Πώς ορίζεται άραγε ο «ανενεργός» φοιτητής; Ως αυτός, που αργεί να τελειώσει τις σπουδές του, λέει το υπουργείο. Λες και δεν υπάρχουν ένα σωρό παραδείγματα νεολαίων, που για λόγους, τους οποίους το ίδιο το σύστημα δημιούργησε, αναγκάστηκαν για ένα διάστημα να μείνουν «ανενεργοί», λες και δεν υπάρχει κόσμος, που ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία αποφάσισε/μπόρεσε να συνεχίσει και να τελειώσει τις σπουδές του. Άραγε, είναι ή όχι δικαίωμα κάθε φοιτητή να μπορεί να βγάλει τη σχολή του, όποτε το επιθυμεί ο ίδιος; Μήπως επιβαρύνει τους υπολοίπους; Με τι ακριβώς; Με το κωλόχαρτο, που χρησιμοποιεί στην τουαλέτα της σχολής; Ή με την κόλλα, που του δίνουν στην εξεταστική;
Τα φούμαρα περί διαχωρισμού «ενεργών» και «ανενεργών», μόνο στόχο έχουν να μας διασπάσουν και να περάσει το υπουργείο το μέτρο των διαγραφών. Είναι μία αρκετά γνώριμη μέθοδος αυτή του διαχωρισμού και του κοινωνικού αυτοματισμού. Ο εργαζόμενος ενάντια στον εργαζόμενο, ο φοιτητής ενάντια στο φοιτητή, ο μαθητής ενάντια στο δάσκαλο. Μια μέθοδος, που το σύστημα χρησιμοποιεί αρκετά έξυπνα και περίτεχνα.
Το πρόβλημα εμφανίζεται, όταν αποδέχονται τη μέθοδο αυτή ακόμα και ορισμένοι συνεπείς «αγωνιστές». Αντί δηλαδή να την ξεμπροστιάσουν και την αντιπαλέψουν, την ενισχύουν. Ο λόγος στους συνάδελφους από το ΜΑΣ και την ΚΝΕ, που βάλθηκαν να μας πείσουν, ότι υπάρχουν «ενεργοί» και «ανενεργοί» φοιτητές. Αναγνωρίζουν δηλαδή οι συνάδελφοι το διαχωρισμό, όταν λένε «Να μην διαγραφεί όποιος φοιτητής θέλει να τελειώσει τις σπουδές του, εκτός και αν το επιθυμεί ο ίδιος». Αυτό σημαίνει, ότι κάποιοι θα διαγραφούν. Σημαίνει αποδοχή του διαχωρισμού μεταξύ «ενεργών» και «ανενεργών» φοιτητών. Ούτως ή άλλως, όποιος φοιτητής θέλει να διαγραφεί, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, πηγαίνοντας ένα ωραίο πρωί στη γραμματεία της σχολής του και ζητώντας να διαγραφεί! Θέλει άραγε το ΜΑΣ και η ΚΝΕ να μας θυμίσουν τη δυνατότητα αυτή ή μήπως προτείνουν στο υπουργείο πώς να διαγράψει φοιτητές;
Έστω και μία διαγραφή σημαίνει ή όχι ότι το μέτρο εφαρμόζεται, άρα θα αρχίσει η μπάλα να παίρνει και τους υπόλοιπους; Είναι ή όχι δικαίωμα του 30άρη, του 40άρη, ακόμα και του 70άρη να μπορεί να πάρει πτυχίο; Βέβαια, θα μπορούσε να πει κανείς και σωστά, ότι το μεγαλύτερο κομμάτι αυτών των ηλικιών ίσως ήδη έχει παρατήσει τη σχολή του. Εδώ θα έπρεπε να αναδειχθεί ένα στοιχείο, αρκετά σημαντικό. Ότι ο στόχος είναι ο «ενεργός» (για να μιλήσουμε λίγο τη γλώσσα του συστήματος). Ότι ο στόχος δεν είναι ο «αιώνιος», αλλά ο «φρέσκος». Αυτός θα αντιμετωπίσει άμεσα και με πολύ χειρότερους όρους το μέτρο των διαγραφών. Σε κάθε περίπτωση, είναι ΔΙΚΑΙΩΜΑ να μπορεί ο κάθε φοιτητής και σπουδαστής να τελειώνει τη σχολή του, όποτε το επιθυμεί ο ίδιος.
Τα πράγματα επομένως είναι πολύ απλά: ή υπερασπιζόμαστε ως φοιτητές αυτό το δικαίωμα ή όχι!
Δεν υπάρχουν λίγο ή πολύ διαγραφές!
Να μην αφήσουμε να περάσει καμία διαγραφή! Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της νεολαίας να σπουδάζει!
Φυσικά αντιλαμβανόμαστε, ότι μια τέτοια τοποθέτηση δεν μπορεί να γίνει πράξη απ’ τη μια στιγμή στην άλλη. Είναι σίγουρο, πως η υπόθεση του μαζικού και παρατεταμένου αγώνα ενάντια στις διαγραφές και συνολικά στην επίθεση χρειάζεται πολλή δουλειά και προετοιμασία, αφού δεν είναι μια καθόλου απλή διαδικασία. Είναι όμως η μόνη διέξοδος.
Γι’ αυτό και έχουμε χρέος να βάλουμε πλάτη σε αυτή την υπόθεση. Με όπλο την Κοινή Δράση πάνω στην αιχμή του σήμερα «ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ», με διάθεση για ουσιαστική τροφοδότηση των συλλογικών μας διαδικασιών και μαζικοποίηση των γενικών μας συνελεύσεων, με ενωτική και αγωνιστική κατεύθυνση στους συλλόγους και με την πίστη, ότι οι αγώνες μπορούν να νικήσουν πλάι στον εργαζόμενο λαό, που μάχεται για τη δουλειά και τη ζωή του. Με σιγουριά, ότι η λύση δεν βρίσκεται στις ζεστές καρέκλες της συνδιαλλαγής, του «διαλόγου» και των «προτάσεων». Μακριά από ψεύτικους φίλους της «πανεπιστημιακής κοινότητας», που δεν είναι άλλοι από το καθηγητικό κατεστημένο και τους πρυτάνεις. Όλοι δηλαδή αυτοί οι υποτιθέμενοι «φίλοι», που όσο και αν διατυμπανίζουν, ότι είναι με τους φοιτητές, αργά ή γρήγορα στρέφονται απέναντί τους με τον πιο ωμό τρόπο, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές του υπουργείου και της κυβέρνησης. Μακριά από τα ψευτοδιλήμματα του υπουργείου! Να μπούμε όλοι μαζικά στις συνελεύσεις μας! Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της νεολαίας να μπορεί να σπουδάζει ανθρώπινα και να έχει δικαιώματα!
http://resistancetoujours.blogspot.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου