13 Απριλίου 2015

Aπαγόρευση της κομμουνιστικής ιδεολογίας από την ουκρανική Βουλή – σχόλιο της Μποροτμπά

Ένα ακόμα βήμα έκανε σήμερα η Ουκρανία στην – μέχρι στιγμής ιδιαίτερα επιτυχημένη – ευθυγράμμισή της με τις «ευρωπαϊκές αξίες», ψηφίζοντας νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την προπαγάνδα και τα σύμβολα του ναζισμού και του κομμουνισμού, εξισώνοντας «τα εγκληματικά αυτά ολοκληρωτικά καθεστώτα». Λίγο νωρίτερα το κοινοβούλιο είχε βέβαια φροντίσει να ανακηρύξει τον Μπαντέρα, συνεργάτη των ναζί κατά τον Β’ ΠΠ, και το στρατό του σε «μαχητές υπέρ της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας», ενώ το Υπουργείο Εσωτερικών δήλωνε πρόσφατα ότι οι μαρτυρίες των μέσων ενημέρωσης για χρήση ναζιστικών συμβόλων από τα διάφορα φασιστικά εθελοντικά τάγματα είναι ψευδείς.
Αντί άλλου σχολίου αναδημοσιεύουμε μεταφρασμένη τη σχετική δήλωση της Μποροτμπά.

«Η σημερινή απόφαση της ουκρανικής Βουλής να απαγορεύσει την κομμουνιστική ιδεολογία αποτελεί ένα λογικό και αναπόφευκτο αποτέλεσμα της νίκης του Euromaidan, όπως ακριβώς και ο εμφύλιος πόλεμος, οι δρακόντειες αυξήσεις των τιμολογίων και η εξάλειψη των κοινωνικών παροχών μαζί με τα απομεινάρια της δωρεάν εκπαίδευσης και της υγειονομικής περίθαλψης.
Ο αντικομμουνισμός ανακηρύχθηκε σε μία από τις τρεις συνιστώσες της ιδεολογίας του κινήματος αυτού της ουκρανικής αστικής τάξης, μαζί με τον επιθετικό εθνικισμό και το νεοφιλελεύθερο φονταμενταλισμό της αγοράς.
Η ουκρανική χούντα απλώς εφαρμόζει αυτά που υποσχέθηκε ένα χρόνο πριν στο Μαϊντάν, όπου ο αντικομμουνισμός και η απαίτηση να τιμωρηθεί η Αριστερά δεν ήταν μόνο ο κανόνας, αλλά μάλλον ο ενδυματολογικός κώδικας. Αυτό πέρασε απαρατήρητο μόνο από εκείνους που δεν ήθελαν να δουν την πραγματικότητα εξαιτίας της πολιτικής μυωπίας τους, της δειλίας, του κομφορμισμού ή της καιροσκοπικής επιδίωξης για βραχυπρόθεσμα κέρδη.
Φυσικά, όταν επιβάλλονται οι πιο συνεπείς, φιλόδοξες και σκληρές αντικοινωνικές πολιτικές στην ιστορία της Ουκρανίας, το ακροδεξιό καθεστώς προσπαθεί μέσω της πολιτικής της καταστολής και της λογοκρισίας να προστατεύσει τον εαυτό του από τη μοναδική ιδεολογία που μπορεί αντικειμενικά να καθοδηγήσει την αντίσταση στις προσταγές του.
Ως εκ τούτου, το καθήκον μας είναι να καταβάλλουμε διπλή προσπάθεια για να προωθήσουμε την κομμουνιστική ιδεολογία στην Ουκρανία.»

https://solidarityantifascistukraine.wordpress.com/

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

«Η σημερινή απόφαση της ουκρανικής Βουλής να απαγορεύσει την κομμουνιστική ιδεολογία αποτελεί ένα λογικό και αναπόφευκτο αποτέλεσμα της νίκης του Euromaidan(...)»

Να φανταστώ ότι το μ-λ θα δρούσε μέσα στις μάζες του Euromaidan,θεωρώντας ότι είναι ανοικτή η ιδεολογικοπολιτική έκβαση του "αυθόρμητου" αρχικά,κινήματος;;

Ναι, ξέρω. Συγκρίνω ανόμοια πράγματα...

Βέβαια,πέρα από το γνωστό ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο, το τι συνθήματα θα είχαν οι
"αγανακτισμένοι" εάν η Ελλάδα δεν ήταν ήδη μέλος της ΕΕ... είναι απλά εικασίες...

Βέβαια πάλι,ενώ η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ εδώ και πάρα πολλά χρόνια,πάλι για την τελευταία Σοβιετική Δημοκρατία ακούμε και για αποσοβιετικοποίηση...

Αλλά συμφωνώ,το τι συνθήματα θα λέγανε οι γνωστής ιδεολογικοπολιτικής έμπνευσης "αγανακτισμένοι",είναι απλά εικασίες...

Την ανοιχτά αντικομουνιστική πρακτική τους όμως, κάποιοι που φέρουν αμφότεροι σφυροδρέπανα,την νιώσανε και δεν ήταν εικασίες...

https://athens.indymedia.org/post/1301569/

https://www.youtube.com/watch?v=nragKC80f5Y

Το τι φύτρωσε στην κοπριά των αγανακτισμένων είτε από δεξιά είτε από "αριστερά" είναι γνωστό...Η αυτοκριτική ή έστω η ανάλυση-εξαγωγή συμπερασμάτων του ΚΚΕ(μ-λ)για το θέμα,όχι.

Ποιος έχει πάντα λάθος το ξέρουμε...Εσείς όμως σύντροφοι όλα σωστά, όλα καλώς καμωμένα και πάμε παρακάτω;;


"Κερατάς και Δαρμένος"

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Αν και θα προτιμούσα να πεις πιο ξεκάθαρα τις απόψεις σου αντί να τις υπονοείς θα σου απαντήσω ότι προφανώς δεν ξέρεις καλά τις απόψεις και τα συμπεράσματα του ΚΚΕ(μ-λ) για τις πλατείες και τη μάχη που δόθηκε εκεί.
Κατά τη διάρκειά τους αλλά και μετά.

Όπως επίσης καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσεις ποια από τις δύο στάσεις, του ΚΚΕ ή του ΚΚΕ(μ-λ), θεωρείς πιο σωστή. Γιατί δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα!

Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι το κίνημα του καλοκαιριού του 2011 ήταν ένας λαϊκός ξεσηκωμός, κυρίως μικροαστικών στρωμάτων, κομάτι του παλλαϊκού ξεσηκωμού που ξεκίνησε από τις αρχές του 2010 και έληξε το Φλεβάρη του 2012 που περιλάμβανε από κινητοποιήσεις για ειδικά ζητήματα (π.χ. χαράτσια και ΔΕΗ)γενικές και ειδικές απεργίες, σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, μαζικές συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις και συγκρούσεις με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς.
Σε όλο αυτό το κίνημα ήταν προφανές ότι έπρεπε να είμαστε μέσα. Και στις πλατείες, οι οποίες όντως δεν έχουν καμιά σχέση με το euromaidan και οι οποίες θα έπρεπε να αποκτήσουν άλλα χαρακτηριστικά.

Οπότε θα έλεγα ότι η αποτίμηση θα έπρεπε να περιλαμβάνει όλη αυτή τη διετία αλλά και σημαντικές καμπές όπως είναι οι πλατείες, όπως οι 24ωρες και 48ωρες απεργίες, για τις επιδιώξεις του συστήματος, για το ποια θα έπρεπε να είναι η στάση της κομμουνιστικής αριστεράς αλλά και της μη, για τις ευθύνες όλων για το τι επικράτησε τελικά μετά από ένα δίχρονο που ο λαός ήταν στο επίκεντρο των γεγονότων, που τον παρακολουθούσαν κι άλλοι λαοί, και που στο τέλος τέλος ανησύχησε ιδιαίτερα το σύστημα, μέσα και έξω, δημιουργώντας του σοβαρά προβλήματα. Εκτός κι αν θεωρεί κανείς ότι αυτό το δίχρονο δεν έπαιξε κανένα ρόλο στις κεντρικές πολιτικές εξελίξεις.

Πολύ ευχαρίστως λοιπόν να δούμε τι έγινε γενικά και ειδικά και ποιες στάσεις και συμπεριφορές από τη αριστερά συνέβαλαν στην επικράτηση των εκλογικών αυταπατών, του ρεφορμισμού έως και εθνικιστικών και φασιστικών απόψεων.

Αλλά αυτοκριτική απογοήτευσης από το ΚΚΕ(μ-λ) δεν πρόκειται να γίνει! Δεν μετανοιώσαμε ούτε πρόκειται να μετανοιώσουμε γιατί δώσαμε τη μάχη κόντρα στον αντιοργανωτισμό, στον αντικομμουνισμό, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τον φασισμό που ευδοκιμούσανε στις πλατείες και όχι μόνο εκεί.

Εμείς κοντράραμε στα ίσα. Άλλοι ή κρύφτηκαν ή απείχαν δίνοντάς τους έδαφος να ριζώσουν ακόμη πιο βαθιά. Το κάναμε γιατί εκεί δεν ευδοκιμούσανε μόνο αυτά αυτά αλλά και η διάθεση του λαού να αντισταθεί και να ανατρέψει την πολιτική που του κατέστρεφε ότι είχε κατακτήσει όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Από λοιπόν πότε όταν είναι χιλιάδες λαού στους δρόμους οι κομμουνιστές θα απέχουν κρυπτόμενοι πίσω από τους συσχετισμούς; Θα είμασταν εκεί είτε 14 (όπως λένε κάποιοι) είτε 1014 είμασταν!

Όσο για το Borotba και τις εκεί εξελίξεις μάλλον και εδώ δεν είσαι καλά ενημερωμένος. Αρχικά προσπάθησε να παρέμβει στη πλατεία του Κιέβου, όπως το έκανε άλλωστε σε όλες τις εξελίξεις στην Ουκρανία πράγμα που το πλήρωσε ακριβά, κατάλαβε όμως από την αρχή ότι δεν επρόκειτο για κάποια γνήσια, έστω και αυθόρμητη, λαϊκή έκρηξη. Θεωρώ ότι σε γενικές γραμμές οι αναλύσεις του και οι στάση του ήταν σε σωστή κατεύθυνση παρά τις διαφωνίες που μπορεί να έχουμε μαζί του σε κάποια ζητήματα, μικρά ή μεγάλα.

Καλό είναι πάντως να μην χρησιμοποιούμε τις εξελίξεις και τα γεγονότα σε άλλες χώρες, επειδή μπορεί να μοιάζουν, για να δικαιώνουμε στάσεις και συμπεριφορές στη δική μας.



Ανώνυμος είπε...

Ταυτίζομαι με το ΚΚΕ και δεν νομίζω να μην έγινε κατανοητό από το σχόλιο,ούτε είχα σκοπό να το κρύψω.Άρα τώρα ξέρεις από ποια σκοπιά γράφω.

Τις απόψεις του μ-λ για τις πλατείες τις ξέρω(πάνω-κάτω) και σε αυτές ακριβώς ήταν η κριτική μου.Ότι έμειναν ίδιες με τότε πάρα την μεταγενέστερη γνώση και τα αποτελέσματα των "αγανακτισμένων".

Ότι δηλαδή μοιάζουν οι θέσεις του μ-λ απλά να καλύπτουν θεωρητικά την τότε στάση του μ-λ.
Φυσικά δεν είπα να αλλάξει το μ-λ θέση γιατί το γουστάρω εγώ.Απλά κατά την π-ρ-ο-σ-ω-π-ι-κ-ή μου άποψη η θέση του μ-λ για τους αγανακτισμένους χωλαίνει.

Πάμε στα πιο συγκεκριμένα.

Αλήθεια τι σχέση είχαν οι απεργίες το διάστημα 2010-2012, με τους "αγανακτισμένους";
Πως μπορούν να μπουν στο ίδιο τσουβάλι;

Βρέθηκα στους "αγανακτισμένους" και δεν μου χρειάστηκαν πάνω από δύο μέρες για να καταλάβω ποιον ρόλο παίζανε.Κατά την άποψή μου ήταν εξαρχής δομημένοι έτσι με μέτωπο απέναντι σε οτιδήποτε εργατικό,συνδικαλιστικό,οργανωτικό,κομμουνιστικό και αυτό δεν γίνεται έτσι τυχαία.Δεν είχαμε τέτοια δείγματα στα διόδια,στα χαράτσια,στις συνδέσεις ρεύματος, για τις απεργίες δεν το συζητώ καν.Μόνο στους "αγανακτισμένους".

Όπως λοιπόν το Μπορότμπα όταν κατάλαβε τι παίζει αποχώρησε,το ίδιο θα περίμενα από το μ-λ.Ή έστω μεταγενέστερη αυτοκριτική.

Γιατί εκτός από το να παρεμβαίνεις μέσα στις μάζες που κινητοποιούνταν μέσα σε αυτό το αντιδραστικό κίνημα,υπάρχουν και οι μάζες που πρέπει να προειδοποιείς για τον αντιδραστικό ρόλο τέτοιων κινημάτων και ταυτόχρονα να τα αποδυναμώνεις και να τα αποκαλύπτεις και όχι να τους παρέχεις άλλοθι.

Οι αγανακτισμένοι κατά την άποψη μου ήταν ένα εξ αρχής ένα άριστα οργανωμένο κίνημα "παγίδα" της αστικής τάξης η οποία όντως έβλεπε ένα παλαιικό ξεσηκωμό την διετία 2010-2012 και ήθελε να καναλιζάρει αυτή την οργή σε ασφαλή για αυτήν κοίτη.Και φυσικά το πέτυχε.Βάζοντας όλο τον μηχανισμό των ΜΜΕ της να το προωθούν γελοιωδώς προφανέστατα.

Άρα η αποτίμηση -πάντα κατά τη γνώμη μου- όταν μιλάμε για τους "αγανακτισμένους" πρέπει να αφορά μόνο τους "αγανακτισμένους" και να μην τους ξεπλένει βάζοντας τους στο ίδιο τσουβάλι με τις απεργίες γιατί ούτως ή άλως οι ίδιοι είχαν τεράστια απέχθεια για αυτές(εξάλλου μαζευόταν μόνο απογεύματα).

Στο λίνκ που έβαλα τραμπουκίζεται νεαρός με φυλλάδιο του ΠΑΜΕ από τους "αγανακτισμένους".Να πας να πεις σε αυτόν τον νεαρό ότι κρύφτηκε και απείχε.

Όπως και σε αυτούς:
http://www.dailymotion.com/video/xj369c_10%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%BC%CE%B5_news?start=5

Όπως και σε αυτούς(ειδικά μετά την μέση του βιντεο έχει πολύ ενδιαφέρον):

https://www.youtube.com/watch?v=FxozmLQq31U#t=87


Άλλο το να κρυφτείς και να απέχεις και άλλο να μην συμμετέχεις σε κάτι που είναι φτιαγμένο εξαρχής εναντίον σου.

Αλήθεια σκέφτηκε ποτέ το μ-λ ότι το μέγεθός του ήταν αυτό που (με το ζόρι) το έκανε ανεκτό από τους πορτιέρηδες των "αγανακτισμένων".
Το ΠΑΜΕ με το μεγεθός του ή θα έπρεπε να βάλει μουτσούνα ή να αυτοδιαλυθεί μέσα στους "αγανακτισμένους" αλλιώς ήταν καπέλωμα και για αυτό έφαγε και το βρισίδι όταν πήγε(όπως δείχνει το 2ο βίντεο με τους...κρυμμένους)

Το ποιοι δίναν έδαφος και άλλοθι με την στάση τους ειπώθηκε πριν.

Τέλος(ακολουθώντας τη ροή του σχολίου σου) για το Μπορότμπα.
Κατάλαβε το Μπορότμπα λοιπόν ότι "δεν επρόκειτο για κάποια γνήσια, έστω και αυθόρμητη, λαϊκή έκρηξη."

Άρα αφού είναι εντελώς ανόμοια τα κινήματα Maidan και "αγανακτισμένοι" και δεν πρέπει "να χρησιμοποιούμε τις εξελίξεις και τα γεγονότα σε άλλες χώρες, επειδή μπορεί να μοιάζουν"

Τότε το μ-λ σε αντίθεση με το Μποροτμπα είδε στους "αγανακτισμένους" ..."κάποια γνήσια, έστω και αυθόρμητη, λαϊκή έκρηξη."

υγ Είπα γενικά ότι ταυτίζομαι με το ΚΚΕ,αυτό βέβαια δεν σημαίνει και το αντίστροφο.Δηλαδή το σχόλιο δεν είναι απαραίτητα και θέση του ΚΚΕ.


"Κερατάς και Δαρμένος"

Ανώνυμος είπε...

Οι πλατείες, και όλο το 10-12, έφεραν μπροστά το επίπεδο της πολιτικής ταξικής πάλης στην χώρα. Τα διακυβεύματα σήμερα είναι πολύ πιο χοντρά απ' ότι ήταν τότε.

Το τυφλό σημείο στην ανάλυση του φίλου από το ΚΚΕ είναι ότι και το 10-12 το ΚΚΕ έλεγε ότι δεν γίνεται κάτι σπουδαίο στην χώρα. Άρα πως να αποτιμήσουμε τις πλατείες ?

Αλλά όλα ξεκινάνε με την αδυναμία να μετρήσουμε τον ταξικό συσχετισμό δύναμης σήμερα. Αν αυτός ΠΡΕΠΕΙ να βγει ότι ένας καπιταλιστικός ιμπεριαλιστικός οδοστρωτήρας τα ισοπεδώνει όλα, δεν αφήνει τίποτα πίσω του όρθιο, χωρίς αντιφάσεις, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς αδιέξοδα και δυσκολίες, τότε δεν έγινε και κάτι σπουδαίο ποτέ.

Μάλιστα αναπάντεχα θα βλέπεις να περνάνε συστημικοί μύθοι μέσα στο κομμουνιστικό κίνημα. "οι πλατείες βοήθησαν την ακροδεξιά". Το λέει ο Πάγκαλος, το ακραίο κέντρο και ελπίζω από κομμουνιστές μόνο το ΚΚΕ.

Η αλήθεια είναι ότι οι πλατείες κατέγραψαν και επιτάχυναν πως η βαθιά κρίση εκπροσώπησης θα λυνόταν σε κατευθύνσεις συγχρωτισμού με το εργατικό κίνημα, με τοπικές αντιστάσεις και πολιτικά με την αριστερά. Αν η ακροδεξιά ενισχύθηκε έγινε σε βαθμό υποπολλαπλάσιο της θετικής όψης της πόλωσης, και αυτό πρέπει να το μετράμε.

Μαιντάν στην Ελλάδα είναι κάτι 30 τύποι που ξανά και ξανά πάνε στην πλατεία Συντάγματος με σημαίες της ΕΕ γιατί οι σχέσεις της χώρας με τον σημερινό τρόπο ένταξης της στον διεθνή καταμερισμό είναι στην κόψη του ξυραφιού. Και το κατέκτησε το κίνημα αυτό, και η αριστερά. Δηλ κάπου ρε "Κερατά και Δαρμένε" μην φτιάχνουμε τέρατα για να δικαιολογούμε τις ήττες μας, δεν ζήσαμε στην Ελλάδα ευρωνατοικό φασιστικό πραξικόπημα και δεν το πήραμε και χαμπάρι. Το "μνημόνιο" (μια ολόκληρη στρατηγική δηλ, μην μου απαντήσεις σε αυτό, τα συνηθίζετε κάτι τέτοια) είναι το αντίστοιχο ας πούμε ιμπεριαλιστικό και αστικό πραξικόπημα. Οι πλατείες ήταν όψη ξεσηκωμού απέναντι του, και τελείωσαν με μια άγρια απεργία τέλος Ιούνη. Και άλλη άγρια απεργία τον Οκτώβρη, με τα υπουργεία υπό κατάληψη, και την προφανή κρίση νομιμοποίησης της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος που αποτύπωσε το ότι μπόρεσε ο α/α χώρος (κομμάτι του) να κάνει τότε την επίθεση στο ΠΑΜΕ με τα χαρακτηριστικά που είχε.

Είναι πολύ βαθύτερο δηλ το πρόβλημα νομιμοποίησης εργατικού, αριστεράς και κομμουνιστικού κινήματος που βγήκε στον αφρό μαζί με την κρίση του πολιτικού συστήματος εν γένει, από τα φιλελε παιδάκια του Ιούνη στο Σύνταγμα. Χτύπησαν το ΠΑΜΕ στις 20 Οκτώβρη, (και την ΟΛΜΕ στις 19) χωρίς πολιτικό κόστος, χωρίς άμυνα, χωρίς λαική κατακραυγή, μέσα στην καρδιά εργατικών κινητοποιήσεων. Δεν ήταν οι πλατείες το πρόβλημα, εννοείται θα είχαν όψεις εκμετάλλευσης της απονομιμοποίησης της αριστεράς και του εργατικού κινήματος.

Το τελικό ισοζύγιο όμως μιας τεράστιας κίνησης μαζών το 10-12 είναι θετικό.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

Στο Μαιντάν υπήρχε μεροκάματο και τρία γεύματα τζάμπα τη μερα.
Υπήρχαν γερμανοί και άλλοι νατοικοί υπουργοί επι τόπου,που ενθάρυναν και συμμετείχαν αυτοπροσώπως. Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ μιλούσε ανοιχτά στο όνομα των συγκεντρωμένων.

Τι σχέση εχουν όλα αυτά με τους αγανακτισμένους με μια συγκεκριμένη αντιλαική πολιτική υπαγορευμένη απο τους ιμπεριαλιστές;
Αν κατάλαβα καλά οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που συμμετείχαν στις πλατείες, είχαν οργανωθεί και κατευθύνονταν από την κυβέρνηση και τους ξένους προστάτες της!!!
Αβυσος η ψυχή του ανθρώπου!!!



Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Προς "Κερατά και δαρμένο":

Tη σχέση των απεργιών με τους "αγανακτισμένους", δεν μου αρέσει ο όρος αλλά τον χρησιμοποιώ για να συνεννοούμαστε, την ανέφερα ήδη λέγοντας ότι ο ξεσηκωμός των πλατειών ήταν κομάτι - πλευρά του γενικότερου λαϊκού ξεσηκωμού που υπήρξε τη διετία για την οποία συζητάμε. Μπορεί να έχουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους αλλά δεν αποτελούν κάτι ξεκομένο.

Το ότι οι πρωτεργάτες αυτής της ιστορίας είχαν συγκεκριμένους σκοπούς δεν θα διαφωνίσω καθόλου. Ούτε για το ρόλο του συστήματος και τις επιδιώξεις του. Το ζητούμενο είναι ποιες είναι οι δικές μας επιδιώξεις. Πως κοντράραμε σε αυτές; Ύποτασσόμαστε στους συσχετισμούς, που είναι αρνητικοί για οποιαδήποτε λαϊκή κίνηση, ή πάμε κότρα σε αυτούς; Εμάς πάντως να είσαι σίγουρος ότι δεν μας ανέχτηκε κανένας πορτιέρης, δώσαμε μάχη, πολλές φορές σώμα με σώμα, κυρίως όμως πολιτική, όπου στο πλάι μας είχαμε και κόσμο του ΚΚΕ, και μπορέσαμε να μείνουμε εκεί χάρη στην υποστήριξη της πλειοψηφίας του κόσμου. Θεωρείς ότι ήταν τυχαίες οι επιθέσεις νωρίς σχεδόν πάντα και πριν μαζικοποιηθεί η πλατεία;

Προβάλουν οι οπαδοί του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ συνήθως τα βίντεο από τις επιθέσεις που δέχτηκε όταν πέρναγε από την πλατεία. Καλά κάνετε, δε λέω. Αλλά γιατί ξεχνάτε το χειροκρότημα του κόσμου που βρισκόταν στη πλατεία την πρώτη, αν θυμάμαι καλά, Παρασκευή όπου το ΠΑΜΕ πραγματοποίησε συγκέντρωση στη κάτω πλευρά της; Γιατί ξεχνάτε τα καλέσματα να μη φύγει το ΠΑΜΕ αλλά να παραμείνει εκεί και να δώσει τη μάχη της άποψής του ώστε να ισχυροποιηθεί και πολιτικά αυτό το κίνημα; Γιατί θυμόσαστε πολύ καλά την "περιφρούρηση" που αντιδρούσε στη παρουσία σας αλλά δεν θυμόσαστε καθόλου και ότι υπήρχε κόσμος που την υπερασπιζόταν και την χειροκροτούσε;

Με τον τρόπο που κινήθηκε η συντριπτική πλειοψηφία της Αριστεράς εστιάζοντας κυρίως στο τι ήθελε ο αντίπαλος από αυτή την ιστορία είτε κρύφτηκε πίσω από το "αυθόρμητο" υιοθετώντας ιδεολογήματα που επί χρόνια τα αντιπάλευε (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΟΕ, κομάτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΟΚΔΕ, κ.λπ., σε αυτούς κολλάει το "κρύφτηκε") ή απείχε καταγγέλοντας τις επιδιώξεις του συστήματος (ΚΚΕ). Και όλοι μαζί βέβαια συμβάλανε στις εκλογικές αυταπάτες καλώντας σε εκλογές! Μια μέρα μετά τη 48ωρη το ΚΚΕ έκανε συγκέντρωση στην Ομόνοια με αυτό το αίτημα!

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Το έχω ξαναρωτήσει και εδώ αλλά απάντηση ακόμη δεν πήρα. Το ΚΚΕ στα πλαίσια του προγράμματός του προβάλει την αναγκαιότητα της Λαϊκής Συμμαχίας, στην οποία περιλαμβάνονται, εκτός από την εργατική τάξη και τους αγρότες και μικροαστικά ή μεσοαστικά στρώματα, (κάνω λάθος;), έκρινε και σωστά σε μεγάλο βαθμό, ότι αυτοί που κατέβαιναν στις πλατείες ήταν κατά βάση τέτοιου είδους στρώματα, τι έκανε για να έρθει το εργατικό κίνημα, όπου είναι ισχυρό, ή έστω πιο ισχυρό απ όλους μας, σε επαφή με αυτά το στρώματα; Τι έκανε ώστε να παρεμποδίσει το κέρδισμα αυτών των στρωμάτων από την άλλη πλευρά;
Περάσματα για να αποδείξει ότι οι "ηγέτες" των "αγανακτισμένων" δεν ήθελαν την παρουσία του; Και γιατί δεν έδωσε τη μάχη αν χρειαζόταν και όπως την έδωσε στη 48ωρη του Οκτώβρη, για να παραμείνει εκεί και να πετύχει τη σύνδεση του εργατικού κινήματος με το κίνημα των πλατειών, αυτό δηλαδή που φοβόταν το σύστημα σα το διάολο και γι΄ αυτό η καταστολή κορυφονόταν τις ημέρες που υπήρχαν πανεργατικές απεργίες.

Εμείς λοιπόν κατ' αρχήν κρίναμε ότι στις πλατείες ήταν χιλιάδες λαού, είδαμε και εκτιμήσαμε τις επιδιώξεις του συστήματος και των πρωτεργατών, είδαμε ότι γίνεται χοντρό και αντιδραστικό παιχνίδι από φασιστικές ομάδες, είδαμε ότι ρεφορμιστικές δυνάμεις πήγαν να ψαρέψουν στα θολά, είδαμε ότι αυτό το κόσμο δεν γίνεται να τον αφήσουμε βορά σε κάθε τι αντιδραστικό και ρεφορμιστικό και όπως κάνουμε σε κάθε κίνημα, εργατικό, τοπικό, νεολαιίστικο κ.λπ., τα κοντράραμε όλα αυτά και προσπαθήσαμε να το δυναμώσουμε οργανωτικά, πολιτικά και ιδεολογικά ώστε να αποκτήσει πραγματικά χαρακτηριστικά αντίσασης και ανατροπής προς όφελος του λαού. Το να καταγγέλεις τον αντίπαλο και τελικά να πηγαίνεις αλλού αφήνοντας τον κόσμο έρμαιο είναι εύκολο, το δύσκολο είναι να παίζεις στο γήπεδό του! Μόνο έτσι μπορείς να το αποκαλύψεις και να μη του δίνεις άλλοθι. Λες και υπάρχει χώρος που να μην κυριαρχεί το σύστημα και η ιδεολογία του!

Δεν ήταν λοιπόν οι "αγανακτισμένοι" το γνήσιο λαϊκό κίνημα αλλά ο ίδιος ο λαός που κατέβαινε στις πλατείες. Με όλα όσα κουβαλάει στα μυαλά του! Και αυτό το λαό δεν γίνεται να τον χαρίζουμε στο σύστημα καλυπτόμενοι πίσω από πραγματικότητες επειδή είμαστε λίγοι! Πόσο μάλλον όταν είμαστε πολλοί!

Υ.Γ.:
'Ελα εσύ να πεις σε μας που τραμπουκιζόμασταν σχεδόν καθημερινά ότι δίναμε άλλοθι στους τραμπούκους με την παρουσία μας και γιατί υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας να είμαστε εκεί με τη δική μας άποψη και όχι με αυτή που θέλανε να μας επιβάλουν! Αυτό σαν απάντηση για τον νεαρό που τραμπουκίστηκε! Δεν μας χρειάζOνται αυτά τα δακρύβρεχτα συναγωνιστή! Άλλα μας χρειάζονται!

Ανώνυμος είπε...

@16/4/15, 10:32 π.μ.

"Αν κατάλαβα καλά οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που συμμετείχαν στις πλατείες, είχαν οργανωθεί και κατευθύνονταν από την κυβέρνηση και τους ξένους προστάτες της!!!"

-Γιατί νομίζεις ότι στο Maidan ό-λ-ο-ι "οι εκατοντάδες χιλιάδες λαού που συμμετείχαν στις πλατείες, είχαν οργανωθεί και κατευθύνονταν από την κυβέρνηση και τους ξένους προστάτες της;"

Μήπως αυτό(ότι δηλαδή είχε μέσα και κόσμο -τον περισσότερο- που δεν καταλάβαινε σε ποιου το μύλο έριχνε νερό),αλλάζει την ποιότητα του Maidan σε "κάποια γνήσια, έστω και αυθόρμητη, λαϊκή έκρηξη;"

Γιατί να το κάνει τότε στους "αγανακτισμένους";
Είναι επιχείρημα αυτό;

Και κανένας δεν είπε ότι Μaidan και "αγανακτισμένοι" είχαν όμοια ποιότητα και ένταση.Αυτό που είπα είναι ότι και τα δύο κινήματα ανήκαν στην απέναντι πλευρά και είχαν κοινό αντιδραστικό πρόσημο.
Δεν είναι όλα ή εντελώς όμοια ή εντελώς αντίθετα.
Το να κάνεις καρικατούρα την θέση του άλλου για να της επιτεθείς είναι εύκολο...μπορώ να το κάνω και εγώ.

"Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ μιλούσε ανοιχτά στο όνομα των συγκεντρωμένων".
-Ναι, και εδώ μιλούσε η Τρέμη,ο Λιατσος και η Χουκλη και ο εκπρόσωπος τύπου της κυβέρνησης Πεταλωτης(έτσι πρόχειρα)και λέγαν πως ο κόσμος που ήταν εκεί έλεγε "έξω τα κόμματα" δηλαδή μιλούσε εξ ονόματος μου,που δεν είχα τέτοια άποψη και πχ εξ ονόματος του ΚΚΕ(μλ) που επίσης δεν είχε τέτοια άποψη(αλήθεια ποιος είχε πάρει τελικά αυτή την απόφαση; ) .Όντως είναι διαφορά ποιότητας.Το είπα και πριν.

υ.γ Τις ψυχές και τις αβύσσους ασ'τα για κανένα παπά,σου μιλάει μια μορφή οργάνωσης της ύλης... ;)


@"κάποιος σύντροφος"

Πότε είπε το ΚΚΕ ότι το 10-12 δεν έγινε τίποτα;Πότε το είπα εγώ αυτό όταν στο προηγούμενο σχόλιο γράφω:(...)αστικής τάξης η οποία όντως έβλεπε ένα παλαιικό ξεσηκωμό την διετία 2010-2012 και ήθελε να καναλιζάρει αυτή την οργή σε ασφαλή για αυτήν κοίτη."

Και γενικά.Πάλι τα ίδια.Εγώ μιλάω για τους "αγανακτισμένους" συγκεκριμένα και φέρομαι να μην αναγνωρίζω την άνοδο του κινήματος του 10-12. Τι σχέση όμως είχαν οι "αγανακτισμένοι" με το κίνημα και γιατί πρέπει να μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι το εργατικό-ταξικό κίνημα με το το αντίδοτο του και έτσι να ξεπλένεται το αντίδοτο(αγανακτισμένοι) ως μέρος του κινήματος.

Ήταν οι εργάτες στους "αγανακτισμένους"; Στην πόλη μου ούτε ένας(1),one,uno,ein,bir για δείγμα.
Στις απεργίες αντίθετα άσχετα με το σύνολο της συμμετοχής στατιστικά αποτελούν μεγάλο μέρος των συμμετεχόντων.
Πως μπορούμε να βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι ένα πράγμα που ήταν εντελώς ξένο στο μέχρι τότε κίνημα.Ήταν οι ίδιοι άνθρωποι αυτοί που συναντήσατε στις πλατείες με αυτούς που τρέχαμε στα χαράτσια,στα διόδια,στις επανασυνδέσεις,στις απεργίες ή ήταν διάττοντες αστέρες που μετά τον ψόφ... εεε το τέλος των "αγανακτισμένων" δεν ξαναείδαμε κανένα στο δρόμο.Ένας δεν έμεινε στο κίνημα από τους "αγανακτισμένους",ένας.
Και πως να έμενε,όλοι ξέρουμε στις πόλεις μας πρόσωπα και καταστάσεις.Αν έλεγα τι απέγιναν κάποιοι από εκείνους θα γελάσει ο κάθε πικραμένος.


"Κερατάς και Δαρμένος"

Ανώνυμος είπε...

Αποκατάσταση. ;)
Άκυρο για το Λιατσο.
Ο Στραβελάκης του Mega ήταν.
Πάντα τους μπέρδευα.

"Κερατάς και Δαρμένος"

Ανώνυμος είπε...

@Αντίσταση στις γειτονιές

Τα δύο σχόλια σου έχουν 8 παραγράφους μαζί με το υστερόγραφο.

1)Ναι πάντα υπάρχουν σχέσεις μεταξύ των κοινωνικών φαινομένων.Δεν είναι αποκομμένα.Όπως είπα και πριν οι αγανακτισμένοι ήταν απάντηση-αντίδοτο στο εργατικό-ταξικό κίνημα που ανέβαινε.Αυτό είναι σίγουρα μία σχέση ανάμεσα τους.
Είναι προφανές ότι για το είδος της σχέσης(εγώ λέω ότι είχαν αντίθετα πρόσημα) διαφωνούμε.

2)Για την 2η παράγραφο δεν θα διαφωνήσω στα περισσότερα.
Θα υπενθυμίσω όμως ότι το μέγεθος του μλ μπορούσε να περάσει σχετικά απαρατήρητο(δεν το λέω υποτιμητικά) μέσα στον όγκο των "αγανακτισμένων".Αντίθετα το ΠΑΜΕ θα ήταν σαν το ελέφαντα στο δωμάτιο.Δεν συνεχίζεις απλά την δουλεία σου,είναι ένας ελέφαντας στο δωμάτιο!! Ή θα διαλυθεί ο ελέφαντας ή θα βάλει μουτσούνα γαζέλας για να μην ..ενοχλεί τις υπόλοιπες.Το να παραμείνει εκεί ως αυτό που είναι μπορεί στο τέλος να έχει βίαια αποτελέσματα.Και ξέρεις ότι αν αντισταθήκατε εσείς με τις μικρές δυνάμεις σας,τότε από το ΠΑΜΕ θα έπεφτε ταξικό μπερντάκι...(όπως σε κάτι τυπάκια με κουκούλες λίγους μήνες αργότερα).Και μάντεψε ποιος θα έφταιγε πάλι...
Το ότι είχε και περιφερειακό κόσμο του ΚΚΕ το ξέρω,μιλάς με έναν,όπως επίσης ξέρω ότι κάποιοι από αυτούς ταυτίστηκαν περισσότερο με το ΚΚΕ μετά από τα γεγονότα του Ιουνίου και του Οκτωβρίου,μιλάς με έναν...

3)Για την 3η παράγραφο,χωρίς να είμαι απόλυτος για το ποια θα ήταν η καλύτερη στάση,δεν μπορώ όμως να μην κατανοήσω την στάση του ΚΚΕ γιατί όπως εξήγησα πιο πάνω,μια σύγκρουση με κόσμο που άθελα του θα παρασυρόταν από τις "περιφρουρήσεις",θα ήταν μια εξαιρετικά άσχημη εξέλιξη,όπως τελικά δεν αποφευχθεί τον Οκτώβριο,αλλά τον Ιούνιο ο Οκτώβρης θα έμοιαζε παιδική χαρά.Και ξέρεις ποιος θα έφταιγε πάλι... (ξέρω από την στάση του μλ στις 20 Οκτώβρη)

4)Για την τέταρτη παράγραφο. Δεν συμφωνώ ότι το ΚΚΕ απείχε.Τα είπα σε προηγούμενο σχόλιο.
Θα συμφωνήσω ότι έκανε λάθος το ΚΚΕ,που θεωρούσε ότι μια ισχυροποίηση του στις αστικές εκλογές μπορούσε να λειτουργήσει προωθητικά για το κίνημα.Το αντίστροφο συνέβαινε πάντα.Ένα ρωμαλέο κίνημα εκφράζεται σαν αντανάκλαση και στις αστικές εκλογές[όταν δεν τρώει Συριζαικές φόλες ;) ].
Κακώς ζητούσε εκλογές.Ήταν λάθος το οποίο το αναγνώρισε.Δεν ξέρω όμως κατά πόσο θα αποτρεπόταν οι εξελίξεις που ήρθαν με διαφορετική στάση,μιας και δεν προκάλεσε το ΚΚΕ τις εκλογές.
Δεν παύει όμως να πιστώνεται ως λάθος,που δημιούργησε και εσφαλμένες προσδοκίες σε κάποιο κόσμο.Αναγνωρίστηκε όμως,με ειλικρινή αυτοκριτική και διορθώθηκε.Και αυτό πείραξε πολλούς πρώην...


"Κερατάς και Δαρμένος"

Ανώνυμος είπε...

5)Για την πέμπτη παράγραφο.
Το ΚΚΕ στα πλαίσια της Λαϊκής Συμμαχίας σαφώς και απευθύνεται και σε αυτά τα στρώματα.Αλλά απευθύνεται σε αυτά τα στρώματα προτάσσοντας το αντικειμενικό τους συμφέρον,το οποίο δεν είναι άλλο από την επίτευξη του ιστορικού ρόλου της εργατικής τάξης που όπως και να το κάνουμε είναι η πρωτοπόρα και κινητήρια δύναμη της επόμενης κοινωνικοπολιτικής αλλαγής.Υπό την ηγεμονία της εργατικής τάξης καλούνται αυτά τα στρώματα.
Δυστυχώς στην περίπτωση των "αγανακτισμένων" ,υπήρχε ήδη ιδεολογική δομή με σαφή στόχο να υποτάξει την εργατική τάξη κάτω από την σημαία και την ηγεμονία των μικροαστικών προταγμάτων για "καλύτερο καπιταλισμό".
Άρα είναι άλλο να απευθύνεσαι στην κάθε ξεχωριστή συνείδηση των μελών αυτών των στρωμάτων ,πράγμα το οποίο έκανε και κάνει το ΚΚΕ και άλλο σε μια υποβοηθούμενη οργανωμένη και ιδεολογικά προσανατολισμένη δομή με σαφή στόχο εναντίον του εργατικού-ταξικού κινήματος.
Με αυτούς δεν συνδιαλέγεσαι αλλά συγκρούεσαι.
Και το ΚΚΕ συγκρούστηκε πολιτικά με τους αγανακτισμένους,παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του στις ξεχωριστές συνειδήσεις αυτών των στρωμάτων.
Είδες τι έγινε στις 20 Οκτώβρη όταν πήγε απλά να διεκδικήσει έμπρακτα το πολιτικό και πραγματικό του χώρο και στο δρόμο απέναντι σε αυτές τις πρακτικές αυτών των στρωμάτων.
Ξύλο,μολότοφ,καπνογόνα.
Αυτό προσπάθησε να αποφύγει στους "αγανακτισμένους".
Και μάλλον για αυτό εγκαλείται από ότι καταλαβαίνω.Παρά την σταση Πόντιου Πιλάτου του μλ για τα γεγονότα της 20ης Οκτώβρη. Γιατί θα είχατε διαφορετική στάση αν το ΚΚΕ συγκρουόταν τον Ιούνη με τους "αγανακτισμένους";
Εδώ έρχεται και το νικνειμ να κολλήσει...και κερατάδες και δαρμένοι...μόνο που στην πραγματικότητα κάποιοι άλλοι θα ήταν δαρμένοι.Και πάλι...ξέρουμε ποιος θα έφταιγε...
Και τι αποτέλεσμα θα είχε μια τέτοια σύγκρουση για τις ξεχωριστές συνειδήσεις αυτών των στρωμάτων;Δεν θα είχε ανοίξει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ ΚΚΕ(και του μλ εάν έπαιρνε θέση με το ΚΚΕ) και αυτών;;Δεν θα ήταν βούτυρο στο ψωμί της αστικής τάξης στον ιδεολογικό πόλεμο εναντίον της
κομμουνιστικής ιδεολογίας;
Στον ξένο κώλο όμως εκατό ξυλιές...


6)Για την έκτη δεν έχω κάτι να προσθέσω,ήδη επαναλήφθηκα αρκετές φορές.

7)Για την εφτά,το ίδιο με την έκτη.

8)Για το υστερόγραφο. Το άλλοθι δεν δίνεται πάντα εσκεμμένα.Μπορεί να είναι από λάθος -κατά την άποψη μου- εκτίμηση.Για τον νεαρό,δε ήταν καθόλου δακρύβρεχτο,ένα στοιχείο-απάντηση ήταν για την μομφή της αποχής και τίποτα άλλο.

"Κερατάς και Δαρμένος"

Ανώνυμος είπε...

"Ιδεολογική δομή" ισχυρότατη υπάρχει και στους χώρους δουλειάς, και στα σχολεία και στις σχολές, και στις γειτονιές και στα σωματεία και παντού όπου ζει και κινείται ο λαός.
Αυτό δεν εμποδίζει κανέναν να παρεμβαίνει και να καταγγέλει αυτή τη δομή.
Πόσο ισχυρή ήταν πια αυτή η δομή στις πλατείες που εμπόδισε το ΚΚΕ να παρέμβει με δικό του χώρο εκεί και να διαχυθεί μέσα σε αυτό το κόσμο και να παρέμβει; Ή μήπως δεν έχει εμπειρία παρεμβάσεων ακόμη και σε χώρους με ούλτρα αρνητικούς συσχετισμούς;
Εγώ θα αντιστρέψω το ερώτημα. Γιατί το ΚΚΕ διάλεξε να δώσει τη μάχη τον Οκτώβρη, μια μάχη όπου δεν αφορούσε μόνο τα μέλη του και τους τσόγλανους που του επιτέθηκαν αλλά όλους τους συγκεντρωμένους εκεί, μη ξεχνάμε τι έγινε μετά και την άγρια καταστολή που ακολούθησε, και όχι το καλοκαίρι πριν;

Ο Α.σ.Γ. δεν αμφισβητεί τα χαρακτηριστικά που ήθελε να δώσει η εξουσία και οι διοργανωτές στο κίνημα των πλατειών, σου μιλάει για το λαό και τον κόσμο, εσύ το περιορίζεις.
Άνοδο είχε λες το εργατικό ταξικό κίνημα. Τι έγινε λοιπόν και μετά πέρασε ο οδοστρωτήρας;
Εκεί κολλάει ο συνολικός απολογισμός της διετίας που αναφέρεται ο Α.σ.Γ.

Τον Οκτώβρη το ΚΚΕ(μ-λ) πρώτο και μόνο κατήγγειλε την επίθεση στο ΠΑΜΕ μέσα στη συγκέντρωση δεχόμενο και αυτό απειλές και φραστικές επιθέσεις, αυτό δεν το είδε κανένας του ΚΚΕ; Μέλη του βρέθηκαν στις συγκρούσεις προσπαθώντας να τις σταματήσουν φοβούμενοι ότι θα γινόταν αυτό που έγινε τελικά! Επίθεση των ΜΑΤ κατά των πάντων με αφορμή αυτά τα γεγονότα.
Ήταν η μόνη οργάνωση που δεν υιοθέτησε τις βλακείες περί περιφρούρησης της Βουλής από το ΠΑΜΕ και τις λοιδώρησε.
Σε ανακοίνωσή του όπου καταδίκαζε την επίθεση στο ΠΑΜΕ βεβαίως και είχε το δικαίωμα να κρατήσει την άποψή του για το τι είναι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ και για τον τρόπο που κινείται στο κίνημα.
Αυτό το μεταφράζετε οι υποστηρικτές του ως λογική Πόντιου Πιλάτου ενω οι ανακοινώσεις άλλων που εξέφραζαν την αμέριστη αλληλεγγύη τους ενώ έλεγαν ότι το ΠΑΜΕ έπαιζε βρώμικο ρόλο εκείνη τη μέρα στη πλατεία δεν σας ενόχλησαν!

Αντίθετα βγήκαν διάφοροι σε μπλογκ του ΚΚΕ και έγραψαν ότι οι ...ορδές του ΚΚΕ(μ-λ) επιτέθηκαν στο ΠΑΜΕ βρίζοντας, χτυπώντας και φτύνοντας τους διαδηλωτές του!!!!! Πανεπιστημίου και Αμερικής γωνία και αφού το μπλοκ του ΚΚΕ(μ-λ) είχε αποδεκατιστεί από τις συνεχείς επιθέσεις των μπάτσων!

Το ΚΚΕ έκανε αυτοκριτική για την εκλογική του στάση. Που και πότε. Γιατί το παρακολουθώ σχεδόν καθημερινά από τα σάιτ του αλλά δε θυμάμαι κανένα κείμενο που να λέει ότι το 2012 και τα προηγούμενα χρόνια έκανε λάθος που επέμενε να γίνουν εκλογές.

Κ.

Ανώνυμος είπε...

Προς "κερατά και δαρμένο".

Πότε λες είπε το ΚΚΕ ότι δεν έγινε και τίποτα το 2010-2012. Σε ολη την διάρκεια του. Μάλιστα όχι μόνο από άποψη κινήματος, αλλά και από άποψη αποτίμησης της κίνησης του αντιπάλου.

Μην μου ζητήσεις link, είναι και ένα κομμάτι πολιτικής αποτίμησης που δεν γίνεται με link. Προφανώς δεν το "είπε". Αλλά η πολιτική του ήταν business as usual, και με το βλέμμα στραμένο να συνεχίσει μια τεράστια εσωκομματική κόντρα με τρόπους που τους εκτιμάω σαν πραξικοπηματικούς, να περάσει στοιχεία βαθιάς μετάλλαξης του κλπ.

Επειδή πάντως μιλάμε για την Ουκρανία η στάση του ΚΚΕ δεν ήταν και δεν είναι καλή ούτε σε αυτό το θέμα. Υπήρξε και υπάρχει μια τεράστια λαική αντιΜαινταν εξέγερση στην Ουκρανία, την οποία το ΚΚΕ αρνήθηκε για λόγους καθαρότητας κλπ. Όταν είναι σαφής και ο γνήσιος χαρακτήρας, και οι κοινωνικές αναφορές στην εργατική τάξη και τον λαό, και τα προοδευτικά-αριστερά στοιχεία, και στην συλλογική σοβιετική μνήμη κλπ. Μαζί με αντιδραστικές όψεις, άκρατο φιλορωσισμό ενδεχομένως, εμπλοκή ολιγαρχών και ακροδεξιάς, εκκλησίας και δεν ξέρω τι άλλο. Αλλά έτσι γίνονται οι εξεγέρσεις.

Βλέπουμε όμως πως "δεν είναι και κάτι άξιο λόγου" δεν τελειώνει ποτέ αν το αρχίσεις, γίνεται ένστικτο, τρόπος ανάλυσης του κόσμου.

"κάποιος σύντροφος"