Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Φιλοσοφικής Αθήνας

Ποιοι τελικά διασπούν το Σύλλογο;
Στην τελευταία Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Φιλοσοφικής (20/11) προτάθηκε από ορισμένες δυνάμεις να ψηφιστεί χωριστά η πρόταση της κατάληψης από τα πολιτικά πλαίσια, μια που σύμφωνα με αυτές το κύριο ζήτημα της συνέλευσης ήταν η διάρκεια της κατάληψης (!) και μια, που το μέσο πάλης (η κατάληψη) είναι κάτι ξέχωρο από τα πολιτικά πλαίσια (!), που κατατίθενται.
Όλα τα έχει λήξει λοιπόν ο Φοιτητικός Σύλλογος Φιλοσοφικής και το μόνο, που έμεινε να λήξει είναι το πόσες μέρες θέλει κατάληψη. Έχει λήξει για τι παλεύει, έχει λήξει ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι οι εχθροί του, έχει λήξει τι φοιτητικό κίνημα θέλει και κολλάει απλά στο πόσες μέρες θα κάνει κατάληψη... Βέβαια αυτό δεν εξηγεί, γιατί υπήρχαν συλλογικότητες, που δεν πρότειναν ως μέσο πάλης την κατάληψη, αφού η συνέλευση αφορούσε τη διάρκεια της κατάληψης (!), όπως ισχυρίζονται κάποιοι. Μακάρι να είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο ο Φοιτητικός μας Σύλλογος και συνολικά το φοιτητικό κίνημα να ήταν τόσο συγκροτημένο και οργανωμένο, που το μόνο του πρόβλημα να ήταν η διάρκεια της κατάληψης.
Η πραγματικότητα δυστυχώς δεν είναι αυτή. Ούτε η κυρίαρχη αντιπαράθεση της συνέλευσης ήταν το πόσες και ποιες μέρες θα πραγματοποιήσει κατάληψη ο Σύλλογος. Το φοιτητικό κίνημα έχει να λύσει πολλά ζητήματα ακόμη. Έχει να λύσει το αν θα δεχτεί τις διαγραφές και το νόμο πλαίσιο, το αν θα δεχτεί να του καταργούν τα συλλογικά του όργανα και να του χτυπούν το άσυλο, το αν θα δεχτεί συνολικά την επίθεση, με την οποία έρχεται αντιμέτωπο και αν τελικώς δεν τα δεχτεί, με τι τρόπο θα εκφράσει την εναντίωσή του στα παραπάνω. Κι όσοι νομίζουν, ότι αυτά είναι λυμένα μάλλον δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα ή δεν θέλουν να έχουν.
Όσοι επίσης αντιλαμβάνονται την κατάληψη σαν κάτι ξέχωρο από το πολιτικό σκεπτικό από το οποίο αυτή προκύπτει, τότε την βλέπουν ως αυτοσκοπό και όχι ως ΜΕΣΟ ΠΑΛΗΣ. Γιατί κάθε μέσο πάλης (είτε αυτό είναι η κατάληψη, είτε το συλλαλητήριο, είτε ...η προσευχή στην εκκλησία) απορρέει από μία πολιτική ανάλυση, τι να κάνουμε; Είναι άλλο το να επιλέγεις να καταθέσεις ολόκληρο το κυβερνητικό/μεταβατικό/αντικαπιταλιστικό/κομμουνιστικό/διαγαλαξιακό πρόγραμμά σου στη Γενική Συνέλευση, πράγμα που είναι προβληματικό μια που δεν απαντά στα επίδικα του σήμερα ή τα απαντά λειψά και αποπροσανατολιστικά, είναι άλλο το να θες να βγάλεις την πολιτική από τα αμφιθέατρα, διαχωρίζοντας το μέσο πάλης από το πολιτικό πλαίσιο από το οποίο απορρέει, πρακτική που πρώτη εφήρμοσε η ΔΑΠ! Η κατάληψη είναι μια πολιτική διαδικασία, ανώτερη μορφή πάλης του φοιτητικού κινήματος και οφείλουμε να την υπερασπιστούμε. Η διάρκεια, που προτείνεται από τη δείνα ή την τάδε δύναμη δεν είναι ποσοτική, αλλά ποιοτική. Εκφράζει δηλαδή, το πώς η κάθε δύναμη αντιλαμβάνεται τη φάση στην οποία βρίσκεται το κίνημα και άρα πόσης διάρκειας κατάληψη μπορεί αυτό να «σηκώσει». Είναι δικαίωμα της κάθε συλλογικότητας ή ατομικότητας να εκφράζει και να καταθέτει ελεύθερα την άποψή της στο σύλλογο και αντίστοιχα να προτείνει μορφές πάλης. Το αν τελικώς η στάση της βοηθά ή όχι το κίνημα, θα κριθεί από το ίδιο το κίνημα. Ανάγκη στο σήμερα αποτελεί η κοινή δράση και η όσο τον δυνατόν πιο μαζική συσπείρωση κόσμου πάνω στις αιχμές ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ και ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ, ξεκαθαρίζοντας όμως την πολιτική διάσταση των παραπάνω αιτημάτων. Γιατί η αλήθεια είναι, ότι πολλοί μιλούν για ενότητα πάνω σε αιτήματα. Πώς νοούνται όμως αιτήματα ξεκομμένα από το πολιτικό background τους; Ενότητα γενικά πάνω σε αιτήματα, που συσκοτίζουν την πολιτική διάσταση τους και που χωρούν τον οποιονδήποτε, ακόμα και δεξιές φωνές; Ή πάνω στα επίδικα και στις αιχμές του σήμερα με ξεκάθαρο πολιτικό λόγο και ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση; Πώς νοείται ένα αίτημα προς ψήφιση, όταν δεν ξεκαθαρίζεται το ΓΙΑΤΙ προτείνεται το συγκεκριμένο αίτημα; Μήπως στην τελική «όλοι οι καλοί χωράνε»;

ΥΓ: Όσοι νομίζουν, ότι η διαφορά των 5 διαφορετικών πλαισίων, που κατετέθησαν στην τελευταία Γενική Συνέλευση αφορούσε απλά στη διάρκεια της κατάληψης, ας ξαναρίξουν μια ματιά στα πλαίσια.