04 Μαρτίου 2015

Εκπαιδευτικοί: Οι κυβερνήσεις αλλάζουν – τα μνημονιακά μέτρα είναι εδώ

Η αναμονή είναι παραλυσία – Άμεσα γύρος γενικών συνελεύσεων

Ένας μήνας μόλις πέρασε από τις εκλογές και την πολυδιαφημισμένη στην Αριστερά «πτώση της κυβέρνησης». Ένας μήνας που ήταν αρκετός για να καταρρεύσουν οι… ανησυχίες του μη κυβερνητικού τμήματος της Αριστεράς αυτής, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ικανοποιήσει όλα τα βασικά αιτήματα της προηγούμενης περιόδου και ότι το κίνημα θα μείνει… χωρίς στόχους και δουλειά.
Εξελίξεις που μπορούν πάντως να βοηθήσουν τους εργαζόμενους να εξάγουν τα αναγκαία συμπεράσματα, συμπεράσματα που είναι απαραίτητα την κρίσιμη κατάσταση που διανύουμε εδώ και μερικά χρόνια, και η οποία θα γίνεται ολοένα και πιο κρίσιμη. Τα οποία είναι κατά την άποψή μας τα εξής:
Συμπέρασμα πρώτο: Το πλέγμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας αποτελεί μια πραγματική θηλιά, θηλιά η οποία αν για την αστική τάξη της χώρας αποτελεί αναγκαίο «παρελκόμενο», για το λαό αποτελεί κύρια πηγή δεινών και μοχλό ακόμα πιο καταθλιπτικής ταξικής κυριαρχίας σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Συμπέρασμα δεύτερο: Με βάση το παραπάνω, η γραμμή της διαπραγμάτευσης, ενώ όλο αυτό το πλέγμα παραμένει άθικτο, καταλήγει να αποτελεί μια επικοινωνιακή φούσκα που ανοίγει το δρόμο στην υποταγή με «αριστερή» φρασεολογία αλλά και δίνει το δικαίωμα στην προηγούμενη μισητή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να εμφανίζει την επιλογή της υποταγής στην εξάρτηση και της προώθησης της αντιλαϊκής πολιτικής ως μονόδρομο.
Συμπέρασμα τρίτο: Είναι τέτοιας έκτασης η συνολική επίθεση του συστήματος, που ακόμα και οι ιδιαίτερα χαμηλές λαϊκές προσδοκίες για ένα απλό διάλειμμα, για απλή πρόσκαιρη ανακούφιση, δεν μπορούν να βρουν ανταπόκριση: Η υποτίθεται ευνόητη –πριν τις εκλογές- επιστροφή των διαθέσιμων και απολυμένων εκπαιδευτικών είναι στον αέρα, η κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων πέρασε από σαράντα κύματα για να καταλήξει (;) σε προαιρετική, η αξιολόγηση θα αντικατασταθεί από μια άλλη, στην οποία «δε θα τιμωρείται ο κακός αλλά θα επιβραβεύεται ο καλός»!
Συμπέρασμα τέταρτο: Η αναμονή για εξελίξεις που θα γίνουν έξω από μαζική οργάνωση και κίνηση, έξω από τους μαζικούς αγώνες είναι μάταιη και αποτελεί εγγύηση ότι οι εξελίξεις θα γίνονται κάθε μέρα και χειρότερες.
Ο κλάδος των εκπαιδευτικών ήταν από τα κομμάτια των εργαζομένων που στήριξαν στις εκλογές μαζικά το ΣΥΡΙΖΑ. Οι κινηματικές δυσκολίες που υπήρξαν το προηγούμενο διάστημα (με βασική ευθύνη όλου του ρεφορμιστικού μπλοκ) σε συνδυασμό με τη σαρωτική επίθεση που δέχτηκαν οι εκπαιδευτικοί το προηγούμενο διάστημα (δε θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι κάθε βδομάδα μια καινούρια αντιδραστική ρύθμιση εφαρμοζόταν) αλλά και τις αυταπάτες ότι η κυβερνητική εναλλαγή θα ξεκλειδώσει μια σειρά θετικές εξελίξεις οδήγησαν τους εκπαιδευτικούς στην επιλογή αυτή. Πιο συγκεκριμένα, μεγάλο ρόλο έπαιξε η δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα επαναπροσλάβει τους διαθέσιμους και απολυμένους, αλλά και η δέσμευσή του για κατάργηση της αξιολόγησης. Η αλήθεια είναι ότι λίγοι εκπαιδευτικοί περίμεναν κάτι παραπάνω από αυτά, όπως για παράδειγμα την αύξηση μισθών ή την επαναφορά του ωραρίου στα πριν του 2013 επίπεδα.
Η πραγματικότητα έρχεται να γειώσει με σκληρό τρόπο ακόμα και αυτές τις ψαλιδισμένες ελπίδες. Όλα πια δείχνουν ότι η επιστροφή των εκπαιδευτικών στη δουλειά (και δε μιλάμε δυστυχώς μόνο για επιστροφή στις θέσεις τους, που φαίνεται απίθανη) πρόκειται να ικανοποιηθεί από καθόλου ως μερικά. Ενώ οι παλινωδίες για την Τράπεζα Θεμάτων δείχνουν πώς το συνολικό πλέγμα σχέσεων (ακόμα και με τριτεύοντες παράγοντες και κέντρα όπως τα ιδιωτικά σχολεία και τα φροντιστήρια) δημιουργεί βαρίδια ακόμα και σε απλές αποφάσεις.
Για την ώρα οι εκπαιδευτικοί δείχνουν να περνάνε από τη φάση της αρχικής ικανοποίησης και εφησυχασμού στη φάση του μουδιάσματος και των πρώτων ενδείξεων ανησυχίας. Άλλωστε τα μηνύματα των εξελίξεων είναι πολύ καθαρά.
Με όλα αυτά γίνεται φανερό ότι η εκτίμηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ικανοποιήσει βασικά αιτήματα του κινήματος των εκπαιδευτικών (που οδήγησε μάλιστα κάποιους να επαναφέρουν τη λίστα τους από σήμερα μέχρι την αταξική κοινωνία) έχει πάει περίπατο. Αντίθετα, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, οι οποίες σε προκήρυξή τους δέκα μέρες μετά τις εκλογές ανέφεραν ότι «το σίγουρο είναι ότι ο χρόνος μετράει εναντίον των… δεσμεύσεων. Κάθε μέρα που περνάει θα ισχυροποιείται η επίκληση πιέσεων από ΕΕ-ΔΝΤ και θα ψάχνει η νέα κυβέρνηση εξόδους διαφυγής». Καθώς και ότι «το πλαίσιο διεκδίκησης των βασικών δικαιωμάτων στις σπουδές, στη δουλειά και στις ελευθερίες δεν μπορεί παρά να παραμείνει όπως έχει. Αυτό το κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης θα γίνει πιο αποτελεσματικό όσο ενισχύεται η αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική και αντισυνδιαχειριστική κατεύθυνση».
Στις συνθήκες αυτές, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να υποστείλουν τις διεκδικήσεις τους ή να αντιμετωπίζουν με κατανόηση την πολιτική ή τις δυσκολίες της κυβέρνησης. Ούτε να γίνει το κίνημα μια από τις κυβερνητικές συνιστώσες η οποία θα ασκεί εποικοδομητική – συμπληρωματική παρέμβαση. Ταυτόχρονα πρέπει να αντιμετωπιστεί η σαστιμάρα που υπάρχει ότι τάχα τώρα δεν ξέρουμε από ποιον ακριβώς διεκδικούμε. Σε κάθε περίπτωση, στο πλαίσιο του καπιταλισμού, οι εργαζόμενοι διεκδικούν από αυτόν που αναλαμβάνει τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση δηλαδή της χώρας.
Το αμέσως επόμενο διάστημα πρέπει να γίνουν γενικές συνελεύσεις σε όλους τους χώρους της εκπαίδευσης και να οργανώσουν την πρώτη διεκδικητική – απεργιακή κινητοποίηση. Μια κινητοποίηση όπου τα αιτήματα για επαναπρόσληψη των διαθέσιμων – απολυμένων, για διεκδίκηση μόνιμης και σταθερής δουλειάς για όλους, για άμεση κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης και της διεκδίκησης δωρεάν εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά θα πρέπει να ξανακουστούν δυνατά. Όπως πρέπει να ξανακουστεί δυνατά η απαίτηση για ανατροπή των μνημονίων και της πολιτικής τους. Κάτι που έχει ξεχαστεί τελευταία.
Και, τέλος, πρέπει να ακούγεται όλο και συχνότερα η ανάγκη οργάνωσης του αγώνα ενάντια στην ΕΕ, στο ΔΝΤ, στο ΝΑΤΟ, σε όλους δηλαδή τους μηχανισμούς ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που αποτελούν εγγύηση για την όξυνση της καπιταλιστικής επίθεσης και των δεινών για το λαό.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

απαιτείται και μια τοποθέτηση για την αισχρή κίνηση ΔΑΚΕ - ΠΑΜΕ για την ανατροπή του προέδρου του ΔΣ της ΟΛΜΕ.

http://paremvaseisde.gr/?p=5537

οι νίκες των εκπαιδευτικών πάντως, όπως λένε οι Παρεμβάσεις, πρέπει να τους αναγνωρίζονται.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

ααααα, δεν είναι συνδικαλιστικό, είναι γενικό, ίσως υπάρξει τοποθέτηση σε κείμενο των αγωνιστικών κινήσεων.

αν διαβάζει αυτές τις γραμμές κάποιος σ εκπαιδευτικός πάντως, από τις αγ. κινήσεις, θα εκτιμούσα αν έκανε ένα σχόλιο, γιατί μου έχει αφήσει πολύ άσχημη εντύπωση αυτό που γίνεται.

το βασικό βέβαια είναι κάθε κλάδος να ενεργοποιηθεί για το σύνολο των συμφερόντων του, γι αυτό άλλωστε γίνεται και το αίσχος με την καθαίρεση του Κοτσυφάκη. Για να μην σηκωθεί κίνημα, για να ασχολείται η ΟΛΜΕ με μαλακίες.

και η ανθρωποφαγία αυτού του είδους, ενοχλεί. Πριν το 13 που ήταν δακίτης, οι δηλώσεις του στα κανάλια ήταν καλές πάντα ? Τι είναι αυτά που κάνει το ΚΚΕ ? Ντροπή ρε γαμώ το κέρατο μου, αυτά είναι έξω από κάθε πολιτικό πολιτισμό, ούτε καν θέμα αριστεράς .

όχι ότι φταίτε εσείς, αν μπορεί κάποιος πάντως ας απαντήσει.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΝΔΙΚΆΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΟΧΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ!

Ανώνυμος είπε...

Χρειάζεται σχολιασμός κ τοποθέτηση. Παρακάτω η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ
Την παραίτησή του υπέβαλε ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ - Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Γραμματείας Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ
Δημοσίευση: Τρί, 03/03/2015 -

Την παραίτησή του υπέβαλε ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Θ. Κοτσυφάκης κατά τη συνεδρίαση, σήμερα, του ΔΣ της Ομοσπονδίας που πραγματοποιήθηκε με κύριο θέμα την εκτίμηση της συνάντησης με το υπουργείο Παιδείας και τον προγραμματισμό δράσης.

Σε ανακοίνωσή της η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, όλα τα μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ και όλες οι παρατάξεις (εκτός από τις ΣΥΝΕΚ), συμφώνησαν ότι η συνάντηση της Ομοσπονδίας με τον υπουργό δεν κινήθηκε σε θετική κατεύθυνση. Η πλειοψηφία των αιτημάτων του κλάδου απορρίφθηκαν από την ηγεσία του υπουργείου.

Σε αυτά τα πλαίσια υπήρξε κοινή θέση από όλες τις παρατάξεις (πλην των ΣΥΝΕΚ) ότι οι δηλώσεις του προέδρου της ΟΛΜΕ για το αποτέλεσμα της συνάντησης συσκότισαν την πραγματικότητα, ωραιοποίησαν την κυβερνητική πολιτική, την ίδια στιγμή που ο υπουργός δεν ικανοποίησε σχεδόν κανένα από τα αιτήματά μας.

Επίσης, ότι πρόκειται για δηλώσεις που έγιναν χωρίς να υπάρχει καμία εξουσιοδότηση από το ΔΣ της ΟΛΜΕ και που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την εκτίμηση που έχει η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ για το αποτέλεσμα της συνάντησης.

Τα λιβανίσματα αυτά στην κυβερνητική πολιτική δεν είναι καινούρια, κινούνται στην πεπατημένη του "κυβερνητικού συνδικαλισμού". Τα έχουμε ξαναδεί και ξέρουμε καλά πού οδήγησαν το συνδικαλιστικό κίνημα.

Μετά την εξέλιξη αυτή, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας υπέβαλε την παραίτησή του».

Βεβαια οι Παρεμβάσεις ας ξεκαθαρίσουν αν πάγωσε ή παραμονεύει η αξιολογηση, γιατί αναφέρονται και τα δύο στην ανακοίνωσή τους http://www.alfavita.gr/arthron/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%B4%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%BB%CE%BC%CE%B5

Ανώνυμος είπε...

βέβαια οι Παρεμβάσεις δεν έχουν βάλει θέμα Κοτσυφάκη και το ΠΑΜΕ λέει λίγο ψεματάκια.

αν είναι ντροπή να τα έχει πλακάκια με την ΔΑΚΕ σε ένα τέτοιο θέμα, με τέτοια επιχειρήματα, να μην το κάνει, και να μην ανακατέβει τις Παρεμβάσεις.

σωστό ή λάθος, είναι νομίζω δικαίωμα των Παρεμβάσεων να καθορίζουν την στάση τους.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

Η άποψή μου είναι ότι το να ξεκινήσει τώρα ένα σκοινί κορδόνι για το συγεκριμένο ζήτημα βολεύει και το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΜΕ και τη ΔΑΚΕ. Γενικά βολεύει όποιον θέλει να μη βγει ο κλάδος από τη γωνία αλλά να ασχολείται με τις διάφορες αγωνίες εκλογικής κεφαλαιοποίησης της κατάστασης. Να συνεχίσει θεατής...

Αν το πράγμα σταματήσει εδώ, δε βλέπουμε κανένα λόγο να τσιμπήσουμε από τη μεριά μας. Εχουμε πολύ σοβαρότερα άγχη. Αν πάλι συνεχίστεί το ντούρου ντούρου, και αρχίσει να μπαίνει σε ΕΛΜΕ, σε συνελεύσεις και σε Συντονιστικά Διαθέσιμων, οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών θα τοποθετηθούν με ανακοίνωση.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Για την ακρίβεια δεν είναι άποψή μου. Είναι άποψή μας.

Πάνος

Ανώνυμος είπε...

Οκ Πάνο, σαφές και σωστό.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

δικαιωμα τους ειναι να καθορίζουν την σταση τους αλλά και να την ξεκαθαρίζουν "κάποιε" .

Ισχυει αυτο ;:

"Σε σχέση με το κορυφαίο ζήτημα της επαναφοράς στην εργασία των συναδέλφων μας που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, καθώς επίσης και το προσωρινό πάγωμα της αξιολόγησης και της κατάργησης της τράπεζας θεμάτων,αποτελούν νίκη του κλάδου και οφείλουμε να τα πιστώσουμε στους σκληρούς και παρατεταμένους αγώνεςτου εκπαιδευτικού κινήματοςκαι μην τα αναγνωρίσουμε ως κυβερνητικές παραχωρήσεις, διότι το τελευταίο συνιστά επί της ουσίας παραίτηση από τους αγώνες.

Η ισχυει αυτο;

"Εκτιμούμε πως οι εξελίξεις σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο κινούνται στην κατεύθυνση της πλήρους προσαρμογής της νέας συγκυβέρνησης με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου, ΕΕ – ΔΝΤ και ιμπεριαλιστών, στην συνέχιση της πολιτικής με άλλο προσωπείο και βρίσκεται μακριά από τις εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις και ανάγκες. Επιπλέον για τον κλάδο μας παραμένουν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις οι πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας, οι μαζικοί και μόνιμοι διορισμοί, η ανατροπή όλου του αντιεκπαιδευτικού νόμου για το Λύκειο, η μείωση του ωραρίου καθώς και το άνοιγμα των τμημάτων. Επίσης επανέρχεται από την «πίσω πόρτα» η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών η οποία βαφτίζεται ως «αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου».

Ανώνυμος είπε...

δεν είναι αλληλοαποκλειόμενα, μόνο σε κολλημένους εγκεφάλους υπάρχει το "ζήτω η κυβέρνηση" και το "η κυβέρνηση συνεχίζει ακριβώς την ίδια πολιτική".

σε κάθε περίπτωση κάθε παράταξη πρέπει να ξεκαθαρίζει την στάση της σε μαζικές διαδικασίες και όχι σε κομπρεμί στο ΔΣ.

αν οι Παρεμβάσεις δεν το κάνουν, θα το κρίνουν οι εκπαιδευτικοί.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

επίσης, αν είσαι ο ίδιος, πιο πάνω λες να ξεκαθαρίσουν αν πάγωσε ή παραμονεύει η αξιολόγηση Μα αφού πάγωσε και δεν ματαιώθηκε, παραμονεύει, που είναι το πρόβλημα σου ?

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

Καταρχήν δεν είμαι εγώ ο κολλημένος... Η ανακοίνωση των Παρεμβάσεων λέει ότι "σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο κινούνται στην κατεύθυνση της πλήρους προσαρμογής της νέας συγκυβέρνησης με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου, ΕΕ – ΔΝΤ και ιμπεριαλιστών, στην συνέχιση της πολιτικής με άλλο προσωπείο και βρίσκεται μακριά από τις εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις και ανάγκες"

Το πρόβλημα μου εμένα είναι να λέμε πράγματα που εκτιμαμε ότι ισχύουν και να μην λέμε λίγο έτσι και λίγο αλλιώς. Πάγωσε λοιπόν ή όχι η αξιολόγηση και η τράπεζα θεμάτων; Οφείλεις να εκτιμήσεις το τι συμβαίνει πραγματικά. Η επιστροφή των διαθέσιμων είναι ΔΕΔΟΜΕΝΗ νίκη του κινήματος; Το να θεωρούμε ότι ....πάγωσε (ή μπήκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας) επειδή σέρνεται δεξιά αριστερά η αποπροσανατολιστική υποσχεσεολογία της κυβέρνησης είναι πρόβλημα....
Αν όμως πιστεύεις ότι η αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική συνεχίζεται με άλλο προσωπείο (άρα όχι ακριβώς η ίδια -σχετικό και αυτό όσο κυλάει ο χρόνος- πρέπει να σπάσεις την εμπέδωση στάσης αναμονής. Τα δύο αυτά υπαγορεύουν διαφορετικές στάσεις στο κίνημα λοιπόν....

Ανώνυμος είπε...

Κολλημένοι εγκέφαλοι υπάρχουν με το ζητω η .... και το κάτω η....., και το να περιμένουμε την ......, Κολλημένοι με τους "από πάνω" πάντα....

Ανώνυμος είπε...

τα ίδια Παντελάκη μου.

πάγωσε=σταμάτησε προσωρινά, είναι θέμα κινήματος.

μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας=ματαιώθηκε.

"κάποιος σύντροφος"