Η επίσημη απεύθυνση είναι η πρώτη γλώσσα μέσω της οποίας τα επιτελεία του κόμματος διαλέγονται με το σύστημα αλλά ταυτόχρονα προβάλλουν το πρόγραμμα μιας νεκραναστημένης διαχειριστικής-ρεφορμιστικής αυταπάτης που προσπαθούν να την κάνουν όλο και πιο «ρεαλιστική».
Υπάρχει και η δεύτερη ανεπίσημη γλώσσα, εκείνη δηλαδή που απευθύνεται πιο άμεσα, πιο «χύμα» και πιο πειστικά στον λαό και τους ψηφοφόρους της αριστεράς. Η γλώσσα αυτή αξιοποιεί κάτι που δεν βρίσκεται τυπικά στα εκλογικό πρόγραμμα αλλά διαχέεται και κυκλοφορεί ως κουλτούρα θα λέγαμε του μικρότερου, υπαρκτού κακού μέσα στο λαό. Μερικά από αυτά τα «λαϊκά» ερωτήματα ή προβληματισμούς θα θέλαμε να απαντήσουμε. Θα τα εκθέσουμε και είτε στην ερωτηματική είτε στην αποφατική τους μορφή.
1ο Ερώτημα: Μα να μην αλλάξει κάτι; Ή ακόμα και κάτι να εφαρμόσουν από το πρόγραμμα θα είναι μια ανακούφιση για τον κόσμο.
Όσοι υποστηρίζουν ή αναμένουν κάτι τέτοιο θα πρέπει πρώτα να απαντήσουν γιατί οι δανειστές δεν έκαναν το χατίρι της επίσημης μνημονιακής συγκυβέρνησης και δεν χαλάρωσαν λίγο τον βρόχο των μέτρων διακινδυνεύοντας την πτώση της; Και γιατί θα χαριστούν στο Σύριζα; Στην πραγματικότητα την ανάγκη να ανακουφιστεί ο λαός μας από κάποιες μικρές ή μεγαλύτερες νίκες που εκφράζονταν από το σύνθημα δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε την σνόμπαρε το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς όλα αυτά τα σκληρά χρόνια προβάλλοντας μεγαλεπήβολα προγράμματα της εκλογικής ψευτοανατροπής. Τι έχουν να φοβηθούν όταν το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς τα έχει ακουμπήσει όλα στις εκλογές και οι αγώνες έχουν πάρει αναστολή;
2ο Ερώτημα: Να φύγουν και ότι άλλο ας προκύψει θα είναι καλύτερο.
Καταρχήν ποιοι θα φύγουν; Το πολιτικό προσωπικό της διετίας μπορεί να φύγει. Θα φύγουν όμως πραγματικά το κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές και οι ποικίλοι οικονομικοί, πολιτικοί και στρατιωτικοί μηχανισμοί παρέμβασης τους στη χώρα μας, θα φύγουν όλοι αυτοί που θησαυρίζουν με τον ιδρώτα και το αίμα τους λαού μας και δημιούργησαν το πραγματικό χρέος; Οι πραγματικοί δημιουργοί κάθε διαφθοράς, ανωμαλίας και εκτροπής; Έπειτα όσο διατηρείται όλο αυτό το πλέγμα δηλαδή η εξουσία των ντόπιων και ξένων δυναστών και όσο ο λαός είναι στο περιθώριο δυναμώνει η αντιδραστική πορεία των εξελίξεων, προσφέρεται η δυνατότητα στο κυρίαρχο σύστημα να αναπαράγει και να ανακυκλώνει το πολιτικό του προσωπικό. Γράφοντας έτσι στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη λαϊκή εντολή και κυβερνώντας πιο «έκτακτα», πιο φασιστικά και μέσω διαταγμάτων όπως απόδειξε πολύ καλά η πολιτική εμπειρία στα χρόνια των μνημονίων.
Αλλά και η πικρή εμπειρία κάθε λαού (και του δικού μας συμπεριλαμβανομένου) τώρα και παλιότερα όταν έδειξε πίστη στην αυταπάτη ότι οι εκλογές «θα αλλάζανε τα πράγματα».
3ο. Μια νέα κυβέρνηση δεν θα έχει τις δεσμεύσεις της προηγούμενης και θα διαπραγματευτεί από καλύτερη βάση.
Μα δεν είναι θέμα διαπραγμάτευσης. Είναι θέμα αναμέτρησης πρώτα μεταξύ των ιμπεριαλιστών Αμερικάνων-Ευρωπαίων, Γερμανών και μεταξύ των Ευρωπαίων γύρω όχι μόνο από το μοίρασμα του παγκόσμιου χρέους αλλά συνολικότερα για το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα του κόσμου. Αλλά είναι και στη βάση της μια αναμέτρηση μεταξύ του κεφαλαίου και των εργατικών τάξεων-λαών για τη μεταφορά πλούτου από κάτω προς τα πάνω(στους κεφαλαιοκράτες) και από μέσα προς τα έξω (στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις). Η επίθεση αυτή που διεξάγεται κουνώντας τρομοκρατικά το παράδειγμα της χώρας μας δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Ποιος μπορεί αν όχι να ανατρέψει τουλάχιστο να ανακόψει αυτή τη διαδικασία; Μόνο η πάλη των λαών. Θα προχωρήσει σε αυτή την αναμέτρηση η κυβέρνηση της αριστεράς; Και αν ναι σε ποιους θα στηριχτεί, ποιοι θα είναι οι σύμμαχοι μιας τέτοιας κυβέρνησης; Ο σοσιαλδημοκράτης Ολάντ που συμμετείχε και ενθάρρυνε το ματοκύλισμα σε Συρία, Ουκρανία κλπ; Ο ιταλό κεντροαριστερός Ρέντσι που δεν θέλει ούτε και για αστείο να συγκρίνουν την Ιταλία με την Ελλάδα, οι συγκυβερνήτες της Μέρκελ ή μήπως πρέπει να πιστέψουμε τους Αμερικάνους που τελευταία χύνουν δάκρυα για το δράμα που περνάει ο ελληνικός λαός στην κόντρα τους με τους Γερμανούς;
4ο. Μπορεί μια κυβέρνηση της αριστεράς να εκβιάσει τους δανειστές ή να χειριστεί τις αντιθέσεις τους επωφελώς για το λαό και τη χώρα;
Απ' ότι δείχνει μέχρι σήμερα η πολιτική πρακτική μάλλον συμβαίνει το αντίθετο. Οι ιμπεριαλιστές προβάλλοντας τις επιπτώσεις ενός GREXIT πιέζουν προς την αντίθετη κατεύθυνση της αποδοχής της τρομοκρατίας των μνημονίων και της προσαρμογής. Είναι αλήθεια ότι αυτή η απειλή έχει πολλά στοιχεία εκβιασμού και πολιτικής μπλόφας. Εξ άλλου υπάρχουν και οι αντίθετες φωνές που καλούν την ευρωζώνη να τα βρει με μια τέτοια κυβέρνηση αφού αποδεχτεί τους όρους του μνημονίου καταρχάς αφήνοντας για το μέλλον σχεδιασμούς αναδιάρθρωσης τους χρέους. Τόσο οι πρώτες φωνές όσο και οι δεύτερες συνεργάζονται σε μια κατεύθυνση :την προσαρμογή όποιας κυβέρνησης προκύψει στα συμφωνηθέντα.
Το ΔΝΤ και η αμερικάνικη πλευρά που υποτίθεται ότι κριτικάρουν τους Γερμανούς για την πολιτική λιτότητας και αναγνωρίζουν υποτίθεται τα αδιέξοδα είναι οι πιο σκληροί υποστηρικτές των αντιλαϊκών μέτρων που ονομάζουν μεταρρυθμίσεις.
Εξ άλλου τους ιμπεριαλιστές δεν μπορεί να τους… ξεγελάσεις στο βαθμό που δεν αμφισβητείς τους μηχανισμούς της εξάρτησης και εντάσσεσαι στις Ενώσεις και στα Σύμφωνα τους.
5ο. Καλά τα λέτε αλλά μήπως έστω και μέσω των εκλογών και της ανατροπής της μνημονιακής συγκυβέρνησης ανοίξει ο δρόμος των πραγματικών αλλαγών και ανατροπών;
Ο προβληματισμός αυτός προβάλλεται ιδιαίτερα και από διάφορους πολιτικούς χώρους της αριστεράς που είτε προτείνουν ανοιχτή συμπόρευση με το Σύριζα είτε την αυτόνομη κάθοδο προκειμένου από καλύτερες θέσεις να πιέσουν μια αυριανή κυβέρνηση της αριστεράς προς την κατεύθυνση πραγματικών ανατροπών.
Δεν υπήρξε ιστορική εμπειρία που να επιβεβαιώνει μια τέτοια εξέλιξη. Και επειδή μιλάμε για συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης όχι μόνο δεν βλέπουμε να συμβαίνει κάτι τέτοιο στη σημερινή ελληνική κοινωνία αλλά αντίθετα η προεκλογική προσμονή λειτουργεί παραλυτικά και υπονομευτικά σε κάθε κίνημα που πραγματικά θέλει να συγκρουστεί και να αναμετρηθεί με την αντιλαϊκή πολιτική. Αντίθετα με βάση την αντιδραστική πορεία των πολιτικών εξελίξεων υπάρχει ο κίνδυνος ενδυνάμωσης αντιδραστικών πολιτικών δυνάμεων και μορφωμάτων από την απογοήτευση που θα προκαλέσει η προσαρμογή, μιας τέτοιας κυβέρνησης στην ιμπεριαλιστική κυριαρχία.
6ο. Εντάξει συμφωνούμε με όλα τα παραπάνω αλλά δεν είναι οι εκλογές μια ευκαιρία να στείλουμε ένα μήνυμα στους ιμπεριαλιστές και τους δανειστές ότι ο λαός έφτασε στα όρια του; Γιατί να μη δυναμώσουμε τον φορέα που θα στείλει αυτό το μήνυμα;
Οι ιμπεριαλιστές το γνωρίζουν αυτό όπως έχουν σε γενικές γραμμές μια εικόνα για το πότε απειλούνται πραγματικά. Παράδειγμα οι δηλώσεις Γιούνγκερ την περίοδο των μεγάλων συγκεντρώσεων στο Σύνταγμα και όταν πραγματικά απειλήθηκε πτώση της κυβέρνησης ύστερα από λαϊκή κινητοποίηση.
Εκχωρώντας όμως την εντολή εκφοβισμού των ιμπεριαλιστών στην εκλογική διαδικασία και σε κάποιον που-δικαιολογημένα- «δεν εμπιστεύομαι και πολύ αλλά τι να γίνει», ενισχύω μια πολιτική γραμμή που υποψιάζομαι πως δεν έχει στόχο την αναμέτρηση με τις αντιλαϊκές πολιτικές και την πραγματικά αριστερή διέξοδο. Συμβάλλοντας στην δεξιά μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού. Γιατί οι ψήφοι που θα κερδίσει ο Σύριζα σε αυτή τη βάση θα προέρχονται από την λεηλασία της αριστερής ψήφου.
7ο. Η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου είναι θετικό γεγονός ή όχι; Η καταψήφιση των μνημονιακών κομμάτων στις εκλογές και η αδυναμία τους να σχηματίσουν κυβέρνηση δεν είναι επίσης θετικό γεγονός που πρέπει να ενισχυθεί;
Η πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου είναι ΚΑΙ αντανάκλαση με έμμεσο τρόπο πριν απ όλα και πρώτα απ όλα της μεγάλης αγανάκτησης των λαϊκών μαζών αλλά και των αγώνων τους ακόμη και αν αυτοί οι αγώνες δεν μπόρεσαν να ανακόψουν την επίθεση. Προφανώς μια εκλογική τους ενίσχυση θα σπρώξει το πολιτικό κλίμα σε μεγαλύτερη αντιδραστική κατεύθυνση. Η βασική όμως αιτία που το πολιτικό κλίμα γίνεται πιο αντιδραστικό και η δημόσια ζωή του τόπου φασιστικοποιείται βρίσκεται στην απουσία του λαού από τις πολιτικές εξελίξεις και πάνω απ όλα στην απουσία της οργανωμένης του έκφρασης της αριστεράς, της πραγματικής αριστεράς της ανατροπής .Ο δρόμος είναι μακρύς και ο αγώνας παρατεταμένος προκειμένου να χαραχτεί μια άλλη πραγματικά πορεία. Και έχει χρονικό ορίζοντα πολύ μεγαλύτερο από αυτόν της εκλογικής αναμέτρησης.
Από τα αυτονόητα για την σημασία της πτώσης της(μέχρι σήμερα) μνημονιακής κυβέρνησης με τίποτε δεν βγαίνει πως αν τελικά δεν γίνει η «κυβέρνηση της αριστεράς» θα πέσει ο ουρανός στο… κεφάλι μας. Γιατί έτσι και αλλιώς έχει… πέσει από την αδυναμία του λαϊκού κινήματος να αποκρούσει την επίθεση που δέχεται. Αυτή η αδυναμία δεν πρόκειται να γίνει δυνατότητα μέσω των εκλογών.
8ο. Αυτή η εκλογική αναμέτρηση είναι κρίσιμη;
Κρίσιμη με την έννοια του βαρόμετρου των αντιδράσεων και της χρησιμοποίησης τους στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό μέσα και έξω από την ΕΕ θα μπορούσε να είναι. Πολύ περισσότερο αν τα αποτελέσματα των εκλογών συσχετιστούν και με άλλες εξελίξεις πχ το πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων της ΕΚΤ.
Κρίσιμο για το μέλλον του τόπου όπως παρουσιάζεται είτε από τα δεξιά είτε από τα «αριστερά», όχι.
Γιατί το μέλλον του λαού και του τόπου θα κριθεί μέσα από την οικοδόμηση των όρων ενός μετώπου αντίστασης, ανατροπής και διεκδίκησης, στο «γήπεδο του λαού και των αγώνων του εκεί που θα δημιουργεί πραγματικές εστίες αντίστασης, μορφές λαϊκής αυτοοργάνωσης, εκεί που θα αναδειχτούν οι πραγματικές αριστερές πρωτοπορίες. Και οι όροι της επαναστατικής ανατροπής. Αλλιώς θα κριθεί στο έδαφος των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με ότι εφιαλτικό κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.
Ούτε ένα εκλογικά δυνατό αριστερό κόμμα αρκεί για να αλλάξουν οι συσχετισμοί (με δυνατό ΚΚΕ κλπ). Οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν στις εκλογές. Αποτυπώνονται εκεί. Οι συσχετισμοί για το λαό αλλάζουν και ανατρέπονται μέσα από την εξωκοινοβουλευτική πάλη.
10ο. Να μην τους τιμωρήσουμε;
Εμείς υποστηρίζουμε πως αυτή η «τιμωρία» δεν φτάνει. Παλιά που το πράγματα ήταν πιο εύκολα για το σύστημα επέτρεπαν τις «τιμωρίες» γιατί είχαν εφεδρείες, τον δικομματισμό κλπ και εγκλώβιζαν τους ψηφοφόρους σε κάθε λογής εκβιασμό όταν ο λαός τιμωρούσε τάχα μου το ένα αστικό κόμμα και αναδείκνυε το άλλο. Σήμερα τέτοια περιθώρια δεν υπάρχουν. Η πίεση από τους ιμπεριαλιστές είναι ασφυκτική και δεν μπορούν να παίξουν το παιχνιδάκι της «τιμωρίας». Σήμερα μιλούν για ένα μονόδρομο και απαιτούν την πλήρη στοίχιση και υποταγή. Αλλά αυτό καθόλου δεν σημαίνει πως δεν μπορούν να αξιοποιήσουν την τιμωριτική ψήφο για να εξασφαλίσουν τη συνέχεια της επίθεσης. Λίγο να ακούσει κανείς αυτά που λέγονται και να διαβάσει αυτά που γράφονται τελευταία από τις «συνετές» πχ φωνές στην Γερμανία ή την Γαλλία σχετικά με το ενδεχόμενο ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα (που σε ρόλο … καλού ασφαλίτη προτείνουν ένα συμβιβασμό με τον πρόθυμο να συμβιβαστεί Σύριζα) αρκούν…
11ο. Τελικά δεν πρέπει η ψήφος μας να μην πάει χαμένη αλλά να είναι αριστερά χρήσιμη;
Χρήσιμη αριστερή είναι η ψήφος που δεν… προδίδει τον ψηφοφόρο.
Είναι η ψήφος που δεν παραχωρεί το ελάχιστο έδαφος σε μικρές ή μεγάλες εκλογικές αυταπάτες. Που δεν γίνεται λεία αντιλαϊκών πολιτικών με δήθεν προοδευτική μορφή. Που δεν αναθέτει σε σωτήρες αυτό που μόνο ο λαός και οι αγώνες του μπορούν να επιτύχουν.
Χρήσιμη ψήφος είναι αυτή που ενισχύει τις φωνές που προτείνουν τον δρόμο του παρατεταμένου λαϊκού αγώνα στη θέση αυτών των αυταπατών.
Που επιμένει ότι οι συσχετισμοί δεν ανατρέπονται μέσα από τις εκλογές αλλά από τους αγώνες.
Αυτή είναι η χρήσιμη ψήφος…
ΔΜ
53 σχόλια:
Ενδιαφέρον, πάνω σε πραγματικά όρια της πολιτικής αλλαγής που, πες, έρχεται, σε ερωτήματα που έχει όλος ο κόσμος. Ως συνήθως θα πω λίγα (ή πολλά) πράγματα.
Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει αξία σε 2 κατευθύνσεις. Αφενός μεν την ικανοποίηση κάποιων ζωτικών ταξικών συμφερόντων απέναντι στον νεοφιλελευθερο μονόδρομο αφετέρου στο κέρδισμα χρόνου για τον πρώτο καιρό, μέχρι να χοντρύνουν τα κόζια. Το "μα δεν έδωσαν τίποτα στον Σαμαρά" έχει απάντηση ότι πρέπει κάποιος να "το ζητήσει", και να βρεθεί πάνω στο κύμα (το λέει λίγο στο 8) μιας συνειδητοποίησης ανάγκης αντιμετώπισης της ύφεσης και του αποπληθωρισμού. Αυτό που σχεδιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ πάντως είναι με μια έννοια θέμα διαπραγμάτευσης, γιατί όπως λέει συνέχεια ο Δραγασάκης, ή νομίζει, είναι "λογικό". Οι πρώτοι μήνες παίζει να είναι νανουριστικά ήσυχοι. Το σχέδιο Σαμαρά (να περάσει η τρόικα πάνω από την Ελλάδα και να μην αφήσει πέτρα πάνω στην πέτρα) είναι για μικρά παιδιά, δεν θα πάει έτσι. Το νανούρισμα των πρώτων μηνών φοβάμαι σε μια αριστερά που νομίζει ότι θα εξανθρωπίσει τα πάντα, ή ότι μπορεί να ζυμώνεται γενικώς
Τα επίδικα θα χοντρύνουν, γιατί μια λίγο καλύτερη και κοινωνικότερη ΟΝΕ/ΕΕ δεν αφορά τις ταξικές/εθνικές ηγεμονίες στο εσωτερικό της. Πχ στα καλοκαιρινά ομόλογα ή και πιο μετά. Θα υπάρχει κλίμα στην κοινωνία, συστράτευση, λαϊκό ηθικό, ένα κύμα απεργιών καταλήψεων και διαδηλώσεων και μια πολιτική αριστερά καρδιά αυτής της διαδικασίας να χαράσσει γραμμές και να στρατεύει πραγματικό κόσμο στα ενδεχόμενα μιας πορείας απέναντι στους καταναγκασμούς του χρέους, του σκληρού ευρώ, των συνθηκών της ΕΕ και του ευρωατλαντισμού ?
Εννοείται ότι κανένας δρόμος δεν ανοίγει είτε από την ανοιχτή ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ είτε από μια πίεση. Δρόμοι που εφόσον η ταξική πάλη έφερε την κοινοβουλευτική νίκη σαν στοιχημα, και που φέρνουν διλήμματα για την ίδια την κοινωνική οργάνωση, τον τρόπο παραγωγής και διανομής, την πολιτική και τον πολιτισμό, την διεθνή θέση της χώρας, την ρήξη με το κράτος σαν δυνάστη της εργαζόμενης κοινωνίας και την προσφορά κάθε αγώνα στον σοσιαλισμό παγκοσμίως, ανοίγουν με πλατιές ενότητες των εργαζομένων και του λαού, με πλατιές ενότητες των κομμουνιστών και των ρεφορμιστών απέναντι στον ιμπεριαλισμό, με την εθνική κυριαρχία και την δημοκρατία να γίνονται υπόθεση κοινωνικού μετασχηματισμού, με τα αδιέξοδα της αστικής διαχείρισης να δίνουν το έδαφος ένα άλλο κοινωνικό και πολιτικό μπλοκ να αναλάβει την ηγεμονία στην κοινωνία. Η οποία ηγεμονία δεν είναι η δικτατορία του προλεταριάτου, δεν είναι σοσιαλισμός, δεν είναι ενδιάμεσο κοινωνικό σύστημα, είναι μια μακρά (ή λιγότερο μακρά) περίοδος όξυνσης της ταξικής πάλης.
Αυτό είναι η Ισπανία που η εκλογή του ΛΜ έφερε επανάσταση και πραξικόπημα αυτό είναι η Ελλάδα του ΕΑΜ που η ανάγκη του ιμπεριαλισμού και του ελληνικού αστισμού να μην γίνουν ποτέ οι εκλογές που θα έκανε περίπατο το ΕΑΜ έφερε τον Δεκέμβρη και ΔΣΕ, αυτή είναι η Χιλή της Unidad Populair, του ατελείωτου ηρωισμού και της αντιιμπεριαλιστικής επανάστασης που έχασε (αλλά η επανάσταση είναι δίκαιη και όταν χάνει, σε πείσμα της υπεραριστεράς) αυτή είναι η Βενεζουέλα του Grand Polo Patriotico, όχι των κοινωνικών προγραμμάτων όπως πολλοί σνομπάρουν αλλά kai της εθνικής και λαικής κυριαρχίας, της εναλλακτικής διεθνοποίησης, της αυτομόρφωσης στην επανάσταση, στην εναλλακτική οργάνωση της παραγωγής αξιών χρήσης και όχι ανταλλαγής, αλλά και την αντιφατική συνύπαρξη με αστικά καπιταλιστικά στρώματα, στον ιμπεριαλιστικό και εγχώριο πόλεμο των οικονομικών και ανοιχτών πραξικοπημάτων, στα ερωτήματα του πως μια κοινωνία επαναστατικοποιεί τις κοινωνικές δομές με αυτάρκεια και απεξάρτηση όσο γίνεται απο εισαγωγές, πως εισάγει έναν άλλο τρόπο κατανάλωσης χωρίς να πέσει στην ένδεια και την ιδεολογική και πραγματική πίεση του υπερπληθωρισμού και των ελλείψεων σε βασικά αγαθά.
Μια αριστερά που νικάει, και όταν δεν νικάει μαθαίνει βασικά θέλουμε.
ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
"κάποιος σύντροφος"
Το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ είναι το παρόν της ΔΗΜΑΡ.
Ο δρόμος που προτείνει ο "κάποιος" είναι γνωστός. Είναι ο δρόμος του Μπίστη, της Δαμανάκη, του Κουβέλη, του οικονόμου.
Είναι πράγματι ο δρόμος του ΕΑΜ, αλλά προς την Βάρκιζα.
Τόσα χρόνια τώρα οι αριστεροί κάθε τόσο κλωτσάνε την καρδάρα με το γάλα και άντε πάλι απ την αρχή. Κάποτε αυτός ο κύκλος πρέπει να σταματήσει.
Τα συνδικάτα χρειάζονται τους ανθρώπους της αριστεράς για να οργανωθούν και να συγκρουστούν με τον εργασιακό μεσαίωνα. Απο πουλημένους καριερίστες εργατοπατέρες έχουν άφθονους, δεν χρειάζονται καινούριους. Ο λαός χρειάζεται αριστερούς αγωνιστές που θα μπούν μπροστά,για να οργανώσει τους αγώνες του στο δρόμο στη γειτονιά στους χώρους που ζει και σπουδάζει. Ας πάνε άλλοι να διαπραγματευτούν τον τρόπο που θα κάνουν "βιώσιμο" τον μεσαίωνα. Οι αριστεροί δεν θα δεχτούν τον μεσαίωνα.
Απο αλλού έρχονται οι εμπνεύσεις των ανθρώπων της αριστεράς και όχι από τον μεσαιωνικό σκοταδισμό των καλόγερων του αγίου όρους ,από τους "πάπες των φτωχών" και τις "μεγάλες μέρες της ορθοδοξίας".
Ο λαός της πραγματικής αριστεράς παλεύει για μια πατρίδα κόκκινη, ανεξάρτητη και σοσιαλιστική. Δεν ανήκει στη Δύση, δεν ανήκει στην ΕΕ και δεν θέλει την προστασία της. Ο λαός της αριστεράς παλεύει για την "πανανθρώπινη λευτεριά" και ποτέ δεν θα συμβιβαστεί με τους φονιάδες των λαών που έχουν κάνει τη χώρα μας ορμητήριο.
Η "ανατροπή" σας είναι τόσο ανατροπή όσο η "κοινωνική αλλαγή" σας ήταν κοινωνική αλλαγή.
Γ
Οικονόμου ποιος είναι ? Ο παλιός μπασκετμπολίστας ? Καλό 4άρι ήταν ...
η Δαμανάκη και ο Μπίστης με την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ πχ.
στο αφιερώνω. https://www.youtube.com/watch?v=SYlOYujwafk
"κάποιος σύντροφος"
Ολίγες απαντήσεις:
1o ΕΡΩΤΗΜΑ
Μα οι δανειστές δε θέλουν να χαρίσουν κάτι. Πιέζουν το λαό να συνεχίσει να επιλέγει το δρόμο της απόλυτης προσφοράς προς αυτούς. Ο ίδιος ο αρθρογράφος το αντιλαμβάνεται, όταν στο 4ο ΕΡΩΤΗΜΑ μιλά για την τρομοκρατία των δανειστών υπέρ της τωρινής κυβέρνησης.
2ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Όχι, δε θα φύγουν οι ιμπεριαλιστές, ούτε θα κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής. Αυτή τη στιγμή έχω τρομοκρατηθεί και μου αρκεί να γλιτώσω 2 σκατά, απ” το να φάω άλλα 50.
3ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Δεν είναι όλα τα ζητήματα μονοσήμαντα καθορισμένα από τις ιμπεριαλιστικές επιλογές. Υπάρχει μια ευελιξία, καθοριζόμενη από τον τσαμπουκά του κάθε κρατιδίου και τη βαρύτητα του προς διαπραγμάτευση σημείου. Ο αρθρογράφος στο 7ο ΕΡΩΤΗΜΑ, όταν λέει ότι η εκλογική ενίσχυση των μνημονιακών θα οδηγήσει σε περαιτέρω αντιδραστικοποίηση, ομολογεί ότι η αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων στη Βουλή, επηρεάζει τις κοινωνικές παροχές και ότι αυτές δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις.
4ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Ναι, αν προσπαθείς να χτίσεις σοσιαλισμό αύριο, η επιλογή της διαχείρισης των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων δεν βολεύει. Αν προσπαθείς να γλυτώσεις κάποια πράγματα προς όφελος της εθνικής καπιταλιστικής σου οικονομίας, μπορείς να εκμεταλλευτείς και την αναγκαιότητά σου ως χώρα στην παγκόσμια σκακιέρα, και το καρότο που σου πετάει η κάθε μεγάλη δύναμη, για να μην επιλέξεις την άλλη.
5ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Οι εκλογές είναι μια ακόμα μάχη. Σ” αυτές επιλέγουμε να δώσουμε στις αντιμνημονιακές τάσεις του λαού μια ακόμα ήττα ή μια νίκη. Η συσσώρευση ηττών αποκαρδιώνει και δεν ανοίγει ορίζοντες κινήματος από τα κάτω.
Επιπλέον, ναι, μεγάλο τμήμα του λαού έχει τη στάση της εκλογικής αυταπάτης. Αυτό σημαίνει ότι την έχει! Συνεπώς θα ψάξει κάπου να την ικανοποιήσει. Θα του την ικανοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΧΑ;
6ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Οι εκλογές είναι πάλη για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης μέσα στη Βουλή. Μια επιλογή που δεν τον αλλάζει, είναι ανούσια. Γι” αυτό και οι Αριστεροί συρρέουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα των εκλογών. Το να πούμε ότι αυτοί οι ψηφοφόροι θα ταυτιστούν και σε συνδικαλιστικό/κινηματικό επίπεδο με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι λογικό άλμα. Το κίνημα και η συνδικαλιστική δράση δεν έχουνε σχέση με τον βουλευτικό συσχετισμό δύναμης και είναι παράξενη η ένταση της εξάρτησής τους που τους αποδίδει ένα κόμμα εκτός των εκλογικών αυταπατών.
7ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Μεγάλο κομμάτι του λαού μεταφράζει την εκλογική απόδοση σε κοινωνικό συσχετισμό δυνάμεων. Προσφέροντάς του μια ακόμα ήττα, απλά του σπας κι άλλο τον τσαμπουκά και τον στέλνεις στην αγκαλιά αυτού που του υπόσχεται μια νίκη. Αντίθετα, αν το αντιμνημονιακό μπλοκ νικήσει, ο κόσμος θα αναθαρρήσει, θα εγκαταλείψει την πίστη του “γλύφω τον αφέντη για να μου δώσει κόκκαλο” και θα σκεφτεί ότι αποδίδει και το να τον δαγκώνει.
8ο ΕΡΩΤΗΜΑ
Δεν λέει κανείς πως το κίνημα πρέπει να αφεθεί στη μοίρα του. Οι εκλογές είναι μία μάχη, η συνδικαλιστική δράση μία άλλη και το κίνημα μια άλλη. Η κάθε μία με τις δικές της ανάγκες.
9ο ΕΡΩΤΗΜΑ (10ο στο πρωτότυπο κείμενο)
Δεν έχω τι ν” απαντήσω.
10ο ΕΡΩΤΗΜΑ (11ο στο πρωτότυπο κείμενο)
Η ψήφος είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο: το μέσο αλλαγής του κοινοβουλευτικού συσχετισμού δύναμης. Σ” αυτό καλείται να τοποθετηθεί ένας ψηφοφόρος. Όσο κινηματικό κι αν είναι ένα μικρό κόμμα, δεν επηρεάζει καθόλου αυτό το συσχετισμό αυτό, ούτε η κινηματική του στάση αντανακλάται στο αποτέλεσμα της εκλογικής μάχης. Δε περιμένει ένα κόμμα με έντονη συνδικαλιστική/κινηματική δράση να καταγραφεί ως τέτοιο στη συνείδηση του κόσμου μέσω των εκλογών: καταγράφεται μέσω αυτής του ακριβώς της συνδικαλιστικής/κινηματικής δράσης. Αυτό το ΚΚΕμλ το “χει καταφέρει, γιατί ψάχνει για επιβεβαίωση μέσω των εκλογών;
Για τον παραπάνω ανώνυμο.
Το τι ψηφίζει κάποιος δεν είναι ασχετο με την στάση του στο κίνημα. Οποιος ψήφιζε κυβέρνηση πασόκ ή νδ τι στάση είχε στο κίνημα;
Τι φαντάζονται κάποιοι ότι θα βγάλουμε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και την άλλη μέρα θα αρχίσουμε τις διαδηλώσεις , απεργίες ,καταλήψεις κλπ; Λέτε να έχουμε την συμπαράσταση των ΜΑΤ- αφοπλισμένων έστω- στις διαδηλώσεις; Λέτε οι ασφαλίτες να φυλάνε την νύχτα τους καταληψίες; Οι δικαστές να δικαιώνουν τους απεργούς και να βγάζουν παράνομους και καταχρηστικούς τους εργοδότες;
Αυτά δεν γίνονται.
Αυτό που κινδυνεύουμε να συμβεί θάναι μια κατάσταση κινηματικής άπνοιας, ησυχίας νεκροταφείου . Τα πολιτικά δραστήρια άτομα, αυτά που τραβάνε και την υπόλοιπη κοινωνία προς τη μιά ή την άλλη κατεύθυνση, αν έχουν μια στοιχειώδη συνέπεια, θα στηρίξουν την κυβέρνηση που ψήφισαν, θα την δικαιολογούν , θα απολογούνται για ότι κάνει.
Ετσι θα κάνουν και έτσι πρέπει να κάνουν αν έχουν την εκτίμηση ότι ο απολογισμος των συν και των πλήν θάναι τελικά θετικός. Ομως κάθε ψύχραιμη ματιά στην συγκυρία κραγαύζει για το αντίθετο.
Οποιαδήποτε διαπραγματευση δεν μπορεί παρά να καταγράψει τον δοσμένο ταξικό συσχετισμό δυνάμεων. Δεν είναι δυνατόν ο λαός να νικήσει με διαπραγματεύσεις ενώ έχει νικηθεί στον πόλεμο. Πρώτα πρέπει να φτιάξει τον "στρατό " του -τις οργανώσεις του- να κάνει τον πόλεμο που του έχουν κυρήξει και ανάλογα με την έκβαση του πολέμου θάναι και η έκβαση και των διαπραγματεύσεων.
Γ
Έλα... Μην παίζουμε με τις λέξεις, αφού καταλαβαινόμαστε. Δε μιλάω για καθεστωτικούς εντελώς.
Λέω πως το ότι θα ψηφίσει κάποιος ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι απαγορευτικό στο να στηρίξει μια άλλη άποψη σε συνδικαλιστικό/κινηματικό επίπεδο.
Όχι, τα ΜΑΤ δε θα κατέβουνε στο δρόμο a la Μάης '36, αλλά σαφώς θα μιλάμε για λιγότερο αυταρχισμό από τη μεριά του κράτους. Είναι το ίδιο, πιστεύεις, να 'χεις μια ακροδεξιά κυβέρνηση με χουντικά σταγονίδια και το ίδιο μια κυβέρνηση με αριστερές ιδεολογικές αναφορές και ανθρώπους με κινηματικό παρελθόν;
Δε καταλαβαίνω γιατί πιστεύεις πως σαν πρόβατα θα στηρίξουν όλοι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ οποιαδήποτε επιλογή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αυλή, αλλά οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ τον επέλεξαν με βάση κάποια Χ-Ψ κριτήρια. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδειχθεί λίγος ή και αρνητικός, τότε τα ίδια Χ-Ψ κριτήρια που τον οδήγησαν στην κυβέρνησή, θα τον οδηγήσουν στη μοίρα του ΠΑΣΟΚ.
Κινηματική άπνοια έχουμε τώρα. Σ' αυτήν έχουμε την επιλογή να προσθέσουμε και μία εκλογική άπνοια ή μια εκλογική νίκη. Νομίζω πως η δεύτερη επιλογή θα δώσει μια ώθηση στον κόσμο να δράσει.
Η διαπραγμάτευση είναι δυνατή καθ' ομολογία του ίδιου του αρθρογράφου, όπως είπα. Στο ΕΡΩΤΗΜΑ 7 λέει πως μια νίκη της ΝΔ "θα σπρώξει το πολιτικό κλίμα σε μεγαλύτερη αντιδραστική κατεύθυνση". Πράγμα που σημαίνει πως υπάρχουν επιλογές διαχείρισης ακόμα και σε κυβερνητικό επίπεδο.
Γενικά πρέπει να ξεχωρίσουμε πραγματικές από φαινόμενες σχέσεις αιτίου αποτελέσματος. Η συνέχιση της κινηματικής άπνοιας ή η όξυνση των αγώνων δεν έχει να κάνει με την εκλογή κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχει να κάνει με τις συλλογικές ελπίδες και διαδικασίες που θα δημιουργηθούν ή όχι. Ο κόσμος κινητοποιείται όταν ελπίζει, όχι όταν έχει ή δεν έχει την χ κυβέρνηση. Ιστορικά υπάρχουν και τα 2 παραδείγματα, και την ώθησης του κόσμου σε αγώνες, και να κλειστεί στο καβούκι του.
Απλά δικαιούνται μεγάλες μερίδες της αριστεράς να είναι απαισιόδοξες και αρνητικές βάσει της γραμμής του ΣΥΡΙΖΑ της λαικής ψυχολογίας, του βαθμού εμπλοκής της αριστεράς με τον κόσμο και την λαικη πρωτοβουλία.
Απλά τα τελευταία εκθέτουν όλη την αριστερά επίσης. Δεν υπάρχει αυτή την στιγμή τρόπος "απόδειξης" του αν η στήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ από τα αριστερά ή η αντιπαραθετική οικοδόμηση φέρνει την επαναστατική γραμμή εγγύτερα στον κόσμο και τις στοιχειακές πρακτικές αντίστασης του.
Η μετεκλογική αμηχανία θα είναι ακόμα μεγαλύτερη για όλους. Καθοριστικές θα είναι δομές και διαδικασίες "λαικής εξουσίας" και άλλου τύπου εμπλοκής με την πολιτική από τα κάτω, μαζί με την λήψη παραδειγματικών νομοθετικών πρωτοβουλιών και αν θα δημιουργήσουν το φρόνημα, το πρόγραμμα και τις μεθόδους για την ρήξη με το διεθνές πλαίσιο, στην σύγκρουση που θα έρθει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η υπόλοιπη αριστερά όμως δεν πολυδουλεύουν πάνω σε αυτά, οπότε δεν υπάρχει και μεγάλη αισιοδοξία.
Θα δούμε, κάθε πράγμα στον καιρό του.
ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ* ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
*όχι στις 25, αλλά και στις 25, δεν μπορεί η αριστερά να καλέσει με άλλο πνεύμα, είτε της ασφάλειας που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε της οικοδόμησης όρων γενικά που κάνουν οι άλλοι.
"κάποιος σύντροφος"
Δεν θέλω να παριστάνω τον βετεράνο, αλλά αυτού του είδους τον "ρεαλισμό" του εφικτού, του εδώ και τώρα, του κάλλιο πέντε και στο χέρι, τον έχω ζήσει και προκαλεί, ομολογώ, άμεσα τα αντανακλαστικά μου.
Το 1973, λίγο πριν τα γεγονότα του πολυτεχνείου, η χούντα προσπάθησε να κάνει τη λεγόμενη φιλελευθεροποίηση με εκλογές κλπ. Ο Δρακόπουλος, γραμματέας τότε του κκε εσωτερικού, αντέδρασε με τον ίδιο ρεαλισμό όπως τώρα, δηλώνοντας συμμετοχή.
Δυό χρόνια μετα, στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές, ο Μίκης Θεοδωράκης με την ίδια ρεαλιστική λογική δήλωνε το περίφημο "Καραμανλής ή τάνκς".
Τα επόμενα χρόνια αντιμετωπίζαμε συνεχώς την ίδια ρεαλιστική λογική που έκανε την αριστερά ουραγό της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ. ΠΑΣΟΚ ή δεξιά;
Και το καρότο ηταν τότε μεγάλο ενώ η φάκα δεν φαινόταν, στην αρχή τουλάχιστον. Φάνηκε πολύ αργότερα ,και οι περισσότεροι από μας, έχω την εντύπωση, ότι ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι υπήρξε φάκα.
Οσοι σήμερα νοσταλγούν την εποχή του ΠΑΣΟΚ και φαντάζονται ότι κατι θα δόσει και ο ΣΥΡΙΖΑ όπως έδωσε και το ΠΑΣΟΚ ξεχνάνε πολλά.
Το ΠΑΣΟΚ ολοκλήρωσε, είναι αλήθεια ένα αστικό εκσυγχρονισμο, που στο μεγαλύτερο μέρος του είχε ήδη πραγματοποιηθεί από την δεξιά και ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων δεκαετιών. Ομως σε ποιά κατάσταση ήταν το κίνημα στην εργατιά,στους αγρότες, στη νεολαία, στη διανόηση πριν και μετα το ΄81; Εγώ θυμάμαι διαδηλώσεις του ενός εκατομυρίου στην επέτειο της χούντας. Εργατικές απεργίες που σε ένταση και διάρκεια είναι αδιανόητες σήμερα.
Αν γίνει ένας απολογισμός του τι πήρε και τι έδοσε πραγμάτικά το ΠΑΣΟΚ θα δούμε ότι έδοσε ελάχιστα και μας πήρε τα πάντα.
Απο ρεαλισμό σε ρεαλισμό καταστραφήκαμε.
Γ
Καμία διαφωνία μ' αυτά που λες, Γ:
Το ΠΑΣΟΚ πήρε ένα κίνημα που θα μπορούσε να κάνει παπάδες κι έδωσε εύκολα ψίχουλα στους πολλούς.
Η Χούντα πήρε τη νομιμοποίησή της κι έδωσε μια μάσκα δημοκρατίας a la Τουρκία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως τι έχει να μας πάρει, που δε θα το 'παιρνε η Δεξιά; Κίνημα δεν έχουμε, σε κατάσταση φτωχοποίησης είμαστε, κρατικό αυταρχισμό βιώνουμε... Κοντολογίς, συγκριτικά με τη Δεξιά, δεν έχει παρά να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Και λέω 'γω τώρα:
1) Γιατί στο επίπεδο του εκλογικού αγόνα να μη βιώσουμε μια νικούλα; Δε θα μας αναζοπυρώσει το ηθικό;
2) Γιατί να μη φάμε ένα ξεροκόμματο, απ' το να μας πάρουν και το κεραμίδι; Δε θα μας ανακουφίσει αυτό;
Φιλικά και συντροφικά πάντα.
Α! Κι όπως είπε ένας παραπάνω σύντροφος "ο κόσμος κινητοποιείται όταν ελπίζει". Την ελπίδα αυτή του την παρέχει μια οικονομική ανακούφιση, το χαλάρωμα της κρατικής βίας και το σπάσιμο του μονολόγου της ήττας. Καλώς ή κακώς η επιλογή που επιτυγχάνει αυτά είναι ΚΑΙ η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ στις 25.
Δε του την παρέχει η καταβύθισή του κι άλλο στη φτώχεια, το τσάκισμα κάθε του αγώνα και οι συνεχείς νίκες του μνημονιακού μπλοκ. Καλώς ή κακώς αυτά έχουμε να φάμε, αν δε βγει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα. Μπορεί σήμερα να βγει ένα κόμμα κυβέρνηση και να μετριάσει την επίθεση; Η απάντηση εξαρτάται από το πως αντιλαμβάνεται ο καθένας τον κόσμο.
Η μια άποψη (που υπερασπίζεται και το κείμενο) λέει ότι η άγρια επίθεση είναι η μόνη επιλογή που έχει το σύστημα παγκόσμια. Ζούμε σε μια εποχή κρίσης και τεράστιων ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών. Αυτή η πολιτική είναι που ακολουθεί και θα ακολουθήσει το σύστημα.. Μια πολιτική που θα εξαθλιώνει τους λαούς και θα ληστεύει χώρες σαν την Ελλάδα.Άρα το θέμα δεν είναι ποια ρύθμιση θα γίνει στο χρέος ή ποιος θα είναι κάθε φορά υπουργός. Δεν υπάρχει άλλη διαχείριση. Οι παραλογισμοί που επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ , ή το πολύ απλό επιχείρημα που λέει "Πως θα κινηθεί η οικονομία χωρίς την αγοραστική δύναμη των μισθωτών;" είναι πράγματα που το σύστημα γνωρίζει. Ο ανταγωνισμός όμως που συμμετέχει η ΕΕ με τους υπόλοιπους παίκτες είναι τέτοιος που δεν τις επιτρέπει να αλλάξει πολιτική. Τα στελέχη της ΕΕ άλλωστε το δήλωσαν σε όλους τους τόνους.Η επίθεση είναι η μόνη στρατηγική για το σύστημα ανεξάρτητα τους διαχειριστές του.
Η άλλη άποψη λέει ότι μπορεί να συγκεράσει τα συμφέροντα όλων των τάξεων στην Ελλάδα. Να ικανοποιήσει τους εξαθλιωμένους,τους άνεργους, τους μικρομεσαίους, τον ΣΕΒ ,την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Να βρει μια έξυπνη λύση. (Αν και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ συγκρατημένα τώρα τελευταία και δεν υπόσχονται πολλά στον λαό. Περισσότερο στο σύστημα τάζουν την υποταγή που θα δείξουν).
Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ θελήσει να δώσει αλλά τον εμποδίσουν; Εγώ πιστεύω ότι μάλλον δεν θα θελήσει να δώσει και θα προσαρμοστεί. Δεν θα χρειαστεί καν να τον εκβιάσουν.
Επίσης η άποψη 2 είναι υπεύθυνη για την παράλυση του κινήματος και την δίχρονη προεκλογική περίοδο. Η αδράνεια δεν ήρθε από μόνη της. Η ευθύνη βαραίνει πάρα πολύ τις αυταπάτες που έσπειρε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος τελικά ούτε το ξεροκόμματο θα δώσει ούτε τίποτα. Άλλωστε το πολιτικό προσωπικό που μάζεψε είναι σε μεγάλο βαθμό για τα σκουπίδια. Αυτό δεν σας λέει κάτι;
Άρα ο μόνος παράγοντας που μπορεί να φέρει καλύτερες μέρες είναι το κίνημα. Απλά γιατί δεν προσπαθεί να πείσει με λογικές προτάσεις το σύστημα αλλά το αναγκάζει να δώσει.
Γ. Καρδάρας
Ο ''γιατρός'' παίζει με γνώση στο γήπεδό του και είναι και ειλικρινής : ''Όχι, δε θα φύγουν οι ιμπεριαλιστές, ούτε θα κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής. Αυτή τη στιγμή έχω τρομοκρατηθεί και μου αρκεί να γλιτώσω 2 σκατά, απ” το να φάω άλλα 50''. Το θέμα δεν είναι της μη αντιμπεριαλιστικής επανάστασης, αλλά του να φάμε 48 σκατούλες λιγότερες! πράγματι γι αυτό γίνονται αυτές οι εκλιγές...μη λέμε μούφες.Εμείς δεν είμαστε η Κανέλλη...
Τώρα ποιός έχει ανερυθρίαστα αυτή τη λογική; ένα ''ακόμη μη αστικό κόμμα'', όπως λέτε κάποιοι κι εδώ...
Λέει επίσης ο ''ΩΡΛ-ας'' και για ενίσχυση της ''εθνικής καπιταλιστικής οικονομίας''sic!, παλιός μαοικός που ανένηψε άραγε;
Το πιο φοβερό όμως το γράφει εδώ: ''Όχι, τα ΜΑΤ δε θα κατέβουνε στο δρόμο a la Μάης '36, αλλά σαφώς θα μιλάμε για λιγότερο αυταρχισμό από τη μεριά του κράτους. Είναι το ίδιο, πιστεύεις, να 'χεις μια ακροδεξιά κυβέρνηση με χουντικά σταγονίδια και το ίδιο μια κυβέρνηση με αριστερές ιδεολογικές αναφορές και ανθρώπους με κινηματικό παρελθόν;'' Αλήθεια είναι! Τα ΜΑΤ θ αργήσουν να κατέβουν. Συνήθως το κάνουν, όταν υπάρχει και ....κάποιος απέναντι.
Είναι κατάντια να μιλάς στη γιορτή της σοσιαλδημοκρατίας, του θαψίματος του κινήματος και να προσπαθείς να σφυρίξεις, άλλο χαβά.
ο κόσμος κινητοποιείται όταν ελπίζει είπα όντως, αλλά και ότι η αριστερά μας (ή οι αριστερές μας) δεν τον κάνουν να ελπίζει.
εγώ ας πούμε ελπίζω με κάτι τέτοια
http://www.e-dromos.gr/apokentromenos-symmetoxikos-sxediasmos/
Σε πείσμα "κομμουνιστών" που επιμένουν στην επανάσταση δια της κάλπης (ακόμα και αν λένε οτι δεν θα πάνε να ψηφίσουν, 3 μέρες πριν τις εκλογές γιατί μας λένε για επανάσταση ? γιατί τόση εγρήγορση και ενθουσιασμός ?) σε πείσμα όμως και της εύκολης και άκοπης σωτηρίας με τους πάντες (τάξεις, ηγεμονικές χώρες, νεοφιλελευθερες δομές) κερδισμένους, και τον λαό να βλέπει τηλεόραση.
Είναι αυτή η φιλοδοξία της λαικής συμμετοχής που μπορεί να φέρει και τα μεγάλα όχι στον ιμπεριαλισμό. Αρκεί να μην έχεις προεξοφλήσει τα ΝΑΙ.
"κάποιος σύντροφος"
Διαβάζοντας κείμενα της ΑΡΑΝ κατά βάση διαπίστωσα 2 πράγματα:
Η ΑΡΑΝ θεωρεί ότι το μεγάλο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, η εκλογική νίκη κτλ αποτελούν μια "ευκαιρία". Ότι τίθεται το ζήτημα της εξουσίας με κάποιον τρόπο.
Αν και μάλλον η σύγχυση κυβέρνησης - εξουσίας είναι σκόπιμη, να πω και εγώ ότι στις 26/1 την εξουσία θα την έχει η αστική τάξη ούτως ή άλλως, ότι η εξάρτηση θα παραμένει ούτως ή άλλως και πάνω από όλα η επίθεση θα συνεχιστεί. Οι ελπίδες ενός μεγάλου κομματιού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τον ΣΥΡΙΖΑ θα διαψευστούν.Άδικα περιμένουν να τον σπρώξουν αριστερά. Πριν κάποια χρόνια το μεταβατικό πρόγραμμα απευθύνονταν στο κίνημα και μόνο. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ εκτινάχτηκε το μεταβατικό πρόγραμμα κάπου μπλέκει και με κάποια αριστερή κυβέρνηση. Το γεγονός ότι η ΑΡΑΝ άλλαξε τοποθέτηση πάνω σε αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό. Αυτά που λέω τα βασίζω στο γράμμα της ΑΡΑΝ
15/10/2014
Το πανελλαδικό γραφείο της Αριστερής Ανασύνθεση
"η φοβική αντιμετώπιση του ερωτήματος της κυβέρνησης, σε πείσμα του ίδιου του πλούτου της επαναστατικής μαρξιστικής παράδοσης πάνω στο θέμα, όλα αυτά οδήγησαν σε πολιτικό προσανατολισμό αμυντικό, που φετιχοποιούσε τις λέξεις αλλά φοβόταν τις πράξεις, στην αδιαφορία απέναντι την επεξεργασία του προγράμματος, στην καχυποψία απέναντι στη μετωπική πολιτική. Το αποτέλεσμα; Όσο πιο δεξιά πήγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο λιγότερη πραγματική πολιτική πίεση από τα αριστερά είχε."
"Πάνω από όλα, μια τέτοια Αριστερά θα μπορούσε να είναι σε θέση, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσκρούσει πάνω σε όλες τις αντιφάσεις της δεξιάς στροφής της (που θα τους επιτείνει η προκαταβολική αποδοχή των εκβιασμών της ΕΕ και των δανειστών), να δώσει κατεύθυνση και προοπτική στο λαό, να παρέμβει καταλυτικά και να συναντηθεί με ανακατατάξεις, ρήξεις και ανασυνθέσεις συνολικά στο τοπίο της Αριστεράς, να ανοίξει το δρόμο για το αριστερό ριζοσπαστικό μέτωπο που δεν θα αφήσει να χαθεί η ιστορική ευκαιρία που άνοιξε ο εργατικός και λαϊκός ξεσηκωμός."
Το κόστος βέβαια αυτών των επιλογών για το κίνημα είναι μεγάλο.
Γ.Καρδάρας
η ΑΡΑΝ που κολλάει ? Ποια θέση άλλαξε, υπέρ ποιας θέσης ?
τι λες ακριβώς ? κάνε reboot και ξαναπέστα γιατί δεν .....
"κάποιος σύντροφος"
Η ΑΡΑΝ λέει να μην είμαστε φοβικοί με το ενδεχόμενο αριστερής κυβέρνησης.
Επίσης λέει πως ο ρόλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι να σπρώξει αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ.
Παλιότερα δεν μιλούσε για αριστερή κυβέρνηση. Έχει την αυταπάτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να πάρει κάποια "φιλολαϊκά" μέτρα.
ΓΚ
αααααα, συγνώμη, νόμιζα ασχολήσε, παρακολουθείς, διαβάζεις, ξέρεις 2 πράγματα για μια οργάνωση που ανέφερες, γράψε λάθος...
"κάποιος σύντροφος"
Α κατάλαβα ρε! Λέει να μη είμαστε φοβικοί σε μια άλλη αριστερή κυβέρνηση που θα έχει πιο καλό πρόγραμμα!ε;
Τελείως αθώα η ΑΡΑΝ λέει εν έτη 2014 ότι δεν πρέπει να μην είμαστε φοβικοί στο ζήτημα αριστερής κυβέρνησης. Τι να εννοεί άραγε;
Φυσικά παλιά δεν το έλεγε! Αλλά εγώ είμαι κακός και άσχετος και την παρεξήγησα.
http://mao.gr/aranletter/
ΓΚ
είναι γελοίο αυτό που κάνεις, επισυνάπτεις και κείμενα που εκθέτουν αυτό που λες !
όποιος ξέρει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έστω λίγο ξέρει ότι θετικό προς τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΣΕΚ.
παλιά λέει δεν το έλεγε. Σπουδαία διαπίστωση, η ΑΡΑΝ στις συγκυρίες ΝΔ ΠΑΣΟΚ 85 %, δεν έλεγε για το θέμα της κυβερνητικής εξουσίας.
επίσης ούτε έλεγε ούτε λέει για αριστερή κυβέρνηση. Είναι λάθος η θέση της αυτή, αλλά αυτή είναι, μιλάει ουσιαστικά για κυβέρνηση σε συνθήκες επαναστατικής κρίσης.
Γενικά εγώ δεν είμαι στην ΑΡΑΝ, δεν ήμουν και ποτέ γιατί θεωρώ τα μεγέθη αυτά εντελώς ανεπαρκή, και πίστευα στην οργανωτική ενοποίηση πιο παλιά των ΜΕΡΑ+ΕΝΑΝΤΙΑ, μετά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τώρα δεν ασχολούμαι. Αλλά αυτή η κατάσταση με αυτή την οργάνωση μόνιμο θύμα στοχοποίησης από γελοία σενάρια, από αποπολιτικοποίηση και ασχετοσύνη κουράζει.
"κάποιος σύντροφος"
Για τον ΩΡΛ
αυτό που φοβάμαι ρε σύντροφε με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μήπως τα σκ...΄ που λες μας τα σερβίρει με κανέλα,συντιγύ κλπ και τα φάμε νομίζοντας πως είναι κρέμα καραμελέ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για ανθρωπιστική κρίση ,όχι για επίθεση του καπιταλιστικού συστήματος στους λαούς. Μιλάει για κοινωνικά ιατρεία, παντοπωλεία, εθελοντική (=απλήρωτη) εργασία, αλληλεγγύη(εννοεί φιλανθρωπία). Φοβάμαι ότι θα περάσει στον κόσμο την λογική του ζητιάνου. Μπορεί να ξεχάσουμε τα δικαιώματα και να συμβιβαστούμε με τις ελεημοσύνες.
Μπορεί αυτή τη κατάσταση που ο κόσμος μέχρι σήμερα δεν την έχει αποδεχτεί, ο ΣΥΡΙΖΑ να την σταθεροποιήσει.
Για το ΝΚ
Ο σεχταρισμός σύντροφε δεν παραγει κίνημα. Αν νομίζεις ότι ξέρεις κάποιον άλλο τρόπο για να αναστηθεί το κίνημα, που η συμμετοχή μας στη γιορτή της σοσιαλδημοκρατίας θάβει, πες μας τον. Κατά τα άλλα νομίζω καλά θάταν να μελετούσαμε όλοι τα φιλοσοφικά δοκίμια του μεγάλου Μάο τσε τουγκ για να μάθουμε να σκεφτόμαστε ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΑ. Εκδόθηκαν πρόσφατα.
Γ
Αν ανατρέξωμε στην ιστορία του κ.κινήματος,σε εποχές που οι μαρξιστές είχαν δυνατότητα εισόδου στο κοινοβούλιο,επειδή ο κοινοβουλευτισμός δεν είχε ακόμα εμπορευματοποιηθή κ εκφυλιστή,θα δούμε ότι οι επαναστατικές οργανώσεις κατέβαιναν στις εκλογές,όχι για να ανακουφίσουν το λαό,αλλά για ρνα ξεσκεπάζουν αστούς κ ρεφορμιστές.Άλλο είναι ο στόχος της επανάστασης κ άλλο η πολιτική του ρεφορμισμού.Οι συνειδητοί επαναστάτες δεν μπορούν να υπηρετούν κ τους δυο στόχους μαζί,γιατί δεν μπορεί κανείς να περπατή σε δυο ξεχωριστούς δρόμους.Ο συσχετισμός δυνάμεων στη βουλή είναι αδιάφορος ως προς το στόχο ττς ανατροπής.Το καθοριστικό είναι αυτή καθεαυτή η επαναστατική δράση.
Η ΑΡΑΝ μοχλεύει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ η οποία μοχλεύει τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μοχλεύει την ελλάδα ολόκληρη, η ελλάδα μοχλεύει τον ευρωπαϊκό νότο, ο οποίος μοχλεύει την ΕΕ ,η οποία μοχλεύει το παγκόσμιο σύστημα !!!
Μεγαλοφυές σχέδιο εμπνευσμένο προφανώς από το σύγχρονο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Κάποιος σοφός οικονομολόγος θάχει οργανωθεί σίγουρα στην ΑΡΑΝ.
εξυπνότατο.
"κάποιος σύντροφος"
Προς Νίκο Κυριακίδη:
Όταν με ρωτάνε πού ανήκω, δηλώνω ΚΚΕμλ. Εξ ου και η καϊλα μου να κουβεντιάσω στο παρόν άρθρο. Ανένηψα για τις 25 και ξαναπέφτω μετά. Σου κάνει;
Μίλαγα με τον Ζ, έναν φαρμακοποιό του ΚΚΕ. Αυτός δήλωνε πως θα ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Λέει πως είναι με το κλειδί στο χέρι, με δύο άνεργα παιδιά, τον έχουν γονατίσει τα χρέη στις φαρμακευτικές και ως εκ τούτου δεν καταλαβαίνει τη στάση του ΚΚΕ να μηδενίζει την ανακούφιση από δύο σκατά. Το ίδιο δηλαδή που κάνεις κι εσύ Νίκο. Αλήθεια, περνιέσαι για μεγάλος επαναστάτης όταν σνομπάρεις την πείνα και τον φόβο του λαού;
Για τα υπόλοιπα θα επανέλθω. Πάω δουλειά τώρα.
δεν έχει μπει το δάχτυλο επί τον τύπο των ήλων, είναι σαφές αυτό, όσον αφορά το γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζετε μαζικά από τα αριστερά του.
είμαστε σε ένα σκηνικό που μπορούσε να βάλλει τον ... ΓΑΠ στα ψηφοδέλτια, και να μην έχει κόστος.
γιατί ?
η ανακούφιση είναι διαχείριση απαντάει η υπεραριστερά αλλά δεν έχει δίκιο. Διαχείριση μπορεί να είναι πολύ περισότερα πράγματα από την ανακούφιση (αυτά που έκανε το ΠΑΣΟΚ το 81) ή και να μην είναι πολύ λιγότερα πράγματα από την ανακούφιση.
αναζητώντας την επαναστατικότητα στην φλυαρία και τον βερμπαλισμό, στα προγράμματα στο χαρτί, και όχι στην πραγματική κίνηση μαζών κάνει πολιτική σε μικροαστικούς κύκλους υπερπολιτικοποιημένων, και από κει και μετά προσπαθεί να κλείσει την κουβέντα.
δεν την ενδιαφέρει πχ η παγκόσμια μαρξιστική διαννόηση, δεν ξέρουν σου λέει αυτοί, είναι δεξιοί και ανενημέρωτοι. Δεν την ενδιαφέρει τι κάνει η εργατική τάξη στην Ελλάδα, που ψηφίζει 45% ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι κορόιδο, ενσωματωμένη και αλλοτριωμένη. Δεν την ενδιαφέρει που στελέχη, μέλη και φίλοι της επαναστατικής αριστεράς ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, γιατί είναι πουλημένοι.
κατ αυτό τον τρόπο όμως η ανακούφιση και η ανατροπή ταυτίζονται με την σοσιαλφιλελευθερη διαχείριση στα μάτια του εργατικού λαϊκού κόσμου, πείθονται ότι αυτός είναι ο πήχης, πως το χαμήλωμα των προσδοκιών είναι αντικειμενικό.
τελικά οι καλύτεροι φίλοι του Σταθάκη δεν είναι αυτοί που καλούν σε ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτοί που λένε στον κόσμο πως ο Σταθάκης έχει δίκιο, αυτός είναι ο καλύτερος σήμερα εφικτός δρόμος ...
δεν θα υπακούσουμε στον φόβο και τον ρεαλισμό, αυτήν την υπόσχεση πρέπει να δωσουμε, αυτό να περάσουμε στον κόσμο, μεταξύ μας μπορούμε να βγάλουμε στο χαρτί και τις λεπτομέρειες μιας σοβιετικής σοσιαλιστικής Ελλάδας.
"κάποιος σύντροφος"
Την πείνα και το φόβο του λαού ΩΡΛ την αψηφούν αυτοί που του λένε ότι και με ένα ξεροκόματο πρέπει να ανακουφιστεί!
Αλήθεια τι είναι αυτό που σε κάνει να είσαι τόσο σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα ζητήματα θα είναι πιο ανεκτικός απέναντι στο λαό την ίδια ώρα που αν κάποιος τους παρακολουθήσει προσεκτικά και ακούσει πίσω από τις κραυγές και τους ενθουσιαμούς θα καταλάβει ότι θα συνεχιστεί η ίδια πολιτική με άλλο μείγμα;
Να σου πω το πιο απλό παράδειγμα; Πριν δύο χρόνια φούντωσε με καθοριστική συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ το κίνημα κατά των χαρατσιών. Χιλιάδες κόσμου συμμετείχε ενεργητικά και παθητικά σε αυτό. Είναι πολλοί ακόμη αυτοί που εξακολουθούν να μην τα πληρώνουν κατά κύριο λόγο γιατί δεν μπορούν αλλά και γιατί δεν θέλουν. Γιατί πίστεψαν στην ανάγκη της αντίστασης. Τι τους λέει τώρα η ..."πρωτοπορία" του κινήματος; Ότι αυτές τις ...σκατούλες θα τις πληρώσει και με το παραπάνω. Άντε με έναν καλύτερο διακανονισμό. Ο δε Δραγασάκης προχθές στο mega μίλησε για εντατιοποίηση εισπραξιμότητας βεβαιωμένων οφειλών! Και αυτά μόνο στο θέμα των χαρατσιών για να μη μιλήσουμε για άλλα, όπως δάνεια σε τράπεζες, χρέη σε ασφαλιστικά ταμεία, μισθούς, συντάξεις και λοιπά! Για να μην πούμε για όλα όσα έχασε τα τελευταία χρόνια ο λαός.
Η λογική του εφικτού και της ανακούφισης είναι η λογική της υποταγής. Είναι η λογική που λέει ότι ο καπιταλισμός είναι πανίσχυρος, ότι ο λαός δεν μπορεί να του πάει κόντρα και άντε ας επαιτήσει ότι μπορεί!
Δεν είναι έτσι όμως. Και το έχει αποδείξει η ιστορία όσο και αν την έχουν κακοποιήσει κάποιοι.
Οι εργάτες και όλος ο λαός δικαιούνται πολλά παραπάνω από ένα ξεροκόμματο και αυτό που φοβάται το σύστημα, την συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας, κάτι κόμματα τύπου ΣΥΡΙΖΑ, και δυστυχώς όχι μόνο, φροντίζουν με αυτές τις λογικές να κρατιέται εν υπνώσει.
Εμείς στο όνομα της όποιας αμφίβολης ανακούφισης που δεν υπήρξε ποτέ, και που αν υπάρξει θα την πάρουν αλλιώς πίσω, θα σκύψουμε τη μέση για να μαζέψουμε τα ψίχουλα αντί να σηκώσουμε το χέρι και να πάρουμε όλη τη φρατζόλα;
Δυστυχώς οι χρόνοι μου δεν μου επιτρέπουν να συμμετέχω πιο τακτικά σε αυτή τη συζήτηση, θα μπορούσα να πω πολλά για το ρόλο της ΑΡΑΝ, και του ΣΕΚ που το ΝΑΡ και οι άλλοι κατάφεραν αυτή την ουρά του ΠΑΣΟΚ να την αναγάγουν σε ούλτρα αντικαπιταλιστική δύναμη, και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Όπως και για ποιο λόγο έγιναν τα Δεκεμβριανά. Την εξήγηση, "κάποιε σύντροφε", για να μην γίνουν εκλογές πάντως πρώτη φορά την ακούω! Μάλλον και στη Ρωσία του '18 η διεθνής ιμπεριαλιστική επέμβαση έγινε για να μην κάνει εκλογές ο Λένιν αλλά μάλλον δεν τους βγήκε εκεί! Γιατί άραγε;
Διαχείριση, διαπραγμάτευση και ότι άλλο ...ανακουφιστικό είναι υποταγή στους υπάρχοντες συσχετισμούς δύναμης και είναι ανάγκη όσοι καταλαβαίνουμε και νοιώθουμε ότι τίποτα δεν κερδίζεται χωρίς το λαό στον αγώνα να πάμε κόντρα στο ρεύμα. Πιθανόν και στις απογοητεύσεις μας.
Φήμες θέλουν τα ΠΓ της ΑΡΑΝ του ΝΑΡ και του ΣΕΚ να συνεδριάζουν για να εκτιμήσουν τον κίνδυνο στην περίπτωση που ο ασγ μιλήσει για τον ρόλο τους.
αυτό που λες είναι παλιό, βαριέμαι να το ψάξω τι ακριβώς είχα πει, πάντως η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Ελλάδα έγινε γιατί για τον ιμπεριαλισμό η "ομαλή εξέλιξη" στην οποία πόνταρε το ΕΑΜ και το ΚΚΕ ήταν μη επιθυμητή εξέλιξη. Αυτή είναι η αποτίμηση της επαναστατικής αριστεράς στην Ελλάδα τα τελευταία 70 χρόνια. Η διαφωνία που μπαίνει είναι αν η στάση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ ήταν αναπόφευκτη λόγω στρατηγικής λαϊκών μετώπων (αποτίμηση του τροτσκισμού και του πρόσφατου ΚΚΕ), δεν ήταν αναπόφευκτη μιας και το κομμουνιστικό κίνημα διεθνώς και στην Ελλάδα ήταν βασικά επαναστατικό τότε (αποτίμηση του μλ) και κάποιες ενδιάμεσες και κατά την γνώμη μου πιο σωστές απόψεις.
"κάποιος σύντροφος"
Στην εποχή μου σεχταρισμός σήμαινε, ψευδαίσθηση πρωτοπορίς και περιχαράκωση.πως αυτό μπορεί να χαρακτηρίσει έναν ανένταχτο είναι θέμα.
Μάλλον η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ δημιουργεί -μακάρι να βγώ ψεύτης- πολλών ειδικοτήτων ''γιατρούς'', όπως βλέπετε.
Αλλά γι αυτά. πιο ψύχραιμα κι αν βέβαια καταδεχτείτε να μιλήσετε και με άλλους πέραν του αδελφού κόμματος, μετά...
Ευχαριστώ για την βιβλιοπρόταση πάντως Γ
"Αρνούμαστε να δούμε τα αριστερά σχήματα σε κοινωνικούς χώρους (νεολαία, εργαζόμενοι, τοπικά κινήματα) ως «παρα-
τάξεις» της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Επιμένουμε στο να μπορούν αυτά να συμπεριλαμβάνουν ένα ευρύτερο δυναμικό.
Είναι ένδειξη ηγεμονίας της αντικαπιταλιστικής οπτικής και όχι υποχώρησης, τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ π.χ. να συμμετέχουν σε
τέτοια αριστερά σχήματα."
(Από τις θέσεις της ΑΡΑΝ)
Γεώργιος Καρδάρας.
Και αυτή η θέση τελείως τυχαία και αθώα γράφτηκε. Το ξέρω αυτό.
ΓΚ
Αυτή είναι μια πολύ σωστή θέση που ελπίζω δεν γράφτηκε τυχαία.
"κάποιος σύντροφος"
Η ΑΡΑΣ έγραφε ότι η προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ εξαρτάται (και) από την πάλη των άλλων αριστερών δυνάμεων 29/11/2014 για την ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Πιο ξεκάθαρο. Αλλά και αυτή αθώα το έγραψε. Υπάρχει και η κριτική στήριξη της αριστερής κυβέρνησης.
ΓΚ
συνέχισε το αφιέρωμα στις οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει πολλές.
ή πες κάποια πολιτική άποψη αν έχεις
"κάποιος σύντροφος"
<>
Δηλαδή όποιος λέει στον κόσμο πως ο Σταθάκης έχει δίκιο είναι κατά του ΣΥΡΙΖΑ; Οποιος ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ είναι εναντίον του Σταθάκη;
Εκτός από ΩΡΛ σίγουρα χρειαζόμαστε και ψυχίατρο να βοηθήσει.
Είναι λυπηρό να βλέπεις να αναπαράγονται τα πασόκικο ψευτοδιλήμματα του '80 για τον λαό που δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά και τα ξερονήσια που θα ανοίξουν ξανά, το ΚΚΕ που θα ξαναβγεί παράνομο κτλ. Και μάλιστα με ριζοσπαστικό μανδύα.
Είναι λυπηρό να βλέπεις την κατάντια αυτών που μπήκανε στον ρεφορμισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ για να τον αλλάξουν δήθεν από τα μέσα και τελικά αλλάξανε αυτοί και κατέληξαν ρεφορμιστές.
Είναι λυπηρό να βλέπεις μέρα με την μέρα αυτούς που τάχα θα πίεζαν τον ΣΥΡΙΖΑ από τα κάτω και αριστερά, αυτούς που ορκίζονταν στην "ανατροπή της κυβέρνησης της πολιτικής της και κάθε επίδοξου συνεχιστή", να μετατρέπονται σε πολιτικές ουρές της "διαπραγμάτευσης" και να πιέζονται αυτοί προς τα δεξιά.
Σε λίγο δεν θα αργήσουμε να ακούσουμε επιχειρήματα ότι οι κινητοποιήσεις πλήττουν την κυβέρνηση της αριστεράς και φέρνουν πίσω τον Σαμαρά και τον Βορίδη!
Σε λίγο θα ακούμε ότι η "αγωνιστική πλειοδοσία" και ο "μαξιμαλισμός των αιτημάτων" είναι ανεύθυνος αριστερισμός. Θα μας θέσει ο κάποιος σύντροφος το δίλημμα "με την κυβέρνηση ή με την δεξιά".
Η Αριστερά και οι κομμουνιστές ποτέ δεν πάλεψαν για ελεημοσύνη και "αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης".
Οι κομμουνιστές και η Αριστερά πάντα μιλούσαν για ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και κεκτημένα του λαϊκού κινήματος.
Η κομμουνιστική άποψη είναι δυνατή και αληθινή. Δεν μπορούν να την θάψουν οι σειρήνες της ενσωμάτωσης.
όλες οι ειδικότητες χρήσιμες είναι.
θα μετρηθούν οι πάντες σ Αλεπού, και στην νομιμοφροσύνη στο γκουβέρνο, είναι δεν είναι συριζαίοι ή απλά φιλόσυριζαίοι,μιας και οι πολιτικές επιλογές δημιουργούν δεσμεύσεις, δεν είναι τζάμπα και χωρίς συνέπειες.
θα μετρηθούν όμως και στις διαδηλώσεις κατσαρόλας.
κόσμος στον δρόμο δεν είναι σίγουρα εργατικό λαϊκό κίνημα. Το λέμε,το κρατάμε, θα μας χρειαστεί. Όχι ότι αποκλείεται να ονομάζει ο ΣΥΡΙΖΑ τα πάντα με αυτόν τον τρόπο.
Θα δοκιμαστούν τα κριτήρια όλων μας.
"κάποιος σύντροφος"
Για να το μαζέψω η ΑΡΑΝ λέει να μην είμαστε φοβικοί στο ζήτημα της κυβέρνησης. Λέει να δεχτεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τους ριζοσπάστες συριζαιους στα συνδικαλιστικά της σχήματα.
Η ΑΡΑΣ λέει καθαρά ότι ο ρόλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι (και) να σπρώχνει αριστερά το ΣΥΡΙΖΑ. Οι 2 οργανώσεις επισημαίνουν τον μεγάλο κίνδυνο να γίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Η ΑΡΑΝ το γράφει καμιά 20αριά φορές στις θέσεις της. Δεν τον αποφεύγουν κατ' εμέ. Μάλλον το αντίθετο.
Όλα αυτά που λέω είναι μικροπρέπειες βέβαια και φτου κακά.
Γεώργιος Καρδάρας
αριστερά σχήματα/σχήματα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Τεστ παρατηρητικότητας:
Βρείτε την διαφορά που ο Καρδάρας δεν μπόρεσε να βρει.
"κάποιος σύντροφος"
Παρεξήγηση! Λέει να μην είναι σχήματα ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά σχήματα που θα χωράνε μέσα και ΑΝΤΑΡΣΥΑ και (ριζοσπαστικό) ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε χώρο. Είναι ολοφάνερα μια θέση πολύ σωστή.
ΓΚ
Να φτιαχτούν πχ στα πανεπιστήμια σχήματα που χωράνε μέσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ (ριζοσπαστικά μέλη μόνο). Με τι άποψη άραγε;
ΓΚ
αυτό το κρίνουν τα σχήματα ρε φίλε, δεν είναι θέμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αν πάει μπροστά την ανεξέρτητη αριστερή παρέμβαση, την δημιουργία διπόλων πανω στα επίδικα που εγγράφει η αστική πολιτική, και η υπεράσπιση συμφερόντων στον χώρο, ναι.
"κάποιος σύντροφος"
Πάντως οι Συριζαίοι (ριζοσπάστες) για αριστερή κυβέρνηση λένε. Άρα πως είναι δυνατόν να υπάρχουν κοινά σχήματα; Με τι άποψη θα υπάρχουν;
Κάποτε τα ΕΑΑΚ φώναζαν πυρ στον Αλαβάνο και φωτιά στον Κωνσταντόπουλο. Ποιος θα το έλεγε ότι μετά από λίγα χρόνια θα ερχότανε μια ημέρα που η ΑΡΑΝ θα είχε επίσημη θέση που κάνει άνοιγμα στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα όποια σχήματα υπάρχουν έχουν καθοδήγηση από συγκεκριμένες οργανώσεις. Το ΣΕΚ έγινε πχ δεχτό στα ΕΑΑΚ όταν οι οργανώσεις το αποφάσισαν.
ΓΚ
τα ΕΑΑΚ λέει φώναζαν το τάδε σύνθημα, αλλά έχουν και σχεδόν μόνιμα κοινά πλαίσια με την ΑΡΕΝ, λέω γω. Την ίδια ώρα δεν έχουν κάποια επιλογή ενοποίησης με την ΑΡΕΝ, και κάτι θα ξέρουν φαντάζομαι και ελπίζω.
για ΣΕΚ, συζητήθηκε με ένταση στα σχήματα και τα συντονιστικά τους, από εκεί ο συσχετισμός επικαθόρισε την στάση των οργανώσεων. Αυτό θυμάμαι εγώ. Αν νομίζεις πχ ότι μπορεί να βγουν οι οργανώσεις ένα πρωί και να φορέσουν καπέλο στα σχήματα την ΑΡΕΝ και μια ένωση μαζί της, δεν ξέρεις τα ΕΑΑΚ, δεν είναι κακό.
σε τελευταία ανάλυση εγώ λέω τι πρέπει να κάνουν τα σχήματα, το να μου αραδιάζεις περιπτώσεις που λειτούργησαν αλλιώς αποδεικνύει ότι δεν είναι σίγουρο, αλλά επίδικο.
προφανώς ο αστικός τρόπος άσκησης πολιτικής (η παράταξη) είναι κυρίαρχη, και εγγράφεται σαν τάση στα σχήματα.
"κάποιος σύντροφος"
Ναι δε λέω. Άλλωστε όταν υπάρχει διαφωνία, και δεν μπορεί να βγεί ενιαία γραμμη μπορεί το κάθε σχήμα να κάνει αυτό που λέει η οργάνωση που το καθοδηγεί.
Αλλά μην διαρρηγνύεις και τα ιμάτια σου για την επαναστατικότητα της ΑΡΑΝ.Αν η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την έβρισκε τόσο κάθετα αντίθετη δεν θα έκανε τα ανοίγματα που κάνει. Μην μου λες ότι δε ξέρω τι λέω. Ξέρω και παραξέρω.
Αυτό που λέω είναι ότι υπάρχει δορυφοριοποίηση γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως πολιτική. Είπα να φέρω ένα παράδειγμα από τα τόσα που υπάρχουν.
ΓΚ
Κάποιε σύντροφε όταν ο εσμός των ψεκασμένων έκανε παρέμβαση τις πλατείες όλοι εσείς κρύψατε την πολιτική σας ταυτότητα και ρίξατε νερό στον μύλο του ακομματικ.
Δεν σας ενοχλούσε τότε το σύνθημα "ούτε δεξιά ούτε αριστερά μόνο τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά"; Τα άκουγες αυτά;
Όταν οι "επιτροπές περιφρούρησης" επιτέθηκαν στο ΚΚΕ(μ-λ) και απαίτησαν να σταματήσει να μιλάει ως "χώρος αριστερά" εσείς "δεν έιδατε, δεν ακούσατε, δεν καταλάβατε". Εσείς μιλούσατε για την μεγάλη κοσμογονία την οποία εμείς τάχα δεν βλέπαμε.
Όταν σχίσαν το πανό του Μ-Λ ΚΚΕ τα φασιστοειδή "κάποιοι σύντροφοι" μιλούσαν για αμεσοδημοκρατικές αποφάσεις της τάχα μου συνέλευσης. Ονομάσατε συνέλευση μια γραφειοκρατική διαδικασία στην οποία αποκλειστήκαμε από το δικαίωμα λόγου και αυτοπροσδιορισμού.
Και τώρα σε έπιασε ο πόνος μην συμμετέχει το ΚΚΕ(μ-λ) στις διαδηλώσεις της κατσαρόλας!
Μην φοβάσαι και τόσο πολύ για το ταξικό μας κριτήριο!
Να φοβάσαι καλύτερα μήπως η πολιτική ουράς οδηγήσει αγωνιστικά κομμάτια της αριστερά να στηρίξουν την πολιτική του ρεφορμισμού και της ενσωμάτωσης.
Να φοβάσαι καλύτερα μήπως οδηγηθούν αγωνιστές της αριστεράς στην πολιτική, ιδεολογική, και γιατί όχι οργανωτική αφομοίωση. Και τελικά βρεθούν απέναντι από τα λαϊκά συμφέροντα.
εγώ δεν είπα για το κκε μλ.
απλά η εκτίμηση πως φεύγει το ένα αστικό κόμμα και έρχεται το άλλο (εκτίμηση ανοικτά του ΚΚΕ, και σε ένα βαθμό και άλλων χώρων, σε όρους αντανακλαστικών και άρρητης πολιτικής γραμμής) σημαίνει πως ΔΕΝ θα γίνουν διαδηλώσεις κατσαρόλας (μικροαστικές αντιδραστικές κινητοποιήσεις κατά της εργατικής τάξης και της αριστεράς).
ο κίνδυνος να θεωρηθεί οτιδήποτε σαν γνήσια λαική κινητοποίηση είναι προφανής και αντικειμενικός. Εννοείται μπορεί και να αποφευχθεί δεν το βάζω σαν σίγουρο, αλλά θέλει πολιτική δουλειά για να αποφευχθεί, θέλει αντίρροπες αναλύσεις και δράση μέσα στα πραγματικά κοινωνικά υποκείμενα για να το δεις ότι πάει να γίνει, και να το αποτρέψεις. Ο αντισύριζα παροξυσμός αφήνει χώρους άοπλους, θα έρθει η στιγμή που όντως θα λειτουργήσει το ταξικό τους κριτήριο απέναντι σε απεργία φορτηγατζήδων πχ ή κάτι τέτοιο, και τις ελλείψεις στην αγορά σαν κομμάτι ενδεχόμενων οικονομικών πραξικοπημάτων, και οι εργατουπάλληλοι που επηρεάζουν δεν θα μαζεεύονται από τον δρόμο, και το "πεινάμε" μαζί με τις κυρίες (δεν το λέω σεξιστικά, αλλά το στρώμα των "νοικοκυρών" έχει κάποια ιδιαίτερα αντιδραστικά ιδεολογικά υποσύνολα) της καλής κοινωνίας που θα βαράνε κατσαρόλες. Θα είναι αργά.
τον άλλον κίνδυνο που λες, συμφώνησα ότι υπάρχει, και μου τον λες δεύτερη φορά, τι να κάνω δεν ξέρω. Συμφωνώ, έχεις δίκιο.
για πλατείες βαριέμαι να απαντήσω.
"κάποιος σύντροφος"
2000 έως 3000 το πολύ η συγκέντρωση του Τσίπρα αυτή τη στιγμή στο Ηράκλειο. Μέσα και οι μεταφερμένοι με λεωφορεία από άλλους νομούς.
Μάταια τα καλέσματα να πάει κόσμος στην λεωφόρο δικαιοσύνης κάτω από τους προβολείς για τις ανάγκες της σκηνοθεσίας. Το '81 επαναλαμβάνετε σαν φάρσα.
Αρχισαν τα όργανα.
Ο κίνδυνος από δω και πέρα θάναι το να θεωρηθούν "γνήσιες" οι λαικές κινητοποιήσεις!
"Εννοείται μπορεί και να αποφευχθεί δεν το βάζω σαν σίγουρο, αλλά θέλει πολιτική δουλειά για να αποφευχθεί, θέλει αντίρροπες αναλύσεις και δράση μέσα στα πραγματικά κοινωνικά υποκείμενα για να το δεις ότι πάει να γίνει, και να το αποτρέψεις. "
Τα ίδια πρόσωπα οι ίδιοι πουλημένοι πρώην πασόκοι εργατοπατέρες στη μοναδική δουλειά που ξέρουν καλά.
Προβλέπω σε καμιά βδομάδα θάχει ξεκινήσει το φτύσιμο και σε κανένα μήνα θα ψάχνουν άλλο κόμμα να κρυφτούν.
Εγώ δεν ήμουν στις πλατείες,λόγω αδυναμίας.Η αριστερά όμως πρέπει,πιστεύω,να δεχτεί,ότι η εχθρότητα απέναντυ σε πολιτικές ιδεολογίες κ κόμματα δεν προέρχονταν μόνο από συγκεκριμένα κέντρα,για συγκεκριμένους λόγους,αλλά είναι σήμερα χαραχτηριστικό των ίδιων των μαζών.Κ αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα αντίθεση στην οργάνωση κ την αριστερά,αλλά αντίθεση στη γραφειοκρατία,που έχει επικρατήσει σε ολόκληρο το κομματικό σύστημα κ έχει καταπιεί τον άθρωπο.Το κίνημα νομίζω πως ήθελε να μιλήσουν άτομα,μέσα απ'τον εαυτό τους,να πουν το προσωπικό τους πιστεύω,συμπεριλαμβάνοντας κ τις ιδεολογικές κ πολιτικές τους πεπειθήσεις,με την έννοια της προσωπικής έκφρασης.Πραγματικά ενοχλεί,να συζητά κανείς για λογαριασμό μιας απρόσωπης οργάνωσης,χωρίς το εγώ του.
http://inthesetimes.com/article/17561/zizek_greece_syriza
"κάποιος σύντροφος"
Ε και;
(ερώτημα προς τον κάποιο σύντροφο που μας μοστράρει το νέο διεθνές αστέρι της ...αριστεράς!)
δεν είναι και τόσο νέος, μου άρεζε (που λένε και οι βόρειοι) ένα κείμενο.
εσύ τι εννοείς "ε και ?" ?
"κάποιος σύντροφος"
Δημοσίευση σχολίου