Και εχθές αυτό που κυριαρχούσε ήταν η στήριξη της κυβέρνησης, η ελπίδα μεν αλλά και ο έντονος προβληματισμός για το που πάει το πράγμα. Τα πηγαδάκια και οι κουβέντες έδιναν και έπαιρναν. Οι απόψεις πολλές αλλά το αρνητικό ήταν το χαμήλωμα των προσδοκιών. Κυρίαρχος ήταν η αποδοχή του ρεαλισμού, του εφικτού, η αποδοχή της διαπραγμάτευσης συνέχισης των μνημονιακών πολιτικών με κάποιους καλύτερους όρους για το λαό. Ούτε καν η ελπίδα επιστροφής στη προμνημονιακή εποχή δεν υπάρχει πια.
Γιατί δε μπορεί να γίνει αλλιώς!
Γιατί η Ελλάδα είναι μικρή χώρα και δεν μπορεί να τα βάλει με τα λιοντάρια, δεν μπορεί να μείνει έξω από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Και αυτά τα λέγανε άνθρωποι που μέχρι πριν λίγο καιρό μπορεί να δίναν μάχες στους δρόμους της Αθήνας ενάντια στα μνημόνια και τις επεμβάσεις τω ευρωπαίων και αμερικανών ιμπεριαλιστών. Κατέβηκαν πολλοί λοιπόν σε αυτή τη συγκέντρωση χθες με έντονη όμως την ανησυχία και καθόλου τυχαία!
Το ΚΚΕ(μ-λ) αποφάσισε να παρέμβει σε αυτή τη συγκέντρωση. Δεν καλούσε σε αυτή, ούτε με τη μορφή της προσυγκέντρωσης, γιατί δεν θεωρούσε ότι πρόκειται για μια συγκέντρωση κινηματική. Δεν είχε τα χαρακτηριστικά συγκεντρώσεων όπου ο λαός αντιστέκεται σε πολιτικές ή διεκδικεί τα δικαιώματά του. Δεν είχε ούτε καν τα χαρακτηριστικά των συγκεντρώσεων στις πλατείες του καλοκαιριού του 2011 και πολύ περισσότερο δεν ήταν συνέχεια του μεγαλειώδους κινήματος της διετίας 2010 - 2012 ή των μεμονομένων και σποραδικών αγώνων που δόθηκαν μετά από αυτή τη διετία. Ήταν κάτι άλλο. Ήταν η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δείξει ότι έχει παλλαϊκή στήριξη η κυβέρνηση "κοινωνικής σωτηρίας" με κορμό αυτόν και συνεργάτη τους ΑΝΕΛ.
Από την άλλη όμως δεν μπορούσαμε να παραβλέψουμε ότι σε αυτές τις συγκεντρώσεις πάει κόσμος, λαός. Κόσμος που έχει χάσει πολλά τα τελευταία χρόνια, κόσμος που όπως είπαμε και πριν μπορεί να έδινε μάχες το προηγούμενο διάστημα. Σε αυτούς τους ανθρώπους θέλαμε να παρέμβουμε να μιλήσουμε και να τους πούμε ότι δεν μπορεί τα όνειρά τους να χωράνε σε μια διαπραγμάτευση με τους ιμπεριαλιστές μπας και πάρουν τίποτα ψίχουλα από αυτά που έχασαν. Ότι μπορεί ο λαός να πάει κόντρα στους ιμπεριαλιστές, να βγάλει αυτός τη χώρα από τους οργανισμούς που τη δένουν χειροπόδαρα στο άρμα τους και να χτίσει το δικό του μέλλον χωρίς την άδειά τους. Ότι μπορεί με τους αγώνες του να επιβάλει πολλά περισσότερα από τα 751 σε βάθος διετίας, από τη 13η σύνταξη για τους συνταξιούχους κάτω των 700, ότι τέλος πάντων η ζωή μας δεν μπορεί να κινείται γύρω από τα 700 ευρώ της πάλαι ποτέ κατά ΣΥΡΙΖΑ φτώχειας. Αυτά κατεβήκαμε να πούμε και να κουβεντιάσουμε και η ανταπόκριση του κόσμου ήταν ποικίλη. Αυτά ενόχλησαν την Ε. Λουπάκη που ψέλισε για κάποιους με ντουντούκα που έλεγαν το "ποίημα" (τόση απαξίωση για την ποίηση;). Δεν την ενόχλησε η ανάλυση των συνεπειών του χρουστσωφικού ρεβιζιονισμού που λέει ο Κυρίτσης ότι μας χαρακτηρίζει αποκλειστικά! Τους χαλάγαμε την ευτυχία και τη φιέστα αλλά τι να κάνουμε! Υπάρχει και η άλλη αριστερά που δεν είχε αυτοσκοπό για δεκαετίες να γίνει κυβέρνηση, που εννοεί αυτά που λέει όταν αρνείται την ανάθεση και υποστηρίζει την ανάγκη οργάνωσης του λαού. Που θεωρεί ότι ο λαός δεν έχει ανάγκη από ρεαλιστές σωτήρες που αγωνιούν για την κοινωνική ειρήνη. Κάποτε μπορεί και να υπερασπιζόντουσαν το δικαίωμα της παρέμβασης οποιουδήποτε, τότε χαλάγανε και αυτοί τη σούπα άλλων, τώρα όμως που είναι κυβέρνηση της πλειοψηφίας του 36 + 5%, ελέω εκλογικού νόμου και των δημοσκοπήσεων, δεν είναι σωστό!
Από την πλευρά του κόσμου υπήρξαν βέβαια και τέτοιες αντιδράσεις. Άλλωστε η αρνητική κληρονομιά των "Αγανακτισμένων", που τώρα κατά πως φαίνεται είναι "Ευχαριστημένοι", της απαγόρευσης κομμάτων και κάθε μορφής οργάνωσης του λαού εξακολουθεί να υφίσταται. Πλέον φαίνεται και πιο ξεκάθαρα ποιοι τη στήριξαν αυτή τη τάση των πλατειών. Υπήρξε όμως και αρκετός κόσμος που όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα αλλά ήρθε να αντιπαρατεθούμε και να κουβεντιάσουμε επί της ουσίας.
Και μιας και ρωτάνε αρκετοί. Πέρα από τους λόγους που αναφέραμε αρχικά δεν πήγαμε με τον κλασικό τρόπο οργανωμένου μπλογκ γιατί δεν θέλαμε να δώσουμε την εντύπωση στήριξης αυτής της συγκέντρωσης. Όπως και να τη βάφτιζαν οι διοργανωτές της. Στήριξης ή πίεσης να μην υποχωρήσει η κυβέρνηση. Εντύπωση που θα δημιουργούνταν άσχετα από το τι θα λέγαμε εμείς! Γιατί ακούστηκε και αυτό σήμερα στο Κόκκινο. Οι πολλοί πρωινοί του δημοσιογράφοι, συγγνώμη δε θυμάμαι τα ονόματά τους, απαντώντας στα δημοσιεύματα του αστικού τύπου που διάβαζαν εκείνη την ώρα, ότι δηλαδή οι συγκεντρώσεις αυτές ήταν φιλοκυβερνητικές, χρησιμοποίησαν ως άλλοθι την ύπαρξη πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ! Υπονόησαν ότι στηρίχθηκε αυτή η συγκέντρωση και από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτό μένει να το απαντήσει η ίδια.
20 σχόλια:
Υπάρχει βέβαια μεγάλο πρόβλημα όταν μια δύναμη της αριστεράς έρθει σε μια λαική κινητοποίηση και πει ότι αυτό δεν είναι λαική κινητοποίηση. Εγώ θα αντιδρούσα άσχημα, θα παρεξηγιόμουν, θα έλεγα κοίτα να δεις, ο κόσμος έχει προβλήματα και βγαίνει στον δρόμο, αν εσύ τα έχεις λυμένα μην έρχεσαι να μας προσβάλλεις κιόλας. Από κει και πέρα ζύμωσε ότι θες, αν δεν τα έχεις λυμένα και δεν έρχεσαι για δούλεμα, αλλά έχεις μια πολιτική γραμμή διαφορετική από την αναζήτηση κάποιου "συμβιβασμού" προσωρινού η μόνιμου κλπ. Και δεν είναι και ανάγκη κανείς να είναι οργανωμένος στην αριστερά ώστε, αν πειστεί για την καλή προαίρεση, να ρωτήσει, και τι να γίνει ? Να σου πει ρε παιδί μου, ωραία, εσύ λες να μην πάει η κυβέρνηση στο eurogroup. Μετά, ποια είναι τα βήματα ? Είσαι σαν κκε μλ με την παύση πληρωμών στο χρέος αυτές τις βδομάδες, μετά ? Εκεί θα του πεις ότι εμένα δεν με νοιάζει ούτε το eurogroup, ούτε το χρέος, με νοιάζει γενικά η επανάσταση. Τότε λήγει η κουβέντα, κεφάλια κουνιούνται με συγκατάβαση.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την άλλη νοιάζεται και για το χρέος, για την ΕΕ και την ΟΝΕ, για τους εκβιασμούς, για την προσπάθεια ακύρωσης της 25ης και ας μην ανέδειξε κάποια γραμμή ρήξης, και θεωρεί τον κόσμο που βγαίνει στον δρόμο με πρωτόλεια ελατήρια κυριαρχίας, δημοκρατίας και αντιιμπεριαλιστικής στάσης, λαική κινητοποίηση. Με αυτή την έννοια, τι να απαντήσει, δεν υπάρχει μυστήριο, συμμετέχει με ένα αντιΕΕ στίγμα. Μπράβο της πρέπει να πούμε.
Εκεί είναι τα θέματα και όχι σε κάποια ραδιοφωνική παραγωγό της αριστεράς και της προόδου.
"κάποιος σύντροφος"
Με πολύ συντροφική διάθεση, θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις.
Είναι εύκολο κάποιος να βαφτίσει τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις “φιλοκυβερνητικές” και ότι απλά υποκινούνται από ΣΥΡΙΖΑ και άλλους παράγοντες του συστήματος. Από μία άποψη αυτό ισχύει, καθώς η τροφοδότηση του πατριωτικού αισθήματος, αποτελεί χαρτί στα χέρια της κυβέρνησης στις όποιες διαπραγματεύσεις κάνει, αλλά κυρίως για να καμφθούν αντιστάσεις σε μελλοντικές κυβερνητικές κωλοτούμπες στο όνομα της εθνικής ομοψυχίας.
Το δύσκολο είναι να δει κάποιος τί επί της ουσίας υποβόσκει στο λαό που κατεβαίνει στο Σύνταγμα, αλλά και ποια τροπή μπορούν να πάρουν αυτές οι συγκεντρώσεις.
Ως προς το πρώτο, γνώμη μου είναι ότι ο κόσμος αυτός, στην πραγματικότητα βγαίνει στο Σύνταγμα επειδή δε θέλει να του αφαιρεθούν και άλλα δικαιώματα. Βγαίνει για το μισθό του, τη σύνταξή του, την υγεία του, την παιδεία του. Αντιλαμβάνεται ότι αυτά μπορεί να τα έχει μέσα από μια καλή/σκληρή διαπραγμάτευση. Μια διαπραγμάτευση από μια κυβέρνηση, που την ψήφισε για αυτό το λόγο. Επομένως η πραγματική αιτία είναι η ζωή του και ο ΣΥΡΙΖΑ απλά το μέσο.
Σε σχέση με την τροπή που μπορούν να πάρουν αυτές οι συγκεντρώσεις, αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλη τη μαζικότητα, διάφορα ΜΜΕ (ακόμα και φιλοκυβερνητικά) την παρουσίασαν πολύ πιο άμαζη απ' ότι πραγματικά ήταν, δείγμα ότι δεν τους πολυάρεσε τελικά.
Το ότι οι συγκεντρώσεις αυτές παρουσιάζονται ως φιλοκυβερνητικές και δε χρωματίζονται αλλιώς, ή το ότι δεν είναι κατορθωτό να γίνει άλλου είδους συγκέντρωση, ευθύνη έχει η αριστερά και κανένας άλλος. Η αδυναμία είναι της αριστεράς που ο κόσμος έχει τόσες αυταπάτες. Διαφορετικά αυτές τις δεκάδες χιλιάδες ας τις χαρακτηρίσουμε “καμένο χαρτί”.
Επομένως έχει σχηματιστεί ένα τοπίο με πληθώρα αυταπάτες και προβληματικές. Ένα τοπίο αντικειμενικό όμως, με δεκάδες χιλιάδες να βγαίνουν στο δρόμο (έστω και έτσι) αγωνιώντας για τη ζωή τους.
Αυτή την πραγματικότητα μια οργάνωση, θα την αποδεχθεί, ή θα προσπαθήσει να την ανατρέψει; Θα αφήσει αυτό τον κόσμο έρμαιο του ΣΥΡΙΖΑ; Την επόμενη μέρα όταν οι προσμονές αυτού του κόσμου για μια καλύτερη μέρα θα πάψουν, θα συνεχίσει να αγωνίζεται ή θα πάει σπίτι του με την ουρά στα σκέλια, έχοντας μια ακόμα απογοήτευση; Και αν συνεχίσει να αγωνίζεται, με τί όρους θα το κάνει;
Άρα ή θα παρέμβεις σε αυτό τον κόσμο (βασικό ότι δεν είναι λίγος), κοιτώντας στο αύριο, ή θα κάθεσαι με σταυρωμένα χέρια. Γιατί αποτελεί στοίχημα το αύριο αν θα πάει σπίτι του, αν θα κινηθεί “πιο δεξιά”, ή αν θα διαλέξει έναν “κόκκινο δρόμο”, ή ή ή....
Ολίγον ...παρέμβαση δεν υπάρχει. Ή αποδέχεσαι τις αδυναμίες σου για τους λόγους που φτάσαμε ως εδώ και πιστεύοντας ότι ο κόσμος αλλάζει ...παρεμβαίνεις, ...ή καταγγέλεις και απέχεις.
Είναι άλλο πράγμα να καλείς σε κάτι προβληματικό και άλλο να παρεμβαίνεις δυναμικά, προσπαθώντας να “χαλάσεις τη σούπα”. Και η ύπαρξη ενός οργανωμένου μπλοκ, δε σημαίνει ντε και καλά πλήρης αποδοχή, αλλά στα γεμάτα παρέμβαση. Γιατί μπορεί να τροποποιηθεί το επιχείρημα της στήριξης: “εφόσον ήσασταν εκεί και παρεμβαίνατε, τη στηρίζατε” (Παίζουμε την κολοκυθιά).
Θ.Β. (συνεχίζεται)
Πραγματικά απορώ τι σχέση έχει το σχόλιο σου με όσα λεεί το κείμενο.
Ανάμεσα στις διάφορες λάσπες, που πετάς, στέκομαι στην πιο σοβαρή:
"Εκεί θα του πεις ότι εμένα δεν με νοιάζει ούτε το eurogroup, ούτε το χρέος, με νοιάζει γενικά η επανάσταση."
Αυτό λέγαμε λοιπόν. "Μας νοιάζει γενικά η επανάσταση".
Τελικά πέρα από το να λασπολογείς, μπορείς να θέσεις κάτι ουσιαστικό;
Μην απαντήσεις, γιατί είμαι σίγουρος, ότι ως συνηθώς θα πετάξεις κάτι άκυρο, όπως κάνεις σχεδόν σε όλες τις δημοσιεύσεις.
Έχεις χαρακτηρίσει ορισμένους εδώ εμμονικούς με σένα, αλλά τελικά αποδεικνύεσαι εσύ ο εμμονικός, που παραμονεύει στο blog, μέχρι να βγει μια δημοσίευση και να γράψει μια καφρίλα από κάτω.
Αν θες να μαλακίζεται διαδικτυακά, υπάρχουν και άλλα site.
Τώρα το τί θα πει κάποιος, ποσώς θα πρέπει να ενδιαφέρει μια οργάνωση που έχει ξεκάθαρο στόχο. Αν κινείται κάποιος υπό το φόβο του τι θα πει ο αντίπαλος, έχει χάσει εξαρχής. Όταν για παράδειγμα το σύστημα χαρακτηρίζει “κουκουλοφόρους” τους διαδηλωτές (επειδή έχει τη δύναμη να το κάνει), εσείς θα πρέπει να απέχετε από τις διαδηλώσεις; Μου θυμίζει πολύ αυτό που άκουγα στο πανεπιστήμιο “όποιος συμμετέχει στις εκλογές, αποδέχεται το κράτος και τους θεσμούς του”...
Άρα κλείνοντας, νομίζω ότι η στάση του ΚΚΕ(μ-λ) είχε στοιχεία αμηχανίας.
Κλασικά η αριστερά διοργάνωνε συγκεντρώσεις σε αντίστοιχες αστικές διαβουλεύσεις, τύπου Eurogroup, βάζοντας το στίγμα της.
Το ότι δεν μπορεί να κάνει κάλεσμα συγκέντρωσης και το ότι κυριαρχούν τόσες αυταπάτες, φταίει η αριστερά και όχι ο κόσμος ...που δεν είναι μαζί της.
Το στοίχημα είναι αν θα αντιστραφεί το κλίμα και οι υπάρχουσες “φιλοκυβερνητικές συγκεντρώσεις” με τους χιλιάδες στις πλατείες, γίνουν “αντικυβερνητικές”, “ενάντια στη διαπραγμάτευση”, “ενάντια στην πολιτική της λιτότητας”, “αντικαπιταλιστικές”, “αντιιμπεριαλιστικές”.
Στο χέρι σας είναι, αρκεί να είστε εκεί όμως....
Διαφορετικά κινηθείτε από την άλλη μπάντα ξακάθαρα, καταγγέλοντας, όπως κάνει το ΚΚΕ και το Μ-Λ ΚΚΕ.
Θ.Β.
Ο Ανώνυμος των 13/2/15, 3:36 μ.μ. αναφερόμουν στον κάποιο σύντροφο
Με κουράζουν οι υποταγμένοι- αγανακτισμένοι!
Η ατάκα το ξέρω ότι έχεις δίκιο αλλά έστω κάτι να κάνει είναι πολύ δημοφιλής στις "Μη κυβερνητικές μη κομματικές συγκεντρώσεις" που αυθόρμητα μέχρι και λεωφορεία ναύλωσαν από τις γύρω πόλεις για να έρθουν..
Το θέμα ειναι το εξής, αν χαλάσει η σούπα του συμβιβασμού δηλαδή της αναπροσαρμογης του κυβερνητικού προγράμματος επί του μνημονιακοτερου (αλλά με άλλο όνομα και περιτύλιγμα) και οι ιμπεριαλιστές απαιτήσουν εδώ και τώρα (ή σε έξι μήνες)το κεφάλι του λαού στον τάκο του χασάπη. Τότε τι προτίθεται να κάνει η κυβερνητική μας αριστερά? Το ΚΚΕ (μ-λ) λέει αυτά που εκτιμά και για την ΕΕ και για το ΝΑΤΟ και προς τα που πρέπει να πάει ο αγώνας του λάου . Όλοι αυτοί οι νεόκοποι αλλά και ξεσκολισμένοι οπορτουνιστές (κάποιοι έχουν ξαναπαίξει τον ίδιο ρόλο και τη δεκαετία του 80) νυν κυβερνητικοί(ορισμένοι ξανά βλ. Τσακρη, κουρουπλης και σια) Οι οποίοι σε εβδομάδες καταπιαν ότι, συγκυβερνούν με το ακροδεξιους του Καμμενου, και δηλώσεις σαν της Βαλαβανη "Η πληρωμή των φορών από αυτούς που δεν έχουν έγινε πατριωτικό καθήκον", Τι θα προτείνουν στο λαό? Να παλέψει κόντρα στους "θεσμικούς εταίρους" ή θα είναι πατριωτικό καθήκον η ΥΠΟΤΑΓΗ.
Τότε θα ξαναμιλήσουν για την ιμπεριαλιστική ΕΕ και για το Εξώ από το ΝΑΤΟ?
Ο δρόμος είναι γνωστός και δυστυχώς Shortcut δεν έχει!
Όσο η αριστερά συνεχίζει να καλλιεργεί στα μέλη της και όπου φτάνει η επιρροή της αυταπάτες και την λογική της ανάθεσης τόσο ποιο μακρύς γίνεται ο Δρόμος του λαού.
"ΝιΖ"
Έχοντας στο νου κ την προεκλογική συνέντευξη των μλ στην ΕΡΤ σκεύτομαι,ότι η θέση "δε μ' ενδιαφέρει,πώς θα διοικήση το σύστημα ούτε το ποια προβλήματα έχει" είναι ουσιαστικά ένα αντάρτικο
ειρηνικού προς το παρόν χαραχτήρα,χαμηλών τόνων κ αργού ρυθμού.Αλλά όλα τα αντάρτικα κ εξεγέρσεις χρειάζονται,εκτός από τις δράσεις,υποστηριχτικά κ αυτοοργάνωση κ δεν εννοώ δομές λαϊκής εξουσίας αλλά τη συλλογική αντιμετώπιση πρακτικών προβλημάτων της καθημερνής ζωής.Ο μλ χώρος έχει όμως μια αρνητική στάση σ'αυτό το ζήτημα,γιατί το θεωρεί αναρχισμό.Το άλλο είναι,ότι όποιος ξεκινά με ένα στόχο γενικά,πρέπει να έχη στο νου του ένα δρόμο,άλλο αν απορρίπτωμε τα τυποποιημένα πολιτικά σχέδια.Αλλα γι'αυτό δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι.
Δεν καταλαβαίνω που είναι η λάσπη, δεν καταλαβαίνω γιατί η απάντηση του κκε μλ στο "τι να γίνει στο eurogroup ?" δεν είναι "δεν είναι εκεί το θέμα". Ας πούμε, "καμία συμφωνία", είναι μια γραμμή παρέμβασης στις συγκεντρώσεις, αλλά έχει και συνέχεια, μάλλον σημαίνει παύση πληρωμών, πρέπει να το πεις. Μάλλον σημαίνει έλεγχο κίνησης κεφαλαίων γιατί θα γίνει σίγουρα bank run, πρέπει να το πεις. Πρέπει να εισάγεις νόμισμα, γιατί τότε θα σε κόψει η ΕΚΤ και από τον ELA, πρέπει να το πεις. Πρέπει να εθνικοποιήσεις τις τράπεζες, πρέπει να το πεις. Αρχίζεις λοιπόν και περιγράφεις ένα πρόγραμμα, το οποίο μοιραία είναι ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, στον βαθμό που πρέπει να γίνει άμεσα, και δεν είμαστε στο όριο της σοσιαλιστικής επανάστασης.
Ε, δεν είμαι ούτε ψεύτης, ούτε προβοκάτορας όταν λέω ότι το κκε μλ έχει στηρίξει μεγάλο κομμάτι της γραμμής του στο με τους σημερινούς όρους (στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, το κομμουνιστικό και την αριστερά) δεν μπορεί το κίνημα και η αριστερά να έχουν πρόγραμμα. Με παραλλαγές λίγο πολύ το λένε αρκετοί στην αριστερά, και σε αυτό πατάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Και βλέπω παρόμοια πράγματα λένε και άλλοι συνομιλήτές, υπάρχει μια κουβέντα, δεν την ανοίγω εγώ.
Εύκολο είναι να βρίζεις, στέλνεις και διευκρίνηση, εντάξει, εμένα βρίζεις, σε μια εκδήλωση του κκε μλ αυτή θα ήταν η απάντηση σου? Ότι μαλακίζομαι ?
Καμιά φορά, μπορεί, ανθρώπινο είναι και αυτό.
"κάποιος σύντροφος"
Το ζητούμενο Θ.Β. είναι τελικά ακόμη και το τι εννοεί κανείς με τις ευθύνες τις αριστεράς. To γενικό "η αριστερά φταίει" δε μου λέει και πολλά πράγματα! Άραγε τις ίδιες ευθύνες έχουμε εμείς, ως ΚΚΕ(μ-λ), με τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Και δεν αναφέρομαι μόνο στα μεγέθη αλλά και στην ουσία της άποψης και για το πως αντιλαμβάνονται ποια θα πρέπει να είναι τα επίδικα στη πάλη του λαού αλλά και την ίδια την πάλη. Και να επισημάνω ότι είναι άλλο η συμμετοχή και άλλο η παρέμβαση!
Από εκεί και πέρα θεωρείς ότι αυτές οι συγκεντρώσεις που έγιναν είχαν κάποιο κινηματικό, αντίστασης ή διεκδίκησης, χαρακτήρα;
Τις συγκεντρώσεις δεν τις βαφτίσαμε εμείς φιλοκυβερνητικές αλλά οι ίδιοι οι οργανωτές τους, (διάβασες τα καλέσματά τους;), οι οποίοι δεν ήταν μεν ΣΥΡΙΖΑ αλλά από την άλλη αρθρογράφοι της Iskra μιλούσαν για διοργανωτές της αριστερής πλατφόρμας!
Μιλάμε για συγκεντρώσεις που και οργανωτή είχαν και συγκεκριμένη στόχευση. Ο πρώτος ήταν η κυβέρνηση και η δεύτερη ήταν να δωθεί μια εντύπωση λαϊκής στήριξης σε αυτό που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση και το οποίο κατά τη γνώμη μας, αν μας επιτρέπει ο μόνιμος διαστρεβλωτής σε βαθμό πρόκλησης να έχουμε γνώμη, δεν είναι μια καλύτερη ζωή για το λαό. Αυτή έτσι και αλλιώς δεν επιτυγχάνεται με διαπραγματεύσεις με τους ιμπεριαλιστές! Ο οποίος ανησυχεί και βλέπει ότι η κυβέρνηση που μέχρι και τις πρωτες μέρες έλεγε διάφορα ακόμη και αυτά τώρα τα στρίβει. Γι΄αυτό κατέβηκε ο κόσμος αυτός γιατί ναι μεν θέλει, μπορεί και να ελπίζει ακόμη, αλλά κυρίως γιατί ανησυχεί. Η αμηχανία και η αγωνία ήταν διάχυτη στο κόσμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί βλέπει και καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση με αυτόυς που μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν αδιάλλκτοι απέναντι στα δικά τους παιδιά! Τώρα θα αλλάξουν; Και ακριβώς επειδή ήταν αμήχανος και αγωνιούσε συμμετείχε σε αυτές τις συγκεντρώσεις τελείως βουβά και χωρίς να διεκδικεί κάτι!
Και εμείς τουλάχιστον πήγαμε εκεί με αυτό το τρόπο όχι για να μην μας κακοχαρακτηρίσουν, νομίζω ότι η ιστορία της συμμετοχής μας στο κίνημα τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια το αντίθετο αποδυκνείει, αλλά για να παρέμβουμε σε ένα κόσμο που κινδυνεύει όχι απλά να πάει σπίτι του αλλά και να στραφεί σε πολύ αρνητικές καταστάσεις! Και ναι δε θέλαμε να δώσουμε άλλοθι συμμετοχής, φάνηκε άλλωστε και από τις αντιδράσεις και τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της δικής μας παρέμβασης με τη συμμετοχή άλλων.
Και δεν πήγαμε βουβοί. Σε αντίθεση με άλλους που ενώ έλεγαν ότι θα πάνε αλλού τελικά δεν πηγαν και στάθηκαν με τα πανό τους βουβοί!
Και τέλος αν η αγωνιστική αριστερά θέλει να παίξει κάποιο ρολο καλό θα ήταν κάποια στιγμή να πάψει να ετεροκαθορίζεται από τον κάθε φορά ισχυρό. Χθες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, σήμερα η κυβέρνηση της αριστεράς και πάντα το σύστημα. Αναρωτιέμαι αν δεν υπήρχαν αυτές οι συγκεντρώσεις θα το σκεφτόταν κανείς ότι η αριστερά του εξωκοινοβουλίου τουλάχιστον, να κάνει πορείες και συγκεντρώσεις κόντρα στην επίθεση των ιμπεριαλιστών και του ντόπιου κεφαλαίου; Θα σκεφτόταν άραγε να τις κάνει άλλες μέρες και ώρες; Θα σκεφτόταν να κινηθεί μέσα στους πραγματικούς κινηματικούς χώρους από κοινού ώστε να βγάλει το κόσμο να διεκδικήσει αυτά που του πρέπουν και όχι κόντρα στις παλλινωδίες και υποχωρήσεις του ΣΥΡΙΖΑ; Εμείς πάντως και το σκεφτήκαμε και το προτείναμε. Η απάντηση δόθηκε στη πράξη γιατί στα λόγια δεν υπήρξε ανταπόκριση!
στον 13/2/15, 4:01 μ.μ.
Από που προκύπτει ότι ο χώρος μας είναι ενάντια στην αυτοοργάνωση του λαού; Από και ως που αυτός ο όρος είναι αναρχικός; Επειδή τον πήρε η αναρχία και τον κακοποίησε περιορίζοντάς τον στα όριά της;
Εκτός και αν σαν αυτοοργάνωση εννοείς τις λεγόμενες δομές αλληλεγγύης που κατάντησαν τη λέξη αλληλεγγύη σε φιλανθρωπία και την ξέκοψαν με κάθε έννοια αγώνα! Τότε ναι είμαστε ενάντια.
Και στόχο έχουμε και τον τρόπο που θα τον πετύχουμε τον έχουμε επεξαρστεί και τον επεξεργαζόμαστε συνεχώς, συνταγές όμως δεν έχουμε! Μάλλον θα πρέπει να μας ψάξεις λίγο παραπάνω.
θέλω ασγ να μου βρεις την διαστρέβλωση στο σχόλιο μου 04:26, για να ζητήσω συγνώμη και να χαιρετίσω την υιοθέτηση αυτού που διάφοροι (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Π1000, αριστερή πλατφόρμα) έχουν ονομάσει σε διάφορες φάσεις από το 2010 "μεταβατικό πρόγραμμα")
"κάποιος σύντροφος"
ΑσΓ, αναφερόμενος στην “αριστερά”, εννοώ το σύνολο των δυνάμεων έχουν ευρύτερη αναφορά σε ένα ρεύμα. Κομμουνιστικές, ρεφορμιστικές, οπορτουνιστικές κλπ. Που παρά τις διαφορές έχουν κάποιες κοινές παραδοχές και αρχές. Είναι άλλωστε οι δυνάμεις που είχατε/επιδιώκετε συνεργασία ή συνεργάζεστε. Προφανώς δεν έχουν όλες οι δυνάμεις ίσες ευθύνες, αλλά μην το χρησιμοποιείς σαν άλλοθι για να αποποιηθείς τις δικές σου ευθύνες, όποιες και αν είναι. Εκτός και αν είστε άμοιροι ευθυνών.
Ας αφήσουμε ποιος την έχει μικρότερη ή μεγαλύτερη την ευθύνη. Ο καθένας θα κριθεί με βάση το πώς αναγνωρίζει την πραγματικότητα, τι κάνει και τι στοχεύει. Στις υπάρχουσες συνθήκες, είτε θα πας μπροστά, είτε θα σε ξεράσει η πραγματικότητα.
Ήμουν ξεκάθαρος σχετικά με τη γνώμη μου για αυτές τις κινητοποιήσεις. Τόσο ως προς το ποιος/πόσο/γιατί τις προωθεί, όσο και του διαχωρισμού ανάμεσα στον κόσμο που πάει και τις δυνάμεις που υποκινούν τον κόσμο. Επίσης νομίζω ότι ήμουν αρκετά σαφής σχετικά με το λόγο που δεν είχε διαφορετικό χαρακτήρα η συγκέντρωση.
Ναι οι συγκεντρώσεις δεν είχαν ΕΜΦΑΝΗ χαρακτήρα αντίστασης ή διεκδίκησης. Εσύ θεωρείς ότι ο κόσμος που πάει στο Σύνταγμα, νοιάζεται για την κυβέρνηση και όχι για το μέλλον του;
Αναφέρεις: “Ο οποίος ανησυχεί και βλέπει ότι η κυβέρνηση που μέχρι και τις πρωτες μέρες έλεγε διάφορα ακόμη και αυτά τώρα τα στρίβει. Γι΄αυτό κατέβηκε ο κόσμος αυτός γιατί ναι μεν θέλει, μπορεί και να ελπίζει ακόμη, αλλά κυρίως γιατί ανησυχεί. Η αμηχανία και η αγωνία ήταν διάχυτη στο κόσμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί βλέπει και καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση με αυτόυς που μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν αδιάλλκτοι απέναντι στα δικά τους παιδιά! Τώρα θα αλλάξουν;”
Καταρχήν με αυτό δε θεωρείς πουλημένους όσους κατέβηκαν στο Σύνταγμα. Παρόλα αυτά (αν καταλαβαίνω καλά με βάση τη σύνταξης του σχολίου σου), κάνεις ένα λογικό άλμα σε σχέση με τη συνειδητοποίηση του κόσμου αναφορικά με το ρόλο/χαρακτήρα της κυβέρνησης, παρουσιάζοντας μια μεγαλύτερη συγκρότηση απέναντι στην κυβέρνηση. Αυτό όμως είναι αντίφαση με το να μην έχεις ενεργό παρουσία, καθώς βλέπεις να συντελούνται θετικές διεργασίες στο λαό. Τονίζω ότι με ενδιαφέρει ο κόσμος και η τροπή των συγκεντρώσεων και όχι το τι θα πουν τα ΜΜΕ!
Στη συνέχεια: “Και ακριβώς επειδή ήταν αμήχανος και αγωνιούσε συμμετείχε σε αυτές τις συγκεντρώσεις τελείως βουβά και χωρίς να διεκδικεί κάτι!”
Ποιος θα σπάσει τη βουβαμάρα, αν όχι οι πρωτοπόρες δυνάμεις;
“Και εμείς τουλάχιστον πήγαμε εκεί με αυτό το τρόπο όχι για να μην μας κακοχαρακτηρίσουν, νομίζω ότι η ιστορία της συμμετοχής μας στο κίνημα τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια το αντίθετο αποδυκνείει, αλλά για να παρέμβουμε σε ένα κόσμο που κινδυνεύει όχι απλά να πάει σπίτι του αλλά και να στραφεί σε πολύ αρνητικές καταστάσεις!”
Άρα θεωρείς ότι μπορείς και πρέπει να παρέμβεις. Επομένως γιατί να μην έχεις ένα “οργανωμένο μπλοκ”, αφού θεωρείς αναγκαιότητα την παρέμβαση και δεν ντρέπεσαι για την παρουσία σου εκεί;
Οι κομμουνιστές, νομίζω ότι συμφωνούμε, όχι μόνο πάνε “κόντρα στο ρεύμα”, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να το αλλάξουν. Έχουν υπάρξει και άλλες συγκεντρώσεις με προβληματικό στίγμα, που, αν δεν κάνω λάθος, συμμετείχατε, θέτοντας ένα “άλλο πλαίσιο”. Για παράδειγμα όταν έκλεισε η ΕΡΤ, το κυρίαρχο ρεύμα ήταν ότι “φιμώνεται η αντικειμενική ενημέρωση”. Στις πλατείες πριν 3 χρόνια, αυτό που κυριαρχούσε ήταν το “έξω τα κόμματα”, “επαναπροσδιορισμός του χρέους” κλπ. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, αλλά είναι περιττά να τα αναφέρω.
Θα καταλάβαινα αν θεωρούσατε αυτές τις συγκεντρώσεις, χώρους αντίδρασης, που η προτιμότερη αντιμετώπιση είναι η καταγγελία και η αποχή. Δεν το κάνετε όμως.
Παρεμβαίνετε “όχι βουβοί”, αλλά ταυτόχρονα με φειδώ.
Δηλαδή αν κατεβάζατε ένα πανό που θα έγραφε πχ “δεν αναμένουμε καμία κυβέρνηση σωτηρίας, αλλά παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας”, ή “Η διαπραγμάτευση σημαίνει υποταγή, έξω από ΕΕ και ΝΑΤΟ η προοπτική” , θα σας χαρακτήριζε κάποιος “φιλοκυβερνητικούς”;
Θ.Β.
ΘΒ νομίζω ότι το θέμα πανό είναι ένα τακτικό, δευτερεύον θέμα. Είναι φασυικα σημαντικό, αλλό όχι το πιο σημαντικό.
Πρώτα πρέπει να αναρωτηθούμε αν έχουμε σωστή κατεύθυνση για την περίοδο, αν αυτά που λέμε στον κόσμο στέκουν. Ύστερα, θα πρέπει να βρούμε την σωστή μέθοδο για να ζυμώσουμε την γραμμή αυτή.
Νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να χαρακτηρίσει τις συγκεντρώσεις αυτές κινηματικές ή αγωνιστικές. Το πώς θα εξελιχθούν δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει. Σε κάθε μέρος που συγκεντρώνεται κόσμος οι κομμουνιστές πρέπει να παρεμβαίνουν, να σπρώχνουν τα πράγματα σε μια θετική κατεύθυνση. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι κομμουνιστές πρέπει να αποδέχονται τους όρους και τους ρυθμούς, τον προγραμματισμό και το ύφος που βάζει το σύστημα.
Μια άποψη δεν μπορεί να γίνει ξεκάθαρη χωρίς να υπάρχει σε κάποιες περιπτώσεις και οργανωτικός διαχωρισμός. Ο διαχωρισμός, λέει η διαλεκτική, είναι συστατικό στοιχείο μιας γραμμικής γενικής λαϊκής ενότητας. Δεν μπορείς να πορεύεσαι μόνο ενωτικά, λες και είμαστε όλοι μια ευχάριστη παρεά! Μετατρέπεσαι σε ακολουθητή και νεροκουβαλητή. Πήγαμε και θα πάμε σε δεκάδες συγκεντρώσεις κόντρα στο ρεύμα. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε μόνο αυτό. Πρέπει να μπει και το άλλο, δικό μας, πολιτικό στίγμα! Είναι προϋπόθεηση για παρέμβουμε ύστερα πιο συγκτοτημένα!
Η εξέγερση του 1905 στην Ρωσία ξεκίνησε από την συγκέντρωση του παπά-Γκαμπόν (ματωμένη κυριακή). Ο παπάς αυτός πέτυχε να συκγεντρώσει ένα πλήθος εκατοντάδων χιλιάδων Ρώσων που πήγανε στον τσάρο για τον παρακαλέσουν. Οι μπολσεβίκοι είπανε στους εργάτες να μην πάνε, γιατί θα τους πυροβολήσουν -πράγμα που έγινε. Και χρησιμοποίησαν την παρουσία τους στο πλήθος εκείνη την μέρα, όπως και το ότι είχανε δίκιο, για να σπρώξουν τα πράγματα σε μια άλλη κατεύθυνση.
Φυσικά, το γεγονός που περιέγραψα δεν αποδεικνύει τίποτα, είναι απλά μια ιστορική αλληγορία. Στην οοσία όμως, η μεγαλύτερη ευθύνη ΘΒ βρίσκεται στις δνυάμεις εκείνες που μετρατρέπουν το κίνημα σε ουρά του ρεφορμισμού, και βγάζουν τον κόσμο υπέρ της διαπραγμάτευσης, της υποταγής στην ΕΕ. Και όχι σε αυτούς που εναντιώνονται στην ενσωμάτωση -ανεξάρτητα αν θεωρείς σωστό ή λάθος τον τρόπο του.
Από 4:01:Λέγοντας "αυτοοργάνωση" εννοώ αυτοβοήθεια κ αυτοκάλυψη των αναγκών του λαού (στο βαθμό του δυνατού).Το δρόμο του ΚΚΕ μλ πραγματικά δεν τον έχω καταλάβει,αν κ μελετώ προσεκτικά τις θέσεις σας.Λέτε,αντίσταση κ διεκδίκηση.Αλλά ο κόσμος λέει,εντάξει,μα πώς θα πορευτούμε παραπέρα;Πώς θα τη βγάλωμε;Τι θα τρώμε,πώς θα ζήσωμε;Γι'αυτό κ δεν προχωρεί το πράμα.Γι'αυτό λέω,ότι η απόλυτη ρίξη με το σύστημα κάνει αναγκαία την οικοδόμηση ενός κάποιου εδάφους (μεταφορικά),όπου θα στηριχτούμε,για να μην κρεμώμαστε απ'τις συστημικές,ντόπιες κ ξένες δομές.
Αλεπού, ωραίες οι αλληγορίες, αλλά το θέμα μας εδώ είναι εντελώς διαφορετικό.
Αν θεωρείς ότι η κατεύθυνσή σου είναι λανθασμένη, πρέπει να κάνεις σωστή ανάλυση, να τη δοκιμάσεις, να την τροποποιήσεις και τούμπαλιν. Αν πιστεύεις ότι έχεις κάνει το πρώτο βήμα, πρέπει να περάσεις στη δοκιμασία του. Η ζύμωση και εφαρμογή της ανάλυσης γίνεται στην εργατική τάξη και στο λαό. Το να περιμένεις αυτές οι συγκεντρώσεις να εξελιχθούν κινηματικά και αγωνιστικά, όταν δε θα έχεις συμβάλει εσύ ο ίδιος σε αυτή την εξέλιξη, είναι ΑΝΤΙδιαλεκτικό. Εκτός βέβαια και αν περιμένεις να το κάνεις κάποιος άλλος για σένα.
Ο πλήρης διαχωρισμός δικαιολογείται αν θεωρείς ότι αυτές οι συγκεντρώσεις είναι εφ' όλης της ύλης αντιδραστικές και ότι δεν μπορούν να πάρουν θετική κατεύθυνση.
Αν είναι δεδομένο ότι δεν μπορούν να πάρουν θετική κατεύθυνση, τότε κάνετε λάθος που παρεμβαίνετε. Αν υπάρχει ενδεχόμενο να πάρουν θετική κατεύθυνση, κάνετε ξανά λάθος που παρεμβαίνετε με αυτό τον τρόπο.
Αν πάλι κάποιος εκτιμήσει ότι πρέπει να παρέμβει, τότε επιβάλλεται να διαχωριστεί. Διαχωρισμός όχι ως προς τη συμμετοχή, αλλά ως προς τη διακριτή παρουσία και το πολιτικό πλαίσιο.
Με λίγα λόγια διακρίνω πολλαπλές αντιφάσεις ως προς την αντιμετώπιση των συγκεντρώσεων αυτών.
Τέλος η πρακτική που ακολουθεί κάποιος, δεν είναι κάτι αμελητέο, όπως το παρουσιάζεις. Είναι απόρροια μιας θεωρητικής ανάλυσης που την τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από αυτή.
Θ.Β.
ΘΒ εμείς ήδη πήγαμε σε αρκετές συγκεντρώσεις με κείμενο και μιλήσαμε στον κόσμο. Και αν χρειαστεί θα ξαναπάμε. Αυτό είναι παρέμβαση. Η ερώτηση μου προς εσένα είναι: αυτά που είπαμε στο λαό ήτανε σωστά ή όχι;
Η διαφωνία σου είναι στον τρόπο παρέμβασης, ή στο περιεχόμενο; Αν είχαμε πανό και ζυμώναμε τα ίδια δηλαδή, εσύ θα ήσουν μαζί μας;
Δεν ρωτάω προβοκατόρικα! Ειλικρινά ρωτάω, για να να καταλάβω, και να το λάβω υπόψιν. Πρέπει να ακούμε τι μας λένε.
Τώρα, πάνω σε αυτό που λες. Από την μικρή μου εμπειρία από το κίνημα, έμαθα ότι άλλες φορές πρέπει να ενώνεσαι και άλλες να διαχωρίζεσαι, πχ πλαίσια, συνέλευση, πορεία, μπλοκ. Το πότε και το πώς φυσικά διαφέρει και εκεί είναι η ουσία της πολιτικής, όμως ποτέ μια κομμουνιστική τακτική δεν μπορεί να είναι μονόπατη.
Ειδικά σε περιστάσεις όπου έχουν μια εγγενή αντιφατικότητα, όπως αυτή που βιώνουμε όλοι. Κατά την άποψη μου η "παναριστερά" και η "εθνική ενότητα", το "κλίμα ομοψυχίας" κτλ, παρατράβηξαν στην συγκεκριμένη συγκυρία. Πρέπει να υπάρξει και το "κάτι παραπέρα".
Αυτά από μένα για την ώρα...
Δεν είναι τι θα έκανα εγώ προσωπικά.
Θέτω κάτι πάρα πολύ απλό. Ή είσαι κάπου, ή δεν είσαι. Μεσοβέζικες πραγματικές λύσεις δεν υπάρχουν. Και αυτό εξαρτάται από την εκτίμηση που έχεις.
Στο συγκεκριμένο τώρα, ο καθένας (πλην ΣΥΡΙΖΑ) κάνει τις επιλογές του για τους δικούς του λόγους. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για να ασκήσει εξωκοινοβουλευτική-αντιπολιτευτική πίεση υλοποίησης του μεταβατικού, το ΚΚΕ για να μην τις νομιμοποιήσει, χωρίς να προτείνει όμως κάτι εγκλωβισμένο στη σεχταριστική λογική του, κλπ.
Θεωρώ ότι όσα ανέφερα νωρίτερα είναι απολύτως κατανοητά.
Το βασικότερο όμως είναι ότι ο λαός κινείται έτσι γιατί δεν είναι έτοιμος να κινηθεί αλλιώς. Δε φταίει όμως αυτός... Και ως προς το ΣΥΡΙΖΑ ... “ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά πιάνεται”.
Δώστε επομένως πρόταση σε αυτό το λαό. Το να του κουνάτε το δάχτυλο (με τον α ή β τρόπο), δε λέει τίποτα.
Έχει πιάσει τέλμα η συζήτηση νομίζω.
Καληνύχτα!
Θ.Β.
Η γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να πατήσει η επαναστατική αριστερά την μπανανόφλουδα της "ροής των εξελίξεων".
Προφανώς καλά κάνουμε και παρεμβαίνουμε, (όπως παρεμβήκαμε και στην πόλη που είμαι) αλλά σύντομα θα φανεί ξεκάθαρα του τι γίνεται.
Δεν είμαστε στο 1981 , το σύστημα περνάει μία πολύ βαθιά δομική κρίση και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και η αναδιάταξη δυνάμεων παγκόσμια δεν χωράει ούτε ανάπαυλες αλλά ούτε και "συμβιβασμούς" από την μεριά τους. Θα βρούν ένα αντιλαϊκό μίγμα το οποίο θα το εφαρμόσουν με άλλο τρόπο.
Τώρα αυτή τη στιγμή που μιλάμε, κατά πάσα πιθανότητα, συνθήκες για κινηματική μαζική ανάπτυξη δεν υπάρχουν, γιατί είμαστε στην περίοδο χάριτος της νέας κυβέρνησης.
Χρειάζεται χρόνος για να γίνει το νέο ντίλ μεταξύ τους και να δούμε απο κει και πέρα πώς απαντάμε.
Ξαναλέω καλά κάνουμε και παρεμβαίνουμε,γιατί πρέπει να δοθεί ένα άλλο στίγμα απλά νομίζω ότι δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να ακούσει ο λαός.
Είναι τέτοια η κατάσταση, που από ότι φαίνεται ,οι ιμπεριαλιστές χαίρονται που η κυβέρνηση θα τους ανοίξει (όσο και όταν) μία νέα δεξαμενή χρήματος για να ρεύσει πρός τις μητροπόλεις τους. Αυτή η επιχειρηματολογία, ότι δηλαδή θα χτυπήσουμε την διαφθορά και την ντόπια ολιγαρχία, σημαίνει μείωση ακόμη περισσότερο της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης σε σχέση με τις ισχυρές,με εξαίρεση ίσως το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, σημαίνει έδαφος για να έρθουν ξένα μονοπώλια να "επενδύσουν" , νέες ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας κλπ. Από ότι φαίνεται η νέα κυβέρνηση θέλει να βαθύνει την εξάρτηση ακόμη περισσότερο και να ενισχύσει την μεσαία τάξη που θα απασχολείται στα ξένα μονοπώλια, και θα απορροφάται σε μικρές μονάδες παραγωγής εμπορευμάτων "καινοτομίας " και κουραφέξαλα. Σαν στρατηγική εννοώ.
Είναι τόσο οξυμένη η κρίση που,ευτυχώς, δεν είναι εύκολο να ριζώσουν αυτές οι αυταπάτες για τα καλά. Εδώ τους κοροιδεύουν και τα παπαγαλάκια. Άκουσα τον παπαδημητρίου να λέει "χαίρομαι πάρα πολύ με μία αριστερή κυβέρνηση που σκέφτεται τις αγορές"...
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε το ποιά μορφή θα πάρουν τα νέα μέτρα λιτότητας για τον λαό .
Η αναφορά του ΣΥΡΙΖΑ σε διαφθορά και ντόπια ολιγαρχία δεν έχει να κάνει με ενίσχυση του ξένου κεφαλαίου αλλά
1) "με αυτονόητα" πράγματα απόλυτα επιθυμητά από μερίδες του κεφαλαίου που επιθυμούν να βγουν στον διεθνοποιημένο ανταγωνισμό όχι με όρους κρατικοδίαιτης διαπλεκόμενης επιχειρηματικότητας, αλλά με πλέον "υγιείς" όρους.
2)την σκληρή προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να περάσει στην πολιτική του γραμμή έναν σοσιαλφιλελευθερο πυρήνα, εναντίον των "ελίτ" που στην πράξη μπορεί να είναι κάποια μικροαστικά στρώματα, μερίδες "ρετιρέ) ΔΥ κλπ.
Συνολικά, η ίδια η επιλογή των ΑΝΕΛ σαν σύμβολο μιας "στρατηγικής" λαικού μετώπου, έχει να κάνει με μερίδες του κεφαλαίου που θέλουν στοπ στην υποβάθμιση. Νομίζω δεν ισχύει, μένει βέβαια να φανεί, όπως και το βάθος μιας λογικής λαικού μετώπου στην συγκυρία της χρεοκοπίας και της εθνικής υποβάθμισης, αλλά και της καπιταλιστικής κρίσης.
Προς το παρόν έχουν συμπέσει και "υλοποιούνται" ταυτόχρονα 2 στρατηγικές, μια που βλέπει στην κοινωνία, την παραγωγική δομή και το πολιτικό σύστημα όρους λατινοαμερικανοποίησης (αριστερά σαν πυρήνας ενός ευρύτερου λαϊκού μπλοκ εναντίον αριστεράς) και μια πιο κεντροαριστεροεκσυγχρονιστική που βλέπει πχ σαν πολύ εύκολο και λογικό την ... Παναρίτη στο πλευρό του Βαρουφάκη. Αυτή η δεύτερη πολύ θα ήθελε το Ποτάμι στην θέση των ΑΝΕΛ.
Επίσης Γούντι λίγο βιάζεσαι με το ότι χαίρονται που θα γίνουν ... ιδιωτικοποιήσεις ? Αυτό προυποθέτει ότι θα γίνουν ... περισότερες ιδιωτικοποιήσεις από τι θα γίνονταν έτσι κι αλλιώς, γιατί έτσι σκέφτονται, δεν λένε από το καθόλου έστω λίγες, σκέφτονται μόνο το γενικό πωλητήριο σε κάθε ίχνος υποδομής κλπ. Την απέραντη αποικιοποίηση.
Επίσης από που προκύπτει ότι θα γίνουν ιδιωτικοποιήσεις ? Δεν το βλέπω προφανές, ούτε αδύνατο υπάρχει πραγματική πρόθεση για "αξιοποίηση" που να μην κοροιδευόμαστε, δεν είναι το ίδιο. Δεν προσφέρει κάτι μια αντιπολίτευση ατάκας, ότι πχ "κοινοπραξίες" που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ΣΔΙΤ, οπωσδήποτε.
Γενικά είναι πολύ νωρίς, το κυβερνητικό σχήμα και η στρατηγική προοπτική της κατάστασης, είναι τριχασμένα ανάμεσα σε μια ταξικότερη και ριζοσπαστικότερη πορεία αριστερά σε μια λογική ρήξης με την ΕΕ και τους δανειστές (η πλέον αδύναμη τάση αυτή την στιγμή, και αυτή στην οποία πρέπει να ρίξει βάρος η υπόλοιπη αριστερά για να βαρύνει την σημασία της) το βάθεμα σε μια λογική λαϊκού μετώπου (δημοκρατία, κυριαρχία, παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά και παραγωγική πειραματισμοί, λαική συμμετοχή κλπ, λογικές τύπου Λατινικής Αμερικής εν ολίγοις, που δεν είναι αντίθετες από την πρώτη, μάλλον μπορούν να είναι σε συνάφεια) και μια σοσιαλφιλελευθερη μνημονιακή ενσωμάτωση. Τα τρία σενάρια απηχούν και το εύρος κοινωνικών δυνάμεων που προσβλέπουν στην κυβέρνηση, που με διαφοροποιήσεις εκτείνονται σε όλη την κοινωνία.
"κάποιος σύντροφος"
Διευκρίνηση από μένα:Ο προβληματισμός μου είναι πάνω-κάτω τέτοιος,όπως τον διατυπώνει ο Κάποιος στις 4:26,αλλά το συμπέρασμα είναι εντελώς άλλο.Ενώ αυτός καταλήγει σε ένα πρόγραμμα "μοιραία" κυβερνητικό "στο βαθμό που πρέπει να γίνη άμεσα κ δεν είμαστε στο όριο της σοσιαλιστικής επανάστασης",εγώ βάνω σε πρωτεραιότητα τη διαμόρφωση όρων κ την προώθηση της επανάστασης κ αναφέρομαι σε ένα σχέδιο υποστηριχτικό,πρώτα της επανάστασης,της ίδιας,μαζί βέβαια με κάποια προοπτική για μετά τη νίκη,που φυσικά στις λεπτομέρειές της θα διαμορφώνεται στην πορεία.
4:01
Δημοσίευση σχολίου