Το τρίγωνο της αστάθειας όπως περιγράφηκε, από τη Λιβύη μέχρι τη Συρία και την Ουκρανία, που εμπεριέχει Κύπρο, ΑΟΖ, Αιγαίο, Θράκη και Βαλκάνια, πυροδοτεί ασταμάτητα εδώ και καιρό αλυσιδωτές συγκρούσεις-ανατροπές και υποτροπές που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση οδηγούν το πολιτικό προσωπικό της χώρας σε δεινή θέση. Παρότι ο Βενιζέλος χαιρέτισε πρώτος εκ μέρους της προεδρίας της ΕΕ τους φασίστες του Κιέβου, όπως λίγους μήνες νωρίτερα τη χούντα της Αιγύπτου. Παρότι η αστική τάξη υπερθεμάτισε επίθεση του ΝΑΤΟ στη Συρία και έδωσε τη Σούδα για το ρήμαγμα της Λιβύης, όπως άλλωστε τη δίνει κάθε φορά. Παρ’ όλα αυτά το «Μπαρμπαρός», που πλέει μήνες τώρα στην κυπριακή ΑΟΖ, και η πλατφόρμα γεωτρήσεων που ετοιμάζει η Άγκυρα την ώρα που ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ πιέζουν για νέο σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, καταδεικνύουν σ’ ένα κρίσιμο ζήτημα το τραγικό αδιέξοδο της ελληνικής αστικής τάξης.
Και αν Σαμαράς και Βενιζέλος καιρό τώρα όπως και ο Τσίπρας στις προγραμματικές δηλώσεις κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, παρότι το παίζουν πατριώτες στους Κυπρίους, ωστόσο οι εξελίξεις αφορούν την ελληνική αστική τάξη και εντείνουν το αδιέξοδό της. Σ’ ένα ανάλογο ασφυκτικό πλαίσιο από την πλευρά της Δύσης εξελίσσονται για την ελληνική πλευρά τα πράγματα στα Βαλκάνια, με το Μακεδονικό να αντιμετωπίζεται, αγνοώντας τις «ευαισθησίες» του πάλαι ποτέ μακεδονομάχου Σαμαρά, το φθινόπωρο αλλά και να υπενθυμίζεται με νόημα από τις πρώτες μέρες από τη Νούλαντ στην εύθραυστη κυβερνητική συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.
Και βέβαια αυτά και άλλα κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, όπως αγωγοί, ενεργειακά, Αιγαίο, ΑΟΖ, Θράκη κ.λπ. τα διαχειρίζεται το πολιτικό προσωπικό, παλιό και νέο, για λογαριασμό πάντα της αστικής τάξης, με δεδομένη την αιχμαλωσία της κρίσης χρέους. Κρίση χρέους που οδηγεί σε παλιά και νέα μνημόνια, με ή χωρίς γέφυρες, με το γνωστό όπλο κάθε φορά της ασφυξίας ρευστότητας που επιβάλλει η επιλογή του ευρωμονόδρομου.
Δύο μήνες πριν από τις εκλογές ο Τσίπρας, επισκεπτόμενος το Πεντάγωνο, δήλωνε πως τα ζητήματα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής δεν επιδέχονται αντιπαράθεση… Με αυτό το πνεύμα μπορεί και εμπιστεύεται τον Καμμένο στο υπουργείο Άμυνας και με το ίδιο πνεύμα επιστρατεύει τον Βαρουφάκη, άνθρωπο γνωστό στους κύκλους του ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου και τον πρώην σύμβουλο του Γ. Παπανδρέου Ν. Κοτζιά στο υπουργείο Εξωτερικών. Το κράτος έχει συνέχεια, και στην περίπτωσή μας η ιμπεριαλιστική εξάρτηση απαιτεί γνωστούς ανθρώπους… Στα κρίσιμα υπουργεία λοιπόν της νέας κυβέρνησης υπάρχουν νέα πρόσωπα, αλλά δεν είναι άγνωστα πρόσωπα. Αυτό αποδεικνύεται και συμπληρώνεται και από τις συνεχείς διαβεβαιώσεις τόσο του Τσίπρα για το ανήκουμε στη Δύση όσο και του κυβερνητικού εκπροσώπου, που επενέβη καθησυχαστικά, με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο, έπειτα από τις δηλώσεις του Καμμένου για plan B με χρηματοδότηση από ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα. Ο Καμμένος σε συνέντευξή του στον Πρετεντέρη στο πλαίσιο της ελαφρότητάς του πέταξε μια κουβέντα για χρηματοδότηση από Ρωσία, Κίνα αλλά και ΗΠΑ, και εύκολα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Σακελλαρίδης τον επανέφερε. Σε ερώτηση του Σκάι για δανεικά από τη Ρωσία ο Σακελλαρίδης απάντησε: «Όχι, σε καμιά περίπτωση δεν συζητάμε μια τέτοια κατάσταση. Αυτή τη στιγμή αυτό που έχει σημασία για την Ελλάδα -και είναι κάτι το οποίο είχαν υποτιμήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις- είναι η ανάπτυξη μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, προφανώς προσανατολισμένης και ‘‘αγκυρωμένης’’ στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στη σχέση με την ΕΕ. Οι σχέσεις με την ΕΕ είναι αδιαπραγμάτευτες. Κανείς δεν συζητά για αλλαγή προσανατολισμού, σε καμιά περίπτωση δεν αλλάζει ο προσανατολισμός της χώρας». Και αν το σκληρό παζάρι στα Eurogroup προϋποθέτει ακόμη και την επιδίωξη ή έστω την υπονόηση plan B με ταξίδια του Κοτζιά στη Μόσχα και τηλέφωνα και προσκλήσεις του Τσίπρα σε Μόσχα και Πεκίνο, ωστόσο αυτά ξεκαθαρίζεται πως αφορούν κινήσεις απόγνωσης απέναντι στην ασφυξία που προκαλεί η σκληρή στάση Μέρκελ-Σόιμπλε και τίποτε παραπάνω.
Η δέσμευση της νέας κυβέρνησης απέναντι στην πλουτοκρατική ολιγαρχία που ηγεμονεύει στο ντόπιο σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης είναι πως έχει ένα πλάνο και αυτό είναι το ανήκουμε στη Δύση. Ανήκουμε στη Δύση σημαίνει, στη συγκυρία που διανύουμε, εντός του ευρώ, γιατί τουλάχιστον σε αυτή τη φάση κάτι άλλο θα δημιουργούσε ανεξέλεγκτη αστάθεια, τέτοια που τα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ δεν μπορούν να ανεχθούν στον γεωπολιτικό σχεδιασμό της περιοχής.
Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος που ο Ομπάμα πιέζει τη Μέρκελ, αλλά ταυτόχρονα μια σειρά στελέχη των ΗΠΑ πιέζουν τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του να συνετιστούν. Γιατί σίγουρα η κόντρα ΗΠΑ και Γερμανίας έχει πολύ πιο σημαντικά επίδικα που αφορούν κεντρικά την Ευρωζώνη, τον οικονομικό και γεωπολιτικό έλεγχο της Ευρώπης, τη σύγκρουση με τη Ρωσία και την ίδια τη στρατηγική του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Η ελληνική περίπτωση μοιάζει πράγματι με βατράχια που κινδυνεύουν θανάσιμα, αν οι ελέφαντες δεν βρουν έστω έναν προσωρινό συμβιβασμό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ χρόνια τώρα δεν έκρυψε ότι γοητευόταν από τη λεγόμενη πολυδιάστατη πολιτική του ΑΚΕΛ του Χριστόφια. Οι εξελίξεις δεν φαίνεται να διδάσκουν… Όμως τα σκιρτήματα από το ασφυκτικό πλαίσιο που επιβάλλει η Δύση στην ελληνική και την κυπριακή αστική τάξη δεν φαίνεται να είναι «ιδεολογική» επιλογή από τους αιθεροβάμονες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΑΚΕΛ.
Η σύμπλεξη της καπιταλιστικής κρίσης με τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό παγκόσμια και ιδιαίτερα στο τρίγωνο της αστάθειας που αναφέραμε γεννά συνεχώς τάσεις στις εξαρτημένες αστικές τάξεις, μπροστά στα γενικευμένα αδιέξοδά τους, έστω να αλληθωρίζουν, γνωρίζοντας πάντα πως δεν πρόκειται για κάτι απλό, σε αλλαγή προστάτη. Η Ουκρανία είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι παθαίνει όποιος δεν έχει σταθερό προσανατολισμό. Όμως παρ’ όλα αυτά, τα αδιέξοδα σε συνδυασμό με επικίνδυνες μωροφιλοδοξίες οδηγούν σε παλινδρομήσεις και επαμφοτερίζουσες στάσεις μια σειρά αστικές τάξεις της περιοχής. Χαρακτηριστική η Βουλγαρία, με τις συγκρούσεις στο εσωτερικό της για τους αγωγούς. Διαφορετική η περίπτωση της φιλόδοξης και ασταθούς από κάθε άποψη Τουρκίας. Συνηθισμένη σε μεγάλες παλινδρομήσεις ιστορικά η Αίγυπτος, κυβερνάται ξανά από τη στρατιωτική χούντα, χάριν των ΗΠΑ. Όμως η διήμερη επίσκεψη Πούτιν στις 10-11 Φλεβάρη, πέραν της συμφωνίας για τον τεράστιας ισχύος σύγχρονο πυρηνικό σταθμό με τέσσερις αντιδραστήρες των 1.200 Μεγαβάτ έκαστος, έκλεισε και μια σειρά άλλες εμπορικές αλλά και σοβαρές στρατιωτικές συμφωνίες. Ο επικεφαλής της ROSATOM Σεργκέι Κιριένκο δήλωσε πως η ROSATOM είναι έτοιμη για άλλους τέσσερις σταθμούς υπερσύγχρονους και στα πρότυπα της «μετά Φουκουσίμα εποχής», για τους οποίους θα ακολουθήσουν διακυβερνητικές συμφωνίες με σκοπό την υπογραφή συμβολαίων έως το τέλος του 2015.
Οι απαντήσεις της Ρωσίας στον πόλεμο της Δύσης δεν μένουν καθώς φαίνεται στην αποφασιστική στάση στην Ουκρανία, ούτε στις σφήνες στο Ιράν. Η Ρωσία αποδεικνύει ότι παραμένει παγκόσμια δύναμη, δεν πτοείται ιδιαίτερα με τις κυρώσεις και πιθανότατα να χρειαστούν πολύ πιο επικίνδυνες έως και τυχοδιωκτικές επιλογές από την πλευρά ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για να επιβεβαιώσουν τον παραδοσιακά ηγεμονικό ρόλο της Δύσης παγκόσμια στο πλαίσιο της κρίσης της και της αναδιάταξης δυνάμεων.
Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο παροξυμένου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού οι επιδράσεις στο ρευστό και ασταθές πεδίο της ευρύτερης περιοχής γύρω από τη χώρα μας σίγουρα θα είναι καθοριστικές με πιθανότητα απότομων επιταχύνσεων σε μια σειρά εξελίξεις. Για να γυρίσουμε ξανά στο Κυπριακό, θα υπενθυμίσουμε τις πρόσφατες δηλώσεις του δυτικόφιλου κατά τα άλλα Αναστασιάδη στο ρώσικο πρακτορείο Τας, που έγιναν ενόψει της επίσκεψής του στις 25 Φλεβάρη. Δηλώσεις που ξεσήκωσαν τους Εγγλέζους που θέλουν το νησί δικό τους αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Ο ίδιος λοιπόν ο Αναστασιάδης παραχωρεί ξανά διευκολύνσεις σε λιμάνια και αεροδρόμια της Κύπρου στις ρώσικες ένοπλες δυνάμεις για ανθρωπιστικές δράσεις και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Είναι προφανές πως τα αδιέξοδα και τα ασφυκτικά στριμώγματα, από κάθε άποψη, κάνουν την κυπριακή αστική τάξη να κοιτά ξανά προς τη Ρωσία, έστω δειλά και σπασμωδικά. Όμως ήδη η λεγόμενη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που στην περίπτωση της Κύπρου βασίζεται στην παραδοσιακή σχέση με τη Ρωσία και οι μωροφιλοδοξίες της αστικής τάξης για ενεργειακούς ρόλους έχουν φέρει τα πράγματα σ’ ένα πολύ επικίνδυνο σημείο που κάθε άλλο παρά ξεπερνιέται με την προσπάθεια των Κυπρίων να το ξαναπαίξουν σε πολλά «ταμπλό».
Ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ καλά κρατεί!
Την ώρα που ήταν σε εξέλιξη το έκτακτο Eurogroup, ο υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς επισκεπτόταν τη Μόσχα και ο Καμμένος την Κύπρο. Μετά τη συνάντηση του υπουργού Άμυνας με την πρέσβειρα του Ισραήλ στην Αθήνα, ο Π. Καμμένος ξεδιπλώνει την κυβερνητική θέση της συνέχισης της συνεργασίας με το Ισραήλ, καθώς και την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Εδώ η βοήθεια του Καμμένου είναι καθοριστική για την επίτευξη μιας πλήρους κωλοτούμπας στην τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ που χαρακτήριζε επικίνδυνη και σαν αντιπολίτευση τοποθετούνταν εναντίον της συνεργασίας με το σιωνιστικό κράτος-δολοφόνο των λαών της περιοχής. Με βάση πληροφορίες που επικαλείται η «Καθημερινή» στις 3/2, η αλλαγή θέσης του ΣΥΡΙΖΑ έγινε σιωπηρά τους τελευταίους μήνες, κάτι που επιβεβαιώθηκε και στη συνάντηση που είχαν ο Τσίπρας με την πρέσβειρα Μπεν Άμπα Βιτάλε στα τέλη Νοέμβρη.
Εμείς δεν ξεχνάμε και άλλες κλειστές συναντήσεις με εκπροσώπους των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών αμέσως μετά τον Ιούνη του 2012, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκινούσε την υπεύθυνη αντιπολίτευση και την αναγκαία προσαρμογή στις βασικές απαιτήσεις ενός διαχειριστή του ντόπιου συστήματος. Κάπως έτσι φτάσαμε στην «περήφανη» ανακοίνωση των κοινών γυμνασίων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ και ίσως και Αιγύπτου από τον Καμμένο, που μ’ έναν σπάρο έριχνε δύο τρυγόνια. Πρώτον, με τον φιλοσιωνισμό του απέδειξε τάχα ότι δεν διακατέχεται από αντισημιτισμό. Δεύτερον, απαντούσε, τρομάρα του, την τούρκικη πρόκληση του «Μπαρμπαρός» ενεργοποιώντας άμεσα -με πραγματικά επικίνδυνο τρόπο- την τριμερή συνεργασία με το κράτος του πολέμου με γυμνάσια στην κυπριακή ΑΟΖ που εξήγγειλε για τους επόμενους μήνες.
Το στρίμωγμα και της ελληνικής και της κυπριακής αστικής τάξης είναι ασφυκτικό και επώδυνο. Αυτό εξηγεί και τις επαφές με Κίνα, Ρωσία και γενικότερα την αγωνία να πιαστούν απ’ όπου μπορούν, τόσο με ισχυρούς παίκτες στην περιοχή όσο και με τους μεγάλους παίκτες. Όμως και η ελληνική αστική τάξη παραδοσιακά και η κυπριακή πλέον είναι «αγκυρωμένες» όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και στο ΝΑΤΟ. Είναι θα λέγαμε οργανικά πλέον στη Δύση και δύσκολα η πλουτοκρατική ολιγαρχία τους μπορεί να διανοηθεί σύγκρουση με τα μεγάλα αφεντικά της Δύσης. Βέβαια, είναι ένα ερώτημα τι γίνεται όταν τα δυτικά αφεντικά τους έχουν αντικρουόμενες απαιτήσεις… Ή όταν, όπως στα χρόνια του Καραμανλή, η ίδια η Γερμανία ήθελε το αλισβερίσι με τους ρώσικους αγωγούς που τους απέτρεψε τελικά ο Γ. Παπανδρέου κατόπιν απαιτήσεων του Μπράιζα.
Η δημοκρατία που δεν έχει αδιέξοδα και νίκησε κατά τον Α. Τσίπρα έχει δει πολλά σε αυτή τη χώρα, ακόμη και πριν από την «παρένθεση» των μνημονίων που τάχα πάλι κατά τον Τσίπρα έκλεισε στις 25 Γενάρη. Ας θυμηθούμε τις υποκλοπές, τα σκάνδαλα επί Καραμανλή, ακόμη και για σχέδιο δολοφονίας του πρωθυπουργού της χώρας, πέρα από την αποδεδειγμένη παρακολούθησή του, ειπώθηκε τότε… Βέβαια τα χρόνια περνούν και στις μέρες μας το λιγότερο είναι η παρακολούθηση ενός Έλληνα πρωθυπουργού… Είναι αλήθεια πως τα πράγματα είναι πλέον εξόχως επικίνδυνα. Και αυτή η πραγματικότητα όχι μόνο δεν άλλαξε όπως δεν υπήρχε περίπτωση ν’ αλλάξει στις 25 Γενάρη, μα αντίθετα τα πράγματα γίνονται συνεχώς πιο επικίνδυνα με ανοιχτά ενδεχόμενα απότομων επιταχύνσεων σε μια σειρά μέτωπα…
Γιατί ακόμη και αν υποθέσουμε πως σε μια εκτεταμένη περιοχή αστάθειας, η Δύση (ΗΠΑ-Γερμανία) θέλει επιτέλους την πολιτική σταθερότητα που πιθανώς μπορεί να επιτευχθεί στο εσωτερικό της Ελλάδας με τον Τσίπρα. Είναι ένα ζήτημα αν το κουβάρι των τοπικών και των κεντρικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων επιτρέπει και μέχρι πότε αυτή τη σταθερότητα στην Ελλάδα… Τα λοξοκοιτάγματα σε Κίνα και ιδιαίτερα στη Ρωσία είναι γνωστό στην κυβέρνηση ότι ακόμη και σαν τέτοια εξοργίζουν τις ΗΠΑ και συνολικά τη Δύση. Αν γίνονται και όσο γίνονται, δεν έχουν να κάνουν με την τέχνη των «αριστερών» διπλωματών ή των πατριωτών τσαμπουκάδων. Δεν γίνονται άλλωστε πρώτη φορά. Στην Κύπρο π.χ. ακόμη και ο δυτικόφιλος Αναστασιάδης πάει όσο μπορεί να το παίξει και με τη Ρωσία… Η ελληνική και η κυπριακή αστική τάξη δεν έχουν σοβαρό περιθώριο για δίπορτο μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, όπως κάποιες δυνάμεις που διεκδικούν ευρύτερο ρόλο σαν την Τουρκία, το Ιράν και την Αίγυπτο.
Αν, για λογαριασμό πάντα της αστικής τάξης, ο Τσίπρας παίζει (με όλους τους κινδύνους) με την αντίθεση ΗΠΑ και Γερμανίας ή αφήνει να τον παίζουν, αν μιλάει και με τον Πούτιν και θα παραβρεθεί στις 9 Μάη στη Μόσχα, αυτό δεν είναι ένδειξη πυγμής και δύναμης ούτε της αστικής τάξης που εκπροσωπεί ούτε φυσικά του ίδιου και της κυβέρνησής του, παρά τη φρέσκια εντολή. Είναι, αντίθετα, ένδειξη του επικίνδυνου αδιεξόδου όπου έχει οδηγηθεί το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης στον τόπο μας.
Να επιμείνουμε στο δρόμο της συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων, στην αντίσταση και στη διεκδίκηση της ζωής μας, στην αναμέτρηση με το σύστημα της βαρβαρότητας. Ούτε η δουλειά ούτε τα δικαιώματα ούτε η ειρήνη και η δημοκρατία είναι δεδομένα στον τόπο μας έξω από την αποφασιστική συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων στο επίπεδο που απαιτείται για να τα υπερασπιστούν, να τα διευρύνουν και ν’ ανοίξουν την απελευθερωτική τους προοπτική. Τίποτα δεν θα χαριστεί. Ούτε ο λαός μας πρέπει να χαρίσει τους προηγούμενους αγώνες του για τα ψίχουλα που εκλιπαρούν τους ιμπεριαλιστές οι νέοι διαχειριστές του συστήματος. Τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει από την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση ή από τον υπαρκτό άγριο ανταγωνισμό των κάθε λογής φονιάδων και ληστών των λαών που οι Τσίπρας-Βαρουφάκης και οι λοιποί της ΣΥΡΙΖΑϊκής αριστεράς τους αποκαλούν πλέον εταίρους.
Αντίθετα, είναι λογικό να ανησυχούμε όσο βλέπουμε να εκδηλώνονται καθημερινά οι συνέπειες της αθεράπευτης κρίσης του καπιταλισμού και οι άγριοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί που οδηγούνται σε ολοένα και πιο επικίνδυνες συγκρούσεις. Τα δεινά που υφίσταται ο λαός της χώρας μας και τα μεγαλύτερα που τον απειλούν τον κάνουν ένα με τους λαούς σε όλο αυτό το τρίγωνο της αστάθειας, από τη Λιβύη μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία. Η ιστορία, τα τωρινά βάσανα, μα και το μέλλον των αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση, στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό πρέπει να μας ενώσουν με όλους τους γύρω λαούς. Χωρίς καμιά καθυστέρηση και χωρίς καμιά περίοδο χάριτος, να προτάξουμε τις διεκδικήσεις μας για δουλειά, ειρήνη, δημοκρατία απέναντι στους νέους επίδοξους διαχειριστές του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
Όταν παρότι υποτίθεται αριστεροί μιλάνε για «εταίρους», καλλιεργούν τον πασιφισμό και δρουν διαλυτικά και εχθρικά στην ανάγκη συγκρότησης των λαϊκών δυνάμεων. Όχι μόνο δεν βάλανε τη δεξιά, τον φασισμό και όλο το παλιό προσωπικό στο χρονοντούλαπο, μα αντίθετα διεκδικούν και έχουν τη συναίνεσή τους όπως και των άθλιων ΜΜΕ για να μετατραπούν οι ίδιοι σε τυπικούς διαχειριστές του συστήματος. Μέσα σε λίγες μέρες έφτασαν να δέχονται το 70% των μνημονίων και για τα υπόλοιπα να διαπραγματεύονται με τον οίκο LAZART και την τεχνογνωσία του ΟΟΣΑ. Την ώρα που οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές απειλούν με γενικευμένο μακελειό την ανθρωπότητα κλιμακώνοντας τη σύγκρουση στην Ουκρανία αλλά και στη Μέση Ανατολή, αυτοί τους υμνούν και τους εμφανίζουν σαν συμμάχους του λαού μας. Αντιμάχονται τάχα τη γερμανική Ευρώπη της Μέρκελ, εξωραΐζοντας ασύστολα την αντιδραστική φύση του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού της ΕΕ, ενώ έχουν φτάσει να εμφανίζουν ότι το ΔΝΤ είναι εναντίον της λιτότητας!
Το ότι η κυβέρνηση αποκαλύπτεται πολύ γρήγορα, δεν φτάνει. Με δεδομένη την απόγνωση του λαού από τη φτώχεια, τα όποια ψίχουλα και η όποια ανακοπή των ρυθμών της επίθεσης με κάποια πιθανή γέφυρα, θα αξιοποιηθούν για να μανιπουλάρουν τον λαό και να αδρανοποιήσουν ένα σημαντικό δυναμικό αγωνιστών, αξιοποιώντας και την πολιτική ουρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Από τη άλλη, το ΚΚΕ μένει σταθερά στην καταγγελία χωρίς καμιά αγωνία να συμβάλει στη λαϊκή κινητοποίηση αναμένοντας να έρθει η ώρα να ζητήσει διόρθωση ψήφου. Το ΚΚΕ άλλοτε λέει πως έρχεται η ανάπτυξη και άλλοτε σφυρίζει αντεπίθεση αγνοώντας τα πραγματικά προβλήματα της λαϊκής πάλης. Στην ανάλυσή του δεν υπάρχει ιμπεριαλιστική εξάρτηση και αρνείται συνειδητά να δει τα επικίνδυνα αδιέξοδα της αστικής τάξης. Και σε καμιά περίπτωση δεν επιλέγει να τα οξύνει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων μέσα από την ανάπτυξη μαζικού και πραγματικού κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης.
Η συγκρότηση ξανά της εργατικής τάξης είναι το κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας και αυτή η υπόθεση πρέπει να είναι μόνιμη έγνοια των πραγματικών αριστερών και των κομμουνιστών. Η εργατική τάξη μπορεί και είναι αναγκαίο να ξαναγίνει η ραχοκοκαλιά του λαϊκού κινήματος. Αυτή η υπόθεση όπως και η ευρύτερη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων στη χώρα μας, για να υπηρετηθεί, απαιτεί καθαρές θέσεις γύρω από τα ζητήματα του ρόλου των κάθε λογής ιμπεριαλιστών και των σιωνιστών καθώς και τους κινδύνους που απορρέουν από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Δεν υπάρχουν γεράκια και περιστέρια στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών, δεν υπάρχει ΕΕ των λαών και των εργαζομένων και αλίμονο αν πιστέψουμε πως το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ είναι ενάντια στη λιτότητα. Οι ιμπεριαλιστές σε Ανατολή και Δύση είναι φονιάδες και ληστές και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο ο λαός μας να μπει αποφασιστικά στον δρόμο της αναμέτρησης με τους ντόπιους και ξένους δυνάστες. Μόνο έτσι σε μια πορεία δυναμώματος του μετώπου της λαϊκής πάλης θα μπορέσει να σπάσει τις κάθε λογής αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, να υπερασπιστεί την ειρήνη σε συνεργασία με τους γύρω λαούς και να οικοδομήσει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Τέτοια που αξίζει στον κόσμο της δουλειάς.
Προλεταριακή Σημαία
28 σχόλια:
Κάνει καλά η κυβέρνηση που δεν αλλάζει τον διεθνή προσανατολισμό της χώρας ?
Μπορεί ο προσανατολισμός αυτός να αλλάξει πριν την επανάσταση ?
Πρέπει ο προσανατολισμός αυτός να αλλάξει ή είναι δυνατόν να υπάρξουν φιλολαϊκές εξελίξεις στα πλαίσια του ? Έχει ο προσανατολισμός αυτός σχέση με το καθεστώς της εθνικής, δημοκρατικής, οικονομικής υποτίμησης και χρεοκοπίας ?
Οι απαντήσεις σε αυτά τα 3, όταν είναι αυτές που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ (δεν γίνεται, δεν πρέπει, είναι μοιραίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει ότι κάνει, να βγάλει ο λαός συμπεράσματα και να διορθώσει την ψήφο του) ορίζουν τους νεροκουβαλητές της συυριζοαριστεράς.
"κάποιος σύντροφος"
Η δική σου άποψη γι' αυτά τα τρία ερωτήματα ποια είναι;
ότι μπορεί και πρέπει.
όταν ο Σακελλαρίδης λέει "δεν θέλουμε δανεικά από την Ρωσία" δεν κάνει καλά.
είναι καταθλιπτικό να κάνουμε την σύγκριση ανάμεσα στο ΚΚΕ του 45, και την σημερινή αριστερά στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.
το τότε ΚΚΕ είχε απόλυτα σοβαρές επξεργασίες για την ανάγκη συνεργασίας με την ... Μ Βρεττανία. Με όρους, προυποθέσεις, κλπ, αλλά μπορούμε να το φανταστούμε ? Μιλάμε λίγο μετά τα Δεκεμβριανά.
εύκολες απαντήσεις (υπήρχε ΣΕ, και ένας προσανατολισμός του ΚΚΕ τότε σε γραμμές σαν του ΙΚΚ και του ΚΚΓ) ισχύουν αλλά δεν κρύβουν και την διαφορά πως το ΚΚΕ είχε "εθνική" στρατηγική, φιλοδοξία δηλ να αναλάβει με ένα μπλοκ δυνάμεων την διεύθυνση της κοινωνίας. Και αυτο σημαίνει και απαντήσεις σε χρόνο ενεστώτα στην διεθνή θέση και στάση της χώρας. Ακριβώς όπως κάτι πρέπει να λες πχ για το κοινωνικό κράτος, το ασφαλιστικό σύστημα, τα νοσοκομεία, να μην κλείσουν, κάτι λες, έτσι πρέπει να λες στα πάντα.
"κάποιος σύντροφος"
Δεν είναι φοβερό (άλλη έκφραση θα έβαζα, αλλά πιθανά να εκληφθεί ως βωμολοχία) να ρωτάς τον εαυτό σου και έπειτα να απαντάς ?
Δηλαδή αφού ήδη μια φορά ρώτησα τον εαυτό μου ας απαντήσω,
"-Ναι είναι φοβερό".
Και αφού είναι φοβερό ας το ξανακάνω.
-Μήπως έτσι δίνω μια φαινομενική διάσταση αντικειμενικότητας σε ότι άποψη ή και αρλούμπα λέω, και ότι δήθεν ξεπήδησε (η αρλούμπα μου) ως απάντηση σε κάποιον ?
-Ναι και πάλι!
Φοβερό ! Ε τότε ας το ξανακάνω και πάλι.
- Μήπως ξέχασα κάτι ?
- Ναι ξέχασες. Να κάνεις δημοσίευση πρώτα με ένα νικ νέιμ και μετά με ένα άλλο ή ως ανώνυμος, αλλά δεν πειράζει θα το διορθώσεις... έχεις δασκάλους μπόλικους εδώ κοντά.
Και κλείνοντας μια ερώτηση σε τρίτο πρόσωπο : υπάρχει κανείς που δεν κατάλαβε ?
Και εκ νέου απάντηση σε πρώτο.
Αν υπάρχει είναι ανόητος (πόσο ευγενικός είμαι...)
Λ.Σ.
καίρια αυτά που λες ΛΣ και ΚΥΡΙΩΣ, πάνω στην ανάρτηση.
επίσης μπορεί το σχόλιο του ΛΣ να είναι δικό μου για να έχω αφορμή να τσακωθώ
"κάποιος σύντροφος"
Έγραψα στο άλλο ποστ, αλλά δεν το σχολίασες:
Η θεωρία της "στροφής προς ανατολάς" είναι αντιδραστική, βαθιά αντιδραστική, είναι για το λαό στροφή προς το χειρότερο. Διότι δεν θα 'ρθει ο ρώσικος ιμπεριαλισμός να μας σώσει από τους δυτικούς όπως φαντάζονται οι υποστηρικτές της ιδέας αυτής, αλλά θα έρθει να φορτωθεί σαν τρίτος νταβατζής (μετά από ΗΠΑ-ΕΕ) πάνω από το κεφάλι μας και να καταστήσει τη χώρα πεδίο ανταγωνισμού του με τους άλλους δύο. Και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα δύο αυτά μπλοκ σημαίνει φασισμός και πόλεμος, όπως δείχνει η Ουκρανία.
Σου απαντώ ευθέως λοιπόν. Η άποψη "να αλλάξει ο διεθνής προσανατολισμός" είναι αντιδραστικότερη από την άποψη να μείνουν τα πράματα ως έχουν.
αααααα, ήρθανε και τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα και σε αυτό το post.
go home ρε !!
"κάποιος σύντροφος"
Εδώ δες κάτι ναυτάκια.
http://i.imgur.com/SdfGbfF.jpg
https://www.youtube.com/watch?v=0Cr17m4SPRM
"κάποιος σύντροφος"
Γράφω μια προσωπική τοποθέτηση (επειδή έχω ψυχολογικά,ή επειδή είμαι σε αποστολή να αποπροσανατολίζω τις κουβέντες και να προβοκάρω, ή επειδή είμαι βλαμμένος, ιντρνετογκάβλης 20 ώρες πάνω από το πι σι, δικός μου ο λόγος) και αυτός ο τύπος που γράφει υπογράφει ως κάποιος σ. (δεν αξίζει να γίνει χρήση της λέξης σύντροφος σε προσωνύμιο και δεν το κάνω όπως δεν το έκανα και όταν κάποιος με ονειρώξεις αυτοονομάζονταν σταλινικός) αναφέρεται επικριτικά προσωπικά σε μένα χωρίς πουθενά να τον εχω αναφέρει (κάτι μύγες πάνε σε κάποιυς που μυγιάζονται ?). Κάνω έκλυση στην διαχείριση του ιστότοπου, στον http://antigeitonies.blogspot.gr/ να τον επιπλήξει και αν το επαναλάβει να τον αποκλείσει από τα σχόλια, ή να κλείσει εμένα, ή όλα τα σχόλια. Σοβαρά μιλάω (στο σε τι καλώ) Λ.Σ.
συμφωνώ
"κάποιος σύντροφος"
Την άποψή μου για τον "κάποιο σύντροφο" την έχω πει και δεν χρειάζεται να την επαναλάβω. Πολλές φορές, τις περισσότερες, παρεμβαίνει με ένα τρόπο προκλητικό, για να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση ή απλά για να την πει σε κάποιον γιατί δεν έχει να πει κάτι άλλο. Κάποιες άλλες φορές, αρκετά λιγότερες, μιλάει σοβαρά και μάλιστα με τρόπο που αναρωτιέται κανείς αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.
Προσπαθώ να αποφεύγω τις επιθέσεις του, ιδιαίτερα δε τις προσωπικές, και πολλές φορές πλέον δεν βρίσκω και το λόγο να του απαντώ σε οτιδήποτε. Από εκεί και πέρα ο καθένας μπορεί να κάνει τις επιλογές του.
Όσοι παρακολουθούν αυτό το blog μάλλον έχουν καταλάβει, άλλοι διαφωνούν, άλλοι συμφωνούν, ότι τα όρια ανοχής είναι πολύ ευρύτερα από αυτό που δηλώνουμε στο εισαγωγικό των σχολίων!
Αν ήταν αλλιώς για παράδειγμα θα μπορούσα να διαγράψω και σχόλια του ulianovism με βάση τους χαρακτηρισμούς του σε στελέχη άλλων οργανώσεων. Ή τουλάχιστον να ζητήσω να μην το επαναλάβει. Προσωπικά δεν χρησιμοποιώ ποτέ τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς όσο κι αν διαφωνώ με κάποιον.
Παλιότερα ο "κάποιος σύντροφος" με βάση και δικές μου έντονες κριτικές, αλλά και άλλων, δήλωσε ότι δεν θα ξαναπαρέμβει σε αυτό το blog. Μετά από κάποιο διάστημα επέστρεψε.
Έχω ζητήσει να μην απαντιούνται οι προκλήσεις του. Στο κάτω κάτω σε ένα blog που ο διάλογος είναι απόλυτα ανοιχτός (και αυτό δεν αλλάζει για λόγους που τους έχω εξηγήσει πολλές φορές) για την περιφρούρηση της σοβαρότητας ευθύνη φέρουν και οι σχολιαστές.
Άλλοι συμβάλουν σε αυτό, άλλοι θεωρούν καλό ότι πρέπει να συμμετέχουν σε ανούσιες αντιπαραθέσεις με μόνιμους ή διάφορους που κατά καιρούς εμφανίζονται εδώ μόνο και μόνο να προκαλέσουν και άλλοι εμφανίζονται κάθε τόσο για να κριτικάρουν το επίπεδο των συζητήσεων και να δηλώσουν ότι δεν συμμετέχουν.
Για να επανέλθω όμως σε αυτό το διάλογο και να ρωτήσω τι νόημα είχε το πρώτο σχόλιό σου Λ.Σ. και ποιον αφορά. Γιατί ο τρόπος και ο χρόνος που γράφτηκε οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το έγραψες με βάση τα 3 σχόλια που προηγούνται, άρα τον "κάποιο σύντροφο"! Ειλικρινά και εγώ δεν έβγαλα άλλο συμπέρασμα! Αναρωτήθηκα μάλιστα γιατί να του δώσεις "τροφή" για να επιδοθεί στο αγαπημένο του σπορ! Αν λοιπόν κατάλαβα, και όχι μόνο εγώ, λάθος θα ήθελα μια εξήγηση για το που κολλάει αυτό το σχόλιο.
Καταρχάς σε αυτονόητα, δηλαδή στο με βάση τι έγινε το σχόλιο μου δεν απαντώ. Η απάντηση "βρωμάει" ακριβώς τόσο όσο το περιεχόμενο του σχολίου. Δηλαδή όσο μια υπόθεση στην οπoία κάποιος κάνει μια τοποθέτηση, μετά από λίγο μια "ερώτηση" ανώνυμα, και έπειτα από ακόμη λίγο δίνει μια "απάντηση".
Πάμε παρακάτω.
"Για να επανέλθω όμως ...κ να ρωτήσω τι νόημα είχε το πρώτο σχόλιό σου Λ.Σ. και ποιον αφορά. Γιατί ο τρόπος και ο χρόνος ..oδηγούν στο συμπέρασμα ότι το έγραψες με βάση τα 3 σχόλια που προηγούνται, άρα τον "κάποιο σύντροφο"!....Αναρωτήθηκα μάλιστα γιατί να του δώσεις "τροφή" για να επιδοθεί στο αγαπημένο του σπορ!"
Για πολλούς λόγους.
1ος : για να γραφεί από τον διαχειριστή του μπλοκ (και όχι από μένα ή κάποιον άλλο) ένα σχόλιο σαν αυτό "Πολλές φορές, τις περισσότερες, παρεμβαίνει με ένα τρόπο προκλητικό, για να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση ή απλά για να την πει σε κάποιον γιατί δεν έχει να πει κάτι άλλο. Κάποιες άλλες φορές, αρκετά λιγότερες, μιλάει σοβαρά και μάλιστα με τρόπο που αναρωτιέται κανείς αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο"
2ος : για να γραφεί (και πάλι από τον διαχειριστή του μπλοκ) αυτό " και πολλές φορές πλέον δεν βρίσκω και το λόγο να του απαντώ σε οτιδήποτε. Από εκεί και πέρα ο καθένας μπορεί να κάνει τις επιλογές του". Ως εκ τούτου μιας και ο διαχειριστής του μπλοκ δίνει "κάτι σαν γραμμή" αυτή να έχει δοθεί.
3ος: για να καταδειχθεί (κατά την άποψή μου πάντα) σε συνδυασμό με όλα τα άλλα, ότι αυτό το κομμάτι "Όσοι παρακολουθούν αυτό το blog μάλλον έχουν καταλάβει, άλλοι διαφωνούν, άλλοι συμφωνούν, ότι τα όρια ανοχής είναι πολύ ευρύτερα από αυτό που δηλώνουμε στο εισαγωγικό των σχολίων!", είναι υπερβολικό και κάπως ασυνεπές.
4ος : "για την περιφρούρηση της σοβαρότητας ευθύνη φέρουν και οι σχολιαστές". Για να γραφεί αυτό. Παράλληλα για να μπορέσω, πάνω σε γραμμένο αυτό, να ξαναπώ ότι αν σε μια κουβέντα (και φυσικά όχι αυτή που αναπτύχθηκε σε αυτή την ανάρτηση διότι αυτή κατά ενέργεια και δικιά μου συνειδητή, καλά του κ.σ. εννοείται το κάνει πάντα συνειδητά και κατα αποστολή, δεν είναι κουβέντα) που έχει 4569 αποπροσανατολιστικά σχόλια συνεχίζει να ισχύει αυτό που γράφτηκε, το χω πει ο ίδιος με πολλούς τρόπους, αλλά καθίσταται πιο δύσκολο και παράλληλα κάνει πιο δύσκολη την ανάγνωση και την ροή των ουσιαστικών.
Σύνοψη : για πρώτη φορά κατά απόλυτο τρόπο, και για δεύτερη μερικά, το σχόλιο μου δεν είχε σχέση με την ανάρτηση στην οποία έγινε. Το έκανα από αγανάκτηση, αλλά και για να προκαλέσω αυτό που περίπου προκλήθηκε. Όσο αφορά το τι θα σχολιάζω αλλά και το τι σχολίαζα στο παρελθόν προφανώς και δεν θα υπάρχει ανάλωση σε κριτική "σχολίων" τύπου κ.σ., παρά ίσως σύντομη αναφορά κατάδειξης της "σπουδαιότητας" του περιεχομένου τους. Αυτό έγινε για να καταδειχθούν μια σειρά από πράγματα, άλλα σχετικά άμεσα, άλλα σχετικά πλάγια. Είμαι ελπίζω σαφής, είμαι σίγουρα ειλικρινής, αν δεν κάλυψα εδώ είμαι, αλλά εκτιμώ ότι το να δοθεί συνέχεια είναι υπερβολικό έως και λανθασμένο, αυτό είναι άλλωστε και το νόημα όσων λέω.
Λ.Σ.
συμπλήρωση/διόρθωση : "υπερβολικό έως ασυνεπές" είναι λανθασμένη έκφραση. Δεν εννοώ υπερβολικό ως ότι είναι υπερβολικό στο πόσο αυτό που λέει γίνεται, εννοώ υπερβολικό που γίνεται, σόρρυ. Λ.Σ.
Ε βέβαια γιατί η νέα μόδα είναι το τέλος των κυρίαρχων εθνών-κρατών-λαών. Σήμερα πρέπει μία χώρα και ένας λαός να ανήκει κάπου ή να προσανατολίζεται αναγκαστικά κάπου, να δανείζεται ντε και καλά από Δύση ή Ανατολή. Τι μας λέτε τώρα κάποιοι ότι οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες, ότι παλεύουμε για ανεξαρτησία των λαών αμάν ρε αναχρονιστικοί γραφικοί τύποι. Ρωσία λοιπόν. Να προσανατολιστούμε προς μια δύναμη που:
α) Ως ιμπεριαλιστική δύναμη ανταγωνίζεται τους άλλους ιμπεριαλιστές για το μοίρασμα του κόσμου στηρίζοντας και έχοντας ως συμμάχους της δικτατορικά και αυταρχικά καθεστώτα τύπου Ιράν, Συρία. Οι χώρες αυτές βέβαια έχουν τα ίδια προβλήματα φτώχεια, ανεργία, καταστολή, διαφθορά, εξάρτηση και άλλα τέτοια ωραία.
β) ενισχύει και σχετίζεται με ακροδεξιές και ναζιστικές συμμορίες στην Ευρώπη. Ως προς αυτό παραθέτω μερικά στοιχεία:
https://athens.indymedia.org/post/1534726/
http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/i-xrimatodotisi-tis-xrysis-aygis-apo-akrodeksioys-sti-rosia-ellines-kai-rosoys-e
http://www.pathfinder.gr/news/4074012/plath-sta-akrodexia-kommata-ths-efrophs-bazei-o-poytin/
http://www.iefimerida.gr/news/181995/o-poytin-eisvallei-stin-eyropi-meso-tis-akrodexias-poia-i-shesi-toy-me-ti-ha
γ) Στο εσωτερικό της Ρωσίας εκτός του ότι υπάρχει βαρβάτος καπιταλισμός, εκτός του ότι είναι μία ιμπεριαλιστική δύναμη, ρατσισμός-εθνικισμός-ομοφοβία είναι επίσης κυρίαρχα στοιχεία. Για δείτε το εθνικιστικό παραλήρημα του Πούτιν και ποιος το επιδοκιμάζει(η πηγή του άρθρου στο τέλος):
http://www.economist.gr/index.php/2012-02-09-10-57-23/2012-02-09-11-11-58/14366-poytin-i-rosia-den-xreiazetai-meionotites
http://www.exandasdocumentaries.com/documentaries/chronologically/2007-2008/110-the-pack-of-white-wolves. Δείτε και το ντοκυμαντέρ Η ΑΓΕΛΗ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΛΥΚΩΝ ΤΟΥ ΕΞΑΝΤΑ είναι κατά τη γνώμη μου από τα καλύτερα μαζί με ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ.
ΓΙα αυτή τη Ρωσία μιλάμε;
ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΑΛΛΟ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΣ
V For Viva La Revolution
ενώ στην δυτικόφιλη Ελλάδα δεν επιβάλανε ποτέ την ακροδεξιά του Καρατζαφέρη, δεν στήθηκε ποτέ η επιχείρηση real estate και μαζικοποίησης της ΧΑ στο κέντρο της Αθήνας από το 2008 και μετά, δεν έγιναν ποτέ ολόκληρες προεκλογικές εκστρατείες με ατζέντα από τα κυρίαρχα κόμματα που έβγαζαν μπροστά τον ναζισμό σαν κάτι λογικό, δεν είχε ποτέ για δεκαετίες η ΧΑ το ακαταδίωκτο (και να δούμε που θα καταλήξει και η δίωξη), η ΕΕ δεν έβγαλε ποτέ σαν επίσημη πολιτική της την δολοφονία των μεταναστών στα σύνορα, δεν έγινε ποτέ η εφαρμογή του δόγματος του Σοκ στην ελληνική κοινωνία, από την οποία βρήκε ο ναζισμός πελατεία σε λουμπενοποιημένες μάζες, αντιδραστικές μικροαστικές και με πληγωμένο εθνικό συναίσθημα.
επίσης η δύση και αντιδραστικά καθεστώτα ποτέ δεν δημιούργησαν το ISIS για να ανατρέψουν τον Άσαντ, ο οποίος προφανώς είναι χειρότερος από το σοσιαλιστικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας. Επίσης όλοι θαυμάζουμε την κοινωνική ανάπτυξη και προκοπή της Λιβύης μετά την ανατροπή από τον πολιτισμένο κόσμο του Καντάφι, της Σερβίας μετά την ανατροπή του Μιλόσεβιτς κλπ.
είναι γνωστό άλλωστε ότι η Ρωσία είναι η πηγή του ναζισμού, το λένε και σπουδαίοι καλλιτέχνες του πολιτικού τραγουδιού όπως η Ρουσλάνα και οι Pussy Riot.
επίσης είναι πάρα πολύ λογικό μια χώρα να μην έχει σχέσεις. Να μην εισάγει, να μην εξάγει, να μην δανείζεται, να μην έχει και στρατιωτικές σχέσεις.
λυπάμαι Viva κλπ, οι απόψεις σου μπορούν να βρουν δικαίωση μόνο σε παρανοϊκά εθνικιστικά δήθεν υπερκομμουνιστικά καθεστώτα τύπου Ερυθρών Χμερ. Στον πραγματικό κόσμο, κοινωνίες που προάγουν τον κόσμο της εργασίας, του πολιτισμού και του σοσιαλισμού επιδιώκουν σχέσεις με τους γύρω τους στην βάση αμοιβαίου συμφέροντος, σαν κρατικό αντίστοιχο της αλληλεγγύης των λαών απέναντι στον ιμπεριαλισμό, που είναι η βασική διάσταση.
αυτό λέει η άποψη που διαφωνεί με την κατάργηση του έθνους κράτους. Που διαφωνεί με την "Νέα Τάξη" του πατέρα Μπους και των διαδόχων. Που δεν χάρηκε με την κατάρρευση των καθεστώτων του κρατικού καπιταλισμού, που δεν την είδε σαν ευκαιρία να καθαρίσει το τοπίο η μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική δύναμη, ούτως ώστε μετά να μπορεί να υπάρξουν γνήσιες, υπερταξικές έφοδοι στον ουρανό.
"κάποιος σύντροφος"
Πρώτον. Τα ελληνικά κόμματα που φέρνεις σαν επιχείρημα για να αποδείξεις ότι και η δύση είναι φασιστική (ΛΑΟΣ, ΧΑ) έχουν και τα δύο φιλορώσικες θέσεις. Δηλαδή η μόνη απόδειξη που βρήκες για την αντιδημοκρατικότητα της δύσης είναι ο φασισμός των φιλορώσων.
Δεύτερον. Η Ρωσία είναι το διεθνές κέντρο των ευρωπαίων φασιστών. Αυτό το έχουν καταλάβει όλοι στην Ευρώπη εκτός από εμάς εδώ στην Ελλάδα που νομίζουμε ότι ο κόσμος δεν έχει αλλάξει από το 1950.
Τρίτον. Όχι, η δύση δεν έφτιαξε το ISIS. Σταμάτα να διαβάζεις σαπουνόπερες στο Βαθύ Κόκκινο. Ο κόσμος είναι πιο πολύπλοκος από το σχήμα, από τη μια η κακιά αυτοκρατορία (δύση), από την άλλη όλοι οι καλοί που την πολεμάνε. Το ISIS απέκτησε τη δύναμη που έχει σήμερα στο Ιράκ, όταν η σιίτικη φιλοϊρανική κυβέρνηση του Αλ Μαλίκι παρέδωσε τη Μοσούλη τον Ιούνη του 2014 ΑΜΑΧΗΤΙ, όπως και μια σειρά άλλες νίκες. Κατέκτησαν μια πόλη 2 εκατομμυρίων με 1500 άντρες (κυριολεκτικά). Στη δε Συρία δυνάμωσαν όταν ο Άσσαντ τη στιγμή που ήταν πολύ στριμωγμένος από την εξέγερση (2011) 1) χτυπούσε μονόπλευρα την υπόλοιπη αντιπολίτευση 2) απελευθέρωσε από τις φυλακές στελέχη των τζιχαντιστών χωρίς καμιά εξήγηση και 3) αγόραζε πετρέλαιο από το ISIS ουσιαστικά χρηματοδοτώντας το (!).
Τέταρτον. Ναι, ο Άσαντ είναι τρισχειρότερος από τη Σαουδική Αραβία, βάσει των εκτεταμένων σφαγών που έχει διαπράξει ενάντια στον πληθυσμό του. Αν αυτή η απλούστατη αλήθεια πιστεύεις ότι είναι δήλωση συμπάθειας προς τη Σαουδική Αραβία τότε σε έχει τυφλώσει ο αντιδυτικισμός σου.
Πέμπτον. Εθνική ανεξαρτησία δε σημαίνει απομόνωση. Η ΕΣΣΔ μετά την επανάσταση προσπαθούσε να έχει σχέσεις με όλους ακριβώς για να μην μπορεί να την εκβιάσει κανείς. Αφού όμως πρώτα απέκτησε πολιτική ανεξαρτησία με σύγκρουση (δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από εσένα που προτείνεις υποθήκευση της ανεξαρτησίας σε νέο αφεντικό).
Έκτον. Η τάση του κεφαλαίου να σπάει τα εθνικά σύνορα (η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση, ή διεθνοποίηση ή όπως την πούμε) είναι τάση προοδευτική. Γι' αυτό το πέρασμα του καπιταλισμού από το προ-μονοπωλιακό στο μονοπωλιακό-ιμπεριαλιστικό στάδιο είναι πρόοδος. Οι μαρξιστές δεν πολεμάνε τον ιμπεριαλισμό από τη σκοπιά της επιστροφής στην εθνική απομόνωση, δηλαδή στο 1800, ούτε πολεμάνε το μονοπώλιο από την σκοπιά της επιστροφής στη μικρή παραγωγή. Αυτά είναι θέσεις αντιδραστικές, όπως αντιδραστικός είσαι κι εσύ που επί της ουσίας πολεμάς τον αναπτυγμένο καπιταλισμό από τη σκοπιά του υπανάπτυκτου καπιταλισμού, γι' αυτό άλλωστε υποστηρίζεις και τη Βενεζουέλα.
Έβδομο και τελευταίο. Το σχήμα "αντι-νέα τάξη πραγμάτων" είναι μια αντιδραστική ακροδεξιά μπούρδα. Ο ιμπεριαλιστικός κόσμος δεν ήταν ποτέ και ούτε θα γίνει ποτέ μονοπολικός.
Συμπέρασμα: είσαι αντιδραστικός και στη διεθνή πολιτική και στην πολιτική οικονομία.
θα μου επιτρέψεις να πιστεύω στην εθνική ανεξαρτησία σαν αίτημα αντιιμπεριαλιστικής πάλης που βγάζει μπροστά την εργατική τάξη να αναλάβει την διεύθυνση της κοινωνίας, που οξύνει την ταξική πάλη.
η πάλη του προλεταριάτου είναι εθνική.
αυτό πίστευαν ο Μαρξ, ο Λένιν, ο Γκράμσι, ο Μάο, ο Πουλαντζάς.
δεν το πιστεύει ο Τόνι Νέγκρι ξέρωγω, ο Μηλιός των τελευταίων 15 χρόνων, δεν είμαι σίγουρος για πιο πριν, και εσύ.
αλλά εσύ είσαι και με τον Καπρίλεζ και τις τρομοκρατικές παραστρατιωτικές οργανώσεις στην Βενεζουέλα.
δεν πιστεύω πάντως ότι κακώς παίρνεις τον λόγο εδώ, οι κομμουνιστές πρέπει να μπορούν να μιλάνε και με φορείς ακροδεξιών φασιστικών απόψεων, μιας και μπορεί απλά να είναι μπερδεμένοι, δεν γίνεται μέσω internet να βάλω το χέρι μου στην φωτιά αν είσαι φασίστας.
η προσωπική μου υπομονή όμως δεν είναι ανεξάντλητη, και δεν θέλω να σου μιλάω πια
"κάποιος σύντροφος"
Όταν αρχίζουμε και ασκούμε κριτική στη Ρωσία αρχίζετε τα άσχετα. Αλλάζετε θέμα. Ρε κάποιε σύντροφε είπα τίποτα για την ΕΕ; Την εξωραϊζω; Είπα τίποτα για να εξωραϊσω το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ; Που κολλάνε αυτοι; Είπα τίποτα για αυτά που συμβαίνουν στη Λιβύη και για ανάπτυξη μετά τον Καντάφι; Ούτε που αναφέρθηκα. Συνεχίζω και φωνάζω όπως πάντα ΕΞΩ ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Γιατί λες άσχετα;
Για τη Ρωσία αναφέρθηκα. Δηλαδή επειδή θεωρώ τη Ρωσία εξίσου αντιδραστική πάει να πει ότι είμαι φιλοδυτικός; Αυτή είναι σοβαρή επιχειρηματολογία; Δεν καταλαβαίνετε ότι αυτογελοιοποιήστε;
Και ποια Ρουσλάνα μου λες τώρα και πράσινα άλογα. Διάβασε αυτά που παρέθεσα. Δες και κανένα ντοκυμαντέρ. Δες τα γεγονότα, την πραγματικότητα.
Και τι είδους επιχειρηματολογία είναι αυτή; Ή με τη Σαουδική Αραβία ή με τη Συρία; Ή σκοταδισμός ή πιο σύγχρονη δικτατορία; Ή με τις ΗΠΑ ή με Ρωσία; Σοβαρά; Τι ψευτοδιλήμματα είναι αυτά. Δεν επιλέγω τίποτα γιατί δεν μπαίνω σε αυτή την ηλίθια κατασκευασμένη διαδικασία να διαλέξω.
Και αυτή η αντίληψη περί "Νέας Τάξης" και τέτοια άστα γιατί θυμίζουνε Καμμενο-Λιακόπουλους. Κύριοι φορείς είναι κάτι γραφικοί χριστιανοορθόδοξοι φασίστες, ακροδεξιοί και νεοναζί. Αντιλήψεων όπως παγκοσμιοποίησης, Νέας Τάξης και αντί Νέα Τάξη, Εβραιομασονοι, το ξανθό γένος που θα μας σώσει, η Ορθόδοξη Ρωσία που θα μας σώσει από τους Εβραιομασόνους ΗΠΑ-ΕΕ και τέτοιες σαχλαμάρες. Πρόσεχε τι λες.
V For Viva La Revolution
Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι κόμικ ξέρεις ο καλός Μπάτμαν-Πούτιν από εδώ και ο κακός Τζόκερ-ΗΠΑ-ΕΕ από την άλλη. Δεν πάει έτσι. Υπάρχουν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ΗΠΑ-ΕΕ-ΡΩΣΙΑ-ΚΙΝΑ που μοιράζουν τον κόσμο, κυνηγανε το μονοπωλιακό κέρδος, επαναχαράσουν τα σύνορα για την υποταγή άλλων λαών σε αυτές, για τις σφαίρες επιρροής τους η κάθε μία. Συγκρούονται, ανταγωνίζονται, συμβιβάζονται κιόλας ενίοτε Και η κατάσταση διαμορφώνεται ανάλογα. Όμως πάντα την πληρώνουν οι λαοί. Με το αίμα τους. Το σύνθημα είναι λοιπόν:
ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΤΗ ΓΗ ΞΑΝΑΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΧΑΡΑΖΟΥΝ
V For Viva La Revolution
o Μπους το είπε ρε συ το ΝΤΠ για να συμβολίσει μια νέα εποχη ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, και το κληρονόμησε από τον Χίτλερ. Οι ακροδεξιοί πολλά λένε για να τα προβοκάρουν, δεν πρέπει τόσο εύκολα να τους τα δίνουμε.
προφανώς δεν είπες ότι είσαι με την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Εσυ λες ότι εγώ είμαι με την Ρωσία, και σε αυτά αντιδράω λίγο ειρωνικά. Έμφαση δίνω ρε συ, αυτά που λες για την Ρωσία ισχύουν και για τα μπλοκ στα οποία η Ελλάδα συμμετέχει. Μα θα μου πεις, εσύ λες να φύγουμε, μαζί σου και γω, συμφωνώ, αλλά μην μου λες να απολογηθώ για οτιδήποτε της Ρωσίας, γιατί όσο λέω να έχουμε σχέσεις με την Ρωσία, λέω να έχουμε και με τις ΗΠΑ, και την ΕΕ. Επίσης δεν θυμάμαι σε ποιο post το έγραψα, το ξαναγράφω: ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε μια κατάσταση στην οποία είσαι μέχρι το λαιμό (οι δυτικές ενώσεις) και σε μια που δεν είσαι, είναι αποδοχή της πραγματικότητας. Επίσης ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε επιτεθέμενες και μη πλευρές, πάλι είναι διάλεγμα πλευράς. Δεν απειλεί η Ρωσία τις ΗΠΑ από στρατιωτικά μέχρι με ανατροπή του προέδρου τους, δεν την περικυκλώνει με πυραύλους, διαβόλους και τριβόλους, δεν ανέτρεψε η Ρωσία την νόμιμη ουκρανική κυβέρνηση, δεν στηρίζει η Ρωσία το φασιστικό καθεστώς του Κιέβου με τις πρακτικές εθνικού αποκλεισμού μη καθαρών Ουκρανών, δεν δεν δεν.
πάντως το σκεπτικό σου, και γενικά και το κκε μλ σαν χώρος κατατείνει, όπως το καταλαβαίνω, στο να μην έχει η χώρα, ή μια χώρα σχέσεις. Δεν το θεωρώ εφικτό, αλλά δεν το θεωρώ και καλό, δεν το θέλω.
έχω αφιερώσει την ζωή μου απέναντι στον άρρωστο αριστερίστικο βερμπαλισμό, δεν κάνω κάτι άλλο από αυτό και εδώ.
"κάποιος σύντροφος"
"...πάντως το σκεπτικό σου, και γενικά και το κκε μλ σαν χώρος κατατείνει, όπως το καταλαβαίνω, στο να μην έχει η χώρα, ή μια χώρα σχέσεις. Δεν το θεωρώ εφικτό, αλλά δεν το θεωρώ και καλό, δεν το θέλω.
έχω αφιερώσει την ζωή μου απέναντι στον άρρωστο αριστερίστικο βερμπαλισμό, δεν κάνω κάτι άλλο από αυτό και εδώ.
"κάποιος σύντροφος"
Κατ'αρχήν πρέπει να προσέχεις που αφιερώνεις την ζωή σου...!
Όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά άν την έχεις αφιερώσει σε κατά φαντασία αρρώστεια κινδυνεύεις άμεσα !
Επί της ουσίας τώρα. Από που έβγαλες το συμπέρασμα ότι το ΚΚΕ(μ-λ) δεν θέλει να έχει η χώρα σχέσεις ;
Γιατί άν μιλάς για την χώρα όπως είναι σήμερα οι σχέσεις της είναι σχέσεις ανισότιμες, σχέσεις που καθορίζονται από την ιμπεριαλιστική εξάρτηση.
Το σύνθημα ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ το φωνάζουμε δεκαετίες,ιδιαίτερα σαν απάντηση απέναντι σε αυτούς (ΚΚΕ) που απέναντι στους δυτικούς ιμπεριαλιστές καλούσαν την μεγαλοαστική τάξη της χώρας να στραφεί πρός ανατολάς με το σύνθημα ΠΑΡΤΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ.Στην συνέχεια το σύνθημα αυτό απόκτησε και άλλη αξία όταν επί ΠΑΣΟΚ το συνδέαμε με το σύνθημα ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ, Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ και ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ την περίοδο που διαμορφωνόταν το νέο πλαίσιο εξάρτησης της χώρας.
για να μην το...κουράζουμε και να φτάσουμε στο σήμερα η πάλη για ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της χώρας είναι υπόθεση της εργατικής τάξης σε συμμαχία με τα φτωχά λαϊκά στρώματα γιατί:
1. Είναι οι μόνοι που έχουν ταξικό συμφέρον από μία τέτοια κατάχτηση.
2. Είναι οι μόνοι που μπορούν να την φέρουν σε πέρας μέχρι τέλους.
3. Γιατί η ηγεμονία της εργατικής τάξης καταχτιέται στο πολιτικό επίπεδο όταν μπεί στην πρωτοπορεία να λύσει την κύρια αντίθεση της κοινωνίας υπέρ της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για γοργό προχώρημα πρός τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.
Μία ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΕΙΡΗΝΙΚΗ,ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ χώρα όχι μόνο δεν είναι απομονωμένη αλλά αποτελεί και φάρο για τους λαούς άλλων χωρών. Τις σχέσεις της τις καθορίζουν όροι ισοτιμίας και αμοιβαίου οφέλους και όχι οι ληστρικές ιμπεριαλιστικές πολιτικές.
"κάποιε σύντροφε" στο έχω ξαναπεί ότι είσαι αυθάδης απέναντι στο ΚΚΕ(μ-λ) όχι για να σε επιπλήξω σαν ...καθηγητής (που δεν είμαι) αλλά είτε γιατί αγνοείς πλήρως τις θέσεις μας και βγάζεις σαν τέτοιες ότι θέλεις "από την κοιλιά σου" είτε γιατί τις γνωρίζεις και τις παραποιείς συστηματικά.
Σε κάθε περίπτωση και επειδή οι καιροί το αναδεικνύουν διάβασε τις θέσεις για την 8η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ) πιθανά να βρείς απαντήσεις, εάν το θέλεις...!
Γ.Α.
α καλά, ούτε με την σοβιετική ένωση ήθελες σχέσεις μετά το 56 ?
άλλος που την θεωρούσε κρατικοκαπιταλιστική από το 36 ξέρωγω, ή το 24, ή το 21, ή το 18 να πει ότι από τότε να μην είχαμε σχέσεις ? Δεν γίνεται έτσι.
ήταν ότι ήταν (και είναι ολόκληρο θέμα τι ήταν και από πότε) αλλά λείπει. Δεν το καταλαβαίνεις πως είναι λάθος το 2015 να θεωρείς την ισοπέδωση της ύστερης ΕΣΣΔ με τις ΗΠΑ δικαιωμένη ?
https://www.youtube.com/watch?v=rHomETco0MI
και αν μου λες για τις σχέσεις της χώρας μετά την επανάσταση, πάει να πει ότι δεν λες κάτι για σήμερα.
εγώ πάλι λέω ότι η διεθνής ένταξη είναι και αυτή ένα επίδικο ταξικής πάλης που δεν λύνεται οριστικά πριν τον σοσιαλισμό και την εργατική εξουσία, και βασικά δεν λύνεται οριστικά ούτε τότε. Όπως όμως αφορούν τον λαό και την εργατική τάξη οι κρατικές πολιτικές πχ στο σύστημα υγείας, τους αφορούν και σε αυτό, πριν την επικράτηση της επανάστασης.
οτιδήποτε άλλο είναι πολιτική αδυναμία.
"κάποιος σύντροφος"
Μου αρέσει που πάτε να πιάσετε κουβέντα με τον "κάποιοι σύντροφο"! Ο άνθρωπος δεν παίζεται! Με τίποτα!
Κοιτάτε τι συμπέρασμα έβγαλε από την τοποθέτηση του Γ.Α.!
Μάλλον καλά κάνει ο Α.σ.Γ. που δεν του δίνει καμιά σημασία!
συμφωνώ
"κάποιος σύντροφος"
Βρε Κάποιε,άλλο αμοιβαία επωφελείς διακρατικές σχέσεις κ άλλο σχέσεις μικρών κρατών με ιμλεριαλιστές.Οι δεύτερες,λόγω υλικών όρων,είναι η περίπτωση του ψαρά που πάει ψάρεμα σε συνεργασία με το σκουλίκι.Άλλη ήταν πάλι η περίπτωση Ρωσίας κ Κίνας,στο όποιο διάστημα αυτές υπήρξαν σοσιαλιστικές κ στήριζαν έμπρακτα λαϊκά κινήματα κ επαναστάσεις.Κ το άλλο:Το να ζητάς απο αντισυστημικές οργανώσεις "απαντήσεις στο τώρα",προσαρμώσιμες στο πολιτικό πλάνο της όποιας κυβέρνησης,είναι σα να θες,να βάλης σε μια μηχανή ανταλλακτικά διαφορετικής εταιρίας.
νμ.
βρε ΝΜ υπάρχει διαφωνία μέχρι πότε ήταν σοσιαλιστική η ΕΣΣΔ, αυτό σχολίασα, πάνω στην κριτική του αυτονόητου που έλεγε το ΚΚΕ για "Μόσχα".
μέχρι πότε στήριζε η Μόσχα επαναστάσεις και κινήματα ? σαφώς όχι την δεκαετία του 60, του 70 και του 80 (λέω εγώ). Επιμένω όμως πως μια λογική "έξω το ΝΑΤΟ και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας", (γραμμη του ΠΑΚ αν το γειώσουμε στα ελλαδικά πχ επί χούντας) δεν ήταν σωστή.
είναι σαφές πως πίσω από την κουβέντα είναι το φάντασμα της θεωρίας των κόσμων, και των διαφορετικών βαθμών που έγινε αποδεκτή από το μλ κίνημα.
γιατί κανείς δεν την απέρριψε.
αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα
"κάποιος σύντροφος"
Ακριβώς επειδή υπάρχει διαφωνία για το πότε η Ρωσία έπαψε να είναι σοσιαλιστική-κ δεν είναι εύκολο να το προσδιορίση κανείς,αφού ο ρεβιζιονισμός πήρε σταδιακά το πάνω χέρι-είπα κι εγω "στο όποιο διάστημα,τέλος πάντων,υπήρξε σοσιαλιστική".Η Ρωσία σήμερα,ναι μεν δεν ειναι ο επιθετιστής στη διαμάχη της με τη δύση,αλλά λόγω χαραχτήρα κ μεγέθους είναι εν δυνάμει κίντυνος για μας,εξ αιτίας των επιδιώξεων της,της ανισοδύναμης σχέσης μαζί μας κ του ανταγωνισμού της με τους άλλους ιμπεριαλιστές.Αυτά τα ξέρει καλύτερα το κκε μλ,εγώ δεν έχω πολιτική πείρα,απλά μεταφέρω σε χώρες,την πείρα μου από ανθρώπους.Η αποτίμηση του παρελθόντος από ολόκληρο το κομ. κιν. δεν είναι έτσι κι αλλιώς όπως θα 'πρεπε,αλλά ελπίζω αυτό να γίνη προσεχώς.
νμ
Δημοσίευση σχολίου