Γιορτές και πανηγύρια και ...λουκάνικα Φρανκφούρτης!

Μια μέρα γιορτής σήμερα. Κάποιοι κρεμούν τις σημαίες τους στα μπαλκόνια, κάποιοι άλλοι θα κατέβουν στις παρελάσεις να θαυμάσουν τα παιδιά τους και το στρατό για να χαρούν, να νοιώσουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, να τιμήσουν τους αγωνιστές που έφεραν τη λευτεριά από τον Οθωμανικό ζυγό. Μια κολοβή ανεξαρτησία βέβαια όπως κατακτήθηκε και εξελίχθηκε! Και είναι κάτι που το γνωρίζει, το έχει στη συνείδησή της, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Μόνο που και αυτή τη συνείδηση η εξουσία που εγκαθιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 1821 φρόντισε να την ελέγξει, πως θα ήταν άλλωστε εξουσία, έτσι ώστε να εγγραφεί μέσα της ότι ανεξάρτητη Ελλάδα χωρίς προστάτες δεν μπορεί να υπάρξει. Βέβαια στο πέρασμα της ιστορίας αυτός ο λαός με τους αγώνες αμφισβήτησε αυτή τη ...νομοτέλεια που του επιβάλουν από την εποχή της ψωροκώσταινας μέχρι και τη σημερινή των δανειστών.
Κορυφαία στιγμή - δεκαετία ολόκληρη - του λαϊκού αγώνα για λεύτερη πατρίδα ήταν η δεκαετία του 1940, με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και τον ΔΣΕ. Μια δεκαετία που και πάλι η κατάληξή της ήταν μια "ανεξάρτητη" Ελλάδα με τις πλάτες των απολύτως απαραίτητων ιμπεριαλιστών, για το εγχώριο, και μια ζωή ραγιάδικο, κεφάλαιο. Μόνο του δεν θα μπορούσε ποτέ να σταθεί.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Που έχουμε μια κυβέρνηση της αριστεράς με ολίγον εθνικιστών πατριωτών. Η οποία υποτίθεται - η αριστερά (τρομάρα της)- ορκίζεται σε αυτούς τους αγώνες και θεωρεί τον εαυτό της συνεχιστή!
Και ας προσπαθεί να πείσει(;) τον ελληνικό λαό ότι οι δανειστές έχουν δίκιο! Ότι και πάλι χωρίς τους ξένους και τα λεφτά τους (που τα βρίσκουν άραγε;) δεν μπορούμε να επιβιώσουμε ως λαός. Ότι για το μόνο που είμαστε ικανοί είναι για ανάπτυξη τουριστική άντε και τίποτ' άλλο αρκεί να μας δώσουν την άδεια Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι και Γερμανοί. Όχι οι λαοί τους βέβαια.
Γι΄αυτό λοιπόν δεν είναι τυχαία η σημερινή γιορτή. Κάπως πρέπει να μας ανέβει το φρόνημα! Και ας θυμίζουν αυτές οι κιτς γιορτές που πάνε να στηθούν στο Σύνταγμα κάποιες άλλες προ 45ετίας στο Παναθηναϊκό Στάδιο! (δεν έχω τίποτα με την πραγματική λαϊκή παράδοση, τα τραγούδια και τους χορούς του λαού μας, έχω πολλά όμως με τον ευτελισμό τους από την κάθε εξουσία). Αφού βέβαια παρελάσει ο στρατός, αφού παρελάσουν οι μαθητές (θυμίστε μου ποιος θα τα καταργούσε αυτά;) χωρίς κάγκελα στο Σύνταγμα αλλά με τα ΜΑΤ διακριτικά και πάνοπλα στα γύρω στενά, όπως άλλωστε είναι μόνιμα όλο αυτό το δίμηνο που έφυγαν από το Σύνταγμα!
Ευστοχότατο λοιπόν και το σκίτσο του Κωστάκη!
Από εδώ:  http://kostakiskitsa.blogspot.gr/