο περιοχές, όπου εκφράζεται η ακατάσχετη διάθεση των ΗΠΑ να δημιουργήσουν όρους παγκόσμιας κυριαρχίας, να περισφίξουν και να εξουδετερώσουν τον βασικό (σε στρατηγικό και πυρηνικό επίπεδο) ανταγωνιστή τους, τη Ρωσία, να συγκροτήσουν τη δυτική συμμαχία προς αυτήν την κατεύθυνση. Όπου επίσης εκδηλώνονται αντίστοιχες απαντήσεις της Ρωσίας στην προσπάθειά της να αναδειχθεί σε ιμπεριαλιστική δύναμη πρώτης γραμμής, να συντηρήσει κα να διευρύνει την επιρροή της.
Δυο περιοχές όπου η ιμπεριαλιστική επέμβαση (κυρίως των ΗΠΑ) δημιούργησε το έδαφος για την ανάπτυξη των πιο σκοταδιστικών, αντιδραστικών και φασιστικών δυνάμεων. Οι φίλοι και σύμμαχοι των ΗΠΑ - Ε.Ε., φασίστες του Δεξιού Τομέα στην Ουκρανία, οι πρώην σύμμαχοι και νυν «θανάσιμοι εχθροί» τους, το σκοταδιστικό Ισλαμικό Κράτος στη Μ. Ανατολή.
Ο Ουκρανικός λαός πληρώνει ήδη βαρύ φόρο αίματος. Το ίδιο και οι πολύπαθοι λαοί της Μ. Ανατολής. Λίγους μόνο μήνες μετά τη σφαγή χιλιάδων Παλαιστίνιων από το Ισραήλ, και μαζί με τον τρόμο που σκορπίζουν οι τζιχαντιστές, άρχισαν να δέχονται τις «απελευθερωτικές» βόμβες και τους πυραύλους των αμερικάνων και των συμμάχων τους. Σε έναν πόλεμο μακροχρόνιο, όπως δήλωσε ο Ομπάμα, που θα ανοίξει όλους τους ασκούς του Αιόλου και θα φέρει την καταστροφή στις χώρες και τους λαούς της περιοχής.
Οι ιμπεριαλιστές, μέσα από τους ανταγωνισμούς τους για το ξαναμοίρασμα της γης, κομματιάζουν χώρες και σφαγιάζουν λαούς, ανεβάζουν το θερμόμετρο της αντιπαράθεσης στα ύψη, εξαπλώνουν τον κίνδυνο του πολέμου και της καταστροφής παντού.
Η συγκρότηση και ανάπτυξη του ΜΕΤΩΠΟΥ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ γίνεται συνεχώς πιο επιτακτική.
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
- ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ
- ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗΣ
- ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΜΙΑ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΤΟΥΣ
Πολιτική Εκδήλωση, ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΟΚΤΩΒΡΗ, 7:00 μ.μ.
στο Καφέ «Βυζάντιο»
http://la-aas.blogspot.gr/
7 σχόλια:
Η γνώμη μου είναι ότι εκδηλώσεις με θέματα όπως η Ουκρανία και η Μ. Ανατολή θα ήταν πιο καλά να τις διοργανώνουν οι ίδιες οι πολιτικές οργανώσεις και η Λ.Α να επικεντρωθει σε ζητήματα που έχουν άμεση σχέση με τη ζωή και την καθημερινότητα του λαού.
Γιατί αυτός ο διαχωρισμός; Και γιατί οι πολέμοι δεν αφορούν το λαό; Τη ζωή του και την καθημερινότητά του η οποίες κινδυνεύουν να αφανιστούν σε περίπτωση γενίκευσης;
Από την άποψη του ορθολογισμού,σ. έχεις απόλυτο δίκιο.Οι εξελίξεις στην Ο. μπορούν να φέρουν δυστυχία πολύ χειρότερη από τη σημερινή.Οι εκτιμήσεις των ανθρώπων που ασχολούνται συστηματικά με την πολιτική επιστήμη είναι βέβαια σωστές κ ένα παραπάνω του ΚΚΕ μλ.Αλλά η ζωή είναι εξαιρετικά πιο περίπλοκη από την ορθολογική σκέψη.Είναι η ψυχολογία,το συναίσθημα αλλά κ η διαίσθηση που συλλαμβάνει παράγοντες που ο ορθολογισμός δεν μπορεί να αντιληφτεί.Ειναι ζήτημα προτεραιοτήτων.Οι μάζες έχουν άλλες προτεραιότητες κ άλλες αφετηρίες.Δηλαδη να το πω απλοϊκά:Εκεί που χανόμαστε,μας λές να οικοδομήσομε αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο με τους Ουκρανούς.Σύμφωνοι!!!Αλλά θα προλάβομε;Ή μήπως προέχει να βρούμε ένα στέραιο έδαφος να πατήσομε;
Με όλο το σεβασμό στο συναισθηματισμό και τις προτεραιότητες του κάθε α.α.α.φ. (και το εννοώ από βάθους καρδιάς), γνώμη μου είναι ότι αυτό αφορά το λαό και με το παραπάνω. Ιδίως αν είναι α.α.α.φ.! Συμπαθήστε μου την παρέμβαση, ίσως δεν είναι δα και τόσο απαραίτητη, αλλά στο διάλογο σας βλέπω δύο γενικότερα προβλήματα, να αποτυπώνονται πολύ χαρακτηριστικά (ίσως ένα τελικά).
Η αδυναμία του λαού να κατανοήσει ότι η πολιτική του ιμπεριαλισμού, η κρίση του, τα μέτωπα και οι επεμβάσεις του, έχουν άμεσο αντίκτυπο στο ψωμί, στη δουλειά, στο φάρμακο, στη φορολογία στις συντάξεις κλπ. Για αυτό μας αφορά το τι γίνεται στην Ουκρανία. Όχι επειδή ο πόλεμος αν φτάσει στην πόρτα μας, τότε θα κινδυνέψουμε. Ούτε από ηθική υποχρέωση στον παραδιπλανό λαό. Αλλά για το άμεσο δικό μας συμφέρον, για το καθημερινό μας πρόβλημα.
Και ταυτόχρονα η αδυναμία της αριστεράς να εκφράσει αυτή την αλήθεια, να την επιχειρηματολογήσει και να τροφοδοτήσει το λαό με τα πολιτικά μέσα που χρειάζεται για να μπορεί να την αξιοποιήσει.
Ίσως τελικά αυτή η συνείδηση να είναι ακόμα μια προϋπόθεση που πρέπει να κατακτήσει αυτό το κίνημα στη συγκρότηση του, για να μπορέσουμε να πετύχουμε τον απλό, "καθημερινό" στόχο να κερδίσουμε τη μια μπουκιά ψωμί. Γιατί αν δεν καταλάβουμε τι θα χρειαστεί να κατακτηθεί για να κερδηθεί η μάχη του ψωμιού, αδέρφια νομίζω θα μείνουμε πολύ καιρό νηστικοί. Αν προλάβουμε...
Σ.Κώστα,από μένα είσαι καλόδεχτος.Δυστυχώς παρεξηγήθηκα,γιατί δε θέλησα να βάλω άλλη σειρά σπουδαιότητας στα ζητήματα.Έτσι όπως τοποθετείς το σκεφτικό σου,συμφωνώ απόλυτα.Προσπάθησα μόνο να εξηγήσω,πώς λειτουργούν οι μάζες κ γιατί οι οργανώσεις συχνά δε βρίσκουν απ'αυτές την ανταπόκριση που θα ήθελαν,για να γεφυρωθούν οι δυο αδυναμίες που λες.Το ερώτημα είναι από πού θα πιάσεις το κουβάρι κ πώς θα το χειριστείς για να το ξεμπερδέψεις.Έκανα διαχωρισμό όχι από άποψη σπουδαιότητας αλλπρωτεραιότητας,που είναι διαφορετική στις διάφορες κοινωνικές ομάδες.Γι'αυτό άλλωστε κ οι "ταμπέλες",οργάνωση φοιτητών,νεολαίας,εργατών κλπ.Για τον αθρωπο που πέθανε στην ουρά του ΕΝΦΙΑ ,δεν ήταν πρώτης προτεραιότητας να στηριχτεί κ να μην πάει να πληρώσει,για να ζήσει κ να συμβάλει στην οικοδόμηση του μετώπου;Πιστεύω πως όλα τα ζητήματα είναι εξίσου σπουδαία ως προς ένα ορισμένο στόχο:Να συναντηθούν οι μάζες κ η πολιτική πρωτοπορία,για να ενοποιηθούν σε ένα ομοιογενές σύνολο (αυτό το ξεσήκωσα από τον Τσε).Ζητήματα όπως η Ουκρανία ενδιαφέρουν ένα προχωρημένο,περιορισμένο αυτή τη στιγμή δυναμικό,αλλά δε λέω να μπουν σε δεύτερο πλάνο.Αντίθετα είναι πολύ σημαντικό,αυτό το δυναμικό να τα προχωρήσει,γιατί έτσι το ίδιο θα διευρυνθεί κ το κίνημα συνολικά θα ανεβεί ποιοτικά.Η ΛΑ όμως δεν έγινε,νομίζω,για να κανει αυτά που πρώτα έκαναν ούτωσηάλλως οι οργανώσεις αλλά με έναν παραπέρα στόχο.Γι'αυτό θα μπορούσε να επικεντρωθεί σε ζητήματα που καίνε άμεσα κ έχουν μεγάλη απήχηση,για να ανταποκριθεί στο σκοπό της.
Σύντροφε μου, μην είσαι απολογητικός. Δεν είναι σε εσένα ή στο λαό το πρόβλημα που θέλω να θίξω.
Σε εμάς είναι.
Για μένα το πρόβλημα δεν είναι στη μια ή την άλλη πλευρά αλλά είναι απλά ένα πρόβλημα κατανόησης της πραγματικότητας.Ξαναδιαβάζοντας προσεχτικά το σχόλιό σου,Κώστα,θα διαφωνήσω στο σημείο που λέει,ότι ο λαός έχει αδυναμία να καταλάβει τον αντίχτυπο της πολιτικής του ιμπεριαλισμού στη ζωή του.Εγώ πιστεύω πως όχι μόνο δεν είναι δύσκολο να το καταλάβει αλλά σε ένα βαθμό το ξέρει ήδη.Η αδυναμία είναι στο διαταύτα.Γιατί δεν μπορει να σηκωθεί σήμερα κ να βρεί αύριο τον ιμπεριαλισμό κ να τον τσακίσει μια κ καλή,για να γλυτώσομε αυτόματα απ'όλα μας τα προβλήματα.Ετσι είναι υποχρεωμένος να το πιάσει από τις άκρες του,δηλ. τις πολύπλευρες συνέπειες του στην καθημερινότητά μας,οπόταν κοινωνικές ομάδες κ άτομα παλεύουν καθένας στο δικό του μετερίζι.Επειδή αυτά τα ζητήματα συνιστούν άμεση απειλή,είναι αναγκασμένοι όλοι να ξεκινούν απ'αυτά,για να πάνε κ παραπέρα.Η συγκρότηση του μετώπου θα πάρει το χρόνο της αλλά το ρεύμα μπορούν να σου το κόψουν από τη μια στιγμή στην άλλη.Σημασία έχει,οι επαναστατικές οργανώσεις να στηρίζουν τη συλλογική δράση κ να δίνουν σωστή πολιτική κατεύθυνση για να μην πέφτομε σε συστημικές κ ρεφορμιστικές παγίδες ή κ να ξεπέφτομε στον κανιβαλισμό.
Δημοσίευση σχολίου