Μέσα σε μερικά μόλις εικοσιτετράωρα ο υπουργός άμυνας φρόντισε με τις συναντήσεις διαδοχικά με την πρεσβευτή του Ισραήλ, τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, τον πρεσβευτή της Ρωσίας και τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ να βάλει σε εφαρμογή την προεκλογική τοποθέτηση του νυν πρωθυπουργού Τσίπρα, δηλαδή το περίφημο (και όχι περήφανο...) «ανήκομεν στη δύση» χωρίς βέβαια να παραβλέπουμε και δυνατότητα συνεργασιών με άλλες χώρες που δεν ανήκουν στη δύση χωρίς αυτό -βεβαίως βεβαίως- να θέτει σε κίνδυνο τον δυτικό προσανατολισμό της χώρας.
Φρόντισε επίσης ο ακροδεξιός υπουργός άμυνας Καμμένος να τονώσει τα πατριδοκάπηλα και εθνικιστικά ένστικτα της στρατιωτικής ηγεσίας και κυρίως οπαδών του, δηλώνοντας πως είναι στη σκέψη της κυβέρνησης η επαναφορά του δόγματος του «εθνικού τόξου: Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος» όπως επίσης η επανίδρυση και η επαναδραστηριοποίηση της μονάδας κατασκευών των ενόπλων δυνάμεων, της γνωστής σαν ΜΟΜΑ, μετά την κατάργησή της το 1990.
Στη συνάντηση του με την πρέσβειρα του Ισραήλ, ο υπουργός άμυνας με σαφή τρόπο δήλωσε πως η σημερινή κυβέρνηση Τσίπρα θα ακολουθήσει την ίδια στάση με την προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά στο ζήτημα των σχέσεων Ελλάδας και Ισραήλ. Ο Καμμένος διαβεβαίωσε πώς η συνεργασία των δύο χωρών είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα του υπουργείου του όπως και η τριμερής συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Τώρα πώς γίνεται τα καραβάνια και οι αποστολές στην πολυπαθή- ματοβαμμένη Γάζα και οι ποταμοί δακρύων για το δράμα του παλαιστινιακού λαού να καταλήγουν σε ειδύλλιο με το δολοφονικό καθεστώς του Ισραήλ μόνο η αριστερή διακυβέρνηση με ολίγον από ακροδεξιά ΑΝΕΛ μπορεί να απαντήσει. Αναμένεται με βάση τις δηλώσεις και η επίσκεψη σε σύντομο χρονικό διάστημα του Έλληνα υπουργού άμυνας στο Τελ Αβίβ για να επιβεβαιωθεί και στην πρωτεύουσα του Ισραήλ το ειδύλλιο.
Στη συνέχεια έγιναν την ίδια μέρα με διαφορά δύο ωρών διαδοχικές συναντήσεις του Καμμένου με τους πρέσβεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Η σειρά των συναντήσεων δεν πρέπει να ήταν τυχαία και σίγουρα είναι σε συμφωνία με το δόγμα Τσίπρα...
Οι συναντήσεις φάνηκε ότι είχαν εθιμοτυπικό χαρακτήρα γνωριμίας του νέου υπουργού άμυνας με τους πρέσβεις των δύο μεγαλύτερων ιμπεριαλιστικών χωρών του πλανήτη.
Σε δηλώσεις του μετά τις συναντήσεις, ο Καμμένος είπε ότι οι συζητήσεις πέραν των τυπικών δεν αφορούσαν σε αγορές καινούργιων εξοπλιστικών προγραμμάτων αλλά για αγορά μεταχειρισμένου πολεμικού υλικού από τις ΗΠΑ και την υποστήριξη υπάρχοντος πολεμικού υλικού από τη Ρωσία! Τέθηκε από ελληνικής πλευράς, επίσης, στη συζήτηση με τον Αμερικανό πρέσβη, το ζήτημα της διαμόρφωσης της αεροπορικής βιομηχανίας της Τανάγρας σε επισκευαστικό κέντρο της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας Λοκχητ στην ευρύτερη περιοχή. Είναι ένα παλιό αίτημα των ελληνικών κυβερνήσεων που προωθεί και η αμερικανική εταιρεία οπλικών συστημάτων και που προφανώς αρνείται η πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ για λόγους γεωστρατηγικής τακτικής στην περιοχή.
Στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες έγινε σαφές ποιος θα είναι ο κύριος προσανατολισμός της νέας κυβέρνησης. Στη συνάντηση που είχε εκεί ο υπουργός εθνικής άμυνας με τους γενικό γραμματέα και αναπληρωτή γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, έγινε απολύτως σαφές από τη μεριά του Καμμένου η πρόθεση της νέας ελληνικής κυβέρνησης να διαδραματίσει ενεργό ρόλο(!) στους κόλπους του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας (ποιων δεν μάθαμε...).
Είναι φανερό πώς δια στόματος Καμμένου φαίνεται ότι η νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν αμφισβητεί αλλά θέλει και να συνδράμει στην εκστρατεία των δυτικών ιμπεριαλιστών και κυρίως των ΗΠΑ, που χρησιμοποιούν σαν πρόσχημα την τρομοκρατία για να ξαναχαράξουν τα σύνορα και να διευρύνουν σφαίρες επιρροής στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.
Πρέπει να προκαλεί σοβαρή ανησυχία στο λαό και στο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα το τι σημαίνουν οι δηλώσεις υπουργού άμυνας στην έδρα του ΝΑΤΟ περί αυξημένου κύματος μεταναστών στους κόλπους των οποίων δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει να υπάρχουν και τρομοκράτες! Δήλωση που ανοίγει διάπλατα την πόρτα και λύνει τα χέρια μυστικών υπηρεσιών να αλωνίζουν στη χώρα υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ και με τη συνδρομή του κράτους στα πλαίσια της ενεργό συμμετοχής για την πάταξη της τρομοκρατίας. Ζήτημα πολύ σοβαρό που αν προστεθεί στο ενδεχόμενο αποστολής ελληνικών στρατευμάτων στις εκστρατείες του ΝΑΤΟ, μόνο νέα δεινά επιφυλάσσει για το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
Στις δηλώσεις του στην έδρα του ΝΑΤΟ, ο Καμμένος φρόντισε να διαβεβαιώσει τους συνομιλητές του ότι η σχέση της Ελλάδας με άλλες χώρες που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να πλήξει τις καλές σχέσεις με τη συμμαχία και διαβεβαίωσε πως η ελληνική κυβέρνηση θα παραμείνει πιστή στο πλαίσιο των συμφωνιών με τους ιμπεριαλιστές.
Από τις δηλώσεις του Καμμένου στην έδρα του ΝΑΤΟ δεν προκύπτει από πουθενά η άποψη περί μείωσης των δαπανών για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς που τόσο ακούστηκε προεκλογικά και σαν μέτρο διεξόδου από την κρίση. Τουναντίον διαβάσαμε την καθησυχαστική προς τους νατοϊκούς ιμπεριαλιστές τοποθέτηση Καμμένου ότι παρά την κρίση η Ελλάδα εξακολουθεί να δαπανά πάνω από 2% του ΑΕΠ της για τους εξοπλισμούς (1η στην λίστα από τις ευρωπαϊκές χώρες)!
Ενδιαφέρον είχε η λεκτική κόντρα μεταξύ των υπουργών άμυνας Γερμανίας και Ελλάδας με τη δήλωση της γερμανίδας υπουργού άμυνας ότι η προσέγγιση της Ελλάδας με τη Ρωσία θέτει σε κίνδυνο τη θέση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Ο Καμμένος έσπευσε να δηλώσει ότι η Ελλάδα ήταν πάντοτε στο πλευρό των δυτικών συμμάχων της και δεν έχει πρόθεση να υποκαταστήσει τη Γερμανία στις προνομιακές της σχέσεις με τη Ρωσία, όπως επίσης και πως η συμπεριφορά και οι δηλώσεις Γερμανών πολιτικών υπονομεύουν τους θεσμούς και αυτές υποδηλώνουν πώς η Γερμανία έχει στόχο να διαλύσει την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα και με τη δέσμευση ότι θα επανέλθουμε, θεωρούμε πως μια απόπειρα της νέας κυβέρνησης για πιο ορθολογική διαχείριση της κρίσης, και με την αξιοποίηση ρηγμάτων που προκύπτουν από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, δυσχεραίνει τη συγκρότηση του αναγκαίου λαϊκού μετώπου αντίστασης στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Η νέα συγκυβέρνηση καλά- καλά πριν αναλάβει καθήκοντα δίνει συγχωροχάρτι και ωραιοποιεί το βρώμικο ρόλο των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των ΗΠΑ, της Ρωσίας και λοιπά. Η στάση της δηλητηριάζει τη μέση λαϊκή συνείδηση με το ότι η χώρα πρέπει να έχει νταβατζήδες-προστάτες προς δυσμάς βασικά, και ολίγον από Ρωσία ή Κίνα αν παραζορίσουν τα πράγματα. Και με αυτόν τον τρόπο στην πράξη αφοπλίζει τον λαό που μπορεί να βρεθεί μπλεγμένος στα πιο επικίνδυνα σενάρια που δημιουργούν έτσι αλλιώς στην ευρύτερη περιοχή οι μυλόπετρες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Στα πλαίσια της οργάνωσής μας αλλά και στην ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ πρέπει να αντιμετωπιστεί σοβαρά αυτό το ζήτημα και να ενταθούν οι προσπάθειες για την συγκρότηση-ενίσχυση της αντιιμπεριαλιστικής κατεύθυνσης σε όλα τα πεδία συμμετοχής και αγώνα του λαού μας. Γιατί μόνο έτσι θα οργανώσει αποτελεσματικά τις δυνάμεις του για την πραγματική σύγκρουση με τις δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας άρχουσας τάξης, για την ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής.
Προλεταριακή Σημαία
19 σχόλια:
Αν η κατάσταση της χώρας είναι 90 δύση 10 ανατολή (το θέτω ποσοτικά χάριν του επιχειρήματος) και μια κυβέρνηση τη μεταβάλλει σε 80 δύση 20 ανατολή, τότε ποιον εξυπηρετούσε τελικά αυτή η κυβέρνηση;
Το ζητούμενο είναι τα ποσοστά αυτού του είδους; Ουσιαστικά ο βαθμός εξάρτησης από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές με ένα βαθμό ελευθερίας που θα τον καθορίζουν αυτοί;
Ή είναι το πως τελικά ο λαός αυτός της χώρας θα ξεπεράσει τη λογική ότι δεν μπορεί χωρίς προστάτες και να επιβάλει την ανεξαρτησία προς όφελός του;
Καμιά κυβέρνηση σε μια Ελλάδα εξαρτημένη δεν μπορεί να επιβάλει από μόνη της τίποτα, αν δεν έχει τη σύμφωνη γνώμη των ιμπεριαλιστών Ευρώπης και Αμερικής. Ειδικά σε περιόδους σαν τη σημερινή που ο ανταγωνισμός εντείνεται και οι καταστάσεις γίνονται όλο και πιο επικύνδινες.
Θα άφηναν για παράδειγμα οι δυτικοί μια προσέγγιση της Ελλάδας με τη Ρωσία με φόντο την Ουκρανία και τα όσα συμβαίνουν εκεί;
Δεν υπάρχει λοιπόν ανεξαρτησία με ...ολίγη, ούτε "πολυδιάστατη" πολιτική σεν συνθήκες εξαρτημένου καπιταλισμού. Και όποια κυβέρνηση, ανεξαρτήτως ιδεολογικού ή πολιτικού προσήμου, αναγνωρίζει αυτές τις συνθήκες είναι αναγκασμένη και να τις υπηρετεί!
Προς όφελος τίνος; Μα προς όφελος της ντόπιας αστικής εξουσίας που δεν μπορεί να δει τον εαυτό της ανεξάρτητο και φυσικά προς όφελος των πατρώνων της!
Αν τώρα υπάρξει μια κυβέρνηση που να θέλει όντως να έρθει σε ρήξη με κάθε είδους δεσμούς εξάρτησης τότε σίγουρα θα μιλάμε για άλλες καταστάσεις και πάντως σίγουρα όχι για αστική εξουσία και ακόμη πιο σίγουρα για ένα λαό σε επαναστατική εγρήγορση!
Εγώ κατάλαβα το πρώτο ερώτημα ως εξής. Εάν κι εφόσον αυξάνεται το ποσοστό επιρροής της ανατολής (Ρωσία/Κίνα) με βάση την νέα πολιτική κατάσταση, δεν είναι η ανατολή η ευνοημένη της νέας κατάστασης; Μια λογική απάντηση είναι, ναι.
@Ανώνυμος 24/2/15, 2:05 μ.μ.
Αυτό ακριβώς εννοώ.
@Αντιγειτονιές
Γράφεις:
>> Δεν υπάρχει λοιπόν ανεξαρτησία με ...ολίγη, ούτε "πολυδιάστατη" πολιτική σε συνθήκες εξαρτημένου καπιταλισμού.
Κάνεις μια θεμελιωδώς λάθος υπόθεση. Η "στροφή προς ανατολάς", γενικότερα η αλλαγή στο διεθνή προσανατολισμό μιας χώρας, δηλαδή σε διαφορετικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ, δεν προϋποθέτει καμιά ανεξαρτησία. Αντίθετα, φέρνει νέα υποδούλωση, ίσως πιο βαθιά απ' την παλιά.
Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές δεν είναι παντοδύναμοι, όπως τους παρουσιάζεις. Θα μου πεις, σε σχέση με μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα και μια ξενόδουλη άρχουσα τάξη, μπορεί και να είναι. Όμως το να χάνουν ερείσματα σε μια χώρα της περιφέρειας δε γίνεται χάρη στη δύναμη της χώρας αυτής και στην ανύπαρκτη ανεξαρτησία της αστικής της τάξης, αλλά χάρη στις αντικειμενικές αδυναμίες του κυρίαρχου ιμπεριαλιστή και στις πλάτες του αντιπάλου ιμπεριαλιστή.
Να μιλήσω συγκεκριμένα για το σήμερα, γιατί ίσως το 'γραψα λίγο μπερδεμένα. Αν σήμερα η Ελλάδα πραγματοποιεί μια φιλική στροφή προς Ρωσία-Κίνα (όπως πιστεύω ότι γίνεται), αυτό δεν είναι επειδή η αστική της τάξη έγινε ανεξάρτητη, αλλά επειδή απ' τη μια πλευρά οι δυτικοί ιμπεριαλιστές αντιμετωπίζουν νομοτελειακή πτώση και αντικειμενικές αδυναμίες, ενώ απ' την άλλη οι ανατολικοί ιμπεριαλιστές δυναμώνουν πολιτικο-διπλωματικά (ερείσματά σε τρίτες χώρες), στρατιωτικά, οικονομικά (Κίνα) ακριβώς πατώντας πάνω στις αδυναμίες αυτές.
Λες:
>> Καμιά κυβέρνηση σε μια Ελλάδα εξαρτημένη δεν μπορεί να επιβάλει από μόνη της τίποτα, αν δεν έχει τη σύμφωνη γνώμη των ιμπεριαλιστών Ευρώπης και Αμερικής. Ειδικά σε περιόδους σαν τη σημερινή που ο ανταγωνισμός εντείνεται και οι καταστάσεις γίνονται όλο και πιο επικύνδινες. Θα άφηναν για παράδειγμα οι δυτικοί μια προσέγγιση της Ελλάδας με τη Ρωσία με φόντο την Ουκρανία και τα όσα συμβαίνουν εκεί;
Το πραγματικό ερώτημα είναι: μπορούν να κάνουν αλλιώς; Αν η κυριαρχία του ηγεμονικού ιμπεριαλισμού (σήμερα των ΗΠΑ) μπορούσε να αναπαράγεται επ' αόριστον (και αυτό πρώτιστα αφορά την κυριαρχία τους στις χώρες της περιφέρειας), τότε η ανισόμετρη ανάπτυξη δε θα είχε απόλυτη ισχύ και οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι θα ήταν αδύνατοι. Αντίθετα, όπως γράφει ο Λένιν, η χώρα που είναι πιο πλούσια σε κεφάλαιο οδηγείται νομοτελειακά στην παρακμή και τελικά την πτώση, ενώ οι αντίπαλοί της συγκροτούνται για να ανατρέψουν την ηγεμονία της.
Αυτά στη θεωρία. Στην πράξη τώρα, η εμπειρία στο παράδειγμα της Ουκρανίας που αναφέρεις ο ίδιος, δείχνει ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που προτείνεις. Τις πρώτες μέρες μετά τις εκλογές η Ελλάδα έβαλε ένσταση στην απόφαση για επέκταση των κυρώσεων της ΕΕ στη Ρωσία με τη δικαιολογία ότι δε ρωτήθηκε. Όταν η σύνοδος επαναλήφθηκε, οι κυρώσεις που βγήκαν ήταν ηπιότερες! Αντί για 1 χρόνο παρατάθηκαν για 6 μήνες. Αυτό πως εξηγείται αν όπως λες οι αμερικάνοι (και όχι οι δυτικοί που δεν είναι καθόλου ενωμένοι) "δε θα άφηναν προσέγγιση της Ελλάδας με τη Ρωσία με φόντο την Ουκρανία"; Όχι μόνο "θα" το επέτρεπαν, αλλά το επέτρεψαν ήδη, και η μόνη ερμηνεία είναι ότι οι ΗΠΑ χάνουν ερείσματα επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.
Το πιο θλιβερό ωστόσο σε αυτή την ιστορία είναι η πλατιά ιδεολογική επιρροή στο λαό που έχει πετύχει η "στροφή προς ανατολάς". Έχουμε φτάσει στο σημείο στην Ελλάδα της υποτιθέμενης αμερικάνικης παντοδυναμίας να είναι πλειοψηφικό ρεύμα.
Αυτό θέλει ιδεολογική αντιπαράθεση και ξεσκέπασμα και ιδιαίτερα για τους "αριστερούς" του κώλου που ανοιχτά το προπαγανδίζουν σαν φιλολαϊκή λύση. Δελαστίκ-Παπακωνσταντίνου-Χατζηστεφάνου από Ανταρσύα, Λαφαζάνης από ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά το ΚΚΕ που το κάνει πιο συγκαλυμμένα και γι' αυτό πιο βρώμικα.
το πρόβλημα είναι οι "αριστεροί του κώλου" (να το συνεχίσω και γω αυτό το στυλ) που όντας οργανικά ενταγμένοι στον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό και το "ανήκουμε στην Δύση" λένε πως έτσι πρέπει να μείνουν τα πράγματα.
για παράδειγμα όταν η Ουκρανία πήγε να πάρει 15 δις από την Ρωσία και όχι μισό (δεν θυμάμαι νούμερα, στην τύχη το λέω) από ΕΕ ή ΔΝΤ δεν θυμάμαι, με πολύ χειρότερους όρους το μισό από τα 15, αυτή η αριστερά ούτε που κατάλαβε τι γίνεται.
όταν έγινε το φασιστικό κίνημα του Μαιντάν, το πραξικόπημα, η εξέγερση, οι ΛΔ κλπ, αυτή η αριστερά πάλι δεν κατάλαβε.
σήμερα λένε ότι, για επαναστατικούς λόγους, δεν πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στον διεθνή προσανατολισμό της χώρας.
νομίζει ότι αυτό είναι "ίσες αποστάσεις".
δεν είναι αγαπητοί μου φωστήρες, η χώρα είναι μέλος της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της ΟΝΕ, του ΔΝΤ, του ESM και του EFSF, της EKT και γενικά όλων των ευρωατλαντικών νεοφιλελευθερων ιμπεριαλιστικών δομών.
ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε μια πραγματικότητα, και σε μια μη πραγματικότητα είναι υποστήριξη της πραγματικότητας.
δεν ανήκουμε στην Δύση. Επίσης αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής δεν είναι ένα θέμα επικοινωνίας, να βάλεις ΥΠΕΞ έναν τύπο που όλοι λένε ότι τέλος πάντων, κολλάει με κάτι τέτοιο. Είναι θέμα πραγματικής πολιτικής, και σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση δεν κάνει κάτι τέτοιο.
Όπως οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και εξουσίας δεν εξαλείφονται με προεδρικά διατάγματα, έτσι μια χώρα, ακόμα και μετά την σοσιαλιστική επανάσταση, πόσο μάλλον σήμερα, πρέπει να έχει διεθνείς σχέσεις τέτοιες που να παίρνουν υπόψιν τις ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, την πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, του ποια ιμπεριαλιστικά μπλοκ επιτίθενται στην χώρα σου και την περιοχή σου, ποια μπορούν να παίξουν έναν ρόλο ουδετερότητας κλπ.
"κάποιος σύντροφος"
Καταρχήν θέλω να μου πεις ποια αριστερά θεωρείς "οργανικά ενταγμένη στον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό". Συγκεκριμένα, ονόματα προσώπων ή οργανώσεων. Εγώ έγραψα. Μάλλον δεν έχεις κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σου, απλώς ήθελες να μου κάνεις μια επίθεση και να με εντάξεις δήθεν σε ένα πλατύτερο ρεύμα. Επομένως αν η κατηγορία αυτή αφορά αποκλειστικά εμένα προσωπικά, τη δέχομαι με στωικό χαμόγελο.
Πάμε τώρα με τη σειρά.
>> λένε πως έτσι πρέπει να μείνουν τα πράγματα.
>> σήμερα λένε ότι, για επαναστατικούς λόγους, δεν πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στον διεθνή προσανατολισμό της χώρας.
Λέω πως κάθε αντιπρόταση απέναντι σε κάτι κακό δε σημαίνει ότι είναι προς το καλύτερο. Μπορεί να είναι και προς το χειρότερο. Η θεωρία της "στροφής προς ανατολάς" είναι αντιδραστική, βαθιά αντιδραστική, είναι για το λαό στροφή προς το χειρότερο. Διότι δεν θα 'ρθει ο ρώσικος ιμπεριαλισμός να μας σώσει από τους δυτικούς όπως φαντάζονται οι υποστηρικτές της ιδέας αυτής, αλλά θα έρθει να φορτωθεί σαν τρίτος νταβατζής (μετά από ΗΠΑ-ΕΕ) πάνω από το κεφάλι μας και να καταστήσει τη χώρα πεδίο ανταγωνισμού του με τους άλλους δύο. Και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα δύο αυτά μπλοκ σημαίνει φασισμός και πόλεμος, όπως δείχνει η Ουκρανία. Αυτό θέλουν να φέρουν στη χώρα οι πανέξυπνοι "αριστεροί" του κώλου στους οποίους αναφέρθηκα.
>> για παράδειγμα όταν η Ουκρανία πήγε να πάρει 15 δις από την Ρωσία και όχι μισό (δεν θυμάμαι νούμερα, στην τύχη το λέω) από ΕΕ ή ΔΝΤ δεν θυμάμαι, με πολύ χειρότερους όρους το μισό από τα 15, αυτή η αριστερά ούτε που κατάλαβε τι γίνεται.
Το φτηνό χρήμα έρχεται με άλλα κόστη. Τουλάχιστον αυτό θα 'πρεπε να το 'χεις καταλάβει στην Ελλάδα της τρόικας.
>> όταν έγινε το φασιστικό κίνημα του Μαιντάν, το πραξικόπημα, η εξέγερση, οι ΛΔ κλπ, αυτή η αριστερά πάλι δεν κατάλαβε.
Το Μαϊντάν ήταν στη βάση του κίνημα πλατύ και δημοκρατικό, που όμως στην καθοδήγησή του μπήκαν οι φασίστες. Αυτή η αναντιστοιχία βάσης-ηγεσίας αποδεικνύεται απ' το ότι παρόλη την πλατιά μαζικότητα του μαϊντάν, οι φασίστες στις εκλογές που έγιναν μέσα στο 2014 έπεσαν σε ποσοστά σε σχέση με το 2012 και δεν κατάφεραν καν να μπουν στη βουλή.
Τώρα, οι "εξεγερμένες" ανατολικές επαρχίες του Ντονμπάς δεν είναι ούτε λαϊκές, ούτε δημοκρατίες. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι μια χώρα, η Ρωσία, διεξάγει άδικο ιμπεριαλιστικό-διαμελιστικό πόλεμο ενάντια σε μια άλλη χώρα. Αυτό το ξέρουν και το παραδέχονται ακόμα και οι σαλτιμπάγκοι τύπου Άρη Χατζηστεφάνου που ηδονίζονται με τα ρώσικα τανκς και τους τσαρικούς αετούς.
>> δεν είναι αγαπητοί μου φωστήρες, η χώρα είναι μέλος της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της ΟΝΕ, του ΔΝΤ, του ESM και του EFSF, της EKT και γενικά όλων των ευρωατλαντικών νεοφιλελευθερων ιμπεριαλιστικών δομών.
>> ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε μια πραγματικότητα, και σε μια μη πραγματικότητα είναι υποστήριξη της πραγματικότητας.
Καταρχήν "νεοφιλελεύθερος" ιμπεριαλισμός δεν υπάρχει. Όλες οι χώρες με πρώτες τις ΗΠΑ εφαρμόζουν συνδυασμούς ελεύθερης οικονομίας με κρατικό παρεμβατισμό. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι εχθρός επειδή το δίλημμα νεοφιλελευθερισμός-σοσιαλδημοκρατία είναι ψεύτικο, και το ότι το χρησιμοποιείς σε προδίδει ως οπαδό της δεύτερης. Εκτός αν εννοείς τον πολιτικό φιλελευθερισμό, δηλαδή την πολιτική δημοκρατία που πράγματι υπάρχει στη δύση, και έναντι αυτής προτιμάς τον κτηνώδη φασισμό τύπου Κίνας.
Η Ελλάδα πράγματι ανήκει σε αυτούς του οργανισμούς που αναφέρεις. Αυτό που επί της ουσίας μου λες με τα περί πραγματικότητας και μη-πραγματικότητας, είναι ότι επειδή δεν έχουμε δοκιμάσει κάτι στην πράξη (τη στροφή προς ανατολάς), δεν μπορούμε να το κρίνουμε. Μπορούμε και παραμπορούμε λέω εγώ, και κάνω την εκτίμηση/πρόβλεψη ότι αυτό που αντιπροτείνεις στη σημερινή κατάσταση είναι χειρότερο από τη σημερινή κατάσταση. Και γι' αυτό το πολεμάω σαν αντιδραστικό και αντιλαϊκό.
>> Επίσης αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής δεν είναι ένα θέμα επικοινωνίας, να βάλεις ΥΠΕΞ έναν τύπο που όλοι λένε ότι τέλος πάντων, κολλάει με κάτι τέτοιο. Είναι θέμα πραγματικής πολιτικής, και σε καμία περίπτωση η κυβέρνηση δεν κάνει κάτι τέτοιο.
Εννοείς ότι δεν το κάνει στο βαθμό που θα ήθελες εσύ. Γιατί όπως έγραψα, η Ευρώπη πριν την ελληνική ένσταση αποφάσισε παράταση κυρώσεων για ένα χρόνο και μετά την ένσταση για ένα εξάμηνο. Το σημαντικό εδώ είναι το ποιοτικό στοιχείο (προς ποια κατεύθυνση κινείται η πολιτική της) και όχι το ποσοτικό, δηλαδή σε ποιο βαθμό καταφέρνει να κινηθεί προς τα κει. Τι να κάνεις όμως, αστική είναι η κυβέρνηση των ψευτοαριστερών του Τσίπρα με τους χουντοδεξιούς του Καμμένου, και ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής με αστικούς όρους γίνεται βήμα-βήμα.
>> Όπως οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και εξουσίας δεν εξαλείφονται με προεδρικά διατάγματα, έτσι μια χώρα, ακόμα και μετά την σοσιαλιστική επανάσταση, πόσο μάλλον σήμερα, πρέπει να έχει διεθνείς σχέσεις τέτοιες που να παίρνουν υπόψιν τις ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, την πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, του ποια ιμπεριαλιστικά μπλοκ επιτίθενται στην χώρα σου και την περιοχή σου, ποια μπορούν να παίξουν έναν ρόλο ουδετερότητας κλπ.
Τρίχες. Οι επαναστάσεις δε γίνονται με ιμπεριαλιστικές πλάτες. Να το πω αλλιώς, πρώτα έγινε ο Οκτώβρης και μετά το Μπρεστ-Λιτόφσκ. Δεν κανόνιζαν οι μπολσεβίκοι συμφωνίες με τους ιμπεριαλιστές πριν πάρουν την εξουσία, γιατί αν το κάναν αυτό, η εξουσία τους θα βασίζονταν στις συμφωνίες αυτές, δηλαδή στις πλάτες των ιμπεριαλιστών. Αντίθετα, κάναν την επανάσταση βασισμένοι αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις και μετά κρίναν τι διεθνείς συμφωνίες μπορούν να κάνουν. Πρόκειται για δύο πολιτικές διαμετρικά αντίθετες. Η μία φέρνει ανεξαρτησία ενώ η άλλη καινούρια υποδούλωση.
Τελευταίο. Η Ρωσία είναι το διεθνές έρεισμα των χιτλερικών στην Ελλάδα, όπως και σχεδόν όλης της ακροδεξιάς στην Ευρώπη (πλην Ουκρανίας και Βαλτικών). Η στροφή στη Ρωσία που προτείνεις έχει μέσα κάποια απάντηση για αυτό το πρόβλημα; Θα είμαστε σύμμαχοί τους και αυτοί θα συνεχίζουν ανενόχλητα να σπρώχνουν τους χιτλερικούς;
Φιλικά.
δεν είναι εύκολο, ούτε παραγωγικό να ανταπαντήσω σημείο σημείο.
αριστερά οργανικά ενταγμένη είναι η αριστερά τύπου ΚΕΑ, αλλά και τα αριστερά της άλλοθι, όσοι ανεβοκατεβάζουν το καθεστώς της ΡΟ σαν ... φασιστικό, τον Πούτιν σαν Χίτλερ κλπ.
είναι μια τοποθέτηση που διαπερνάει από το ακραίο κέντρο μέχρι την αριστερά τύπου ΚΕΑ, αλλά και αρκετά τροτσκιστικά ρεύματα, μάλλον και μλ αντιλήψεις.
προσωπικά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι αν διακυβευτεί η δυτικότροπη πορεία της χώρας, οι έλληνες χιτλερικοί θα είναι ένοπλη πτέρυγα της προσπάθειας των ελλήνων νεοφιλελέδων για ελληνικά Μαιντάν.
έχω μεγάλες αμφιβολίες για το που θα είσαι εσύ προσωπικά όμως τότε.
όχι και τόσο φιλικά, αφού επιμένεις να βρίζεις συντρόφους.
"κάποιος σύντροφος"
Μικρό απόσταγμα για τους "αριστερούς" του κώλου.
Άθλιο εμετικό άρθρο του Δελαστίκ που παροτρύνει τον Πούτιν να αρπάξει την ευκαιρία για να τσαλαπατήσει το διεθνές δίκαιο και να επιτεθεί και να διαμελίσει την Ουκρανία:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63979336
Πέτρος Παπακωνσταντίνου:
"Όσο για τον «ασύμμετρο πόλεμο», η κυβέρνηση διαθέτει μεγάλη γκάμα όπλων, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει με σχεδιασμό και ευελιξία προτού προσφύγει στο έσχατο από αυτά, την αποσταθεροποίηση της ευρωζώνης με ευθύνη όχι δική της, αλλά της Γερμανίας. Στις μονομερείς ενέργειες Ντράγκι και Βερολίνου μπορεί να απαντήσει απειλώντας προσωρινό μορατόριουμ πληρωμής τοκοχρεωλυσίων στην ΕΚΤ- κάπου 7,7 δις μόνο τον Ιούλιο και Αύγουστο- εν αναμονή λύσης για το χρέος. Παράλληλα, μπορεί να εξασφαλίσει διμερή δάνεια για την αντιμετώπιση των άμεσων δημοσιονομικών προβλημάτων με εκτός ευρωζώνης χώρες και να πλήξει τους εκβιαστές της εκεί που πονάνε, με επωφελείς για την Ελλάδα ενεργειακές και επενδυτικές συμφωνίες με Ρωσία, Κίνα κ.α."
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19464:-120&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
(Αφελής ερώτηση, τα δάνεια που προτείνει ο Παπακωνσταντίνου να πάρουμε από Ρωσία-Κίνα θα τα αποπληρώσουμε αργότερα ή σκοπεύει να ρίξει επαναστατικό πιστόλι και σ' αυτούς;)
Άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου στο περιοδικό Unfollow, όπου πιάνει ένα προς ένα τα επιχειρήματα κατά της στροφής προς ανατολάς, τα "αποδομεί", και καταλήγει ότι όποιος διαφωνεί με τη στροφή αυτή είναι... προδότης του έθνους (!!!):
http://unfollow.com.gr/print/from-issue/17055-germanorosika
Το μόνο καλό με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ότι βγήκαν στο φως οι πραγματικές υπεραντιδραστικές απόψεις όλων αυτών των υποστηρικτών του ψεκασμένου καραβανά Τσάβεζ και των διαμελιστών της Ουκρανίας.
ο κύριος είναι Ποτάμι παιδιά ή ΟΑΚΚΕ, άσχημα τα πράγματα.
"κάποιος σύντροφος"
Σιγά μη φοβηθούμε να μιλήσουμε για τη Ρωσία για να μην μας χαρακτηρίσουν Ποτάμι ή ΟΑΚΚΕ. Να τελειώνει αυτό το παραμύθι. Αν αυτή είναι η καλύτερη γραμμή άμυνάς σου θα πρέπει να προσπαθήσεις περισσότερο. :)
Φιλιά.
γραμμή άμυνας μου είναι αυτές εδώ, και ο σύντροφος καραβανάς που ακόμα τον τρέμεις εσύ και η "καλή κοινωνία" της Βενεζουέλας.
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2014/02/2014-1973.html
"κάποιος σύντροφος"
Είπαμε ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ καραβανάς. Να το λες ολόκληρο.
http://goo.gl/Kq2cWR
Το άρθρο που ποστάρεις είναι ένα χρόνο πριν. Σήμερα η οικονομία της Βενεζουέλας έχει καταρρεύσει. Είμαι σίγουρος ότι αυτοί που πρώτοι χτυπιούνται από αυτή την κατάρρευση είναι οι πλούσιοι του Καράκας και οι πράκτορες της ΣΙΑ. Σίγουρα αυτούς έχει χτυπήσει πρώτους πρώτους ο 70% πληθωρισμός. Σίγουρα αυτοί πλακώνονται στους δρόμους με τα ΜΑΤ, τα οποία μόλις προχτές σκότωσαν έναν 14χρονο, ο οποίος σίγουρα ήταν πράκτορας της ΣΙΑ, ίσως και της Μοσάντ.
Σίγουρα η "σοσιαλιστική" οικονομία κατέρρευσε λόγω μηχανορραφιών της δύσης, όχι επειδή ο ψεκασμένος καραβανάς τζογάρισε στις ψηλές τιμές του πετρελαίου για να εξαγοράσει/εξαρτήσει το λαό με επιδόματα στους φτωχούς όπως κάνει κάθε τριτοκοσμικός δικτατορίσκος, και τώρα που η τιμή του πετρελαίου κατέρρευσε, κατέρρευσε και ο μπολιβαριανός "σοσιαλισμός".
Σίγουρα τώρα που η οικονομία της Βενεζουέλας κατέρρευσε δεν θα πάνε οι κινέζοι να την αγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί, άλλωστε ο Μαδούρο είναι αντιιμπεριαλιστής και οι κινέζοι δεν είναι αποικιοκράτες σαν τους αμερικάνους.
http://www.theguardian.com/world/2015/jan/08/china-venezuela-20bn-loans-financing-nicolas-maduro-beijing
https://www.youtube.com/watch?v=mEjuRfP7860
όλη η προσπάθεια είναι να γυρίσει η Βενεζουέλα στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση που έφερε χιλιάδες νεκρούς το 89. Δεν θα συμβεί, ή επειδή η ταξική πάλη είναι αστάθμητη, δεν πρέπει να συμβεί. Αυτή είναι η διαφωνία μας.
για την οικονομία της Βενεζουέλας θέλει σεντόνι, εσένα σου αρκεί ότι έχει καταρρεύσει, και τις άλλες μαλακίες του Fox που μας αραδιάζεις.
κανείς δεν λέει ότι στον δρόμο, στα πλαίσια της παρακρατικής, φασιστικής, υποκινούμενης από τον ιμπεριαλισμό και την αστική τάξη βίας, όσοι βγαίνουν είναι ... πράκτορες.
σοβαρέψου.
Αυτό στην απίθανη περίπτωση που δεν είσαι συστηματικός φασίστας.
Gloria al bravo pueblo.
"κάποιος σύντροφος"
Ο οπαδός του Καπρίλες και του Ποροσένκο, μπορεί να μας σχολιάσει τις συλλήψεις του Ισπανικού βασιλοχουντοδεξιού κράτους, συλλήψεις "διαμελιστών της Ουκρανίας" όπως λες και εσύ και αυτοί που τους συνελλαβαν.
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19702:antartes-noborwsias&catid=37:di-evropi&Itemid=172
Και αν δεν είσαι ούτε με τον Καπρίλεζ, ούτε με τον Ποροσένκο, ξεπέρασε επιτέλους την new age αριστερά που έχεις στο κεφάλι σου, γιατί στην έχει βάλει ο ιμπεριαλισμός, είσαι ακόμα μια θλιβερή εκδοχή της κάθε πληθυντικής αριστεράς που βλέπει μόνο "πληθυσμούς, καταπίεση και δικαιώματα" και όχι έθνη, κράτη, τάξεις, ταξική πάλη ιμπεριαλισμό και καπιταλισμό.
"κάποιος σύντροφος"
@"κάποιε σύντροφε"
μην αντιδράσεις άμα σε (ξανα)πούν πράκτορα ή ασφαλίτη ή ύποπτο, όταν εσύ χρησιμοποιείς αντίστοιχου επιπέδου χαρακτηρισμούς, όπως "συστηματικός φασίστας". Αντιθέτως να χαρείς που βρήκες άτομα του επιπέδου σου για να συνομιλείς.
Παρένθεση, είναι απορίας άξιο πως βρίσκεις πάντα αντιπαραγωγικό να απαντήσεις σε μια τεκμηριωμένη (όχι κατ' ανάγκη σωστή μιας και τεκμήρια υπάρχουν λογής λογής, πως τα χρησιμοποιεί κανείς είναι το θέμα) και εκτενή απάντηση, αλλά βρίσκεις πάντα την ευκαιρία να πιαστείς από μια λέξη, μια μερική πρόταση/σχολιασμό ή να γράψεις αντίστοιχα σεντόνια στα οποία θέλεις να σου απαντάνε.
@ulyanovism Για τη Μαϊντάν.
Δεν θα κρίνω προθέσεις βάσης, δεν αμφισβητώ αυτό που λες γιατί δεν το γνωρίζω, αλλά η ουσία είναι πως από εκεί ξεκίνησε την έφοδό του το φασιστικό στοιχείο. Και υπάρχουν αντιστοιχίες, εν μέρει, και με τις δικές μας πλατείες.
Όσο για το ποιος κερδίζει και ποιος χάνει και τι γίνεται με την ελληνική εξωτερική πολιτική. Είναι πολύ νωρίς για να βγουν συμπεράσματα, και εάν κάποιος επιμένει να τα βγάλει από τώρα, έχω μια απορία. Εκείνος ο αγωγός Μπουργκάζ-Αλεξανδρούπολη που αποφασίστηκε επί Κωστάκη, τι γίνεται; Δεν εννοώ πως η ιστορία θα επαναληφθεί, αλλά πως καλό θα έχει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια μας και τα μυαλά μας αλλά δεν χρειάζεται να προτρέχουμε
x.
Κάποια σύντροφε αλήθεια στην Βενεζουέλα ποιά τάξη είναι στην εξουσία η αστική ή η εργατική;
Φ Χ δεν είναι ωραίο να λέω κάποιον φασίστα, αλλά όταν αναπαράγει την προπαγάνδα της αμερικάνικης ακροδεξιάς του tea party κλπ (στην πραγματικότητα ηγεμονική γραμμή και στο Δημοκρατικό Κόμμα), ότι ο Τσάβεζ ήταν δικτάτορας, κάποιος πρέπει να αντιδράσει υπερβολικά. Επίσης 9/10 φορές γελάω αν με λένε πράκτορα, δεν με πειράζει.
Σ Αλεπού το κράτος στην Βενεζουέλα είναι καπιταλιστικό. Με στρατηγικούς όρους αυτά που γίνονται εκεί δεν είναι πολύ διαφορετικά από την μια στρατηγική τύπου κομμουνιστικής ανανέωσης που βλέπει ότι οι κοινωνίες αυτές είναι περίπου σοσιαλιστικές, γιατί σοσιαλισμός δεν υπάρχει, μιας και δεν υπάρχει σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής (σωστό αυτό).
Εν ολίγοις πιστεύουν (τα παίρνω από τοποθέτηση του πολύ σημαντικού αντιπροέδρου της Βολιβίας Λινέρα σε συνέδριο φιλοσοφίας στην Βενεζουέλα κάποια χρόνια πριν) πως έχουν πολιτική επανάσταση (σωστό σε σημαντικό βαθμό) δεν έχουν το βάθος της κοινωνικής επανάστασης που πρέπει (καλό που το λέει, αλλά έτσι δεν θα το φτάσουν και ποτέ), οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής είναι κυρίαρχες αλλά μπορεί να δοκιμαστεί να αντιπαρατεθούν άλλα πρότυπα (σωστό εν μέρει, η εργατική τάξη πρέπει να πάρει την πολιτική εξουσία για να νικήσει αυτό το πράγμα αποφασιστικά) και αυτό μπορεί να κρατήσει 500 χρόνια, προς τον κομμουνισμό.
https://left.gr/news/alvaro-gkarsia-linera-kratos-epanastasi-kai-igemonia
http://www.e-dromos.gr/video-linera/
προτείνω και το βίντεο ανεπιφύλακτα αν και μεγάλο, είναι φοβερός, όσο και αν υπάρχει ένα ρεφορμιστικός πυρήνας στην στρατηγική του, αυτό είναι το πρότυπο που έχει συνδεθεί με τόσο μεγάλες κινήσεις μαζών στην Λατινική Αμερική, πρέπει να το μετρήσουμε χωρίς αριστερίστικη έπαρση.
Η εξουσία λοιπόν στην Βενεζουέλα είναι βασικά καπιταλιστική, με μια λέξη αυτό απαντάω. Από κει και μετά είναι μεγάλη κουβέντα, και ήδη έχω πει πολλά το αν υπάρχει ενδιάμεση εξουσία. Υπάρχει παρατεταμένη ταξική ισορροπία, ριζικά διαφορετική από την σοσιαλδημοκρατική εμπειρία. Αν κάποιος θέλει να το πει "λαική εξουσία" δεν κολλάω εγώ σε όρους, με νοιάζει περισότερο να δει ότι οι κοινωνίες δεν έχουν σοσιαλισμό, και δεν υπάρχει εξελικτικτός δρόμος ούτε στον σοσιαλισμό, ούτε στην εργατική εξουσία.
Έχω κόλλημα με την Λατινική Αμερική, είναι αλήθεια.
"κάποιος σύντροφος"
Δημοσίευση σχολίου