ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΓΕΝ. ΣΥΝ. ΤΗΣ Σ.Γ.Τ.Κ.Σ. 25/11

Την Τρίτη 25/11 διεξάχθηκε η Γεν. Συν. της ΣΓΤΚΣ, αφού είχε παρθεί απόφαση απ’ την προηγούμενη συνέλευση της Τετάρτης 19/11, καθώς και κατάληψη της σχολής 20 και 21/11. Η απόφαση της προηγούμενης συνέλευσης, λοιπόν, έφερε πολλές αντιδράσεις. Οι απόψεις που κυριάρχησαν ήταν αρχικά η αμφισβήτηση της νομιμότητας της απόφασης του συλλόγου με αποτέλεσμα την εμφάνιση πολλών φοιτητών το πρωί της Πέμπτης με σκοπό το σπάσιμο της κατειλημμένης σχολής και εν συνέχεια της πραγματοποίησης των μαθημάτων, γεγονός που τελικά δεν επιτεύχθηκε. Αντίθετα, έγινε μια ζωντανή συζήτηση στο συντονιστικό κατάληψης στο οποίο διατυπώθηκαν αρκετές διαφορετικές αντιλήψεις, χωρίς όμως να μπορέσει να ξεφύγει απ’ την ανακύκλωση στο κατάληψη - αντικατάληψη.
Στα ίδια πλαίσια κυμάνθηκε και η Γεν. Συν. στις 25/11. Αναφορικά, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως θετικό το γεγονός ότι υπήρχαν 300 σπουδαστές την ώρα της συνέλευσης, έχοντας όμως ενισχυμένο ένα διάχυτο κλίμα «αντικατάληψης» και μια λογική, ότι το μόνο που θέλουμε είναι να γίνονται τα μαθήματα. Τα πλαίσια που κατατέθηκαν είναι: του Μ.Α.Σ., του συντονιστικού κατάληψης -που είχε προηγηθεί- και ένα τρίτο πλαίσιο ανένταχτων φοιτητών το οποίο επιγραμματικά είχε κάποια απ’ τα εξής στοιχεία:

• ΟΧΙ χορηγίες. Ναι σε δωρεές αλλά χωρίς προνόμια για όσους αποφασίσουν να το κάνουν.
• Διαγραφές φοιτητών : Όσοι είναι «ενεργοί» και όσοι «δικαιολογούνται» να μην διαγράφονται. Αν επί δύο εξάμηνα είναι απών χωρίς δικαιολογία να διαγράφονται.
• Κάλεσμα όλων των φοιτητών τόσο στις συνελεύσεις , όσο και στις εκλογές. Να μην παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς.
• Ανακοινώσεις τόσο με έντυπο υλικό , όσο και στα site του ΤΕΙ για έγκαιρη ενημέρωση των φοιτητών.
• Καθιέρωση ενός «κενού» ωρών σε όλες τις σχολές της Σ.Γ.Τ.Κ.Σ ,ώστε μέσα σε αυτό να γίνονται οι συνελεύσεις χωρίς να χάνονται μαθήματα.
• Εύρεση τρόπου ψήφισης, ώστε και τα άτομα που θα ‘απουσιάζουν’ από την συνέλευση να μπορούν να ψηφίζουν μιας και είναι αναπόσπαστο μέρος του σπουδαστικού συλλόγου..
• Να γίνει χριστουγεννιάτικο παζάρι με κάθε τμήμα να προωθεί την δουλειά του ώστε να μαζευτούν χρήματα για τον εξοπλισμό των εργαστηρίων.

Όλα αυτά δεν είναι καθόλου ξεκομμένα με την πολιτική που ακολουθείται όλα αυτά τα χρόνια, άλλα και με τη φασιστικοποίηση και την αυταρχικοποίηση να εντείνονται όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα. Η μερίδα των φοιτητών που συντάσσεται με τις παραπάνω θέσεις δε σημαίνει ότι είναι απ’ τη φύση της αντιδραστική, αλλά δηλώνει το πόσο πανίσχυρους μηχανισμούς διαθέτει το σύστημα και μπορεί και αναπαράγει την ιδεολογία του. Το παραπάνω δεν ισχύει για αυτούς που «εκπροσώπησαν» τις προηγούμενες θέσεις στη Γ.Σ. που όπως φάνηκε ήξεραν πάρα πολύ καλά τι υποστήριζαν, συντασσόμενοι επί της ουσίας με το υπουργείο και την κυβέρνηση. Είναι ξεκάθαρο, άλλωστε, ότι αυτό που προσπαθεί χρόνια να πετύχει το σύστημα, είναι η αποκοπή και απαξίωση των φοιτητών απ’ τα συλλογικά τους όργανα και η προώθηση του ατομικού δρόμου. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι συλλογικές μας διαδικασίες και οι γενικές συνελεύσεις δεν έχουν νόημα, αλλά η λύση θα δοθεί μέσα από τον ατομικό δρόμο κοιτώντας ο καθένας τον εαυτό του. Αποπροσανατολίζουν από τα καίρια προβλήματα των φοιτητών, που δεν είναι τίποτα άλλο από τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας. Προωθούν την αποπολιτικοποίηση των συλλόγων, μακριά από τους αγώνες και τις συλλογικές μας διεκδικήσεις. Στην ίδια λογική, μάλιστα, έρχεται να ενταχθεί και το «έξω οι παρατάξεις», γιατί δε θέλουν καμιά οργανωμένη φωνή αντίστασης στις σχολές. Μας θέλουν σκυφτούς και φοβισμένους, να μας στερούν τα δικαιώματά μας και να μην αντιδράμε, καθώς ακόμα και να στρεφόμαστε προς το πλευρό των καθηγητών, οι οποίοι διαμορφώνουν ένα άνευ προηγουμένων περιβάλλον εντατικοποίησης στις σχολές. Επι της ουσίας, η πρόταση για εύρεση νέου τρόπου ψήφισης, όπως ηλεκτρονική ψηφοφορία, είναι η πρόταση του Φορτσάκη με σκοπό τη διάλυση των συλλόγων. Καλούμαστε, λοιπόν, να υπερασπιστούμε τους συλλόγους στην πολιτική τους διάσταση και όχι να τους χρησιμοποιούμε σαν εργαλεία για να παίρνουμε αποφάσεις με σφραγίδες. Αντίθετα, το ζητούμενο είναι ένας ζωντανός σύλλογος, που συζητάει, στηρίζει τις αποφάσεις του, συνεισφέρει στη δημιουργία κινήματος στο πλευρό του λαού και κατά συνέπεια αλλάζει συνειδήσεις στο δρόμο.
Παρόλα αυτά η ενεργοποίηση των συλλόγων στην κατεύθυνση της νικηφόρας αντίστασης, εμποδίζεται έμμεσα και από κάποιες δυνάμεις της κυρίαρχης κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στα πανεπιστήμια, που προωθούν για χρόνια τη λογική του εικονικού συνδικαλισμού.
Στη ΣΓΤΚΣ, λοιπόν, οι συνάδελφοι απ’ το ΜΑΣ βιάζονται να ονομάσουν «κόκκινο» το σύλλογο λόγω της αυτοδυναμίας τους. Ενώ όταν εμφανίστηκε το βασικό ζήτημα, δηλαδή το κατά πόσο ένας σύλλογος είναι αγωνιστικός δεν εξαρτάται μόνο από το αν παρεμβαίνουν σε αυτόν οι ΔΑΠ, ΠΑΣΠ αλλά στο κατά πόσο βρίσκουν χώρο και μπολιάζονται οι συστημικές απόψεις και αντιλήψεις. Και απέναντι σε αυτό το μόνο που είχε να προτείνει το ΜΑΣ ήταν η ένταξη προτάσεων απ’ το τρίτο πλαίσιο στο δικό τους, δεχόμενοι αποκλειστικά και μόνο το αυθόρμητο κομμάτι, κλείνοντας τα μάτια, στις διαγραφές φοιτητών που τόνιζαν ότι δίκαια πρέπει να γίνουν καθώς «πιάνουν θέσεις» και δε μπορούν να σπουδάζουν και όλοι σήμερα, λογική, που προωθεί η ίδια η πολιτική που ασκείται, στην ηλεκτρονική ψήφο, όπως θέλει να εφαρμόσει και ο Φορτσάκης με τα ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα καταργώντας έτσι τους συλλόγους, στη διακοπή σπουδών γι’ αυτούς που δουλεύουν αποκλείοντας έτσι μεγάλο κομμάτι φοιτητών απ’ την απόκτηση πτυχίου, στο παζάρι για να έχουν εξοπλισμό τα εργαστήρια την στιγμή που ήδη τα έχουμε πληρώσει από την φορολογία δυο και τρεις φορές. Ξέρουμε ότι το να τρέχεις πίσω από το ρεύμα κάποιες φορές φέρνει ψήφους, εξάλλου το ίδιο κάνουν και άλλοι στην κεντρική πολιτική σκηνή, όμως σίγουρα μια τέτοια πρακτική δεν μπορεί να δημιουργήσει όρους κινήματος. Εκτός αυτών στάλθηκε καθαρά το μήνυμα για το πώς θέλουν οι συνάδελφοι απ’ το ΜΑΣ να γίνονται οι Γεν. Συν., να ακούγεται αποκλειστικά και μόνο η άποψή τους, να συμφωνούν με ό,τι ειπωθεί με την προϋπόθεση να είναι από ανένταχτο κόσμο και όσον αφορά εμάς ... να μας εμποδίζουν να εκφράζουμε διαφορετικές αντιλήψεις.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις, λοιπόν, πιστεύουμε ότι οι συνειδήσεις χτίζονται στη βάση της πραγματικής κίνησης των φοιτητικών μαζών. Γι’ αυτό και καλούμε τους φοιτητές να στρέψουν την πλάτη στις δυνάμεις αυτές που τους αφοπλίζουν καλλιεργώντας τον εικονικό συνδικαλισμό και τις λογικές ανάθεσης, καθώς και να μην εγκλωβιστούν στον ατομικό δρόμο ότι δήθεν θα τη σκαπουλάρουμε ατομικά και ανέξοδα. Είναι χρέος όλων μας να πάρουμε ενεργό δράση στο σύλλογό μας, να μπούμε και να ζωντανέψουμε τις Γενικές μας Συνελεύσεις, να πάρουμε αποφάσεις αγώνα για την ανάπτυξη ενός Φοιτητικού Κινήματος στηριζόμενου στις δικές του δυνάμεις μακριά και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε κρατικό μηχανισμό.