«ωραίας ατμόσφαιρας», ο «μεγάλος χαμένος», ο Αντ. Σαμαράς, που αρνήθηκε να παραδώσει τη… θέση τού επιστάτη των ιμπεριαλιστών, ορμώμενος προφανώς από προσωπικό φθόνο και μίσος για τον νεότερο πρωθυπουργό στη ελληνική ιστορία, τον Αλ. Τσίπρα.
Το εγχείρημα πέτυχε! Μετά από 2,5 χρόνια κινηματικής απραξίας που επιβλήθηκε από την αριστερά του συνταγματικού τόξου και με… ριζοσπαστικά επιχειρήματα περί «μη ύπαρξης όρων και προϋποθέσεων», με τη θεωρία της «χαμένης ψήφου» και «χαμένων αγώνων» που μάλιστα στόχο έχουν να εκβιάσουν τη κυβέρνηση, οι εκλογές αναδείχθηκαν σαν τη μόνη ρεαλιστική λύση (να το θυμάστε αυτό κύριοι αγωνιστές και να μετατραπούμε ευθύς σε κοινοβουλευτικοί κρετίνοι και «ευσυνείδητοι» ψηφοφόροι), για να σταματήσει η καταστροφή και να βρει ο λαός το δίκιο του.
Το εγχείρημα πέτυχε! Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση της αριστεράς (περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα), το ΚΚΕ ενισχύθηκε και υπάρχει για να μας θυμίζει τον «σοσιαλιστικό παράδεισο», αρκεί να γίνουμε «καθωσπρέπει πιστοί του ΚΚΕ», με βίο ασκητικό στο περιθώριο της ερήμου και αρνούμενοι την «αμαρτωλή σάρκα» που μονίμως διαμαρτύρεται (παρεμπιπτόντως, δεν είναι ο κομμουνισμός θρησκευτικό δόγμα, αλλά, αντίθετα, κάθε θρησκευτικό δόγμα είναι πολιτικό, παρά τις εσκεμμένες παρεξηγήσεις), και με τους «κοινοβουλευτικούς επαναστάτες» (σχήμα οξύμωρο) να διεκδικούν την ψήφο με σύνθημα «κρίνεται ποια τάξη θα έχει τον έλεγχο, ποια τάξη θα κυβερνάει τον τόπο» στις εκλογές τις 25ης Γενάρη» (εφημερίδα «Εργατική Αλληλεγγύη», 14 Γενάρη 2014, Νο. 1156- συνιστώσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ ).
Το εγχείρημα πέτυχε! Νίκησε η δημοκρατία, νίκησε ο κοινοβουλευτισμός που, και τα δυο μαζί, δεν έχουν αδιέξοδα (μονάχα ο άνεργος και ο φτωχός έχουν). Και ο κόσμος πρέπει κυρίως να ψηφίζει, αν θέλει να δει «άσπρη μέρα». Μονάχα τότε εξασφαλίζονται «υψηλά ποσοστά στις εκλογές» και χαμηλές προσδοκίες στην κοινωνία. Μονάχα τότε υπάρχει «σωτηρία χωρίς ταλαιπωρία» (εντάξει, είναι μπελάς οι εκλογές για τους ετεροδημότες) και εγγυημένη ταλαιπωρία μετά τις εκλογές. Όλα τα άλλα είναι απλώς «επαναστατική γυμναστική» με… μεταβατικό πρόγραμμα, όπως διδάσκει η «νεανική επιχειρηματικότητα», ο «επαναστατικός ρεαλισμός» και ο «αναρχοφιλελευθερισμός» τού εδώ και τώρα.
Μπορεί οι διαθέσιμοι εκπαιδευτικοί να επαναπροσληφθούν (το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, το δικαίωμα στη μόρφωση για όλους θα κριθούν… στις επόμενες εκλογές), μπορεί οι μαχόμενες καθαρίστριες να επαναπροσληφθούν στο υπ. Οικονομικών (ωστόσο τα «λαϊκά περιθώρια» της οικονομικής πολιτικής εντός καπιταλισμού αναζητούνται), μπορεί οι όποιες αδικίες να αποκατασταθούν (στον βαθμό που επιτρέπει ένα καθεστώς αδικίας), όμως, πού ακριβώς πραγματοποιήθηκε η ριζική ανατροπή που μάθαμε από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις;
Η «επαναδιαπραγμάτευση» των δανειακών συμβάσεων και η εκ των προτέρων δέσμευση για την αποπληρωμή των δανείων και των τόκων στην ιμπεριαλιστική μαφία (αντί της απεύθυνσης στον λαό ενάντια στη ιμπεριαλιστική μαφία), αποκλείει κάθε ανατροπή της μαφιόζικης σχέσης εκβιασμών, απειλών και εξάρτησης από την ιμπεριαλιστική και κεφαλαιοκρατική μαφία. Εδώ μια αναγκαία εξήγηση. Η αναφορά στη μαφία για την περιγραφή των διεθνών ιμπεριαλιστικών και κεφαλαιοκρατικών σχέσεων δεν είναι τυχαία ούτε λαϊκισμός. Πώς λειτουργεί η διεθνής (μαφία) των ιμπεριαλιστών και το εγχώριο «φιλικό περιβάλλον της φαμίλιας»; Λέει η ιμπεριαλιστική μαφία των ΕΕ-ΗΠΑ: Χρειάζεστε προστασία, δηλαδή δάνεια και εξοπλισμούς για να επιβιώσετε. Λένε οι εγχώριοι «πατριώτες εκπρόσωποι των προστατών»: Εκπροσωπούμε μια «εμπειρία και παράδοση αιώνων», επομένως, ξέρουμε ότι για να μην καταστραφεί και για να λειτουργήσει το «μαγαζί-επιχείρηση», που όλοι μας αποκαλούμε χώρα και πατρίδα, πρέπει να τα πάμε καλά με τους ισχυρούς προστάτες (εμείς για να κερδίζουμε, εσείς για να έχετε δουλειά και μέλλον). Και αναρωτιέται ο «μαγαζάτορας», δηλαδή ο «κυρίαρχος λαός», όπως μάθαμε κατά υπέρβαση και υπερβολή να μας αποκαλούνε (αντί για γρανάζι της ευημερίας τους): «Μα, ποιος μας απειλεί; Για ποια καταστροφή μιλάμε; Από πού και ποιους κινδυνεύουμε; Η απάντηση είναι πράγματι εντυπωσιακή. Σε αντίθεση με την πραγματική μαφία, οι… πραγματικοί ιμπεριαλιστές παριστάνουν τους φοβερούς λογοτέχνες. Αντί να πουν ωμά και κυνικά «αν θέλεις να μη σου κάψουμε τη χώρα εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις σου σε εμάς τους εμπρηστές», φλυαρούν για ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, ευημερία, σταθεροποιητικά προγράμματα και αναγκαία μέτρα και μεταρρυθμίσεις, για ευρωπαϊκή και ευρωζωνική αλληλεγγύη και πορεία, αλλιώς θα σας κάψουμε ζωντανούς (και ας είμαστε ενάντια στη βία, από όπου και αν προέρχεται).
Μετά από τέτοιες απειλές τι απομένει; Μετά τις σχέσεις εξάρτησης, εκβιασμών και απειλών εκ μέρους της ιμπεριαλιστικής μαφίας τι μπορούμε να κάνουμε, εμείς ο απειλούμενος λαός; «Πολλά και… επικοινωνιακά», λέει η σημερινή «αριστερή» κυβέρνηση. Υπάρχουν απίστευτες (όλοι αναρωτιόμαστε ποιες;) διορθώσεις; Όμως, ας μη κοροϊδευόμαστε, υπάρχουν πράγματι απίστευτου επικοινωνιακού χαρακτήρα διορθώσεις. Πόσοι από εμάς δεν λέμε αντανακλαστικά μετά από μια εκλογική «κηδεία» (π.χ. του Σαμαρά): «Τι ωραίος γάμος, και η νύφη κούκλα»; Τέτοιες εκφράσεις εθιμοτυπικές μπορούν να σου ξεφύγουν είτε με αυτοδύναμη «αριστερή» κυβέρνηση είτε με «ριζοσπαστική» συμβίωση με τους «ΑΝΕΛ». Πρώτο «φολκλόρ» ο νέος πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας, καθώς απέδιδε φόρο… διαστροφής στους αγωνιστές της Κατοχής στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Δεν χρειάστηκε καν υπόσχεση-δέσμευση για σύνταξη αγωνιστή της εθνικής αντίστασης στο «πρόγραμμα ελπίδας» (για την ιστορία, κι όπως αποκαλύφθηκε μετά, ο μακαρίτης «σοσιαλιστής» Α. Παπανδρέου και το τότε «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ, έδωσε σωρηδόν συντάξεις σε… αγωνιστές υπέρ της Κατοχής).
Όμως, υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή… από το παρελθόν, είναι αυτά όσα συμβούν στο μέλλον. Με αυτά θα αναμετρηθούμε στο εξής, οι σημερνοί «μειοψηφικοί και ανύπαρκτοι» αγωνιστές, πέρα και έξω από την «υπέρ ΝΔ και Αντ. Σαμαρά κριτική ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ». Γιατί υπάρχει πράγματι ο κίνδυνος που εξέφρασε, καλύτερα από όλους και για λογαριασμό της εγχώριας και εξωτερικής αγωνίας της κεφαλαιοκρατίας, ο μέγας «πατριώτης» Αλαφούζος: Αποδεχόμαστε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στον βαθμό που θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της… ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κ.λπ.. Διαφορετικά θα είναι μια μεταβατική κυβέρνηση (έχουν και οι αστοί μεταβατικά προγράμματα!), αν δεν ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής (και όλοι ξέρουμε τι λέει η… εποχή).
Αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο θα ήταν παράνομες, και ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις, έλεγαν κάποτε κάποιοι (τα ονόματα στη διάθεση της εφημερίδας), που θεωρούσαν τις εκλογές και τις καλές προθέσεις κατάλοιπα των αφελών (εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων συμπεριλαμβανομένων, αν υπάρχουν ακόμη τέτοιοι) και των πονηρών εκμεταλλευτών-καταπιεστών (όλοι τέτοιοι θα είναι πάντα). Ωραίο και χρήσιμο «δόγμα», ώστε να αντιμετωπίσει την αυταπάτη και την κυριαρχία, στην ψυχή και στο μυαλό, όλων εμάς που ενώ έχουμε την ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα, με «έφοδο στον ουρανό», προβληματιζόμαστε και μπερδευόμαστε μήπως κι έχουν δίκιο όσοι έχουν συμφέρον να λένε ότι «τίποτα δεν μπορεί να γίνει έξω από το κοινοβούλιο και την αστική δημοκρατία», έτσι γινόταν τόσους αιώνες (;).
Για να μη χαθούμε όμως στις σκέψεις και στους αιώνες, ας σκεφτούμε μήπως η «φοβερή επιτυχία της αριστεράς» δεν είναι παρά ο πολιορκητικός κριός του αντιπάλου. Για να συντριβεί κάθε πραγματική επαναστατική ανατροπή με τον μανδύα της «ριζοσπαστικής» υποταγής. Μήπως αυτό που ζούμε είναι μια ακόμη «παράδοση-παραλαβή» του εργατικού λαϊκού κινήματος που με ενθουσιασμό στην αρχή, απογοήτευση στη συνέχεια, «κέρδισε» απλά μια ψευτολαϊκή παρένθεση για να υποστεί μια πραγματική αντιλαϊκή και ακροδεξιά σταθερά. Μη φτάσουμε δηλαδή να απολογούμαστε στο επιχείρημα «σας είδαμε και εσάς», καλύτεροι είναι οι όποιοι άλλοι. Με αυτό το επιχείρημα δεν κέρδισε άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές;
Προλεταριακή Σημαία
9 σχόλια:
Η επίθεση στο δικαίωμα της αριστεράς στην συλλογική μνήμη του λαού, σε ένα μνημείο της εθνικής αντίστασης και μάλιστα εκτελεσθέντων κομμουνιστών δεν προσφέρει τίποτα στην αριστερά και το κίνημα. Προσφέρει μόνο στις δυνάμεις και τις απόψεις που θέλουν έναν λαό κρετίνο, χωρίς μνήμη, χωρίς αριστερά και δεξιά και διάκριση ανάμεσα τους. Λέμε όχι σε μια αριστερά new age, σε μια αριστερά χωρίς αναφορές, ταξικές, διεθνιστικές, πατριωτικές. Και για να το πάμε και αλλιώς, τι πρέπει να κάνει μια εκλεγμένη αριστερά για να δικαιούται να επικαλεστεί την εθνική αντίσταση ? Να το καταλάβω λίγο αυτό, η εθνική αντίσταση είναι κάτι του κκε μλ ?
Κατά τα λοιπά είναι υπόθεση του λαού του κινήματος και της αριστεράς να αποκρούσουν τους εκβιασμούς του ιμπεριαλισμού και των δανειστών και να πυκνώσουν το διεθνές και εσωτερικό μέτωπο αλληλεγγύης, να ακυρώσουν τις "έξυπνες" και λιγότερο "έξυπνες" "μηχανικές διευθέτησης".Η αποδοχή των όρων των δανειστών και του ιμπεριαλισμού δεν πρέπει να είναι επιλογή για τον λαό. Είναι όμως κάτι που πρέπει να δουλευτεί μέσα στον λαό πολιτικά, είναι κάτι που πρέπει να μπει στο κίνημα, δεν γίνεται στο internet, με φλυαρία και σνομπάρισμα του λαού και του αγώνα του. Όλοι στους δρόμους στις 11 Φεβρουαρίου και σε κάθε ραντεβού της ευρωχρεοκρατίας, όλοι σε μαζικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις σε χώρους εργασίας και νεολαίας. Μακριά από την μικροαστική αδημονία ότι όλα θα κριθούν τώρα και πρέπει τώρα να τα ανατρέψουμε όλα, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει άλλη μάχη, αλλά και το δέος των "πανίσχυρων αντιπάλων". Να μπούμε όμως στην μάχη, να διευρύνουμε την κλίμακα του εφικτού.
ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΟΧΙ ΣΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ ΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ
"κάποιος σύντροφος"
Η ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗ
ΕΞΩ Η ΕΕ & ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
Τελικά, εσύ "κάποιες σύντροφε" ή δεν καταλαβαίνεις τίποτα ή καταλαβαίνεις πάρα πολύ καλά από επικοινωνιακή πολιτική γενικώς και ειδικά για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
αφού το θίγεις με αυτό τον τρόπο να σου πω πως από άποψη "ιδεολογίας του μάρκετινγκ" όπως την λένε οι ειδικοί, ΔΕΝ θα επέμενα τόσο πολύ, σε ένα "κοινό" που δεν δείχνει να έχει την επιθυμία, άρα δύσκολα θα αποκτήσει την ανάγκη. Άρα δεν είναι το δεύτερο. Αλλά πες μας καλύτερα για τα πολιτικά θέματα, άσε με μένα.
"κάποιος σύντροφος"
ανάποδα, πρώτα ανάγκη, μετά επιθυμία
"κάποιος σύντροφος"
Για το πολιτικό θέμα και την ανησυχία που πρέπει να έχουμε «κάποιε σύντροφε», για να ξέρουμε τουλάχιστον από που μας ήρθε (γιατί πολύ “γιορταστική” εκλογική χαρά έχει πέσει με την αριστερή κυβέρνηση και την αύξηση των αριστερών ψήφων), νομίζω ότι είναι καλύτερα να ξαναδιαβάσουμε το άρθρο. Χωρίς μονομανία ενάντια στο ΣΥΡΙΖΑ και χωρίς –όπως σωστά λες και εσύ- σνομπάρισμα του λαού (που καθόλου δεν δείχνει το άρθρο, αντίθετα, η τοποθέτησή σου: «Η αποδοχή των όρων των δανειστών και του ιμπεριαλισμού δεν πρέπει να είναι επιλογή για τον λαό». Μπα! Επέλεξε ο λαός! Και μάλιστα υπέρ δανειστών και ιμπεριαλιστών; Το μόνο που επέλεξε ήταν (και είναι) το ψευδεπίγραφο Ευρώπη ή … Αφρική;
Οσο για το «κρίνεται ποια τάξη θα έχει τον έλεγχο, ποια τάξη θα κυβερνάει τον τόπο» στις εκλογές τις 25ης Γενάρη» (εφημερίδα «Εργατική Αλληλεγγύη», 14 Γενάρη 2014 (εδώ έγινε λάθος, το σωστό είναι 2015), Νο. 1156- συνιστώσα ΑΝΤΑΡΣΥΑ ), δεν φαίνεται να ενοχλεί ιδιαίτερα αυτή η αρλούμπα (μήπως επειδή είναι επικοινωνιακά σωστή αρλούμπα;).
Να χαρούμε, να γελάσουμε για το ωραίο θέαμα (Σαμαράς-Βενιζέλος στα έδρανα της αντιπολίτευσης) και την πολύχρωμη οργή απέναντι στην πρώην «κυβέρνηση που θα έδιωχνε τα μνημόνια με ». Αρκεί να μη μας βγει ξινό το γέλιο με τη νέα κυβέρνηση που «θα διώξει τρόικα και μνημόνια». Για να μη φτάσουμε να γελάμε πικρά για τον εαυτό μας.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
βλακώδης εργατίστικη αρλούμπα είναι, που προσπαθεί να παντρέψει εργατισμό με κοινοβουλευτισμό, ενοχλεί
"κάποιος σύντροφος"
Ο "κάποιος" πάντα παρεκκλίνει δεξιά κι απ την ευρωκομμουνιστική γραμμή. Πάντα συνεπής δεξιός. Μπράβο με ότι καταπιάνεσαι λάθος. Επίτευγμα!!
"Κάποιος πολύ διαβασμένος"
δεν το ειχα διαβάσει. εξαιρετικό άρυορ ανάλυσης της πραγματικότητας. έτσι είναι. αλλά δεν θα μείνει έτσι. εμπρός για τις επαναστατικές συσσωρεύσεις της (νέας) εποχής, τις πράξεις, τις παρεμβάσεις, που θα φέρουν τα επόμενα (επίσης) σωστά άρθρα που θα ναι και προς το τι να κάνουμε. ο κ.σ. είναι ή ψυχωτικός προβοκάτορας, ή (όπως καταλήγω) προβοκάτορας σε αποστολή (και δεν εννοώ από την ασφάλεια....... αν και βέβαια τελευταία και η ασφάλεια "αριστερούς" προιστάμενους έχει στα υπουργεία......, φυσικά και δεν θα απολογηθούμε...) συνειδητά, στοχευμένα και ίσως, μάλλον προσωρινά, ανώνυμος
Δημοσίευση σχολίου